Starship Troopers (1997)

Leuke film, en ik was vooral onder de indruk van hoe het eruitzag voor 1997. Toch erg bijzonder wat voor stappen er binnen korte tijd in dat decennium gemaakt zijn op het gebied van CGI.

De bugs zien er anno nu eigenlijk nog wel prima uit. Vooral die scènes zijn erg vermakelijk en lekker gruwelijk met mensen die bij bosjes uit elkaar gescheurd worden.

Het begin van de film is redelijk awkward en highschool, met een hoop personages die zich maar vervelend tegenover elkaar gedragen. Überhaupt vond ik de rollen en personages allemaal niet heel erg geslaagd (wel erg leuk om een jonge Neil Patrick Harris te zien!).

De stukjes ‘nieuwspropaganda’ tussendoor zijn dan wel weer erg leuk gedaan en geven het geheel een fris, komisch en satirisch randje, maar moet zeggen dat ik dat bij de rest van de scènes nooit zo door had. Verklaart waarom iedereen zich zo apart gedraagt en het ergens toch allemaal wat ‘off’ en nep voelt. Kan me voorstellen dat het bij een herziening nog meer op zijn plaats valt dat alles eigenlijk als satire bedoeld was (wist van tevoren ook eigenlijk niks over de film).

Ook leuk en helemaal 2020; men leeft blijkbaar in een behoorlijk genderneutrale geëmancipeerde maatschappij waarin vrouwen en mannen min of meer hetzelfde doen en bereiken (en nog gemengd douchen ook).

3,75*

“This is for all you new people. I have only one rule. Everybody fights, no one quits. If you don't do your job, I'll kill you myself! Welcome to the Roughnecks!”

Veel leuker dan ik had verwacht. Ik had eigenlijk een best slecht uitziende Sci-Fi film verwacht die voornamelijk hoog scoorde omdat ‘Paul Verhoeven’ hier aan gewerkt heeft maar eigenlijk alle schijn bedroog mij daarin. De film ziet er voor zijn jaartal fantastisch uit, en daar is geen woord van gelogen. De monsters, de ruimte, het vechten is allemaal heel soepel gedaan en zag er schoon uit zeker voor die tijd en daar genoot ik intens van. Tuurlijk zag je wel dat veel dingen nep waren, dat was te verwachten en daar peins je ook verder niet over aangezien het maar heel weinig voorkwam.

En de film greep me ook nog aan, het begon al best spectaculair als eerste ontmoeting ook met de aliens en daar was mijn gevoel nog niet helemaal overtuigd van het gene wat ik zag, dat veranderde vrij snel toen we langzamerhand in de film terecht kwamen. We volgen de vrienden (waarvan twee duidelijk verliefd op elkaar) al in de middelbare school waar ze ging afstuderen. ’Carmen’ wou graag naar het leger om piloot te worden, en haalde dit ook. ‘Rico’ wou dat ook, om eigenlijk zo bij zijn geliefde te blijven alleen konden ze niet naar de zelfde school toe, toch omdat ‘Rico’ lager scoorde en dus uit moest komen in een lagere divisie. Hier blijkt hun relatie niet stand te kunnen houden maar, komt wel constant ‘Dizzy Flores’ terug waar hij later meer naar trekt. Ondanks dat komen ze elkaar toch weer tegen na een groot gevecht waar ‘Dizzy Flores’ komt te overlijden. ‘Rico’ is uit op wraak daar waar ‘Carmen’ nog steeds haar plek piloot probeert te verbreden maar de twee wel weer naar elkaar toe groeien.

Het zoetsappige liefdesverhaaltje die er licht in gewikkeld zit is dus best leuk om te volgen, dat is overigens ook het gene wat we moeten volgen tijdens het vertellen van de film en daar is eigenlijk het concept heel erg om heen gemaakt en dat werkte goed. De vijand, de aliens waar ze mee in oorlog zijn geld wel als hoofddoel maar we maken veel mee in de levens van de soldaten, van de opleiding tot aan het slachtveld en dat in een kleine twee uur.

‘Verhoeven’ heeft hier dus nogmaals een puik werkje geleverd die zeker voor zijn jaargang er waanzinnig goed uitzag. Dat met een best leuk verhaal om te volgen en zeker hele goede actie komen we als kijker niet te kort. Dat ook aan een beste hoeveelheid gore, aangezien je afgegeten benen, dode lichamen en aardig wat bloed te zien krijgt maakt de film nog weer leuker.

Ik heb me uitstekend vermaakt en dat buiten alle verwachtingen om, prima film en een uitstekende zit die nergens te lang heeft geduurd voor mijn gevoel. Helaas zien de vervolg delen er minder positief uit, die gaan we later nog wel eens tegemoet.

4.0*

Erg goed gemaakt entertainment. De romantische subplot is wel redelijk lachwekkend en met de haren getrokken, een doortrekking van high school naar het intergalactisch level. Menen de makers dit serieus of lachen ze een eind met de gemiddelde teeny movie? Duidelijk satirisch zijn de sneren naar de werking van het militaire apparaat, gecombineerd met de exploitatie van de sensatiehonger des mens. Exemplarisch is de scene waarin de aanval van de insecten op het slagveld gefilmd wordt terwijl de verslaggever live op tv verminkt wordt. Bij deze kritische ‘futuristische’ visie van de makers wel de bedenking dat afgelopen decennia nu net de omgekeerde beweging gemaakt is. Sinds het Vietnamtrauma wordt er door Amerikaanse overheden zo weinig mogelijk infanterie als kanonnenvlees ingezet en geeft men de voorkeur aan ‘propere’ luchtacties. Men is daarbij toch zeer beducht voor het in beeld brengen van geslachtofferde militairen (omwille van de publieke opinie/vredesbeweging cfr. Vietnam). De infanterie is tegenwoordig toch eerder de laatste schakel nadat het terrein ‘geëffend’ is. Mogelijk was dit nog niet helemaal doorgedrongen tot de makers in die late jaren ‘90, en uiteraard kan het niet verweten worden aan de auteur op wiens boek het gebaseerd is (gepubliceerd in 1959 voor er nog maar sprake was van het Vietnamdebacle).

Niet intentioneel maar wel grappig is de manier waarop de futuristische IT in deze film wordt voorgesteld, naar huidige maatstaven nogal een lompe design en duidelijk geënt op de limieten van de nineties (en zegt ook wel iets over de snelheid waarmee technologie intussen evolueert).

Met deze film heb ik me geen seconde verveeld, genoten van de special effects, het overdreven geweld, de humor, het politieke onderlaagje, de oppervlakkige rom plot. De betere B-trash met een A-budget.

Een oudje alweer met zijn 24 jaar, want alweer uit 1997. Ik had het destijds niet bepaald op de film, waarom weet ik eigenlijk niet meer precies, maar tegenvallen deed de film wel. Waarschijnlijk omdat ik de spot niet zag in het vet aangezette kritische beeld, iets waar ik nu geen moeite mee heb.

Van het begin moet deze Verhoeven het niet hebben met een soort high school achtige opening die teveel leunt op kalverliefde, rebels gedrag en een of ander feest. De zogenaamde opgekloptheid rond het militaire wezen, de keuzes en opleiding is ook niet zo. De film lijkt voor mijn gevoel teveel op slappe aftreksels van andere films. Toch zit er tussen de regeltje door wel al het geen waar Verhoeven heen wil. De lichte indoctrinatie en opoffering voor het grote geheel, de snit van bepaalde uniformen die erg aan de Nazi's doet denken en de hitserige nieuwsbulletins. Een realistisch beeld lijkt de film dan allang voorbij te zijn en nooit het doel te zijn geweest. Kennelijk heeft Verhoeven iets met een zelfkritisch beeld rondom een totalitaire staat die maar wat graag bloed willen wreken en ronduit wreed is, dit allen in opmerkelijk vrolijke en en schertsend nieuwsbulletins op tv gebracht.

Behalve een flinke portie rauw geweld met rond vliegende ledematen en al, gaat de film dan ook behoorlijk los in een schmierend soort heroisme en flinkheid. Het gebruikelijke stoere militaire gedrag is niet vreemd, en aangezien het een Verhoeven film is ontbreekt evenmin het nodige naakt. Ik had wel geweten zijnde Rico als ik moest kiezen tussen Diz en Carmen. Dina Meyer, Diz, is gewoon een fucking stoer wijf en mag er tegenwoordig nog steeds zijn. Bijzonder overigens de gemengd douchen scene. Voor mij rest achteraf de vraag wie het doel was met deze film. Is dit Verhoeven's kritiek richting Amerika vanwege hun militaire ingrijpen en instelling? De Golfoorlog misschien. Of is dit een vooruitziend beeld van dingen yet to come? Afijn, iets dat eigenlijk ook niet zoveel uitmaakt, want een toppertje is dit zeker niet, maar ontzettend vermakelijk is Starship Troopers uiteindelijk wel.

Heerlijke film van Verhoeven. Op een dubbel niveau heel erg genietbaar. Enerzijds is het gewoon een geweldig in beeld gebrachte, lompe, brute, bombastische actiefilm, met enkele snoeiharde scènes, vettige monsterdesigns en mooie praktische en visuele effecten. Alle actiescènes bleven zonder moeite overeind staan. Ik denk dat ik Total Recall een net iets vermakelijkere film vind, maar het verschil is miniem, en Starship Troopers is echt van begin tot einde puur entertainment. Zonder die maatschappijkritische laag, het tweede niveau, zou het nog steeds een ontzettend vermakelijke - hoewel 'foute' - film geweest zijn. Maar die kritische laag van Verhoeven is messcherp en raak, en maakt van Starship Troopers, in combinatie met die 'lompe' laag, een (klein) meesterwerkje. De heroïsche Amerikaanse muziek, de fout acterende acteurs met hun mooie kopjes, de propaganda-nieuwsberichten tussendoor, de Nazi-kostuums, enzovoort. Het is zo'n geweldig stukje ironie dat deze laag over de hoofden van zovele mensen is gegaan destijds, en wellicht nu nog steeds. Verhoeven houdt Amerika een spiegel voor, maar wel met een vette, onsubtiele knipoog. In feite zo onsubtiel dat het bijna terug subtiel wordt. Ik vind dat een heerlijke vorm van ironie en kritiek geven. Juist omdat de film z'n eigen narratief en personages zo serieus lijkt te nemen, werkt deze ironische laag zo goed. Verhoeven heeft goed door dat hij er in zo'n geval gewoon voluit voor moet gaan. Weinig regisseurs weten zo goed die balans te vinden tussen heel bruut en lomp vermaak en snoeiharde maatschappijkritiek, tussen oppervlakkig entertainment en satire.

4*.

Toch wel een lekkere Verhoeven-film, die mede dankzij de uitstekende CGI de tand des tijds prima doorstaat. Starship Troopers is in eerste instantie de zoveelste SF-actiefilm met een flinterdun script, over de top actie en campy humor - ideaal voor vegetatief popcornvertier. Maar onder die laag van kitsch zit de nodige satirische maatschappijkritiek waarin de Amerikaanse oorlogsverheerlijking flink op de hak wordt genomen. Gewiekste antipropaganda verpakt in hersenloze actie dus. Paul Verhoeven slaat daarmee twee Hopper Bugs in één klap.

4,0 * Triple-A B-film

Vroeger was ik erg onder de indruk van deze sciencefictionfilm, maar ondertussen heeft dit werkje van de Nederlandse regisseur Paul Verhoeven wel opmerkbare tekortkomingen. Zeker de speciale effecten zijn ondertussen gedateerd en het acteerwerk is niet geweldig, maar je zult vooralsnog weinig andere miljoenenproducties treffen met zoveel expliciet geweld. De effectieve inmenging van satire, de enthousiaste toevoeging van humor en een heerlijk actievol tweede uur zorgen vervolgens enkel en alleen voor nog meer vermaak. Ik ben niet de grootste liefhebber van Verhoeven, maar dit soort bloederige werkjes kon hij als geen ander. Links en rechts getroffen door het jaar, maar dit soort ongeremde werkjes worden op de dag van vandaag erg gemist.

Would you like to know more?

Eindelijk nog eens Starship Troopers opnieuw bekeken, de vorige kijkbeurt is alweer ruim 10 jaar terug geweest zag ik. Gelukkig ligt de DVD hier nog in mijn kast, eentje uit 2001 zie ik alweer. De tijd vliegt ook met dit soort aankopen.

Starship Troopers is voor mij samen met Robocop de beste film van Paul Verhoeven. In beide films kan hij veel kwijt qua toekomstvisie, bruut geweld en een spiegel voor de Amerikaanse kijker z'n neus. Want Starship Troopers laat weinig te raden over, het is naast een knaller van een actiefilm ook zeker een satirische film die de visie van Amerikanen op oorlogsvoering bespot, of het nou de werving van soldaten is of hun eeuwige drang om zich overal en altijd mee te bemoeien.

De cast is met acteurs als Neill Patrick Harris, Denise Richards en Casper van Dien heerlijk 90's. Allemaal overdreven jonge knappe koppies, wat natuurlijk bewust gedaan is om het satirische deel te versterken. Het eerste uur is redelijk traag en toont vooral de beweegredenen om aan te sluiten bij het leger dat tegen de vijandelijke bugs vecht. Kijkt prima weg, weet te vermaken maar je kijkt uit naar meer. En dat komt in het tweede uur, met twee aanvallen op de vijandelijke planeet. Lekker over de top, lekker bloederig, lekker slijmerig en vooral heel fijn in beeld. De CGI is na bijna 30 jaar uiteraard wat verouderd, maar het ziet er alsnog heel behoorlijk uit en is bij vlagen nog steeds spectaculair. De bugs en de grotere beesten zijn qua design ook erg tof ontworpen.

Eigenlijk valt er gewoon weinig op de film aan te merken. Een sterke anti-oorlogsfilm verpakt in een oorlogsfilm.

4,5* blijven staan

Inmiddels toch wel enigszins verouderd. De hele film moet natuurlijk met een dikke knipoog bekeken worden maar Verhoeven gaat hierin wel heel ver.

Tegen het einde gaat het tevens wel heel makkelijk. (Richards die ondanks een gat in haar schouder vrolijk rond blijft rennen en schieten)

Ook viel het mij op dat een aantal decors wel erg veel op die van Total Recall leken.

Het is en blijft een leuke en typische Verhoeven film maar zeker niet zijn sterkste Hollywood film wat mij betreft, dan kom ik toch eerder bij Robocop uit.

Een SF satire naar een gelijknamige boek uit de jaren '50, de gloriejaren voor pulp publicaties als dit. Paul Verhoeven neemt het genre gelukkig niet serieus. We krijgen een mix van een Aliens, een puberserie als Beverly Hils 90210 en de knulligheid van de oude Star Trek films. Het lijkt soms wel of de film uit lego of playmobiel gemaakt is. Een wat cheesy film dus, met de nodige actie. Als er iemand dood gaat is het net iets harder dan je in zo'n luchtige film zou verwachten.

Er was wat kritiek blijkbaar over het militaire verhaal en pro war gehalte. Een hoop soldaten met afgeborstelde blonde modellen. Geef toe dat Neil Patrick Harris er gaandeweg uitzag als een Gestapo agent. Maar het is dan ook satire waar je alles niet zo aux serieus moet nemen. Iets meer humor met zelfspot mocht wel, maar tussen de foute scènes kan de film genoeg entertainen. Met de mooie Denise Richards en al even oogverblindende Dina Meyer. Heerlijke SF pulp.

Vandaag deze film eens weer bekeken, volgens mij meer dan 10 jaar geleden dat ik deze gezien heb, ditmaal terug gezien op een mooie blu-ray!

Kon mij nog wel iets herinneren maar niet zo veel meer, het 1e uur is vooral het liefdesverhaal tussen Casper van Dien en Denise Richards en de voorbereiding op de ''reis'' , het 2e uur is volop actie als de insecten tevoorschijn komen, we zien dat laatste uur dan ook aan 1 toe actie en geweld in de vorm van schietpartijen en explosies.

Allemaal erg mooi gemaakt en geen neppe ''bugs''

Ik heb mij hier weer zeer mee vermaakt en leuk om terug te zien!