Zodiac (2007)

Dat is ie - buiten een paar bijzonder pijnlijke momenten dat de Zodiac in actie komt - dus ook niet. Voor wie een standaard Hollywood thriller zoekt moet maar even verder kijken en Zodiac voorlopig opzij leggen. Niet alleen vanwege het einde (dat de moorden nooit 100% opgelost zijn moge bekend zijn, eigenlijk vond ik het bewijs tegen de verdachte nog duidelijker dan ik vooraf had verwacht), maar ook de weg daarnaartoe neemt de film andere paden dan gedacht. Zo had ik veel meer puzzeltje oplossen ala DaVinci Code verwacht, maar eigenlijk spelen de puzzels niet een grote rol in het geheel.

Wel centraal staan de 3 mannen die zich vastbijten in de zaak. Ruffalo is sinds You Can Count On Me een favoriet gespeeld en in zijn lijzige rol als rechercheur overtuigt hij opnieuw; een prettig acteur. Downey en Gyllenhaal doen het niet slecht, zonder verder echt uit te blinken.

Meeste aandacht gaat uit naar Gyllenhaal, die met Robert Graysmith de man speelt die het Zodiac gebeuren in een boekvorm heeft gegoten, en aan het proces voorafgaande er klaarblijkelijk bijna aan onderdoor is gegaan. Zijn obsessie met de zaak is echter niet op elk punt uitgewerkt; zijn verstoorde relatie met Sevigny bijvoorbeeld wordt haast achteloos zo nu en dan genoemd. Het nadeel denkelijk van een film vertellen die zich over vele jaren uitspreidt.

Met de look van de film zit het wel goed, de sfeer en muziek zijn goed verzorgd, vakkundig gemaakt, tip top niets mis mee. Het probleem is natuurlijk dat het maar niet echt spannend wil worden; de feiten zijn min of meer bekend en het achterliggende verhaal leent zich misschien voor een aardig boek of documentaire, op film is de kijker meer spanning en sensatie gewend. Er zullen derhalve nogal wat mensen zijn die deze film saai of onbevredigend zullen noemen (mijn gezelschap viel zelfs in slaap (vooruit het was de nachtvoorstelling, maar toch)), maar als je je Hollywood seriemoordenaar thriller bril eventjes afdoet heb je toch een bijzonder aardige film te pakken.

3*.

Verschrikkelijk goede en boeiende film. Een bijna 3 uur durend verhaal die geen moment inzakt, en ik vond het zelfs jammer dat het alweer voorbij was. Geweldig verhaal, en briljant gecaste rollen.

4.5*

Het camerawerk van Harris Savides (tevens verantwoordelijk voor Van Sants Gerry en Elephant en die Kidman flick Birth) mag zeker in de prijzen vallen.

Zodiac is een feest voor het oog, ook mede de art direction. Je waant je echt in die periode, ook dankzij de nummers van die tijd die te horen zijn door de speakers van krakkemikkige autoradio's.

De film veegt ook meteen de vloer aan met de rest van de produkties omtrent de Zodiak die de afgelopen tijd mee wilden liften op de naam Fincher. Finchers versie is dus ook de versie van het boek van Robert Graysmith. Niet gelezen, maar de karakters zijn behoorlijk cartoonesk (ook niet vreemd gezien de achtergrond van Graysmith). Ten minste, dat is zo in de film, en daar hebben we dan ook het grootste minpunt van de film.

Mark Ruffalo en Robert Downey Jr. weten de test te doorstaan om ook een menselijk ipv puur cartoonesk personage neer te zetten. Jake Gyllenhaal, rising star, bakt er helemaal niks van. Hij is een nog grotere sul / anti-held als Captain Jack Sparrow (sorry voor het vergelijk, maar juist door de cartooneske aanpak van de personages kon ik de vergelijking niet laten). In de ijzingwekkende scene bij de man van het filmtheater, in zijn kelder weet Gyllenhaal de hele scene totaal te verpesten. Meer kolder dan de te hopen spanning.

En dit allemaal in tegenstelling tot een goede portie realisme t.a.v. de moorden (hier en daar slikken), gezonde dosis dramatiek, en links naar Dirty Harry (gebaseerd op Zodiak mania) en Bullitt (gebaseerd op de rechercheur die het onderzoek leidde). He ja, dat was gewoon genieten.

Toch had ik liever wat echte personages gezien. Er waren voldoende andere zaken waarmee een gezonde portie humor het verhaal had weten te relativeren. Vier sterren, en geen inkak-momentje te ontdekken tijdens de 160 minuten.

het liedje is hurdy gurdy man van donavon.

Het is duidelijk een verfilming van een 'speur'boek. En dat stoorde me wat. Je krijgt een massa aan verhaallijnen, zijwegen en personages maar er wordt amper iets uitgewerkt. Zo heb je het gebrek aan hoofdpersonage. Perhalf uur volg je andere mensen in een niet overlappend geheel, je krijgt wat lapjes, en je moet daar zelf een dekentje van maken dat het verhaal wat dekt.
Verder heb je een hele hoop vragen en punten die interessant zouden kunnen zijn, mochten ze meer dan een minuutje eraan besteed hebben.
Wie is Bob Vaughn dan? Hoe zit dat met die filmposter? Wie is Rick Marshall? Wat met die overeenkomst met de maanstanden die zijn (plots ontstane) gezin vindt? Wat met die vals opgeëiste moorden?Die verhoring van Leigh, wat was dat? Die vrouw met haar baby, wat was dat? wat met die ene loze scene waarvoor ze een jaar verderspringen waarbij graysmith leigh Allan ziet? Er was echt geen hele tijdverschuiving nodig voor die ene lege scene. Welja, het is misschien ook geen uitgeklaard verhaal, maar is dat niet net de taak van een filmmaker (schrijver) dat hij er wat plotpoint in brengt e.d.? Ik denk inderdaad dat het een trouwe verfilming moet zijn, want veel van de beslissingen lijken vreemd vanuit een film-logica.

Al bij al was het wel een amusante film. Ik heb me niet verveeld en zoals al veel vermeld heb ik genoten van de seventiessfeer.
Buiten de ... opmerkelijke... stem van Ruffo en de loze timelapse was het dus een interessante film, me dunkt. Mijn gegrommel begon pas na de ondertitteling.
3.5*

Was getriggerd, toen ik in een recensie las dat Fincher Kubrick achtige trekken had in perfectionisme, bij deze film (o.a. laatjes van bureau's die nooit werden opengedaan, maar waar wel dingen in zouden liggen, die bij de rol pastte). Zo al geheel kloppend als Kubrick's films waren, is dit niet, maar Fincher klimt (gelukkig) met Zodiac uit een diep dal omhoog, nadat hij met Panic Room nou niet echt een Fincher waardige film maakte (we hebben gezine dat ie dit wel kan, met zowel Seven als Fight Club; het broddelwerkje The Game zullen we maar vergeten).

Zeer subtiel wordt er tussen de drie karakters heen en weer geschakeld; erg interessant om te zien hoe ze elkaar alle drie beinvloeden in zowel zakelijke, als privéwerksfeer.

Geweldig einde ook, helemaal kloppend bij de gehele film (alhoewel de zal het hier niet mee eens was, geloof ik; die liep meteen nadat de eerste textkaart inzette massaal weg; een enkele sterveling, waaronder ik, bleef zitten).

Als Fincher in deze lijn verder gaat, heb ik weer hoop voor de toekomst.

4*

Mee eens!

Zeer goede film, lang geleden dat ik tijdens zo'n lange film geen moment naar de klok heb gekeken. Fincher toont hier een geweldig oog voor detail en het beheersen van kundig een verhaal vertellen, waardoor het een meeslepend geheel wordt.

Enige minpunt was Gyllenhaal, heb hem nooit zo gemogen en hier is hij helemaal niets. Sevigny zie ik ook liever in wat meer uitdagende rollen dan hier.

Detective Fincher

Vijf jaar en meer, zolang heeft fervent perfectionist David Fincher zich over dit project gebogen en het resultaat mag er absoluut wezen.
Overigens maakte Fincher heel het gebeuren, op zekere afstand weliswaar, mee als kind (via escortes ondervond hij de 'busdreiging' van de seriemoordenaar), en de drang naar verduidelijking wordt dan wel erg groot.
Voor deze prent baseerde Fincher zich alvast niet enkel op de boeken van Graysmith, maar eveneens op zijn eigen onderzoek, als een ware detective in spe.
Wat uit deze houding haast meteen naar voren komt, is de obsessionele mate waarop Fincher te werk gaat én de ongezonde (of toch maar gezonde) drang naar perfectie. Een karaktertrek waarvan wordt gezegd dat hij die in zeer grote mate deelt met één der grootste perfectionisten, namelijk Stanley Kubrick. An sich is dat weinig negatief, maar misschien werd hem dat in 'The Game' en vooral 'Panic Room' toch net iets teveel. Op 'Zodiac' heeft die houding echter een positieve indruk nagelaten, want Finchers oog voor detail is zelden tot nooit gezien.

De vraag is natuurlijk hoe je het gegeven van de seriemoordenaar, dat toch vaak uiterst conventioneel wordt aangepakt, op inventieve (en vernieuwende) wijze vormgeeft.
Slim als hij is, kiest Fincher niet voor het gekende schokelement, maar opteert hij voor een karaktergedreven prent. Het zijn de handelingen van de drie protagonisten die centraal staan en de kijker moeten meeslepen in een wereld van details, waar de paranoïde heerst dat er achter elke aanwijzing een nieuwe aanwijzing schuilgaat.
Één voor één verdiepen de drie protagonisten zich in het dossier, in de hoop een finale oplossing te vinden, en bijgevolg ook verlossing. Voldoening blijft echter uit wanneer ze moeten vaststellen dat het systeem van vingerafdrukken en schriftherkenning hen in de steek laat, ondanks het feit dat nagenoeg alles in één en dezelfde richting wijst.

De vaak geuite kritiek dat ‘Zodiac’ geen duidelijke slotconclusie zou hebben, is natuurlijk je reinste onzin. Op sterk symbolische wijze brengt Fincher namelijk een einde aan zijn psychologisch labyrint. Na enig aandringen, kan Graysmith inspecteur Toschi alsnog overtuigen hem te ontmoeten in een bescheiden taverne, waar Graysmith een soort slotpleidooi houdt. Alle hoop al opgegeven, lijkt het alsof Toschi zijn mening toch zal moeten bijschaven. Wetende dat de essentiële bewijzen (vingerafdrukken en schriftherkenning) nooit feiten zullen worden, gunnen ze elkaar een blik die werkelijk boekdelen spreekt: voor iedereen kent de zaak geen einde, maar zij weten wel beter.

Doorheen dit intrigerende en angstwekkende labyrint laat Fincher bovendien een meesterlijk staaltje regie zien: fijnzinnig, authentiek, maar vooral eigenzinnig. Een tweede kijkbeurt zal dat eens te meer bewijzen, want de eerste maal zal men als kijker zodanig worden meegesleept dat je menig detail uit het oog verliest.
Dat terzijde, bekomt Fincher via decors, kostumering, rekwisieten en volledige digitale opname (kleuren komen zo beter tot uiting), een authentieke en typische jaren ’60 - jaren ’70 sfeer. En het is dus vooral hier dat Fincher zijn perfectionisme maximaal weet te benutten.
Daarnaast is opmerkelijk hoezeer Fincher zijn stijl in ‘Zodiac’ op geheel typische wijze herkenbaar maakt. Een stijl die we kunnen terugvinden in de vaste overheadshots hoog boven de auto’s en de stad, maar evenzeer in de doorschijnende tekstuele bewijzen op het scherm én in de grimmig en angstwekkend geënsceneerde moordscènes (die kelderscene…).

Tot slot mogen vooral de acteerprestaties niet uit het oog verloren worden. Downey Jr. laat als redacteur Avery van zijn meest nonchalante kant zien, Ruffalo van zijn meest serene (prachtige bakkebaarden overigens) en Gyllenhaal van zijn meest kindse. Vooral Gyllenhaal mag daarbij niet onderschat worden, want op ingetogen wijze brengt hij die gezonde nieuwsgierigheid van het kind zeer goed tot uiting.

Hoewel ‘Zodiac’ het gegeven van de seriemoordenaar gemeen heeft met ‘Seven’, verschilt hij op zowat elk ander vlak van die prent. Een duidelijke voorkeur is op dit eigenste moment nog niet aan de orde, daarvoor is een tweede kijkbeurt genoodzaakt. Maar wat mij betreft is ‘Zodiac’ goed op weg om Finchers beste prent en mijn favoriete Fincher te worden.

4*

Fantastisch opgebouwde film die bijna 160 minuten meer dan boeit. Het is interessant om te zien wat Fincher doet met deze film. Hij minimaliseert bijna alles, behalve het verhaal en de cinematografie. Prachtige beelden, met name de moord op de taxichauffeur vond ik echt heel sterk. Daarnaast wordt het verhaal, dat behoorlijk gecompliceerd is door alle verdenkingen en kleine wendingen, zorgvuldig verteld waardoor de kijker niet verdrinkt in de film.

Fincher gebruikt het steengoede verhaal perfect. Een aantal ijzige scènes vrouw op snelweg met kind en hoogtepunt Gyllenhaal in kelder zorgen ervoor dat de film nooit saai wordt.

Ten slotte zet Ruffalo echt een fantastische rol neer. Downey jr. en Gyllenhaal waren ook wel aardig, maar die worden overklast door 'Columbo'.

4*

Fincher mag wel weer eens wat echt interessants maken. Het mag gezegd worden dat er veel aandacht is besteed aan de tijdsperiode en de sfeer is uitmuntend. Ook zijn de acteurs in vorm, de montage vlot, de mysterieuze noten van David Shire sterk en de dialogen fijn. Hiermee krijgt deze, voor mijn gevoel, routineklus nog wat extra's. 3.5 sterren

De film gaf een mooi tijdsbeeld van vooral de jaren 70 en 80. Een hele mooie sfeer heerste er. De acteerprestaties waren erg goed maar het was ook best een indrukwekkende cast. Mooi vond ik de scene waarin ze lieten zien hoe de tijd voorbij ging door de bouw van een wolkenkrabber. Heel beeldend voor die en eigenlijk ook deze periode waarin je steeds meer gebouwen uit de grond ziet rijzen.

De film wordt op een gegeven moment wat langdradig en soms werden er wel erg veel bewijsstukken naar je hoofd geslingerd waardoor je soms door de bomen het bos niet meer zag. Maar over het algemeen zeker een goede film dat het vooral van het acteerwerk en de sfeer moet hebben ipv de spanning en sensatie.

Mooie film beter als 'The Zodiac van 2006.De film deze dan duurt vrij lang inderdaad maar die weet je goed genoeg te boeien om hem uit te kijken.Er zit een prima sfeertje in goeie acteer prestaties.Aleen kwamen er af en toe de zelfde scenes in voor als de vorige zodiac deel.Verder is deze een mooie film die je veel informatie geeft over de zodiac en de mensen die dat onderzoeken 4 sterren

Volledig blanco ving ik aan voor deze film,

Het 1ste uur is radicaal anders dan het 2de gedeelte van de film. In het begin wisselen we vooral tussen 2 verschillende, uiteenlopende uitgangspunten. We zien enkele slachtoffers die door de Zodiac - killer afgemaakt worden. De cameravoering daarbij is schitterend te noemen. Neem nou de opening, waar we vanuit een auto uitkijken op een rij versierde huizen. Ik waande mij helemaal in Haddonfield, alleen dan op kerstmisavond.

De volgende scene deed mij alleen maar verlangen naar meer. ] Een jongen en zijn vriendin rijden naar een vrijwel verlaten parkeerplaats. Ai! Waarna de camera enkele gebeurtenissen registreert om vervolgens vanuit onverwachte positie toe te slaan. Verder een schitterende moord als het stel bij het meertje op klaarlichte dag oog in oog komt te staan met de Zodiac - killer. Rustiek beweegt het water zich op de achtergrond, de zon schijnt en toch voel je dat men zich in een benarde positie begeeft. Verder echt creepy hoe die vrouw tijdens een nachtelijke avondrit wordt geconfronteerd met een minder prettig persoon.

En dan heb ik nog geen eens die scene genoemd waarin we vanuit de lucht zicht hebben op een taxi die bij een flatgebouw rechts afslaat, waarna de camera dit voorbeeld volgt in lijn met de beweging van de taxi. Verder ook prachtige cameravoering als de camera vanuit de toppen van de Golden Gate brug neerkijkt op het verkeer of als Fincher de tijd neemt om met beelden duidelijk te maken dat de tijd verstrijkt i.p.v. met woorden.

Ander uitgangspunt in het 1ste uur is de zoektocht naar de seriemoordenaar. Het maniakale van een zoektocht naar de dader van diverse moorden wordt bij vlagen sterk in beeld gebracht en afgewisseld met de moordscenes zelf.

Het 2de uur gaat verder met de zoektocht naar de seriemoordenaar. Zelf lijkt hij wat van het podium te zijn verdwenen om toch steeds nadrukkelijker weer terug te keren. Niet in de vorm van het plegen van moorden, maar wel in de paranoiasfeer. De film wordt beklemmender en heeft alleen te kampen onder een wat matige rol van Gyllenhaal, die zoals wel vaker in Amerikaanse films zijn gezin kwijtraakt.

De uiteindelijke ontknoping vond ik wat teleurstellend en minder dan de voorbije 30 minuten daarvoor, toen je nog leefde met de illusie dat de moordenaar op de huid gezeten werd en dat hij wellicht opnieuw toe zou slaan. Natuurlijk valt er wat te zeggen voor het einde, absoluut realistisch. De oren waarschijnlijk teveel hangend naar andere films, maar ik vond het wat minder allemaal. Uiteindelijk wel een lekker mysterieuze en zelfs spannende film, i.t.t. Se7en, al was het maar omdat er in Zodiac veel meer gevisualiseerd wordt. Jammer van het iets te hoge dialogen niveau. Met name in het 2de uur. Ik vind hem zelfs nog beter dan Fight Club. Zodiac is je in het hol van de leeuw begeven. Dikke 4*

Sterke misdaad/politie/moordzaak film. Alles is netjes in de juiste volgorde en tijdlijn verteld. (de tijdlijn loopt van 1969 t/m 1991) en de sfeer van de tijden zag er ook erg goed uit. De moordenaar greep ook toe op de plekken waar het hoort: donkere en verlaten stratten, bossen of wegen. De acteurs waren eigenlijk voor mij onbekend. Nooit echt van ze gehoort eigenlijk.

Maar de film blijft gewoon boeien. De regiseur van Alien3, Se7en en Fight Club heeft opnieuw een kaskraker afgeleverd. Een van de mooiste scenes in de film vind ik dat je tijdens de tijdversnelling versneld te zien krijgt hoe de glasstower gebouwt word, heel knap gedaan. Wat ik soms wel een beetje storend vond was dat ze om de 3 seconden een datum lieten zien. Op zich niet erg maar dan krijg je het ook in de ondertieteling te lezen zodat je niet kan lezen wat er gezegt word. Maar voor de rest is dit een schitterende opgebouwde politiefilm, met mooie soundtracks en alles gaat met de periode mee. (auto's, muziek)

Heerlijke avondvullende film.

4,0*

Behoorlijk sterke film in de herkenbare donkere Fincher-stijl die perfect past bij obsessieve moordenaars en gefrustreerde speurders, met de sfeer zit het dus wel goed in deze film. De seventies in San Francisco worden geheel geloofwaardig weer helemaal tot leven gewekt door een cinematografie van hoogstaand niveau.

Zodiac is eigenlijk voor mijn gevoel op te delen in 2 belangrijke stukken. Het eerste gedeelte gaat vooral over het onderzoek van politie en journalisten dat wordt gedaan nadat de Zodiac voor het eerst heeft toegeslagen. Ondanks dat dit allemaal zeer informatief is en het ook zeker niet gaat vervelen vind ik wel dat dit gedeelte niet duidelijk gefocust is. Er worden aan de kijker zeer veel personages geïntroduceerd die allemaal een meer of minder belangrijke rol spelen in de speurtocht naar de dader. Nadeel is dat eigenlijk geen van de belangrijkste karakters wordt uitgediept en dat het daardoor ook een beetje droog en afstandelijk blijft.

In het tweede gedeelte wordt er toegespitst op de meer persoonlijke zoektocht en obsessie van cartoonist Graysmith (een goede rol van Gyllenhaal) en komt het verhaal toch wat meer tot leven. Wat mij betreft had al wel van het begin voor deze meer persoonlijke insteek gekozen mogen worden. De rol die Ruffalo hier neerzet vond ik trouwens ook ijzersterk.

Verder een prima film die ondanks zijn lange speelduur nergens saai wordt en het tempo ook voldoende hoog weet te houden. Een ruime 3.5* (met wellicht een optie op een halfje meer).

Redelijke film van Fincher. De enige acteur die overtuigde was Robert Downey Jr. voor mij. Echt weer een grandioze rol van hem en wat een geweldig acteur. Ruffalo en Gyllenhaal waren niet echt overtuigend, maar toch aardig bezig. De film heeft een leuk sfeertje zoals we van Fincher gewend zijn en het nummer Hurdy Gurdy Man van Donovan is een geweldig extraatje die we zowel aan het begin als aan het eind van de film te horen krijgen.

Misschien komt het omdat ik moet was ofzo, maar ik vond de film bij vlagen behoorlijk saai. Vooral op het laatst wanneer de obsessie van Gyllenhaal - die denkt dat ie' detective is - gewoon een beetje té word. De film word nergens spannend en gaat steeds in hetzelfde trage tempo verder zonder dat ik echt op het puntje van mijn stoel werd gezet. De scene dat Gyllenhaal in het huis is vond ik trouwens wel erg goed. Voor de rest een redelijke film, maar toch enigzins teleurstellend.

* * *

David Fincher gaat al een goeie 15 jaar mee in het misdaad-genre. Zowel ‘Se7en’, ‘The Game’ als ‘Fight Club’ zijn klassiekers geworden, en ook ‘Panic Room’ was een beklemmend staaltje cinema waar tot op heden weinigen onderuit kunnen. ‘Zodiac’ beloofde dus weer een stijlvolle film te worden met de typische benepen sfeer die Fincher beheerst als geen ander. En geloof het op niet, maar deze film steekt zijn veel geroemde ‘Se7en’ naar de kroon als beste misdaadfilm. Geen wonder dat de man het genre nu eventjes de rug toe keert, want hoeveel hallucinanter kan het dan in ‘Zodiac’? Ik blijf u noodgedwongen een antwoord schuldig.

Waarom mag deze film zonder enige schroom naast ‘Fight Club’ staan? Is het de naturel waarmee Fincher zijn verhaal vertelt? Of de tot in de puntjes uitgekiemde stijl? En wat dacht u van het feit dat deze nachtmerrie nergens eindigt? ‘Zodiac’ ontstijgt wat mij betreft moeiteloos het label ‘genrefilm’, juist omdat David Fincher de kenmerken ervan niet uitbuit. De film teert geheel en al op zijn verhalende kracht en zijn verbijsterende sfeerschepping, meer dan op valse plot-twists of achtervolgingen à la ‘Se7en’. ‘Zodiac’ is de intellectuele variant op laatstgenoemde, een zaak die – omwille van zijn geloofwaardigheid – de kijker evenzeer aangaat als de personages.
En waar Finchers nieuwste reeds aanvangt als een vreselijk schrikbeeld, wordt het alleen maar erger eenmaal de hoofdverdachte objectief vrijuit gaat. Is dit een klacht van Fincher aan het adres van een bureaucratische staat? Nee, dat lijkt me te ver gezocht, maar toch brengt hij het gevoel van machteloosheid heel subtiel in zijn film, tot we een zoveelste rilling over onze ruggengraat voelen gaan. Is het niet geniaal, een dossier waarin elk feit richting iemand wijst, maar elk stuk bewijsmateriaal deze primaire aanklacht terug ontkracht? Ja, een retorisch vraag die kan tellen.

Maar, de eerlijkheid gebiedt ons om toe te geven dat het laatste uur van de film helaas wat inzakt. Gyllenhaal spreekt nu eenmaal niet tot de verbeelding van de kijker (hoe sympathiek zijn karakter ook probeert te zijn), maar ‘Zodiac’ blijft gelukkig spannend genoeg – er was immers nog het spannende scenario dat 'meester Fincher' onmogelijk kon verknoeien.

‘Zodiac’ is inderdaad een briljante film. David Fincher heeft elke variabele volledig in de hand, en grijpt voortdurend naar de strot. Een film die zodanig goed is dat je hem geen tweede keer durft te bekijken. Een unicum.
4*

Een beetje tegenvallende film. Het is een beetje de seriemoordenaar-variant van All the President's Men, waarbij we dus een zeer gedetailleerd verslag krijg van het hele onderzoek naar de identiteit van de Zodiac. Maar waar ik All the President's Men bijna constant spannend vond, vond ik Zodiac nergens echt spannend, laat staan verontrustend.

Misschien komt het omdat Fincher hier toch een aantal moordscènes laat zien, maar deze compleet verknald. De openingsscène vond ik echt verschrikkelijk, het leek wel een grap. Die twee mensen in de auto reageerde al voordat er iets aan de hand was alsof ze wisten dat ze vermoord zouden worden en hun dialoog was afgrijselijk. De tweede moord aan het meer vond ik ook heel cartoonesk overkomen, en ook nog eens zeer ongeloofwaardig. De scène met de vrouw en haar baby was ietsje beter, maar voelde toch niet zo realistisch aan als de rest van de film. De moorden lijken dus uit een slappe slasher te komen en niet in de film te passen.

Nou zijn de moordscènes niet het hoofdgerecht voor deze film, maar ze zitten wel aan het begin waardoor ze dus een eerste indruk geven. Helaas is het onderzoek dat dan volgt ook niet lekker verteld. Schijnbaar zijn er tientallen mensen bezig dit onderzoek op te lossen, maar ik kon op een gegeven moment nog nauwelijks volgen wie welke rol had. We krijgen in een snel tempo allerlei info naar ons hoofd geslingert die vaak een minuut later onbelangrijk wordt verklaard of zelfs gewoon vergeten wordt. Wat ook irritant is zijn de tijdsprongen. Dan komt er onder in beeld te staan dat er zoveel dagen of weken voorbij zijn en volgt er een dialoog. Maar weer vijf seconden later volgt er weer zo'n tijdsprong, en weer 5 seconden later nog een keer. Dit had allemaal wel compacter gekunt. Presenteer verschillende informatie dan gewoon op één tijdstip. Dat mag dan niet historisch accuraat zijn, maar dat is wel de manier waarop andere films zoiets doorgaans aanpakken. En terecht.

Soms maakt Fincher zelfs vreemde keuzes. Een voorbeeld: Robert Downey Jr. wordt bedreigt en gaat dan iemand opzoeken (ik had nooit een idee wie en waarom) en de mogelijkheid wordt geopperd dat hij in de val wordt gelokt. Vervolgens krijgen we een paar (volgens mij nog geen 5) seconden een shot te zien van Downey Jr. door een duistere, verlaten plek loopt. En wat doet de film dan, hij schakelt over naar een andere scène, waarin plotseling geheel uit de lucht verteld wordt dat Downey Jr. belangrijke informatie (wat precies kon ik niet volgen) gevonden heeft. Waarom laat Fincher ons niet gewoon zien hoe Donwey Jr. die informatie vond. In tegenstelling tot sommige critcasters vond ik de film niet te traag, maar eerder te snel. Fincher walst door dergelijke scènes heen en strooit zo willekeurig met informatie dat ik me in de eerste helft nooit bij het onderzoek betrokken voelde.

De film streefde dan ook eigenlijk gewoon op een onvoldoende af, maar het laatste uur maakte de film toch nog de moeite waard. Ineens besluit de film zich te focussen op het onderzoek van Gyllenhaal. Het werd me hier allemaal veel duidelijker waar het om ging, ondanks dat bijna alle informatie hier een herhaling is. Ik vraag me achteraf zelfs af waarom Fincher niet de hele film wat meer gefocust heeft. Fincher lijkt zo geobseerdeerd door zijn onderwerp dat hij alles erover wil laten zien, maar wel binnen 150 minuten en zo aan dramatische kracht verliest. Toegegeven, nergens werd het vervelend, maar ik denk dat hier meer uit gehaald had kunnen worden.

Het acteerwerk is veel geprezen, maar ik vond het gewoon voldoende. Niets bijzonders. Hetzelfde geld voor het camerawerk. Prima, maar het creëerde ook weer geen buitengewone sfeer en de belichting van de buitenscènes vond ik zelfs vreemd en nep overkomen. Het lijkt me sterk, maar dit is toch geen CGI of wel?


Nog iets: de zaak van Zodiac-moordenaar is niet opgelost en veel mensen beklagen of bejubelen hier het anticlimactische einde. Maar hoezo is er geen climax? Oké, de schurk wordt niet gearresteerd omdat er geen vingerafdrukken zijn, maar Fincher laat geen twijfel bestaan over dat Leigh de Zodiac is. Wat mij betrefd wordt de schurk hier dus wel degelijk vastgesteld. Ik vond het een zeer gesloten einde.
3*

Goed gedocumenteerd. De film is slechts een hypothese die Fincher ons voorschotelt. Aan de kijker om ze te nemen of te laten. Detaillistische film, misschien iets te lang. Wie een serial killer film als "Seven" verwacht zit hier verkeerd.

Erg boeiende film. Altijd leuk films die over moorden gaan. Ook de sfeer in de film was goed.

Heel mooi gemaakte thriller,

de zwart gallige humor tussen de hoofdpersonages en de spanning wisselen goed af!

Wist 2,5 uur te boeien..

Prima film *4.0*

Aanvulling op recensie van 06012009:

Gisteren nogmaals bekeken en wel op de uitputtende "pauze/ play-manier" want Zodiac bleef in mijn hoofd zitten. Ik wilde de film van a tot z kunnen begrijpen.
Als er iemand is blijven zitten met vraagtekens aangaande de film Zodiac: ik hou me aanbevolen, brand maar los.

De film zit ijzersterk in elkaar. Nogmaals wil ik vermelden dat Gyllenhaal een erg sterke performance neerzet.
Mark Ruffalo en Anthony Edwards zijn zeer prettig als rechercheurs in charge.
Downey Jr. maakt een goede en leuke indruk als zeer zelfbewuste en getikte reporter.

Hetgeen me met name positief opvalt, is de "afleidingsmanoeuvre-Rick Marshall". Dat brengt ons nog even prettig in de war over Arthur Leigh Allen.

Al met al is dit een detective van superieure kwaliteit.

Één punt omhoog.

De speelduur ging rap voorbij in deze zeer spannende en goed acterende film met, Ware gebeurtenissen.

4 sterren

All President Men meets Seven.

Zodiac is nergens slecht, maar blinkt ook nergens in uit. De spannende momenten moet het hebben van kunstmatige bedachte scenes. Verder is vooral het inzicht van de methode tot onderzoek het interessants. Een soort lange reconstructie aflevering van Peter R de Vries.

Geen van de acteurs vond ik echt uitblinken, geen van de scenes zijn memorabel en een einde die niet nergens echt bevredigend is (al was het alleen maar omdat ze de Zodiac niet ontmaskeren.)

Een tussendoortje van Fincher, niet slecht, niet uitmuntend maar gewoon goed.

Zojuist weer even herzien, dit keer de directors cut. Veel verschillen kon ik echter niet ontdekken. Na even wat te hebben gelezen over de dc blijkt dus dat er ook weinig grote wijzigingen zijn. In sommige scènes blijft het net even ietsjes langer doorgaan. Dus je mist weinig als je de dc niet bekijkt.

David Fincher zet een erg goede sfeer neer. Lekker donker en mysterieus. Vanaf het eerste shot wordt je de film ingezogen om je pas na meer dan 2 uur weer los te laten. De moorden zijn imposant geschoten.De hele setting rondom de Zodiac en zijn moorden is gewoon erg intrigerend, en blijven je als kijker bezig houden. Na een aantal moorden wordt het even stil rondom de moordenaar. Toch blijft de film in een behoorlijk tempo doorgaan. De onderzoeken naar de moorden, de toedracht, het waarom en wie het gedaan heeft blijven maar boeien. Nergens kent de film dan ook een zwak moment. Je wilt gewoon weten wie het is. Dat de zaak nooit is opgelost, helpt daarin niet echt mee. Het einde geeft echter genoeg voldoening.

En het blijft ook spannend naar dat moment toe.Ik kon me dan wel in dit einde vinden, en zeker door wat er in de aftiteling staat. Misschien kan een ander hier weer helemaal niets mee. Af en toe is het wel erg opletten door de vele personages en alle informatie die je om je oren krijgt. Het wordt echter wel goed beetje bij beetje naar de kijker toegespeeld, om die ook de kans te geven om uit te zoeken wie de Zodiac kan zijn. Het blijft gewoon leuk om te volgen, of het nou om de politie gaat of om de journalisten.

Het tijdsbeeld van San Francisco is ook erg goed gedaan. Het oog voor detail is duidelijk aanwezig. In elke hoek zie je wel iets wat binnen de film en de tijd waarin het geheel zich afspeelt past. Ook mooi zijn de sprongen die Fincher neemt naar een ander jaartal, door de time-laps shots. Naast het boeiende verhaal en de mooie shots neemt de regisseur ook genoeg tijd voor het drama achter de mensen. De obsessie wordt groter en groter om de zaak op te lossen, en lijdt tot bizarre ontwikkelingen.Vooral in het leven van Robert Graysmith, die het boek schreef waar de film op is gebasseerd. De drama wordt echter nooit te veel van het goede en is perfect uitgebalanceerd met de rest van de film.

Acteerwerk van Gyllenhaal is erg sterk te noemen, hij zet zijn karakter erg goed neer.Ruffalo doet het ook bovengemiddeld. De man die de show steelt is echter Downey Jr. als Paul Avery, wat zet hij weer een geweldige prestatie neer. Ook de rest van de sterrencast doet het fijn, en elk karakter heeft een verhaal te vertellen in het geheel.

De film is (bijna) helemaal digitaal geschoten, en dat zorgt voor fraaie kleuren en goede contrasten en een ontzettend scherp beeld. Voor elke filmliefhebber is dit een genot om naar te kijken lijkt mij. Camerawerk is zoals we van David Fincher gewend zijn goed verzorgd, en ook het geluid is mooi gemaakt. De visual effects zijn van een hoog niveau, voor ik de "making off" had gezien, had ik ze nooit kunnen ontdekken.

Opnieuw heb ik erg genoten van Zodiac. Het blijft entertainen en boeien tot aan het einde.Misschien dat er de volgende keer wel een verhoging inzit, maar voorlopig blijft deze staan op een hele dikke,

4*

De Zodiac Killer is de codenaam van een vermoedelijke seriemoordenaar die actief was in Noord-Californië op het einde van de jaren 60. Hij dankt de naam aan de brieven die hij tot 1974 naar een aantal kranten stuurde, waarin de afzender zichzelf Zodiac noemde. Zodiacvertelt het verhaal van de politiemannen en journalisten die zochten achter de geheime identiteit van de Zodiac Killer.

Het is voor Amerikanen waarschijnlijk wel een gekende geschiedenis die in de film zeer correct vertaald wordt. Ik had echter nooit van de Zodiac Killer gehoord, voor mij was het een geslaagde actiefilm met mooie acteerprestaties van Jake Gyllenhaal, Mark Ruffalo en Robert Downey Jr. Toen ik echter vernam dat alles echt gebeurd was en bijna letterlijk zoals in de film moest ik toch even slikken. De film krijgt dan een heel andere dimensie en een heel andere beschouwing.

Over de regie valt dan ook weinig te vertellen behalve dat David Fincher zoals met zijn andere kaskrakers weer een film om u tegen te zeggen heeft laten zien. Omdat ik echter zijn andere films zoals Panic room, Fight Club en Se7en toch nog een tikkeltje beter vond, ben ik kritisch geweest.

Score: 6/10

Voor mij kon de film niet lang genoeg duren en hadden ze het einde te snel gedaan, door al die tekstvertellingen.

Ik bedoel, hoe wil je deze serie gebeurtenissen kort samenvatten? Er is gewoon zoveel gebeurt dat je het niet in een anderhalf uur kan proppen.

Ik heb de dvd gekocht, de extra's zijn voor mij ook indrukwekkend, je hebt een documontaire over de Zodiac killer van 1:40 minuten. Hierin zie je de echte slachtoffers, agenten en betrokkenen ook aan het woord komen. Wel lachen om te zien dat iedereen na 40 jaar nog steeds tegenstrijdige verklaringen van elkaar hebben.

Wat nog beangstigender is, is het feit dat de moorden zoals die in de film voorkomen, ook nog echt zo zijn gebeurt en de slachtoffers precies dat hebben meegemaakt, dat maakt het nog indrukwekkender voor mij!

Ben nu bezig met de documontaire (40 minuten)over Arthur Leigh Allen, the prime suspect...

Een leuke, lange, spannende film, met niet het standaard Hollywood einde en de dvd met de vele extra's zorgen ervoor dat ik na vele uren een echte "Zodiac expert" ben haha!

4*

Totaal niet mijn genre, laat staan dat ik er dan zin in had om er 158minuten voor te gaan zitten.

Maar zodra de film begon en de openingscene voorbij was kon ik niet stoppen met kijken. Het gevoel dat je krijgt tijdens het gehele onderzoek is hetzelfde als dat hun voelen, je wilt graag tot een conclusie komen maar dat is lastig en duurt lang..(Erg lang..)

Tof verhaal, goed me aandacht er bij kunnen houden daardoor, maar zoals ik al zei duurt het voor dit tijdstip (dat vooral) iets te lang.

Geweldige cast ook, nergens schiet deze film eigenlijk echt te kort.

4*

Net deze film weer bekeken, en god, wat blijft hij goed. De acteurs, het verhaal, de grimmige sfeer...alles wist me meteen weer te boeien. De spanning zit al snel op een hoog niveau. Dankzij de geweldig gecaste acteurs als Gyllenhaal, Ruffalo en Downey jr. blijf je de hele film geboeid kijken, en valt het je niet eens op dat hij zo lang duurt. De openingsscene vond ik al zeer pakkend, en zo zitten er nog meer scenes in die indruk op me hebben gemaakt zoals bijvoorbeeld de steekpartij op klaarlichte dag op het koppeltje..
Heel fijn filmpje! Absoluut zijn 4 sterren waard.

Deze film was voor mij een verrassing..in positieve zin dan!

Voor ik de film ging zien keek ik een beetje op tegen de lange speelduur van 160min. Deze mag je echter niet tegenhouden om de film te zien, want op geen enkel moment wordt de film langdradig of saai. De sfeer deed me ,ondanks dat sommigen zeggen van niet, toch een beetje denken aan 'Seven', wat ik ook een zeer goede film vond.

Het verhaal zit goed in elkaar en de dialogen zijn heel interessant om volgen. Verder zit je natuurlijk constant zelf mee te denken wie de dader zou kunnen zijn. Dit wilde ik echt wel weten, aangezien het een waargebeurd verhaal is en dit alles nog intenser maakt.

Even een vraag aan mensen die de film al gezien hebben: Wat vondn jullie van de scene in de kelder van die oudere man? Dit was voor mij de meest intense scene in deze film en ik vraag me af of hij iets met die moorden te maken had, want hij deed zo raar en reageerde zo kalm toen onze cartoonist op de vlucht sloeg.

Een absolute aanrader deze film.

Geweldige film. De scène in de kelder behoort tot het beste wat ik ooit gezien heb.