American Psycho (2000)

Dank-je-wel. Ik zal het veranderen

christian bale beginnend als acteur en een topper geworden

toch pff hij speelt goed maar miste wat hiermee,beetje teleurgesteld hierin

Beginnend? Hij speelt al hoofdrollen sinds de jaren '80.

mmm dan zal ik hem weer ff opzoeken op wikipedia en misschien zijn oudere werken bekijken

waarin hij een hoofdrol speelt de enigste die ik nu kan bedenken is equilibrium of iets .

Bale speelde gevarieerde rollen in onder meer Little Women (1994) en de hoofdrol in American Psycho (2000) bron wikipedia dus 1 van zijn 1ste hoofdrol

Maar dan vergeet je zijn doorbraakrol in Empire of the Sun van Steven Spielberg uit 1987.

idd deze wel gezien maar zal hem dan moeten herkijken om chris te herkennen intressant.net als in de fim the mission waar je dan bij het herkijken ineens een piepjonge liam neeson ziet.

dus bedankt ga empire of the sun zekers weer ff herzien

Sterk filmpje !Heerlijk genoten van deze verhaallijn!

de film zet mensen aan om het boek te lezen. het boek zet mensen aan om anderen te vermoorden. het lezen van het boek maakt je krankzinnig. deze film is dus het ultieme bewijs dat Hollywood duivels is. toch is het een geniale film die in stukken beter is dan het boek.

Goed geacteerde boeiende film

Kleurrijke psychopaten film. De moordpartijen zijn erg geestig en hoewel die wel wat verontrustend zijn, wint de (zwarte) komedie het ook op deze momenten van het naargeestige. De film is op zijn leukst wanneer het gaat over business kaartjes, vocht inbrengende crème of het mooiste appartement. Bale is de perfect gladjakker. Verder vond ik het tempo prima, de cinematografie prettig en er zijn dus genoeg memorabele momenten.

Het einde is wel een aparte alinea waard. Ik heb een ontzettend hekel aan films waar aan het eind blijkt dat men alles gedroomd heeft. Ook alle varianten waarin het er op neer komt dat het verhaal deels of in zijn geheel niet ‘echt’ heeft plaatsgevonden vind ik verschrikkelijk. In het geval van American Psycho vind ik het ook wel storend, maar het draait de film niet volledig de nek op. De opbouw er naar toe bijvoorbeeld vind ik recapitulerend erg geestig. Zijn moordpartijen worden steeds absurder, wat aangeeft dat hij de connectie met de werkelijkheid steeds verder aan het verliezen is. Ook de kleine hints waarin gepoogd wordt e.e.a. in het midden te laten (de vreemde reactie van de huisbazin) zorgen voor dat kleine beetje ruimte voor interpretatie. Toch is daar uiteindelijk niet al te veel ruimte voor wat mij betreft. Blijft wel een irritante mindfuck, hoewel het de beleving niet zo erg verpest als dat bij andere films (waarvan ik de naam niet kan noemen) wel het geval is. Het zorgt denk ik voor een halve punt aftrek uiteindelijk of zo. 3,5 sterren.

Nu ik heb het boek heb gelezen waardeer ik deze film toch een stuk minder. De film werkt in sommige scènes nog wel redelijk als een komedie, zoals in de scène waarin Bateman Paul Allen (waarom is de nieuwe naam?) vermoordt, maar zoals gebruikelijk is het boek wel een stuk grappiger en beter. In de film komt eigenlijk maar amper het oppervlakkige materialisme aan bod, relatief gezien. En echt verontrustend wil het door de censuur ook niet worden.

Eigenlijk werkt de film alleen als komedie en is, ironisch genoeg, vrij oppervlakkig. Erg gejaagd en voorgekauwd ook. Bale speelt erg leuk, maar wordt nooit helemaal Bateman voor mij. Eigenlijk vind k alleen Sevigny echt een schot in de roos. Zij straalt op een subtiele manier de empathie en menselijk uit die past bij haar rol. 3.0* dan maar.

Holy shit veel gelijkenissen met Elliot Rodger zeg

Briljante film blijft dit toch.

Zelden zijn er films waar ik zo om kan lachen als American Psycho. Het acteerwerk van Bale is gewoon fe-no-me-naal. Hij is gemaakt voor deze rol, en alles aan zijn acteren (mimiek, stem, maniertjes etc.) klopt gewoon. Elke keer als ik hem zie, ontdek ik weer allerlei andere hilarische, cynische quotes, die me de voorgaande keer nog niet zo opvielen. Favorieten opnoemen is moeilijk, maar onder de leukste momenten horen o.a. de scene met de zwerver, de moord op Paul Allen, en de visitekaartjes scene. Echt helemaal mijn soort humor.

Naast grappig ook nog een dosis scherpe maatschappijkritiek. Wordt misschien niet zoveel aandacht aan besteed als in het boek, al is dat waarschijnlijk juist maar goed ook. De film weet zoals ie nu is gewoon de perfecte balans tussen maatschappijkritiek en (zwarte) komedie te vinden. Wat het einde betreft, het lijkt me nu ook wel duidelijk dat de moorden zich gewoon in het hoofd van Bateman afspeelde, maar eigenlijk is dat hele vraagstuk niet eens zo belangrijk. Het gaat meer om het beeld dat geschetst wordt, van het zelfingenomen, materialistische yuppie-wereldje, waarin mensen nog geen moordenaar zouden herkennen, mocht je het recht in hun gezicht bekennen. De eindmonoloog zelf bezorgt me nog steeds kippenvel.

Naast hilarisch, ook nog eens een ijzersterke film dus. die 4,5* blijven absoluut staan, misschien dat ik hem zelfs toch weer ooit verhoog naar 5,0*. Één van die films die ik keer op keer kan blijven kijken.

Na tien jaar eens herzien en vanzelfsprekend kijk ik er nu heel anders tegenaan. De score blijft echter zonder twijfel staan, American Psycho is heerlijke satire, soms tegen het briljante aan.

1987, het tijdperk van de egocentrische Wall Street-yuppen die alleen belangstelling hebben in hun eigen leventjes. Erg grappig vertoond in de film, waarin de rijke jongelui sterk op elkaar lijken, allemaal dezelfde functie lijken te hebben en allemaal 'vriendjes' zijn zonder dat ze elkaar echt kennen, gezien de vele versprekingen.

Patrick Bateman wordt geniaal neergezet door Christian Bale. De maniertjes om zijn uiterlijk optimaal te houden zijn hilarisch en hij heeft een goede voice-over die interessant is om naar te luisteren. Hij windt de vrouwen - en/of hoertjes - om zijn vinger wat resulteert in woede-uitbarstingen en daarop moord. Dat zijn de vermakelijkste scenes waarin de echte psychopaat naar boven komt. Gesprekken die steeds pijnlijker worden met Bateman's favoriete muziek op de achtergrond waar hij uren over kan lullen. Continue boeiend, en dat is volledig te danken aan Bale.

Er zitten behoorlijk wat memorabele scenes in ook en de moorden worden veelal buiten beeld gelaten wat hier geen donder uitmaakt. In het boek schijnt het daarentegen tot diep in het gore detail te zijn beschreven, ken het boek verder niet. En dan het einde waarover heel het internet discussieert. Ik ben er ook niet over uit, al denk ik dat het niet echt is gebeurd. Maar dat beide theorieën zouden kunnen bewijst dat de film goed in elkaar zit. Classic.

Ook voor mij weer een herziening maar ik moet zeggen de film heeft zijn kracht zeker niet verloren!

Christian Bale in een heerlijke over the top yuppen rol is een genot om naar te kijken.

Mijn favoriete scenes waren de visitekaartjes en de Huey Lewis scene. Echt weer genoten

Best wel een mindfuck inderdaad dat het allemaal niet echt gebeurd is. We kunnen dus concluderen dat hij wél psychotisch is. Die vrouw (de makelaar) die hem vertelt dat hij maar beter kan weggaan lijkt mysterieus, maar dat is het waarschijnlijk niet. Ook dit is onderdeel van de illusie misschien. Bovendien zou een makelaar de politie wel ingeschakeld hebben als ze al die lijken had aangetroffen. De hoofdpersoon heeft verder een beetje hetzelfde soort lege leven als de hoofdpersoon uit 'Shame' (2011), wat gaat over een seksverslaafde, tamelijk depressieve man. Beiden hebben een goede baan, een strak appartement in New York, maar verder weinig tot niets.

Toen ik deze film had gekeken, moest ik hem nog een paar keer kijken en uiteindelijk kwam ik zelf tot de conclusie dat het deels hallucinaties zijn zoals de pinautomaat, de ontploffende politieauto en waarschijnlijk de echt extreme moorden. Maar wat de andere moorden betreft een aantal hiervan gewoon echt zijn. Wat ik uit de film haal en dan hou ik het even specifiek: voor al die jonge mannen draait het maar om 1 ding. Succesvol zijn en de rest is niet zo relevant. Met name hun concurrenten/collega's als persoon zelf. Ze gaan ermee uiteten, praten wat, tonen een soort half bakken interesse in elkaar en het blijft dus oppervlakkig. En wat gebeurd er, Patrick Bateman wordt vaak voor een ander aangezien, want ze kennen elkaar gewoon niet goed genoeg. Patrick Bateman is 1 van de weinige die dit echt door heeft. Dat is overigens niet de reden dat hij gaat moorden. Nee, de reden dat hij moord is omdat hij een psychopaat is! Maar juist omdat al die mannen iedereen maar door elkaar halen waardoor Patrick op een gegeven moment zelfs een alibi heeft omdat iemand een ander aanzag voor Patrick, komt Patrick er mee weg. En zelfs wanneer hij alles opbiecht bij zijn advocaat, ziet zijn advocaat hem voor een ander aan en hij gelooft dus niet eens dat hij Patrick is! En hierdoor komt hij er dus steeds mee weg. En dat is echt de kracht van de film voor mij. Dat maakt hem een soort onzichtbaar zonder dat Patrick daar moeite voor hoeft te doen! En de film laat zien hoe verkeerd zoiets kan zijn of aflopen. Volgens mij zegt hij zelfs op het einde: I simply am not there.. De omgang met zijn collega's/concurrenten is zo onpersoonlijk en oppervlakkig allemaal, dat hij haast onzichtbaar is. Dat maakt de moorden dus wel belangrijk, want ze zijn echt en Patrick komt ermee weg door hetgeen wat ik hierboven uitleg. Maar voor de duidelijk, Patrick heeft last van hallucinaties, maar een aantal moorden zijn echt. Ook wanneer het appartement leegstaat waar veel lijken lagen. Die lijken lagen er al een tijdje, zijn ontdekt, alles wordt opgeruimd en het wordt opnieuw verhuurd. Patrick is daar waarschijnlijk gewoon een tijdje niet geweest. Zo interpreteer ik de film.

Goede uitleg. Hoe zit het dan met die politie-agent? Die zat hem aardig op de hielen zo leek het. Niets meer van vernomen. Ook een hallucinatie? Overigens blijf ik erbij dat het allemaal hallucinaties zijn. Zo staat hij op een gegeven moment met een kat bij de pinautomaat. Zegt die automaat: 'voer de kat aan het pinautomaat'. Waanzin natuurlijk.

De detective is echt. Hij onderzoekt daadwerkelijk de moord op Paul Allen, maar er zit niet echt schot in de zaak omdat er geen bal van klopt. Juist doordat ze elkaar steeds voor een ander aanzien en daardoor verkeerde verklaringen afleggen. Op een gegeven moment valt Patrick dus bijna door de mand. Op de avond dat die Paul Allen vermoord is, heeft Patrick een alibi nodig en wanneer de detective vraagt aan Patrick waar was jij? Geeft Patrick als antwoord, ik was videotapes aan het terugbrengen ofzo... Waarop de detective zegt: ik heb andere informatie doorgekregen. Namelijk, dat Bateman op de avond dat Paul Allen vermoord werd in het gezelschap was van een etentje met collega/concurrenten en zodra de detective dat tegen hem zegt, gaat hij daar natuurlijk in mee, want hij wil niet gepakt worden. Uiteindelijk is Patrick gewoon niet verdacht en wordt er niemand daadwerkelijk opgepakt voor alle moorden. Nou ja, voor mij is op z'n minst 1 moord echt en dat is de moord op Paul Allen. Althans, dat denk ik. Sommige moorden zijn misschien wel wat te extreem om echt te zijn, zoals met de kettingzaag. Ik bedoel, kom je met zoiets weg? Het zou kunnen dat zulke moorden wel hallucinatie zijn, maar de moord op Paul Allen is echt en dat heeft Patrick wel redelijk goed gepland.

Absurde film. Op een goede manier. De humor in de film kan ik wel waarderen (i have to return some videotapes, wie heeft de beste business cards? Heerlijk) en de 'jaren 80 yuppie sfeer' is erg goed weergeven. Bale is waanzinnig en weet je meerdere malen op hetzelfde moment te laten lachen en huiveren.

Herzien voor het eerst sinds 2000 of zo.

En dat viel toch een beetje tegen, als je de clou nog zo'n beetje in je hoofd hebt is het shockeffect weg, en dan blijkt de film daar toch wel wat op te drijven, en waar de tegen elkaar opbiedende hyperyuppen in 2000 nog een aardige reflectie op de idioterie van toen was, is dat nu misschien wat te lang geleden om nog echt herkenbaar te zijn. Misschien ligt dat vooral aan mezelf, het scheelt toch weer vijftien jaar.

Wat me ook (weer...) opviel is dat de verhalen van BEE voor mij ook hun kracht verloren hebben. Het komt lijkt het altijd zo ongeveer op hetzelfde neer, er komt altijd hetzelfde erg negatieve beeld over de maatschappij uit - maar dat is gebaseerd op een zo ver van de normale maatschappij afstaand stukje subcultuur dat het nergens raken wil, en zodra de schok van de ontdekking een beetje weggeebt is blijft er maar erg weinig over.

Bateman - pardon Bale speelt wel echt leuk, dat moet wel gezegd. Maar de film zelf is voor mij te gedateerd - hoe absurd dat misschien ook klinkt.

Het mag me een raadsel wezen waarom deze film hier op moviemeter bestempeld wordt als een komedie. Het is overduidelijk een thriller, noem het desnoods een horrorfilm. Ik heb deze film na jaren eindelijk nog eens teruggezien en hij heeft weinig aan kracht ingeboet. Het had voor mij wel iets bloediger mogen zijn, nu is het eindelijk meer een film over zijn psyche dan over zijn moorden. Ik heb ooit iemand gelijkaardig gekend, niet dat hij moorden beging, maar ook iemand met een oneindig ego en eigentrots en onvoorspelbare woedebarstingen en dat op zich was al angstaanjagend genoeg. Bale speelt zijn rol uitstekend en geloofwaardig in dit hautaine wereldje van Wall Street met al die gelikte yuppie personages. Nog altijd goed voor 4 sterren. Mooie soundtrack ook, een brok jeugdsentiment met oa Pump Up The Volume.

Het is een nogal specifiek soort humor denk ik, maar de komedie aanduiding misstaat zeker niet. Zelden films gezien waar ik zo om heb moeten lachen.

Ober: ''Would you like to hear the specials sir?''

Bateman: ''Not if you wanna keep your spleen.''

Leland Palmer schreef:

(quote)

Als je de humor van deze film niet kan inzien, mis je mijns inziens de hele essentie van deze prent. Mijn favoriete komedie ooit. Lach me elke keer weer kapot.

Ik heb hem net gezien en ik begrijp ook zeker dat het als komedie gezien wordt. De droge manier van doen van Bateman is om te lachen.

Het is eerder de horror die ik er niet in zie. Ja, het gaat over een seriemoordenaar, maar het is helemaal niet eng of iets dergelijks.

Ik heb zo vaak in een deuk gelegen bij deze film dat hij voor mij best als komedie mag worden omschreven. Toch begrijp ik dat mensen die de humor van deze film niet inzien, verbaasd zijn dat het als komedie wordt omschreven.

Ongetwijfeld en ook zo te zien zullen massa's mensen hem geweldig vinden. Mijn stem zegt dan ook alles over mijn smaak en niks over de film.

Maar ik vond het een klinische, oninteressante film. Ik vond hem niet eng, ik vond hem niet grappig of leuk. Eigenlijk vond ik hem niet eens goed of slecht. Een verzameling niet-boeiende scenes. Het is dat mijn vrouw hem wel erg goed vond, anders had hij na een half uur uitgestaan.

Na ruim een uur begon er wat actie te komen en begon het mijn aandacht te trekken. Maar dat was na een minuut of tien weer weg.

Gezien je top 10 verbaast me dat niets