Apocalypse Now (1979)

Want de korte versie is nu makkelijk te verkrijgen?

Beide versies zijn bij de MediaMarkt voor 6 euro te krijgen op dvd en op de blu-ray schijnen beide versies te staan...

Blu-ray heb ik geen idee, heb het ook niet zien staan op bol.com (meeste producten wat bol.com heeft, heeft de MM ook). Maar de Redux en originele zijn beide daar te vinden

De Blu ray is niet in Nederland verkrijgbaar. Kun je importeren, laagste prijs die je ervoor betaalt is rond de 40 euro. Maar dan heb je ook wat, ik hem ´m donderdag binnengekregen maar het is zonder twijfel de parel van mijn verzameling.

Ik heb de blu ray bij cd universe bestel, maar axel music is ook een goede optie (beide kun je met pay pal betalen).

Als je credit card hebt zijn er nog legio andere mogelijkheden.

Raar dat Coppala eigenlijk maar 2 écht goede films heeft gemaakt: 4.00 (3.80)

Het origineel heb ik nooit gezien en daar ik de voorkeur geef aan ongeknipte filmversies, begon ik met frisse moed aan deze Redux. Maar zo achteraf gezien denk ik dat ik toch beter af was geweest met de geknipte versie, want de prent bevat naar mijn smaak te veel langdradige scenes, welke in combinatie met het toch al niet bijster hoge tempo voor de nodige afdwalingen zorgden. En dat is exact het punt waarop rascineast Coppola mij met The Godfather ook niet volledig wist te bereiken. Apocalypse Now moet de punten dus elders scoren. Dat lukt met het zeer geconcentreerde camerawerk, de puntgave montage, veel geslaagde dialogen, de uitstekende opnamelocaties welke ten volle bij de prent worden betrokken en een goede Sheen, die vooral zijn scenes zonder tekst knap karakter geeft.

4 naar mijn inzien: deze, de twee Godfather-films en The Conversation.

De 3 Godfathers is 3x hetzelfde kunstje, samen met deze maakt dat dus 2

Conversation....Daarnaast zijn Tucker en Dracula ook prima films.

Conversation, Outsiders, Rumble Fish, Dracula..... Allemaal prima films hoor.

Yep, je zegt het zelf al, prima films. maar ik had het over écht goede films, oftewel top 250 materiaal of daar tegenaan.

Maar The Conversation staat in de top 250.

Nou vooruit, dan maken we er 3 van.... En heb hem maar even op mijn lijst erbij gezet, ik ben er wel benieuwd naar eigenlijk.

Maar mijn oorspronkelijk punt verandert daar niet mee; dat Coppola met zijn statuur en filmkennis, toch met opmerkelijk weinig films écht (groot) succes heeft gekend.

Buiten Apocalypse Now heb ik nog geen een goede film gezien van hem. Hoewel The Conversation bijna een zekere voldoende is. En wat weet ik er nou van? Buiten deze film heb ik alleen maar de Godfather-trilogie gekeken ( ).

Dat is waar, maar succes en waardering hebben niet noodzakelijk iets met kwaliteit te maken.

Om de een of andere reden heb ik heel lang uitgesteld de originele versie te kijken. Laatste wilde ik deze versie gaan kijken met een minimarathon, maar toen zijn we voor The Thing gegaan (ook allesbehalve verkeerd). Vandaag had ik het rijk voor mij alleen...

Apocalypse Now heeft waarschijnlijk de beste opening. De helikopter i.c.m. The Doors: . The End, onlosmakelijk verbonden met Apocalypse Now en Apocalypse Now onlosmakelijk verbonden met The End. En terecht, waarschijnlijk het bestgekozen stukje muziek dat niet speciaal voor de film gemaakt is. Ik vind het jammer dat niet het hele nummer gedraaid wordt. Wellicht is het zelfs een misser te noemen dat de film niet eindigt met The End (en dan ook het echte einde).

Je zou Apocalypse Now in twee delen kunnen splitsen. Allereerst het "normale" deel, waarin het nog niet al te zwaar en psychologisch wordt. Retevermakelijk, dat zeker, maar het valt zeker niet zo zwaar als het einde. Uiteraard dan even de scène in de (hotel?)kamer buiten beschouwing gelaten. Ook hier weer een prachtig stukje cinema. Het shot van de helikopters (van de zijkant) met Wagner op de achtergrond is werkelijk waar één van mooiste shots ooit. Ik ben echt niet iemand die speciaal gaat letten op composities, editing en dat soort dingen, maar dat dit mij speciaal opvalt, zegt eigenlijk al genoeg. De een zeker half uur durende aanval is gewoon een genot om naar te kijken (hoe fout dat ook klinkt...) en is wat mij betreft nog steeds onovertroffen.

Daarna is er een beetje een overgangsdeel. Het wordt steeds intensiever en de omstandigheden worden steeds belabberder. Wat ook resulteert in een veel actievere kijkhouding. Wat mij vooral opviel was de score in dit stukje. Echt subliem gewoon. Vooral dat stukje waarbij om de paar seconden een basrifje gespeeld werd. Dat deed me denken aan de score van The Thing (Morricone). Ik kan hem niet terugvinden op de score van Apocalypse Now staat. Bijna schandelijk als ze dat soort dingen daar niet opzetten. Dit deel is bij vlagen echt superspannend. Wat Coppola perfect doet, is het beperken van het beeld van de kijker. Als kijker voel je je precies als de soldaten en dat maakt deze film zo menselijk en weergaloos.

Die bovengenoemde actievere kijkhouding is Iets wat je op het einde wel opbreekt, omdat je fysiek toch wel wat moet inleveren bij het kijken van deze film. Zeker de sfeer tegen het einde aan is zeker geen vrolijke sfeer. Ik weet niet hoe Coppola het doet, maar hij doet iets met je. Maar wat dat "iets" precies is? Ik denk dat niemand het echt kan uitleggen. De donkere poëzie? De grauwe sfeer? De erbarmelijke omstandigheden? Ik weet het niet. Het laatste deel is een prachtig psychologisch spelletje waarbij alles tot in de perfectie geregeld is. Het is ook een stuk waarbij zo'n beetje elke emotie langskomt. Maar zoals ik al zei, dit breekt je fysiek wel een beetje op.

Ik zou vanwege het laatste deel minimaal een 5,0* moeten geven. Echter zijn er ook een paar stukjes geweest waarbij ik heb gedacht: "Tja, dit is wel goed, maar geen 5,0* waard." Iemand die mij kan overtuigen?

ik niet. Lekker laten staan zo

Nog nooit een film gekeken waarbij je aan het einde moe was?

En nee, dan heb ik het niet over slaapverwekkend saaie films. Ook niet over films die je 's nachts kijkt en daarna gewoon lekker wilt gaan slapen. Een film die mentaal en fysiek zo zwaar valt dat je moe bent na het kijken door die film. Dit is iets wat mij zelden gebeurt. Sterker nog, pas 2 keer. Bij 2001 en zojuist bij deze.

Beetje raar statement. De man heeft 4 films in de top 150 en nog is het niet genoeg.....

Terechte klassieker die nog steeds niets aan kracht heeft ingeboet, met een aantal memorabele scenes, zoals de spectaculaire helicopter-scenes. Prachtig camerawerk ook, en een uitstekende montage (die al begint bij de mooie openingssequentie begeleid door muziek van The Doors). Geweldige rollen van Martin Sheen, Marlon Brando en vooral Robert Duvall.

Ik heb zojuist de Redux versie nog eens bekeken, maar mijn voorkeur gaat toch uit naar de kortere, originele versie. En dat heeft toch vooral met het tempo te maken. Dus 5* voor de originele en 4.5* voor Redux.

Bizar statement, bijna van een zwakzinnige Coppola heeft keer op keer bewezen een wonderkind te zijn. Niet alleen op deze besloten site, maar uiteraard ver en ver buiten de contreien van deze site! Zijn films uit de jaren 70 worden als niets minder dan meesterwerken gehuldigd! En zo ontzettend terecht. De Amerikaanse cinema was de Europese nog zo ver voor op dit moment. Pas later zouden Europeanen met dingen komen die ook interessant waren, maar nooit meer zoals dit meesterwerk.

Gisteren was het dan zover, ik heb Apocalypse Now voor het eerst mogen aanschouwen op Blu-Ray. Dé film waarbij ik het meest uitkeek naar een Blu-Ray release. Ik heb speciaal gewacht tot de omstandigheden goed waren om volop van deze surrealistische ervaring te mogen genieten. Zo was ik gisteren eens een avond alleen thuis zodat ik niet gestoord zou worden, was het regenachtig buiten, heb ik net een grotere Full HD - televisie gekocht met een 5.1 surround setje en was het alweer bijna twee jaar geleden dat ik de Redux-versie voor het laatst zag. Ik heb in tussentijd alleen de bioscoopversie nog twee keer gezien, één keer op VHS en een andere keer in de bioscoop (Cinematek in Brussel).

Maar voor ik begon aan mijn herziening van deze film, heb ik ook nog de film The Doors gezien van Oliver Stone. Reden daarvoor is dat Jim Morrison's leven wel paste bij deze film. Morrison maakte met zijn band The Doors psychedelische blues/rockmuziek in een tijd dat de Vietnamoorlog al enkele jaren bezig was en dat de meningen van de Amerikaanse bevolking erover verdeeld geraakte. Mensen begonnen in te zien dat het voeren van een oorlog op een voor hun totaal onbekend terrein totale waanzin was. Verder waren The Doors (net als The Rolling Stones en Jimi Hendrickx) ook populair bij de Amerikaanse soldaten die vochten in de V'namoorlog. Er bestaat ook geen muziek die beter de wanorde van deze oorlog beschrijft dan die van The Doors. Francis Ford Coppola heeft dit natuurlijk goed opgemerkt en dan ook enkele van hun bekendere hits gebruikt om de absurde sfeer in de film sterk te benadrukken. Iets anders wat Morrison's leven en deze film gemeen hebben is het poëtische. Morrison heeft niet alleen sterke, surreële lyrics geschreven voor de muziek van The Doors, hij heeft ook enkele gedichtenbundels uitgebracht. Daarnaast was Morrison ook geniaal in het improviseren van gedichten en het spelen met taal. Het poëtische in Apocalypse Now zit 'm in het personage dat Marlon Brando speelt, namelijk Kolonel Walter E. Kurtz. Een fictief personage dat op vlak van oorlogvoering veel betekent heeft voor zijn land en daarvoor ook veel decoraties gekregen heeft, maar de Vietnamoorlog heeft van hem een andere mens gemaakt. Kurtz verandert in een persoon die zijn dagen doorbrengt met het vertellen van waanzinnige verhalen en gedichten die zeer filosofisch getint zijn, op een plek diep in de jungle nabij Cambodia waar hij vele volgelingen heeft uit de lokale bevolking.

Na het zien van The Doors heb ik mezelf een glas whiskey ingeschonken en de Blu-Ray opgezet om te genieten van één van men favoriete films in high definition. Apocalypse Now begint met de psychedelische plaat The End en het geluid van overvliegende helikopters. Tijdens die intro zie je vanop een kleine afstand de wouden van Vietnam in slow-motion gebombardeerd worden zonder dat de camera beweegt. Die eerste drie minuten van de film zijn dan ook zo sfeergevend dat je al meteen in de film gezogen wordt. Wat volgt is de overgang naar het centrale personage in het verhaal, Captain Benjamin Willard, gespeeld door Martin Sheen die zich tijdens R&R in een goedkoop hotelletje in Saigon bevind. Al snel wordt duidelijk gemaakt dat Willard iemand is die vanalles al meegemaakt heeft in de oorlog. De scène waarin hij overmatig cognac drinkt in de hotelkamer schijnt (volgens de docu: Hearts of Darkness) niet gespeeld te zijn, Martin Sheen scheen echt stomdronken te zijn. Na deze introductie wordt Captain Willard meegenomen door twee soldaten naar Nha Trang waar hij een missie voorgeschoteld krijgt, een ongebruikelijke missie zo blijkt al snel. Willard krijgt namelijk opdracht om een Amerikaanse kolonel uit te schakelen die niet meer bij zijn gezond verstand is. Wat daarna volgt is een surrealistische trip langs de Nung-rivier naar het hart van de jungle, waar Kurtz zich zou schuilhouden. Captain Willard maakt die trip niet alleen, hij krijgt daarbij de hulp van een paar soldaten: Lance, Clean, Chef en Chief. Tijdens hun trip komen ze langs een aantal locaties die de waanzin van de Vietnamoorlog alleen maar benadrukken, het hoogtepunt is wel de laatste Amerikaanse post on de Nung-rivier waar er complete chaos en er geen commanding officer is.

Eén van mijn favoriete scène's begint nochtans voor dat de missie echt van start gaat, namelijk de ontmoeting tussen Captain Willard en Kolonel Bill Kilgore en de daarop volgende helikopteraanval. Bill Kilgore is één van de meest memorabele personages uit de film, hij heeft een obsessie voor surfen en deinst er niet voor terug om tijdens een luchtaanval op een door 'Charlie' (Vietcong) ingenomen dorp zijn soldaten te laten surfen. Hij heeft bij de ontmoeting met Willard dan ook meer oog voor Lance aangezien Lance een bekende surfer is uit Californië. Verder is Kilgore typisch zo'n personage dat zeer zelfverzekerd overkomt en waarbij je weet dat er hem niets zal overkomen. De helikopteraanval is voor mij wel één van de hoogtepunten van deze film. De muziek die je op de achtergrond hoort met een oranje gekleurde lucht dat klinkt als een luchtalarm dat heel langzaam afgaat is bijzonder sfeervol. Wanneer de helikopters het kustdorpje bereiken gaat de muziek over naar de Walkürenrit (Ride of the Valkyries) van Wagner. De helikopters lijken daarbij de valkyries uit Wagners muziek te symboliseren. Eén van de bekendste one-liners uit de filmgeschiedenis bevind zich in de scènes waarin Willard, Kilgore en Lance geland zijn met hun helikopter en Kilgore op een gegeven moment zegt: Napalm, son. Nothing else in the world smells like that... I love the smell of napalm in the morning..

De film heeft dus het meeste weg van een surrealistische roadtrip met de Vietnamoorlog als setting. Het is een beetje zoals Willard op een gegeven moment zelf zegt in een voice-over: I was going to the worst place in the world and I didn't even know it yet. Weeks away and hundreds of miles up a river that snaked through the war like a main circuit cable plugged straight into Kurtz.. De film laat ook zien hoe de Amerikaanse soldaten ontsnapte aan de heimwee naar het thuisfront en de waanzin van de oorlog, zo zegt Lance op een gegeven moment dat hij acid genomen heeft en zie je hoe ze een joint delen met elkaar. Ook proberen ze zich zo goed mogelijk thuis te voelen door bijvoorbeeld het geven van een strand-barbecue. Een indrukwekkende surrealistische scène is wanneer Clean naar een tape luistert van het thuisfront, waarop te horen is dat zijn moeder en de rest van de familie, trots op hem zijn. Tijdens het luisteren naar de boodschap wordt Clean zonder genade doodgeschoten..

De cameravoering is prachtig, zo zijn de helikopterscène's enorm fraai in beeld gebracht en is de aanval op het Vietcongdorpje zeer overzichtelijk. Ook het camerawerk tijdens de dialogen en die op de Nung-rivier is zeer goed, Coppola heeft duidelijk oog voor hoe hij een bepaalde scène in beeld wil krijgen. Ook ben ik nog steeds onder de indruk van het kleurgebruik (dat vooral in de Blu-Ray goed te merken was) en het schaduwspel tijdens het meer filosofische gedeelte met Kurtz. Verder ben ik ook vol lof over het acteerwerk, met name Martin Sheen zet voor mij een uitstekende prestatie neer. Zijn rol van iemand die al een aantal zaken meegemaakt heeft en daardoor zelf niet meer zo stabiel overkomt is schitterend gespeeld. De voice-overs waren ook wel schitterend, ik ben sowieso wel te vinden voor voice-overs die een beetje cynisch klinken (doet me ook wat denken aan het film-noir genre waar dit soort voice-overs vaak in voorkomt). Marlon Brando was ook heel goed als Kolonel Kurtz, veel van wat hij zegt schijnt trouwens geïmproviseerd te zijn. Indrukwekkend vond ik vooral het verhaal over de afgehakte armen van kinderen die ingeënt waren. Droevig verhaal, maar ook de poëtische, filosofische monologen waren bij momenten indrukwekkend. Robert Duvall bewees verder ook waarom hij een uitstekend acteur is. Hetzelfde kan gezegd worden over de vele bijrollen: de genietbare rollen van Frederic Forrest en Sam Bottoms als resp. Chef en Lance. Laurence Fishburne, Harrison Ford en Dennis Hopper zijn ook nog het vermelden waard.

Apocalypse Now is een ervaring, een film die met elke herziening alleen maar beter lijkt te worden. Ook heb ik me nu in de 'Redux'-versie minder gestoord aan de toegevoegde scène's met de Playboy-bunnies en de Franse plantage. In tegendeel zelfs, ik vond het een goede toevoeging, de scène's met de Franse plantage liet ook goed zien wat de mening van buitenstaanders was op de oorlog. Verder ben ik ook van mening dat je deze film in goede omstandigheden moet zien (dus best niet op tv met om de 15 minuten een reclameblok).

5.0 sterren

volgende keer ook nog een paar grote wierrook stokken in brand steken en het is helemaal af.

Mooie resensie MNV2! Uiteraar ben ik het er 100 procent mee eens.

Thanks!

Schone recensie

Verwacht geen keiharde actiefilm, meer een gedicht met mooie teksten en prachtige sfeerbeelden.

Doet deugd je recensie te lezen MNV2, herleef de film bijna.

Prachtige recensie MNV2, krijg meteen zin om de film op te zetten.