Super Size Me (2004)

Er zijn inderdaad veel meer bedrijven die zich hieraan schuldig maken, maar McDonald's spant wel echt de kroon (alleen de wapenindustrie is misschien nog erger). Ik heb het gevoel dat de volgende regel wel ongeveer opgaat: hoe groter het bedrijf, hoe minder ethiek.

Hoeft niet, ik denk dat The Corporation een duidelijker/genuanceerder beeld geeft. Ga hem zien !

95%? Hoe kom je aan dat percentage? Waar baseer je het op?

Gewoon uit mijn duim. Ik kijk om me heen en zie overal kleine bedrijven die milieuwetten aan de laars lappen, die lelijke schreeuwerige panden hebben, die met op het randje van het betamelijke verkerende reclame zoveel mogelijk winst willen maken, en wat betreft de grote concerns: die nemen het voor zover ze produceren in armere landen vrijwel allemaal niet zo nauw met arbeidsomstandigheden.

95 procent is een metafoor voor 'heel erg veel'.

Overigens valt de milieupolitiek van MacDonalds reuze mee hoor, zeker in vergelijking met echt vervuilende industrieën...

Er zijn ook nog zat bedrijven die wel oprecht proberen geld te verdienen door een goed product te leveren en zonder hiervoor al hun normen en waarden overboord te zetten.

En bovendien vind ik "andere bedrijven doen het ook" een bijzonder zwak argument. Als ik van een flatgebouw spring... (je weet wel).

Dan is dat echt een urban legend geworden, want iedereen kent het. Enig idee of het ueberhaupt op een kern van waarheid gebaseerd is?

Het eten van MacDonalds is goed, en milieunormen hebben ze zeker. Ze moeten wel concurreren, en dat in een lastige branche.

Een docu over Ab Kebab uit Oud West, die illegalen in dienst heeft en uitbuit, en in oud vet frituurt, en zich aftrekt over de knoflooksaus, dat schiet niet op. MacDonalds is een hoge boom, en da's makkelijk. Ook in Amerika mag je blijkbaar niet boven het maaiveld uitsteken.

En 'andere bedrijven doen het ook' is een argument dat op de werkelijkheid slaat, en niet op het moralistische MacDonaldsbashing, dat door deze film veroorzaakt wordt.

Het centrale thema in de film is het toenemende overgewicht en die van de Amerikaanse bevolking in het bijzonder. Veel Amerikanen eten meer dan 1x per week fastfood.

MacDonalds is er als voorbeeld uitgelicht, simpelweg omdat ze de grootste en de dominantste zijn. De belangrijkste boodschap is; wees bewuster met eten. Overgewicht is een steeds grotere (in)directe doodsoorzaak en de trends zijn zeker verontrustend.

De documentaire gaat ook in op het te weinig bewegen en sporten. Zoals gezegd; de eindverantwoordelijkheid wordt bij de consument gelegd, niet bij MacDonalds. De MacDonalds grappen worden met een VETTE knipoog gemaakt.

Ontopic.

Prachtig voorbeeld Yak !

Dat is presies het manipulatieve van de film. En iedereen trapt er in. Hij doet net of hij DAT wil vertellen, en Mac als voorbeeld/metafoor of wat dan ook gebruikt omdat het nu eenmaal de grootste is enzo. Bullshit – Spurlock heeft zijn kruistocht tegen MacDonalds zo verpakt “to get away with it”, maar dat het echt uitsluitend om een aanval tegen deze restaurantketen gaat wordt wel bewezen door het feit dat het hier in Nederland (waar we zoveel “slimmer” zouden zijn) op een forum dat gevuld wordt door toch redelijk intelligente mensen UITSLUITEND gaat over de vermeende slechte kwaliteit van het voedsel in dat restaurant en de vermeende schier misdadige praktijken van dat ene bedrijf. Spurlock weet donders goed wat hij doet: leuk verpakken, maar ondertussen volgt men braaf en slaafs die ene boodschap die hij wil overbrengen.

Het probleem is alleen dat hij zich met zijn humor, vette knipogen en relativeringen richt tot een Amerikaans Volk, dat al die eigenschappen over het algemeen niet heeft - dat ziet alleen: Mac Is Slecht, en in zijn eentje krijgt hij het voor elkaar om dingen uit de handel te laten halen omdat HIJ het niet in de haak vindt.

Dat is te makkelijk. Als iemand een tegenargument heeft gewoon zeggen dat hij naief is – dan is elke discussie natuurlijk zinloos.

Nu werd ik net voor naief uitgemaakt

Vooral “gebrek aan voorlichting” en dat we dat hier niet zouden hebben – daar moest ik erg omlachen. Afgezien van het feit dat de hond in de magnetron in plaats van in de pot een broodje aap verhaal is, in Nederland zijn er ook van die idiote rechtelijke uitspraken (bijvoorbeeld het mogen aftrekken van een pistool als Beroepskosten, het in de gevangenis belanden omdat iemand een inbreker –die dan ook nog eens vrijuit gaan- in zijn huis op heterdaad betrapt en hem om zelf niet in elkaar gemept te worden wat hardhandig aanpakt. Het is hier echt net zo gek als daar hoor.

Volgens mij is er geen bedrijf in de wereld dat dat NIET doet.

Daarmee praat ik het niet goed, maar waarom altijd alleen maar MacDonald’s aanvallen?? Dat is zo hip, zo modern, zo modieus. Ik weet niet of iedereen hier zelf werk heeft, maar ik heb jarenlang bij een bank gewerkt bijvoorbeeld. Dan moet je toch ook zien dat het enige dat telt Winst Maken is – en dat net zo hard over de rug van het personeel (persoonlijk totaal kapot gemaakt daar) en de klanten (adviseer hypotheekvormen die meer opleveren, ook al is dat voor die mensen misschien niet altijd het beste – scoren moeten we).

Gezondheid: flauwekul, zoals alles is er niks aan de hand als je het met mate eet, en kan het kwaad als je er veel te veel van eet. Geldt ook voor kroppen sla of sinasappelen. Er gaan ook mensen, en nog veel erger, totaal kapot aan drank – ik heb dit al een paar keer gezegd, maar er is niemand die erop reageert: toch worden er nooit slijterijen in de fik gestoken ofzo, of de schuld van dit alles bij Gall en Gall gelegd.

Milieu: het is (volgens mij) de enige en beslist de allereerste restaurantketen die zijn eigen recycling in handen heeft genomen. Als de KLANTEN dus geen rotzooi op straat gooien maar gewoon in de prullenbak is er niks aan de hand. De scherven in de voet van je kind zijn ook niet de schuld van Gall & Gall, maar van die lummel die zijn bierflesje daar heeft neergegooid.

Arbeidsvoorwaarden: ik kan zien dat jij nog nooit bij hetzelfde bedrijf hebt gewerkt als ik – maar de werkelijkheid (als je je baantje wilt behouden) loopt hier ook wat naast de op papier overeengekomen zaken en maakt het mogeljik mensen schandalig uit te buiten. Dat van uitbuiting in Arme Landen is nooit een goede zaak – maar waarom altijd alleen maar Mac, terwijl er bedrijven zijn die zich daar aanzienlijk schuldiger aan maken.

Landschapsvervuiling: dat vind ik echt de grootste onzin. Een bedrijf heeft een gebouw nodig. Ik neem aan dat de meeste mensen hier ook werken in een Gebouw. De een vindt het ene mooi, de ander het andere. Persoonlijk vind ik die overal ter wereld gelijkgevormde gebouwtjes op een parkeerterrein naast een afrit een lust voor het oog (en ik overdrijf dit echt niet). Dat is gewoon een kwestie van smaak.

Ethiek en al die andere dingen: he is vrijwel het enige bedrijf (zeker in die tak) dat een groot deel van de gemaakte winst stopt in liefdadigheid (de Ronald McDonald huizen zijn daar een voorbeeld van). En gek genoeg horen we daar dan weer niks over.

Natuurlijk zal ook dat wel weer worden aangewend om ze NEGATIEF te bejegenen (zo kunnen ze hun slechte reputatie afkopen of dat soort kul), maar het is toch te makkelij om dat gewoon niet te noemen.

Jij HOUDT er niet van – dat is iets heel anders. Voor een beetje liefhebber van rundvleesburgers op broodjes is het het lekkerste dat er bestaat. Sterker: zelfs vergeleken met welk menu ook vind ik een Big Mac het lekkerste dat er bestaat (en ook hier overdrijf ik niet). Rotzooi koop je bij de locale frietboer die niet gebonden is aan kwaliteits- en hygieneregels, welke nergens zo streng zijn als bij dit grote bedrijf. JUIST omdat ze een reputatie hog hebben te houden is de kwaliteit uitstekend.

En er is gelukkig niemand die je VERPLICHT er naar toe te gaan, dus het is prima dat men jou er niet tegnkomt. Maar gun de anderen hun pleziertje zolang dat niet betekent dat JIJ niet kan eten wat jij lekker vindt!.

Kijk – en dat is dus ONZIN. Flauwekul. iet waar. MacDonalds spant niet de kroon – er zijn er vele, vele die aanzienlijk schadelijker en slechter zijn op werkelijk alle fronten. Het probleem is dat er zoveel mensen en groepen zijn die het modern vinden om MacDonalds altijd de zondebok te maken, als voorbeeld te gebruiken of te noemen als metafoor voor alles wat slecht is in de wereld – en je ziet dus het resultaat: MENSEN GAAN HET ECHT GELOVEN. Dat is dus het gevaar van documantaires als deze.

Dan spreek je jezelf al meteen tegen met je “spant de kroon”, want Mac is verre van het grootste bedrijf ter wereld.

Dat zit dichter bij de waarheid als de meeste onzin die veel mensen hier beweren, die OOK nergens op gebaseerd is dan op elkaar napapagaaien en meegaan in de Hausse die wil doen denken dat alle ellende in de wereld aan dat ene restaurant ligt. Ik heb nog wereklijk geen steekhoudend argument gelezen dat deze eenzijdige en fefixeerde kruistocht legitimeert. Het meeste is deels niet war, helemaal niet waar of totaal irrelevant.

Presies! Er zijn er weinigen die een heel apart onderdeel hebben om de recycling te regelen en uit te voeren – de meesten flikkeren het gewoon in de zee, of onder een later te bedekken stuk land, of in een derdewereldland. Is er eens een bedrijf dat dat allemaal NIET doet, mag er ook weleens iets van gezegd worden, lijkt me. Maar nee: we zijn al te ver met ons ingraven in de Anti-Mac maatschappij.

Mac HEEFT niet "alle normen en waarden overboord gegooid". Zoals ik hierboven al op diverse punten heb weerlegd. Er ontbreekt ook wel iets aan de normen en waarden van mensen die koste wat het kost op basis van hele en halve leugens een bedrijf kapot willen maken. Er zijn vele Positieve punten te noemen (en genoemd) die NIET op veel andere bedrijven van toepassing zijn, en verder veel die lang niet zo negatief zijn als iedereen loopt te schreeuwen, maar die worden handig omzeild in elke discussie.

Jakkes – wat een flauwe. Kijkert wil niet zeggen dat het dan wel goed is (en ik heb het vermoeden dat je dat ook best wel weet, maar zijn woorden bewust misinterpreteert). Het punt dat enkele mensen hier wat genuanceerder trachten te maken is dat ALS er zo verschrikkelijk veel meer bedrijven die in de meeste gevallen ook aanzienlijk erger zijn op de meeste aangevallen punten (wat dus zo is): WAAROM DAN ALTIJD EN ALLEEN MAAR TEGEN DIT ENE BEDRIJF AGEREN??

Dat heeft er alleen mee te maken dat mensen het zelf niet lekker vinden. Denk je dat de filmindustrie, de dvd-industrie en dat soort dingen zo lekker NORM-EN-WAARDEN vol in elkaar zitten?? Maar nee – DAT is een bedrijfstak waar mensen iets aan hebben, dus die smerige fabrieken en conglomeraten die verantwoordelijk zijn voor DIE ellende, dat wordt nooit eens ergens genoemd.

Die industrie gaat nog een heel stuk verder, en maakt het de concurrent onmogelijk om zich in de markt te begeven door politieke spelletjes, manipulatie en machtsmisbruik. Die laten ons GEEN keuze in welke films we willen zien, die werken de kleintjes uit de markt, niet door concurrentie of een beter product (verre van dat), maar door smerige praktijken, tegenwerking, intimidatie en noem maar op.

None whatsoever. Staat een beetje gelijk met deze hele discussie: ECHTE argumenten zijn er eigenlijk niet te vinden om je punt kracht bij te zetten, dus worden er dingen opgeblazen (ik bedoel niet de hond), uit duimen gezogen en uit hun verband gehaald, noem maar op.

Bedankt FisherKing: The Corporation ga ik beslist zien. Wat ik er hier van lees geeft in ieder geval een beeld van een minder persoonlijke kruistocht die alle middelen heiligt om de persoonlijke wraak te kunnen uitoefenen!

Ik zie hier weer dezelfde fout gemaakt worden als bij de film Submission. De maker bashen zodat de inhoud afgedaan kan worden als 'ja maar hij of zij doet dit of dat om dit of dat te bereiken en dat pik ik niet en de vorm staat me niet aan'.

En nu betuttel je de deelnemers in de discussie en plaats je jezelf erboven. Erg fijn.

Ik neem de boodschap van de film met een korreltje zout hoor. Volgens mij neem jij de film serieuzer dan ik doe. Zoals ik al eerder zei; er zit genoeg relativering in. Spurlock legt de eindverantwoordelijkheid bij de consument.

Ik eet zelf ook vaker dan me lief is fastfood.

Wat een betutteling zeg. De film heeft een discussie op gang gebracht en dat vind ik alleen maar goed.

De film zegt toch; 1x per 2 weken fastfood eten is niet zoveel mis mee. Dat veel dietisten zeggen; eet nooit fastfood is een open deur.

(Uit de 'schijf van vijf' is onlangs kaas uit de lijst gehaald...)

MacDonalds is helemaal niet verplicht zich ook maar iets van deze man aan te trekken. Spurlock brengt een discussie op gang in Amerika en zou wat zijn zeg als ze iets uit de handel halen om hem te pleasen.

Er staat nog wel veel meer in Kabukiman's post, namelijk ARGUMENTEN.

Beetje flauwe reactie. Ik ga in op de strekking van zijn betoog, en die vind ik niet juist. Daarnaast reageer ik op reacties op mijn berichten.

OK, laat ik het zo zeggen: de maker van SSM basht MacDonalds op oneigenlijke gronden.

Sowieso wordt je niet dik van het overmatig eten van 'fastfood', maar van het overmatig eten van vet en koolhydraten.

Dus ook van wat de Amerikanen (maar wij hier kunnen er ondertussen ook wat van, hier neemt overgewicht ook steeds grotere vormen aan) thuis eten en snoepen en zuipen.

Dat Amerikanen, en anderen te veel vreten, ligt niet aan MacDonalds, of aan het eten van MacDonalds, en om dan zo overduidelijk één fastfood-keten, met op zich niet eens ongezond voedsel, te kakken te zetten in een 'humoristische' docu, is beneden peil.

De humor is hier geen relativering, maar een retorisch trucje, vergelijkbaar met humor die cabaretiers gebruiken om bijv. een product dat mensen kan helpen minder alcohol te drinken (Buckler) de markt uit te prijzen.

Ja precies, ingredienten die overmatig in fastfood zitten.

De 2 liter frisdrank bij een super size menu bevat 48 theelepels suiker. Ook aan de overige producten is suiker toegevoegd.

Een menu van een kilo eten (en dan reken ik de frisdrank niet mee), is gewoon 2x zoveel als je 'nodig' hebt.

Ik heb al moeite met die halve liter die hier bij een menu zit. Rare jongens die Amerikanen met hun 2 liter.

Dat doe ik toch niet? Dat is toevallig het onderwerp van deze discussie. En zo hip en modern... ik kom al 10 jaar niet meer bij McDonald's, ik heb geen flauw idee of dat hip en modern is, ik volg gewoon m'n eigen principes.

Dan heb jij nog nooit een echt goede hamburger gehad. Een vers broodje met een verse rundvleesburger gaat er bij mij wel in hoor, maar die verkopen ze bij McDonald's niet.

Heb ik gezegd dat jij niet naar McDonald's mag? Ik heb alleen uitgelegd waarom ik er niet heen ga.

Niet in hun branche en als jij gelooft van wel, dan werken de reclamecampagnes en rechtszaken tegen zo'n beetje iedereen die iets negatiefs over ze zegt blijkbaar erg goed. Ga www.mcspotlight.org[/url] nog maar eens goed doorlezen.

Als ik deze tabel mag geloven is een super size cola 42 oz. Dat is 1,2 liter. Inderdaad veel, meer dan een fles cola die je bij de Albert Heijn koopt, maar heel wat minder dan 2 liter.

OK, misschien was het ten tijde van de docu nog 2 liter? Of heb ik het verkeerd onthouden, kan ook nog.

Aha Kappeuter loopt de boel gewoon op te stoken!

Nou ja 1,2 liter vind ik nog steeds erg veel om zomaar even achterover te slaan. Een fles cola kan je nog bewaren, die bekers bij de Mac niet.

Er is een groot verschil tussen deze twee films. De een het over onderdrukking, iets dat de eraan overgeleverden geen keuze laat en die ander over iets waarin men geheel vrij is. In de tweede plaats berust die eerste zich niet op halve waarheden en flauwe humor over de rug van slechts een partij, maar vertelt een verhaal dat de kijker zelf te denken zet en in een context plaatst. En SSM maakt dezelfde fout als die waarvan ze MacDonald’s beschuldigen: door manilupatieve berichtgeving mensen ertoe leiden dat ze geloven wat je wilt zeggen, een boodschap uitspellen en door de strot duwen. En dat light toch echt aan de maker.

Ik begrijp eerlijk gezegd niet waar je dit vandaan haalt! Ik constateer alleen maar dat de diskussie zich al heel snel heeft verplaatst van de film naar MacDonald’s. En dat is in alle programma’s, artikelen en wat dan ook het geval. Dat bewijst toch wel en beetje dat ALS de filmmaker oprecht was, een bredere boodschap wilde vertellen en niet alleen tot doel had Mac te bashen, deze boodschap op zijn zachtst gezegd niet goed is overgekomen? En ik veronderstel alleen dat hij dat echt wel van te voren kon weten en zelfs bewust zo heeft verpakt. Hij heeft zijn zin de "openbare discussie" zijn kant op te hebben geduwd, maar kan ondertussen zijn handen in alle onschuld wassen.

(Lees ASTERIX EN DE INTRIGANT nog eens )

Ik plaats me nergens boven de andere deelnemers – een rare gevolgtrekking.

Ik neem de film zelf helemaal niet serieus, ik vind het een prul. Maar ik neem het gevaar van dergelijk gemanipuleer wel serieus. Dat doet deze film namelijk op dezelfde kwalijke wijze als de nieuwsmedia in het algemeen. Berust op makkelijke sensatie, eenzijdige belichtgeving.

Maar die boodschap is geheel ondergesneeuwd in zijn “korrel zout” van het zo in beeld brengen dat zijn ongezonde toestand voortkomt uit het eten van Big Macs – evenals de boodschap dat hij er teveel van neemt gewoon niet uit de verf komt. DAT is namelijk het aspect dat blijft hangen, die onsmakelijke dingen. En nogmaals: als hij zo een integer journalist/filmmaker is, dan is het een enomre stomkop als hij niet inziet dat het zo werkt. Een echt objectieve boodschap had hij dan echt anders in moeten pakken.

Dat doen ze ook niet, maar hij heeft de publieke opinie zo kunnen manipuleren en hun reputatie zo kunnen besmeuren dat ze op de een of andere rare wijze moesten bewijzen dat ze “deugen” door iets uit de handel te halen waarvan de mensen zijn gaan geloven dat DAT de oorzaak van alle ellende was. Niet dat het product niet deugde, maar de mensen waren gaan geloven dat dat zo was, en om toch nog iets te kunnen verkopen werd men er toch wel door gedwongen, ja. Zo werkt dat, helaas.

(Zoals filmzalen maar toegeven aan het niet vertonen van een film over Ajax, of een recent veelbesproken korte film van een vermoord filmmaker. Niet omdat de film zelf niet deugen zou, of zelfs omdat ze zelf VINDEN dat het niet deugt, maar omdat de publieke opinie zo is vergiftigd dat er problemen komen als ze daaraan niet toegeven).

Ze doen dat dus niet om hem zijn zin te geven, maar om te redden wat er te redden valt na de schade die hij heeft aangericht.

Heb je de amerikaanse TV film THE WAVE weleens gezien?

Ge-wel-dig.

Maar als de argumenten wel hout snijden maar niet zo goed uitkomen en er eigenlijk geen tegenargumenten zijn, dat het makkelijker is om ze gewoon niet te behandelen. Daarmee converseer je in halve waarheden om een onjuist punt te verdedigen, maar dat is meteen ook de werkwijze van de docu – dus dan klopt het weer

Voor de rest verwoordt Kijkert in veel minder plaats dan ik ervoor nodig heb PRESIES wat ik wil zeggen – daar sluit ik me dan ook geheel bij aan!!

Ik drink geen bier, hou er niet van en vind dat het slecht voor de gezondheid is. Maar ook HIER vind ik het idioot dat dit heeft kunnen gebeuren met een merk. En dan zijn wij hier (zogenaamd) nog wat "nuchterder" dan de Amerikanen - dat de gevolgen aldaar dus nog wat overtrokkener konder zijn is niet zo heel gek.

Natuurlijk is de inhoud van die films totaal verschillend, maar bij beide films wordt er overmatig over de vorm gestruikeld, wat als excuus gezien wordt om maar niet op de inhoud in te gaan.

Jij wilt de nuance en de relativerende humor gewoon niet zien. Je gebruikt nogal veel krachttermen voor een film die helemaal niet de pretenties heeft die jij de film toedicht.

Nee dat bewijst dat de media vaak gewoon een kort item willen maken dat scoort.

Veel mensen die deelnemen in de discussie bij deze film hebben de film niet gezien en daarom wordt hier onevenredig veel over MacDonalds gepraat. Maar ik geloof ook omdat het komt omdat iedereen wel een mening heeft over dit bedrijf en dit graag in de discussie zal uiten.

Je mag de man niet, zoveel is duidelijk. Wederom smijt je met krachttermen en maakt van Spurlock een soort opperwezen.

Nou, je zegt dat die 'toch redelijk intelligente mensen' het UITSLUITEND hebben over MacDonalds en z'n valse praktijken.

Terwijl dat helemaal niet zo is. Ik heb het over overgewicht gehad, voeding op scholen, en de invloed van de hele fastfoodsector.

Daarom geeft het geen pas om zelf ook maar eenzijdige berichtgeving te starten. De film gaat over zoveel meer dan alleen MacDonalds.

Er is een duidelijk eindstatement waarin hij zijn experiment krachtig relativeert.

Dit is helemaal niet een documentaire in Discovery vorm nee. Ik zie dit ook zeker als komedie en er zit ontegenzeggelijk ook wat gemakkelijke humor in ja. Ik snap dat dat bij sommigen verkeerd valt. In het bijzonder als je nogal eens zelf bij de Mac komt.

Je weet dat je gaat snacken, dus het is in eerste instantie je eigen verantwoordelijkheid en als je belachelijk grote porties naar binnen wilt werken, moet je dat zelf weten ja. Je trapt zelf in de marketingval (voor een paar centen extra een extra dik menu).

Van mij HOEFT MacDonalds zulke menu's niet te schrappen, maar nu dat gebeurd is vind ik het wel goed.

Jij hebt het ook alleen maar over MacDonalds. En je wilde nou net dat anderen dat niet deden.

Als jij 3,4x per week naar de Mac gaat en super size menu's bestelt word je zeer waarschijnlijk wel dik. Of in ieder geval een stuk ongezonder.

Ja daar ben ik het mee eens. Het is EN EN.

Precies, en daarom worden ook schoolkantines en frisdranken behandelt en de gebrekkige lichamelijke beweging.

'Op zich', goed dat je zo het zegt.

Appels met peren. Als MacDonalds cholesterolverlagende producten verkocht zou je een punt hebben.

MacDonalds blijft heus wel bestaan, wees gerust.

Tja, nu moet ik toch even reageren, want jij begrijpt mijn punt niet. Ik vergeleek hier niet de producten met elkaar, maar ik trok een vergelijk wat betreft het gebruik van humor als rhetorisch hulpmiddel om anderen te overtuigen.

In serieuze onderwerpen is humor een gevaarlijk wapen, dat met argwaan bekeken moet worden.

Wat mij betreft mag een andere documentairemaker dit dan ontkrachten met een humoristische docu die het tegendeel 'bewijst'.

(off-topic en vergeef me dat ik het zeg; veel oorlogen zijn mede ontstaan door een gebrek aan humor en relativeringsvermogen. Serieuze onderwerpen hebben juist baat bij humor.)

Tja, ik had liever gezien dat deze documentairemaker zijn standpunt dat fastfood, en de fastfoodeetgewoonten van de Amerikanen, ongezond zijn, had gestaafd met een serieuze aanpak, en dan ook bijv. zeven dagen in de week bij zeven verschillende fastfoodrestaurants gaan eten (Pizza Hut, Burgerking, KFC, Domino, enz.)

En liefst weinig scheutig met humor, want dat versterkt de boodschap geenzins, maar leidt tot gemakzuchtig consumeren van de boodschap.

Humor is de fastfood van de rede: glijdt er lekker in maar leidt niet tot een gezonde vertering van de argumenten.

Overigens: zonder humor heeft Wim Meij van het Algemeen Dagblad de boodschap al ontkracht door een maand lang bij MacDonalds te eten en af te vallen. Het ligt niet aan het fastfood, het ligt aan het overmatig eten, en dat doen de Amerikanen thuis ook gewoon: vette barbeques, veel candybars, ladingen fris...

En dat je van veel eten dik wordt, voor die wetenschap heeft toch niemand een documentaire voor nodig.

Het hangt natuurlijk ook deels af van het relativeringsvermogen van de kijker en de korreltjes zout die je niet uit moet proesten.

Ik kan ook genieten van Bowling for Columbine van Moore. Ook daar heb je critici die een dergelijke aanpak niet kunnen verteren.

Net zo'n open deur en vooraf bepaald als het 30 dagen onderzoek van Spurlock. De meeste mensen gaan niet naar de Mac voor de salades he.

Het ligt MEDE aan het fastfood eten.

Nee en daarom is de docu juist met een vette knipoog!

Ook het andere voer is niet slecht. En waarom gaan "de mensen" niet voor de salades? Omdat het niet zo goed uitkomt in de bashing: "de mensen" gaan er alleen naar toe om zich volledig misselijk te vreten" is een beeld dat we liever hebben.

Je interpreteert Wim Meij's experiment ook vanzelfsprekend onjuist: hij wilde niet het TEGENOVERGESTELDE laten zien, maar hij wilde gewoon (laten) zien dat je, of je nu bij Mac of ergens anders eet, gewoon in goede gezondheid kunt leven. En hij heeft niet alleen maar salades gegeten, maar gewoon normale hoeveelheden van normale maaltijdsamenstellingen. Niks overdrevens om een punt te bewijzen, maar Normaal Gedrag en dan laten zien dat er dus gewoon niks aan de hand is.

Het begint een beetje in kringtjes rond te draaien, kappeuter. Feit blijft dat, hoezeer ook andere dingen "aan de orde" komen in deze film het toch dat krankzinnige "experiment" is dat de aandacht trekt.

Door bovenmatig de aandacht te vestigen en de suggereren dat "daar" erg veel kwaad vandaan komt maak je je boodschap heel duidelijk - je kunt dan relativerende disclaimers aan het eind of zijdelings toevoegen, maar veel zin heeft dat niet.

"Ik heb niks tegen [vul maar in], ik heb alleen iets tegen de uitwassen van [vul maar in]" is gewoon niet geloofwaardig als je [vul maar in] eerst, bovenal en op een ten opzichte van de andere genoemde onderwerpen afwijkend confronterende en opvallend overdreven manier te kakken zet.

Misschien neem ik het te serieus, kan best - maar ik vind je een slap filmmaker als je je boodschap alleen maar kunt opleuken met Humor die er alleen uit bestaat iemand of iets de grond in te boren door iets te laten zien dat met het punt dat je wilt maken niets te maken heeft.

Life Of Brian zette op een geweldig humorvolle wijze de godsdienstidioten op hun nummer (en niet de godsdienst, zoals vaak beweerd, voordat de discussie daar weer heen gaat). Maar een film over een zatlallende ondervoede idioot die dertig dagen lang drie keer per dag 4 kilo hosties at met 2 liter wijn om aan te tonen dat het hebben van een levensovertuiging tot slechte gezondheid zou leiden zou toch wel wat anders zijn geweest. Ook als hij dat als Grappig had bedoeld, en met een relativerende disclaimer aan het eind zou hebben "goedgemaakt". Dat is namelijk gewoon niet Leuk. Dat is Leuk op zijn Rudi Carells.

En hoewel ik niet godsdienstig of gelovig of wat dn ook ben zou ik dat dus ook een bijzonder onsmakelijke grap vinden.

Ik zou net dus zo verongelijkt zijn als dit gebeurde met iets dat me verder niet interesseerde, want ik hou niet van dit soort goedkope lach-of-ik-schiet dingen.

Maar ik denk dat ik in dit geval de zaak me nog persoonlijker aantrek omdat wat hier voor joker en schut wordt gezet iets betreft dat me WEL interesseert, op een manier die te ver gaat om hier uiteen te zetten zelfs belangrijk is.

Men mag over alles wat me lief is een afwijkende mening hebben, het met normale argumenten bekritiseren, men mag met alles wat me lief is de meest cynische grappen maken (doe ik zelf ook), maar de wijze waarop hier goedkoop en gemakkelijk de humor aan de film wordt toegevoegd vind ik persoonlijk beneden alle peil.

Ik ben het met beide standpunten wel eens. De documentaire mist gewoon haar doel (denk ik) door met een raar experiment aan te komen waarvan iedereen de uitslag vooraf al kent.

Daar liggen zo'n bedrijf (en vooral haar klanten) niet bepaald wakker van. Een wat meer journalistieke aanpak zou beter zijn.

Aan de andere kant kun je niet genoeg kankeren op dergelijke multinationals die allerlei goedkope rotzooi duur door je strot drukken .

En ook het argument van 'dat kan iedereen voor zichzelf uitmaken' is een beetje naief in mijn ogen. Een grote onderschatting van hoe marketing werkt. Net alsof iedereen zich ervan bewust is hoe ze reageren op marketingprikkels...

Jas, je hebt absoluut gelijk dat er best wel wat mankeert aan de wereld der grote multinationals - heel erg veel zelfs. Maar dan niet altijd dezelfde pakken, dat is mijn punt. Het hele systeem, dat is natuurlijk gewoon ziek - en daar moet heel erg veel gebeuren. Dat wordt echter niet opgelost door altijd maar die ene aan te pakken (die verdorie ook nog eens van die lekkere dingen maakt - ik zou niet weten wat te doen als dat weg zou vallen!).

Ben ik het niet helemaal mee eens. ALS wat je zegt een grond van waarheid bezit, dan moet gewoon ALLE marketing en reclame worden verboden, want elke reclame of actie of promotie is dan een manipulatie van arme geesten die niet weten dat ze worden beinvloed. Dat ligt dus bepaald niet (ook weer) aan dat ene restaurant. Als ALLE reclame verboden wordt, dan mag Mac ook niet meer meedoen, dat is logisch.

Maar.... is er nou iemand die gelooft dat er ook maar een cigaret of een fles drank minder is verkocht omdat de reclames daarvoor in de ban gedaan zijn? Ook zonder marketing kopen de mensen die dingen wel, raken ze zelfs verslaafd aan nog veel kwalijker zaken. (Nog nooit een reclame gehoord als "I've got a taste for an LSD trip" ofzo).

En natuurlijk zijn er altijd mensen die alles geloven wat ze zien en ergens intuinen - maar dat zou dan ook betekenen dat de columnisten, schrijvers, dichters, filmmakers, muzikanten moeten oppassen wat ze zeggen en als schuldige kunnen worden aangewezen voor wat anderen met hun woorden doen.

Je begeeft je op bijzonder glad ijs als je in je wetgeving rekening gaat houden met de gevaren van wat de domsten in de samenleving allemaal doen als reactie op een bepaalde boodschap.

Voor je het weet wordt ook hier de regisseur van CHUCKY 3 aangeklaagd omdat een kind dat die film heeft gezien zijn vriendje op diezelfde manier heeft vermoord.

Wat dat betreft mag Spurlock van mij ook gewoon zeggen wat hij wil (al is hij zelf over anderen niet die mening toegedaan), maar als we dan gaan kijken wat het oplevert is dat een bijzonder eenzijdige, manipulerende en slechte film die presies doet wat hij een ander verwijt.

En (want de boel is een klein beetje afgedwaald) dat is natuurlijk waar het hier op gaat