Stay (2005)

Het is een makkelijk einde (en een makkelijke oplossing), geen onlogisch einde. Wereld van verschil.

Ik begreep er echt niets van, en had al vreemde theorien liggen verzinnen, maar dan nog klopte het echt niet.

Ik vond ook dat er veel te veel met de "special" shots gespeeld werd. Ik hou veel meer van eenvoudige shots, maar dan echt goed geacteerd of een boeiend/intrigerend verhaal.

Dit verhaal leek me echt goed, maar nadat ik de film gezien had was ik helemaal slechtgezind. Waarschijnlijk omdat ik gewoon niet snugger genoeg ben om het verhaal te vatten (wat ik nu wel doe, dankzij iemand die het hier uitgelegd heeft), maar toch. Ik vond dat er toch wel iets meer "aanhechtingspunten" mochten zijn, zodat ook de iets minder snuggere kijker toch nog met een paar dingen een (niet volledig) verhaal kan vormen.

Het enige dat mij nog opbeurde was het "Cold Water" van Damien Rice .

dit is wat ik nodig had ... ik zou dit nooit kunnen bedenken ... bedankt Butje .... 4*

Goede film. Visueel prachtig, hele goede performances van vooral Gosling en Watts, een goed uitgewerkt verhaal maar zo 'vaag' is het allemaal niet imo en aangename technieken. Erg onder de indruk van Stay, 1 van mijn grootste verwachtingen dit jaar voldeed ruim aan de verwachtingen. Dikke 4,5* voorlopig maar met zeker kans op een volle beoordeling, ik laat ruimte over voor een herziening.

(heey, mijn 1e bericht sorry, ik volg moviemeter zo vaak, maar was nog niet geregistreerd )

poeh, dit was een lastig film! vooral laat op de avond ... maar idd ZEKER de moeite waard om te kijken, vooral als je hem stukje bij beetje gaat snappen en omdat je zo'n beetje je eigen interpretatie eraan kan geven !
en het is idd een film zoals the machinist, hoe vaker je de film gaat kijken, hoe meer dingen je gaan opvallen en hoe meer je de film gaat snappen!

4.0*

iemand opgevallen dat er vaak "drie-lingen" in voorkomen?! iig 3 mensen die er hetzelfde uitzien en die hetzelfde dragen?!

Ja, dat werd wel érg opzichtig gedaan.

Deze film was nou echt weer eens zo'n "been there, done that" gevalletje. De laatste jaren zijn er al talloze vergelijkbare films gemaakt, waardoor dit filmpje totaal niet meer opvalt of sterk uit de verf komt. Natuurlijk ziet het er op visueel gebied lekker uit, zijn de transitions een fijn pluspunt en is Naomi Watts weer ouderwets mooi, maar de film weet verder nooit te verrassen of te raken. Er werd vooral té geforceerd "verwarring" gezaaid, waardoor het mij al totaal om het even is wat de uitkomst mag worden van de film. Helaas is de uitkomst die met veel te veel tamtam aangekondigd wordt ook nog eens de makkelijke en de laatste tijd regelmatig bewandelde weg, waardoor de film uiteindelijk blijft hangen in een niet al te fijn nasmaakje.

(En geef Ewan even een langere broek de volgende keer...)

Ik houd mij aanbevolen als je titels wilt noemen buiten Mulholland Dr. en Lost Highway, welke eigenlijk niet echt van de laatste jaren zijn.

Die té korte broek heeft normaal gezien toch een betekenis maar deze is mij nog niet duidelijk...?

En die twee -en drielingen met hun koffer???

Mooie beelden, goed geacteerd!

Boeiende film!

4*

Ehm, heeft niet echt nut om dit te spoileren he. Daarom werkt het noemen van titels hier ook niet in deze discussie. Er wordt hier in dit topic trouwens nogal een recente film genoemd die hetzelfde doet (en die beter was).

Als je doelt op The Machinist ... ik zie maar weinig kwalitatief verschil, qua sfeer zou ik beide films nooit met elkaar willen vergelijken.

"Vage" films worden wat mij betreft veel te makkelijk op een hoopje gegooid. Opzich ben ik ook nog steeds benieuwd naar aanraders, maar heb zo'n gevoel dat er barweinig gaat komen.

Er worden hier al 3 films genoemd die hetzelfde 'truukje' doen, ik had het niet over sfeer. Ik noem alleen even het feit dat ik die beter vond, maar soit). Na 3 films heb ik ook al het "been there, done that" gevoel hoor. Heb gewoon niks nieuws gezien in deze film. Dat is op zich niet erg, maar dan moet de film met iets anders komen waar ik van kan genieten en op een kleine visuele middenstandjes na, was dat er niet (ja oke... Naomi).

Mjah, maar zo'n dingen hoor ik nooit iemand zeggen bij comedies, actiefilms, dramas, whatever ... Goh, weer een mens dat zich niet goedvoelt, heb ik het wel mee gehad ondertussen. Bin-Jip is ook alleen maar het zoveelste stille Aziatische drama. Het negende ongeveer van Ki-duk alleen al ...

De film volgt inderdaad een redelijk typisch stramien, maar vond het visueel zeker aantrekkelijk, het sfeertje zat erg goed, en die Ryan Gosling zet een geweldige rol neer (Watts is weinig opvallend vond ik). Volgens mij focussen mensen zich toch veel te veel op de clou, terwijl de film veel meer te bieden heeft.

Haal het maar weer uit het verband. Je leest weer niet de zin die erachteraan komt bij mij. Ik vind het ook niet érg als een film mij iets voorschotelt wat ik al ken, maar bied me dan iets extras waar ik van kan genieten. Door die paar geile transitions in Stay raak ik niet overtuigd. Als we dan toch met titels gaan gooien (nutteloze spoiler, maarja, hij is al gebruikt hier) Mulholland Drive was wat dat betreft, vergeleken met Lost Highway ook niet nieuw, maar bracht me genoeg waar ik van kon genieten. Stay niet. En ik wil heus wel wat titels noemen, maar vind het gewoon lullig om bij een film als deze hier een lijstje titels te noemen, waardoor een hoop films voor die mensen waarschijnlijk verpest worden. Volgens mij hoef ik het ook niet eens te doen, want jij kan er ook best een paar opnoemen die in hetzelfde straatje liggen.

Visueel was het aantrekkelijk inderdaad en Ryan zet een leuke rol neer. Dat was het dan ook.

Ik heb het ook alleen over haar visuele verschijning .

Nee hoor, ik niet in ieder geval. Daar was ik na 7,9 minuten al mee gestopt.

Mij best, maar wat heeft het dan nog met "been there, done that" te maken ? Net zo'n uitspraak legt de focus van een recensie op het truucje. Iets wat je zelf ook doet in je eerste recensie.

Volgens mij spoiler je enorm weinig tot niks door titels als The Machinist, Mulholland Drive of Lost Highway hier neer te zetten. Zijn alle drie films "met een twist" die dat zelf ook niet onder stoelen of banken steken, maar zelfbewust en duidelijk voor de kijker naar die twist toewerken.

Zoals ik al eerder zei, ik kan niet meteen een film opnoemen die ik in het verlengde van Stay vond liggen. En dan heb ik het vooral over de sfeer die in deze film hangt.

Omdat er verder niet veel te doen was in de film. Wat ik zeg met dat ik me verder niet al te druk gemaakt heb over de clou, is bedoeld als "ik zit totaal niet de hele film met de clou in mijn achter hoofd, ik zit niet de hele film me af te vragen hoe het nou eigenlijk zit bla bla bla". Anyway, met een beetje empatisch vermogen had je dat zelf ook wel bedacht, maar je wil het graag van mij horen denk ik. De hele film geeft gewoon te weinig ruimte voor iets anders. Zó geforceerd is het bezig om een 'vage' (bij gebrek aan een beter begrip) sfeer te creeëren, met die 3-lingen, dezelfde pakjes, dezelfde mensen, etc, etc, dat het gewoon een overkill wordt. En zoals gezegd, voor die paar transitions en fijne rol van Ryan krijg je mij niet zomaar om.

Ik zou het toch niet willen lezen, ik wist van The Machinist helemaal niks voordat ik hem ging kijken bv. Doet er verder ook niet toe, als ik andere films ga noemen, zou de kans bestaan dat iemand anders daar niet happy van wordt, dus waarom doe moeite nemen.

Ik over de clou, weinig sfeer gezien in deze film.

Zover was ik ondertussen ook al, ik gaf alleen maar even aan dat dat helemaal niet blijkt uit je eerste bericht, maar er sterk op de clou en op het "been there done that" aspect gehamerd wordt.

Waarschijnlijk is het trouwens net dat overkill aspect dat mij aanspreekt. Zou niet de eerste keer zijn dat ik daar voor val, terwijl anderen er over vallen

Bij sommige films kan ik dat begrijpen, zeker wanneer tijdens de film de twist niet gehint wordt, maar na een kwartiertje Machinist weet je ook gewoon dat er naar een clou toegewerkt wordt. Het verschil twist/clou is daarbij nogal belangrijk denk ik. Stay is helemaal geen film met een twist, wel een film waar het publiek tot het einde in het donker gehouden wordt. De makers proberen je in ieder geval niet op het verkeerde been te zetten.

Bij dat soort films vind ik het helemaal niet storend om te weten. Is meer een type film. Net zoals iets een comedy is, of iets een sci-fi is.

Nou, daar ben ik het volstrekt mee oneens. De hele film door had ik dat gevoel.

Me neither, wist het bij deze film inderdaad ook al, maar kan me voorstellen dat er mensen zijn die zouden roepen: "En bedankt!!!!!".

Nut lijkt me wel, er wordt in dit topic te veel geblaterd over het feit dat het een 'vage film' is, die lijkt op... Als je de film nog niet hebt gezien is dit zeker een ding dat je niet wilt weten.
Dus, vandaar. Jij was van mening dat er te veel waren van dit soort films, maar je hebt er niet een op kunnen noemen.

Nee, je begrijpt me (weer) niet. Het gaat erom dat het nut van een spoiler bij een film "onzichtbaar" is voor anderen, zodat deze iets niet kunnen/hoeven te lezen wat de film enigzins voor hen kan bederven. Om Mulholland Drive tussen spoilertags te zetten heeft dus geen nut, omdat er geen selectie plaats vindt op mensen die MD gezien hebben of niet, alleen de mensen die Stay hebben gezien of niet. Spoileren (lees: spoilertags gebruiken) over een andere film bij een bepaalde film heeft dus geen nut. Graag bij de les blijven.

Er zijn er al 3 genoemd in dit topic, daarnaast wil ik je best een PM sturen met een klein lijstje, maar ik ga ze hier gewoon niet opnoemen. Roep maar als je een PM wil.

Juist, en daarom de spoilertags. als de mensen die stay nog niet hebben gezien wel zien dat het vergelijkbaar is met die film, dan verpest het de sfeer ervan.

Kom maar op met die PM, ik sta altijd open voor suggesties.

En mensen die Stay wel gezien hebben, maar MD niet? ... dáár gaat het dus om, zucht.

Voíla

Er valt voor beide opties wat te zeggen.

ik heb er op de vorige pagina al vijf genoemd.
Inderdaad films met een twist, maar zeker ook met een beklemmende sfeer. Met name jacobs ladder heeft een zeer vergelijkbaar plot en ook sfeer.

Vantevoren had ik wat verhalen gehoord over Stay, dus ik wist dat ik een 'vage' film ging zien. Je probeert het verhaal te volgen en de logica te ontdekken, maar dat lukt niet. Aan het einde wordt een 'verklaring' gegeven, maar ik vind dat wel een erg makkelijke uitweg. Dat is hetzelfde als een compleet onsamenhangend verhaal schrijven, en dan eindigen met '... en toen ging de wekker af.'.

Ik vond het acteerwerk en de wijze waarop het in beeld gebracht werd (de scène-overgangen en de haperende shots/deja-vu's) wel goed gedaan. Alles bij elkaar 3,5*

Persoonlijk vond ik dit een prachtig gefilmd dramawerk, waarin vele scenes erg vaag blijven naar mijn idee.

Verhaal is zwaar maar feitelijk flinterdun.

Het acteerwerk vind ik goed alleen de wijze waarop Ewan mcgregor gekleed is is lachwekkend.

3*

Hij heeft van die korte pijpen omdat Henry Letham hem herinnert op't moment dat Ewan naar het neer knielt. Op dat moment trekken je pijpen iets omhoog.

Er zitten zoveel details en prachtige dingen in deze film, meer dan je op't eerste gezicht ziet... veel meer. De sfeer in deze film is zo ongelooflijk goed. Mijn hart gaat elke keer dat ik heb zie sneller kloppen en dat gebeurt bij maar enkele films die ik heb gezien.

Waar mensen Requiem for a dream goed vinden omdat je van die film een ongekend downgevoel krijgt, vind ik deze film goed om de bovengenoemde reden.

Het spel van alle 3 de hoofdpersonages is prima en de bijrollen doen het ook goed. Gosling was goed bezig.

Een "two thumbs up" ga ik deze film zeker niet geven aangezien iedereen wel weet was dat betekent, maar een aanrader is het zeker. De sfeer laat deze film tot een hoger niveau uitsteigen!

5* en heel fijn in de top 10!

Wow, daar ben ik even ondersteboven van zeg. Van Marc Forster, van wie ik Finding Neverland en Monster's Ball al had gezien verwachtte ik heel wat, en mijn verwachtingen weden helemaal vervuld. Stay is een stijlvolle film die, denk ik dan, door veel mensen verkeerd wordt geïnterpreteerd. Niet alleen hier op MM maar ook van veel anderen hoor ik 'weer zo'n wannabe mindfuck film' terwijl ik denk dat de film helemaal dat niet moet zijn. Tenminste, niet wanneer je hem helemaal afkijkt.

Zoals ik de film zie is het een grote bijna-dood-ervaring van Henry Letham. Na het ongeluk, dat je aan het einde van de film pas 'echt' te zien krijgt verzamelen zich een heleboel omstanders om Henry. Zijn ogen zien deze personen, maar zijn hersenen werken niet meer zoals het hoort en maken er een eigen verhaal bij. De prachtig vormgegeven bijna-dood-ervaring die we dan als toeschouwers te zien krijgen zit vol met aanwijzingen naar de 'werkelijkheid'. Let bijvoorbeeld op als Sam en Henry in de school lopen, er lopen dan steeds alleen maar dezelfde personen langs, soms wel vier dezelfde naast elkaar. Iets anders, wat ik zelf prachtig gevonden vond was de de bewegende huizen. Als Sam en Lila 'thuis' zijn kijkt Foster een aantal malen uit het raam. Je kunt dan de gebouwen buiten het raam zien bewegen. Deze subtiele aanwijzingen, de prachtige overgangen tussen de scenes en het geniale acteerwerk maken deze film meer dan de moeite waard. Wat jammer dat hij hier zo vreselijk ondergewaardeerd wordt.

5*

Toch wel een 3* Waard

Onwijs mooie soundtrack!