The Matrix (1999)

Vage film gebouwd rond het idee dat machines mensen als batterijen gebruiken. Als je van veel actie houdt is het misschien wel een aardige film, verwacht niet een goed door dacht verhaal.

Misschien meer symbolisch opvatten. Het is puur entertainment maar wel zo doordacht dat er filosofisch ook wat te smullen valt.

Nee hoor, dan zit je gewoon IN de matrix en sta je absoluut niet open voor alternatieven. Maar dat geeft niet, we hebben ook simpele volgelingen nodig. Stel je voor dat we allemaal zouden gaan nadenken...

Ik ben maar een simpele ziel

Blijft toch een sterke film!

Hele sterke film

Nog een keer een kans gegeven.

Nog waardelozer dan eerst.

Onbegrijpelijk, slechte cgi, saaie en lelijke acteurs.

Voor mij de absolute nr 1 in mijn slechtste films EVER

En dan te bedenken dat John Wick ook met Keanau is. Daar vind ik hem badass

Leuk concept, het idee dat we gebruikt worden als batterijen voor superrobots is ergens wel belachelijk, maar The Matrix zelf is dan erg leuk bedacht. In mijn ogen niet zo diepgaand als de meeste mensen beweren, maar het is een leuk uitgedachte wereld met een leuk verhaal, prima entertainment. De gevechten hier zijn prachtig gechoreografeerd, en de actiescenes zijn van goeie kwaliteit. De karakters zijn harstikke cool allemaal, met zonnebril (Morpheus heeft er een zonder pootjes!) en lange leren jassen en al, alleen blijf ik Keanu Reeves echt een stijve acteur vinden. En het zogenaamde liefdesverhaal was absoluut niet overtuigend, zoveel interactie hebben Neo en Trinity nieteens gehad. De special effects zien er vandaag de dag nog steeds prima uit, en er zit een lekkere soundtrack achter.

Leuke scifi-klassieker met een uniek concept, prima uitgewerkt, en de actiescenes zijn topvermaak, 4,0!

Slecht.

Heel, heel lang geleden eens gezien toen ik een jaar of 12, 13 was. Nu dan eens een deftige kijkbeurt gegund, maar de film blijft voor mij even zwak. Het door velen als diepgaand beschouwd plot is m.i. een simpele kapstok voor een vrij doorsnee actiefilm. Het filosofische gezwets dat ik geregeld hoor van Matrix-fans ontgaat mij volledig. Niettemin kan ik wel begrijpen dat de film een soort cultstatus zou hebben, maar dan eerder door het eigen gothic/emo-achtige sfeertje dat voornamelijk in de eerste helft redelijk aanwezig is: de groene filter, de bleke hoofdpersonages met lange zwartleren jassen en zonnebril. Het heeft iets ontzettend fout, maar is anderzijds net hetgeen wat de film kijkbaar maakt.

Want voor de cast hoef je het niet te doen. Keanu Reeves, Hugo Weaving, Laurence Fishburne: ik vind ze allemaal ontstellend zwak of miscast, tenzij natuurlijk er met houterige klaas Reeves of de overacting van Weaving voor het cultgehalte gekozen is.

Mij doet het alleszins niets. Hier en daar nog wat decorstukken en designs die enigszins de moeite zijn, maar verder weinig soeps, deze sci-fiklassieker(?).

2

Ik vond het best leuk om dit na lange, lange tijd weer eens gezien te hebben. The Matrix is een film met reputatie, waarvan vele aspecten allang als een soort van cultureel canon beschouwd kunnen worden. Maar uiteindelijk is het ook wel een beperkte film; het idee is leuk, maar is én lang niet zo diep als velen beweren (laat staan origineel of complex), én zit ook niet zo heel consistent in elkaar. De film komt ook regelmatig nogal gedateerd en cheesy over, met de niet hele geweldige special effects, maar vooral door de stijlkeuzes: dat geneuzel met lange zwarte leren jassen en zonnebrillen, de kung fu gevechten, de deus-ex-machina tijd- en ruimtemanipulaties. Maar net zoals ik van vele B-films kan genieten, heb ik me hier alsnog als guilty pleasure prima mee vermaakt, en ik denk dat de vervolgen dit weekend ook nog wel langs gaan komen.

Ik kan me voorstellen dat first time viewers The Matrix overroepen vinden want er valt best wel wat op aan te merken. Ik had bij herziening eigenlijk ook wel een mindere waardering verwacht, maar ik ben toch weer aangenaam verrast. Het concept blijft namelijk ijzersterk, de keus tussen de rode en de blauwe pil en het beeld van de onafzienbare rijen menselijke batterijen iconisch en Reeves is voor de verandering prima gecast in de hoofdrol, wat ook gezegd mag worden van Fishburne en met name Weaving- de laatste zal waarschijnlijk eeuwig geassocieerd worden met agent Smith. De special effects ogen nu wat gedateerd maar vond ik nog meer dan acceptabel- al is de overdreven voorliefde van de Wachowski's voor rondvliegend gruis en vallende patroonhulzen evident. De gevechten zijn verder vlot gemonteerd en prima uitgevoerd (zeker voor niet-martial arts specialisten) en hoewel de bullet time momenten nu niet meer dezelfde impact hebben is het niet moeilijk voorstelbaar waarom men er destijds zo enthousiast over was.

De regisseurs hebben er duidelijk voor gekozen de nadruk op actie te leggen, een keuze die niet eens zo verkeerd uitpakt, toch had er m.i. nog wel wat meer gedaan kunnen worden met het concept van de matrix. Dat Neo na de waarheid te hebben geleerd ontkennend reageert en later nog even mompelt dat zijn hele leven tot nu toe een leugen was lijkt me geen recht doen aan de impact die een dergelijke eyeopener zou hebben. Je zou toch op zijn minst verwachten dat hij daarna zijn familie, vrienden, een collega desnoods ervan probeert te overtuigen ook zo'n rood pilletje te nemen, al dan niet onbewust- met alle gevolgen van dien. Het had een iets diepere discussie opgeleverd dan de nu terloopse opmerking van Cypher dat hij achteraf liever de blauwe pil had genomen. Een wat zwaarder punt van kritiek is dat de wereld anno 2199 er erg nep en lelijk uitziet, dat had toch wel veel toffer verbeeld kunnen worden- maar misschien was het geld op en moesten er keuzes gemaakt worden.

Hoewel gevoelsmatig niet eens zo oud, is The Matrix inmiddels wel een klassieker te noemen. De kenmerkende stijl, de big beat-klanken, de toen spectaculaire SFX en het verontrustende verhaal maken van de film een icoon van de jaren 90. Het is grappig de comments van bijna 20 jaar terug op bladzijde 1 even terug te lezen: deze film deed echt wel iets bij veel mensen.

Gisteren deze film voor het eerst sinds jaren weer herzien.

Wij vonden hem nog steeds briljant.

De aanleiding om hem weer te kijken was de film Dark City, die deels op dezelfde sets is opgenomen als The Matrix, maar een jaar ouder is. Waar Dark City echt aanvoelt als een oude film, heb ik dat gevoel bij The Matrix niet.

Natuurlijk staan er meer telefooncellen op straat in 1999, maar de enige technische opmerking - en dat is vooral het 'nadeel' van de huidige hoge resolutie schermen - is wellicht dat je soms wat duidelijk kunt zien dat een scene voor een green screen is opgenomen.

Dat zie je denk ik vooral als je de film al kent, en dus tijd hebt om op details te gaan letten.

Het enige waar ik nog steeds moeite mee heb zijn de Sentinels. Ik vind ze stom, overbodig, en lelijk.

Voor dat, en het zichtbaar zijn van het gebruik van green screens trek ik 0,5 ster af.

4,5* dus.

Overigens:

Dat mensen die de film nu pas voor het eerst zien niets spectaculairs zien kan ik me voorstellen; alles wat vernieuwend was in deze film is vele malen gekopieerd in andere films, en heb je dan allemaal al eens gezien.

Badass, nog steeds.

En dan heb ik het eigenlijk niet eens over de pompende actie of de coole effecten. De grootste troef van deze film is wellicht de koppigheid van de Wachowski’s, die een idee hadden en dat compromisloos doorgedrukt hebben.

Het hele plaatje klopt tot in de kleinste details. Achter ieder shot gaat een hoop denkwerk schuil. The Matrix dompelt je onder in een cyberpunk-onderwereld en laat je twee uur lang niet meer los. Ziedaar de essentie van sterke cinema

Helemaal perfect is deze film echter ook niet. Zo moet je er wel wat kitsch en een occasionele foute oneliner bijnemen. Voorts hadden de Wachowski’s wat vaker de schaar mogen bovenhalen in de montagekamer. Vooral bij het slotstuk lijkt het alsof ze last hadden van keuzestress… Net wanneer je denkt dat het erop zit, volgt er een nieuwe slotscène, gevold door nog eentje etc. Het levert wel vuurwerk op, maar op een gegeven moment mag het ook gewoon stoppen.

Anyway, het blijft een geweldige trip. De 4* blijven dus mooi staan.

ongelofelijk, onbegrijpelijk, niet goed

Ligt eraan wat het doel is van je argument, als je iemand ergens van wilt overtuigen heb je gefaald. Het is natuurlijk ook deels subjectief. Voor de rest wel een leuke vergelijking met de film.

Alles bestaat in een context.

Als je deze film nu voor het eerst bekijkt, anno 2020, lijkt hij wellicht niet zo bijzonder, de special effects zijn de afgelopen 20 jaar gemeengoed geworden, en de gemiddelde Netflix film of serie oogt op onderdelen beter.

Maar in de tijd dat dit uit kwam hadden nog maar weinig mensen een computer, smartphones bestonden nog niet en bij mij voor de deur stond ook een telefooncel. Deze film combineerde voor die tijd het summum aan SFX en CGI, twee decennia later zijn ze bij vlagen nog steeds indrukwekkend.

Daarnaast was de opkomende automatisering en de eerste pogingen richting AI voor velen best bedreigend, Orwelliaanse beelden kregen we met de Matrix, waarbij mensen gehouden worden als dieren of planten, volledig gedomesticeerd en gecontroleerd na de ondergang van de aarde, door dezelfde mensen veroorzaakt, een thema dat actueler is dan ooit.

Het verhaal steekt goed in elkaar, al moet je sommige absurde zaken voor lief nemen, het realiteitsgehalte is laag, zie het kweken van mensen. Maar dat doet niks af aan de dystopische onderliggende filosofische vraagstukken die eerder (Blade Runner) maar ook later in alle betere cultfilms oproepen.

Een perfecte film dan? Nou nee. Keanu is soms echt een houten klaas, Fishburne en Weaving schmieren dat het een lieve lust is maar maken het surreële karakter alleen maar sterker.

Toch zit deze in de Top 10, omdat de film alles heeft wat een goede film nodig heeft, en omdat het één van de trendsetters was.

Sinds 1999 wordt The Matrix gezien als een beïnvloedbare film die op het gebied van actie/special effects een grote indruk heeft achtergelaten op de Amerikaanse filmindustrie.

Het concept is erg aardig, maar de uitwerking voor mij is toch matig. In 2005 heb ik deze film voor het eerst geprobeerd, maar kwam toen niet verder dan 25 minuten. Nu heb ik hem 15 jaar later toch afgekeken, maar het heeft absoluut geen betere indruk op mij achtergelaten.

Natuurlijk zijn de special effects inmiddels wat gedateerd naar 20 jaar en is het dus moeilijker deze film erg serieus te nemen. Ik vind de vecht scènes eigenlijk erg lachwekkend en er absoluut niet uit zien. De bullet time scène was nog wel tof, maar dat is dan ook gelijk de enige toffe actie scène voor mij. Verder is de film erg uitleggerig, tot op het punt dat het me eigenlijk niks boeide. Het lijkt alsof het een geforceerd ingewikkeld plot is, wat eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld is.

Voor de cast hoef je het ook absoluut niet te kijken. De meeste scoren na mijn mening niet eens een voldoende voor zijn acteerprestatie. Keanu Reeves heeft 0 charisma en ook maar weinig acteer skills. Het is allemaal gewoon veel te houterig. Hugo Weaving is hier toch wel wat aan het over-acteren. Enige die een voldoende scoren zijn Fishburne en Pantoliano, maar dat is puur omdat de rest ondermaats presteert.

Ik kan me eigen daardoor moeilijk vinden in wat alle Matrix-fans zeggen over deze film. Het concept is leuk, maar het is wat mij betreft minder uitgewerkt. De vecht scènes waren matig en qua acteerprestaties was het ook gewoon erg ondermaats. Het stijltje is op zich nog wel tof, maar ook erg fout, met die zonnebril en zo’n potloodventer jas.

5.5

Ik heb deze als tiener wel eens gezien, maar zegde me destijds niet veel, sindsdien nooit terug gezien, tot nu. En ook nu, geen grote fan van dit, dit is blijkbaar gewoon niet mijn soort actie-scifi... Sowieso niet de grootste fan van dat slowmotion martial arts gedoe, vond dat "vechten" geeuw zooo loos en saai. Ook het verhaal vond ik echt niet boeiend genoeg, heb me hier echt wat moeten doorsleuren nr het einde, uiteindelijk in 2 x gekeken, wat ook alles zegt. Er is zo'n soort film waar ik echt geen fan van ben en die ik om een of andere reden maar matig kan waarderen en me weet te boeien en daarom ook in 1 rijtje zet, dat zijn oa deze Matrix, Underworld, Resident Evil, Blade, The Mummy...

In zeker zin is deze film zijn tijd ver vooruit. Helaas wordt er met het filosofische uitgangspunt dat we als mens slaven zijn van computers weinig gedaan en is het vooral veel schieten en vechten.

Dit is nu typisch zo'n film die ik geweldig vind, óndanks de actie en special effects.
Kogels ontwijken, een enkele man die een helikopter tegenhoudt met een stuk touw, de (mijns inziens) totaal belachelijke vertragingsscenes in de gevechten (mis ik echt helemaal) bijvoorbeeld...
nee, prima ogenblikken om een snack te pakken, maar dat is het dan ook wel.
Maar gelukkig heeft de film ook veel interessants te bieden.
Zoals de diverse links en verwijzingen naar de Bijbel om (naar ik vermoed) het apocalyptische aspect te benadrukken (Apocalyps=onthulling, oftewel Openbaring (laatste hoofdstuk uit de Bijbel met niet al te zonnig perspectief).
En filosofie: jazeker. Neem nu het buigen van de lepel met de geest. Ik denk dat het uitgangspunt als volgt is: ten eerste moet je je het bestaan van materie erkennen, om dan vol besef van het materische het bestaan ervan middels het bewustzijn weer te ontkennen waarmee alle begrenzingen en beperkingen opgeheven worden waarmee de mogelijkheden (relatief) onbegrensd zijn.Wellicht dat het dan idd mogelijk is om materie te onderwerpen aan de wil van de mens
Ja, ik heb het ook geprobeerd, maar moest me spijtig genoeg toch maar beroepen op mijn waterpomptang... Maar het concept schijnt echt mogelijk te zijn.
Dan kom ik bij de mensenakkers, waar mensen worden gekweekt.
Het verbaast me dat dit veelal als pure onzin wordt weggezet. Oké, de uitvoering is misschien een beetje fantasierijk, maar het concept is zo reëel als het maar wezen kan:
- Tot aan (het begin van) de industriële revolutie in de 18e eeuw leefden en werkten ouders voor hun voortbestaan en de kinderen. Met diverse motieven, dat wel. Zo kon een vader erop azen om zijn boerderij en land ooit aan zijn zoon door te geven, kon een dochter worden uitgehuwelijkt om duizend redenen behalve de liefde, een koning zijn zoon als troonopvolger klaar te stomen etc, om de naam e/o titel van de familie door te geven. En, natuurlijk in liefde: families die het breder hadden genoten alle ruimte om hun kroost op te voeden met spel, warmte en geborgenheid.
Nu leven we in een maatschappij die meer en meer van haar samenleving verlangt om met resultaten te komen, te presteren. Dit, heeft enorme impact op de ontwikkeling van beleving van gevoelens, vrije tijd, prioriteit en identiteit. Tel daarbij op dat het steeds gewoner e/o noodzakelijker wordt voor beide ouders om te werken en de kroost tot de avond op school en opvang te houden. Ouders zien hun dus kind alleen in de paar uurtjes tot ze naar bed gaan en in de weekenden...
'Waar het hart van vol is, daar loopt de mond van over', zijn gesproken woorden van Jezus in de Bijbel.
Nu gaat het niet om het religieuze aspect, ik houd het bij de ethische benadering: waar je vol voor leeft, of waar je je het meest mee bezig houdt, dát zal de voorname rol gaan spelen in je leven.
Oftewel, en het mag ongeloofwaardig klinken, onze liefde voor de maatschappij/samenleving is groeiende en de liefde voor het kind reduceert stapsgewijs. Evenwichtig opvoeden wordt steeds moeilijker en het legt een claim op verantwoordelijkheden voor arbeid en maatschappij.
Het werd vorig jaar voor het eerst geopperd: onhandelbare kinderen op laten voeden door de staat.
Tel daarbij op de ontwikkelingen op het gebied van kunstmatige beïnvloeding op leven en evolutie: die mogelijkheden blijven toenemen. Tót op een dag de wetenschap in staat is om zonder hulp van een baarmoeder in een couveuse (o.i.d.) een kind te laten groeien: goed nieuws! De moeders hoeven niet meer worden belast voor negen maanden lang!
En hiermee is dan al een aardig begin gemaakt met het kweken van mensen. Hele akkers vol? Niet nodig: met een grote fabriekshal is er al veel rendement te behalen.
Dus ja, de uitvoering vind ik in de film een beetje vergezocht, maar hoe het ooit ook zou moge worden, het concept vind ik 'spot on'.
En dan de Matrix zelf, waar het alles om draait: het is eigenlijk al gaande. Was het niet zo dat reclame erop gespitst is om tegen wil en dank onze wil te beïnvloeden opdat je, zonder je het zelf doorhebt, al geprikkeld bent voor het product? Het is namelijk iets dat reeds een algemeen aanvaard gegeven is, en wat we als normaal beschouwen. Maar juist precies dát..., eenzelfde concept in een andere uitvoering, een meer psychologische uitvoering, is al een vorm van manipulatie op onze belevingsrealiteit, en dús (in de meer psychologische uitvoering) is er al een voorwaarde geschept voor zoiets moois als een matrix.
Dus, ja, The Matrix heeft mij een verpletterende indruk nagelaten
Mijn excuses dat ik me even heb laten gaan in mijn verhaal, en ik ben me ook bewust van de enorme ruimte die ik inneem hier. Maar hoe het ook moge zijn, deze film voor mij echt vijf vette volle sterren!

Helaas, de film viel mij bij de eerste kennismaking echt tegen, ik herinner mij dat het was in 2000 en normaal zal ik geen reactie plaatsen op een film die ik zolang geleden gezien heb. Kubussen, filosofieën, schieten en vechten is wat ik mij herinner en tot nu toe heb ik nooit het gevoel gehad (zoals bij sommige films), deze moet ik herzien want het was zo goed of dat ik dacht aan een herkansing. Nogmaals helaas, niet mijn type film!

Toch waardeer ik hem met een 7 omdat mijn vriendin deze film wel goed vind en zo komen we dus uit op die 7!

Film met prima actiescene 's en het verhaal dat aardig goed bedacht is.

Eind jaren ’90 was de digitale revolutie volop in beweging. We krijgen te maken met het fenomeen Internet (vanaf dan eindigt alles op dotcom), gsm wordt geïntroduceerd, google word opgericht en internet café's worden the place to be. De wereld gaat open. Yahoo krijgt voorrang op onze vertrouwde Tv; Hier en daar was er een kritisch geluid te horen van de oude generatie wetenschappers – zijn we niet een beetje slaaf van de stroming ? Niemand die er veel acht op sloeg. En dan kwam the matrix. Het idee sloeg in als een bom. Geen vrije wil, enkel manipulatie. We leven in een gesimuleerde maatschappij en we worden gestuurd door een hogere macht. Volgens de makers een technologische macht. Het brein achter deze film zijn de Wachowski's. Toen dit duo hun voorstel indiende bij een studio was men wantrouwig om een first time director direct met een hoog budget toe te vertrouwen. Om enigszins vertrouwen te winnen, hebben ze dan maar een film noir Bound in elkaar gebokst. Het is een slimme, plottwist film met fraaie visuele vormgeving. Groen licht voor the Matrix. We werden direct van onze sokken geblazen door die mix van verbluffende actie (geïnspireerd op martial arts prenten/anime), geestverruimend filosofie en donkere SF. Inspiratie vanuit de comic book strips met een uiterst verzorgde graphic design. Natuurlijk, het helpt als uw DOP (Bill Pope) afkomstig is van music video’s om het plaatje compleet te maken. En er is die fabuleuze opbouw. Net als neo worden we meegesleurd in de rabbithole alla alice in wonderland en volgt de ene verbijsterende ontdekking na de andere. Toto, I have a feeling we're not in Kansas anymore. Conclusie : top entertainment met een indrukwekkende visuele look. Een film dat mikt op hersenen en hart. De twee vervolgfilms zijn wel Ok maar het nieuwe was eraf. We wisten hoe de matrix in elkaar zat. Maar het eerste deel kwam precies op het goede moment. We stonden aan de eeuwwisseling, Nostredamus werd terug opgevist, het einde van de wereld werd hier en daar luidkeels aangekondigd. Wantrouwen werd groter tegenover de opkomst van een virtuele werkelijkheid en the matrix speelde daar handig op in. Juist daardoor werd de film enorm populair, massale bezoekersaantallen, lovende recensies. We waren zeker niet de enigen om de film te lauweren. Maar er is meer waarom The matrix voor ons een mijlpaal is. We voelden ons in 1999 een beetje zoals de bezoekers die toen Citizen Kane op het doek zagen. Citizen kane uit 1940. Beste film aller tijden volgens de filmgeschiedenisprofessoren. Elke gereputeerde filmrecensent die daarbij zweert. In S & S decennia lang op nr 1. Ck zit niet in onze lijst. We hebben geen voeling met het verhaal en de film ziet er wat academisch uit. Maar de film bezat wel veel innoverende filmtechnieken. Wij zagen de film in de jaren '90 maar voor ons was dit niet meer nieuw. Verhaalstructuur (flashback), montage, deep focus fotografie. Er zijn nu toch betere films met die technieken. Maar voor die toenmalige kijkers moet dit echt nieuw geweest zijn. Met The matrix is dit net zo. Generatie die nu voor het eerst naar the matrix kijkt, zal bijlange niet meer achterovervallen van die innovaties. Bullet time, Kung fu, special effects. Nadien heeft elke actiefilm die zichzelf een beetje respecteert wel iets gejat. Maar wij zagen dit voor het eerst. The matrix is dan ook de troonopvolger van Citizen kane. Jaren later en we kunnen nog altijd niet de film van ons afschudden. Die film blijft in ons DNA zitten. Op restaurant zitten mijn tafelgenoten smakelijk een steak te verorberen, ik kan het niet laten, ik vraag altijd : ben je wel zeker dat dit de smaak is van een biefstuk ? Is de smaak niet voorgeprogrammeerd ? Misschien is dit helemaal geen steak ? Hun expressie (een mix tussen verstomming en enerveren) ... Daar ben ik The matrix eeuwig dankbaar voor.

Een uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 62 : The Matrix

Goede film.

De film waagt zich aan politieke kanten.

Het idee van The Matrix is creatief en erg origineel.

Voor mij is deze film geslaagd.

Bovendien is er geen directe correlatie tussen intelligentie en filmsmaak, ik zie Woland net hierboven een zesje geven. Die heeft heeft toch nog wel het een en andere aan prestigieuze faculteiten bezocht, na zijn middelbare school.

Foei, Woland. #karig.

Zo te zien heeft er iemand zitten gummen...

Enkele berichten verwijderd met persoonlijke aanvallen. Er zijn nu eenmaal verschillende meningen over de film.

Klopt. Anders zou dat ook gelden voor eten of kleding. Hoewel bij dat laatste ik wel twijfel want sommigen lopen erbij of het carnaval is.

Pfff, wat een hoop onzin bij elkaar. En dan bedoel ik de film, niet de reakties.