Reservoir Dogs (1992)

Dat is wel waar. Je kunt je enkel gaan focussen op 1 personage om de film echt van diepgang te kunnen voorzien. Tarantino richt zich toch duidelijk op de killings en geasfalteerde jungles van deze wereld. Waarom moeten we daar diepgang gaan verwachten?

Of films waar een heist in voorkomt......

Google

Google

Sexy Beast (2000) schijnt een meesterlijke heistfilm te zijn . Heb ik overigens nog niet gezien en dat ga ik zo snel mogelijk doen ...

JIJ zegt dat ze diepgang hebben. Ik ben het er (deels) niet mee eens. JIJ zegt dat het allemaal heistfilms zijn en daar ben ik het ook maar deels mee eens.

JIj ben ook niet echt objectief bezig en JOUW 'mening' rammelt aan alle kanten .

Hier zeggen ze dat Heat ook een heistfilm is . En volgens jou heeft Heat heel erg veel diepgang , dus trek zelf je conclusies ...

Category: Heist films - Wikipedia

http://www.pajiba.com/seriously_random_lists/the-15-best-heist-films.php

Heat (1995) - imdb.com

Heat is inderdaad ook een heistfilm! (nog niet eens aan gedacht)

Maar heeft een speelduur van 3 uur en richt zich enkel op twee personages. Dan kun je er ook wat mee doen.

Maar je bent er mee eens dat RD een archetype heistfilm probeert te updaten en dat er derhalve weinig diepgang te verwachten valt? Of bevatten The Killing en The Asphalt Jungle tonnen filosfische uiteenzettingen en geniale karakterschetsen die ik gemist heb?

Reservoir Dogs update geen enkele genre . Quentin Tarantino refereert hier enkel , knipt en plakt ( steelt ) . De film is niet vernieuwend en er worden geen nieuwe elementen aan het genre toegevoegd . Dus absoluut geen update .

Ik ben het WEL met jou eens dat het om een genrefilm gaat , en dat genrefilms diepgang kunnen en mogen missen . Maar er zijn natuurlijk films binnen het heistgenre die wel diepgang hebben en er zijn ook meesterwerken in dit genre die oneindig veel beter zijn !

Dat is eigenlijk ook niet zo raar , want Reservoir Dogs is maar het eerste oefenlowbudgetfilmpje van een niet geschoolde ( en eigenlijk talentloze ) ( amateur ) filmmaker ( filmliefhebber) . Niet meer en niet minder ...

Ik vind het wel een update. De dialogen over allerdaagse niet-plotgerelateerde zaken waren uniek. Het gangsterpersonage werd opnieuw uitgevonden zo. Toch?

De personages en het verhaal komen uit een HongKong-flick , City On Fire (1987) .

(VIDEO) - Tarantino Steals 'Reservoir Dogs' From An 80's Hong Kong Action Flick - (VIDEO)

Bande a Part is toch geen heistmovie? Kom op zeg.

Dat Tarantino verder geinspireerd is door Godard is duidelijk. Maar ik vind BaP echt geen voorloper van wat Tarantino in RD met gangsters doet. Hij heeft zeker elementen genomen uit een een heleboel films, maar de mix van al die elementen is vrij uniek hoor. Ook het geweld was niet vernieuwend, maar wel hernieuwend en het had zeker impact op de filmindustrie.

Metro.co.uk

Staat op de 'wiki' gecategoriseerd als een heistflick , maar de site is een beetje onbetrouwbaar .

Category: Heist films - en.wikipedia.org

Als je m'n posts goed had gelezen, zou je zien dat mijn kritiek zich niet beperkt tot al dan niet aanwezige diepgang.

Zo vind ik 'L, S & TSB' stukken gevarieerder dan 'RD', de personages interessanter en uiteenlopender en bovenal ontzettend grappig... bovendien weet Ritchie dit te doen met ongeveer hetzelfde budget als Tarantino tot zijn beschikking had.

Goed... blijkbaar blijven sommigen nogal hangen bij het feit dat ik eventuele diepgang in de dialogen (of een sterke plottwist daarbinnen... hoor ik niemand meer over) een welkome aanvulling zou hebben gevonden...

Dan nóg wijt ik het aan Tarantino dat hij blijkbaar moeilijk buiten de kaders en structuren van een genre kan bewegen, met betrekking tot 'RD'. Waarin voornoemde ook nog eens in vrijwel iedere film de weg van de minste weerstand kiest door telkens incidenten aan te grijpen om het verhaal te sturen.

Vervolgens zijn er legio mensen die vanwege het niet tonen van de misdaad en de implementatie van (toegegeven) sterk uitgesponnen dialogen de film als meesterwerk bestempelen (4 tot 5 sterren).

Is hun goed recht; neemt niet weg dat ik er zo mijn bedenkingen bij heb...

Voor mij is een aantal gimmicks dus niet afdoende om een film hoog te beoordelen. Het blijft een optelsom van geslaagde en minder geslaagde elementen.

Dat was dan ook het enige waar ik op reageerde. Of je de film nu wel of niet goed vindt verder, dat zal me worst wezen.

Voor de plot geldt trouwens hetzelfde; hoeveel variaties op de plot in een heistfilm zijn er? Niet veel.

Ik vind dus dat hij wel buiten die structuren opereert. Alleen durft de meerderheid van de critici dat niet als inhoud of diepgang te bestempelen. De tijd die een heistfilm normaal aan de heist zelf besteedt, besteedt Tarantino (want hij laat die fase weg) aan gepraat over koetjes en kalfjes tussen gangsters vol referenties naar popcultuur. Dat is uniek, een totaal eigen draai aan het genre. En zelfs dat schijnbare oeverloze gezwets vult de personages met een 'karakter'. Ook het geweld is wat exploitatiever en plastischer geworden dan in de klassieke heistfilm. Een soort Scorsese-touch wellicht. Ik vind RD nog steeds Tarantino's beste.

En xgogax heeft natuurlijk gelijk dat de afzonderlijke elementen in een Tarantino-film bij andere filmmakers geleend zijn. De som der delen is natuurlijk puur Tarantino.

Tsai maakt films over miscommunicatie. Altijd makkelijk om te zeggen dat ie dat van Antonioni jat. Maar in de tijd dat Antonioni films maakte was bepaalde inhoud natuurlijk not-done en derhalve was zijn cinema vernieuwend. Maar dat maakt Tsai's cinema niet minder goed. Vooral inhoudelijk is alles al de revue gepasseerd in de cinema.

Niet als je je beperkt tot één genre en je binnen dat kader blijft bewegen, nee...

Derhalve kan ik dat inderdaad absoluut niet bestempelen als inhoud of diepgang.

Mwah... er wordt ook nog behoorlijk wat geneuzeld over de overval zelf...

Referenties aan popcultuur in films zijn niet dat je zegt 'uniek'.

Ik vind het meer 'wigga'-taal, aangemeten om het bad-boys-imago te versterken. Dat is leuk gedaan, dat geef ik grif toe. Blanke no-no's die als 'gangsta's' lullen is goed gevonden. Maar het zegt mij vrij weinig over hun karakters, behalve dan misschien dat ze allemaal imago prefereren boven echtheid en de potentie uit te groeien tot topcrimineel...

Doe nou niet alsof (pas) in 1992 Tarantino met 'RD' een wereldschokkende trendbreuk teweeg heeft gebracht...

Wigga-taal Daar heb ik dan toch bijzonder weinig van gemerkt..

Natuurlijk wel! Deze stijl heeft ondertussen al bijzonder veel cineasten beïnvloed, waaronder Guy Ritchie (wiens Lock, Stock and Two Smoking Barrels je raar genoeg wel goed vindt)

Tuurlijk! Ik hoop niet dat het nu discussieren om het discussieren wordt Rephlex! Nouveau Violence werd een begrip na Tarantino's eerste twee films.

Het maakt de gangsters menselijk, omdat ze dialogen voeren over dingen die buiten hun gangsterfunctie en de narratief vallen. Ik lul met vrienden ook ooit over de kont van Beyonce, dus ik vind het heel herkenbaar ook. Dat je er minder waarde aan hecht is verder je goed recht.

Wat flauw weer. Tuurlijk zijn er genoeg films met referenties naar popcultuur, maar in Tarantino's oeuvre is het een onderdeel van de stijl geworden. Prominent aanwezig en ik kick erop (vooral de filmreferenties). Tarantino's oeuvre is zelfs onderdeel geworden van de popcultuur. Ik kan er niet omheen. Ik kon er destijds ook niet omheen.

Dat vind ik dan weer een van de kenmerken van Tarantino en daar vind ik hem dan wel weer in geslaagd: Blanke mensen die zwarte straattaal bezigen (met uitzondering van z'n laatste films).

Ik ontken nergens dat hij andere filmmakers heeft geïnspireerd. Daar kan ik het alleen maar mee eens zijn. Maar dat is ook niet wat ik beweer.

Wat is daar zo vreemd aan?

Wat heeft dat te maken met het feit dat ik specifiek 'RD' maar halfslachtig vind...?

Nogmaals: Een deel van de dialogen vind ik echt tof. Sterk ineengevlochten en herkenbaar. Maar ik hoef niet bevestigd te worden in het feit dat het 'ook mensen zijn'. Mijn punt is dat het niets zegt over hun karakter.

Júist het feit dat de onderwerpen van hun dialogen zo universeel zijn voor 'de westerse mens' maakt enerzijds dat het des te bewonderingswaardiger is dat deze zo sterk zijn uitgesponnen, maar anderzijds zorgt die algemene herkenbaarheid er ook voor dat het weinig onthullend is wat betreft de identiteit en het karakter van de personages.

Ook ik kan die (film)referenties in werken van Tarantino doorgaans erg waarderen. Tevens erken ik zijn invloed op de huidige (pop)cultuur.

Neemt niet weg dat ik het niet uniek vind en in (specifiek) 'RD' weinig waarde toevoegen.

Voor de duidelijkheid: We bespreken hier 'RD'.

Ik reageer niet om Tarantino's status en capaciteiten tot discutabel te bestempelen.

Enkele karakters in deze film praten met een New Yorks-accent, als dat is wat je bedoelt.

Nochtans zeg je eerst dat Tarantino allesbehalve geen nieuwe trendbreuk ontketend heeft. En dat valt niet te ontkennen, denk maar aan hoeveel films tegenwoordig extreem geweld met gevatte dialogen proberen te combineren. Zelfs veteraan Tony Scott (die al lang films maakte voor Tarantino) liet zich voor zijn miskleun Domino duidelijk door QT inspireren.

Hoezo 'zwarte' straattaal? De dialoog is toch ook geinspireerd door de slang die blanke mensen bezigden in klassieke gangsterfilms en film noir?

Omdat je kritiek mbt weinig diepgang bij de personages totaal inwisselbaar is; geldt ook voor Ritchie's film dus. En ook de straattaal (hier Britse slang) komt er in voor. Ritchie heeft zich dik laten inspireren door Tarantino.

Dat hoef ik ook niet bevestigd te hebben. Toch wordt die herkenbaarheid in nota bene een gangster veroorzaakt door de slimme dialogen over niets. We krijgen een 'Like a Virgin' dialoog, we lachen erom vanwege de herkenbaarheid, en daarna komen we er pas achter dat het een groep criminelen is. Ontiegelijk slim geschreven. Hij maakt zijn personages likable, geeft ze diepgang. Geen Bergman-diepgang, maar gewone mensen-diepgang.

En daar reageerde ik op. Nu geef je het wel toe. Beetje tegenstrijdig.

Dit snap ik niet. Tarantino geeft ze zo toch gewoon karakter? De opzet van de film is juist dat de personages anoniem starten en toch komen we dingen over hen te weten via dialogen over popculture. Dat is juist de kracht van de film. Ze hebben niet voor niets bijnamen.

Wanneer ik kijk naar de betekenis van het woord 'trendbreuk', dan constateer ik dat dit voor 'RD' niet opgaat.

Alle elementen uit 'RD' (en dan bedoel ik niet de kwaliteit ervan) zijn eerder gebruikt in diverse combinaties en aan de andere kant zijn er ook ná 1992 nog 'klassieke' heistfilms gemaakt.

Dat Tarantino/'RD' een inspiratie vormt voor (veel) cineasten staat buiten kijf, maar is met betrekking tot een eventuele trendbreuk irrelevant.

Nee, dat is niet wat ik bedoel.

'LS&TSB' vond ik op vele fronten (zoals eerder aangegeven) beter.

Ook wat betreft de karakters. Britse slang vind ik helemaal tof (nergens heb ik straattaal bekritiseerd; ook (juist!) niet met betrekking tot 'RD').

Dat Tarantino een inspiratie is (geweest) voor Ritchie staat hier los van (zo vind ik Radiohead bijvoorbeeld vele malen genialer dan The Smiths, welke toch een grote inspiratiebron voor ze zijn).

Inderdaad heel slim geschreven, couldn't agree more.

Ook helemaal mee eens; het werkt sympathiserend.

Dié link kan ik (nog steeds) niet leggen.

Ik kan er weinig uithalen, behalve dat de een wellicht wat socialer/neurotischer/agressiever/whatever(er) is dan de ander...

Overigens wel frappant te zien hoe je eerst aangeeft dat diepgang bijna onmogelijk is in een heistfilm.

Dat dit in 'RD' inderdaad ook niet het geval is, maar dat dat niet van belang is, omdat het daar niet om draait in die film...

... en nu vurig beweert dat Tarantino z'n karakters diepgang geeft...

Zou je me dan een voorbeeld kunnen geven van die zogenaamde wigga-taal, want volgens mij sla je de plank totaal mis.

Dat is gewoon een typisch gangster-taaltje, met roots in New York en New Jersey. Heeft niks met wigga's te maken.

Reservoir Dogs betichten van wigga-taal... Kan het nog gekker?

Zwarte gangsters wellicht... vandaar 'wigga'.

Anders zou ik niet weten waar je deze wijsheid(?) vandaan haalt...

Ik beticht niets of niemand daarmee.

Betichten heeft een negatieve lading, en zo ervaar ik het absoluut niet.

Wigga's zijn blanke mensen die op (zwarte) 'gangsta's' willen lijken en zich daarvoor ook het taaltje eigen maken.

Dat is precies wat ik in de personages in 'RD' herkende. En juist dát vind ik een van de sterke(re) punten van de film.