L.A. Confidential (1997)

Een heerlijke binnenkomer om de draad weer mee op te pakken: 4.00 (4.00)
Na een lange rustperiode is de tijd van films kijken weer aangebroken en ik besloot het spits af te bijten met een goed aangeschreven misdaad-epos. En eigenlijk ben ik vrijwel geen moment teleurgesteld. De prent heeft alles wat een misdaadfilm hoort te hebben. Een ijzersterke cast met dito acteerprestaties, een sterk uitgewerkt script en technische hoogstandje om de vingers bij af te likken. Alleen al de goed getroffen sfeer weet deze prent tot grote hoogten te stuwen. Uiteraard is niet alles hosanna, maar daar kom ik zo direct op terug.

Wat moet Curtis Hanson zichzelf toch in de handen hebben lopen wrijven. Een panklaar script, dat zwart-wit gezien niet eens zo heel veel om het lijf heeft, wordt formidabel uitgewerkt door met name de personages redelijk veel diepgang mee te geven. Daarnaast zijn de dialogen van een zeldzaam hoog niveau en weten klasbakken als Crowe, Spacey en Pearce zichzelf helemaal in hun personage in te leven. Hoewel Crowe met name in het eerste uur bij vlagen toch opzichtig op zoek is om de juiste 'flow' te vinden. Verder sterke bijrollen van Basinger en Cromwell. Curtis mag dan alle ingredienten voor handen hebben, zelf tilt hij de film ook naar een hoger niveau. De magische sfeer die in zovele films ontbreekt, wordt hier (al dan niet onbewust) perfect gevonden. Voeg daar het geconcentreerde camerawerk, de haast perfecte montage en een sterk staaltje regiewerk aan toe en Curtis eist net zoveel aandacht op als de acteurs.

Hoewel de realiteitszin dik in orde is, kom ik toch tot de conclusie dat de slotscene ietwat overdone is. Ineens reikt het corrupte netwerk van Dudley wel heel erg ver, terwijl we tijdens de prent met niet meer dan 5 a 6 badguys in aanraking komen. Wat ik probeer te zeggen: de agentjes die Exley en White moeten uitschakelen op commando van Dudley gaan wel erg kordaat tot actie over, enkel omdat Dudley het hen opdraagt. Dan wordt er snel nog eventjes in de film vertelt dat Dudley veel aanzien genoot binnen te korps, maar dat is naar mijn mening een te gemakkelijke uitweg. Verder kent de prent na een uur een klein dipje wanneer de inval bij de ontsnapte misdadigers is afgerond en nieuwe ontwikkelingen net iets te lang op zich laten wachten. Toch blijft L.A. Confidential fier overeind, want de sterke punten waar de film het van moet hebben, zijn ook daadwerkelijk ijzersterk.


Script / Verhaal:................ 4,00
Acteerwerk:....................... 4,00
Regie / Speelduur:...........4,00
Realisme:......................... 3,50
Cinematografie:............... 4,50

Positie: 28/351
L.A. Confidential staat daarmee voor 'Trainspotting' en achter 'The Deer Hunter'

Och jongen toch....

Hoe kun je film(ervaring) nu zo wiskundig benaderen?

Ik had laatst met iemand een discussie over de naam Rolo Tomassi, volgens mij zit die naam in deze film, iemand??

L.A. Confidential heeft eigenlijk een vreemde status in de filmwereld. Bijna iedereen lijkt het erover eens te zijn dat het een goede film is. Hij geniet de status als moderne klassieker. Hij verschijnt regelmatig in lijstjes (hier op moment van schrijven 102, op IMDB is hij zelfs nummer 66). Kortom, beter kan bijna niet. Toch is het vreemd dat over een film met zo'n aanzien eigenlijk nooit iemand praat. Weinig mensen noemen hem onder hun absolute favorieten en hij duikt vaak pas op in een persoonlijke top 100 dan top 10. Het lijkt erop dat L.A. Confidential meer gerespecteerd dan geliefd is.

Dat merkte ik sowieso bij mezelf. Hij dook jaarlijks op in mijn top 100, maar dat was eigenlijk het enige moment in het jaar waarop ik aan de film dacht, tenzij ik die titel toevallig ergens tegen kwam of als mijn oog erover gleed terwijl ik in mijn dvd-rek keek. Gisteren ging hij in herkansing.

En dan valt toch op dat een top 100-positie geheel verdient is. Ik kon me het verhaal en veel gebeurtenissen nog goed herrinneren, maar ook gekeken naar de nuances van de film blijkt toch wel weer dat het hier om een heus meesterwerk gaat. Ik zou zelfs zover willen gaan door te zeggen dat het waarschijnlijk de beste misdaadthriller van de afgelopen 15 tot 20 jaar is, alsook de beste neo-noir ooit. Dit laatste mag misschien wat gewaagd zijn om te zeggen, omdat L.A. dan ineens tegenover het onbreekbare Chinatown verschijnt, maar persoonlijke verkies ik Curtis Hansons film over die van Roman Polanski, al zijn ze beiden sterk.

Een ding doen beide films goed als neo-noir: ze zijn niet zelfbewust een onderdeel van het noirgenre. Veel neo-noirs (Brick, Kiss Kiss Bang Bang, The Man Who Wasn't There, Sin City) spelen duidelijk met het genre, maar bij Chinatown en L.A. Confidential komt het genre meer natuurlijk aanzetten. Het zijn eigenlijk gewoon misdaadthrillers die zich afspelen in de tijd van de film noir en die daardoor neo noir worden. Er wordt niet te hard getracht iets ouds na te doen, maar er wordt meer een eigen plan getrokken. Gek genoeg voelen ze daardoor juist weer wat klassieker aan.

Het script is fantastisch, zoals het hoort bij een goede detective. Wat mij deze keer opviel is dat het verhaal op de helft stil komt te liggen. De Night Owl moord is opgelost, maar de film gaat doodleuk verder. Natuurlijk blijft het gevoel knagen dat deze moordzaak wat te snel afgehandelt is en de film er nog op terug komt, maar het is verrassend dat er nog eerst wat andere scènes tussen komen voordat dit begint. In de middenweg is de film dus plotloos en verschijnen er schijnbaar willekeurige scènes, die natuurlijk later wel in elkaar vallen. Toch een gewaagde keuze voor een film als deze om even zonder duidelijke verhaallijn te werken. Het gekke is dat het nauwelijks opvalt en sowieso niet storend werkt.

Het script zit ook vol met twists en kronkels, zoals wel vaker bij detectives. Hier zijn het er zoveel dat het een wonder is dat alles gewoon lijkt te kloppen en belangrijker, dat het bevredigend in elkaar steekt. Ik heb een hekel gekregen aan plottwistfilms waarin eigenlijk alleen de eindverrassing als belangrijk wordt gezien, zoals The Usual Suspects of Memento. L.A. Confidential heeft echter een ingewikkeld plot dat niet zozeer belangrijk is voor de verrassingen, maar voor de sfeer. Het gevoel van verwarring, dat niemand te vertrouwen is en het vastzitten in een web vol leugens dat elk moment kan instorten is wellicht de belangrijkste sleutel waarom L.A. Confidential zo goed werkt. Knap is dat de film daarbij toch zijn oog blijft houden op de personages. De invloed die de gang van zaken op hun heeft is belangrijker dan te weten wie verantwoordelijk is voor welke moord, zoals in de traditie van films als The Big Sleep. Daarom is het ook niet erg dat men koos voor de voor de hand liggende onthulling dat Cromwell de grote schurk is. Het past zowel in de emotionele als thematische kern van het verhaal. het kan niet genoeg benadrukt worden dat het script fantastisch is.

De cinematografie is eigenlijk niet eens opvallend mooi, maar er hangt toch een lekker sfeertje, dankzij de koele kleuren, de soundtrack vol oude liedjes en het oog voor periodedetail. De acteurs zijn al vaak genoeg geprezen en daar heb ik weinig aan toe te voegen. Jammer dat Pearce dit eigenlijk nooit heeft kunnen overtreffen. Verder zijn er ook veel gedenkwaardige scènes, zoals de rel die uitbreekt in de gevangenis op het begin, de ondervraging en de shoot-out op het einde. Het opmerkelijkste is echter dat de scène waar iedereen meestal over praat bij deze film geen misdaad of geweld bevat, maar het moment is waarop Exley denkt dat de echte Lana Turner een look-a-like hoer is. Dat de actrice niet eens echt op Turner lijkt doet er weinig aan af.

Een zo goed als foutloze film dus, die ook zeker meerdere keren kijken sterk blijft. De enige reden waarom ik geen 5 sterren geef is puur en alleen omdat het nog niet aanvoelt als 5 sterren. Die 4 en een halve ster blijven echter makkelijk overeind.

^ geen woord aan toe te voegen, prachtige recensie voor een bijzonderenswaardige film.

Heb hem zojuist voor de eerste maal bekeken. Was flink aan het puzzelen tijdens de film (en erna), maar het lijkt erop dat alle puzzelstukjes goed in elkaar vielen. Mooie sfeer, uitgediepte personages, goede acteurs. Weet bijna zeker dat ik hem bij een tweede kijkbeurt hoger ga beoordelen. Vooralsnog geef ik hem vier sterren...

Inderdaad mooie recensie van The One Ring.

Het is gewoon een meesterwerk en niks anders.

L.A. Confidential is toevallig wel één van me favoriete films en staat zelfs vaak in mijn top tien hier op moviemeter.

Kijk hem een keer per jaar, en elke keer denk ik: ja!

Was gisterenavond om 23u50 te zien op VT4, na de blockbuster 'The Da Vinci Code'. (Wat klopt er niet?)
Ook dwaas dat in de MoMe-TVGIDS 2BE en VT4 niet opgenomen worden maar BBC1 en BBC2 wel? Waar is dat goed voor?

-- Dat geheel ter zijde --

Om het kort te houden: Deze film was het laat opblijven wel waart. (met de reclameblokken er tussen was het rap 2u20).

Ik ga hier niet overgaan tot een opsomming van positieve punten. Terugbladeren is daar voldoende voor. Echter een paar kleine minpuntjes:
- Het lukt me bij alle films zeer gemakkelijk om me in de direct in de tijdsgeest te plaatsen. Hier lukt me dat niet direct. Alles lijkt nogal zo'n mix tussen jaren 50 en 90.
Na een tijdje lukt het toch wel, en schiet er ook een echte draad door het verhaal. Wat we hiervoor hadden waren wat criminele feiten die niets met elkaar gemeen leken te hebben.

Ik blijf nog zitten met 1 vraag: Wanneer White het lijk van die 'Buzz' Meeks ondekt geeft hij die dame wat geld. Waarom doet hij dat? Waarom wil hij niet dat dat lijk ondekt wordt?

4,0*

Goede film , alleen vond ik het moeilijk om de tijdsgeest te herkennen aangezien het zoals AGE4111 het al zei nogal een mix lijkt tussen jaren 50 en 90....

Verder geweldig geacteerd door iedereen , geen enkele gozer die minder acteert....

Schitterende thriller met een heerlijk sfeertje (dat glamoureuze L.A. in de fifties! Die lichtjes, die palmbomen! Die oldtimers! Die muziek! Die filmsterren!), een uitstekend scenario en prima acteerprestaties (Cromwell, Basinger, DeVito en Pearce vond ik het best, maar eigenlijk was er niemand bij die het minder deed).

Minpunten vind ik niet meteen (alleen vond ik dat Crowe's personage te veel de knokkende bullebak is. Dat had wat verfijnder gemogen).

Echt een briljante film (ook briljant van VT4 om deze uit te zenden, nu stijgen ze een heel eind in m'n achting).

Er zijn naar mijn mening betere neo-noirs. Kijk maar naar The Usual Suspects.

In Chinatown kan ik me niet heel erg plaatsen, ik weet niet waarom. Ik ben dol op Neo-noir, en ook vooral op L.A. Confidential.

Inderdaad ja. Een cijfer geef je toch eigenlijk meteen ah eind van de film. Pats! Daar is het.

Mooi dat Weertenaar het zo oplost, maar 't is meer voor hem zelf. Ik kan er niets mee.

Alsof elk punt net zo zwaar weegt. Maar ja, daar zal hij ook wel weer een antwoord op hebben.

LA Confidential is een topfilm, blijft goed.

Wat een heerlijke film om naar te kijken. Een prachtig kat-en-muisspel die eigenlijk pas een paar minuten voor het einde eindigt.

De hele film ben je niet zeker of je het nou wel goed hebt gezien. Je zit constant met vragen als: 'Waarom doet hij dit (of juist niet)?' en 'Zit hier een bepaalde gedachte achter, weet hij meer dan ik?'.
Ik houd van dat soort films!

Mooie jaren '50-sfeer gecreërd. Chapeau! Vooral het stukje met de politiesirenes was goed gedaan. Zo'n oude sirene . Zo eentje die nog zo'n 10 seconden na het uitzetten doorgaat.

Voor de rest een topfilm en een ijzersterk thriller!

Jammer alleen dat Spacey/Jack dood is gegaan
4,5*

Hele leuke film, behalve dat Bud White niet dood gaat. Ik bedoel, wat de hell? Hij krijgt eerst 2 kogels in z'n borst en nadat hij Dudley neersteekt in z'n been nog 1 in zijn rug en dan leeft hij daarna gewoon vrolijk verder!? Kom nou.
Kan iemand mij daar een verklaring voor geven?

Echt jammer van dat, maar desondanks krijgt deze film voorlopig 4* van me. Kevin Spacey is hier geniaal net zoals Russel Crowe en Guy Pearce.

****

Nou..?

Zo staat het in het boek.

Oh, vandaar. Slecht boek.

Heerlijke Film!

Nu snap ik ook eindelijk waarom Russel Crowe in de zeik wordt genomen tijdens die aflevering van Southpark,

Fightin' 'Round The World!

Dat heeft niets met deze film te maken, maar met het feit dat Crowe ten tijde van die afleverin regelmatig in het nieuws kwam met vechtpartijen in zijn echte leven.

mooie film ken je altijd zien , goed verhaal , en mooie actie

Niet mee eens. Met de tijd leer je een film meer of minder waarderen. Meestal wacht ik een dag of twee met stemmen, eigenlijk alleen om te kijken hoeveel de film in mijn hoofd blijft rondzwerven. Hoe meer hoe beter, in mijn optiek. Aangezien een bevredigend eind vaak op het eerste gezicht leuk is, maar achteraf gezien toch een beetje cliché en snel uit het geheugen gewist. Wat mij betreft zorgt direct stemmen dan ook voor "cijferinflatie" (of deflatie bij minder prettig eindigende films).

Wat L.A. Confidential betreft. Een leuke film om te zien, maar echt bijzonder vond ik het niet.

Een leuke onderhoudende en spannende film, goed gemaakt en gespeeld. Zeer aangenaam om naar te kijken. Kevin Spacey is één van mijn favoriete acteurs. Toch haalt deze film het niet bij een film als Chinatown bijvoorbeeld. De sfeer is niet bijzonder goed getroffen en dit is typisch een film die me niet echt raakt. En Kim Basinger een Oscar? Tekenend voor de veel te hoge waardering die deze film heeft gekregen.

Enig minpunt aan deze film is het ontbreken van hoeden. Toendertijd droeg nog 98% van de mannen een fedora en dit kan iets van de jaren 50 sfeer weggenomen hebben. Daar is in de voor mij verder zeer tegenvallende Chinatown wel aan gedacht.

Mijn mening is dat het niet terecht is, ik ben niet uit op een welles/nietes discussie. Jouw mening is anders dan de mijne, niks mis mee.

Sfeervol, goed uitgewerkt script en een topcast. Mag er zeker wezen!

Het verhaal was goed, het acteerwerk was goed en de sfeer was prima. De film was misschien een beetje langdradig, maar het was goed te doen. Persoonlijk vond ik Spacey de uitblinker.