Halloween H20: 20 Years Later (1998)

Matig.

Film die onderuit gehaald wordt door het slecht acteerwerk van Curtis en Harnett, lijdt aan een teveel revival en een te hoog Dawson's Creek gehalte, en een iets te actieve Myers, die zijn tentje opzet in elk deurgat dat hij tegenkomt.

Verder is het wel vermakelijk, de film is ook echt zo voorbij. Einde duurt inderdaad wat lang, maar ipv me af te vragen wanneer Myers nu eindelijk sterft, vraag ik me liever af wanneer hij nu eindelijk eens de persoon die hij wil vermoorden kan vermoorden. Mag toch wel een keer, na 7 pogingen.

Aardig, vermakelijk, degelijk filmpje in de serie, maar zeker niet de beste.

2.5*

Zonder verwachtingen bekeken en al bij al aangenaam verrast.

De Halloween-sfeer uit de jaren '70 en '80 heeft duidelijk plaats gemaakt voor een meer eigentijdse blik op de jeugd. Echter, nog altijd gedreven door seks, drank en drugs smeden de jongeren een plan om een avondje uit de bol te gaan. Koren op de molen van Michael Myers uiteraard, of wat dacht u.
En ook Myers is duidelijk geëvolueerd. Meer screentime, een moderner masker en een groter mes (maar dat kan ook gezichtsbedrog zijn). Meedogenloos als altijd hakt hij erop los. Veel bloed zie je dan wel niet, dat wordt allemaal vakkundig weggemonteerd, maar over de wreedheid van Myers bestaat al lang geen twijfel meer.
Laurie Strode is eindelijk terug van de partij, vertolkt door de immer sympathieke Jamie Lee Curtis en ook enkele jonkies maken hun intrede op het witte doek.

Het verhaaltje is als vanouds erg simpel. Steek enkele jongeren in een huis waar opeens alle deuren en ramen op slot blijken te zijn en laat een bloeddorstige psycho met een keukenmes los op het kansloze slachvee. Er wordt veel gefoefeld met schrikmomenten en hints die je meermaals op het verkeerde spoor zetten, iets wat we ook al uitvoerig uitgewerkt zagen in Scream. Dat kan wel eens vervelend worden na verloop van tijd, maar over het algemeen lijkt het wel te werken en de relatief korte speelduur zorgt ervoor dat alles vrij goed verteerbaar is.

Het einde van H20 mag trouwens niet onbesproken blijven. Het minste wat je hierover kan zeggen is dat het onconventioneel is en tegen de regels van de franchise indruist. Na tal van wederopstandingen besluit Laurie voor eens en altijd komaf te maken met Michael, en hoe! Maar als je dan ziet dat zo'n 5 jaar later alweer een vervolg werd afgevuurd op het publiek, dan begin je toch wel te denken...

Maar desalniettemin blijft H20 ondanks z'n minpunten een vermeldenswaardig deel binnen de serie.

Heb wel een zwak voor de serie, maar dit deel past er niet in. Veel te hoog soap-gehalte (Hartnett & co.) en LL Cool J is bijna net zo vervelend als in Deep Blue Sea. 2*

Tsjah... vond het al vreemd dat Laurie dood was gegaan, maar dat bleek dus toch niet zo te zijn. Nougoed dan. Dit deel zou je kunnen zien als een deel 3, want de andere vervolgen slaat de film gewoon over.

Michael Myers is wel weer goed aanwezig, leuke moorden, spannend ook wel redelijk. Jammer is de muziek. Te hard, en te weinig van het bekende originel Carpenter-deuntje.

De eindscene is ook wel oke. Ik vraag me af wat ze hierop hebben bedacht hebben voor het vervolg.

Best leuk vervolg en leuk idee ook. Muziek viel me tegen. Steedsw minder van de leuke Carpenter melodie. Maar wel vermakelijk.

3*

tegenvallend; jammer dat Strode zich hier nog voor heeft kunnen engageren. Zelfs het liedje (lees: introtune) is een beetje gemoderniseerd wat totaal niet had gemoeten. Maja, het concept blijft natuurlijk schitterend, en zulke filmpjes zorgen altijd voor griezelplezier als je 's nachts kijkt

2.5*

Herzien en hoewel met een halfje verhoogd blijft dit een erg zwak deel. De sfeer is ok en technisch ziet het er prima uit maar Halloween H20 mist elke vorm van dreiging. Michael Myers is nergens dreigend en het is eigenlijk een schande dat er geen één fatsoenlijke kill in deze film zit. En dat voor een slasher... Het volgende deel zou pas écht een ramp worden.

2,5* voor deze.

Vanavond de film na jaren herzien aangezien ik bezig ben met een totale kijk van de Halloween serie en ik was nu bij H20 beland en ook al kende ik hem van jaren terug al; ik ging toch nog eens kijken.

De film stond me altijd bij als 1 van de betere Halloween delen en dat zeg ik na herkijken nog.
De film keert veel meer back to the basics. Itt de mindere deel 5 en het zelfs behoorlijk slechte deel 6 keert Halloween H20 terug naar wat ze ooit waren. Een simpel plot, zeker geen diepgaande achtergrond info of apart plot (Net of het mij uitmaakt hoe Myers Laurie weer vond) en meer spanning en opbouw van het verhaal.
Zeker het 1e half uur is gewoon best goed. Je ziet weer zoals in het origineel een stalkende, observerende Myers die pas later in de film echt toeslaat. Michael Myers zag er trouwens goed uit 20 jaar na het origineel. Hij blijft dreigend en creapy door dat masker en het gebrek aan emotie. Daarom is hij killer nr 1.
De film kende niet eens heel veel kills en erg bijzonder waren ze ook niet. Wel jammer, maar het past wel meer bij zoals het ooit bedoeld was. Goed om Jamie Lee Curtis weer terug te zien als Laurie. Na de talentloze hoofdrolspelers uit voorgaande delen eindelijk weer eens iemand die wel kan acteren. Sterke rol van haar. De andere rollen vallen weinig op en LL Cool J was erg slecht. Paste totaal niet in de film met zijn onzin dialogen.

Twee dingen vielen me op. De verwijzing naar het origineel toen Michael in de ingebouwde kast begon te hakken. In het origineel zat Laurie erin, nu juist niet. Grappig.
Nog opvallender was dat Myers daadwerkelijk is gedood in de film. Des te stommer dat dit niet de laatste was uit de reeks maar dat hij in Halloween Resurrection terug kwam. Ik weet niet meer hoe, zal die binnenkort nog eens herkijken. Zonde, want de serie had hier heel waardig kunnen eindigen. Gedood door zijn zus, de zus waar de hele serie mee begon....

Maar goed, alles bij elkaar een vermakelijke Halloween die bij de betere van de serie gerekend mag worden.

Verhoging met 0,5 naar 3,5*

Michael Myers begint mij zowat te vervelen. Dit deel had zijn goede momenten maar het heeft mij toch niet dat ' wow ' gevoel gegeven wat trouwen alleen maar de allereerste halloween gaf.

The face of pure evil is back for Laurie Strode. 20 years later...

Het zevende en voorlaatste deel in de originele Halloween reeks en ergens hoopte ik dat het een goed deel ging. Misschien een rare vergelijking maar heel de Freddy Kruger reeks heeft zich ook heruitgevonden met deel 7.

Dit deel is misschien wel het interessantste deel uit heel de reeks doordat het de terugkeer van Laurie Strode bevat. Ik heb het altijd idioot gevonden hoe ze haar er ineens zomaar hebben uitgeschreven met een auto-ongeluk. Eén gigantische plothole viel me wel op, normaal gezien was Jamie (uit de vorige delen) toch de dochter van Laurie? Hier wordt er nochtans niets over gerept maar toch heeft Laurie haar eigen dood in scène gezet en tegelijkertijd haar enige dochter achter gelaten? Als je dan ziet hoe ze hier haar zoon beschermt dan lijkt me dit compleet tegenstellend. Voor de rest verschilt het niveau niet zo bijzonder hard van de betere vervolgen. Ik vraag me alleen af hoe ze aan Halloween: Resurrection gaan beginnen omdat Michaels hoofd hier wordt afgeslagen met een bijl! Op zich had het hier mee moeten stoppen, vooral omdat de reeks begon met Laurie en hier eindigde.

Het grootste pluspunt aan H20 is de wederopstanding van Jamie Lee Curtis als Laurie Strode. Vond het dan ook geweldig dat er effectief 20 jaar tussen deze en deel 1 zitten, al zou je dat aan Curtis niet zien omdat ze er qua uiterlijk nog altijd hetzelfde. Dat is dan ook niet echt als compliment bedoeld want ik vond dat ze er in '78 al oud uitzag. Waar ze wel in is gegroeid is haar manier van acteren, wat een verschil. Ze komt nu meer natuurlijker en minder gemaakt over. Wat ik ook leuk vind aan dit soort horror-sequels is dat er vaak een relatief onbekende acteur in voorkomt die het later wel wat zou gaan maken. In Halloween 6 is dat Paul Rudd en hier is dat natuurlijk Josh Hartnett. Spijtig om te zien dat hij toen al redelijk beroerd acteert. LL Cool J had voor mijn part trouwens ook mogen blijven rappen in plaats van acteren want veel bakt hij er niet van.

Michael blijft Michael natuurlijk. Nog altijd dezelfde bruut met een gigantisch mes die het meeste van zijn tijd verdoet met het vermoorden van tieners wat meestal resulteert in een paar gruwelijke kills. Meestal maar hier niet en dat vind ik wel jammer, hij is meer angstaanjagender doordat hij meestal in de schaduw staat maar je mist de echte slachtpartijen. Ook lijkt hij me meer emotioneler dan anders, iets wat goed te zien is wanneer hij zijn hand uitsteekt naar Laurie vlak voor ze zijn kop afhakt.

Weer één van de betere vervolgen.

3.5*

Film die naar mijn idee een beetje mee vaarde op de slasher opleving die Scream weer een beetje gestart had.

De film kent een sterk begin. Een ontzettend spannende scène die zo lang wordt gerekt dat het bijna niet meer is uit te houden. Dan begint de film echt. We worden getrakteerd op de terugkomst van Laurie Strode. Zij heeft inmiddels een zoon en is nog steeds ondergedoken. Wat volgt zijn wat saaie verwikkelingen tussen haar en haar zoon. Het duurt dan ook even voordat het een beetje op gang komt. Als Michael Myers weer ten tonele verschijnt, wordt het gelukkig weer een stuk leuker. De moorden zijn leuk, maar hadden nog net wat beter gekund. Vaak wat bloedeloos en zo vanuit het niets. Ik miste hier een beetje van dat stalken wat wel redelijk tot goed in de andere delen aanwezig was. De spanning miste gewoon. Dan komen we weer richting het einde wat te lang wordt uitgerekt, maar gelukkig is de climax nog enigszins bevredigend.

Acteerwerk was mager. Jamie Lee Curtis is vooral erg irritant, Hartnett loopt er, zoals altijd, wat verloren bij. De rest van de cast is niet eens noemenswaardig. Qua effecten niet meer dan redelijk. Ik heb beter in de reeks gezien tot nu toe. Een beetje jammer dat ze de film letterlijk een beetje hebben laten doodbloeden.

Een beetje de doodsteek van een leuke reeks. Had toch wel meer ingezeten qua terugkeer van Laurie en de twintigste verjaardag van Halloween is dan ook niet gedenkwaardig en zo weer vergeten. Van de serie enkel nog Resurrection voor de boeg, maar het gemiddelde daar belooft weinig goeds.

2.5*

Ondanks the return van Jamie Lee Curtis en een sterke cast met o.a. , Josh Hartnett, LL Cool J en de sexy Michelle Williams is deze Halloween film niet meer wat hij ooit geweest was. Spannend is het eigenlijk nergens en de film is saai en tevens voorspelbaar. Dankzij de cast blijft de film nipt overeind staan.

Gister nogmaals bekeken. We hadden even zin in een simpele no-brainer. Dan zit je met dit deel van Halloween wel goed.

Voor mij wel teveel een soort Scream-sfeertje en dat bedoel ik uiteraard niet positief. Het was me iets te modern en Michael zie ik toch altijd meer als een horror-relikwie uit oudere tijden. Hij past haast niet in onze tijd. Ja klinkt vreemd, maar hoop dat jullie me snappen.

Verder werden er wel zo verschrikkelijk veel domme beslissingen gemaakt door de slachtoffers, dat ik het niet meer serieus kon nemen. Het was ook niet spannend en dat ben ik zo gewend aan de Halloween-reeks. Je begint bijna Michael aan te moedigen om die knakkers zo hard mogelijk af te maken. In eerdere delen koos ik toch echt wel de kant van de slachtoffers, maar hier kon het me niks meer interesseren.

Nee, het voelde toch wel weer als uitmelken van een klassieker.

Erg jammer blijft dat. Ik verlaag met een halfje.

Zevende deel uit de Halloween reeks en niet eens zo heel slecht.

Het is goed om Jamie Lee Curtis weer in de reeks te zien al acteert ze niet zo heel goed. Josh Hartnett is redelijk al is acteerwerk in een film als deze nooit het allerbelangrijkste punt.

Het verhaal heeft enige tijd nodig om op gang te komen, maar op een gegeven moment gaat Myers weer lekker los. De moorden zijn behoorlijk en er zijn een paar goede schrikmomenten. Vooral de scène metmoeder en dochter op de wc is leuk. Verder is het allemaal weinig vernieuwend en verrassend, maar onderhoudend is het wel. Het einde doet erg vluchtig aan en wordt behoorlijk afgeraffeld, zodat de film na 75 minuten al afgelopen is.

Niet echt goed, maar wel redelijk vermakelijk, zo kun je dit deel wel het beste omschrijven.

2,5*

Heel brave film die de afsluiter van de reeks had moeten zijn.

De film raast voorbij, maar niet op de goede manier. Het heeft allemaal erg weinig om het lijf; de pogingen om Laurie Strode diepgang te geven mislukken finaal omdat de makers blijkbaar veel haast hadden om de gebruikelijke genre-cliché's af te raffelen en de serie naar het graf te dragen. Er zijn weinig moorden waarvan ook een paar keer de impact miste. Zelfs het origineel was nog venijniger!

De enige reden om te kijken zijn de laatste minuten met de beslissende confrontatie tussen Laurie en Michael, maar ook dat is binnen no time afgelopen. En Mikey heeft na zoveel delen zijn scherpte blijkbaar verloren want hij komt totaal niet dreigend over. Het hele masker en dat haar zijn ook gewoon fout. Je kan van Rob Zombie's versie zeggen wat je wil maar daar werd Myers ten minste weer een bad-ass.

Het laatste moment tussen Laurie en Myers is wel een redelijk mooi moment om mee af te sluiten, maar daarvoor wil het nooit spannend of leuk worden, mede dankzij de personages. Michelle Williams erg cute is in een vroege rol, maar totaal overbodig, net als Hartnett als Laurie's zoon die in het laatste gedeelte totaal ontbtreekt, Om niet te spreken van LL Cool J. Gewoon een erg slordig, matig script met slecht uitgewerkte personages. Wel een leuke cameo van Curtis' moeder met de subtiele Psycho-theme op de achtergrond, een melodie die beter is dan de gehele verdere soundtrack.

Ondanks dat de cirkel hier na 20 jaar eindelijk rond is was dit geen waardige afsluiter van de serie. Want dit was ECHT de laatste in de reeks.

Echt waar...

Deel drie.

Nieuwkomer Hartnett en de destijds al wat langer meedraaiende Joseph Gordon-Levitt vallen op, evenals de terugkeer van de originele scream Queen Curtis. Dit 7e deel sluit naadloos aan op deel 2 en doet gelukkig snel de meuk die men vanaf 3 t/m 6 ten toon spreidde vergeten. Want dit is de enige Halloween die zich mag meten met het enigszins overschatte origineel.

Steven Miner op de regiestoel was sowieso een goede keuze en leverde een simpel maar vermakelijk filmpje op. Het vervolg, 'Halloween: Resurrection', is als vanouds tenenkrommend slecht. Gelukkig zou enige jaren later regisseur Zombie de serie van nieuw elan voorzien, met een succesvolle remake (plus vervolg).

Goed.

Ik heb nooit veel met de Halloween-franchise gehad, noch met het origineel noch met de vele vervolgen, maar déze herinnerde ik me als een aardig deel in de reeks. Bij herzien valt dat eigenlijk wel mee, hoewel het wel onderhoudend is om te letten om de piepjonge acteurs die later beroemd zouden worden (Josh Hartnett met een bizarre coupe, Michelle Williams, en Joseph Gordon-Levitt in een helaas niet ál te lange rol) en natuurlijk de minirol van Janet Leigh. Als Michael Myers halverwege de film bij het internaat aankomt gaat de spanning wat omhoog, en Laurie's besluit om haar kwelgeest ditmaal zeer assertief en heerlijk agressief onder ogen te komen geeft de film een bevredigende climax. Pluspunten daarnaast zijn de sterke setting, het fraaie camerawerk en het niet eens beroerde acteren van het jongere deel van de cast. Niet echt goed, maar toch ook lang niet kwaad (met dank aan Steve Miner, die van Lake Placid ook al zo'n vermakelijke film maakte).
 

“Michael Myers... yeah, right!”

Redelijk. Als je een nieuwe Halloween film wilt maken en iconische personages als Michael Myers en Laurie Strode wilt terugbrengen, zorg er dan wel voor dat je een geïnspireerd script hebt met goede ideeën. Maar zeker het begin van H20 is vooral saai, van de personages tot de locatie, en van de moordpartijen tot Myers himself. Michael Myers is een iconische seriemoordenaar, maar hier vond ik hem niet echt goed uit de verf komen. Lichtpuntje is Jamie Lee Curtis en het laatste gedeelte, waarin het tempo wordt opgevoerd en er meer moordpartijen te zien zijn.

Het is begrijpelijk dat men voor een soort reboot koos na de rotzooi die The Curse of Michael Myers heette. Het hele slashergenre was eigenlijk dood in de jaren 90, dus toen Scream verscheen, kwam alles weer tot leven. En dus moest Halloween ook in zo'n jasje worden gestoken. En dus werd er een Scream variant van Halloween gemaakt en zelfs Kevin Williamson werd aangehaald om de boel een beetje te maken zoals zijn grote hit. De vorige films werden genegeerd, Jamie Lee Curtis werd teruggebracht en een LL Cool J en Josh Hartnett - die toentertijd hot waren - werden ingezet. Duidelijk een hele andere koers dan waar de serie heen ging met Halloween 6. Maar levert het een goede film op? Hmmm, niet echt.

Er is een hoop mis met Halloween H20: 20 Years Later. De titel alleen al is enorm idioot. Het grootste minpunt is de enorme hoeveelheid jumpscares en dan met name de valse jumpscares. De film zit werkelijk bomvol met mensen die tegen anderen opbotsen, waarna een sound effectje klinkt. "I keep scaring you today", zegt Adam Arkin zelfs als hij voor de zoveelste keer tegen Jamie Lee Curtis oploopt. Zelfs als men probeert enge momenten van de eerste film na te bootsen met een Michael Myers die gewoon ergens staat, gooit men er een jumpscare geluidje overheen. Spanning opbouwen of enge momenten neerzetten lukt men in ieder geval niet. En ook interessante personages creëren lijkt vrij lastig. Josh Hartnett is maar een inwisselbaar figuur en zijn vriendin en vrienden zijn al helemaal inwisselbare vaatdoeken. Het zou je echt worst zijn als Michael Myers hen van kant maakt, je bent ze enkele seconden later toch weer vergeten. Zelfs de film lijkt Hartnett en zijn vriendin gaandeweg compleet te vergeten.

Uiteindelijk is het vooral Jamie Lee Curtis die de boel moet redden, want Donald Pleasence is immers overleden ten tijde van de zesde film. Overigens zit in deze film nog wel een mooie verwijzing naar de man met een stemacteur met een vrij overtuigende imitatie. Verder gaat H20 vooral over Curtis en haar problemen om het verleden te laten rusten. Dit gaat gepaard met een hoop - zucht - jumpscares (men botst uiteraard steeds tegen ramen als ze ergens rustig zit), maar er zijn ook kleine momenten waarop ze met kleine karaktertrekjes geloofwaardig overkomt als iemand die kampt met een duister verleden. Haar momentjes met Adam Arkin zijn dan ook best aardig, waar dat normaal de meest suffe sequenties zijn in een slasher. Maar goed, H20 gaat natuurlijk vooral om de grote confrontatie tussen Michael Myers en Laurie Strode. Deze confrontatie is ook best aardig uitgevoerd, maar er zijn geen momenten waar je echt ondersteboven van zult raken. Het is fijn dat dit werd gepresenteerd als zo'n mooie definitieve laatste film. Maar goed, we weten allemaal dat Halloween: Resurrection daar op compleet bespottelijke wijze verandering in bracht.

2,5 sterren.

Viel mee, wel niet meer zo goed als deel 1 of 4, wat ik de sterkste delen vond in de reeks. Dit deel vond ik beter dan deel 5 en 6, die wat standaard popcornentertainment waren. Hier krijg je toch iets meer drama en ook psychologische oorlogsvoering. Bovendien is het terug met Jamie Lee Curtis wat een pluspunt is. Josh Hartnett in waarschijnlijk één van zijn eerste films. En ook dit is niet het einde van de reeks. Er is nog een film die ik nog niet gezien heb. Binnenkort zal ik wel eens kijken wat die nog te bieden heeft, al leek het einde hier wel echt het einde van de reeks te zijn. Maar goed, uitmelken om uit te melken zeker.

Deze film doet inderdaad een beetje denken aan lichtgevallen in het horror slasher genre zoals Scream. Niet toevallig speelt de film Scream ook ergens op de tv, geloof ik.

Het is zeker leuk om Jamie Lee Curtis terug te zien, dat maakt de film een stuk interesssanter om te volgen. En als ze de kop van Michael Myers afhakt, lijkt het het definitieve einde van deze serie maar... het geld moet natuurlijk in het laadje komen he? Dus komen er na deze film nog enkele slechte delen aan.

Ik vraag mij met anderen af waarom Josh Hartnett steeds hemden draagt die hem meerdere maten te groot zijn. En dat kapsel van hem leidt ook nogal af, het lijkt wel alsof hij er zelf de schaar in heeft gezet. LL Cool J (wat een idiote naam!) is een van de vele Amerikaanse rappers die denkt dat hij ook kan acteren, maar gelukkig speelt hij zijn rol nogal onderdrukt en stoort hij dus niet erg.

Opnieuw worden eerdere delen in deze filmserie gewoon genegeerd, van het kind van Jason en Jamie horen we bijvoorbeeld niets meer. Ook Tommy Doyle zien we niet meer en van de man in het zwart en zijn demonische cult horen we helemaal niets meer.

De producers moeten erg blij zijn geweest toen ‘Scream queen’ Jamie Lee Curtis vlak voor de 20e verjaardag van de oorspronkelijke Halloween weer interesse toonde om mee te doen. Scream en Scream 2 hadden het slasher-genre weer onder de aandacht gebracht. Zo Kevin Williamson, die succes had geboekt met het schrijven van slashers als Scream en I Know What You Did Last Summer, werd ingehuurd. Door de richting die Halloween- franchise nummer 4 tot en met 6 waren op gegaan was het vooral een puinhoop geworden, dus het was positief dat men terugkeert naar de basis en de rest negeert. Maar daar is dan ook wel alles mee gezegd. De film moest voornamelijk aantrekkelijk zijn voor het jongere Scream-publiek. En ook de body-count ging naar beneden.

Helaas heeft men ook niet gekozen voor een jongere regisseur maar voor Steve Miner van ‘Friday the 13th Part II en III en net als bij die films kreeg ik het gevoel dat hij ook hier weer niet echt weet waarom de film waar het op wil lijken zo'n succes was. Gooi er maar veel verwijzingen en ‘grapjes’ naar het origineel en ‘Scream’ in dan heb je succes? En nog erger waar was de originele soundtrack van Halloween ? Waarom werd de muziek gebruikt uit Scream 1&2? Wel cool was dat Norma horen zeggen; "ik ben dan wel je moeder niet " Echter dit was Janet Leigh (Psycho) de echte moeder van Jamie Lee Curtis.

Michael Myers zien we alleen in de eerste vijf minuten moorden, (belachelijke scene waar hij omwille van een klein kind niet moord) waarna we moeten wachten op het laatste half uur. De rest van de film is gevuld met Laurie Strode en haar trauma, waardoor men talloze knullige “false scares” kan tonen. En nog zoiets het enige andere uitgewerkte personage was een komisch bedoelde LL Cool J?

Is het dan allemaal negatief? Nou nee niet echt, de film was ook niet heel slecht, had zelfs een lekker tempo. Ook ziet alles er gelikt uit (al is het discutabel of dat een positief iets is) En het terugkeren van Jamie Lee Curtis was erg welkom! Het publiek, dat genoten had van Scream, zullen dat ook zeker bij deze doen! Echter persoonlijk vond ik het niet heel geweldig.

“If you want to stay handcuffed to your dead brother, that's fine. But you're not dragging me along. Not anymore.”

Traditie getrouw kijk ik op Halloween een film gerelateerd aan (en je raad het al): Halloween. Dit vijfde deel (dacht ik) stond nog zonder stem van mij op Moviemeter, en ook het deel hierna heb ik blijkbaar nog niet gezien. Beiden films bewaar ik dus mooi voor de Halloween dagen, en gisteren heb ik deze ‘H20’ opgezet. Tja, wat moet je er dan nog van verwachten? Deze films zijn natuurlijk heel erg doorsnee, de moordende Michael Myers die nergens dood lijkt te gaan en constant weer tot leven komt en een vrij dun en simpel (soms saai) verhaal.

De producers, ‘Steve Miner’ en ook de cast doen lekker hun best om een heerlijke horror-klassieker nogmaals te herhalen, er is eigenlijk geen doel meer in deze films. Mis ik dat? Nee, zeker niet. Voor de korte tijdsduur ging het nog vrij vlot en waren sommige Myers acties nog vermakelijk ook. Bijvoorbeeld bij dat huis rond het begin waar hij de hele familie weer even hardhandig afslacht, heerlijk.

Van ‘Jamie Lee Curtis’ zou ik persoonlijk nooit een groot fan worden. Ook in deze film kwam haar talent weer naar boven, wel leuk dat de originele hoofdrolspeelster terug keert, dat houdt de film wel origineler. Toch is na deel drie (en in mijn ogen het slechtste deel) deze serie nooit sterk meer uit de grond gekomen.

Qua verhaal was het allemaal vrij dun en soms ook erg oninteressant om te volgen. Het blijven hersenloze slashers en daar draai je niet om heen. En ook hier laat ‘Steve Miner’ weer zien dat je vooral je verstand op nul moet zetten en deze film lekker moet aanslingeren.

2.5*

Redelijk verdienstelijk vervolg dat natuurlijk in het kielzog van Scream (er zitten nog twee verwijzingen naar die film in zelfs) nog een graantje mee probeerde te pikken. Met opvallend weinig bloed ten opzichte van Scream. Ik miste ook wat ziekere kills zoals in Halloween 2 en soms laten ze daar zelfs duidelijke kansen voor liggen. Het is allemaal net iets te light. En dat werkt hier minder omdat het niet de humor heeft van Scream. De vele jump scares, momenten dat Laurie Myers slechts denkt te zien en de "now you see me, now you don'ts" zijn verder iets te overdadig. Gelukkig is de speelduur dat niet en wordt er verder geen tijd verdaan. De finale is nog best aardig ook.

Ik vond wel dat Myers er in deze film niet griezelig genoeg uitzag, zijn masker is te clean, zijn ogen zijn te duidelijk zichtbaar soms en dat kapsel met piekhaar is soms zelfs bijna lachwekkend. Het immer korte haar van Jamie Lee sinds half jaren 80 is hier ook wel jammer, want in de eerste 2 Halloweens was ze niet enkel door jeugdigheid lekkerder.

Nu is er wederom een nieuwe Halloween in aantocht met wederom Laurie en Michael Myers (opvallend gezien het einde hier!). Als ze dit goed willen aanpakken: meer spanning, meer bloed, ziekere kills en gevonden lijken, een beklemmender setting uitzoeken en Myers flink tekeer laten gaan met een flinke body count.

Na enkele enorm slechte sequels, die door dit deel uit de continuïteit worden geveegd, is dit weer eens een degelijke en leuke Halloween film. Het plot/verhaal is evengoed slecht in deze, maar dat wordt goedgemaakt door een toch wel vrij fijne en trage spanningsopbouw, redelijke personages (en natuurlijk de terugkeer van Jamie Lee Curtis; het feit dat haar personage een functionele alcoholiste is geworden na de gebeurtenissen uit de originele film is verrassend passend) en een goede setting in de vorm van de kostschool. Fijne korte speelduur van 80 minuutjes ook. Het is alleen jammer dat het domst geïntroduceerde element in de franchise, namelijk dat Laurie de halfzus is van Myers, wordt meegenomen in deze film, maar ach, ook dit deel wordt door latere films weer genegeerd, dus who cares eigenlijk. 3*.

Matig.

Het is voor een marketingbedrijf altijd een goede zet als je voor een reeks als Halloween een icoon (Laurie) terug laat keren naar de reeks. Jamie Lee Curtis is tenslotte ook bekend geworden met de film, maar terugkeren voor deze film, naar deze reeks, bleek achteraf een fout te zijn. Voor haar is het een serieus ondermaatse rol namelijk.

Je merkt ook gelijk dat het acteerwerk van Curtis een stuk verder boven de tieners uitrijkt, al zijn het wel beginnende sterrenacteurs en zitten er weinig prestaties tussen die echt slecht zijn. Het voornaamste probleem waar deze film mee kampt is de regie van regisseur Miner. Zijn slasherachtergrond valt hier namelijk nergens echt vanaf te lezen.

De moorden voor een slasherfilm als deze zijn erg ondermaats. Je zou denken dat dit soort reeksen met de formule "bigger is better" werken maar dit deel is eigenlijk nog een stukje minder goed en vooral veiliger dan een hoop andere delen in de reeks. Misschien is het zelfs het slechtste deel van de reeks, al vond ik deeltje 3 ook al nergens over gaan.

Verder is het allemaal nogal kleurloze regie zonder enige vorm van spanning of visuele flair. Het is allemaal erg naar de standaarden van Hollywood geregisseerd, blijkbaar uit een tijd waarop originaliteit een vreemd concept was. Deze film is namelijk gewoon een iets modernere herhaling van wat al eerder gedaan is. Myers zelf blijft nog altijd een icoon om te zien, maar als geheel valt de film tegen.

Toch moet ik toegeven dat het film een aardig tempo kent en wat aardige momenten tussendoor. De scenes tussen Curtis en Hartnett voelden nog best naturel aan, waarvoor ik beide acteurs kan complimenteren. Verhaaltje neemt nooit een te domme wending, verder is dit een serieus matige slasher die veel te veilig en braaf is om een goed plekje in de reeks te rechtvaardigen. Helaas.

Na het onzinnige zesde deel wordt het allemaal wat simpeler gehouden. Het plot is simpel, maar doeltreffend. Het vermaakt en dat is het belangrijkste. Het enige dat wel wat storend is dat de eerste helft van de film de tieners veel in beeld komen, maar uiteindelijk worden ze aan het eind van de film zo aan de kant geschoven. Dat is toch jammer, doordat sommige elementen nu overbodig voelen. In de eerste helft van de film wordt alles rustig opgebouwd. Vervolgens denderen er in sneltreinvaart door die 2e helft van de 82 minuten heen. Maak de film een kwartier langer en je zou iets meer body hebben. Of focus je op 1 element en houd de film kort. Nu voelt de balans tussen de jongeren en Laurie Strode niet goed.

Myers gedraagt zich verder niet te irritant, maar zijn masker kan natuurlijk echt niet. Hij ziet er echt uit als een clown en met dat haar lijkt hij net een grote Chucky. Het werkt soms ook echt op de lachspieren. Daarnaast vind ik het maar niks dat het echt een masker is. Ja, dat waren de in alle delen, maar daar leek het echt een onderdeel te zijn van Myers. Hij leek (figuurlijk) vergroeid met het masker. Je kon niet echt diep in zijn ogen kijken. Alsof hij geen ziel heeft en je in zwarte gaten kijkt. Hier zit je hem gewoon continu in de ogen te kijken. Erg jammer. Ik baal van dit soort dingen, want met Strode doen ze nu eindelijk na 4 vervolgen gewoon weer eens lekker simpel, maar dan vallen dit soort details weer enorm tegen. Een flinke verbetering, maar wel wat verbeterpunten die beter uitgewerkt hadden kunnen worden.

3,0 > 2,5*

Een goed begin en een sterk einde. Altijd belangrijk voor een film. Na het goede begin zakt het wel wat in wegens weinig interessant. De personages slagen er niet in om bij mij empathie op te wekken. Het geflikfooi van Jamie Lee werkt me wat op de zenuwen. En dan is er ook nog een aaneenschakeling van overbodige jumpscares waarbij de volumeknop blijkbaar telkens op 10 moet. Nee het voornaamste entertainment in het middenstuk is dan toch de scene waarin Janet Leigh opduikt. Na Sam Loomis (gespeeld in vorige films door Donald Pleasance) en uiteraard de aanwezigheid van dochter Jamie Lee vormt zij een nieuwe link met Psycho. En men zet dat graag in de verf. Haar personage heet uiteraard Norma en terwijl ze haar old timer instapt, wordt er een stukje Bernard Herrmann geparafraseerd op de soundtrack.

De finale is dan wel een stuk beter. Opvallend ook weer hoe Mike Myers telkens uit de doden verrijst tot uiteindelijk zijn hoofd eraf moet. Het is nu uitkijken naar de Lazarus act in een volgende film. Bewaar ik voor een volgend dooi moment.

En het laatste deel van de Halloween reeks die ik heb liggen aan de beurt, en tevens de vraag hoe ik aan de andere delen ga komen die ik nog allemaal gemist heb zoals 3, 4 en 5. Maar fijn, de kringloop levert altijd veel op, het is een kwestie van geduld...

Terug van weggeweest Jamie Lee Curtis die in de beginfase meteen laat horen intussentijd geen decibels ingeleverd te hebben, uiteraard is Michael Myers weer van de partij, en tevens de maar al te bekende tune geschreven door John Carpenter. Grappig is toch zeker de meteen al bloedige opening met een ontstellend jonge Joseph Gordon-Levitt en Branden Williams die vooral heel bekend is door de clip van Hole in my Soul van Aerosmith. Voor de verandering gaat de reis daarna een keer niet naar Haddonfield maar naar Californië. Fraai trouwens de scene met moeder en dochter in het openbaar toilet.

Langzaam wordt er daarna net als in de eerste Halloween opgebouwd naar de uitbarsting van geweld op het schoolterrein. Fraai is het vrouwelijk schoon in de zin van Williams en Lyn O' Keefe, te doen zijn de acteerprestaties van de vaak ondermaats presterende Hartnett, en is het op zijn minst sterk te noemen hoe Laurie er genoeg van heeft en op een gegeven het vluchten zat is en de strijd aangaat, met als hoogtepunt de eindfase met het het busje, goed gedaan meid zou ik zeggen.

Tja, met de eerste twee kan zo'n film als dit zich niet meten, desondanks heeft de film best zijn momenten

ook al zijn er ook wel wat valse noten te bespeuren. Toch binnen het genre vind ik het allemaal niet zo gek en is deze Halloween ook best wel weer te doen en daarom best oké te noemen.

Bij bvb Friday the 13th zie je altijd wel linken uit het verleden in de sequels. Maar bij Halloween wordt nog meer een verband gelegd met de vorige films. Wat dan weer leidde tot verschillende tijdlijnen die naast elkaar lopen. Met H20 wordt de verhaallijn uit de films 4-6 (3 was al een buitenbeentje) compleet genegeerd en gaan we 20 jaar verder na de gebeurtenissen uit deel 2.

Geen Dr. Loomis meer, Donald Pleasence stierf in 1995, maar wel de comeback van Jamie Lee Curtis als Laurie Strode met een enorm trauma van wat er haar ooit overkomen is. Die verhaallijn is best interessant. En uiteraard krijgen we de nodige kills voorgeschoteld. Michael Myers is beter voorgesteld dan in de vorige paar sequels, maar film en Myers halen nooit het niveau van de eerste 2 films. Het wordt iets lichter van toon, misschien om aan te sluiten bij nieuwe franchises als Scream en I know what you did last summer.

De film trekt de franchise wel wat naar modernere tijden na de wat cheesy cultverhalen uit verhalen 4-6. Maar de sfeer is er (nog) niet helemaal en het mag gerust wat harder. Al bij al een film die nog wel meevalt.