Requiem for a Dream (2000)

4,5* prachtig, meeslepend en huiveringwekkend...Een meesterwerkje.

Echt een heel goede film, de werkelijkheid flitste voorbij in deze film. Echt een TOPPER!! Ik vond het ook wel een zeer heftige film om naar te kijken maar hij is echt heel goed. 5*

Wat een film zeg, enorm indrukwekkend. Vooral het verhaal van de moeder maakte de meeste indruk, en dit vooral omdat het niet echt haar eigen schuld was dat ze verslaafd raakte. De andere 3 hebben hier zelf duidelijk voor gekozen, terwijl Sara een positief doel voor ogen had wat uiteindelijk waardeloos uitpakte..
Kortweg briljant, 4.5*

pas voor het eerst gezien, het is zeker een goede film,maar hij staat mij toch ietsje te hoog in de lijst, het eindstuk is wel zo psycho in elkaar gezet dat ik in de lach schoot van de gekheid, toen dat geflits afgelopen was, kom je tot zinnen en dan bedenk je dat het eigelijk wel schokkend was.. hehe. wat kan die oude vrouw acteren zeg de rest doet het ook uitstekend, visueel moet het een beetje geflipt overkomen,maar vond het heel soms irritant, een 4*

hier ben ik het gewoon mee eens

Ik had al veel zeer lovende kritieken over deze film gehoord of gelezen, en daarom was ik erg benieuwd en heb hem gekeken. En ik moet zeggen, de film wist absoluut aan de hoge verwachtingen te voldoen voor mij.
Vanaf begin af aan wordt je al in de film gesleurd. Requiem for a Dream zit vol met heftige en ongemakkelijke scenes, en de eerste scene met Sara en Harry is er al zo eentje. Er is in de film ook op een leuke manier gebruik gemaakt van allerlei visuele trucjes zoals een schokkende handcamera en splitscreens, maar altijd is het functioneel voor het vertellen van het schrijnende verhaal. Nooit had ik het idee dat ik naar het werk van een over-ambitieuze film-maker met de nodige geldingsdrang zat te kijken. Zo'n film die is opgeleukt met allerlei hippe trucjes, zonder dat het enige meerwaarde heeft en zelfs kan storen.
De acteerprestaties van de hoofdpersonen vond ik ook fantastisch. Vooral Ellen Burstyn levert absoluut vakwerk af. Vanaf begin tot eind leef ik mee met dat lieve onschuldige vrouwtje, die veel tegenslagen heeft gekend, en in de film langzaam maar zeker meer aftakelt.
Dat aftakelen geldt voor alle hoofdpersonen in de film. Requiem for a Dream laat op een keiharde en eigenlijk niets verhullende manier zien wat drugs met je kan doen. En alles wordt op een denk ik (want geen ervaring met al die drugs) zeer realistische manier in beeld gebracht.
Ook het camerawerk en kleurgebruik is vaak zeer fraai vind ik. Het taalgebruik is nogal ongepast, maar de film zit vol prachtige shots. Of het nou shots van dichtbij of van wat verder weg zijn.
Wat ook heel erg sfeerbepalend voor de film is is de schitterende muziek. Dramatisch muziek om de dramatische scenes nog meer te laten aankomen, een beetje surrealistisch klinkende muziek (met daarbij ook surrealistische beelden zoals vervormingen en versnellingen) om de kijker een beetje te laten ervaren wat de onder invloed van drugs zijnde hoofdpersonen precies zien of voelen, en meer van dat moois.
In Requiem for a Dream wordt heel goed een bepaalde akelige sfeer neergezet, en de film wordt steeds treuriger en ongemakkelijker om naar te kijken. Met het einde als absolute climax. Een goed begin en een goed einde kunnen heel veel doen voor een film in mijn ogen, en deze film heeft beiden. Het einde is heftig, met de scene waarbij het echt helemaal misgaat, de shocktherapie, orgie en amputatie, als absoluut hoogepunt. Of dieptepunt is misschien beter verwoord. Schitterend gemonteerd met al die harde beelden die elkaar in hoog tempo afwisselen. En de allerlaatste scene is gewoon heel mooi en gevoelig, ontroerend, en zelfs de aftiteling is zeer fraai, wanneer ze het geruis van de zee laten doorklinken
Requiem for a Dream is gewoon een meesterwerk vind ik. Een van de meest indruk makende films die ik ooit heb gezien, en ook daarom gelijk al een van mijn favorieten. 4.5 ster lijkt me een dikverdiende beoordeling.

Bah wat een nare film. Ik heb hem twee keer gezien, maar hij blijft vervelend. Laat wel mooi zien hoe je kan afglijden, maar ik prefereer films die laten zien hoe je kan opklimmen. Het onderwerp spreekt mij gewoon totaal niet aan. Daarom blijf ik steken op 3*

Ellen Burstyn vond ik zo goed in deze film, dat ik haar niet meer wilde zien. Afschuwelijk vond ik het, ik vond het verschrikkelijk om haar kapot te zien gaan aan iets wat door haar dokter voorgeschreven was. Hoe ze heilig in die rot televisieshow van d'r geloofde. Werkelijk verschrikkelijk.

Een enorm beklemmende, claustrofobische film vond ik dit. En samen met the Blair Witch Project is dit de enige film die me zo'n samengeknepen gevoel van een bepaald soort angst in mijn buik kon geven, dat ik eigenlijk steeds weer wenste dat de film afgelopen was.

Niet eens per se confronterend. Ik vind het geen film die zegt: dit kan ook met jou gebeuren als je aan drugs zit. Maar wel een film die laat zien wat er met een ander kan gebeuren. En iedere andere film die ik over drugs had gezien, heeft me nooit zo'n benauwend, betrokken gevoel gegeven als deze. Een ruwe, harde film voor degenen die in die wereld leven in die film.

Zelfs de seksscene vond ik benauwend, hard, ruw. Deze film gaat als het ware op je zitten en dat gevoel wordt versterkt door het geweldige cameragebruik.

En dan het steeds terugkerende nummer Lux Atearna van Clint Mansell... Ja, geweldig.

een zeer heftige film

kreeg er zelfs een gek gevoel van

4.0*

knap gemaakt!

Ik vond het echt slecht. er gebeurde echt niets in deze film. Ja druggebruik en het gebruik van dieetpillen. Echt een saaie film. (Maar dat is mijn menig hé)

Je hoeft de film ook niet een 0,5 te geven alleen omdat hij saai is . Ik vond hem ook wel saai maar werkelijk prachtig!

ja hij kon me echt geen minuut boeien. Dan verdient hij voor mij niet meer dan 0.5

*Diepe zucht* Jouw mening, hé.

inderdaad

Grote verwachting, grote teleurstelling. Sommige shots waren irritant en het verhaal vond ik ook maar zeer mager. Zoiets als dit kan me echt niet boeien maar om er hier nog positieve elementen in te gooien geef ik een 2.5 voor de goede acteerprestatie's en de supercoole soundtrack !

Respecteer ook iemand anders smaak svp.

Toby N. Tucker schreef:

(quote)

Ach ja, mensen die bijvoorbeeld 'toppers in concert' hoger aanslaan dan een symphonie van Mahler moeten er ook zijn...

alsof requim for a dream hoogstaand is n beetje dramatische muziek bij drugsclichebeelden monteren oh oh oh wat is het toch ellendig om met drugs te leven Toppers is hoogstwaarschijnlijk echter dan deze film ...What you see is what you get kun je van deze sentimentele draak van een film niet zeggen..

Erg artificieel, maar het werkt.

4 sterren.

Als je al niet in een depri-bui bent, wordt je dat wel door deze film...

Het verhaal heeft dan wel niet zoveel om het lijf, maar hier wordt wel goed weer gegeven, dat een gewoon leven door iets als drugs behoorlijk kapot kan worden gemaakt...

****

Is in de meeste films die over drugs gaan e dat je dat merkt dat drugs zo goed als alles kapot maakt.

Maar deze film toont dan ook andere kanten wat er met je kan gebeuren als je aan drugs gaat zoals de vriendin van harry.

...zoals ik ook al zei...

Sommige "dokters" geven pillen met amfetamine (speed) mee aan hun patienten die willen afvallen. Amfetamine verminderd namelijk de eetlust. Het waren dus geen dieetpillen maar speedpillen die Sara innam.

Hele aangrijpende film: 5 sterren

Ja, als je zo praat kan je elke film wel als saai afdoen. Daarnaast is de uitwerking in deze film ook origineel genoeg om de rest te doen vergeten (wat ik dan dus totaal niet nodig acht, maar dat terzijde).

ivm. die uitwerking

Ik vind dat de turbo-stijl van Aronofski in contrast staat met het redelijk saaie plot.

Nog niet gezien, is hij goed of euh?? Let me know

Eigenlijk is hij vrij slecht. Vandaar het hoge gemiddelde en de ruim 40 pagina's vol lof.

had er een stuk van gezien en vond 'm meteen al goed, alleen jammer dat de subtitels zo vervelend deden dus heb ik 'm niet afgekeken. ga 'm zeker nog een keer afkijken.