Garden State (2004)

Ik heb deze film gisteren gezien en hij viel toch wat tegen. Ik begrijp die hoge gemiddelde dan ook niet. De film was voor mij een standaard comedy filmpje, al vond ik hem echt niet grappig.

De film was wel erg mooi, de situaties waarin de personages in terechtkomen zijn ook wel leuk, maar dat was het dan.

Natalie vond ik erg leuk in deze film en ook Zach (vond hem veel op Ray Romano lijken) deed het niet verkeerd.

De film is vermakelijk en leuk voor een keer, maar die hoge score zal ik nooit begrijpen..

3*

Misschien was je in slaap gevallen

Toch met een halfje verhogen, de film is me nog steeds bijgebleven en verdient gewoon een ruime voldoende, een 7 dus.

that's the spirit

Mooie film vol melanchonische momenten, prachtig opgebouwde romance en enkele subtiel komische momenten. Eerste keer in jaren dat ik luidop moest lachen bij een film. Verder is het acteerwerk bijzonder goed en ben ik zeer te spreken over de soundtrack. Het einde vond ik net iets minder geslaagd. Een beetje abrupt en ik had erdoor het gevoel dat de film nog niet volledig af was. Het was echter slechts een tijdelijk gevoel, want eigenlijk denk ik dat ik het gewoon jammer vond dat ie voorbij was. Dikke meevaller aldus. 4*

(Eén van) de beste film(s) ooit!

Deze film kan zich makkelijk meten met het betere werk van Woody Allen.

Er zijn weinig films die zo vertederen, zonder cheesy aan te voelen. Weinig films die je zo heimwee geven naar de beste tijden uit JOUW leven. Weinig films die personages heeft waar je je bij ieder persoon kan inleven.

Geen romantiek en geen drama. Een film die filmgenre's overstijgd.

Geen moment dringt de film zich aan je op en geen moment wordt ie saai.

Een must-see!

Erg leuke, grappige en verfrissende film. Een fijne feel good film met ook de emotionele momenten. Heerlijke droge humor wordt afgewisseld met serieuze momenten. Een filmpje waarvan je een lekker gevoel over houdt.

Voorlopig 4*, misschien in de toekomst een verhoging.

(behalve de d/t-fout bij overstijgd dan )

Eindelijk iemand die hem net als ik op nummer 1 zet .

De muziek in deze film is trouwens ook heel erg mooi. Het past goed bij de film die nog steeds in mijn hoofd rondspookt.

Inmiddels een waardige top 10 plaats veroverd. Verhoogd naar 4,5*. Ik hoef maar aan de film te denken of ik word weer vrolijk! De muziek draai ik nu ook erg vaak; schitterende nummers om bij weg te dromen

de muziek is idd wel goed.

maar de rest van de film vond ik erg tegen vallen. zat echt een beetje te kijken wanneer is die afgelopen en wanneer hebben ze wat... was erg voorspelbaar!

2.5

hihi.. ik heb hem deze film uitgeleend.. en toen ik hem terug kreeg had hij hem zelf ook al gekocht... bij mij staat hij op een goede 3e plek

Er komen heel veel vage figuren voorbij , heb er zo nu en dan wel om moeten grinniken. Jammer van de romantiek, waar ik normaal dol op ben, maar hier had het nou voor mij helemaal niet zo gehoeven. Dwz de net onstane vriendschap was geweldig, maar zo serieus als het op het einde werd verpeste voor mij het sfeertje3,5 sterren dus een ruime voldoende voor een verfrissend anders filmpje.

Eindelijk deze film kunnen zien!

Aparte film, maar buiten dat is het een heel vermakelijk filmpje; bizar hoe hun vriendschap is ontstaan.

Soms had ik wel even het gevoel van, waar zit ik naar te kijken, maar toch vind ik het echt een leuke en maffe film!

4.5 *

De film zelf was niet echt heel interessant en was tot het einde ook maar redelijk. Het einde was wel heel mooi. Echt een pluspuntje daarvoor

*3,5

Geweldige mix van alles en van niets. Zach Braff heeft heel wat in z'n mars. De personen, die hier en daar maar net typetjes ontstijgen (de man in ridderkostuum daargelaten) weten echt medeleven op te wekken. Portman aan de top, gevolgd door de bijna net zo geniale Braff weten je zo vertrouwd te maken in hun wereldje dat je bijna zou vergeten het niet echt is. Ze laten je een week (maand?) van hun leven zien zonder er echt een begin en een eind aan te maken. Allerlei deuren worden gewoon opengelaten, en dat is dan meteen ook wat deze film het leukste maakt. De ondersteunende rollen, met name die van Sarsgaard worden allemaal leuk ingevuld. Ondanks dat de film simpelweg een stukje uit het leven van een aantal families is is het onvoorstelbaar leuk, fris en ontroerend om ernaar te kijken.

4,5*

Geweldig droge, subtiele humor. Die scene met dat boogschieten 3 keer teruggespoeld. Hilarisch!!

Voor de rest gewoon een heel goeie film. 1 van de betere die ik dit jaar gezien heb.

Had eigenlijk nog nooit van die knaap, Zach Braff, gehoord of zo. Maar ik heb het idee dat we nog meer goeds van 'm kunnen gaan verwachten..

4,5 *

Het begon wel veelbelovend, lekker droge humor.

Maar verder: vaag verhaal, Portman werkt me op mijn zenuwen, en het einde is veel te zoet. Eigenlijk, hoe dichter je bij het einde komt hoe muffer het verhaal wordt. Bleh.

Krijg bijna de dvd van bol.com binnen, dus mijn verslag volgt later

Hoe sorteren ze de cast eigenlijk bij IMDB?

Natalie Portman staat niet eens bij de eerste 15 namen...

Dat verschilt per film. Soms op alfabetische volgorde, dan op grootste rol, en alhier op order of appearance. Het is maar hoe de produktie-maatschappijen de informatie verstrekken...

Ik vond er niet veel aan.

Geen spanning, geen meeleven met een bepaald personage.

Zwakke film, die in mijn ogen is overgewardeerd.

2* meer niet.

Aanvankelijk een veelbelovende komedie met mooie subtiele grappen en ook wel goed gespeeld. Ook psychologisch gesproken (de gecompliceerde verhouding van de hoofdpersoon met zijn ouders) de moeite waard. Maar naar het einde toe wordt het verhaal helaas steeds vager en slordiger, alsof de scenarioschrijver er geen zin meer in had.

Neem nu bijvoorbeeld de scène waarin de hoofdpersoon met zijn meisje en goede vriend 'een gat in de grond' in wandelt, waar een vreemd stel blijkt te wonen. De kijker verwacht dat er iets bijzonders gaat gebeuren, maar nee hoor, ze vertrekken gewoon weer en er gebeurt helemaal niks.

Ook het einde is slap en kunstmatig. Jammer.

Inderdaad, de belangrijkste scene in de film, waar erg veel gebeurd.

De film besteedt ook ruimschoots aandacht aan de aanloop naar die scène.

Sam: He's protecting me.

Andrew Largeman: So?

Sam: He *likes* me!

Andrew Largeman: Don't be cute.

Sam: He's my knight in shining armor.

Andrew Largeman: Don't talk about knights around Mark, it's a sore subject.

Mark: I'm gonna kill that motherfucker!

Andrew Largeman: Pun intended?

Uiteraard zijn dergelijke ervaringen persoonlijk. Maar dat vind ik toch wat anders dan wanneer jij zegt:

Wel geinig dat jij een scene aanhaalt die mij dan weer wat kunstmatig aandeed (zoals jij het einde van Garden State noemt). Het synchroon laten meezingen van een vijftiental personages van hetzelfde nummer is een doorzichtige constructie (die, gezien de thema's binnen Magnolia wel gerechtvaardigd is). Het liedje vind ik ook niet zo speciaal, dan prefereer ik nog altijd 'Save Me', ook van Mann. Ieder zijn smaak.

Maar die 'doorzichtige constructie' in Magnolia, zoals jij het noemt, vervult wel een duidelijke functie.

En wat is nu eigenlijk de functie van de slotscène in Garden State? 'Nee, ik blijf niet; ja, ik blijf toch maar wel.' Voor mij voegt het niks toe. Het is alleen maar een manier om er een eind aan te breien.