American Psycho (2000)

Ik heb toch een vreemde interesse in seriemoordenaars. Neen, dit betekent niet dat ik zo'n wanhopig vrouwtje ben die hartstochtige liefdesbrieven schrijft naar moordenaars/psychopaten, maar ik vind het onderwerp gewoon heel interessant. Wat zet die mensen toch aan om zulk gedrag te vertonen? en nog belangrijker, hoe kunnen ze daar dan seksueel opgewonden van raken?

Welnu, mijn beeld van een seriemoordenaar was zo'n mager ventje met trillende handjes met meerdere persoonlijkheden. Na het zien van deze goede film kan ik alleen maar zeggen dat ik dat idee nu los heb gelaten. Ja, het is fictie, maar je denkt dan toch bij jezelf, ja het ligt er niet bij iedereen zou duidelijk op. Bateman is namelijk hét ideale mannenbeeld, dat door zijn prachtige lichaam, intelligentie, en rijkdom een op het oog perfect leven leidt. Het feit dat dit volledig wordt weggevaagd als hij begint met moorden is echt angstaanjagend gaaf. Het verschil tussen de twee werelden is gewoonweg super vermakelijk om naar te kijken.

Het leukste was toch stiekem wel de psychotische kant van Bateman. Hij is zo koud en kil, en tijdens de moorden wordt dat ook goed duidelijk. Die blikken, de geniale zwarte humor, de moorden... Top.

En tja, Christian Bale. naast het feit dat hij niet verkeerd is om naar te kijken speelt hij Patrick echt formidabel. Hij zet het personage echt perfect neer. Mijn welgemeende complimenten voor hem, en als Patrick Bateman nou echt een seriemoordenaar was die in de gevangenis zat, zou ik hem misschien wel een brief sturen

De regisseur heeft trouwens zelf gezegd dat de moorden wel echt zijn.

De regisseuse volgt gewoon precies het boek en de schrijver van het boek zegt dat ze niet echt zijn. Het is totaal niet belangrijk of de moorden nu wel of niet echt zijn. Het boek gaat er meer over wat het betekend om een man te zijn in de hedendaagse samenleving en dat zijn allemaal slechte dingen.

Heel af en toe kon ik er wel om lachen maar wat een klote film was dit kon er in het begin beetje moeilijk inkomen en beetje met moeite afgekeken

Jaren geleden gezien.
Nu, omdat ik las dat het in Dld ooit verboden was, heb ik het boek gelezen. ZIEK, met een hoofdletter Z! De film is er niets bij. Ik heb het boek een aantal keren weggelegd, omdat ik gewoon niet kon geloven wat ik las. Ik ben daarom ook blij, dat een aantal expliciet beschreven passages (moorden) uit het boek niet terugkomen in de film. de moord op het kind in de dierentuin van Central Park bijvoorbeeld

De film weer gezien nadat ik het boek uitgelezen heb. De regisseur heeft erg goed z'n best gedaan het zieke personage Bateman weer te geven. De obsessie van het detail komt erg goed over. In het boek vond ik het vaak irritant als de schrijver voor de zoveelste keer opnoemt hoe Bateman zijn tegenover ziet. Elk kledingstuk is hem bekend kwa merk/designer....het visitekaartjes moment...

Laten we nu maar hopen dat zo'n Bateman nooit heeft bestaan.

Nu in HD gezien en het boek is natuurlijk stukken beter maar dit blijft een top film.

Wat zou d'r gebeurd zijn met dat hoertje dat die mee naar zijn huis nam voor een trio met die andere vrouw? Na het hele gebeuren lopen ze namelijk gewoon normaal de deur uit en krijgen ze 't geld. Als Patrick d'r dan weer opnieuw wil uitnodigen zegt ze dat ze na zijn bezoek naar het ziekenhuis moest.

Toen ik deze film voor het eerst zag, was ik nog redelijk jong en vond ik het maar een beetje een vreemde film. Einde was vaag en begreep ook de zwarte humor die in de film zit niet zo. Toen ik hem echter na een tijdje voor de tweede keer zag begreep ik pas de werkelijke genialiteit van deze film.

Ten eerste is het acteerwerk van Christian Bale die de gestoorde psychopaat Patrick Bateman speelt uiteraard briljant. Heb zelden iemand zo goed in z'n rol zien opgaan. Vind het ook nog steeds de beste acteerprestatie van Bale tot zover.

Een ander heel goed punt van de film is de zwarte humor welke in een flink aantal scenes erg goed tot z'n recht komt. Zo ongeveer elke quote of oneliner van bateman heeft gewoon zo'n vreselijk droge en komische lading.

Enigste kleine minpuntje was dat de gore inderdaad wel wat meer aanwezig mocht zijn. Had misschien nog dat beetje extra gegeven.

5,0 *

Ik vond American Psycho een hele goeie film. Christian Bale zette (de zieke) Patrick Bateman geweldig neer waardoor ik de film ook beter kon waarderen. Verder zat de film ook vol genoeg met momenten dat naar boven kwam maar niemand dat merkte omdat ze alleen maar met zichzelf bezig zijn.

Ik vond de scene bij die pinautomaat met "Feed me a stray cat"
geniaal en hij op dat moment draaide hij helemaal door en vermoordde wel heel veel mensen . en die scene met Paul Ellen als hij een soort moonwalk met die bijl doet en zijn regenjas aandoet en die Paul Ellen zo vraagt 'is that a raincoat" en Batman die reageerd met "Yes, yes it is" heb ik om moeten lachen. en mede door die humor werd het zieke verhaal ook wat luchtiger gemaakt.

Ik vond dat helemaal uitleggen van detail en alles bij bijv die kaartjes, die muziek en als mensen in pakken komen wel iets hebben

Ik vind het overig nog wel dom van het hoertje Christie om de tweede keer weer mee te gaan, als je een beetje verstand heb ga je natuurlijk niet weer met hem mee.

Als laatste vond ik de twist op het einde ook wel een pluspunt omdat je het nu kan opvatten als, dat Bateman alles heeft ingebeeld of dat die advocaat een ander voor Paul Ellen aanzag aangezien ze elkaar allemaal door elkaar halen. Waarvan ik zelf voor de tweede opvatting kies.

4*

Mijn kennismaking met Bale was dit jaren geleden, lang mijn favoriet van hem geweest maar dat is intussen The Machinist.

Gewoon een heerlijke moordfilm met geniale monologen van Bateman onder begeleiding van geweldige muziek. 4*

Briljant! De Business Card Scene toont perfect waar de film over gaat en hoe Bateman in mekaar steekt. Dit is mijn favoriete film met Christian Bale. Hij was echt perfect in deze film en de voice over die zich in zijn hoofd afspeelt was briljant en erg komisch tegelijkertijd. I can't believe that Bryce prefers Van Patten's card to mine. Look at that subtle off-white coloring. The tasteful thickness of it. Oh, my God. It even has a watermark Ik heb de hele film moeten lachen, echt geweldig.

Er hangt ook de hele film een geweldige sfeer. De film stamt uit 2000 maar de beelden van New York lijken uit de jaren 80 te komen, zo warm en sfeervol. De moorden zijn geweldig, de muziekkeuze ook maar het is toch vooral het personage Patrick Bateman dat deze film zo grappig maakt. Sites als 4chan staan ook bomvol met meme's uit deze film. Het einde begreep ik eerst niet goed maar nu valt het wel op zijn plaats. Volgens mij is het een film die de kijker zelf laat beslissen wat er nu gebeurd. Zo had ik zelf de theorie waarin Patrick en die andere man aan de tafel in de laatste scene dezelfde persoon waren. Ze zeggen allebei expres dat ze niet zonder reservering willen gaan eten en Patrick wordt de hele tijd door de war gehaald met een of andere Davis, dat zou die andere man dan kunnen zijn. Hij is eigenlijk Davis maar in zijn hoofd heeft hij een alter-ego bedacht waar hij in vast zit. Waarschijnlijk gaat dit totaal niet samen met de rest van het verhaal maar die gedachte kreeg ik.

Een must-see en nu ik er even over nadenk is dit eigenlijk de leukste film die ik in tijden heb gezien.

Die andere man heette volgens mij VanPatten of McDermott of zoiets dus dat lijkt me onwaarschijnlijk .

Dus het komt er op neer dat hij gewoon kan moorden wat hij wil en er op de een of andere manier nooit voor bestraft zal worden. Zit daar nog een idee achter wat de boeklezers wellicht mee hebben gekregen?

Mary Harron heeft in een interview gezegd dat ze gefaald heeft door veel mensen het idee te geven dat bijna alles zich in het hoofd van Bateman afspeeld. Het moest vooral dubbelzinnig blijven. Geen van beide mag er te dik bovenop liggen zodat je na het zien van de film je echt kan afvragen, heeft hij het nou wel of niet gedaan. In het boek is dit wel het geval. Er zijn inderdaad een aantal scènes in de film zoals feed the cat into the ATM en Bateman die met 1 kogel een politieauto laat exploderen je kan concluderen dat het zich allemaal in zijn hoofd afspeeld. Toch is het de bedoeling geweest van Mary Harron dat de film geen van beide bevestigd.

Ik vind niet zozeer dat ze daarin gefaald heeft, hoor.

Ze vindt zelf dat het er te dik bovenop ligt dat het allemaal in zijn hoofd gebeurd. Ze had een betere balans gewild. Het moest totaal dubbelzinnig blijven. In het boek is dit wel het geval. In mijn beleving heeft hij alles grotendeels echt gedaan. En verder vind ik dat mensen nog prima de gelegenheid krijgen om eraan te kunnen twijfelen. Nee, ik vind ook niet dat ze gefaald heeft. Er zijn ook vele aanwijzingen waarom hij er juist mee wegkomt. Daar besteed de film namelijk ook extra aandacht aan hoe dat mogelijk is. Anders zullen die scenes erg zinloos zijn.

Ik vind het gegeven of het nou allemaal in zijn hoofd af heeft gespeeld niet zo heel interessant, vind dat er veel meer boeiendere zaken te vinden zijn. Maar de scenes van feed me a straycat en de auto die ontploft zit ook letterlijk in het boek. Dat hoofdstuk trouwens wordt de perspectief verwisseld van een 'ik' vertelwijze naar een 'hij/zij' vertelwijze wat een raar effect teweegbrengt maar dat misschien ook wel hint naar de wat er nou echt of niet echt is. Dat stuk geeft weg dat er heel veel in het hoofd van Bateman speelt. De schrijver heeft zelf ook gezegd dat het allemaal in het hoofd van Bateman afspeelt. For what it's worth.

Grappige kijk op de yuppies met een briljante Bale. Sfeer en muziek van 80s is goed gedaan en ook leuk dat Ed Gein, Ted Bundy en Leatherface ter sprake/in beeld komen. Door Batman-trilogie was ik deze toch een beetje uit het oog verloren.

Hier moest ik toch even wat recensies voor doorlezen voordat ik het einde helemaal door had hoor. Beschouw mezelf toch wel enigszins als een getrainde filmkijker maar had wat moeite met het gegeven dat Bateman naar het appartement van Paul Allen ging op het einde en dat deze in de verkoop stond. De makelaar gaf ook aan geen idee te hebben.. Dat begreep ik niet, nog steeds niet eigenlijk.

Daarna werd het wel logischer, het hele 'insane worden' en de scène met de zwerfkat was echt briljant. Al met al een vrij bizarre film waar ik met verwondering naar heb zitten kijken. Ook volop genoten van de soundtrack. Deze dompelt je zonder enige moeite volop in de jaren '80.

4*
8/10 (IMDB)

Ze weten een fantastisch jaren 80' sfeertje neer te zetten, de kleding, het decor, de muziek, de enorme draagbare telefoons, fantastisch gewoon.

Eigenzinnige prent die veel aan de verbeelding van de kijker overlaat. De mix tussen komedie en lichte horror-elementen pakt goed uit, mede totstand gekomen door een prima gecreeerd duister sfeertje. Een aantal scenes komen beklemmend over, niet in de laatste plaats door een meeslepende Bale, die hier en daar ietwat uit de bocht vliegt, maar het zei hem vergeven. Ik twijfel enorm tussen een 3 en 3,5; voor nu hou ik het op 3,5 na een nachtje overpeinzen volgt wellicht een bijstelling,

Kort en bondig: als drama of horrorfilm stelt dit weinig voor, een indrukwekkend verhaal is het niet, en voor de acteurs een 'ok' maar niet meer dan dat. Het is echter de portie zwarte humor die de film helemaal draagt...

Zowel de regisseur als de schrijver hebben niks te zeggen over persoonlijke conclusies.

Echt waar? Waarin heeft ze dat gezegd?

Ik dacht dat ik ooit zo'n stukje op internet gelezen had waar dat gezegd werd maarja, eigenlijk is dat ook niet echt hetgeen waar deze film om draait dus echt veel maakt het me niet uit.

Heb het net ff gevonden, word alleen niet letterlijk gezegd dat de moorden niet gepleegd zijn, dus excuses voor die uitspraak . http://www.imdb.com/title/tt0144084/faq#.2.1.3

Een redelijk misdaad/dramafilm...

Prima verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Bekende acteur Christian Bale...

Hij blijft maar vermoorden, zoals plots geschreven hebben...

Prima achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Had hier misschien iets te hoge verwachtingen van. Ze hadden er in mijn ogen wel iets meer uit kunnen halen. Verder was Bale fantastisch. Krankzinnig maar komisch hoe Patrick Bateman wordt geschetst. Pas halverwege loopt de film compleet los.

Het kijken waard!

Het leek onmogelijk om de roman van Bret Easton Ellis, door de complexiteit, de ongelooflijke meedogenloosheid, de (lichaamsverzorging)rituelen en de gedetailleerde beschrijvingen en te verfilmen. Maar de regisseuse heeft zich in deze zwarte komedie gefocust op een reis vol waanzin en het zieke afgestompte karakter van een mens. Het ging haar om de macht, de schone schijn, de buitenkant en zij heeft daarbij erg drastische scènes vermeden.

De regisseur is een vrouw.