menu

Demolition (2015)

mijn stem
3,46 (906)
906 stemmen

Verenigde Staten
Drama
101 minuten

geregisseerd door Jean-Marc Vallée
met Jake Gyllenhaal, Naomi Watts en Chris Cooper

Davis is een jonge bankier die worstelt met zichzelf na de tragische dood van zijn vrouw. Ondanks druk van zijn schoonvader om de draad weer op te pakken, brokkelt het leven van Davis verder af. Wat begint als een klachtenbrief aan een automatenbedrijf, resulteert in talloze brieven over en weer waarbij enkele schokkende privéomstandigheden worden onthuld. De brieven trekken de aandacht van Karen, vertegenwoordiger van de klantenservice, die een onwaarschijnlijke band weet op te bouwen met Davis. Met hulp van Karen en haar zoon probeert Davis een nieuw leven op te bouwen.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=jW8G1cp1kEs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van popcorn en cola
3,0
bijzondere manier van rouwverwerking, maar daarom is er er een film van gemaakt. Tja, vermakelijk, dat wel, maar eigenlijk ook niet meer dan dat

Prachtige film die je steeds weer op het verkeerde been zet.
Mooie rol van de schoonvader die de harde zakenman neerzet die na de dood van zijn dochter vooral bezig is met de zakelijke kant.

Gyllenhaal schittert in zijn rol op onnavolgbare wijze.
Mooi in beeld gebracht zonder effectbejag, vakwerk!
Van mij krijgt de film een dikke 8.
Sinds lange tijd eindelijk een netflix productie die me aanspreekt.

avatar van Brandt
3,5
Demolition handelt over een rouwverwerking die niet helemaal volgens het boekje gaat. Het schuurt en het wringt en het is soms grappig ongemakkelijk en dat tilt de film uit boven de middelmaat. Fijn dat een acteur als Jake gyllenhal hier weer ouderwets op dreef is. Dat geldt in mindere mate voor Naomi watts, vond haar een beetje kleurloos.

Zwolle84
Blijft schitterend. Jean-Marc Vallée is gewoon zo ontzettend goed in het neerzetten van emoties, niet normaal. Ook Demolition is weer een broeierige mix van (donkere) komedie en tragedie die zo echt aanvoelt dat je de karakters door en door lijkt te kennen. Wat dat betreft is de tandem Vallée-Gyllenhaal natuurlijk helemaal om je vingers bij af te likken; een van de beste regisseurs met een van de beste acteurs levert precies dat op wat je hoopt: vuurwerk.

Vallées oude werk ken ik niet en Café de Flore en Dallas Buyers Club wisten me niet echt te overtuigen, maar sinds 2014 is er geen houden aan met twee geweldige films op rij én de beste serie van de laatste jaren. Ben heel benieuwd waar hij hierna mee gaat komen.

Edit: Ik zie nu dat hij vorig jaar ook nog een serie heeft geregisseerd: Sharp Objects. Snel maar eens checken.

avatar van maxcomthrilla
3,5
Prima!

Fijne regisseur, die wel raad weet met deze op papier ''dramafilm''. Al is het naast de paar leuke trucjes, vooral Gyllenhaal die de show steelt als onaangedaan ijskonijn die het leven op probeert te pakken na een traumatische gebeurtenis en dat dus op een geheel eigen wijze doet wat zorgt voor hilarische situaties. Ik lag bijvoorbeeld echt dubbel toen hij pijn ervoer tijdens die bouwwerkzaamheden en het uitkraaide van plezier.

Verhaallijn met zoontje niet altijd even geslaagd. Alhoewel die piemel dialoog erg grappig is. 3,5*

3,0
Vond het maar vrij saai.

avatar van dualcia
3,0
Vreemde film die ik heel erg moeilijk kan plaatsen in een beoordeling. Hij stond al een tijdje op mijn watchlist, omdat de film veel goede reviews heeft en Gyllenhaal de laatste jaren vaak meedoet aan goede projecten. Ik wist niet zo goed wat ik moest verwachten, maar de verwachtingen die ik had door de positieve ontvangst van deze film zijn helaas niet ingelost. Daarvoor maakte Demolition in mijn ogen gewoon te weinig indruk.

Demolition neemt je mee in de rouwverwerking van Davis, en dit is nogal eigenaardig te noemen. Het is echt niet oninteressant om naar het originele verhaal van Davis te kijken, maar de film wist me gewoon op geen enkel moment te pakken en ik denk dat dat komt doordat ik niet zoveel kon met het personage van Gyllenhaal. En datzelfde had ik eigenlijk ook met het personage van Watts. Ik blijf dus een beetje in de middenmoot hangen.

*3

avatar van Pomodorini
4,5
Zeer leuke film die ik heb gekeken omdat die in de top 10 van nathaniel177 staat. De film is erg speels is en hij houdt je aandacht goed vast. De rollen zijn goed gespeeld en de hele film hangt er een vreemd sfeertje wat erg leuk is.

4.5 *8

avatar van Woland
2,5
Viel me een beetje tegen, eerlijk gezegd. Jake Gyllenhaal speelt de jonge investment banker Davis, wiens vrouw opeens overlijdt na een auto-ongeluk. De film behelst eigenlijk de nogal onconventionele rouwperiode van Davis, als hij via een klacht bij Karen en haar zoontje terechtkomt. Inderdaad is Demolition vaak wat apart, en Jake Gyllenhaal speelt ook hier een prima rol. Zeker de eerste helft vond ik de film toch op fijne wijze voorbijgaan, als Jake steeds meer rare activiteiten ontplooit en zijn huwelijk en vroegere leven gaat herevalueren. Maar hoe langer het duurde, hoe meer de film me tegen ging staan. De nieuwe al-dan-niet relatie met Karen (een wat bleke Naomi Watts) was al niet zo ontzettend interessant, het hele stuk waarbij de film degenereert naar een soort van buddy movie tussen Davis en Karen's zoon was ik al helemaal vrij snel klaar mee. Dan was de rouwverwerking van Davis toch wel een stukje interessanter, maar het blijft niet mijn film.

3,0
Aparte film. Gyllenhaal is sterk evenals het camerawerk. De soms wat gewaagde montage doet het prima. En een paar keer is de film echt heel grappig.
Maar de echte humor is zeldzaam. Daarbij is het gedrag van de ontsporende Davis zo bizar dat het moeilijk inleven is. De ontwikkeling van de jonge investment banker en zijn rouwverwerking lijkt is duidelijk maar lijkt op momenten nergens heen te gaan. Voor mij voelt de film dat ook een beetje te lang aan.
Het concept dat, zoals zijn schoonvader hem vertelde, je alles eerst helemaal moet afbreken voordat je het weer kan opbouwen om verder te gaan heeft natuurlijk wel een mooi gevonden dubbele lading. En zo zitten er wel meer goede vondsten in deze dramafilm.
Het is op veel vlakken een goede film, maar toch wist hij me met vlagen moeilijk te boeien. Ik vind Demolition lastig te beoordelen, maar ga toch niet hoger dan een dikke 6.

avatar van Beun de Haas BV
3,5
geplaatst:
Demolition heeft een unieke invalshoek over rouwverwerking. Het is een luchtige benadering van een zwaarmoedig thema, die de nodige clichés vermijdt en daardoor onderhoudend blijft. Soms grappig, soms cynisch, soms ontroerend, soms absurd. Verder geen hoogvlieger, maar het moraal van het verhaal in combinatie met de vibe spreekt me wel aan.

2,5
Een Canvas film op vrijdagavond blijft toch vaak een boeiende ervaring. Gisteren stond deze film op het programma en het begon alvast erg veelbelovend. We komen meteen in de actie, niet alleen door de dood van de echtgenote, maar ook door de uitstekende dialoog in de auto tussen Davis, zijn vrouw en haar vader. Je voelt de onderhuidse spanning tussen elk karakter en dat de verbondenheid tussen de personages een interessant verhaal kan opleveren.

Het hoogtepunt van de film zit voor mij ook in het begin: Davis ondergaat gedwee de procedures die bij het overlijden van een naaste horen, maar vertoont daarnaast ongewoon en zelfs ongewenst gedrag. Jake Gyllenhaal speelt het allemaal prima en de prestatie van Chris Cooper mag er ook zijn. Phil heeft zijn eigen zorgen door het verlies van zijn dochter, maar wil tot op bepaalde hoogte zijn schoonzoon (of wordt het een ex-schoonzoon?) tegemoetkomen en enkele absurditeiten vergeven. Toch haalt zijn eigen doelstelling - de nalatenschap van zijn dochter bewaken - het gaandeweg steeds meer.

Maar plots komt Karen op de proppen en daar loopt het voor mij spaak. De vertrouwdheid waarmee deze personages al snel met elkaar omgaan, leidde mijn aandacht af van het rouwproces en zette me op het spoor dat de relatie tussen deze twee de rode draad van de film zou zijn. Steeds meer begon ik te vermoeden dat deze mensen elkaar reeds eerder kenden en ik was dan ook benieuwd hoe dit ging verklaard worden. Maar blijkbaar is er van dit alles niets aan de hand en is de rode draad het rouwproces en de uiteindelijke vaststelling dat Davis toch van zijn vrouw hield.

Daardoor werd het einde van de film en jammer genoeg de hele film an sich een teleurstelling. Het laat me met een wrang gevoel achter, omdat het eenvoudig weg niet klopt. Zo rijdt Davis bijvoorbeeld moeiteloos naar het huis van Karen, enkel en alleen op basis van haar achtergelaten tijdschrift in de trein? Nee, daar pas ik voor.

In conclusie: een ijzersterk begin, dat gaandeweg de verhaallijn verliest en te veel moeite doet om Oscarmaterial te zijn. 2.5*

avatar van Kronos
2,5
Amusant genoeg om te blijven kijken maar inhoudelijk blijkt het na afloop een flinterdun verhaaltje.

avatar van JoeCabot
4,5
Geweldig dit. Een soort Office Space op steroïden.

Laten we eerlijk zijn: stiekem zijn we allemaal jaloers op Davis. Iedereen heeft wel eens zo'n moment dat het allemaal niet meer uitmaakt. Alleen: als je die gevoelens in de praktijk brengt zoals Davis in deze film, belandt je binnen de kortste keren in een kartonnen doos onder een brug…

... Maar in Hollywood is deze logica natuurlijk niet van tel, daar draait het allemaal geweldig uit. Maakt niet uit, want het levert fantastische cinema op. Gyllenhaal brengt het zó authentiek dat je spontaan zin krijgt om een voorhamer door je tv te jagen. Wellicht zijn beste rol sinds Donnie Darko, waarin hij net als hier in de huid kruipt van een wacko-die-eigenlijk-zo-gek-nog-niet-is. Sterke rollen ook van Naomi Watts en Judah Lewis.

Demolition kan voorts bogen op een ijzersterk script. De dialogen zijn bijzonder gevat en onderhoudend. Hoewel de toon naar het laatste half uur wat ernstiger is, wordt het nooit echt melig. En zo raast deze film voorbij. Als de aftiteling verschijnt heb je maar half door dat het afgelopen is.

Visueel oogt het best fris met die bewegende camera. Ook de soundtrack is degelijk, alleen nogal braaf en weinig verrassend. Dus toch een klein kritiekpuntje.

4,5*

avatar van Sergio Leone
2,5
Matig.

Jake Gyllenhaal zet wederom een niet bijster sympathiek personage neer, ditmaal in een cynische komedie. Hij is uiteraard de drijvende kracht - hij heeft het laatste decennium toch best een aardig oeuvre bijeen geacteerd. Een Naomi Watts in een iets te onbenullig bijrolletje of Chris Cooper raken dan ook snel ondergesneeuwd.

De film is visueel overigens best fris, hoewel nergens verrassend. Enige probleempje is dat het eigenlijk nergens heen gaat. De verschillende plotlijntjes doen er feitelijk niet toe - dat is op zich geen probleem voor mij -, maar aan het einde van de rit had ik niettemin het gevoel naar iets stuurloos te hebben gekeken. Meer dan de cynische ondertoon valt er niet te beleven, hetgeen een iets te mager eindproduct oplevert.

2,5

Gast
geplaatst: vandaag om 05:08 uur

geplaatst: vandaag om 05:08 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.