Stay (2005)

Zoals Kappeuter al zei, Ewan McGregor heeft maar 1 expressie op zijn gezicht en dat is jammer. The Island, Trainspotting en nu weer hier, de films die ik volgens mij alleen van hem heb gezien.

Ik huurde de film vanwege Ryan Gosling, ik zag hem eerder erg goed spelen in The Notebook en Fracture. Dus ik wou meer... Nu heb ik gister (deels) The Believer gezien en die viel erg tegen. Alhoewel ik het gevoel heb bij The Believer dat het gewoon Gosling in een verkeerd verhaal is, het acteren van hem trok me wel wat aan maar niet genoeg om hem af te kijken.

Vandaag dus in Stay Gosling weer gezien en wel weer een prachtig staaltje acteren gezien van hem, dus ik ga wel verder zoeken naar hem maar hij is nog niet uitgegroeid dat een mega acteur die zoals Norton boven aan mijn must-to-see lijstje zal staan.

Naomi Watts vond ik wel oké acteren maar had niet erg veel belangrijks in de film.

De film verder vond ik niet al te bijzonder, weer een leuk weg kijk filmpje.

Ik vond alleen het einde haast niet eens meer een Mindfucker, ik vond het haast al een gewoon niet kloppend verhaal. Misschien Ewan dan pas Naomi ontmoet en dat alles niet echt is geweest, maar dan snap ik het doel er niet echt van. Ik denk dat ik rustig mag zeggen dat ik het doel van de film niet snapte.

Eén ding dat voor mij nog steeds niet duidelyk is;
hoe komt het dat Sam op het einde een 'deja vu' heeft ?
Als Henry zelf een verhaaltje maakte van wat zich rond hem afspeelde, kan Sam zich toch onmogelijk iets 'herinneren' ?

Verder erg meegevallen !

Deze film spookt al een week lang rond door mijn hoofd..

Tegenvaller. Duidelijk geval van Style over substance. Personages konden me werkelijk geen donder schelen en de hippe montage leidde vooral af. "t zag er verder mooi uit, maar helemaal begrijpen deed ik het niet, zal wel weer een soort van koortsdroom/bijna doodervaring verhaaltje zijn geweest. "t kon me allemaal weinig schelen. Zwaktse rol van McGregor die ik ken (op Star Wars na). Dacht de hele film dat hij dood was. In plaats van mistique was het vooral warrig.

2,5*

100% mee eens. Had net nog een opmerking over Angel Heart (100 keer meer sfeer) willen toevoegen.

Stay lijkt grote thema's aan te snijden (leven, dood, het daar tussen hangen, en zelfmoord), maar gaat in de eerste instantie over plottwists - van het krampachtige soort.

De film lijkt volledig geschreven vanuit het doel om het publiek constant op het verkeerde been te zetten (of, in ieder geval, een ander been), hierin zelfs valsspelend qua filmlogica voor extra vervreemdend effect. Hierdoor mist het geheel uiteindelijk een sterke basis en zul je nooit meeleven met de personages; duidelijk niets meer dan pionnen in het grotere spel van de scriptschrijver.

Daar komt nog eens bij dat het volledige concept (het verzinnen van een anderhalf uur durend mysterie rond je eigen persoon, inclusief details van omstanders, op het moment dat je plots op sterven ligt) bijzonder vergezocht lijkt.

Doordat geen van de 'diepere' thema's echt worden uitgewerkt, lijkt Stay dan ook in de eerste plaats een stijloefening voor Marc Forster, die zich op technisch vlak mag uitleven met de koortsdroom. Ongetwijfeld een belangrijke schakel in zijn carrière richting Quantum of Solace, maar an sich een film die zijn ambities niet kan waarmaken. 2*

Toch wel onder de indruk van Stay moet ik zeggen. Mooi gestileerde (misschien wel iets te gelikt) prent met sterke acteerprestaties. Dat de "puzzel" op zich niet zo heel veel voorstelt, stoort me eigenlijk helemaal niet.

Er valt namelijk genoeg te genieten: zo zijn de locaties fantastisch (wat moet daar werk zijn ingekropen!) en passeren er aardig wat originele shots & scènewisselingen de revue.

Daarnaast vind ik ook de acteurs zeer indrukwekkend: Gosling laat weer een volledig nieuwe kant van zichzelf zien, maar ook Naomi Watts en Ewan McGregor (blijkbaar niet door iedereen gesmaakt) zijn ouderwets goed. Na The International had mijn bewondering voor Watts namelijk een serieuze knauw gekregen.

Sommigen vinden dat Forster hier lelijk met hun voeten speelt, maar persoonlijk heb ik gewoon anderhalf uur erg genoten van de strak ontworpen wereld van Stay.

rare film maar goed acteerwerk

Rare film maar wel goed.

Vooral filmtechnisch vond ik Stay schitterend. Het weergeven van de mind-fuck zelf door het camerawerk en montage vond ik subliem en is het grootste pluspunt aan de film. Forster weet wel hoe hij een film moet verzorgen.

Ander pluspunt is Ryan Gosling, een acteur die zijn rol perfect weet neer te zetten. Ook Ewan McGregor (stelt nooit teleur) en Noami Watts presteren degenlijk.

Maar het is dus zoweer een typische mind-fuck film met weinig logica. Al deed het einde me denken aan Mulholland Drive. Dromen en realiteit gaan door elkaar. Het lukt wel maar MD vond ik dan wel beter.

Achja heb het normaal niet voor zo van die rommelige scripts maar de rest was van zo een hoog niveau dat het rapport een hoog cijfer krijgt.

****

The time is out of joint.

Forster haalde Hamlet al aan, ik speel dan ook gewoon het spelletje even mee. Ik vond het een beetje vreemd dat hij deze bekende Shakespeare citaat achterwege heeft gelaten, want het is zowaar diens meest bekende zinsnede en eigenlijk best toepasbaar op deze film. Niet dat ik van plan ben om beide heren met elkaar te vergelijken. Het is gewoon zo dat deze film ook niet in de haak is.

Stay bruist van de visuele truckjes, vooral in shotovergangen dan, maar weet eigenlijk nergens echt te overtuigen. Het leek meer op 'natte vinger'-werk en hipdoenerij. Ik val een beetje in herhaling maar net als Tôkyô Zankoku Keisatsu is dit een duidelijk voorbeeld van 'overdaad schaadt'. Beetje zonde, want de film begon best aardig. Daarna wordt het allemaal iets te veel van het goede en is het allemaal iets te glad naar mijn goesting. Er wordt daarbij overigens te weinig met het auditieve aspect gespeeld. Dit vond ik de grootste tekortkoming voor een film die duidelijk de audiovisuele tour opgaat. Op één been kan men immers niet staan.

Het verhaaltje trekt bovendien heel de tijd iets te uitdrukkelijk de kaart van 'mindfuck', maar schiet schromelijk tekort om echt overtuigend en origineel te zijn. Toegegeven de twist had ik niet zien aankomen, maar ik denk dat niemand eerlijkheidshalve kan zeggen dat het plot voorspelbaar was. Daarvoor was de zogenaamde twist dan ook veel te ver gezocht. Wederom zonde.

Acteerprestaties dan; McGregor stelt wederom teleur, idem voor Watts, maar al een geluk was Gosling er nog om de boel te redden. Ook opa Pi was een leuke verschijning. Maar ze bieden iets te weinig tegenwind.

De gehele toon van deze recensie komt negatiever over dan bedoeld, want ik heb mij toch wel geamuseerd. De intro en de eindgeneriek zijn bijvoorbeeld om van te smullen. Ook de taxi-scène kan hier vermeld worden en de heerlijk bevreemdende dialogen doordat de camera steeds weer over de 180°-as sprong.

3,5*

ik sluit me deels aan bij magnolia-fan, met moeite afgekeken , slaapverwekkend,niet-te-begrijpen camera werk, en een mindfucking einde,ik ga proberen deze film heel snel te vergeten, hahaha lekker negatief, sorry, k hou van piekeren tijdens een film, maar deze Blows bigtime vond k.

Toch wel mooi gefilmd hoor. Cinematografisch en qua montage worden er fraaie dingen gedaan, hoewel het er soms ook net over is. Verhaaltje is verre van boeiend, vind sowieso de basisgedachte van zo'n soort plot al zwak. (Dat geldt zelfs voor de topper binnen dit genre, Mulholland Dr.) Style over substance noemde Reinbo het, ik zou het zelf wat positiever formuleren; Stay wordt gered door de stijl.

Een film die je moet begrijpen wil je er wat aan vinden. Na teen keer kijken ken ik hem dan ook door en door. Een ontroerend en mooi verhaal waarbij ik het vage van de film erg kan appreciëren. De acteer prestaties van Ewan McGregor en Ryan Gosling zijn zoals altijd weer super. Een film die keer op keer boeiend en verrassend blijft. Want er zitten zo veel mind-fucks in deze film!

Wow, wow, wow, wat een film, wat een paddotrip. Net afgekeken. Ik weet nog dat ik me tijdens het begin van de film bedacht dat dit niets bijzonders is, maar niets is minder waar. Wat een vaagheid, visueel echt prachtig en erg goede, opvallende editing. Hoofdrolspelers zijn briljant. Ik vind het geheel wat donker, wat ik wel jammer vindt, maar dit deelt uiteraard enorm mee in sfeer en verhaal. Supergoed!

Het zag er wel mooi allemaal.
Meer positiefs kan ik er ook niet bij noemen.
Mcgregor speelt hier een psycholoog wat een ongelooflijke sterke rol zet hij hier neer. Echt gewoon niks op te merken aan die kerel.
Constant een beetje verbaasde gezichtsuitdrukking hij begint een beetje op Steven Seagal te lijken. Al praat hij over hevige onderwerpen zoals zelfmoord met zijn vriendin of hij zit een krant te lezen hij kijkt daar gewoon hetzelfde bij.

Dan krijg je een constante stroom van niet te verklaren gebeurtenissen. Nou ok laten we gewoon kijken op het einde zal het grotendeels te verklaren zijn.

Wat ik erg irritant vond zijn die ronddraaiende beelden als Mcgregor een trap naar beneden loopt begint die camera rond te draaien om die wazige gebeurtenissen nog iets extra's te geven.
Om de kijker het gevoel te geven '' O o ja nou begint het wel echt bij te duizelen hoor''.
Maar deed mij totaal niks laten we gewoon doorkijken op het einde dan krijgen we bevredigende antwoorden.

Wat ik ook erg irritant vond was dat Gosling telkens naar Mcgregor toekwam en zei ik ga zelfmoord plegen en jij bent de enigste die mij kan helpen en dan naait hij eruit. En Mcgregor top psycholoog maar zoeken. Wat een troubled mind heeft hij toch die Gosling.

En dan de hele tijd die beelden die blijven hangen zie je Mcgregor een taxi instappen of zijn appartement instappen en dat word dan 10 keer herhaald wat is daar het praktish nut van.

En dan op het einde krijg je helemaal niks misschien als je de film 10 keer kijkt of er een guide trough bij houd is elke scene gewoon uit te leggen maar vond het maar een rommelige bedoeling.

Ow maar natuurlijk hij ligt dood te gaan en zit nu een soort tussenwereld wat ontzettend geniaal.

Op het einde had ik niet echt een mindfuck maar voelde me gewoon fucked.

2

@ Fortune

En toen dacht je, laat ik het voor iedereen maar vast verknallen door het verhaal bloot te geven?

haha dat is ook het verhaal kon mij alleen maar minder boeien met dit gegeven.

Heeft niks met het verhaal te maken niks was meer te verklaren door dit.

Alsof dit hetzelfde is door van te voren bij the sixth sense te zeggen is dat Bruce Willis een geest is.

Oninteressant genre werkje.

Aangezien de meeste MM 'prominenten' de film allang hebben gezien sluit ik me bij hun aan. Want eigenlijk is alles over deze film wel gezegd.

Betere films uit het genre hou ik me nog steeds aangeraden.

Vond je The Machinist en Jacob's Ladder niet beiden beter? Die laatste is toch wel mijn persoonlijke favoriet uit het genre.

Mnee, The Machinist vind ik ongeveer even goed, Jacob's Ladder een kleine klasse minder.

Deze film moest het voor mij helemaal hebben van het schitterende camerawerk en de sublieme montage. Nog nooit zo mooi de Brooklyn Bridge in een film gezien. Van het verhaal kon ik niet veel wijs maar dat is voor mij nu even van ondergeschikt belang. Alleen vanwege de visuele pracht vind ik het de moeite waard deze film ooit weer een keer opnieuw te gaan bekijken. Hoe het verhaal in elkaar zit, daar kom ik dan vanzelf wel achter.

Waardering; voorlopig 3,5*

Van deze film had ik nog nooit iets gehoord tot ik heb zag staan in het programmablad.

En dat ik er nog niets van had gehoord verwonderd me nu ook niets, want de prent is ook niets waard.

Ik geef hier een halve ster, maar eigenlijk is geen ster een betere keuze.

Een film dus om snel te vergeten.

Tegenvallende thriller met goeie acteurs, die helaas niet kunnen schitteren in deze film. De uiteindelijke ontknoping valt erg tegen, mede omdat je dus de gehele film naar een soort droom hebt zitten kijken. Een erg gemakkelijke uitweg dus. Ook de aparte camerashots, montage en kleurgebruik komen nogal geforceerd over. Vooral omdat deze trucjes al zo vaak gebruikt worden bij dit soort films. En ik vond de algehele look van deze film er nog niet eens mooi uitzien ook.

Ik geloof niet in bijgeloof, dat brengt ongeluk

Stay is David Benioff's derde screenplay, na "25th hour" en "Troy" heb ik het gevoel dat hij lekker aan het spelen is. "Stay" is een eenvoudig "Twilight Zone" Geïnspireerde (wat is realiteit?) hersenkraker, een creatieve schrijf oefening ondernomen door een talentvol schrijver, als een slager die een hamburger bakt. Het screenplay is mooi opgemaakt door indrukwekkend visueel schoon en symboliek. Sommige (visuele) details zijn compleet irrelevant, maar het maakt de film bijzonder aantrekkelijk. Kijk naar wat regisseur Marc Forster (Finding Neverland) doet met de dialogen tussen Sam en Henry: In één scène, wisselen we heen en weer van Henry naar sam terwijl ze aan het spreken zijn, beiden kijken dezelfde kant uit (in beeld, kijkend naar rechts), worden als foto-negatieven in beeld gebracht; Sam in het donker, Henry in het licht, verder zijn de shots identiek.

Later in de film, wanneer de heren op twee verschillende lokaties zijn, identiek geframed -- beiden staan in een deurportiek, beiden zitten in een stoel, etc. -- Dus wanneer de film van de ene naar de andere scène gaat, lijken we dubbel te zien, maar niets is minder waar aangezien we simpelweg beide mannen op dezelfde manier gepositioneerd op het scherm zien.

Dit gebeurd niet zomaar of per ongeluk; Forster speelt spelletjes met opzet. Heeft dit een betekenis? Speelt het een rol in de psychologie van de film? Of hebben Forster, zijn cinematograaf Roberto Schaefer en zijn editor gewoon een leuke tijd?

Kortom, alhoewel Stay niet bijzonder innovatief is, is het een interessante puzzel voor oplettenden. Zelden worden er toch films gemaakt die zo goed gedetailleerd zijn, ook al zijn deze vaak abstract. En wie weet, misschien verduidelijkt een herziening wat. Er moet toch EEN reden zijn waarom Ewan McGregor's broeken zo kort zijn. Zoals ik al zei, zoeits is niet zomaar of zonder reden.

Stay is bij vlagen interessant, vooral door het visuele aspect en de puzzelstukjes die je constant aangereikt krijgt van regisseur Marc Forster. Dan bedoel ik vooral tijdens het kijken, want eerlijk gezegd ben ik het grotendeels alweer vergeten (5 dagen geleden gezien). Wat mij betreft inderdaad wannabe-mindfuck, de middelmaat niet overtreffend.

2.5*

Beetje moeilijk om echt een reactie te zetten of stem te plaatsen want ik verstond zeer weinig van de film. Heb gezocht naar een deftige uitleg maar tevergeefs. Dus iemand die zich geroepen voelt en de film helemaal door heeft mag a.u.b. een spoiler zetten met de uitleg ! De grote lijnen begrijp ik wel maar het einde en onverklaarbare gebeurtenissen begrijp ik niets van !

Ik durf me er zelf niet echt aan te wagen, heb een hekel aan puzzelen. Mijn inziens is dit een redelijk recht door zee 'twilight zone' filmpje, hier en daar misschien wat symbolisch, maar verder dan dat kan ik er niet opin gaan. Misschien gewoon wat verschillende meningen doorbladeren.

Een verdwaald en rommelig verhaal waarin het krioelt van de symboliek, raadsels en visuele spelletjes. Ik denk dat het de bedoeling is dat je de ruimte krijgt om het zelf wat te intepreteren, want het is een film met realiteit, een voorgespiegelde schijnwereld, illusies en verwarde gedachtenspinsels. Deed me af en toe wat denken aan Donnie Darko. In ieder geval is de bezetting sterk en vond ik bewerking vindingrijk, echter ook emotieloos, waardoor je nooit betrokken raakt.