First Blood (1982)

Als kleine actiefilm is het dan ook één van de beteren in zijn soort..

Cultfilm!

Jeugdparel!

Dit is de kaskraker waarmee Stallone de hele wereld overging. Zelfs in het kleinste dorp in de uithoeken van Afrika kennen ze Rambo. In mijn familie, 26 jaar na dato, worden sterke en grote ooms letterlijk `Rambo` genoemd.

In heel het Midden-Oosten en van Marakech tot Istanboel, hangen posters van Rambo in verlaten achterbuurtsteegjes en op de deuren van vuile eendagsbioscopen.

Met deze prent veroverde Stallone de harten van ieder op aarde. Terwijl het een hele slechte film is, nu ik het afgelopen week weer uit de kast gehaald heb.

3,0

Mooie klassieker die nog steeds zeer de moeite waard is. Waar latere delen het drama meer verlegden richting actie, was deze nog volledig in balans. Zeer goed.

Inderdaad. Echt zo'n type film die zwaar over-the-top is, maar tegelijkertijd ook volledig in balans is, erg knap gedaan. Na lange tijd ook eigenlijk toe aan herziening en wellicht zit er dit keer een verhoging in.

Uitstekende film.

Perfect gedoseerd, meeslepend en spannend.

Brain Dennehy is geweldig en zeer overtuigend als etterbak van een sheriff [sowieso fantastische acteur], maar ook de wat onderschatte Stallone is hier op dreef.

Het feit dat hij de stunt vallend van rots in boom echt zelf heeft gedaan [en daarbij 3 ribben brak] dwingt respect af, de pijnkreun die je hoort is dan ook echt.

De beste uit de Rambo reeks!

weet je dat wel zeker dat dit echt is? Ik geloof nooit dat hij echt rechtstreeks viel van de rots op de boomtakken en hard kreunt van de pijn, hoor

Hij deed wel een deel, maar niet alles.

IMDB trivia: The rest of the stunt fall, was performed by Bobby Sargent.

Dit is zo een film die de volle 5 sterren dubbel en dik verdiend.

goede film alleen beetje overdreven natuurlijk...

Jeugdsentiment natuurlijk al moet ik wel toegeven dat het alweer erg lang geleden is dat ik hem voor het laatst zag. Het verhaaltje stelt opzich niet veel voor en is natuurlijk erg ongeloofwaardig maar de entertainment waarde, sfeer en mooie actiescenes doen het allemaal heerlijk wegkijken.

3,5 sterren

Wel knap eigenlijk dat een over-the-top actiefilm met een oppervlakkig verhaaltje als dit, het psychologische aspect zodanig weet uit te werken, dat je toch nog een sterke karakterstudie krijgt.

't is alweer een tijdje terug dat ik 'm voor het laatst heb gezien, maar dit kan na herziening flink stijgen.

Rambo en karakterstudie.

lol.

Laten we het vooral ridiculiseren, het zwakte-argument van mensen die gewoon niet lijken te begrijpen waarom iets in essentie werkt.

Als jij beweert dat Rambo psychologische diepgang bevat begrijp ik je inderdaad niet.

Maar ik ben een en al oor...

Het wordt je in deze film zo goed als voorgekauwd.. maar als dat al te moelijk voor je is, tjsa..

Zonder over deze film te oordelen (ik heb 'm niet gezien): psychologische diepgang die wordt voorgekauwd is net zoiets als rood gras. Dat bestaat niet.

Ik vind ook dat de film weinig tot geen psychologische diepgang kent. Het gegeven dat Rambo een veteraan is met een oorlogstrauma wordt verder toch niet uitgewerkt?

het zet je wel aan het denken waarom er iets bij hem geknapt was als ze hem niet met rust lieten

Precies. Het verleden an sich doet er weinig aan toe hier, de film duurt ook amper anderhalf uur, dus daar echt op ingaan om een fatsoenlijke karakterschets te krijgen, lijkt me niet van toepassing. Een drie-tal flashbacks (plus het commentaar van Trautman over Rambo zelf) is eigenlijk al genoeg.

Sowieso kan de film wel tellen als flinke Vietnamkritiek. Ben ook geen grote fan verder van de eerste Rambo, maar het is toch iets draaglijker op dat vlak dan bv een Deer Hunter, die 3 uur lang niets anders doet dan zijn voorgekauwde simplistische gal te spuwen omtrent de Vietnamoorlog.

Volgens mij komt dat in het tweede deel juist meer naar voren.

Tuurlijk wel.. tenzij jij psychologische diepgang haalt uit zwijgende scènes waarin je moet gokken wat iemand voelt of denkt

Rambo beschrijft de gehele film al hoe hij zich voelt, voelt zich genaaid door het gewone volk en de regering en breekt uiteindelijk tenslotte als hij alles in puin heeft geschoten. Die momenten lijken me psychologische diepgang te over.

Net voor de gelegenheid herzien (plus docu) en er zit echt heel weinig diepte in. Diepte heeft toch te maken met een bepaalde invoelbaarheid van karakters en hun beweegredenen en op dit vlak schiet de film te kort.

De eerste scene met de oudere vrouw heeft enkel een mededelende functie: Rambo is een Vietnam veteraan en bovendien was het kut in Vietnam.

Meteen daarna wordt ie opgepakt voor landloperij.

Paar minuten later krijgt Rambo (tijdens het verhoor plus ontsnapping uit het politiebureau welgeteld 3 flashbacks van zo'n 3 (!!) sec mbt zijn tijd in Vietnam.

Dan volgt een grote actierijke fase waarin enkel 1 scene van zo'n 5 sec. wijst op de emotionele last die Rambo met zich meedraagt: hij kijkt die dode agent aan en de muziek en het gezicht van Sly doen de rest: hij zal wel denken aan de doden die hij zag in Vietnam.

Daarna moeten we wachten tot de climax ons een emotionele uitbarsting van John Rambo laat zien, maar zelfs dat werkt maar half omdat de film ons tot dan toe te weinig inzicht heeft gegeven in de emotionele wereld van Rambo.
Zelfs Trautman verschaft ons weinig inzicht omdat ie het enkel heeft over Rambo als vechtmachine.

De film heeft echt te weinig diepgang.

Voor mij persoonlijk wordt de film een stuk minder na de verschijning van Trautman. Personage is te karikaturaal en Crenna brengt het ook niet geweldig. Kirk Douglas zou die rol oorspronkelijk spelen maar hij was 't niet eens met het script. In de docu die ik zag had men het over de verschillen met het boek en ik zag een glimp van het oorspronkelijke testpubliek-einde. De film had stukken beter kunnen zijn, maar men koos voor een commercieel aantrekkelijker einde. Jammer. Ik blijf bij mijn 2,5* trouwens.

Je moet Orbit's opmerking ook niet zo letterlijk nemen. Tuurlijk bevat de film over het geheel weinig diepgang (is gelukkig ook niet de bedoeling), maar zodra het aankomt op Rambo zelf, krijg je m.i. wel een goede karakterschets. Zoals ik al eerder aangaf, je moet ook niet zo diep graven in zijn verleden, de flashbacks en Trautman doen genoeg.

Het lijkt mij vrij duidelijk, wanneer Rambo vast zat op het politiebureau, de remmen pas echt doorsloegen toen ie werd aangepakt door de sheriff(s). We zien een soortgelijk handelswijze terug in de flashbacks, waardoor het dus duidelijk wordt waarom hij zo doorsloeg. Tevens het sein dat er wel degelijk een connectie is met zijn emotionele wereld. De jacht die dan volgt heeft dan veel weg van een aantal gebeurtenissen in Vietnam, waar Trautman het dus ook over had.

Oftewel: First Blood geeft een prima beeld wat Vietnam met je kan doen (De Rambo-films, eerste 2 vooral, worden dan ook vaak gezien als zware Vietnam-kritiek). Maar First Blood zou First Blood niet zijn, als Rambo ook nog eens gerechtigheid wil. Over-the-top uitgewerkt, maar perfect in balans.

Ach ja, 't is maar net hoe je het allemaal opvat.

Ik doe er overigens een halfje bovenop, ik oordeelde hier te kritisch over.

Inderdaad, precies zoals je het zegt The Last. Natuurlijk is dit geen psychologisch drama of een gevoelsfilm.. maar om te zeggen dat zijn motieven niet zijn te volgen of dat er verder geen diepgang inzit is natuurlijk ridicuul! Voor de geschetste situatie is dat namelijk precies de hoeveelheid diepgang die je mag verwachten.

Verder is dit gewoon een lekkere gooi- en smijtfilm van het betere soort

Nu dus wel?



Uh, nee dus! Leuk dat er absoluut iets van een emotioneel motief in zit (gemeld wordt), maar qua karakterschets of psychologische diepte zijn de film en het personage zo plat als een dubbeltje. Terechte opmerking dus op de vorige pagina van Apollonisch.



Zei ik toch al? 3 flashbacks van 3 sec tijdens de verhoring



Niemand beweert dat de motieven niet te volgen zijn.

Maar jullie verwarren emotionele diepte of psychologische diepte met een simpele MELDING van een motief. En dat is iets heel anders, hoe hard jullie het ook proberen te vergoeilijken. Platte film.

elk hun mening hé, Ramon

Die is al eeuwenoud ja. Moet ook nog onderbouwd worden natuurlijk.

Ik heb deze film 5 sterren gegeven. maar ik heb eigenlijk geen behoefte om een mening te onderbouwen.

Gewoon 5 sterren, ik vind dit een topfilm. Al kijk ik deze film 100 keer, ik zal hem nooit saai vinden. Ik vind het een goed verhaal en het is zeer goed in mekaar gezet.
Rambo heeft niet de bedoeling om iemand kwaad te doen. Die dikke agent is met de ruzie begonnen door te discrimineren. Rambo is daarna beginnen door te flippen. Hij heeft zichzelf natuurlijk niet gemaakt, de maatschappij en de oorlog hebben hem gemaakt wie hij is. Deze film laat heel goed zien hoe een getraumatiseerd en uitzonderlijk goed getraind persoon als Rambo kan reageren als hij in het nauw gedreven wordt.
En veel mensen zeggen wel dat dit ongeloofwaardig is. Ik vind dit verhaal geloofwaardiger dan bijvoorbeeld Scarface.
ik vind dit samen met Rocky dan ook de beste rol van Sylvester Stallone.

Dat wordt toch ook niet gevraagd? Een user vindt de film plat en daar wordt dan door anderen bits op gereageerd. Maar ik ben het met de betreffende user eens. Tuurlijk wordt er een motivatie gegeven voor Rambo's doen en laten, maar van psychologische diepte is gewoonweg geen sprake. Als je er toch van genoten hebt is dat verder best hoor.

nice