The Matrix (1999)

deze film weet echt geweldig het hele concept van 'het leven zoals wij het kennen' om te draaien. er zit een briljante filosofie achter. zeer knap.

Ik hou nu eenmaal niet van science fiction films. Al vond ik deze dan nog meevallen. Maar het zal zeker niet mijn favoriet worden.

Die filosofie wordt anders niet zo goed uitgewerkt in de film vind ik.

die filosofie wordt juist heel goed uitgewerkt. heel uitgebreid, heel rustig opgebouwd en uitgelegd. ik vind die filosofie misschien wat simplistisch (niet helemaal het goede woord), maar hij spreekt toch tot de verbeelding.

Beter nog: de filosofie zit voor een groot gedeelte verborgen onder de grond.

Best: de filosofie is eeuwenoud, niks nieuws, enkel een kleine update zodat nerds er ook wat aan zouden hebben.

Om even niet alle filosofie te generaliseren tot ''de filosofie'', er zit genoeg in wat van het ontstaan van de cyberpunk generatie schrijvers afkomstig is bijvoorbeeld. Bepaalde elementen van deze cyberpunk generatie zal zich idd voor een groot gedeelte hebben laten inspireren door de oudheid, maar met de komst van de nieuwe technologie ook nieuwe dingen hebben gecreeerd op het gebied van filosofie.

Ben toch wel erg blij dat ze niet gewoon Plato's grot hebben verfilmd. Dat zou een saaie film zijn geworden.

In bullet time 120 min na schaduwen kijken in een grot, ja geweldig!

Ik bedoelde de filosofie in de film, met voornaamste vraag 'is deze realiteit wel de echte, en what if ...'

En om de Matrix nu cyberpunk te noemen ... Hangt er vanaf hoe strict je de term neemt. Veel cyber, weinig punk als je het mij vraagt.

Het idee van de film (die filosofie waar jullie het over hebben) vind ik heel goed. Alleen het wordt een beetje slecht uitgewerkt vind ik. Mannetjes met grote zwarte jassen en zonnebrillen op, overdreven slowmotions, veel gevechten enzo. Dat vind ik een beetje jammer. Soms lijkt het erg veel op de Terminator zegmaar...

dat heeft toch niets te maken met een slecht uitgewerkte filosofie?

Natuurlijk wel. Hoe iets eruit ziet heeft zeker wel iets te maken met hoe iets uitgewerkt wordt.

natuurlijk heeft hoe iets eruit ziet niets te maken met hoe goed of slecht die filosofie an sich is uitgewerkt.

Nou, dan verschilen wij daarover van mening.

Maar dit heeft niets met mening te maken. Dat is puur een feit. Het uiterlijk zegt niets over de filosofie.

"Vorm gegeven" lijkt me beter op z'n plaats dan "uitgewerkt". Hoewel je natuurlijk kan opperen dat vorm geven tot uitwerken behoort. Leuk trouwens, om nog een verwante ziel tegen te komen, die vindt dat de Matrix een esthetisch onding is.

Het geeft in ieder geval een andere kijk op de zaken, maar niet mijn kijk

Zal ik vandaag of morgen nog wel ff mijn visie op los laten.

Wat een film een cyberpunk film maakt hangt af van iemands individuele interpetatie van waar cyberpunk werkelijk over gaat. In Cyberpunk literatuur draait het vaak om een toekomstvisie van een maatschappij waarin een groot gedeelte van de bevolking overheest wordt door een high tech systeem. Bepaalde individuen gebruiken de informatie stroom tegen de technologie zelf. Motieven voor deze daden zijn uitlopend: van criminele tot aan de drang naar vrijheid. Vaak zijn het combinaties van verschillende motieven. De rebellen leven een marginaal leven, niet te vergeten gevaarlijk. Voor rebel is het een drang, of beter gezegg obsessie, om hun vaardigheden op het gebied van manipulerewn van de technologie. Het is overigens begrijpelijk dat zo iemand die een technologie zo tegen staat en intens haat, aan de andere kant ook liefde ervoo voelt. In de nabije toekomst is het streven van de computertechnologie om alles zo perfect mogelijk te maken. Niet compleet waterdicht betekent voor hun het moeten invoeren van veiligheid in de vorm van zwart ijs (denk aan Gibson's Intrusion Countermeasures Electronics), sentinels, Agents en alle andere vormen hiervan.De vrijheidsstrijders hebben een bepaalde band met machines, waardoor ze zo ernaar verlangen.Vanuit de mens-machines verhouding gezien moet er een bepaalde samensmeltinf/fusie plaats vinden. De ene fusie is groter van aard dan de andere, sommige tijdelijk, andere pernament.Inpluggen met je brein in een computer, chips geimplanteerd krijgen en dat soort zaken. Steeds terugkerende vragen in Cyberpunk zijn dan ook: In hoeverre kan iemand weten of hij of zij nog wel 100 procent mens is? en naarmate de mens steeds in een verder stadium wordt versmeld met de machine, hoe zal het dan duren voordat de mensheid is ''uitgeroeid''? Een andere vraag die Baudrillard ooit al eens aan de kaak sloeg en in cyberpunk vaak ook onduidelijk is: In hoeverre is een hacker die wordt beschreven als een vrijheidsstrijder zoveel anders als een terrorist? Het overtreden van specifieke weteen in een systeem zonder motief, kan zo goed als crimineel worden genoemd.Dat wil niet zeggen dat een regering/systeem geen kenmerken van criminele activiteiten kan vertonen tegenover de bewoners of de omgeving (maar dit terzijde).Vechtend voor vrijheid door middel van illegale wegen kan gerechtvaard zijn. Morpheus zijn ''terror'' acties op Heathrow aiport, zoals te lezenis vanaf Neo's beeldscherm, lijken gerechtvaard te zijn. Maar als het draait om de levens van onschuldigen, voortgebracht uit het syteem en tevens gekweekt, die het moeten ontgelden... Dat schept toch een reeks gemengde gevoelens op. Cyberpunk verhalen zijn in de meeste gevallen naar aardse begrippen ingericht, en tevens onkracht worden door een tweede laag. Er is altijd een tweede, vreemde laag, dimesnie, realiteit, utopia. Een reis door verschillende data berghokken, virtuele realities en gemanipuleerde data wordt vaak gevisualiseerd door een architectuur-achtige lichtreis. Al die onduidelijkheden op het gebied van realiteit en de behoudensvorm van de mens, zijn het handelsmerk van ene Philip K. Dick (naast Gibson de twee grootste cyberpunk inspiratie bronnen voor de twee regisseurs).Denk aan Blade Runner, denk aan Do androids dream of electric sheep.Een groot oog voor detail, wat vaak makkelijk geslikt wordt door de lezers, zei het ook zo in cyberpunk films.
Maar dan is er een kant van The Matrix cyclus, die cyberpunk onwaardig is inwezen. Al referenties naar Alice, de bijbel en al die andere filosofische verwijzingen.. Dit alles samengebracht onder een groot dak. Als Neo zich ontpopt tot superheld in een post modernistische wereld, lijkt de connectie met cyberpunk weg te vagen. Neo kan zijn krachten zowel binnen als buiten de simulatie toepassen, waardoor niet alleen de weteen van cyberpunk worden overtreden, maar tevens die van science fiction (ook interessant om te analyseren). Oog voor detail, wat het eerder genoemde tot fantasy zou moeten bombarderen. I have no mouth and i must scream, een verhaal van Ellison, lijkt wel totaal te passen in de eerste film. Maar dit kan tevens weer tegengesproken worden dankzij het feit dat Ellison's literatuurwerkje in mijn ogen (en die van vele andere) een protytype cyberpunk vertellings is. Zoals al eerder gezegd worden de weteen en regels in cyberpunk naar verloop van tijd steeds minder seriues genomen, wat absoluut onmogelijk is, gezien de verwevingen van ontelbare zaken door elkaar. Vele thema's uit Cyberpunk worden geintegreerd in het verhaal wat doorloopt tot het einde van de trilogie. Een simulatie van Cyberpunk, geheel niet perfect gesimuleerd

Dat is dus één interpretatie van Cyberpunk die jij geeft, de inhoudelijke. Een andere (waarvan ik een fervente aanhanger ben) is dat cyberpunk geen rationele roots kent, maar enkel gevoelsmatig aan te duiden is. Cyberpunk is donker, gritty, korrelig, rauw, rough around the edges, verzaakt aan subtiliteit ... Een visie die dus meer de nadruk legt op het "punk" gedeelte in de term.

Nog een ander aspect (inhoudelijk dan) wat jij een beetje over het hoofd gezien hebt (of ik niet gelezen heb ) is het mengen van biologie met techniek (androids, cyborgs en die dingen).

Vandaar dat er nogal wat discussie bestaat over "The king of cyberpunk" status. Algemeen wordt aangenomen dat dit Blade Runner is, maar de mensen die beide definities in rekening brengen zullen veeleer neigen naar Tetsuo (Shinji Tsukamoto's meesterwerk), waar ook mijn persoonlijke voorkeur naar uitgaat.

min of meer heb ik het er over gehad maar niet overduidelijk dat was dus dat stukje over fuseren van mens en machine.

En over de science fiction kwestie:

Om even op gang te komen. Science Fiction is afgeleid van scienctifiction, ooit bedacht door ene Gernsback, een editor van een pulp blaadje uit de jaren 20 en 30. Deze man schreef ficitieve verhalen, met als setting een fleurige toekomst waarin technici alle problemen die de wereld ooit kende hadden opgelost. Dit had de nodige invloed op de wetenschaps sector. De propaganda literatuur deed jonge mensen beslissen om in de wetenschap te gaan. Na Gernsback doken er meer schrijvers op die dit soort literatuur gingen schrijven: van Ursula K. Le Guin (City of Illusion,Planet of Exile etc.), Robert Heinlein (City of the Galaxy, Starship Troopers etc.) t/m William Gibson. Grote science fiction verzameleraar en editor Ackerman was de persoon verantwoordelijk voor de afkorting ''sci-fi''. We praten hier over hetzelfde decennium waarin high fidelity populair werd afgekort als hi-fi, de jaren 70 dus.

SF is ook een gangbare afkorting, alleen toendertijd nog niet zo in trek vanwege de te vaak link naar San Fransisco.Sci-fi werd een geaccepteerde term door de gehele media. De afkorting werd zelfs door lezers van science fiction gebruikt. De onwetende gebruiken het om science ficion in het algemeen aan te duiden. Lees: als een bescherming om niet in de fout te gaan bij personen die er meer weet van hebben. Ook een andere leuke term zijn intreden deed was ''skiffy'', betekenend dat het om een kleurrijk stukje science fiction troep gaat. In principe is alles wat skiffy is, datgene wat geen nadenken vereist, af en toe vermakelijk kan zijn, maar als science fiction als een grove belediging beschouwd kan worden. Een voorbeeld? Star wars, wat de oorzaak voor het ontstaan van de term was. Maar goed, sci-fi, veel science fiction schrijvers gaan al rillen als ze alleen het woord al horen. Al die tijd die ze steken in goede literatuur, maar in verhouding tot de personen die met sci-fi aan komen, veel minder verdienen en veel minder tijd krijgen. Hiermee probeer ik niet duidelijk te maken dat al al het sci-fi spul zo de prullenbak in kan. Zowel sc-fi als science fiction zijn gelijk in presentatie, maar verschillend in functie. Veel science fiction gaat in wezen niet meer over science, maar is geplaats in een rationeel universum waarin de wetten en regels steeds maar de realiteit bepalen. In The Matrix wordt dit echter toch een beetje ontweken door de speelse wijze waarop het gebracht wordt. Op zich heeft de film alles wat een sci-fi film in zou moeten houden: actie, spanning en een sterke plot. Visueel zijn dit soort films steeds geavanceerder qua technieken. Om even verder te gaan zonder de, in mijn ogen, revolutionaire technieken in de trilogie de hemel in te prijzen (doe ik het toch). Goede science fiction vereist geen groot spektakel. Goed uitgedachte, uitgewerkte ideeen vormen de basis, het intelligengte verhaal wordt rustig en kalm verteld. Hoe vaak komt het wel niet voor dat een kort, bondig, goed science fiction verhaal, wordt volgestopt met alles wat een sci-fi film vereist.Op zo'n moment wordt science fiction sci-fi.Minority Report is zo'n overduidelijk voorbeeld. En in zo'n geval niet per definitie troep. Science Fiction kan je in mijn ogen verdelen in sc-fi en de intelligente literatuur aan de andere kant (fantasy ligt ook op de loer). Dat The Matrix zowel geen pure sci-fi als science fiction is, is te danken aan het faith-element, de mythe, de magie oftwel fantasy staat voor de deur. Sci-fi leunt nog weleens op mythe, wat de film naar die kant zou moeten sleuren. Het concept dat de externe realiteit van Neo & Co virtueel en rekbaar is op zich niet echt rationeel. Maar The Matrix is ook te beschouwen als een mytische metaphoor over hoe de mens weer weder keerde, de realiteit echt zag en overwon. Dan wordt het weer wel rationeel. En zo zeeft de eerste (eigenlijk alle drie) tussen twee kampen in en geniet ook van de geur van fantasy.

Ooh ja en nog een kleine toevoeging:

De film verteld dat wij, de mensheid, de computertechnologie moet vrezen. De mens zal het systeem weleens laten zien hoe je iemand onderdrukt en overheest.Door de hypnotische werking van de film kan het over het hoofd worden gezien, maar als Larry en Andy het nog nadrukkelijker hadden willen overbrengen zou een enorme bordkreet als ''Vrees de wetenschap'' niet misstaan hebben. En wie het zo bekijkt, zou hieruit kunnen concluderen dat het eerder een anti-science fiction film is

Want scifi-films zijn per definitie pro-wetenschap?

Heb ik dat ergens hierboven beweerd dan?

Heb deze herbekeken op video. Net besef ik toch wel dat dit een 5 sterren film is. Op het eerste zicht kwam alles wat verwarrend over enzo maar deze film is echt wel een klassieker door : de revolutionaire actie ( zie bullet proof) die de fundamenten legde voor latere actiefilms, de basis van de filosofie wordt geupdated en omgezet naar een bijzonder fascinerend verhaal. Dit alleen al is geniaal , de soundtrack is perfect , harde rocknummers geven een meerwaarde aan de prachtige mysterieuze sfeer van The Matrix. Toen ik matrix reloaded zag, had ik deze maar 1 keer gezien dus ik vond alles nog even vrij verwarrend en vaag. Met deze fantastische actiefilm in mijn achterhoofd zal ik reloaded nog eens herzien de komende dagen. Vast staat wel dat the matrix ( enkel als door zijn originaliteit) 5 sterren waard is.

volgens mij (zie ook je posts bij twee andere matrix films) probeer je in een gunstig daglicht komente staan bij neo.

Mnee deze film heb ik herbekeken en vond ik ster meer waard , daarom wou ik ook reloaded eens herzien en dan ook gekocht op dvd .Ik weet natuurlijk niet of dit het geval zal zijn met reloaded want ik vond deze in de cinema vrij zwak( toch minder dan deze). Miss kan ik reloaded beter vatten na herziening.

Hij probeert het niet, hij staat al