Zodiac (2007)

Goh heb ze al beter gezien in het thriller genre. Is allemaal nogal traag en dan is de speelduur ook geen pluspunt, ook té weinig spanning om echt top te zijn, middelmaat overheerst gewoon bij deze film. Had er veel meer van verwacht.

Ik twijfel heel erg tussen 3 en 3,5 ster. Maar het feit dat Zodiac erg degelijk is gemaakt zorgt toch voor de halve ster extra. Want de film is mooi, sfeervol en er wordt goed gespeeld door een flinke lijst aan acteurs. Er zijn interessante dialogen en intense spanningsvelden. Aan heel veel is te zien dat David Fincher gewoon een vakman is.
Toch is het niet alleen hosanna. Zo wordt het gehannes tussen alle namen van verdachten en bekenden van verdachten en journalisten en politiemensen en handschriftdeskundigen en wie al niet meer aardig hectisch. En na het redelijk compacte eerste deel van de film worden de tijdsprongen steeds groter en dat kwam bij mij de interesse niet ten goede. Uiteindelijk gaf de film mij ook geen voldaan gevoel. Ik wist niks van de daadwerkelijke case, en nu ik dat wel weet is het logisch dat er geen sluitend einde aan Zodiac werd gebreid. Maar na 2,5 uur goed opletten en meedenken, vond ik het erg onbevredigend dat we uiteindelijk eigenlijk nog niks weten.

Redelijk.

Heel uitgebreide en op een aangenaam tempo verteld verslag van de Zodiac-case. De zaak is nooit opgelost, al lijkt Arthur Leigh Allen de logische piste, dus je zou denken dat de perfecte moord toch bestaat. Toch komt de film redelijk realistisch over - het kluwen aan namen, het onbevredigende antwoord van handschriftspecialisten, de doodlopende sporen, e.d.

De film ziet er fantastisch uit: strak geschoten, sfeervolle aankleding. Ik mis evenwel wat urgentie, zeker in het tweede gedeelte. Zodiac focust meer op de bureaucratische kant van een onderzoek - praten, nadenken, mogelijkheden aftoetsen, ... Zo lijkt de moordenaar voor het gros van de film in een zetel te zitten. De moordscènes en scène in de auto zijn wel goed - vrij droog maar daardoor ook best spannend.
Komt daar bij dat i.t.t. Robert Downey vooral Mark Ruffalo en Jake Gyllenhaal met het gros van de screentime gaan lopen. Van Ruffalo ben ik nooit zo'n fan en van de Gyllenhaal van de jaren 2000 evenmin - van de Gyllenhaal na pakweg 2010 des te meer.
Dus een topper is Zodiac, helaas, niet.

3

David Fincher verfilmt - weliswaar stijlvol - een hele reeks feiten. Dat stijlvolle is voor mij nog enigszins een begrijpelijk argument dat deze film zo hoog aangeschreven staat, maar inhoudelijk vond ik Zodiac alles behalve interessant en snap ik de lyrische reacties niet echt. Akkoord, Fincher wilde zo goed mogelijk een beeld schetsen hoe het in die tijd allemaal echt is gegaan en zal ongetwijfeld bij een hoop details de spijker op de kop hebben geslagen, maar mijn inziens is ie vergeten om op interessante wijze een verhaal te vertellen. Dat het een fragmentarische film is, is in dit geval een feit; gevoelsmatig begon elke scène met de tekst “twee dagen later, één week later, drie weken later’. Doodvermoeiend en ben ook vrij snel gestopt met proberen te volgen waar we zaten. Bleek ook niet echt relevant, het is gewoon elke scène weer iets later in het proces. Zodiac hopt eigenlijk van scène naar scène, maar geen van die scènes greep me echt aan.

Dat laatste komt ook omdat de personages en vertolkingen me opvallend weinig deden. De film zit vol saaie figuren óf nogal overdreven typetjes, er leek niet echt een tussenweg. Downey Jr. is vanouds bijdehand en Jake Gyllenhaal is nog het grootste typetje, met z’n rare maniertjes. Zeker niet z’n beste rol. Met dat fluisterstemmetje van Ruffalo kon hij ook amper maar emoties uitdrukken; met die 0900-sekslijn-stem is Ruffalo die boos wordt vooral komisch. Ik miste een duidelijke - en vooral sterke - hoofdpersoon, je zit vooral naar een hoop wandelende en snel-pratende mannen in pakken te kijken. Genoeg prima acteurs komen voorbij - Adam Goldberg, Clea DuVall, Brian Cox - maar niemand laat een indruk achter of krijgt echt iets tofs te doen. Slechts een paar scènes werden daadwerkelijk spannend, met name als John Carroll Lynch en Charles Fleischer even voorbij komen. Hun scènes waren oprecht interessant, maar dat zijn er maar twee in een film vol met inwisselbare scènes en personages.

In de wat langere scènes is Zodiac best oké, maar Fincher kiest dus voor een vorm waarbij hij veel scènes niet de tijd geeft, maar er doorheen skipt. Daarnaast zijn de daadwerkelijk spannende scènes - de scènes met de Zodiac Killer aan het werk - ook nogal suf. Ik had gedacht dat een Fincher wel wat spanning zou kunnen neerzetten, maar de momenten met de mysterieuze Zodiac zijn nogal beroerd. Sure, Fincher zet visueel best een prima film neer, het is allemaal verzorgd, ziet er sfeervol uit en veel oog voor detail. Maar als een film over de zoektocht naar een beruchte seriemoordenaar met zo’n cast niet erg boeiend wordt, dan gaat er toch iets mis. Ik had gehoopt op misschien wel de beste film van Fincher, maar vond Zodiac uiteindelijk waarschijnlijk de minste film die ik van hem gezien heb. Toch onverwacht na zoveel lovende woorden overal.

2,5 sterren.

1 van de betere films over seriemoordenaars zo niet de beste die op ware feiten is gebaseerd. Mooie van deze film is dat je ook echt in die eind jaren '60 sfeer zit, dat is op zich al wat deze film zo uniek maakt.

Nadeel van deze films is dat je niet teveel van de ware gebeurtenissen kunt afwijken, waardoor je qua script ook wel gelimiteerd bent, maar deze Zodiac is dan nog het zien meer dan waard. Lange zit maar wordt nooit echt saai.

Heb deze nu voor 2e keer gezien, zal niet de laatste zijn

Veelbelovend begin, vooral hoe Fincher die eerste kantoorscene neerzet maar dan is het meteen gedaan met de mooie regievondsten. De rest is een rechttoe-rechtaan vertelling waarbij je moeilijk kan meekomen met de personages omdat het wat heen en weer gaat met wie je volgt. Belangrijkste mankement is dat het nooit spannend wordt. Ook worden er af en toe vreemde keuzes gemaakt zoals het achterwege laten van de ontmoet tussen Downey Jr en de anonieme tipgever opzoekt . Valt me alles bij elkaar dus tegen, zeker van Fincher.

Pakkende film met uitstekend acteerwerk. gebaseerd op een echt verhaal wat het altijd wat interessanter maakt. een dikke 4 sterren.

Ik ben geen fan van David Fincher en daar brengt deze film geen verandering in. Het begin, waarin een aantal gruwelijke moorden gepleegd worden, is spectaculair. Tijdens de onderzoeken van de politie en de pers sijpelt de spanning evenwel geleidelijk weg, omdat de film begint te verzanden in een herhaling van zetten. Het slot met een hoofdrol voor Jake Gyllenhaal zorgt weliswaar voor een kleine opleving, maar het is te weinig en te laat. Gezien de lovende kritieken had ik hier meer van verwacht. Ik heb dat eerder ervaren bij andere films van Fincher.

Dertien in een dozijn. Zowel qua verhaal (ook al is het waargebeurd) als de personages/typetjes. Maar dan uitgesmeerd over bijna 3 uur. Het had allemaal wel wat korter gekund.

Gebonden aan het waargebeurde verhaal kon de film logischerwijs niet verrassen met wendingen of een bevredigd slot.

De (al dan niet sterren-)cast acteerde hun gebruikelijke typetjes op de automatische piloot. Mark Ruffalo de FBI-agent zoals in Now You See Me. Jake Gyllenhaal de neurodivergente amateur-rechercheur zoals in Nightcrawler.

Oké, die films zijn recenter, maar ja, als je die al gezien hebt, is dit meer een herhaling van zetten. Eentje die een uur te lang duurt.

6/10

Fincher overtuigt mij altijd direct met zijn sets en belichting. Visueel zijn zijn films heel sterk en sfeervol, mede de reden dat ik hem tot één van mijn favoriete regisseurs reken. Kleuren, compositie… het klopt allemaal. Zodiac is hierin geen uitzondering, de film is van begin tot eind prachtig om naar te kijken.

Helaas is het verhaal niet zo goed als de vormgeving. Natuurlijk hebben we te maken met een waargebeurd verhaal, dus qua dramatiek zijn er grenzen aan wat je er bij kunt bedenken. Maar op een paar spannende scenes na, is Zodia vooral een verslag van onderzoek. En dat werkt voor mij niet goed. We zien veel gesprekken, kantoren, en de bijbehorende bureaucratie. De frustratie van de agenten en de pers is voelbaar, evenals het oeverloze wachten. Dat Zodiac nooit gepakt is kan Fincher niets aan doen, maar het zorgt er wel voor dat de film als een nachtkaars uitgaat en uiteindelijk meer als een documentaire voelt dan als een meeslepende film.

Zodiac is mooi gemaakt, maar verhaaltechnisch had het pakkender gemogen. En ruim een half uur korter.

3*

Een herziening heeft Zodiac deugd gedaan. Ik verhoog meteen met een volle *. Man, wat heb ik hier de volle speelduur van genoten. Jaren geleden vond ik het een goede film, maar stonden sommige zaken me toch in de weg om er een meesterwerk van te vinden. De overdaad aan namen, zaken, jaartallen en informatie, die in een moordend snel tempo de revue passeren, vond ik soms een beetje teveel van het goede. Het constante springen in de tijd belemmerde een bepaalde emotionele connectie. De structuur en het ambigue einde, noem het maar op. Ik vond het niet behoren tot Fincher's beste werk.

Die mening is nu helemaal veranderd. Ik zou de film bijna m'n nieuwe favoriet van Fincher durven noemen. En het grappige is dat ik al die bovenstaande zaken nog steeds erken. Ik plaatste het deze keer gewoonweg helemaal anders. Ja, er wordt veel informatie gegeven aan een snel tempo, maar het wordt in principe nooit onoverzichtelijk of overweldigend. Het maakt ook des te meer duidelijk wat een onmogelijke, bureaucratische rompslomp het hele onderzoek was, waarbij politiek gekonkel een belangrijkere factor is dan het willen vinden van een dader. Het verstrijken van de jaren geeft een hopeloos sfeertje aan de film, en plaatst in context hoe obsessief de mensen zijn die er zich na al die tijd nog steeds constant mee bezighouden. Het personage van Gyllenhaal zou in veel andere films de held zijn die niet van ophouden weet, maar is hier een obsessieve man die zijn vrouw en gezin totaal verwaarloost voor een hopeloze zoektocht waar hij niets mee te maken heeft.

Maar wat is het vooral een audiovisueel meesterwerk, dat viel me nu pas echt ten volste op. Het San Francisco van de jaren '70 ziet er zo ongelooflijk sfeervol uit, met een obsessief (ha!) oog voor het kleinste detail, van aankleding tot sets. Visueel is de film zo heerlijk donker en hopeloos, de muziekkeuze vind ik constant briljant en passend, en veel scènes komen echt visceraal hard binnen, ook al zijn de geweldsuitspattingen al bij al vrij spaarzaam. Maar dat is juist waarom de moordscènes die er wel inzitten zo'n effect hebben. De openingsscène of dat moment aan het meer, dat hakt erin. Ik vind het ook een uitstekende keuze van Fincher om het grootste deel van de moorden te tonen in het eerste gedeelte van de film, zodat de rest kan gaan om het onderzoek zelf, en de uitzichtloosheid en obsessie die daarbij gepaard gaat. Het is niet dé meest conventionele film daardoor, maar saai of oninteressant zou ik het nooit willen noemen. Integendeel, er zitten zo ongelooflijk veel sterke scènes en momenten in, die elkaar de hele tijd opvolgen. De film zakt nooit in.

En dan komt die laatste scène met de foto-identificatie, met het geweldige Hurdy Gurdy Man van Donovan op de achtergrond, en kan je je als kijker tijdens de aftiteling alleen maar verwonderd afvragen hoe close ze de Zodiac Killer op het spoor waren (al dan niet), en hoe zinloos het hoe dan ook allemaal is/was. Een sterk gevoel om mee af te sluiten. De film deed in ieder geval heel veel met me en steekt gewoon in z'n geheel fantastisch in elkaar. Deze gaan we volgend jaar nog eens opzetten. Verhoogd naar 4.5*.

Overweldigende film. Na tien jaren weer eens voor de derde keer bekeken. En hij wordt steeds beter.

David Fincher is een kunstenaar in het maken van beelden zonder daglicht. Ongeëvenaard.

Deze film onthutst mij steeds meer. Juist omdat je weet wat er komen gaat. En toch is er een continue onraadgevoel die deze film draagt maar ook geeft aan de kijker. Huiveringwekkend.

Over 5 jaar nog maar eens kijken.

Geweldige film. Een 10. Prachtige karakterstudie van 3 speurneuzen, die een brilante psychisch gestoorde moordenaar proberen te vangen. Waar ze bijna zelf aan onderdoor gaan. De wanhoop en frustratie spat van het scherm af. Bij vlagen bijzonder luguber. Wanneer en waar slaat hij weer toe? Titelnummer is ook briljant gekozen. Doet mij huiveren. Fincher was zelf woonachtig in het bewuste gebied als kind, dus heeft er het nodige van meegekregen. Dat heeft hij prima weten te laten voelen in deze film. Wanhoop, angst, verbijstering en frustratie. Over een zaak die tot op de dag van vandaag nog steeds niet is opgelost.

Na 3 jaar weer bekeken. De moordenaar lijkt nu eindelijk te zijn gevonden, maar nog niet veroordeeld al zijn de aanwijzingen o.a. locatie en schoenmaat nu wel echt toe te wijzen aan Ross Mercer Stephen Sullivan.

Afijn de film heb ik hier al vaak beschreven. Begint huiveringwekkend sterk om daarna lang te herhalen in het onderzoeksproces. Nu in een mooi 4k jasje.

Film 3,5

Beeld (4K) 5,0

Geluid 5,0

Gewoon een prachtfilm, en dan natuurlijk mijn thema en prachtig in beeld gebracht.