American Beauty (1999)

American Beauty - Nr.4 komedielijst moviemeter

Leuke film om eens te kijken, Kevin Spacey doet het voortreffelijk en de zwarte humor kan ik wel smaken, echt hilarisch wordt het wel nooit.

Kan me grotendeels wel vinden in de reactie van IH88. Nochtans is dit niet echt mijn type film, ik heb me gelukkig nergens verveeld. Goed voor een keer dus.

3,5*

Weer eens van de plank gepakt, voor het eerst in een jaartje of vijf of zo. Mooi om te beleven dat er nog niets van de magie verdwenen is, het is elke keer weer alsof ik voor het eerst het hele verhaal beleef. En ook weer mooi om te zien hoe alles perfect op elkaar aansluit - de acteurs, de beelden, het verhaal, de muziek, de timing waarmee het geheel zich ontvouwt - erg knap allemaal. En ook de titel vind ik nog steeds even knap als ooit - zo heerlijk dwars tegen de American Dream aan schoppen, en dan komen met dit verhaal. Gedurfd, maar wel perfect uitgevoerd.

Sommige films moet je eerst eventjes laten bezinken vooraleer je hen quoteert. Een recensie schrijven daarentegen kan nóg enkele dagen extra in beslag nemen. American Beauty is zo’n film! Ik geef zéér uitzonderlijk een 5,0* quotering. Dit is enkel weggelegd voor films die me op één of andere manier geraakt of beïnvloed hebben in mijn leven/persoonlijkheid (hoe minimaal of banaal ook). Naast de boodschap moet ook de rest van de film kloppen. American Beauty komt aardig in de buurt.

Er valt zoveel te vertellen over deze film dat mijn relaas onvoldoende zal zijn. Dit is een absoluut meesterwerkje van Mendes. Wat een verhaal, wat een concept! De film is filosofisch opgebouwd en laat de kijker met heel wat persoonlijke vragen en reflecties achter.

In eerste instantie een uitmuntende Kevin Spacey! Mijn favoriete acteur en films met hem krijgen sowieso al minstens een 0,5* of zelfs een 1,0* ster extra (K-Pax is zo’n voorbeeldje, matige film met topacteur). Ik hou van zijn flair en uitstraling, zijn droge monotone stem, het sprekend gemak hoe hij lijkt te acteren, zijn acteerwerk tout court. Hij bezit de kwaliteiten om elke film een niveautje hoger te brengen. Ook qua dialogen zit deze film aan de top: dat gortdroge cynisme van een Lester mét ballen, heerlijk! Die voice-over maakt het overigens helemaal af.

De muziek versterkt de film en creëert een bijzondere sfeer en dramatiek in de film zonder over the top te gaan. Het deuntje blijft nazinderen en heeft iets mysterieus. Interessant is eveneens het uitgangspunt dat je op voorhand weet wat er gaat gebeuren met Lester. Het sterke van de film is dat dit géén spoiler is, integendeel zelfs. Je blijft geboeid kijken wetende dat er iets zal komen, maar je niet weet hoe en wanneer.

De film weerspiegelt een ideale samenleving voor met welgestelde mensen, nette gevels en proper onderhouden tuinen, maar wat er zich achter de muren (letterlijk, maar eveneens in de innerlijke mens) bevindt, is taboe of niet zichtbaar. Iedereen probeert naar iedereen zijn volmaakte en perfecte geluk te tonen, maar diep binnenin is men een slaafje van de maatschappij en is men diep ongelukkig. Lester is zowat enige die dat beseft (op Ricky na). Is dit nu het leven waarvan ik heb gedroomd? Altijd en overal in de pas lopen en doen wat een ander wil wat ik doe? Het materialisme en de uiterlijke schijn is belangrijker van hoe ik me werkelijk voel of hoe ik me echt wil tonen aan de buitenwereld. Er is slechts één weg naar geluk en dat is op te houden met je zorgen maken over dingen waar je geen invloed op hebt. Wees jezelf en geniet van de kleine dinges des levens! De plastic zak (én de dode vogel) vatten het allemaal mooi samen. Een symboliek om U tegen te zeggen.

Filmpje van straks 18 jaar oud! Maar deze blijft overeind staan, met gemak zelfs. Tijdloos gewoonweg. Ik kan hier nog vanalles verhalen over de andere personages: ik ga dit niet doen. Kijk zelf en geniet!

De beste film aller tijden. Meer zeg ik niet.

Verrijkende film die je echt aan het denken zet. Deze film is er niet een voor escapisme maar juist toevlucht naar een existentiële crisis. Hoe vaak ik deze film ook zie, ik blijf lachen om elke zin die Kevin Spacey uitspreekt en weinig films bevatten zulke rijke karakters van tienervrouwen.

Het is al jaren mijn favoriete film omdat ik me in beide Thora Birch' karakter & dat van Mena Suvari kan zien en ze niet oppervlakkig blijven zoals bij de meeste tienerfilms maar ze worden uitgewerkt en je snapt waarom ze ze zijn hoe ze zijn.

American Beauty spitst zich toe op het existentialisme. Met welke omstandigheden je ook zit, je moet er mooiste van maken want er is zoveel moois in de wereld en we zijn allemaal complexe personen maar uiteindelijk maken we zelf onze eigen keuzes en daarmee leven we en we moeten de consequenties daarvan onderzien.

Mijn favoriete film sinds de eerste keer dat ik hem heb gezien.

Mooi.

Ik heb deze film niet al te lang geleden gezien maar ik ben vergeten hier een review op te schrijven. Dus bij deze, mijn review. Persoonlijk denk ik dat ik hier zo'n beetje de beste prestatie ooit zie van Spacey. Maar ik twijfel eraan, omdat hij het ook zo goed deed in The Usual Suspects.

Normaal vind ik romantiek helemaal niks, maar soms zit er toch zo'n pareltje bij dat ik gewoon aan het scherm gekluisterd zit. Spacey acteert fenomenaal en Suvari is gewoon schattig bezig. Ook Bentley, Bening en Birch acteren erg leuk. De dialogen zijn scherp en de scenes zijn vlot.

Gewoon een toppertje. Kijkt ontzettend lekker weg, enorme aanrader voor fans van het genre. Ook naar het einde ga je volledige sympathie voelen voor de karakters. Wat soms wel jammer was was dat de humor niet altijd even scherp was.

Dik verdiende 8/10 (4,0*)

Dit was toch een hele andere film dan ik had verwacht, op een of andere manier was ik in de war met 9½ Weeks. American Beauty kijkt heerlijk weg en bevat het type humor waar ik wel van hou, het deed me in de verte qua humor, maar ook qua stijl, denken aan Fargo (1996). Wat mij betreft zit de kracht van American Beauty in de onvolmaakte en soms stekelige personages waar je uiteindelijk wel van gaat houden. 4*

Onvoorstelbaar mooie en goeie film. Prachtig in beeld gebrachte aanklaagt tegen de op materialisme, ego en geld gerichte maatschappij die buitenbeentjes en mensen die niet in de maat willen lopen niet pruimen, en dat tot in de kleinste vorm. Mooie worsteling in die zin ook met het 'perfecte plaatje', het gevecht met de sleur en in die zin Spacey's strijd tegen de mid-life crisis. Dit overigens aangevuld met een generatiekloof van jewelste, een generatie die de strijd met die zelfde kloof, op geheel eigen en persoonlijke wijze aangaat.

Prima prestaties van alle acteurs, messcherpe dialogen, absurdistische en tegelijk trieste situaties, heerlijke over the top karakters zoals Benning, Cooper en Gallagher, Spacey die zich overduidelijk helemaal kon laten gaan in deze rol en hilarische scene's zoals de drive in, de radiografisch bestuurbare auto, Benning die zwetend in het ondergoed het huis schoonmaakt en de ruzie onder het eten over Spacey's ontslag. Gewoonweg heerlijk, omdat het klopt.

Top film!

Dit is altijd een van mijn favorieten geweest. Samen met Fight Club herstelde American Beauty mijn geloof in de Amerikaanse film, Toch heb ik ‘m een aantal jaren niet meer willen zien door plaatsvervangende schaamte hhet misverstand tussen de kolonel en Lester. . Nu ik ontslag nam bij mijn werkgever herzien. En potverdikkie wat is dit een sterke film zeg.
Zwarte humor, sterk acteerwerk, mooie boodschap, mooi filmwerk... Wat wil een film nog meer? Nou, een beetje mysterie. Het verhaal is te goed te doorgronden, en dat weerhoudt me ervan om het predikaat van perfecte film toe te kennen, Maar opwaarderen naar 4,5 ster is wel nodig.

Na vele jaren weer een keer deze film gekeken. Wat blijft de film toch sterk. Zeer goede humor, krachtige dialogen en heerlijke cynische opmerkingen. Echt een film waar Amerika goed op de 'hak' wordt genomen. Ik vind iedereen mooi spelen, de meiden, maar voor mij steekt Anette Benning er echt bovenuit. Wat een heerlijk hysterisch mens ze toch in deze rol. Kevin Spacey speelt natuurlijk ook heerlijk. Hopelijk gaat ie nog eens in een film spelen, als alle ophef wat is gezakt.

Afgelopen vrijdag op tv, en bij het zappen toch maar weer even blijven hangen. Tjonge wat een mooie film blijft het toch. Alles klopt, een uitmuntende Spacey, fantastische regie van Mendes en tot slot een mooi verhaal.

Paar plaatsjes opgeschoven in mijn top 10, dan wel naar boven uiteraard.

Hopen dat Spacey ooit weer op het doek van Hollywood gaat verschijnen. Wat een acteur.

Tja, ik weet niet zo goed wat ik er van moet vinden. Het was geen slechte film, maar ook niet dat ik helemaal overdonderd ben. Ik snapte de boodschap, maar daarmee is alles gezegd. Ik vond hem zelfs wat saai en oninteressant. Ik heb hem afgekeken, maar als je me vraagt waar ik naar heb zitten kijken: pff geen idee, aparte film. En ik hou wel van apart, maar dit was het niet voor mij.

Kevin Spacey acteert verder prima en de film is verder prima in elkaar gezet, maar het heeft geen indruk bij me achter gelaten en ik zou hem niet iemand aanraden.

Sterke film met een verrassend einde. Wat ik alleen niet begrijp is wanneer Lester vermoord is en de buurjongen ziet zijn lijk als eerst, lacht hij naar de dode Lester? Vindt hij dit geinig of mis ik iets?

Een gewaagde tragikomedie over een oudere getrouwde man die in een midlife-crisis beland en zijn tweede jeugd denkt te beleven. Lang geleden gezien, maar me nog steeds bijgebleven. Helaas weet ik uit ervaring dat zulke situaties verstrekkende gevolgen kunnen hebben. Ik kan deze film dus nooit meer onbevangen een tweede keer kijken..... Misschien wil ik hem daarom zelfs wel nooit meer zien!

Er wordt goed en realistisch gespeeld. Cinematografie is ware kunst met slowshots en dwarrelende bloemen. American Beauty is inderdaad schone schijn. Lester creëerde een soort droombeeld rond het meisje. Je kan het niet verbieden dat een volwassene verliefd op een minderjarige wordt, want gevoel kun je niet tegenhouden. Het gaat erom of je er wel of niet iets mee doet! Het gevoel kan er zijn, maar je mag er in de praktijk geen gevolg aan geven......

“I had always heard your entire life flashes in front of your eyes the second before you die. First of all, that one second isn't a second at all, it stretches on forever, like an ocean of time... For me, it was lying on my back at Boy Scout camp, watching falling stars.”

Oh, fantastische cinema dit en ik heb echt uitermate vermaakt met deze film. Het verhaal, de over enthousiaste rollen ik vond het heerlijk. Ik had deze film al langer op het oog, zeker door de hoge cijfer wat er aan hangt maar ik vond hem erg vet. Het ‘concept’ of ‘plotomschrijving’ hield mij een beetje tegen, zeker in de periode dat ik niks met zulke verhalen en drama films had. Maar nu ik mijn smaak toch een beetje aan het veranderen ben en de drama genre ook steeds meer durf te waarderen heb ik hem gelijk maar aangegooid, en ik heb onwijs genoten.

Er gebeurde constant wel wat en de hele familie had betrekking bij het hoofd verhaal. Zo vond ik de band tussen hun dochter en de buurjongen wel bijzonder, soms een beetje vreemd maar ook experimenterend en erg leuk. En dan ook weer de vader van de buurjongen die later een grote rol krijgt, denkt dat Lester gay is en betrapt zijn zoon in de schuur en hij denkt dat ze seks hebben terwijl zijn zoon eigenlijk een jointje zit te draaien. En vervolgens zijn eigen zoon inelkaar slaat en uit huis zet maar daarna wel naar Lester lopen en hem zoent. Trouwens wel erg vreemd om te zien dat Spacey een man afwijst die gay is, zeker na zijn achtergrond maar dat tenzake, dat valt natuurlijk buiten zijn personage.

Spacey zet echt een heerlijke rol neer van de in de afgrond zittende vader Lester Dunham. De man die in een derpessie is belandt maar ook weer een nieuw leven begint ,zijn vrouw tegen zit en zijn dochter voor gek zet. Ook zijn vrouw Catelyn zit in een soort mid-life crisis en kiest ervoor om vreemd te gaan wat Lester totaal niet boeit. En ook hun dochter zit in de tiener jaren en word rebels.

Komedie is on-point, soms erg duister of droog maar wel erg vermakelijk. Het verhaal is leuk, al werd het stukje ‘verliefd worden op de vriendin van zijn dochter’ meer als hoofdlijn gebruikt omdat er zoveel gebeurd in het verhaal dat hij eigenlijk continu van het hoofdverhaal afdwaalt. De over-de-top personages waren geslaagd en Mendes heeft hier een perfecte film neergeknald. Leuk, droog en hard alles te gelijk.

5.0*

Wat een pareltje, wat een fantastische acteerwerk. En dan met name van de legendarische Kevin Spacey die perfect geknipt is voor deze rol. Niets dan lof, 5*. Geen moment verveeld en flink genoten van een aantal komische scènes die we zelf ongetwijfeld ook wel eens hebben meegemaakt in ons dagelijks leventje.

De film begint weer behoorlijk als een Amerikaanse cliché met een echtpaar dat op elkaar uitgekeken is en oversekste pubers. Bepaald niet veelbelovend. En dan zijn er nog een paar buren en anderen. Maar de film bouwt verrassend mooi op en gaandeweg leer je iedereen beter kennen en de act die iedereen speelt om vooral niet te laten zien wie je eigenlijk bent. Het is een mooie observatie van allerlei totaal verschillende mensen. Er zitten hele mooie scenes in, met hele pakkende sfeerbeelden en een vaak perfecte soundtrack erbij. Maar misschien is het mooiste aan de film eigenlijk wel de ironische titel van de film.

Blijft sterk.

Ondanks dat de film wel wat kritische support heeft moeten inboeten, blijft American Beauty toch hoge toppen scheren. Allicht dat het "doorsnee" publiek zich iets minder ergert aan de wat cynische humor die tegenwoordig de kritische censuur niet meer zou passeren.

Zo'n kleine 20 jaar later is de film wel iets minder speciaal dan dat ik hem voor het eerst zag. Ondertussen ook wel een 10K films extra gezien, dat speelt zeker mee, maar de film zelf is toch ook wel een beetje verouderd her en daar. Al blijft Mendes wel vooral z'n momenten kiezen, die er qua cinematografie en soundtrack dan opvallend uitspringen.

Acteerwerk is verder erg sterk, met een carriere-bepalende rol voor Spacey. Ook leuk dat de film wel een wijsvingertje ophoudt hier en daar, maar het ook niet té serieus neemt, met een einde dat aardig over de top gaat en vooral leuke cinema biedt. Sterke film dus, nog steeds.

4.0* en een uitgebreide review

In een buitenwijk of "Suburbia" staan veel jonge woonhuizen die nogal op elkaar lijken. De voortuintjes met keurig gesnoeide rozelaars en een wit tuinhek staan voor een veilig, burgerlijk leventje. De bewoners zijn tweeverdieners die het behoorlijk voor mekaar hebben. Achter de façade van het glimlachende modelgezinnetje kan echter wrevel schuilgaan. Er is veel sleur en weinig passie; kleine ongenoegens en ruzietjes stapelen zich op.

De voice-over van Kevin Spacey omkadert het verhaal een jaar later vanuit het hiernamaals. Het wordt dus een kroniek van een aangekondigde dood. De chronologie wordt doorbroken door Lesters dagdromen en door de videofragmenten van een voyeur. De climax kent crosscutting tussen simultane gebeurtenissen.

De personages zijn gelaagd en ondergaan een verandering. Ze hebben hun eigenaardigheden en herkenbare eigenschappen. Lester begint als cynicus, maar komt in z'n midlifecrisis terecht; Carolyn gelooft in zelfhulpboeken en positief denken; de kolonel is een rechtse zak. Ze komen tot inzicht, of slaan juist helemaal door.

De dialogen zijn spitsvondig, met enkele sterke one-liners. (I wanna look good naked!) Erg leuk zijn de gesprekken van de twee vroegwijze tienermeisjes, met de nodige leugentjes, overdrijvingen en stopwoordjes. De acteurs geven iets komisch aan hun rol, zonder er typetjes van te maken.

Vloeiende camerabewegingen, heldere lijnen en kleuren kenmerken de visuele stijl. De rozenblaadjes symboliseren de oplaaiende passie. Een vondst is het plastic zakje dat danst in de wind, dat illustreert hoe schoonheid in alledaagse dingen kan liggen. De muziek van Thomas Newman gebruikt speelse ritmes en de warme klanken van een marimba.

Deze beroemde inmiddels classic film weer opnieuw gezien.

Winnaar van 5 Oscars waaronder een Oscar voor de beste film.

En voor de beste acteur Kevin Spacey die terecht een Oscar won voor beste acteur meer dan terecht.

Ook voor de beste film van dat jaar.

Blijft een film met een fenomenaal spelende cast.

En prachtige film muziek.

En blijft dit een sfeervolle en hilarische en ontroerende film.

Die uitmuntend gefilmd is.

Blijft genieten in dit genre een meesterwerk.

Vanavond weer gezien op Paramount en nog steeds blijft voor mij deze film samengevat in woord Geniaal!

Ijzersterk verhaal over mensen en hun innerlijke problematiek en trauma's gekoppeld aan hun verleden: jeugd, ouders, lidmaatschapsgroepen etc. Vanuit de jongeren in deze film, hoe overleef ik, gekoppeld aan de ouderen die hetzelfde doen, dit alles met een toepassing van coping strategies. De getraumatiseerde militair die niet mocht zij wie hij was en in zijn trauma zijn vrouw en zoon op zo'n manier behandelt die ver van zijn eigen innerlijke zijn is. De beauty van de school die propageert en zich voordoet als... Sterke rollen. Materie tegenover echt leven alles komt voorbij. De kern: Verbinding tussen 2 mensen in liefde, vertrouwen, begrip en sex zijn de belangrijkste waarden in een mensenleven. Spacey en Bening zijn top evenals Birch en Bentley. Uiteindelijk is Spacey degene die "'t" doorheeft..