American Beauty (1999)

Erg goeie film. Ontzettend grappig en ontroerend. Glansrollen voor iedereen en het verhaal word d.m.v. prachtige scènes verteld. 4,5*.

American Beauty is een cynisch commentaar op de Amerikaanse droom.

Achter de burgelijke correctheid gaat een hoop ellende schuil. Over worstelingen met het slaafse bestaan, in een wereld die voornamelijk uiterlijke schijn is.

Oneens, ik vind het verhaal verre van standaard. Dit verhaal is een intelligente hutspot, met functioneel inelkaar vervlochten verhaallijnen. Waarbij de dode cynisch, doch uitermate humoristisch, vertelt van zijn laatste levensdagen, en, hoe hij van een vastgeroest mens, transformeerde van een bloem die jaren achtereen niet heeft gebloeid, naar een bloem die prachtig uitbundig rood bloeit.

Is Lester de loser? Vind ik niet. Hij durft eindelijk beslissingen te nemen die 'ie jaren heeft nagelaten. Zeggen waar het op staat, in plaats van een grijze muis in werk en familieleven. Je baan waar je uitermate ongelukkig van bent geworden opzeggen, en nog een vette bonus weten op te strijken ook. De auto kopen waar je al sinds kindsaf van droomt.

Kortom, van midlifecrisis naar tweede jeugd.

Het heft in eigen hand nemen.

Wat een film, heeft me meegenomen van het begin tot aan het eind. Drama met prachtige humor.

Wat een plaatje!

Vandaag voor het eerst gezien en was eigenlijk bij de eerste shots al verkocht. Prachtig meesterwerk, dat de kijker continu op het verkeerde been weet te zetten. Humor en drama worden op een geweldige wijze bij elkaar gebracht en er wordt een fantastische sfeer neergezet. Tel daarbij het geweldige acteerwerk en de visuele pracht bij op en je hebt een prachtig resultaat. Die twee uur vlogen werkelijk voorbij.

4,5 welverdiende sterren.

Schrijnende en tegelijkertijd geweldig grappige moderne klassieker, terecht de grote oscarwinnaar in 2000. Spacey en de jonkies spelen stuk voor stuk subliem in dit kleine briljantje van de relatief onbekende Engelsman Mendes en schrijver Ball, dat precies de juiste toon weet te treffen.

Het laatste kwartier is misschien wel het mooiste uit de filmgeschiedenis. Spacey's 'good for her' en 'man oh man' zijn hartverscheurend; hoe een paar woordjes een film helemaal af kunnen maken.

Een superieur meesterwerkje met schitterende muziek, met als enig vlekje de overdreven rol van Benning. Maar dat mag de pret niet drukken!

5*!

Dvd nog maar weer eens bekeken. Blijft geniaal. Mescherp & pikzwart; de film peutert laagje voor laagje van de American Dream en laat zien hoe mooi, ondanks alle leegte, het leven is.

Man oh man, oh man.

5*

Ik heb hem gisteren ook nog eens herzien op kanaaltwee en hij was nog veel beter als in mijn herinnering. Man, wat een geweldige combinatie van drama en komedie zit er toch in deze film. Het plaatje klopt helemaal, iedereen staat geweldig te acteren(Kevin Spacey zet hier de beste rol neer die ik ooit heb mogen aanschouwen door een man) en de dialogen zijn zo haarscherp dat er niets anders opzit dan deze film de volle 5* te geven en een plaats in mijn top 10.

Op zich wel een sterke film met een mooi verhaal en zeker een hele mooie cinematografie... Ook muziek is sterk en een goeie Kevin Spacey. De rest van de personages viel nogal mee, maar kwam bij mij echt wel over als stereotypes wat commercieel gezien geen slechte zet is, maar nogal gemakkelijk: 2 homo's, een alternatieveling, een sexbom, een workaholic, een oerconservatieve marinier, een slaafse vrouw, ... Langs de ene kant zijn die typetjes wel essentieel voor het verhaal, maar aan de andere kant is het geen kunst om die als acteur neer te zetten, wat bij de rol van Kevin Spacey minder evident was. In elk geval mooi om te zien en zeer genietbaar, maar ik heb al beter films gezien. Een van de betere films met de nodige troeven, maar toch zijn er nog betere films. 4 sterren.

Voor de 3e keer herzien en ik ben er uit dat dit de beste film is die ik ooit heb gezien. Veel mensen moeten hem volgens mij ook meerdere keren zien om tot die conclusie te komen. De film heeft echt een heerlijke sfeer, elke scene lijkt wel magisch. Leuke personages, ook hoe iedereen veranderd in het verhaal is meesterlijk. Voor de rest is het moeilijk te beschrijven waarom deze film zo goed is.

5 * #1

Leuke film om te zien over een gezin dat perfect lijkt te zijn, maar het tegenovergestelde van perfect is en dat is ook nog eens goed uitgewerkt in deze film.

Ik geef 'm 4, 5 sterren.

Deze film is me beter meegevallen dan ik verwacht had, hij is inderdaad erg goed geacteerd, aangenaam om te bekijken en bij vlagen geweldig sexy .

Dat het een film is die anders is, kan ik echter niet bevestigen, verhalen over uitgebluste veertigers zijn er bij massa's, en de manier waarop het verhaal wordt verteld is ook totaal niet bijzonder. Maar wel erg degelijk, en het is leuk hoe je tot op het einde in het ongewisse wordt gelaten wie het einde gaat veroorzaken. Het bijzonderste is misschien wel dat het een Amerikaanse film is die af en toe meer aan een Europese doet denken, ook al is de setting op en top Amerikaans. Maar hij mist bezieling en charme, en daarom blijft hij op een 3.5 steken. Dat halfje meer dan standaard verdient hij wegens de acteerprestaties, de muziek en de leuke personages.

De rol die Annette Bening hier neerzet blijft voor mij van onnoemelijke waarde. De kritiek van sommige op haar acteerprestaties begrijp ik niet zo. Een meer dan waardige verpersoonlijking van sommige troela `s die de wereld rijk is. Van die mensen die gemaakt blij doen en al snel tegen een depressie aanlopen. Bening speelt haar rol van uitgebluste, mislukte carrièrejaagster voortreffelijk. Iemand die materieel bezit en uiterlijk verschoon zwaarder laat opwegen tegen menselijk geluk en genieten van de kleine dingetjes in het leven. Godzijdank, acteert ze nergens met de handrem op. Met name dat spreken in tussenpozen oogde enorm bitscherig. What - the - hell - you - think - you `re - doing? Haar lichaamstaal ondersteunde zulke momenten ook nagenoeg perfect door met haar beide handen in haar zij verontwaardigd en minachtend staan toe te kijken.

Daarnaast ook prachtige acteerprestaties van de rest van de cast. Kevin Spacey is in zijn element als bevrijde geest, die plots door allerlei gezegden heenbijt en zich niet langer in de hoek laat zetten. Maar zich duidelijk sexueel gefrustreerd toont. Vaak geleidt door geweldige sarcastische dia/monologen. Toeval speelt trouwens ook een grote rol in een film als deze, maar dat deert niet. Het versterkt alleen het gevoel van hoe bekrompen sommige mensen wel niet kunnen zijn, door gelijk met hun vooroordelen klaar te staan.

Waarom ik American Beauty zo waardeer komt voort uit de enorme portie sfeer die de film rijk is. Alsof er een container rozenblaadjes over de film is uitgestort. De verhaallijnen lijken soms stil te staan, we focussen ons op het moment. We wanen ons even als Lester Burnham en hebben alleen maar oog voor die uitmuntend dansende, lekker uitziende cheerleader ergens verstopt als een bonbon in het achterveld. Prachtige gekozen metafoor ook, die rozenblaadjes. Een teken van ontdooiing en van een op handen zijnde periode van bloei. En zo zijn er veel meer momenten van ontroering die American Beauty rijk is.

Sterk ook, dat deze dramafilm zijn licht laat schijnen op vele gebeurtenissen vanuit een wat komische inslag. Bijtend grappig soms. De film geeft niet alleen weer wat de American Dream met een vastgeroest stelletje doet, maar weet tevens op een lichtkomische maar daardoor niet minder ontroerende manier het relaas van wat kwetsbare tieners neer te zetten. Pijnlijk als de vriendin van Birch al die tijd een bepaalde rol gespeeld heeft. En des te pijnlijker als Bening alvorens Burnham neergeschoten wordt tot inkeer komt en zich vastklampt aan haar ongetwijfeld dure garderobe.

Het moge duidelijk zijn. Als de openingsmuziek zich aandient en we ons richting huize Burnham begeven voel ik de rillingen over mijn lijf lopen. Een film die zich keer op keer bewijst. Ik had de film toch al zo `n anderhalf jaar niet gezien. Samen met American History X, Trainspotting en The Lion King ook een van de weinige films die zich al sinds 2005, tussen al het afwaardeergeweld moeiteloos staande houdt. Meesterlijk! 5* blijven natuurlijk staan.

De acteerprestaties in de film zijn zeer goed. Met name Spacey doet het zeer overtuigend als loser die zijn leven spuugzat is en zijn leven een andere draai wil geven. Zijn vrouw vond ik ietwat irritant, maar past wel goed in de film.

Het einde vond ik ietwat vergezocht. Erg grappig dat Cooper zo op homo's loopt te schelden de hele film, dan zijn zoon bij Spacey dingen ziet doen, die ze niet doen en vervolgens zelf ook homoseksuele gevoelens blijkt te hebben. De moord die hij vervolgens pleegde had van mij niet gehoeven.

Ik denk dat ik de film een aantal jaren geleden al eens heb gezien, maar hij is toen niet echt blijven hangen. Toch herkende ik vrijwel alles nog vaag en was niet alles verrassend meer. Ondanks dat toch wel een film die zeer sterk is. Voor mij zoiets als Shawshank Redemption. Niet heel erg bijzonder, maar wel zeer degelijk op alle gebieden en zeer boeiend, hoewel ik deze toch ietsje beter vindt.

Wat een aparte, maar enorm intrigerende film zeg! Ik vind het voor 1x best moeilijk mijn mening te verwoorden over een film. Laat voorop staan dat Kevin Spacey een ongelooflijk goede rol neerzet als de depressieve man in een midlifecrisis. Het interesseert hem allemaal weinig en zijn gezin heeft een hekel aan hem. Ook de rol van vrouw en dochter is goed gecast. Het klikt allemaal goed en overtuigend in elkaar. Het verhaal is niet eens bijzonder, maar het mooie zit hem juist dat dit niet bijzonder hoeft te zijn. Dit kan bij veel gezinnen gebeuren, al zal het niet zo extreem zijn als hier denk ik. Zeker als de buren in de film zich meer in het verhaal mengen wordt het interessant. Al moet ik zeggen dat het plot van de buren in mijn ogen niet goed genoeg is uitgewerkt. De buurman is een oud militair en homo-hater, zijn vrouw leeft eigenlijk nauwelijks en zijn zoon is een excentriekeling die in alles schoonheid van het leven ziet en dat filmt. Maar vooral bij de buurman vind ik dat je te weinig komt te weten. Daarom vond ik het ook wat apart dat de man zelf homofiele neigingen had op het einde. En dan hij Lester vermoordde vond ik daardoor helemaal vergezocht. Had van mij ook niet gehoeven, want de boodschap van de film was al wel duidelijk.

Ik vond vooral de rol van de vriendin van Lesters dochter en de ietswat erotische dialogen tussen Lester en haar erg interessant. Helemaal omdat het nogal een erg mooie meid is. Daardoor was ook weer duidelijk dat zijn dochter hem haatte. Het aspect van een tiener zijn vond ik dan ook weer sterk uitgewerkt. Het is niet gemakkelijk en het kan enorm gecompliceerd zijn. Dat kwam erg goed terug in de film.
Het einde was dus erg verrassend en ook al vond ik het wat jammer, het was wel een ''mooi'' einde bij een erg mooie film.

4*

Dit is een bijzondere film, maar niet voor iedereen. Het verhaal is op zich goed verzonnen, de film is goed gecast en er wordt leuk geacteerd. Wat het verhaal betreft moet ik toch nog even iets over kwijt: ik vind dat men, door dit soort films, snel onder de indruk is.

Ik kom zelf niet verder dan een 3*

Zeer goede film met een fantastisch spelende Kevin Spacey (geweldig hoe hij zijn baas chanteerd). Het verhaal zat prima in elkaar en ik heb regelmatig moeten lachen. Mena Suvari zag er trouwens appetijtelijk uit in deze film. Datzelfde geldt eigenlijk ook voor Annette Bening, ook al is zij wat jaren ouder

De film boeide mij vanaf het begin tot het einde, het einde had van mij ook anders gemogen maar was wel enigszins verrassend.

Mooi gefilmd drama dat het vooral van de uitstekende acteerprestaties en bijzondere sfeer moet hebben. Goed.

Ik had deze vroeger al eens gezien en ik vond er niet veel aan, ik besloot hem terug een kans te geven en daarvan heb ik geen spijt. Kevin Spacey acteert super in deze film als de depressieve huisvader die niet begrepen wordt en de schijn probeert hoog te houden, hoe vaak zal dat niet gebeuren in deze wereld? Het is allemaal zo subliem weergegeven met oa goede voice-overs, ook Annette Bening is perfect gecast. Enkel die scènes met de buurjongen zijn camera mochten er wel uitgeknipt worden van mij, haalt het tempo uit de film.

****

Tegenvaller.

Niet helemaal onverwacht, want ik ben niet zo van de tragere drama films, of ze moeten een verhaal bieden dat mij kan boeien, of grappen die geniaal zijn. Alleen voor goede acteerprestaties kijk ik geen film.
Helaas was dat wel het enige wat American Beauty mij te bieden had, naast de redelijke muziek en het mooie uiterlijk. Spacey acteerd heel goed, ook de anderen zetten goede rollen neer, ondanks hun vreemde personages.

Maar het verhaal kon me weinig schelen eigenlijk. En daar zit toch de kracht van deze film. Want de grappen zijn niet nadrukkelijk genoeg aanwezig, soms wel geslaagd, maar niet meer dan dat. Dus het hele komedie gedeelte kon de film ook niet redden.
Ik denk dat het verhaal mij niet kon boeien omdat ik mij stoorde aan alle labiele karakters. Er is niemand in de film die een 'normaal' leven leidt, dat kan, maar er is ook niemand in de film die tevreden is met het 'abnormale' leven dat hij/zij leidt, dat kan níet. En als dat hoopje wankelmoedige mensen ook nog eens allemaal naast elkaar woont in de meest normále straat in Amerika is de lol er voor mij een beetje vanaf.

Niet aan mij besteed dus, maar ik zie wel degelijk dat het een goede film kán zijn, mocht het genre je liggen. Een stukje bijvoorbeeld dat wél lof verdient is het stuk wanneer Spacey de vriendin van zijn dochter voor het eerst spreekt. Buiten die zaal waar ze hebben opgetreden. Pijnlijk goed is dat. Kon het gewoon niet aanzien, uit plaatsvervangende schaamte. Goed geacteerd dus. Deed me denken aan afleveringen van "Made" op MTV waarin een veel te dikke jongen balletdanser wilde worden... net zo pijnlijk.. Maarja, al met al beviel de film mij niet zo.

3* blijven dan over.

Geweldige film. Spacey speelt fantastisch. Het laat zien hoe saai het leven wordt als je ouder bent. Saaie baan, relatie waar de liefde uit is. Leuk is het ook om te zien wat er allemaal veranderd als je weer zin in het leven krijgt. Het mooiste van de film is dat het zo mooie de relatie tussen de gezinsleden beschrijft. De film word nergens saai en weet je af en toe flink te verrassen. Ook zit er de nodige humor in. Top Film.

Zeer mooie film! Een eigenlijk vrij simpel verhaaltje die we vaker zien wordt hier in een heel mooi jasje gestoken. De uitwerking is zeer geslaagd! Iedereen acteer vrijwel sterk met natuurlijk Spacey als hoogvlieger. Toch mist de film net dat speciale voor mij waardoor de film blijft hangen in je hoofd. Mogelijk dat mijn stem verhoogt wordt na herziening. Op dit moment 4.0*!

Blijkbaar had ik hier nog geen recensie over geschreven. Dus bij deze.

American Beauty is in alle opzichten een topfilm. De sublieme acteerprestaties (Kevin Spacey acteert schitterend, maar vooral Annette Bening is echt subliem. Die scène waarin ze zich voorneemt om voor de avond dat huis verkocht te krijgen... Super!)

Het script zit vol met kurkdroge humor, wat de film nog véél schitterender maakt. Zonder die humor zou American Beauty slechts het niveau van een gemiddelde Dardenne-film halen, vrees ik.

Ook de regie en de fotografie zijn goed verzorgd, wat de film echt af maakt. Het einde vond ik ietwat slordig en abrupt, dat zal ik nog eens moeten herzien.

Maar goed, een prachtige film!

Erg mooie film, de film zorgt er heel knap voor de dat je een beeld krijgt van de gedachte en vooral frustraties van de hoofdpersonen. Hierdoor blijft de film de gehele tijd boeien. De verassingen in het plot zorgen er voor dat het geen saai drama word. Spacey speelt heel erg sterk maar ook de andere acteurs acteren prima. De film lijkt ook erg realistisch de emotie en frustraties in de film zijn erg groot maar worden nergens overdreven of opgeblazen wat vaak in dit soort films gebeurt.

American Beauty is een realistische kijk op de hedendaagse vervulling van de 'american dream' en de werkelijkheid hoe het eigenlijk in veel gezin loopt. De film vergroot sommige dingen natuurlijk en verkleint andere dingen maar gaat nergens buiten de maat.

De enige reden dat ik de film ging kijken was door de overdreven hoge ratings die deze film overal kreeg. Op basis van de trailer en ook de samenvatting had ik deze film laten passeren onder het mom van 'Weer een slechte comedy over een vader in de midlifecrisis'

Het verhaal van de film is eigenlijk ook helemaal niet zo goed, en ook helemaal niet origineel. De manier waarop het is uitgevoerd daarintegen is wat deze film zo goed maakt. Dat klinkt misschien heel gek, maar het is wel zo.

4/5

Net dit pareltje bekeken.

Een film met leuke humor, boeiend verhaal, awesome wendingen. Alles wat de gemiddelde mens op de buis hoopt te zien. Voor de echte filmliefhebbers ook nog eens in een geweldige vorm verfilmd, met hier en daar vleugjes arthouse, meerdere lagen, en een goed doordacht concept.

Ik ga mijn top 10 aanpassen

Wat een goed filmjaar was 1999 ook. Deze film hoort helemaal bij dit jaar. Ontzettend realistisch, treurigmakend en wellicht ook confronterend door die inhoudsloze suburbia-sfeer. Tien jaar later is American Beauty nog immer relevant!

Het leven is inhoudsloos. Het leven is fantastisch.

De twee conflicterende visies op het leven. Er lijken geen mensen te zijn die 100% achter één van de twee staat. Nee, iedereen lijkt continue te switchen tussen beide. Je kunt pas volledig in het ene geloven, als je ook het andere geproefd hebt. Voordat je weer in het andere vervalt.

Fascinerend.

Hoe ze het hebben gedaan weet ik niet, maar deze en nog 1000 andere levenswijsheden zitten feilloos in American Beauty verworven. Niet één keer worden ze uitgesproken, maar ze komen als vanzelf naar de oppervlakte. Een versuft, uitgeleefd bestaan, gedreven door materialisme en niet door liefde, dat nieuw leven in wordt geblazen door schoonheid. Dat is in feite American Beauty in één zin. 's Mens fascinatie voor schoonheid, het hele mirakel dat het leven heet, de liefde voor je gezin; het gaat over de allermooiste dingen die er zijn. En heel fijntjes wordt ook getoond waarom ze zo moeilijk vast te houden zijn in een hedendaags familie-bestaan. Opgekropte gevoelens, vooroordelen, het leven niet ten volle leven, dat soort dingen. Verslapping, desintresse, de afwezigheid van pijn of blijdschap; dat is wat mensen nekt.

Cynisch, heerlijk cynisch, niet zomaar grappig maar werkelijk op hilarische wijze vertelt Lester Burnham over zijn gezin, zijn baan, zijn leven. Alles, cameravoering tot muziek, weet het de doodse uitstraling te geven die het verdient. Elk personage in deze film is intrigerend, en fantastisch vertolkt. Spacey met zijn versie van de normale man voorop. Depressief, een loser die van zichzelf weet welke indruk hij op andere mensen moet achterlaten. Allang ontdaan van enig gevoel van spanning of opwinding. Iedere intonatie, iedere blik, al zijn pasjes en maniertjes zijn even treffend, even passend. Lester Burnham is zonder twijfel één van de best geschreven filmpersonages ooit, gespeeld door een briljant acteur. Wat een rol Maar de rest van de personages doet er niet voor onder. Iedereen wordt vertolkt zoals hij vertolkt behoort te worden, want ieder personage draagt op zijn manier heel veel bij aan de plot. Iedere dialoog tussen de hoofdpersonages is absoluut volmaakt. Je krijgt bijna het gevoel dat je hart het gaat begeven.
Vanaf het moment dat Lester en Carolyn bij het cheerleaden zijn wezen kijken, was ik verkocht. De film blinkt duidelijk uit in zijn droomsequenties. Drukkend, haarscherp en doeltreffend: de droomsequenties laten meer dan wat ook zien hoe het leven zou kunnen zijn, wat mooi contrasteert met de realiteit. Nooit verwacht dat een film als deze meeslepend zou worden, maar dat is precies wat American Beauty wordt. Ik wilde eigenlijk gewoon niets liever dan dat Burnham en Angela seks zouden hebben. Je wíl de levendigheid en spanning zien terugkeren in het leven. Dat is nog eens een prestatie. Als kijker meeverlangen naar meer vrijheid voor het hoofdpersonage om te doen wat hij wil. Dan moet toch wel echt alles kloppen aan je film.

Tel bij het geheel aan genialiteit nog een paar frisse plottwisten op, die geen plottwisten zijn om het plot te twisten maar volledig in dienst staan van de boodschap van het verhaal, een daaruit voortvloeiend spannend einde en de humor en schitterende cinematografie die geen moment inzakken en je hebt één van de beste films ooit gemaakt. De film draagt uit hoe mooi het leven is, door te laten zien hoe suf het kan zijn

Ergens net in de 2e akte van American Beauty merkt Lester Burnham op hoe fantastisch het is als je merkt dat je jezelf nog kunt verrassen. Iets vergelijkbaars geldt wanneer je merkt dat een film je nog volledig kan overdonderen.

5* (top 10 positie was al iets langer een feit)

zoals hier al gezegt is de teksten van lester zeer komisch.

De rest het verhaal is mooi en einde is toch ook wel onverwacht en zielig.

rest van de cast is ook erg goed.

4 sterren

... look closer

Ik had American Beauty ooit al wel eens gezien maar had toen de indruk dat hij veel te overroepen was. Gisteravond kwam ik tot de leuke ontdekking dat ik hem op dvd heb en besloot ik me aan een herziening te wagen. Blij dat ik dat gedaan heb.

Laat ik beginnen met de vertolking van de personages. Ik weet nog dat mijn broer eens zei dat degene die de rol van Heather in American Pie in zich opnam dezelfde actrice was die de rol van Angela vertolkte in deze American Beauty. Ik kon men ogen bijna niet geloven toen ik zag dat het waar was, wat een verschil qua uiterlijk en acteren terwijl de films toch in hetzelfde jaar zijn gemaakt. Raar dat ze later nooit 'echt' is doorgebroken. Kevin Spacey vind ik maar een raar acteur. Hij heeft een aantal legendarische rollen op zijn naam staan (o. a. deze, Se7en The Usual Suspects) maar toch zal hij voor mij nooit een meerwaarde worden om een film te kopen/zien daarvoor laat hij niet genoeg een indruk achter. Op zich wel jammer want hij kan echt wel een staaltje acteren. De rest van de cast is ook van een vrij hoog niveau, vooral Wes Bentley hoort hier bij. Leuk trouwens om Peter Gallagher nog te zien passeren in een bijrol.

Het plot in American Beauty lijkt op het eerste zicht vrij standaard doordat je het eigenlijk kunt opdelen in twee stukken. Het leven van Lester voor zijn 'revelatie' en het leven na. Gelukkig is dit niet waar en na afloop van de film realiseer je je opeens dat er veel meer in zat. De onderhuidse spanning, de cynische kijk op de American Dream maar ook het boeiende verhaal achter elk personage. Alleen jammer dat het einde waar de marinier uiteindelijk Lester neerschiet wat te onlogisch overkomt. Ik weet niet hoe ik het dan wel had willen zien maar ik vond het juist perfect hoe Frank de hele tijd op homo's scheld, zijn zoon zelfs aframmelt en buiten gooit op basis van een vermoeden maar dan uiteindelijk zelf gevoelens voor mannen blijkt te hebben. Misschien had het beter geweest als het Carolyn was geweest, ik heb om de een of andere reden altijd gedacht dat zij het was maar dan had haar einde waar ze al schreeuwend voor Lesters kleerkast staat weer niet zo goed overgekomen. Misschien had het een betere keuze geweest om Ricky het te laten doen maar dat zullen we nooit weten. Hoe dan ook, het komt iets te geforceerd over.

Visueel is American Beauty op sommige punten ook echt een pareltje. Vooral in de fantasiescènes van Lester over Angela is het de moeite waard. Prachtig ook hoe die rozenblaadjes hier perfect bij passen doordat ze een knappe symboliek bevatten die voor de langzame ontdooiing en wederopbloei van Lester staan. Visueel de moeite maar ook de muziek staat hier als een huis. Het overbekende deuntje wordt hier een aantal keer in verschillende versies gebruikt maar Mendes zorgt ervoor dat het geen overkill wordt. Natuurlijk krijgt elke film die Dylans versie van All Along The Watchtower gebruikt een streepje voor.

Interessante film die wel eens een half puntje extra zou kunnen krijgen als ik hem nog eens een keer kijk. Voor nu dan een dikke vier sterren.

4*

Ik vond deze film heel sloom en langdradig.Hetzelfde verhaal had net zo goed een film van een half uurtje kunnen zijn. De recensies zijn positiever dan dat ik het vond. Het acteerwerk is wel heel goed. Maar verder vond ik deze film niet zo super.