menu

Demolition (2015)

mijn stem
3,45 (855)
855 stemmen

Verenigde Staten
Drama
101 minuten

geregisseerd door Jean-Marc Vallée
met Jake Gyllenhaal, Naomi Watts en Chris Cooper

Davis is een jonge bankier die worstelt met zichzelf na de tragische dood van zijn vrouw. Ondanks druk van zijn schoonvader om de draad weer op te pakken, brokkelt het leven van Davis verder af. Wat begint als een klachtenbrief aan een automatenbedrijf, resulteert in talloze brieven over en weer waarbij enkele schokkende privéomstandigheden worden onthuld. De brieven trekken de aandacht van Karen, vertegenwoordiger van de klantenservice, die een onwaarschijnlijke band weet op te bouwen met Davis. Met hulp van Karen en haar zoon probeert Davis een nieuw leven op te bouwen.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=jW8G1cp1kEs

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
Fonzzz002
Demolition is een dramafilm uit 2015 met Jake Gyllenhaal in de hoofdrol. Demolition gaat over een eigenaardige man, genaamd Davis, die een aparte manier van omgang heeft met alledaagse zaken. Het verhaal focust zich op hoe Davis zijn leven probeert te leiden na een tragisch ongeval waarin zijn vrouw kwam te overlijden.

Demolition is één van de sterkste dramafilms die ik in een tijd heb gezien, waarbij ik met open mond zat zodra de aftiteling begon. In deze dramafilm neem je een kijkje in het leven van Davis, een apart figuur, om het zo maar te omschrijven. Je ziet hoe hij omgaat met rouwverwerking, met werk en andere zaken die bij het leven komen kijken. Ik merkte heel gefascineerd te zijn door dit personage. Hij gedroeg zich op een andere manier dan ik gewend ben van dramafilm personages, maar niet op een manier dat het personage ongeloofwaardig voelde. Deze manier van omgang met dingen kon tot zowel mooie scenes leiden als dat ik bepaalde punten hardop kon lachen. Jake Gyllenhaal speelt het personage perfect. Op gegeven moment zag ik de acteur niet meer, ik zag het personage wat hij speelde. Maar ook de andere personages zijn op een geloofwaardige manier uitgewerkt, en het is de manier hoe ze reageren op Davis (of Davis op hun) die voor sterke scenes kon zorgen.

Wat me het meest is bevallen aan Demolition is de editing-stijl. Dit is de beste editing die ik in tijden bij een dramafilm heb gezien. De film heeft meerdere artistieke montages waarin ze op slimme wijze spelen met wat je ziet & hoort. Een korte montage kan een heel verhaal vertellen zonder expliciet iets te zeggen, soms vond ik het zelfs onduidelijk waar ik precies naar zat te kijken of luisteren, waardoor je zelf kon interpreteren wat er met de montage bedoeld werd. Deze “artistieke vaagheid”, om het zo maar te noemen, werkt sterk in de film zijn voordeel omdat het voldoende informatie gaf een duidelijk verhaal te schetsen en het werd, naar mijn idee, niet te vaak gebruikt.

Het enige wat me minder beviel is dat de film wat tijd nodig had om op te bouwen. De personages introduceren, wennen aan de editing stijl, afvragen waar het verhaal zich precies op ging focussen en ik vond dat de humor-momenten soms ver uit elkaar zaten. Maar 30 minuten in de film en ik zat vastgenageld. Verder zou ik geen enkel minpunt kunnen bedenken. Met zijn verhaal, personages & editing stijl vormt Demolition een aanraden in het drama genre waar ik aangenaam verrast door was.

4,5*

Als Jake Gyllenhaal de kans krijgt om een personage te spelen dat een tikje off is, dan is hij op zijn best. Goed om hem zo weer te zien dus...

Demolition verdient wat mij betreft meer krediet dan het tot nu toe heeft gekregen. Het plot had iets gewelddadiger uitgediept kunnen worden, dan waren het 4 sterren geworden.

Mijn hele review: Demolition - Films op Cine.nl

3,5
Gewoon een prima film, maar ook niet meer dan dat. Met name het 'middenstuk' kon me wel bekoren.

3,5*

avatar van Pazmaster
3,0
Leuk komisch drama maar gezien de hoge scores had ik er meer van verwacht. Het verhaal is best oké maar echt heel bijzonder nou ook weer niet. Net als bij "Davis" zijn huwelijk maakte deze film geen emoties bij me los, ik bleef een beetje onverschillig eigenlijk. Het is dankzij Gyllenhaal en Watts dat deze film naar een iets hoger niveau getild wordt maar ik vraag me af of de film met andere acteurs ook zo'n hoge score zou hebben behaald. Desalniettemin geen slechte film, het verhaal is oké en het acteerwerk is uitstekend, maar niet wat ik had gehoopt.

2,0
ben ik de enige die deze film niks aan vond?

avatar van Movie-Addicted
2,0
Vage film. Geen idee wat de regisseur aan het publiek wilt/wilde overbrengen. Onevenwichtige,zweverige slappe hap. Wat mij staande hield om deze film af te kijken was het goede acteerwerk en de soms (licht) komische scenes.

Een no-brainer van de bovenste plank zonder enige vorm van "realistische" diepgang.

* 2 acteerwerk en ik wacht nog steeds op mijn zakje M&M's.

avatar van Ste*
3,0
Mja, op een of andere manier kon ik er niet zoveel mee. Jake Gyllenhaal is de laatste tijd een zeer fijn acteur, en het uitgangspunt met de brieven is aanvankelijk veelbelovend, maar zodra Karen ten tonele verscheen verloor de film me een beetje. En met dat sloopgedoe en dat gaye zoontje al helemaal. Het is op zich niet heel vervelend om te kijken allemaal, maar ik werd echt nergens oprecht geraakt. Het doet wat afstandelijk en soms wat willekeurig aan ofzo.

Het is best oke gemaakt, film ziet er fris en modern uit, de soundtrack is fijn, maar het zal me verder niet lang bijblijven. Behalve de laatste paar minuten dan, dan pakt de film nog even uit in positieve zin, maar dat is helaas te laat.

heel nipte 3*

avatar van geezoes
4,0
Sterke film!

avatar van Flat Eric
3,0
Jake Gyllenhaal overtuigt ook weer in deze rol.
Het grootstr pluspunt van de film.
Hoewel het uitgangspunt met die klachtbrieven erg leuk is zakt de film halverwege wat in elkaar door iets te langdradig geneuzel over zijn shitty huwelijk, de verslavingsproblematiek van Watts en haar Gay zoontje. Iedereen heeft zo zijn sores, ok, I get it.
Desondanks en mede dankzij de fijne soundtrack en mooi gefilmde beelden was dit toch wel de moeite waard om te bekijken.

avatar van Gh8st
4,0
Een mooie mix van drama, comedy en feelgood momentjes.
Jake Gyllenhaal weet ook hier weer een overtuigend ietwat afwijkend personage neer te zetten. Een geloofwaardig en toch wel serieus verhaal dat dankzij het gedrag van Davis ook enkele heerlijk (droog)komische momenten oplevert. Ook weet de film op momenten een emotionele reactie uit te lokken en zit er een fijne soundtrack onder die samen met het goede filmwerk een aantal mooie scenes oplevert.

avatar van kos
4,0
kos
Yes. zaaaaalige film. Werd tijd dat er weer eens zo eentje langskwam.

avatar van DBTim
4,0
Heerlijke film die een perfecte balans heeft in en tussen drama/komedie. Ik heb genoten!

avatar van wwelover
4,0
Aparte maar bijzondere film. Een perfecte balans tussen komedie en drama, wederom dankzij een uitstekende Gyllenhaal. Is toch de laatste tijd echt op de top van zijn kunnen. En hij niet alleen in deze film ook Watts en Cooper spelen erg sterk. Het is verder ook gewoon een mooi verhaal met mooie relaties tussen Gyllenhaals karakter en zijn tegenspelers. Verder is de film visueel aantrekkelijk en vond ik ook de muziek goed gekozen. Ben overigens wel jaloers op Jake Gyllenhaal, lijkt me ook wel wat om met zo'n moker aan de slag te gaan.

4*

5,0
Goede film. Jake Gyllenhaal maakt het verhaal heel erg intens door zijn goede acteerwerk. Ik heb meerdere keren hardop door de kamer geschreeuwd als er weer een hoogtepunt in de film plaatsvond.

3,5
Gyllenhaal moet toch wel een goed neusje hebben voor sterke scripts en dito regisseurs, want bijna alles waar de man de laatste jaren in verschijnt, is bovengemiddeld. Zo ook deze dramafilm waarin Jack bijna onopvallend opvallend een glansrol speelt. Neigt naar het einde toe zelfs als een one man show, hoewel de ondersteuning van met name Watts ook niet valt te onderschatten.
Demolition levert geen hapklare brokken, maar laat veel over aan de interpretatie van de kijker. Zo krijgen we nooit echt te weten wat er in het hoofd omgaat van deze rare man(we zien zijn vaak onbedoeld humoristische daden en that's it) en dat zal voor sommige kijkers onbevredigend zijn. Maar zelf zat ik van begin tot het einde op het puntje van mijn stoel.
Pas achteraf realiseer je je dat dit wellicht gewoon niet meer was dan een portret van enkele excentrieke mensen, en derhalve niet zo bijzonder is als in eerste instantie gedacht, maar is dat dan niet de magie van film?
Deed me qua vertelling trouwens erg denken aan Fearless(1993) van Peter Weir(met een wereldrol van Jeff Bridges), hoewel deze laatste nog net even beter was.

3,0
Aparte film. Soort van tragi komedie.
Uitstekende rol van Jake Gyllenhaal als kersverse weduwnaar die op een zeer bijzondere manier in contact komt met de introverte Karen ( Naomi Watts).
Er ontstaat een merkwaardige relatie tussen Davis en Karen.
Maar ook met het extravagante zoontje van de vrouw.
En eigenlijk is de film een aan een schakeling van bizarre momenten en extreme situaties.
In een normaal leven zou de personage van Gyllenhaal voer zijn voor psychologen.
3*

4,5
Geweldige film echt genieten! Underrated wat mij betreft.

avatar van james_cameron
3,5
Weer een uitstekende, maffe rol van Jake Gyllenhaal, maar de film om hem heen is niet overal even geslaagd. Het begin is uitstekend, maar gaandeweg wordt één en ander steeds ongeloofwaardiger en nogal gekunsteld, waardoor de impact van het geheel minder is dan gehoopt. Visueel ook iets te gelikt in elkaar gezet. De rol van Gyllenhaal is interessant genoeg om dit tot het einde uit te zitten, maar de plot heeft uiteindelijk te weinig substantie. Wellicht een idee om hier met Moonlight Mile (ook een Gyllenhaal over rouwverwerking) een double bill van te maken.

avatar van PG01
4,5
Aanrader! Demolition kijkt nét even anders tegen zaken aan dan 'gebruikelijk'. Dat in combinatie met subtiele droogkomische humor maakt het voor mij een aangename verassing.
4,5*

avatar van johnrambo
2,5
Het eerste deel van de film heb ik nog vol bewondering bekeken. Een zeer sterk acterende Jake Gyllenhaal in een niet alledaagse film. Mijn interesse begon ik al enigszins te verliezen bij verschijnen van het over de top en theatrale homofiele zoontje van Karen. Toen het slopen van spullen niet meer bleef bij koelkasten en pc's, maar verder ging met de hele inboedel en het interieur, was de geloofwaardigheid er voor mij van af. Ik snap dat een geloofwaardig verloop van gebeurtenissen niet de doelstelling van deze film was, maar naar mijn mening deden de sloopscenes enkel afbreuk aan de "boodschap".

avatar van david bohm
3,0
De heer Gyllenhaal heeft een goede neus om de juiste rollen uit te kiezen, ook die van Davis komt goed uit de verf. De andere personages zijn wat minder interessant hoewel ik de jongeling bijzonder goed vind spelen. De film zwakt gedurende de speeltijd wel wat af maar het is een aardige film die me waarschijnlijk niet al te lang bij zal blijven.

broncode
Gelukkig heb ik een andere mening dan de meeste hier op movie meter. Deze film is niet te pruimen door het idiote idee om je leven op papier te zetten en het te delen met de vending machine supplier. Blijkbaar vinden dat de recensenten op movie meter heel normaal en gebruikelijk. Het charisma van Gyllenhaal is blijkbaar voldoende om iedereen te overtuigen dat hij altijd de juiste rollen kiest, terwijl ze eigenlijk willen zeggen dat ze verliefd zijn op hem. Niet door te komen deze film, traag, idiote conversaties en tegen natuurlijke handelingen.

avatar van hoffhaan
3,5
Goed drama over verwerking 3.5

avatar van schumacher
2,5
Niet zo mijn ding, viel mee maar ik heb al beter gezien.

avatar van Brabants
3,5
Het beste van deze film is toch weer overduidelijk de aanwezigheid van Jake Gyllenhaal als zijnde protagonist. Het verhaal an sich wat basaal neerkomt op een rouwproces zit gecompliceerd in elkaar. De diversiteit aan subplots maakt het dat veel onderdelen wat overbodig lijken te zijn en het verhaal op sommige momenten wat langdradig maakt. Toch zitten er zwarte humorvolle momenten in de film en is het luchthartige karakter en de voelbare emotie een geweldige ervaring om deze film te kunnen waarderen.

avatar van Insignificance
2,0
Een glijer. Ik hou wel van wat ongemakkelijke humor en eigenaardig gedrag om zo'n zwaar onderwerp als dit te tackelen. De brief meteen na het ongeluk en de geacteerde huilbui in de spiegel vormen een interessant vertrekpunt, je wilt toch weten wat hem bezielt om zo te reageren, maar na verloop van tijd is daar weinig meer over en zit je vooral naar een egoïstische yuppie lul te kijken die z'n schoonouders het toch al zure leven nog wat zuurder maakt. Dat moet dan worden rechtgezet door Naomi Watts met een zoontje, een joint en zonder make-up, die ook nog wat eigen sores meebrengt, terwijl er stilaan een soort besef en acceptatie bij Davis wordt ingepompt. Zo doorzichtig en gefabriceerd als de pest. Rot op met je draaimolen.

avatar van ikkegoemikke
3,5
“He's probably a crackhead.
Crackheads don't give people $200.
They suck dick for $20.”


Een film met als centraal thema het rouwproces van een goed boerende zakenman nadat hij zijn vrouw verloor in een vreselijk auto-ongeval, is niet bepaald voedingsbodem voor een entertainende of grappige film. Om eerlijk te zijn had ik enorm veel moeite om de film uit te kijken. Eigenlijk zat ik niet te wachten op een metaforische film vol symboliek met Jake Gyllenhaal zoals het geval was bij “Enemy”. Zoals Davis zelf zegt in deze film : “For some reason, everything has become a metaphor”. Geef toe dat het volgende toch absurd klinkt. Iemand verneemt in de wachtkamer van een ziekenhuis het nieuws dat zijn vrouw juist is overleden (terwijl hijzelf ongeschonden er vanaf komt). Het eerste wat in hem opkomt na dit gehoord te hebben, is een zakje M&M uit een snoepautomaat te gaan halen. Ongelukkigerwijs blijft dit kleinood in de automaat vasthangen, wat dan weer een briefwisseling tot gevolg heeft tussen hem en Karen (Naomi Watts), medewerkster van de klachtendienst van de snoepautomatenfirma.

En alsof dit nog niet absurd genoeg is, begint Davis het advies van zijn schoonvader Phil (Chris Cooper) wel erg letterlijk op te volgen. Phil’s advies was : “If you wanna fix something ... You have to take everything apart ... and figure out what's important". Voor je het weet begint Davis bepaalde niet goed functionerende apparaten te demonteren. Hij gaat zelfs een stap verder en begint kosteloos te werken voor een sloopfirma. En als hij tenslotte nog meer toenadering zoekt tot Karen en daardoor kennismaakt met diens zoon Chris (Judah Lewis) wordt dit gedrag nog drastischer. Chris is trouwens, vanwege zijn twijfels over zijn werkelijke geaardheid, een geestesgenoot. Je kan trouwens ook nog genieten van een schitterende conversatie tussen deze twee over de semantische betekenis van het F-woord.

In kringen van aspirant filosofen en toekomstige psychiaters kan er hevig gedebatteerd worden over het symbolisme in deze film. Is het gedrag van Davis een weerspiegeling van zijn huidige situatie? Een persoonlijk leven dat langzaam uiteenvalt? Een mankement in de psychische machinerie? Of is het een soort “Tabula rasa” reactie om een nieuw leven op te starten nadat alles met de grond gelijk is gemaakt? Duidelijk dat Gyllenhaal weeral een licht geschift personage vertolkt waar iedereen van veronderstelt dat een psychologische kortsluiting de oorzaak is van zijn zonderling gedrag. Dat dit een rol is die uitgesproken geschikt is voor een acteur zoals Gyllenhaal, die ik de kameleon van Hollywood noemde na het bekijken van “Nightcrawler”, staat buiten kijf. Deze magistrale acteur heeft een natuurlijke souplesse om te balanceren tussen een licht manische moment en een vanzelfsprekend lijkend ontspannend moment waarbij die geamuseerde en verwonderend kijkende blik weer naar boven komt. Een briljant acteur.

Buiten Gyllenhaal was Judah Lewis ook een kleurrijk figuur. Zelfs de schoonvader Phil was een interessant personage, ondanks zijn eerder beperkte rol. De enige die niet echt uit de verf kwam was Naomi Watts. Een ietwat fletse en kleurloze vrouw die door persoonlijke problemen eerder introvert overkwam. Of dit aan Watts of het script lag was niet echt duidelijk. Wat me het meeste verwonderde was dat de film er in slaagde om geleidelijk aan meer en meer te boeien. Wat startte als een totaal absurd en gestoord verhaal, evolueerde langzaamaan naar een naargeestig (en ook ontroerend) verhaal vol cynische humor. Alleen het kleffe einde vol vergevingsgezindheid en berouw was iets minder. Uiteindelijk was dit toch geen slechte film (eventjes doorbijten aan het begin is een must) met Gyllenhaal weer in de rol van een individu met een hoek af. Weeral een symbolische beeldspraak die doorgetrokken werd naar het design van de filmposter. Ik ben benieuwd of hij deze lijn ook doortrekt in zijn toekomstige projecten.

3.5*

2,0
angelli27 schreef:
ben ik de enige die deze film niks aan vond?

Nee, zit niks in in deze hele film. Waarschijnlijk was de maker van deze film ook een beetje aan de verkeerde middelen. ...

2,0
Movie-Addicted schreef:
Vage film. Geen idee wat de regisseur aan het publiek wilt/wilde overbrengen. Onevenwichtige,zweverige slappe hap. Wat mij staande hield om deze film af te kijken was het goede acteerwerk en de soms (licht) komische scenes.

Een no-brainer van de bovenste plank zonder enige vorm van "realistische" diepgang.

* 2 acteerwerk en ik wacht nog steeds op mijn zakje M&M's.

Helemaal mee eens

avatar van TornadoEF5
Jean-Marc Vallèe zal toch wel niet mijn regisseur zijn. Hij maakt wel geen slechte films, en in iedere film zitten er wel enkele mooie shots (hier nog het meest van allemaal). Maar ik vind zijn films vaak afstandelijk, weinig verhalend, te metaforisch (hier kregen we er zelfs nog een uitleg bij) en vooral te overhaast. Hij neemt weinig tijd om sfeer te creëren, terwijl daar wel potentie op was (muziek was wel mooi), maar er wordt te vaak van scène gewisseld, te vaak verlaten we de gecreëerde sfeer. Het hele gedoe met die klantendienst is gewoon niet interessant, en daarmee is eigenlijk genoeg gezet.

Ik heb al delen van C.R.A.Z.Y. gezien (pas mon film) net zoals Wild (neen, slechte montage ook) en Café de Flore (kon me niet pakken). En het valt gewoon steeds tegen. Dallas Buyers Club kijk ik nog binnenkort, maar daar hou ik het dan ook wel bij. De montage was hier bij momenten ook vervelend, maar zat toch stukken beter in elkaar dan Wild (waar de montage eigenlijk de gehele film verpestte). Acteerprestaties zijn goed (dat kan je wel verwachten als je Gyllenhaal gaat casten), en bepaalde delen zijn wel interessant.Maar overall toch gewoon te gemiddeld. Weinig interessants. Film die voor een eeuwigheid de vergetelheid weer in kan.

En jezus, huur eens een deftige posterontwerper in.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:44 uur

geplaatst: vandaag om 10:44 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.