Apocalypse Now (1979)

Wow.

Wow wow wow.

Ik gebruik de term uiterst zelden maar dit is een absoluut meesterwerk. Vooral de eindscènes zijn zo ongeveer de beste scènes die ik ooit in een film heb gezien. Coppola is een genie, alles is voor mij perfect aan deze film, "The End" klonk nooit zo mooi, de andere muziek is ook heel goed, acteerprestaties als die van Martin Sheen en Marlon Brando in Apocalypse Now zag ik nooit eerder, de belichting in de laatste scènes is geniaal, de dialogen, het surrealistische aspect... Alles klopt. Echt alles. Ik ga er nog een dagje over nadenken maar ik ben zo goed als zeker dat dit mijn nieuwe nummer 1 wordt.

The horror... the horror

Dat gaat me nog lang bijblijven. Bedankt meneer Coppola .

En dan te bedenken dat hij bij elke herziening beter wordt.

Ik heb hem sinds maandag al een keer herzien en ik kan niet anders als je gelijk geven .

Join the club!

"I didn't say a word to my wife until I said yes to a divorce"

Beste oorlogsfilm ever.

Recensie voor de originele versie:

Een aardige film voor 2 en een half uur vertier. Qua heftige oorlogsbeelden valt het allemaal nog wel mee vergeleken met een Platoon en Full Metal Jacket. Alleen op het einde wordt het een beetje luguber.

Martin Sheen speelt prima als de onstabiele cpt. Willard die op een geheime missie wordt gestuurd, en gaandeweg bewondering krijgt voor zijn target. Robert Duvall vermaakt ook met zijn over the top personage die lekker wil surfen terwijl er overal bommen en granaten inslaan en de grond bezaaid ligt met lijken en kogelhulzen. Ook leuk om een piepjonge Laurence Fishburne te zien in zijn debuutrol. De rest van de crew is redelijk (cliché).

Marlon Brando daarentegen is naar mijn mening een vreselijk overgewaardeerde acteur en dat laat hij hier weer eens goed blijken. Zijn rol is sowieso al vrij beperkt, en het enige wat meneer hoeft te doen is een beetje in de schaduw te staan en onbegrijpelijke zinnen prevelen. Iedereen had die rol kunnen vervullen.

De eerste helft is goed te doen, met een hoop mooie beelden zoals de napalm-aanval en een helikopteraanval. Jammer genoeg slaat de sfeer de tweede helft om naar een surrealistische en psychedelische boattrip. Mooie beelden, maar boeiend..? Niet echt eigenlijk. Eerder vervelend en een goeie indicatie op wat komen gaat.

Want het einde sloeg nergens op, met kolonel Kurtz die als een soort van god wordt vereerd door de lokale bosjesmensen die als nationale sport aan koppensnellen doen. Dennis Hopper was wel vermakelijk als geflipte journalist, maar zijn rol is vrij klein en inhoudloos en hij verdwijnt ook opeens uit het verhaal.

Nou, all-in-all: prima eerste helft, maar enigszins jammer van de psychedelische tweede helft, met een einde waarin Willard zich een soort van Rambo waant. Ook worden enkele zijdraadjes niet opgelost, waardoor je blijft zitten met een onbehaaglijk en onbevredigd gevoel.

4,5* voor de mooie beelden, de acteerprestaties van Sheen en Duvall en de onheilspellende synthesizer soundtrack. Één punt eraf voor een vervelende Marlon Brando en de vermoeiende tweede helft en het onbevredigende einde.

Wat betreft de surrealistische tweede helft: het schijnt zo te zijn dat de helft van de filmcrew en acteurs dik aan de LSD zaten, dus zo vreemd is het eigenlijk niet. Vooral bij die surfgast is het overduidelijk dat hij iets teveel van de verdovende middelen heeft gesnoept, want er komt geen zinnig woord meer uit. Leuk voor hem, maar vrij vermoeiend voor de kijker.

ai, jammer dat de boottrip de film de das om doet. Voor mij word het juist alleen maar fascinerender, en de eindeloze hallucinerende en surrealistische 'trip' die je (lees: ik) dan ondergaat wordt eigenlijk compleet bevredigd (originele versie uiteraard).

De Redux versie zal je door die lange Fransozen scene, nog minder bevallen denk ik. Maar dit is wel een gevalletje die na herziening steeds beter wordt.

Ik heb 'm nu al heel wat keren gezien en ik ben ook niet vies van surrealisme en psychedelica in films (Fear and Loathing en Blueberry vind ik topfilms), maar ik vond het hier op den duur vrij vermoeiend ipv interessant, en het irritante gezwets van Brando kon me ook niet bekoren. Maar dat heeft wellicht ook te maken met mijn lichte aversie voor deze acteur. Gelukkig waren de beelden wel mooi, met als hoogtepunt het stuk met de lampjes en de brug en de tijger in het bos, begeleidt door onheilspellende synthesizerklanken.

Het stukje waar de crew rebelleert tegen Willard en hoe hij dit oplost (het stukje met de Vietnamezen op de boot) was wel hilarisch (fout).

Fear and Loathing bijvoorbeeld vond ik juist wel vermoeiend en heb ik na een half uur uitgezet, maar dat is een film die je onder invloed van alcohol o.i.d. moet zien, heb ik begrepen.

Kritiek op Brando kan ik overigens wel begrijpen.

Ik niet, zijn meest intense rol ooit.

On the Waterfront over het hoofd gezien?

De rol van Brando in On the Waterfront staat niet in perspectief met de rol van Marlon Brando in Apocalypse Now. Waar Brando in On the Waterfront zijn rol vooral op method acting laat baseren gaat deze techniek in Apocalypse Now veel verder. Als Brando in beeld komt slaat mijn hartslag over en Brando geeft (voor zover mogelijk) een nog diepere deminensie aan de film. Zijn mysterieuze karakter, zijn vermoeide geest, zijn 'gemompel', de man heeft zoveel charisma dat de volkeren verering volledig geloofwaardig is. Ik zou voor de beste man ook gaan knielen, als ik me in dezelfde situatie zou bevinden.

Klopt. Ik geef ook nergens aan dat het wel zo is. Blonde geeft aan dat dit Brando's meest intense rol is. oneens, Brando is intens. Geen twijfel mogelijk. Maar wat hij in On the Waterfront doet is intensiteit tot het uiterst waarbij elk vorm van method acting met gemak niet alleen wordt overtroffen maar zelfs wordt verbroken. De taxi scene met zijn broer is een goed voorbeeld van hoe en waarom. Onwijs intensief en vurig als hij is. Beide rollen zijn tevens werelds. toch prefereer ik On the waterfront.

Dan zitten we op dezelfde golflengte. Ik kan mij On the Waterfront niet echt goed meer herinneren, maar ik weet dat de rol van Brando indruk op mij heeft gemaakt. De rol van Brando is misschien niet zo zeer intens in Apocalypse Now, bij vlagen zelfs ingetogen. Marlon Brando zet in ieder geval een geweldige acteerprestatie neer.

Meest tegenvallende oorlogsfilm ooit imo.

Gewoon nog eens kijken. Wie weet is het dan op eens de meest meevallende oorlogsfilm ooit. Bij mij begon het ook als een tegenvaller op 3,5-4*

Ik wilde de film eigenlijk een 3,25 geven. Vind de film niet zo bezonder. De actie die er in de film zit is mooi, maar er zit niet veel spanning in de film. Het plot is ook behoorlijk simpel.

Een tegenvaller!

Valt mij op dat iedereen die een lager cijfer gaf (zeg rond 3-3,5) het alleen heeft over de beelden, actiescenes e.d.

Deed het superieure script met de dialogen en voice-over niemand iets? Een intelligent script waar niet alleen de Vietnamoorlog, of elke oorlog, maar waar nog véél meer aan de orde komt? Schitterend vertolkt door Sheen, Brando en co.

(wat een gedoe over de waterfront.?:S)

Deze film is gewoon briljant van begin tot eind, het verhaal is subliem, zij het dat de tweede helft dat op een totaal andere manier is dan de eerste helft. De eerste helft ging meer over de vietnamoorlog in het bijzonder en de tweede helft meer over wat oorlog in het algemeen met mensen doet. Voor mijn gevoel in ieder geval. Ook al duurde hij drie en half uur hij ging niet vervelen. Een echte topper!

Weer eens herzien en die 5 sterren en die #1 blijven DIK

staan.

De combinatie van beelden en muziek is gewoonweg geniaal. Ik kan me niet voorstellen dat dat ooit beter is gedaan. Wat een geweldige muziek...

Mijn vader (de user Tamino Acid) heeft ook een heel interessante theorie over.

Ik zal eens vragen of hij dat eens wil posten.

De film is een filosofische tocht. De reis naar het hart van de jungle is een reis naar het hart van de mens. Kurtz heeft deze reis ook gemaakt, hij ziet in tot hoeveel kwaad de mens in staat is, vandaar zijn uitroep "The horror!" Als Willard hem heeft vermoord, is ook hij ingewijd. Je merkt dit aan de belichting van zijn gezicht, die hetzelfde wordt als die van Kurtz (diepe zwarte schaduw erover). Wat gebeurt erna? Hij keert naar huis en neemt zijn kennis van het kwade mee, maar zonder dit te kunnen vertellen, want je kunt dit alleen kennen door die tocht te maken. Het laagje beschaving dat op de mens zit gaat er heel snel af, en dan zie je hoeveel rottigheid er onder zit. Zo'n oorlog, waar de grens tussen goed en kwaad al snel vervaagt, maakt dat heel goed duidelijk.
(Het helpt ook als je het boek "Heart of Darkness" van Joseph Conrad gelezen hebt).

En ook "Dispatches" van Michael Herr, uberhaupt een uitstekend boek over de Vietnamoorlog gezien door de ogen van journalist Herr, die vlak voor het Tet-offensief (januari 1968) in Vietnam arriveerde en een jaar lang door het hele land reisde, vaak wekenlang vertoevend met de manschappen (waaronder de mariniers tijdens het beleg van Khe Sanh en de gevechten in Hue, zo treffend uitgebeeld in "Full Metal Jacket", waar Herr overigens ook als adviseur optrad). Een van de betere oorlogsreisverslagen. Herr schreef de voice-overs van Sheen in AN.

1 van de saaiste oorlogsfilm die ik gezien heb,het duurt te lang en daardoor zijn er overbodige scenes die te lang duren,marlon brando vond ik wel goed maar de rest acteerde als een zakje aardappelen.

De film is dan ook niet echt gericht op de oorlog zelf maar wat een oorlog met mensen doet.Het gaat in Apocalypse Now meer om het Psychologische aspect dan om het vechten zelf.Dat sommige scénes te lang zijn kan er misschien ook aan liggen dat je eerst de Redux versie hebt gekeken.

Inderdaad. De Redux besteed, o.a. door een lange onderbreking aan Fransozen (en Brando), minder aandacht aan het psychologische aspect. Het origineel daarentegen is een soort van lange trip.

Voor een oorlogsfilm die meer aandacht besteed aan gevechten e.d. moet je Saving Private Ryan ofzo kijken.

gisteren voor het eerst gezien en meteen de Redux-versie. Het was overweldigend (paarse en roze wolken in Vietnam).

Maar wat me vooral is bijgebleven de acteerprestatie van Robert Duval;in één woord: schitterend.

Maar ik moet de film nog een keer zien en dan nog een keer

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Verschillende opvattingen over inhoud etc.

Zoals hierboven ook al geconstateerd, dit is meer een filosofische en psychologische reis door de ziel dan een 'oorlogsfilm'. En inderdaad, het helpt zeker als je Conrad's boek Heart of Darkness ook hebt gelezen. Zonder dat het een kopie van het boek is zijn veel cruciale elementen uit dit boek op briljante wijze door Coppola in de film verwerkt.

Ook ik heb een soort natuurlijke aversie tegen Marlon Brando, maar in deze film levert hij een sublieme prestatie. Of misschien doet hij dat wel niet, en is hij gewoon Kurtz. Hoe dan ook, zodra hij in beeld verschijnt 'gebeurt' er iets.

Vlak ook zeker de prestaties van Robert Duvall, Dennis Hopper, en zeker Martin Sheen niet uit. De laatste levert een ware tour de force in zijn portret van Captain Willard.

Wat mij betreft één van de allerbeste en allerbelangrijkste films ooit gemaakt.

Ik had vroeger zo mijn bedenkingen over deze film maar ik ben ondertussen helemaal om.