The Great Escape (1963)

Komt ook omdat de top van de wehrmacht ook nooit echt geweten heeft wat ze moeten doen. Een goed leger moet politiek neutraal zijn, en gewoon de orders van de regering opvolgen (in dit geval de nationaalsocialisten).

Al van in de jaren 30 kregen jongens met een partijkaart meer kans om door te groeien in het leger, en de NSDAP plaatste ook enkele generaals bovenaan de Wehrmacht. (Keitel, Jodl). Hitler was enorm bang dat een staatsgreep van reactionaire wehrmacht-gezaghebbers een einde zou maken aan zijn bestuur, en wou dat ook vermijden.

In 1944 zijn enkele voorname leden van de wehmacht ook bijna geslaagd in een staatsgreep tegen Hitler. Vanaf die moment vertrouwde Hitler de wehmacht ook voor geen haar meer.

De wehrmacht als organisatie is na de oorlog ook compleet vrijgesproken. Individuen werden wel vervolgd voor kleine misdaadjes die je in iedere oorlog ziet (kijk naar de Amerikanen in Irak en Afghanistan).

Dat wist ik niet, maar ik kan het wel begrijpen. Beiden waren gegijzeld door de oorlog. De een door dienstplicht, de andere omdat hij toevallig met zijn vliegtuig neer stortte.

De Geneefse conventies werden vrij goed nageleefd door de Amerikanen, Britten en Duitsers. De Russen en Jappen zagen krijgsgevangen vaak als goedkope werkkrachten wiens leven niets waard was. Het is dan ook niet verwonderlijk dat het dodental in Japanse en Sovjet-kampen vele malen hoger ligt. In Duitse en geallieerde kampen lag het dodencijfer nooit hoger dan 2%. Sommige Russische en Japanse krijgsgevangenkampen overtroeven zelfs sommige Duitse concentratiekampen in sterftecijfer.

De laatste krijgsgevangenen werden in 1949 vrij gelaten. Gewone wehrmachtsoldaten waren vaak al in de loop van 1945 en 1946 naar huis gestuurd, terwijl soldaten van de SS wat langer bleven.

Waarom 1949? Bij de oprichting van de BRD en de officiële beëindiging van de oorlog. Volgens de conventie van Genève moeten krijgsgevangen vrijgelaten worden 'wanneer de vijandigheden gestaakt worden'.

De Russen waren van plan om de krijgsgevangen levenslang te houden. Pas na de dood van Stalin kon voorzichtig onderhandeld worden voor de vrijlating: De laatsten werden pas in 1955 vrijgelaten. Omdat dit niet conform is met de conventie van Genève kan dit ook als misdaad aanzien worden.

Het is waar dat op het zuidelijke front nooit slachtpartijen hebben plaatsgevonden. Het grote verschil tussen het Zuidelijke front en het Oostelijke front is dat:

1) In Noord-Afrika weinig Joden leefden. (In Wit-Rusland was voor de oorlog 25% van de bevolking Joods)

2) Aan het Oosten deed de Wehrmacht het vuile werk (tegen de Russen vechten in de modder en sneeuw), terwijl de SS achter het front zich bezig hield met het opruimen van 'ongewenste elementen'*. In Afrika is dit nooit het geval geweest.

Erwin Rommel is anno 2011 nog steeds razend populair in Duitsland. Hij was een van de geniaalste militaire strategen (Noord-Afrika en Fall Gelb), en werd in 1944 tot zelfmoord gedwongen vanwege zijn bijdrage in de staatsgreep tegen Hitler.

Leuke onderhoudende film over een stalag waar een groep Britten en Amerikanen probeert uit te ontsnappen. Onlangs de redelijk lange duur in 1 adem afgekeken.

Het sfeertje wat heerst in het kamp maakt het erg fijn om te kijken, maar soms heb je het idee dat de gevangenen wel erg arrogant zijn en de bewakers weer erg laks en nonchalant. Dit deed wel een beetje afbreuk aan de geloofwaardigheid van de film. Natuurlijk is het waargebeurd, maar ik vraag me af in hoeverre de makers de gebeurtenissen echt hebben opgevolgd. Wat me hierbij ook stoorde was de belichting. Ik snap dat Sturgess geen zwarte vlekken wilde hebben (zal in die tijd ook wat minder worden gebruikt als tegenwoordig met alle HD-televisies), maar dat men steeds in de schijnwerpers ging staan werkte ook niet echt mee.

Gelukkig bevat de film wel veel spanning. Door sterk acteerwerk worden de kleine dingetjes zoals hierboven geschreven teniet gedaan, en je zit er echt in. Voor dat je het weet zijn de mannen alweer ontsnapt. De tijd vliegt voorbij en de karakters zijn leuk uitgewerkt. Alhoewel er natuurlijk 500 POW's rondlopen, zijn er net genoeg uitgelicht om het interessant te houden. Vooral McQueen en Bronson spelen erg sterke rollen. Het einde is natuurlijk onwijs onbevredigend, maar het laat wel de harde realiteit zien die gold (die harde realiteit die ik in het kamp dus zelf miste). Toch ben ik blij dat dit stuk lekker uitgebreid werd behandeld, aangezien het net zo interessant was als de ontsnapping en de tijd in het kamp zelf.

Camerawerk en muziek zijn dik in orde. De tunnel is misschien wat misleidend in beeld gebracht, want het moet toendertijd vele male krapper zijn geweest. Het claustrofobische mist dus wel een beetje, dat kwam waarschijnlijk ook door de te felle belichting.

Al met al een hele sterke oorlogsfilm die spanning goed afwisselt met sterke dialogen en goed acteerwerk.

Ok, in het begin zou je zeggen, 'alweer een gevangenis film', maar dit is wel een van de betere gevangenisfilms, Steve McQueen schitterd hierin perfect,

verhaal op zich, tja je moet er voor zijn maar deze film is wel 5* waard

In de jaren '60 was er een reeks WO2-films die vergelijkbaar was van toon. Ik heb het dan over bijvoorbeeld The Longest Day, The Guns of Navarone, The Dirty Dozen of Where Eagles Dare. Allemaal echte jongensavonturen, waarbij oorlog vooral stoer is. Het bittere dat nog doorklonk in veel oorlogsfilms van de jaren '50 (denk The Bridge on the River Kwai, maar ook zelfs Stalag 17) is grotendeels weg (er zit nog wat in The Dirty Dozen) en heeft plaats gemaakt voor lol. In latere decennia werd het weer wat serieuzer. The Great Escape past echter prima in die jaren '60 traditie. Helaas valt hij daar niet echt in op. Van al die eerder genoemde films heeft The Great Escape wellicht de beste reputatie, maar ik vond hem niet echt indrukwekkend.

Niet dat het slecht gemaakt is of saai wordt (al had de lengte wat ingekort mogen worden), maar ik had het gevoel het allemaal al eens eerder gezien te hebben. Vooral de scènes in het kamp en het plannen van de ontsnapping kwamen me wat al te bekend voor en ken ik dan ook uit andere gevangenisfilms. En nee, dan heb ik het niet eens zozeer over opvolgers van The Great Escape die hem kopiëerde, maar vooral La Grande Illusion, Stalag 17 en zelfs A Man Escaped. John Sturges is dan ook teveel een vakman om er iets extra's van te maken. Zijn films zijn eigenlijk altijd solide, maar nooit meer dan dat. Ook de acteurs doen het niet meer dan aardig.

Dus blijft er een vermakelijk avontuurtje over dat lekker wegkijkt, niets meer en niet minder. Het wordt allemaal wat boeiender zodra ze uit het kamp zijn. Die scènes lijken niet op voorgangers en het is altijd wel leuk om te zien wie het redt en wie niet. De executie van die 50 man is ook het enige beetje bitterheid dat je hier zult vinden. Om nou echter te zeggen dat dit de totale film een stuk beter maakt is ook weer overdreven. De motorachtervolging was eigenlijk verreweg het leukst in deze degelijke oorlogsfilm.
3*

Dat is ook wel zo, hoor!

Ondanks dat er af en toe -om wat extra spanning te crieeren- ook onderling wat spanningen aanwezig zijn, blijft het natuurlijk gewoon een pretentieloze oorlogsavonturenfilm verzonnen door Alistair Maclean.

Je zou kunnen zeggen dat The Longest Day en The Great Escape iets minder in het rijtje passen daar die tenminste zijn gebaseerd op ware gebeurtenissen, hoewel daar elk rauw rantje uit weg gedistileerd lijkt te zijn.

Tuurlijk blijft een Guns of Navarone wel een men-on-a-mission avonturenfilm. Maar vind hem gewoon niet in het rijtje 'oorlog is stoer' passen.
Zo zegt Andrea(Anthony Quinn) over Pappadimos zijn dood. "He forgot to this his job". In plaats van "he dead as an hero".

Off topic: Moet de film nog zien. Maar waarom worden die gevangenen niet doodgeschoten als ze zo vaak hebben geprobeerd te ontsnappen?

@TOR tnx, dacht dat de meeste krijgskampen de laars aan lapten.

Heeft te maken met de Geneefse Conventie waarin afspraken zijn gemaakt over de behandeling van krijgsgevangenen. De film zelf gaat er ook op in.

In de Duitse en de geallieerde krijgsgevangenkampen waren de situaties vrij goed. Sterftecijfer lag er even laag/hoog als een gewone gevangenis.

Regelmatig kwamen de Zwitsers (neutraal) de kampen ook controleren. Dat is ook te zien in deze film: Stalag 17 (1953)

In de conventies staat ook dat krijgsgevangenen ingezet mogen worden voor arbeid te verrichten. Japan en Rusland hebben daar handig op in gespeeld en de krijgsgevangenen als slaven gebruikt. De sterftecijfers lagen daar dan ook enorm hoog.

Ter illustratie:

- Van de 110 000 Duitsers die gevangen genomen werden na de slag bij Stalingrad gingen er maar 5000 naar huis in 1955. Dat was overigens pas na zwaar onderhandelen (niet evident in de Koude Oorlog) dat men die jongens terug naar huis kreeg. Ter vergelijking: Nederlanders en Vlamingen die in Mei 1940 waren gevangen gemaakt konden tegen het einde van de zomer al naar huis. Duitsers die in 44-45 door de geallieerden gevangen werden gemaakt konden vanaf 46-47 al naar huis.

In de conventie staat dat krijgsgevangenen naar huis kunnen zodra 'de vijandigheden gestaakt zijn'. In 1955 was de oorlog wel al ff gedaan

- In Japan moesten de gevangen zware arbeid verrichten in tropische omstandigheden (ziekten, uitputting, ...). Ook hier liggen de sterftecijfers dus vrij hoog. Een film die dit verhaal mooi illustreert is deze: The Bridge on the River Kwai (1957)

Ik vind The Longest Day ook geen goed voorbeeld. .

En de film kent wel degelijk zijn bittere momenten. Bijvoorbeeld Richard Burton "I'm wounded, he's dead and you're lost. I guess it is always like that in war", dus hoezo stoer?

Redelijk.

The Great Escape is een behoorlijke zit, maar slaagt er net in om z'n speelduur te rechtvaardigen. Het begint evenwel niet bijzonder sterk: de wakers zijn ontzettend dom en mild waardoor het gevangenkamp eerder een veilig vluchtoord lijkt.
Na dik anderhalf uur begint de ontsnapping en die is behoorlijk leuk. Vanzelfsprekend blijft een tunnel een wat makkelijke oplossing, maar ik vind het best spannend, zeker ook wanneer de ontsnapte gevangenen één voor één teruggehaald worden.

Door de waslijst aan grote namen is The Great Escape ook een feest van herkenning. Maar de eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat er slechts enkelen ook effectief goed acteren. Richard Attenborough of Steve McQueen vind ik verre van indrukwekkend. Charles Bronson, James Garner en Donald Pleasance zijn de uitschieters.

Filmtechnisch kan The Great Escape er 50 jaar na datum nog steeds mee door. Enkel de muziek vind ik slecht: het lijkt een Bridge On The River Kwai-kloon en klinkt vooral veel te luchtig. Het thema is zwaarmoedig, maar de luchtige aanpak laat dat niet tot z'n recht komen.
Pluspunt is wel het feit dat elke nationaliteit z'n eigen taal spreekt.

3

Een prima en zeer onderhoudende oorlogklassieker. De film beschikt over een goede cast en dat draagt ook zeker bij aan de kwaliteit van de film. De film is wel erg luchtig voor een oorlogsfilm, dit wordt nog versterkt door de filmmuziek. Hoogtepunten van de film zijn toch wel de scenes onder de grond (waaronder de ontsnapping zelf) en de jacht op de ontsnapte gevangenen. Ondanks de lange speelduur verveelt de film geen moment, dat maakt de film dan ook zeer de moeite waard.

Jaren geleden al eens gezien en in mijn herinneringen was The Great Escape een fantastische film. Helaas, zoals bij veel films die ik na jaren weer eens zie, valt het allemaal wat tegen. Wat het meeste tegen zit, is toch de speelduur en het gegeven dat de proces van het maken van de ontsnappingstunnels weinig spannend is. Wel is het allemaal op leuke en interessante wijze in beeld gebracht. Ik kan ook niet zeggen dat ik me ooit écht verveeld heb met The Great Escape. Het is gewoon een leuk oorlogsverhaal. Een leuke humoristische noot heb je uiteraard met de Britten die tijdens hun zoveelste ontsnappingspoging weer gepakt worden.

The Great Escape valt niet uit de toon vergeleken met oorlogsfilms uit de jaren zestig, al behandelt het wel een vrij origineel thema. Hier dus geen frontbeelden, maar gewoon het lot van krijgsgevangenen. De actie is dus minimaal, maar daar krijg je interessante karakters voor in de plaats. Zo kan ik echt genieten van het (Pools?) personage van Charles Bronson, maar de film an sich heeft voor mij eigenlijk te weinig te bieden om voor een sterke prent door te gaan. Beetje jammer ook dat de makers me iets te graag een tweede Malmedy willen voorschotelen.

Geweldige film. The Great Escape is gewoon geweldig! de muziek van Elmer Bernstein is gewoon perfect. verder is er zeer goed geacteerd, vooral Steve McQueen is erg goed. De voorbereiding op de ontsnapping vind ik geweldig om te zien. Het einde, waneer er 50 man omgekomen is en er slechts 2 man ontsnapt is en Von Ludger is ontslagen vond ik totaal onverwacht. echt geweldig.

Wat me opvalt aan the Great Escape is dat dit geen alledaagse film is.

Gezien het tijdsbeeld waarin deze film gemaakt is verwacht je toch een komische film met een happy end.
Maar ondanks de humor, de lleuke personages de vele leuke ontsnappings pogingen, de inventieve manieren waarop men de tunnels graaft en hun rotzooi loost zit er toch ook een dramatisch tintje aan de film.
Ik vind het mooi dat de ontsnapping zo goed in beeld is gebracht en voor de verandering ook eens de hele ontsnapping toont, dus wat zich er allemaal na de ontsnapping afspeelt.
Waar je verwacht dat iedereen er goed mee weg komt krijg je beetje bij beetje te zien hoe iedereen toch in de kraag gevat wordt, met een dramatisch gevolg voor de 50 doodgeschoten gevangenen. Dit zijn toch momenten dat de film een grote impact heeft.

Zo is the Great Escape eigenlijk een bijzonder knappe film, die humor en drama op een uitstekende manier weet te combineren.

4,0*

Nee gelukkig niet. Maar films als dit zijn vaak natuurlijk wel toegankelijk gemaakt voor het grote publiek. Het grote publiek dat het liefst een happy end ziet.

Blu-ray-review: regiovrij/met NL subs

Prachtige film over een groep krijgsgevangenen die een grootse ontsnapping plannen tijdens de tweede wereldoorlog. Goed opgebouwd waarbij de ontsnapping zelf een spannend hoogtepunt vormt. Zeker niet geheel zonder humor, ondanks het onderwerp van de film. Een uitstekende cast die bovenal perfect gecast zijn. Met recht een klassieker.

geweldig film deze ook weer zo 20 keer gezien blijft super

Bijzondere oorlogsfilm, waarbij het eigenlijk heel knap is hoe John Sturges het voor mekaar heeft gekregen om een heel luchtige sfeer te creëren, maar tegelijkertijd genoeg spanning in de film wist te houden om het een en ander nog een beetje interessant te houden. Het zijn de kenmerkende en steeds weer terugkomende deuntjes die voor beide van die grote pluspunten zorgen. Waar deze enerzijds wat spanning met zich meebrengen, weten ze anderzijds behoorlijk te relativeren. Dat werkte voor mij, waardoor ik erg heb kunnen genieten van de avonturen van deze POW's. Mede omdat een keur aan bekende acteurs deze krijgsgevangenen neerzetten en ze er hier en daar hun eigen draai aan weten mee te geven, weet The Great Escape van begin tot eind erg goed te vermaken.

Heb de blu-ray van deze film gekocht.

De film is zoals steeds nog mooier en prima gerestaureerd, zowel beeld als klank.

Een topper !!!

The Great Escape vind ik een goede film.

In deze film krijgen we een ontsnapping te zien van een stel gevangene uit een Nazie kamp. De film neemt uitgebreid de tijd om te laten zien hoe de gevangene hun ontsnapping plannen. Erg interessant om te zien. Maar hoe interessant het ook allemaal was. Er had wel wat meer vaart in dit stuk mogen zitten. Het duurde een hele tijd voordat de gevangen ook daadwerkelijk gingen ontsnappen. Het is niet erg dat de filmmakers goed de tijd nemen om de voorbereidingen van de ontsnapping te laten zien. Het is juist goed dat ze er veel tijd voor nemen. Alleen je kunt ook overdrijven. Het had allemaal wel wat sneller gemogen.

Eenmaal de ontsnapping zelf bezig is komt de vaart er wat meer in. De ontsnapping zelf is erg spannend. Na de ontsnapping volgen we een aantal van de gevangene die ontsnapt zijn. Dit stuk van de film vond ik erg boeiend. Erg interessant om te zien hoe de ontsnapten het er van af brachten. Dat een groot deel van hem uiteindelijk werden vermoord zorgt er toch wel voor dat je als kijker toch even met een brok in je keel zit. Ik vond het wel jammer dat ze van de tweedehelft van de film soms te veel een actie/ avonturen film maakte. We krijgen in het tweede deel een heuse motor achtervolging te zien. Steve McQueens personage is bijna bij de grens en word dan toch nog gepakt. Tja. Zo is het in werkelijkheid niet gegaan. Maar het ergste is nog wel is dat je ook niet gelooft dat het in werkelijkheid zo is gegaan. Die achtervolging scene in de film was totaal misplaats. Ook misplaatst was dat 2 ontsnapten gevangen plotseling een vliegtuig hadden gestolen en er mee gingen vliegen, maar toen ze bijna bij Zwitserland waren storten ze neer…..

Het acteerwerk in deze film is erg goed. Iedereen acteert perfect. De muziek in deze film is van Elmer Bernstein en hij komt met een erg goede soundtrack aanzetten.

Al met al vond ik dit een goede film. Maar een echt heel hoog cijfer kan ik helaas niet aan deze film geven. Het eerste stuk van de film is zeker interessant, maar duurt toch wat te lang. En het is erg jammer dat de filmmakers om commerciële redenen ( een andere reden kan ik niet bedenken ) het tweede stuk soms te veel lieten lijken op een spannende avonturen film.

3,5 ster voor deze film.

The great adventure! The great entertainment! Echt een kind van z'n tijd met deze avontuurlijke, bijna onbezorgde inslag. Ik heb het wel eens leuker gevonden. Met name de eerste helft van de film is af en toe tandenknarsen met het lullige sfeertje dat Sturges in het kamp legt als hij z'n personages voorstelt. Best een opmerkelijke keuze, want hij heeft een aantal harde koppen geselecteerd.

Maar zo heb je niet veel aan McQueen, Bronson en Coburn. Attenborough als stijve Brit maakt ook een wat koddige indruk. Het zal wel herkenbaar zijn, dit soort typetjes. Natuurlijk is er tegenslag en als dat weinig teweeg brengt, is er in het voorafgaande iets niet helemaal goed gegaan. Het is gelukkig wel het startschot voor het wat meer aansprekende tweede deel; als ze de benen nemen.

Hoe het uitpakt met alle krijgsgevangenen had best wat meer aandacht mogen krijgen. Het boeiendste element van de film, mede omdat het grimmiger wordt, al is de muziek van Bernsteins ook daar steeds hinderlijk aanwezig. Ik heb er op zich niks op tegen, het past bij wat de film zo graag wil, maar doseren is dus ook een kunst. Een bijzondere geschiedenis, maar een minder bijzondere film.

Heel leuk en entertainend film...Kijk ook naar Von Ryan's Express (1965)!!

Heel aangenaam en spannend ontsnappingsverhaaluit eeb concentratiekamp in WOII.

Spijtig dat de voorbereiding zo lang duurt.

Maar het waargebeurd verhaal op zich i meeslepend.

Dus een 237ste plaats in de top 250 verdient terecht punten.

4,5 punten.

Een topbezetting, een verhaal dat grotendeels gebaseerd is op feiten, plus een degelijke regisseur; je zou zeggen dat kan haast niet missen. Dat doet het ook niet echt, maar toch is het in mijn ogen geen topper. Verre van. Driekwart van de film wordt in beslag genomen door het maken van plannen en de uitvoering daarvan. Afgezien van de vindingrijkheid van de krijgsgevangenen om problemen op te lossen, is dat deel van de film nauwelijks boeiend te noemen. Te meer niet omdat spanningen ontbreken tussen de gevangenen onderling, die toch 24 uur per dag op elkaars lip zitten. Het heeft af en toe wel wat weg van een brave scoutinggroep. Spannend wordt het pas ná de ontsnapping, wanneer in het relaas eindelijk enerverende momenten worden ingebouwd. De film haalt nu al met al met enige moeite het niveau van een spannend jongensboek en had wat mij betreft best een uur korter mogen duren.

Ik vindt de eerste helft van de film veels te lang duren. Dan aan het einde met die ontsnapping wordt het een spannende en avontuurlijke climax. Je kunt die eerste helft natuurlijk ook een opbouw noemen maar voor mij begint de film pas aan het einde