Apocalypse Now (1979)

Dat jij het door de context als zelfloutering bestempeld vind ik nu pas echt bekrompen. En in WO!, WOII was Coppola nog niet eens geboren, dus schijnbaar ontbrak het toen aan een regisseur die het wilde verfilmen. Het stond bij Welles op zijn lijstje, maar hij zag niet hoe. Het was gewoon wachten op de visionair. Had Coppola eerder geleefd, dat was het mogelijk wel een WOII film geworden.

Ik vind Jarhead overigens erg goed. Met name de scene in de bioscoop. Maar ik geef toe dat die ook een breder fenomeen schetsen. Wel veel minder breed dat AN dat doet. Het focustzich meer op hoe een individu met zijn trauma's omgaat dan hoe de oorlog de mens tot waanzin brengt. Ik zie niet wat daar louterend aan is, ik ervaar het als het tegenovergestelde.

Punt blijft dat jij vanuit een verkeerd uitgangspunt analyseert. Kijk eens Hearts of Darkness: A Filmmaker's Apocalypse (1991) Ben benieuwd hoe je er daarna tegen aankijkt.

LSD is geen opiaat, maar een chemische samenstelling. En van een joint zul je niet gauw een psychedelische trip krijgen. En als er iets anders dan wiet of hasj inzit is het geen joint.

Verder wel volkomen waar dat ze meerdere malen refereren aan het gebruik van geest verruimende middelen.

Dat je de waanzin niet als zodanig wilt ervaren ligt dat wel aan de toestand en perceptie van u als kijker. Als surrealisme je niet ligt kan ik begrijpen dat het al een pak moeilijker wordt.

Ik vind niet dat u het recht heeft om te zeggen dat ik mij laat misleiden. Jarhead is net zo pretentieus als AN.(gelukkig maar ) Mendes probeerde een vertelling te verfilmen met elementen van Full Metal Jacket en u zegt het zelf, Apocalypse now( waardoor er dus absoluut vergelijkingen kunnen gemaakt worden), om er een studie over de moderne mens in moderne oorlogsvoering van te maken met een gebrek aan conflict en hoe ze daar mee omgaan. Daar heb ik niets op tegen, een kunstenaar gebruikt invloeden die hij opdoet van andere kunstenaars maar bij Jarhead maakt dat het geheel nogal kitcherig, inderdaad kitcherig. De film op zich kent een aantal sterke stukken in het begin, bvb. de vliegtuigreis waarin de soldaten zitten. Maar die studie zelf is uiteindelijk redelijk oppervlakkig. Ik bleef op mijn honger zitten. Het leek alsof Mendes niet wist of hij een maatschappelijke kritiek moest maken of een portret over de psyche van de soldaat. Uiteindelijk werd het geen van de twee of toch niet voldoende. Als realistische oorlogsfilms meer je ding zijn dan kan ik je Generation Kill aanraden, een miniserie over mariniers tijdens de inval van Irak, de manier waarop zij omgaan met stressvolle situaties en de meest sublieme eindscène in een oorlogsfilm ooit gemaakt.

And I heard a voice in the midst of the four beasts

And I looked and behold, a pale horse

And his name that sat on him was Death

And Hell followed with him.

Maar ze hadden natuurlijk geen skunk in Vietnam.

Jaren terug deze gezien in z'n geheel, toen mijn examen geschiedenis over Vietnam ging. Wilde ook weleens de films zien die werden genoemd in mijn cahier. Ik zag toen een heel aardige actiefilm, maar wel wat langdradig en niet heel bijzonder. Jaren verder, met veel uitstelmomenten en af en toe losse scènes die ik zag had ik nu mooi de tijd (been in gips, je kent dat wel). Kunst was het, met de allergrootste K,

Het begint al met The Doors die van die tijd zijn en met muziek die heel goed past binnen de psychedelische kanten van de film. 'This is the End' zingt Morrison en napalm verwoest een stukje jungle, en waar doelt hij op? Als synoniem voor Apocalypse Now, of verklapt hij het einde van de film? Je hebt geen idee en zal dat de hele film niet zien. Ik denk zelf dat het ook het einde is, dat uiteindelijk het kamp wordt verwoest door bommenwerpers. Ook gezien de laatste wens van Kurtz. En dan die scène die overgaat in helikoptergeluid met het beeld van de ventilator en vervolgens Willard die door zijn luxaflex kijkt, Je verwacht dan buiten een heli te zien, toch wel, maar die komt niet. Ik vond dat ergens echt fantastisch, en die hele scène staat voor de rest van de film, in beeld, geluid, montage, waanzin en gekte, genialiteit.

Subtiel hoe de film toch wel enigszins als een normaal verhaal begint en die plot werkt als rode draad om je door de film te leiden, maar het zijn de afzonderlijke scènes die je bijblijven en de waanzin die het overneemt. Subliem geacteerd en vooral fantastisch gefilmd. Ik heb weinig films in Technicolor gezien die niet verouderd lijken maar ondertussen wel de grote kracht van felle kleuren behoudt. Ook nimmer zag de jungle er zo mooi uit. En dan hele synergie tussen beeld en geluid.

Ik heb de Redux-versie gezien. Laat ik zo zeggen, enkel die plantagescène vergrootte of verbeterde de trip en waanzin niet. Alle overige extra scènes wel. Anderzijds gaf die scène wel inhoudelijks wat extra, juist over de waanzin van die oorlog (waarvoor en waarom vechten we) maar ook wel voor in beginsel elke oorlog.

Met groot gemak 5*, en wellicht een notering in mijn top 10. Maar ik heb daar al een Coppola, dus zal dan het e.e.a. moeten schuiven.

Ik heb de redux versie gezien en het duurt mij allemaal gewoon veel te lang, ook veel gepraat, niet erg veel actie, dan zijn het wel 3 hele lange uren, dit is dus echt voor de liefhebber die dit leuk vind.

De film draait dan ook niet om de actie. Kijk hem later nog maar eens misschien dat je hem dan wel begrijpt. Was bij mij ook pas bij de 2e kijkbeurt terwijl ik bij de eerste weggeblazen zat hoe knap en goed het gemaakt is.

Het komt op hem over als een langdradige en praterige film. Wil toch niet zeggen dat hij de film niet perfect begrijpt.

Dat hij wat meer actie verwacht in een bijna 4 uur durende oorlogsfilm is niet echt vreemd.

Dat hij meer actie verwacht in een oorlogsfilm is niet vreemd maar de opmerking die hij maakt daar kan je wel uit concluderen dat hij weinig geduld heeft voor films en niet daarvoor openstaat en gewoonweg actie wil.

Overigens niet echt een film die je moet begrijpen maar moet ervaren.

Alsof het bij deze (en andere) films over 'begrijpen' draait. Het is kunst, dat gaat veel meer over je gevoel. Maar verder is de Redux versie voor velen een te pittige zit, men kan beter met het origineel beginnen. En later als de tocht je gegrepen heeft de verdieping zoeken in de Redux.

Daarnaast vraag ik me af of er iemand is die de redenaties van Kurz perfect begrijpt.

Hij voegt behoorlijk wat toe. Zeker de scene op de Franse passage schept een heel andere kijk op de Vietnamoorlog. En de Bunnies in plaincrash scene vind ik ook absoluut een goede toevoeging. Ontdoet alles van zijn glamour en romantiek. Maar het zijn niet de beste scenes uit de film. De originele versie is actievoller en avontuurlijker, de Redux voegt daar een inhoudelijke kijk aan toe. Maakt het meer tot epos.

Wat was eigenlijk de duidelijke rol van Jerry? Die gast in nette kleding bij kapitein Willard's gesprek met een generaal...

Amerikaanse overheidsfunktionaris.

The horror! The horror!

Ten tijde van de Vietnamoorlog, wordt Captain Willard de jungle in gestuurd om Colonel Kurtz te vinden en te vermoorden. Kurtz heeft zijn eigen leger opgebouwd, en weigert nog naar de legerleiding te luisteren. Terwijl Willard de jungle in vaart, worden hij en de rest van de bemanning langzaam overvallen door de gevechten en gekte van de omgeving. Het verhaal mag dan misschien vrij simpel klinken, maar Apocalypse Now is een allegorie tegen de waanzin van de oorlog. Ook de kennis die daarbij komt kijken, maar wanneer Marlon Brando zijn intrede doet in de film begint de film filosofische tinten te krijgen. De thematiek veranderd in een zoektocht naar de origine van pure waanzin en kwaadaardigheid.

Apocalypse Now, een groots oorlogsepos van filmmaker Francis Ford Coppola, is gebaseerd op het boek Hearts of Darkness van Joseph Conrad. Hoewel het plot en het idee allemaal daaruit komt, deed de film me af en toe ook denken aan Odyssee van Homerus. Volgens mij waren de opnamen-weken in de Filipijnen ook de definitie van de hel. Alles liep uit. Ook Martin Sheen die de rol speelt van Willard kreeg bijna een hartaanval. Ook was Coppola niet tevreden met Brando; hij kwam op de set met een kale kop en overgewicht; hierdoor werden al zijn scènes opgenomen in donkere ruimtes of met zeer donkere belichting. Dit was niet de bedoeling! Vele dingen liepen dus fout maar ik denk dat dit alleen maar de film heeft geholpen.

De opening van Apocalypse Now zit vol met confrontatie. We horen de klanken van 'The End' van The Doors terwijl we een stuk van de jungle zien (veel wind, veel onschuld). We zien een aantal helikopters erboven vliegen en alles wordt opgeblazen. Hierna zien we Kapitein Willard alleen op zijn hotelkamer liggend, waarschijnlijk denkende over de daden die hij heeft gepleegd in de oorlog. Zijn ziel is overduidelijk gebroken. Al snel wordt hij opgeroepen door het Saigon voor de missie om Kol. Kurtz te vermoorden. Voordat je het weet zit Willard in een patrouillebootje met een paar andere soldaten op weg in de wateren van de jungle van Vietnam. De sfeer is surrealistisch, mede door het bijzondere kleurgebruik, de nare setting en het confronterende. We worden overdonderd door de rol van Robert Duvall als de enge, nare Col. Kilgore die zingend "I love the smell of Napalm in the morning", "it smelled like victory". En zo begint een nare, surrealistische nachtmerrie in een van de meest naarste oorlogen ooit.

Het duurt niet lang voordat we terechtkomen in het kamp van Kurtz waar de ingangen vol zitten met schedels en dooie lijken. De stam-leden maken een enge expressie, maar het zijn vooral de knotsgekke fotograaf, die Dennis Hopper volledig in zijn element heeft, en de filosofisch-pratende gestoorde Kurtz (ongelofelijk sterk gespeeld door Brando) die de nare sfeer vergroten. Vervolgens volgt een verontrustend gewelddadig slot. En ja... dat vergeet je niet meer. De laatste seconden vergeet je nooit meer. En dat komt omdat Apocalypse Now niet een film is over de waanzin van de oorlog maar omdat het gewoon de waanzin van de oorlog is.

Met zojuist de redux versie voor de tweede keer gezien hebbende, kan ik zeggen dat dit werkelijk één groot stuk prachtige kunst is. Alles klopt in deze film. Werkelijk alles. Elke scène is meesterlijk in elkaar gestoken en niets lijkt overbodig te zijn.
Erg mooi is dat hoe verder captain Willard en zijn crew de rivier stroomopwaarts varen, hoe krankzinniger elke situatie wordt. Het geeft zowel een adembenemend beeld van de oorlog, als een onmetelijk spannende en mysterieuze sfeer die je niet verwacht bij een oorlogsfilm. Daarbij, hoe verder de film vordert, hoe meer de kijker, ik in ieder geval wel, colonel Kurtz als een god gaat zien, zoals hij uiteindelijk ook door zijn volgelingen gezien blijkt te worden.
Alles klopt, perfecte muziek (met The End van The Doors, één van de beste nummers ooit gemaakt), perfect script, perfecte montage en erg goede acteurs. Geweldig.

Deze moet ik nog eens gaan zien. Heb de redux-versie gekeken ter voorbereiding van mijn profielwerkstuk, en omdat ik deze film gewoon gezien moest hebben van mezelf. Dit baseerde ik met name op de hoge scores en lovende reacties. Ik was echter zwaar teleurgesteld, en blij toen de film afgelopen was. Aangezien ik deze film samen met o.a. Platoon en The Deer Hunter nog moet gaan beschrijven zal het bij deze kijkbeurt niet blijven. Benieuwd of ik dan mijn stem nog danig ga aanpassen.

Ik snap de hoge scores wel maar deze film sloeg ( nog ) totaal niet aan bij mij

Deze film - en dan vooral de redux - staat al jaren eenzaam aan de top bij mij. Puur genieten.

Ik heb redux gezien, ik heb me door de scenes bij de fransen heen moeten slaan, dat was wat saai. Maar verder vond ik de film aangrijpend en goed geacteerd door de cast. Vond vooral Brando goed.

Ik raad de redux versie niet aan. Maar kijk lekker de gewone.

Vond namelijk de scenes met Brando en Robert Duvall geweldig.

Ben ik nu de enige die de scènes met de Fransozen een meerwaarde vind in deze film? Het wordt daar in duidelijk hoe de koloniale heersers destijds dachten, en hoe de Vietnamsituatie is kunnen ontstaan. Het heeft de film wat extra inhoud mee.

Bovendien neukt Willard er ook een dame met een melancholische depressie, wat de hele sfeer van de film ook ten goede komt.

Nee je bent zeker niet de enige die die scenes wel waardeert. Ze zijn historische gezien zelfs de belangrijkste in de hele film en hebben meer geschiedkundige diepgang dan menige totale film over Vietnam. Maar ik snap wel wat de meesten tegen die scene hebben, ik kon het de eerste keer ook niet zo heel erg waarderen. De plantage scene haalt de vaart behoorlijk uit de film en dat is het enige manco er aan. Zoals je zegt de scene met die vrouw en Willard in bed is dan ook weer heel erg passend in het geheel. Maar los van de plantage scene heeft de Redux versie nog veel meer boeiende scenes te bieden, zoals Killgore die zijn surfboard terug wil en de extended en extra scenes met de bunnies. Sommige scenes zijn van volgorde veranderd en het loopt in het geheel wat vlotter doordat sommige scenes net iets langer duren en ander weer net iets korter.

De Redux versie heeft juist heel erg mijn voorkeur. Ik zou ook heel graag de 'mythische' 5 uur durende versie willen zien als die daadwerkelijk bestaat!!

@Crise ook bij mij staat Apocalypse Now al jaren en jaren op eenzame hoogte in mijn film top 10!

Die bestaat als bootleg. (Zelf ook nog niet gezien. Wie hier wel?)

Ik hoop dat er alsnog een officiële, lange, versie uit komt.

Ik heb er hier wel eens iemand over gehoord, maar of die 'm ook gezien had? Ik meende dat het inderdaad een versie was met erg slechte beeldkwaliteit ja...

Cinephilia and Beyond • The work print is the holy grail of film... - cinephilearchive.tumblr.com

Zo begin ik wel erg nieuwsgierig te worden naar die workprint...

Jerry is een CIA-agent. De CIA was, uiteraard, zwaar betrokken bij allerlei geheime operaties, al dan niet buiten de wet, in Vietnam. Vaak in samenwerking met militairen. Willard heeft (dat wordt ook in de film gezegd) al eerder missies in opdracht van de CIA gedaan in Vietnam.

De CIA was héél erg actief in Vietnam, en inderdaad heel erg veel buiten de wet. Zo was het een publiek geheim dat ze drugs smokkelden van en naar Laos om hun operaties te kunnen bekostigen. Air America is daar bijvoorbeeld een (weliswaar komische-) film over.

Ik vind die gozer onaangenaam stil en mysterieus, vandaar dat ik erg benieuwd was wat zijn rol/impact/rang was