Fight Club (1999)

Sluit dat elkaar uit dan?

De film valt nou ook weer niet op door het felle kleurgebruik. De stijl vind ik vrij donker te noemen.

The whole package, meneer zilverpistool. EN de mooie vormgeving EN de mooie manier van vertellen EN het absurde verhaal EN de weirde karakters EN de discussiegroepen EN de naam Tyler Durden EN de heftige soundtrack EN de ambiguïteit van het verhaal EN de geweldige hoofdrollen EN de maatschappijkritiek EN het prachtige intro EN de IKEAcatalogus EN....... zovoorts!

Dat ben ik niet oneens met je.

Ben ik het niet met je eens. Vind het geheel juist ZEER coherent.

Het sluit naadloos op elkaar aan. Misschien dat je met de gelaagdheid van het verhaal geen raad weet.

Mag dat niet dan?

Ik snap weer wel dat je die samenhang niet ziet. In de documentaire over Palahniuk, de schrijver van het boek, werd verteld dat het verhaal is ontstaan uit allemaal losstaande verhaaltjes die later tot een geheel werden gebreid. Het verhaal van de steungroepen, de aanklacht tegen IKEA en daarmee de consumtiemaatschappij becritiseerd, twee jongens die een vechtclub organiseren enz. Het feit dat deze verhaaltjes bij elkaar zijn gevoegd maakt het tot een apart, vreemd doch interessant en uniek verhaal, die meerdere lagen creëert. De overtuigende, wellicht overacting en daarmee gekarikaturiseerde personages, acteurs weten een onderbuikgevoel perfect naar boven te brengen. De sfeer die Fincher neerzet maakt het geheel tot een verwarrende boel, zelfs na een tweede, derde en zelfs meerdere keren. Kortom ik vind de film niet slecht.

Nou moe. Moet dat zo ?

komt je goed uit zeker....

Dat er geen tegengas aan mijn visie op de film wordt gegeven vind ik opvallend. Ik had van de 'kenners' wel wat op- en/of aanmerkingen verwacht of dat ik de film wel al dan niet begrepen had. Anders wel over de kromme zinsconstructie die ik toegepast heb. Toch leuk om eens een keer geen commentaar te horen.

Misschien moet je de 23 vorige pagina's even lezen, we blijven niet aan de gang

95% van die berichten zijn dan ook discussies over wie wel en wie niet de film heeft begrepen. 'Maar zie je het dan niet, het is de consumtiemaatschappij' Ik denk alleen dat er meer in zit. In het licht gezien van losse, opzichzelfstaande verhaaltjes behandeld elk verhaaltje zijn moraal. Individualisme, kapitalisme, anarchisme, rebelisme en weet ik wat voor isme's nog meer. Heb aan elkaar plakken van die verhaaltjes heeft ervoor gezorgd dat elementen van het ene verhaal doorgevoerd worden in het andere verhaal. Of daarin gevonden kunnen worden. Ik denk dat niemand de aanklacht tegen de CM gezien had als hij of zij alleen het stukje vechtclub had gezien. Ook niet als het IKEA gedeelte er niet in had gezeten. (Sommige doen het met al niet.) Het verbaasd mij ook dat niemand meer ziet dan alleen die aanklacht of ben ik niet de enige.

Volgens mij is ook elke dialoog , monoloog en situatie in Fight Club een aanklacht tegen de huidige maatschappij..........(maar ik vind acteerprestaties, humor, vertelwijze en de snelle flitsende beeldenstroom ook fantastisch.....of is dat niet je vraag?)

Ik vind dat er van karikaturen en overacting geen sprake is. De personages zijn wel heel herkenbaar en werken mede daardoor op de lachspieren.....

Ik begon al aan mijzelf te twijfelen, maar ik ben dus niet de enige.

Oh ja? Bij mij niet hoor...

9 tot 5 mensen die eens wat anders willen doen, een man die langzaam afglijdt naar de rand van de samenleving, eenzame mensen die contact met de buitenwereld zoeken, meelopend gedrag, een baas waar je blijkbaar ook iets tegen terug kunt zeggen. Allemaal wel herkenbaar. Al is het niet alleen uit je directe omgeving.

Alleen de manier waarop dat in de film terugkomt is zo ongelofelijk vergezocht.

Vind ik nogal meevallen hoor. Origineel zou ik eerder zeggen.

Geloofwaardig? In de zin van "het zou echt moeten kunnen gebeuren"? Moet dat dan? Ongeloofwaardig (bij veel films onbegrijpelijke kritiek, maar goed) en vergezocht zijn heel verschillende dingen, vind ik.

Deze film zit zo boordevol humor dat de toon bijna satirisch is. En in satirische films worden dingen vaak wat dikker aangezet. Erg passend bij deze film. Bigger than life.

Vind ik niet, als je als film zogenaamd serieus wil worden genomen met een maatschappijkritisch standpunt (want het is geen actiefilm zoals we al zo vaak gehoord hebben), mag je toch wel verwachten dat er een bepaalde mate van identificatie plaats moet vinden. Als ik naar lompe figuren met lompe denkbeelden en nutteloze acties wil kijken, zoek ik wel een andere film uit.

Dat is jouw oordeel. Ik vind het geen lompe figuren en lompe denkbeelden. Integendeel. Blijkbaar is dit niet jouw film.

Bij mij wel, griezelig herkenbaar zelfs........vooral Norton (mensen die zich definieren met hun bezit), Pitt (mensen die hun levensvisie willen opdringen dmv geweld......ik noem maar een 11 sept)....etc.

Eng he, die echte wereld waarin we leven?

En ik herken mezelf er ook in; mijn tegendraadse houding ten opzichte van de maatschappij (gelukkig niet via geweld) En verder...... de slaafse volgzaamheid in de Fight Club (hier Pitt, elders Hitler), de slaafse volgzaamheid van bijna iedereen mbt de regels die men maatschappij noemt (met als ideaalbeeld werken, vrouwtje, tuintje, hondje, kindje).........etc

En toch blijf ik met de hoofdpersonen meeleven. Echt onsymphatieke figuren vind ik ze niet, ze willen verandering alleen de manier waarop is niet goed...