Det Sjunde Inseglet (1957)

Zo alwetend, zo vooringenomen, en dan toch zo los in het wild slaan. De MM filosoof is makkelijk te typeren.

Verder is het een beetje jammer dan godsdienstelijke discussies niet toegestaan zijn op MM, maar als analogie wil ik in ieder geval zeggen dat men een chronische ziekte niet geneest met geneesmiddelen, netzomin als men de hierboven gestelde vragen oplost door er jaren over na te denken en erover te filosoferen.

Heh.

Mijn laatste reactie was misschien een beetje flauw (wel leuk om te maken, zoals een ongenuanceerde recensie ook leuk is om te schrijven). Inhoudelijk blijft mijn punt staan.

Warm!

En nu houd ik ermee op, want ik wil nog niet dood.

Volgens mij blijft die vraag je hele leven onbeantwoord en speelt het sterker naarmate je dichter bij de dood komt. Dus om te stellen dat je er op je 17e klaar mee bent, tekent de onwetendheid van een 17 jarige....

En ookal is hier voor geen levende een tastbaar bewijs (of 'oplossing') voor gevonden (alhoewel de meningen hierover natuurlijk ook weer verschillen), betekend toch niet dat erover denken/filosoferen direct in het hokje 'nutteloos', 'afgehandeld' of 'niet interessant' hoeft worden geschoven?

Vind het wel fijn dat mensen als Bergman dit soort thema's zo expliciet aansnijden.

Veel belangrijker is hoe de vragen in de film worden behandeld, zijnde erg religieus: 'zou er mogelijkerwijs geen God kunnen bestaan?', 'bestaat er wel leven na de dood?' etc. Persoonlijk heb ik vele jaren terug al lang met zulksoortige vragen afgerekend, dus vanuit mezelf redenerend komt de film inderdaad over als filosofie voor beginners.

Van zulke vragen? Absoluut. Over de zin van het leven, een mogelijk leven na de dood en dergelijke zal ik zonder twijfel nog veel nadenken, maar dan wel buiten een religieuze context.

Misschien dat jij jouw jeugd op die manier beleefde, maar ik niet.

Jammer, want ik hoopte eigenlijk dat jij níet de amateurpsycholoog uit zou gaan hangen. Je moet je vast erg volwassen voelen terwijl je mij degradeert tot mijn leeftijd, zonder enige kennis te hebben over zowel mijn persoonlijkheid als mijn denkwijzen.

Als tijdverdrijf/enterainment niet nee, maar ben benieuwd wat ander nut het nadenken over niet relevante vragen nog dient.

Ik geloof ook niet in een God en als ik nadenk over de dood doe ik dat ook niet zozeer in een religieuze context. Wat dat betrefd zijn we het eens en er zullen vast wel meer mensen op MovieMeter zijn die er zo over denken.

Maar wat mij zo tegenstaat in dit bericht, en duidelijk vele met mij, is dat je degene die denken over de dood in een religieuze context afstempelt als beginners. Een vreselijk arrogante en kleinerende houding. Alsof jij alle antwoorden hebt en veel mensen hier te dom zijn om dat te bevatten.

Het lijkt hier de tweede kamer wel zeg.

Met z'n allen proberen een klein groepje onwetende relschoppers met een grote mond in bedwang te houden....

Oh, maar dat zijn ze toch ook op dit gebied? Zolang ze hun geloof niet kunnen relativeren tot een mogelijkheid staan ze altijd één stap achter.

Ten eerste toont deze film natuurlijk geloof als een mogelijkheid en iedereen die deze film om zijn filosofie waardeert snapt dat geloof een mogelijkheid is, want anders zouden ze zich niet kunnen identificeren met de film.

Mensen die wel echt gelovig zijn zien geloof inderdaad niet als een mogelijkheid, want anders zouden ze niet gelovig kunnen zijn. Maar zelfs tegenover gelovigen hoef je nog geen superieure houding aan te nemen.

... een kleine bloemlezing "superieure houding".

Eens, maar persoonlijk vind ik het niet interessant om mezelf vragen te stellen over onderwerpen die slechts een minieme mogelijkheid betreffen.

'Zelfs tegenover gelovigen' duidt anders ook op een behoorlijk stroeve houding tegenover godsdienstigen, maar terug naar relevantere zaken: ik stel mijn levensvisie op dit punt superieur boven die van religieuzen op basis van pure logica, maar het moge duidelijk zijn dat ik mijzelf als persoon niet boven hen plaats.

Oké, begrijpelijk, maar dat maakt mensen die wel belang hechten aan dergelijke vraagstellingen toch niet tot beginners? Dat zijn gewoon mensen met andere levenshoudingen. Dat kun je niet echt goedkeuren of afkeuren.

Een onbedoelde, maar ongelukkige woordkeuze van mij, helaas. Excuses.

Als mensen een levenshouding aanhangen waarin enige logica ontbreekt keur ik hem keihard af, hoe respectloos het ook over mag komen.

Dat schatte ik al in, maar ik hield de mogelijkheid 'Freudiaanse verspreking' nog even open tot verdere verduidelijking.

Zo dacht ik er ook over toen ik net zo oud was als jij. 25 jaar later dacht ik daar radicaal anders over. Hoe ouder je wordt, hoe wijzer je wordt. Dat is in ieder geval ook voor jou te hopen. Waarom jij deze film met een 1,0* gewaardeerd hebt is mij nu ook volkomen klaar. Deze voor mij zeer diepzinnige film is dus duidelijk niet aan jou besteed.

"Die boom, dat is God."

Hoe vreemd het ook moge klinken, ik zie vaak het tegendeel gebeuren: naarmate mensen ouder worden gaan ze minder filosoferen, verliezen ze veelal hun idealen en obsessies, kroppen ze zich op in gezamelijke hokjes waarin meepraterij beloond wordt, blijven de discussies beperkt tot al wat opgepikt wordt van het nieuws etc., waar studenten zich volop ontwikkelen door middel van levendige, verscheidene discussies waarin ze een duidelijke eigen mening naar voren trachten te brengen.

Ik heb het niet eens over God gehad. En wat moet ik met het theophanisme? Voor levensvragen raadpleeg ik meestal de filosofen; Spinoza, Nietsche, Wittgenstein enz. Of soms vind ik inspiratie uit een roman; "De ondraaglijke lichtheid van het bestaan", "Nachttrein naar Lissabon" enz. Of inspiratie uit een film "Der Himmel über Berlin" van Wim Wenders bv of uit films van Bergmann uiteraard, waaronder "Det Sjunde Inseglet" , de film die zoveel discussies te weeg brengt.

Er zijn natuurlijk altijd uitzonderingen.

Pientere mensen zijn altijd in de minderheid.

Misschien zijn we het ook wel.

Moet je daarvoor het gehele bericht quoten?

Vind ik niet helemaal fair. Je kan ook de hele recensie van Animosh en jouw opmerking over 'alwetend, vooringenomen en wild om je heen slaan' quoten met dezelfde opmerking eronder.

Nogal vreemd; waarom zou logica ineens zaligmakend moeten zijn?

Verder ook volstrekt logisch dat mensen die in een God geloven wat minder belang hechten aan 'logica', die is immers zuiver menselijk.

Maar wat ik eigenlijk tot nu toe elke keer heb proberen aan te geven is dat vragen naar God en leven na de dood erg menselijk zijn en voorkomen bij atheisten, agnosten en gelovigen. Niet eens zozeer op filosofisch niveau maar gewoon concreet in bepaalde levensfasen, vaak ook in 'religieuze context'. Dat is niet iets wat een beetje weldenkend mens perse moet of kan overwinnen.

Natuurlijk zullen er mensen zijn voor wie het allemaal niet zo speelt maar dat rechtvaardigt allerminst een superieure houding tegenover diegenen die er wel mee zitten of degenen die het (daardoor) inderdaad interessante vraagstukken vinden.

Een hoop gemist zie ik. Leuk.

Volstrekt betekenisloze uitspraak en ook nog onwaar in twee betekenissen. Het is een boeiende vraag wat logica nou precies is maar dat het een menselijk verzinsel is, is erg moeilijk hard te maken. Ook voordat de mens bestond waren er geen vierkante cirkels. Het is verder helemaal niet zo dat gelovigen geen waarde hechten aan logica. Het is dan ook diep treurig dat we deze discussie houden via een uitvinding die zijn bestaan te danken heeft aan moderne logica. Verder doen gelovigen er alles aan om een logisch consistent Godsbegrip te hebben. Dus spreek voor jezelf en niet voor alle gelovigen. Een discussie lijkt me verder niet veel zin te hebben aangezien je je toch niets aantrekt van logica.

Ik vraag me trouwens ook sterk af hoeveel van jullie in een onlogische wereld zouden willen leven. eRCee zou een dictator kunnen zijn die denkt dat hij de verkiezingen heeft gewonnen ondanks dat 0 procent op hem heeft gestemd. Ach, logica is iets van het nietige volk, daar trek ik me niet van aan. Ik ben gewoon populair ondanks dat niemand mij steunt. Is dat een wereld waarin jullie zouden willen leven??

Iets wat in mijn ogen volstrekt onmogelijk is, maar helaas te veel gedaan wordt, vandaar ook de eindeloze discussies waar je nooit uitkomt. God openbaart zich niet in de wereld en heeft daarom met logica niets te maken. Er is maar een synoniem voor God en dat is "Niets". Aan God kunnen we geen enkele eigenschap toekennen. Doen wij dat wel dan scheppen wij een God naar menselijke maat en in naam van deze

(af)god is de afgelopen 2000 jaar al heel wat ellende uit voortgekomen.

Wat een hoop onbezonnen logica wordt hier geëtaleerd.

God is een synoniem voor niets? Dat begint toch echt verdacht veel op atheisme te lijken.

Dat is het eigenlijk ook. Bedenk wel dat het (Zen)Boedhisme en Taoisme ook atheïstisch zijn en voor mij zijn dat toch zeer belangrijke levensbeschouwingen.