La Meglio Gioventù (2003)

Vergelijkingen met GTST slaan echt nergens op.

Echt wel, zonder denigrerend te zijn: typisch huisvrouwenvermaak.

Het gaat allemaal maar zijn gangetje, zonder naar een climax toe te werken. Veel herhalingen van zetten.

Tja, zonder denigrerend te zijn: ik vind dat een vergelijking die bijzonder weinig cinema-inzicht bewijst.

Het gaat allemaal maar zijn gangetje?

Hier gebeurt in een mensenleven wat de meesten nog niet in 10 levens zouden meemaken.

Dat mag, maar je kunt er niet omheen dat de fouten die de hoofdpersonages in deze film maken net zoals in een soap niet deconstructief van aard zijn. Typisch soap element! De personages wordt alle tijd gegund om hun fouten te herstellen. En dat dan in draaiende cirkeltjes.....

Trouwens ook zo `n typisch soap element. Er gebeurt schijnbaar van alles. Maar het komt allemaal kunstmatig en daardoor geforceerd over. Ook de menselijke emoties. Zo doorzichtig en onuitgediept vaak. Verder hier ook behoorlijk eendemensionaal.

Nou nee.. het is gewoon puur menselijk. Het is niet bepaald alsof alles uiteindelijk goed of fout loopt of op zn pootjes terecht komt.

Geluk onstaat en valt weg, ellende ontstaat en men moet verder etc.

Wat heeft dat met draaiende cirkeltjes te maken? (nog even buiten het feit dat in een normaal leven ook een hoop nogal volgens conjunctuurbewegingen verloopt).

Tja, elk familiedrama dat niet bevalt is makkelijk te degraderen tot soap. Makkelijk en flauw commentaar van mensen die niet in staat zijn echte argumenten te verzinnen en hun eigen concentratie stoornissen compenseren met magere vergelijkingen.

In mijn 1ste post geef ik sowieso ook meerdere argumenten waarom de film niet beviel. Zelfs nog in de laatste. Je kunt er natuurlijk ook blind voor zijn....

Ik hoor trouwens ook niemand argumenten aanvoeren waarom dit geen soap zou zijn. Leuk dat er zoveel mensen wel van kunnen genieten, maar het geheel heeft gewoon veel weg van een soap. Klaar.

Maar ik snap je volledig, familiedrama, veel drama wat als je er geen zin in hebt huisvrouwenfilm lijkt etc. Typisch argumenten van iemand die vanaf minuut 1 niks met de film kan en de sfeer niet kan vatten en daarna alles negatief gaat opvatten zonder echt in de film te raken.

In het begin oogde alles nog wel fris en leek het niet op een soap.

Maar na 3 uur was de kan leeg en concentreerde zich het verhaal eigenlijk alleen maar op Nicola. Hij stond bijna telkens centraal. Het kon nog uren zo doorgaan, zonder op visueel of emotioneel vlak te beklijven of te ontroeren. In het begin zat ik wel in de film, maar de blijvende oppervlakkige eenzijdige belichtingen gingen mij steeds meer tegenstaan. De film duurt 3 uur te lang.

Net zoals jij een Koyaanisquatsi niet kan waarderen, omdat je niet in een soort van hypnotische extase raakte, had ik dat hier. Het boeide mij allemaal niet meer. Gebrek aan sympathie voor de hoofdpersoon is een doodsteek voor deze film net zoals beeldenstromen ook niks voorstellen als ze onsamenhangend over je beeldbuis vloeien. Daarbij doet Nicola nooit iets fout, dus hoezo menselijk?

zo hij duurt wel lang :O

Helamaal akkoord, en ik geef ook 4.5 sterren. Mooi opgemerkt dat van die chauffeur die nauwelijks naar de weg kijkt. Dat zijn misschien details, maar ik kan me voorstellen dat je je daaraan kan ergeren.

****1/2

Dit is gewoon een miniserie. Dit moet daarom ook gewoon in de miniserie toplijst staan en niet hier. Ja, je kunt het allemaal achter elkaar kijken, maar hoeveel mensen doen zichzelf dit aan? Ik heb hem ook gewoon gezien in vier losse delen. Een tijdje terug eindelijk de laatste bekeken.

Het laatste deel is het beste denk ik. Of toch het eerste? Of misschien de derde? Deel 2 vond ik niet heel erg bijzonder, deel 3 had de memorabele zelfmoordscene (die na herziening echter niet meer zo krachtig was) maar deel 4 had de beste sfeer en had de mooie wandelingscene.

De serie is prima uitgevoerd, al is het meestal totaal niet bijzonder. Hier en daar word het dan weer even beter met een sterke scene er doorheen en daarna gaat het weer erg normaal verder. Moet ook als het zo lang duurt, maar toch jammer dat deze film(/serie ) niet constant genoeg blijft in kwaliteit. Af en toe ronduit saai, dan weer mooi, boeiend, dan weer totaal leeg...

Kleine 3*. Of toch maar een gewone? Of toch maar een dikke? Nou ja, in elk geval prima als miniserie, echter als film niet compleet geslaagd en natuurlijk totaal overgewaardeerd. Heb ooit eens gezien dat er in een recensie over deze film werd geschreven: 'Zien is geloven' Vind ik dus wel meevallen, aangezien ik er juist veel meer van had verwacht. Misschien wel dat je het moet zien om te geloven hoe realistisch de film gedaan is, zo is dit volgens mij de enige film waar ik heb gezien dat een persoon voordat 'ie in de auto gaat zitten eerst de voorste stoel achteruit klapt om iets achterin te zetten Totaal onbelangrijk, maar dit zijn van die normale dingen die bij andere films er lekker uit worden gelaten (en die dan gelukkig ook een stuk korter zijn!)

Zeer mooie film. Er zal best wat op aan te merken zijn, maar ik ben als kijker echt geraakt door wat de karakters meemaken en hoe dat door de acteurs is neergezet.

Sublieme film; heb de wijze beslissing genomen om de film in stukken te bekijken en zo verveelt hij geen moment.

Er zijn al veel goede dingen en slechte dingen over de film gezegd, en daarom besloot ik om hem weer te kijken. Net als de vorige kijkbeurt werd ik vanaf het begin gegrepen door de film en vooral door zijn karakters. De meeste lof gaat uit naar Alessio Boni die als Matteo een zeer complex karakter op een perfecte manier weet neer te zetten.

Feitelijk biedt deze film het complete pakket, en is dan ook uitstekend verzorgd tot aan het einde. Wie bereid is om zich te laten meeslepen, zal deze film voor altijd herinneren. Want kan ooit "de wandeling" aan het einde vergeten. La Meglio Gioventù is simpelweg een moderne klassieker, en staat op die ladder wat mij betreft net zo hoog als Mulholland Dr.

Wie deze film vergelijkt met een soap of vrouwenserie weet echt niet waar hij/zij over praat, dat is hetzelfde als zeggen dat een rode deur blauw is.

Dergelijke films zijn ook bedoeld voor de meer "fijn"-gevoelige mens, zij die werkelijk verdieping zoeken.

En Gizzman; je beschrijft " af en toe ronduit saai, dan weer....", is jouw leven een grote aaneenschakelijk van boeiende gebeurtenissen?

Helemaal mee eens Nathalie!!

Maar die verdieping ontbrak hier vaak.

Ik heb hem vandaag in een keer gezien en vondt het een erg ontroerende film. Ik leefde erg mee met de personages, met name matteo. Toch was het 'eerste' deel een stuk relevanter voor mij en voelde het tweede deel een beetje lang aan.

De meeste dingen die zich afspelen in de laatste 2 uur zijn erg voorspelbaar, wat er voor zorgde dat ik mijn aandacht er soms niet bij kon houden.

Ik vond dat er goed geacteerd werd en dat de acteurs ook redelijk veranderde (niet allemaal) in de 40 jaar waarin de film zich afspeelt.

De muziek was prima en er zaten veel mooie shots in van Italie.

Heeft het mijn verwachtingen waargemaakt? niet helemaal, toch krijgt de film 3,5* van mij, mede door het sterke eerste uur.

Vandaag in de videotheek gezien, twijfelde even om hem te huuren. Toch hakkte ik beetje af van de speelduur. Zal volgende week hier tijd voor vrij maken.

Lange zit, maar ik heb wel genoten.....

de film is een beetje te lang naar mijn zin. ik had het beter gevonden als ook de belevenissen van giorgia meer in beeld zouden zijn gebracht. volgens mij draait heel de opening van de film hier echt rond, waarna ze dan een hele tijd niet meer aan bod komt en later als een soort bijrolletje er weer in gekatapulteerd wordt.

alsnog een mooie film

Wow... deze film laat een diepe indruk na, je leert de personages heel goed kennen en op het einde van de film is het zwaar om afscheid te nemen. Ik kreeg tranen in de ogen bij het tragische moment in het midden maar ik zal niets verklappen voor zij die hem nog niet gezien hebben van mij krijgt hij vijf sterren

Wat een film. Geweldig hoe je in 6 uur tijd 50 jaar Italiaanse geschiedenis voor je kiezen krijgt. Personages zijn ook zeer goed uitgediept en inderdaad, bij Matteo lijkt het wel of de acteur hem daadwerkelijk is geworden.

4,5 *

Deel 1 inmiddels gezien. Ik moet eerlijk toegeven dat het moeilijk is om hierover iets te zeggen dat ook werkelijk voor de hele film geldt. De film begint met een erg mooi nummer, waardoor ik meteen meer zin had gekregen in de film. Het gemiddelde is ook behoorlijk hoog, dus het kon niet meer echt foutgaan, dacht ik. Ook het tijdsduur is geen minpunt. Hak het in stukjes en kijk een uur per dag, heb ik ook gedaan. Al moet ik natuurlijk deel 2 ook nog zien.

Het verhaal is een beetje te standaard. Elk willekeurige Italiaans gezin had denk ik kunnen voldoen aan de eisen van het verhaal. De personages zijn leuk, maar niet geheel interessant. Het lijkt ook alsof de regisseur helemaal geen moeite heeft gedaan om de personages wat boeiender te maken. We leren ze namelijk kennen als iemand anders over degene praat, zo van :Je bent anders dan Matteo, hij is vreemd etc. Ook heb ik gemerkt dat Italianen een vreemde manier van acteren hebben. Althans, bij zogenaamde grappige personages. Ook met Benigni in Life is Beautiful,

komt eerder irritant dan grappig of leuk over.

Matteo is de stoere personage. Zoals zijn vader al zei; ook hij heeft gevoelens, maar hij zal het nooit laten merken. Hij zeurt niet, klaagt niet en doet wat hij moet doen. HIj gaat het leger in, werkt als agent en gaat ook een tijdje als stoere fotograaf door het leven. Mijn favoriete personage was dan ook snel bekend. Nicola is een goede kerel, ook de manier hoe hij met zijn dochter en vrouw omging stond me aan, maar nogmaals, dat zogenaamde grappige gedrag irriteerde me soms.

Er is goed gefilmd, tenslotte verveelde ik me geen moment. De film heeft momenten waarbij de tempo erg laag is, of het zelfs helemaal stil is, maar toch was dat geen reden om me te vervelen. Over het algemeen zit de vaart er goed in, al leek de tijd in de film soms wel erg snel te gaan, maar de film is goed te volgen.

Hoe dan ook, ik ben zeker wel benieuwd naar deel 2.