Strangers on a Train (1951)

Spannende film die helaas erg langzaam op gang komt waardoor Bruno Anthony een tijd lang het enige is waar ik echt van heb genoten. Gelukkig wordt het steeds spannender naarmate het einde en na de tennismatch is de spanning helemaal niet meer te houden. Robert Walker zet hier een briljante rol neer die in het rijtje van geweldige psychopaten mag. Maar ik ben toch enigzins teleurgesteld. 3.5*

Ik vind dit een geweldige Hitchcock! Ik heb er al heel wat van hem gezien, maar dit is toch echt een van de betere.

Bovendien is de film prachtig gerestaureerd terwijl zeker het 50-jaren karakter gebleven is. Thrillers kijk ook ik niet vaak voor de tweede keer, maar deze wil ik nog wel een paar keer zien.

Een beetje jammer was het irriterende spel van het zusje van de vriendin van Guy Haines. Voor de rest was de film helemaal perfect.

Ik heb altijd Vertigo de beste van Hitchcock gevonden maar nu ga ik toch weer twijfelen.....

Een 4.5*

Viel mij ook op. Qua personage een beetje kruising tussen Tom Ripley en Dickie Greensleave (Talented mr Ripley). Sterk verhaal later, niet alleen nagedaan in 'Throw Momma from the Train' maar ook in 'The Revengers' Comedies'.

Voorlopig 3,5*

Die vond ik ook minder leuk, de caroussel-scene maakte dan weer veel goed.

(Een applausje voor Robert Walker.)

Ook hier 4,5*

Opvallend dat ik regelmatig lees dat men de tenniswedstrijd als minder ervaart. Dit vond ik een van de sterkste scènes, zo niet de sterkste, uit de film.

Juist, is een van de vele hoogtepunten van deze film (wie ook mijn vorige recensie) en tevens een van de hoogtepunten binnen de filmgeschiedenis wat mij betrefd. Prachtige scène.

Dat heeft vooral te maken met de manier waarop getennisd wordt. Tegenwoordig speelt men erg goed tennis (Federer ed.), het spel in de film ziet er in vergelijking met een hedendaags grand-slam tornooi erg lullig uit. Zo zie je in de film extreem veel boogballen en smashes aan het net.

Dat velen dit minder goed vinden heeft volgens mij niet te maken met de manier waarop de wedstrijd in beeld gebracht wordt maar met de hedendaagse visie op tennis.

Dat lijkt me sterk. Mij is het verder ook niet opevallen dat hier anders getennisd werd. Volgens mij vinden veel gebruikers de wedstrijd vooral langdradig of gewoon niet spannend genoeg.

Het zou toch wel erg raar zijn als iemand met het argument komt dat de Nachtwacht van Rembrandt tegenvalt omdat het meisje daarop geen naveltruitje draagt. Dat idee schiet me een beetje door het hoofd als ik de reacties lees over de prachtig efficiënt gefilmde tennismatch.

Strangers on a Train, ik vind het nog steeds een geweldige verfilming van het boek van Patricia Highsmith met ijzersterke scènes, The One Ring heeft al enkele scènes genoemd. Ik mis in dat rijtje eigenlijk het begin met de schoenen. Direct in het begin wordt je als kijker gelijk al beetgepakt door een prachtige ironische karakterschets van de twee hoofdrolspelers. Later in de film, bij de reis naar Metcalf na de tenniswedstrijd, zit er nog een leuk nagalmpje van deze schoenenscène.

Bij de irritatie aan het personage van Barbara kan ik me wel iets voorstellen. Ze heeft een vervelend soort tuttigheid als slimste meisje van de film. Maar soms is dat juist van een zeer humoristische aandoenlijke onschuld. Bijvoorbeeld in de erocryptische scène met het morsen op de broek van de agent uit haar poederdoosje.
Die tuttigheid van Barbara is trouwens al eerder in gang gezet bij haar spiegelpersonage, de vrouw van Guy Haines. Deze moet vermoord worden zonder dat de sympathie voor hoofdrolspeler Guy verloren gaat. Een oplossing is om een zo irritant mogelijk karakter te nemen die het bloed onder de nagels van de kijker wegzuigt.
Ik zit me dus niet zo te ergeren aan de bijrol van de dochter van Hitchcock als Barbara. Eigenlijk zit er een mooie symmetrische karaktercompositie in de film. Guy & Anne als een aantrekkelijk stel en Barbara & Bruno als de twee tegenhangers daarvan.

De DVD die ik bekeek heeft trouwens, zoals eerder vermeld, ook twee versies. Kant A met de Hollywood versie van 97 minuten en Kant B met de Engelse versie van 99 minuten. Beide versies zijn dus ingekort. Op IMBd worden lengtes gegeven van 101 en 103 minuten.
Het einde van de Hollywood versie is trouwens een leuk ironisch terugreflecterend grapje van de Master of Suspence die in de Engelse versie bij mij op de DVD ontbreekt.

Heeft niets met inkorten te maken, maar met het verschil tussen PAL en NTSC. Een PAL-dvd (bijna alle regio 2-DVD's) gaat 4% sneller door één beeldje meer per seconde. Daardoor valt de film iets korter uit, terwijl je toch alles hebt gezien.

Wat een goede film!!!!!!!! Robert Walker is mesmerizing!

Echt goed. Mooi geregiseerd ook door Hitch. Ik had eerst zoiets van, ow die film zal vast WEL AARDIG zijn zoals men zegt. Maar tegelijkertijd dacht ik hitch heeft al zoveel films gemaakt over psycho's, what's new here. Maar Walker is zo goed in zijn rol. Heel raar dat meneer Walker nog niet eens een oscar nominatie heeft gekregen. Hij zou zelfs een goede kandidaat zijn geweest voor de gouden plak . Maar ja, zelfde met b.v. Anthony Perkins in Psycho. Zijn nou niet echt de rollen waar je toen de sympathie van de jury mee won. lol........ ze waren toen nog iets te kortzichtig denk ik.

Maar goed ik heb hem aan de hand van deze film dan ook opgezocht op internet. Toch raar dat er zoveel geweldige acteurs zijn die toch vaak vrij onopgemerkt kunnen blijven. Ik zag op imdb dat hij nog niet 1 prijs heeft gehad voor iets. En dan heb ik het over al zijn films. Zijn ex-vrouw Jennifer Jones was ook een oscar genomineerde/winnende actrice. Echt treurig als je leest dat zij hem bedroog met een of andere belangrijke producer. Hij is sinsdien de klap nooit meer echt te boven gekomen. Het ging steeds slechter. Hij kreeg zenuw instortingen, was aan de drank, zat in psychriatische klinieken. Totdat hij uiteindelijk stierf in 1951. 32 jaar oud. Ik zal eens kijken of ik wat meer films van em kan vinden maar alleen al vanwege deze zal ik hem niet gauw vergeten. Geweldig acteur (ook al zeg ik dat aan de hand van maar 1 film) die veel te vroeg gestorven is.

Het is niet zo vreemd dat Walker buiten deze film om nooit een Oscar heeft gewonnen, als je je bedenkt dat dit zijn enige echte belangrijke rol is, zover ik weet. Ik zag hem wel in The Clock, maar daarin was hij helaas matig, net als de gehele film.

Mooie openingsscene. Van de schoenen tot en met het treingesprekje. Eerlijk gezegd vond ik dat zelfs het sterkste stuk van de film. Neemt niet weg dat dit weer een prima Hitchcock was (al lijk ik nooit echt een grote fan te worden (op Rear Window na dan)). Ook de eindscene in de draaimolen was een hoogtepunt, vooral ook door wat geintjes en zijstapjes tijdens de scene. Zoals een moeder die gilt om haar "little boy" en daarna een shot waarin hij de tijd van zijn leven blijkt te hebben en Guy die en passant nog even het kinds leven redt. Walker is uiteraard geweldig. De rest van de cast gewoon goed.

Ik vond het niet echt vreemd om te zien dat dit een Patricia Highsmith-verhaal was. Plein Soleil en Der Amerikanischen Freund heb ik niet gezien, The Talented Mister Ripley wel, en Bruno's personage heeft behoorlijk wat Ripley-trekjes. Een man die zich opdingt aan een andere man met duidelijke homoseksuele ondertoon. Hitchcockscripts hebben soms wat al te opzichtige freudiaanse neiginkjes , het moedercomplex van Bruno vond ik net er overheen (of het Brunocomplex van de moeder misschien) al is het hier bijlange na niet zo erg als in Marnie.

Heb me goed vermaakt met mijn dertiende Hitchcock. Op naar de volgende (voor Rope, Shadow of a Doubt en I Confess wordt het bijvoorbeeld eens tijd)...

3.5*

Ik sluit me bij The One Ring en BASWAS aan. In zijn constante hoge niveau is Hitchcock voor mij de beste filmer: Hitchcock denkt in beelden maar veronachtzaamd de dialoog (versluierde beelden) niet, sterker nog bij Hitchcock vullen ze elkaar sterk aan waardoor de beelden een extra lading krijgen.

Neem bv de scéne van Guy's thuiskomst en Bruno hem roept: ze staan beiden aan weerzijden van het ijzeren hek, dat op de manier waarop Hitchcock dat in beeld brengt aan een tralies doet denken.
Bruna vertelt Guy over zijn moord en probeert Guy te overtuigen van de uitvoerig van "hun" plan....Guy verzet zich tegen Bruno's manipulatie totdat de bel gaat en de politie komt: dan gaat Guy aan de andere kant van hek staan waar Bruno ook staat........symbolischer kan het niet....hij loopt, door angst, niet naar de politie, maar geeft al onbewust toe aan Bruno, alsof
ze samen in één geheim complot zitten....en al achter de tralies staan. Boven Guy's hoofd dreigt de dodelijk giftig staart van de schorpioen Bruno.

Of neem de "Tunnel of love": dat kijgt ook een extra lading: het huwelijksbootje van Guy en zijn vrouw zitten ook in een donkere tunnel. Vooral haar drijfveren zijn manipulatief en voor Guy onvoorspelbaar: Guy zit, als pubkiekfiguur, in haar huwlijkse dwangbuis. Dat manipulator Bruno haar juist vermoord, daarrmee geeft meester manipulator Hitchcock Bruno meer glans....hij lijkt een goede daad te verrichten......en als de éne slechte de andere. slechte vermoord....wat maakt het uit.....die sfeer.....het spel met (ons) geweten....over tunnelvisie gesproken:

Ook de scéne waar Bruno in het "nee bewegende" publiek
zit en gefixeerd naar Guy kijkt: alleen de blik van Bruno oefent op Guy al een bevel uit waartegen Guy zich verzet: het is alsof het publiek ("men") zijn geweten onbewust reflecteert.....voer Bruno's bevel niet uit!

Barbara is irritant maar dat is haar functie: zij is het lelijk eendje, die dat compenseert met een scherpe tong. En die sterk meeleeft met de geliefden....zij zegt juist de dingen die anderen liever voor zich houden. Pa is minder loyaal aan Guy...hij vraagt of politie hem ook volgt.....hij raad Guy zoveel mogelijk thuis te blijven.....Pa is voortduren bang gecompromiteerd te worden) Barbara is doorslaggevend voor Guy.
zij breekt het ijs tussen Guy, zijn geliefde en haar pa. Iedereen respecteert haar om haar eerlijkheid. Het is daarom niet alleen een ironisch toeval dat zij ook brildragend is en dat Bruno, bij de eerste ontmoeting en in die wurgscéne van de oude vrouw op het feestje, haar verwart met de door hem vermoorde vrouw van Guy: en oprechte Barbara doorziet hem! Zij babbelende, irritante doorzieners, moeten vaak omzeep geholpen worden anders verpesten ze het "spel".(een erg klassiek schrijvers thema!) Ik denk dat Hitchcock zich welbewust was van Barbara's "irritatiefactor" Ik vond haar rol juist vermakelijk!

De moeder (mooie rol) van Bruno is opvallend Hitchcockiaans en realistisch.....ze lijkt alles van hem goed te praten dit i.t.t. tot pa. Bruno zit gevangen in een web van een huwelijksrelatie......of Bruno is de oorzaak van die verziekte relatie: het kip, (de haan) of het ei.......of het koekoeksjong...."moederliefde": hij kan er niks aan doen dat ie van een ander is denkt zij...... etc etc. Een parallel met Guy's zwangere vreemdgaande vrouw...........
of over-interpretatie....?

Guy wordt op meerde manieren achtervolgt en/of bewaakt: Niet alleen Bruno achtervolgt hem maar
natuurlijk ook de politie, maar ook de publieke opinie: hij moet gewoon, met tennis doorgaan: om niet nog meer wantrouwen op te roepen. Dit alles eindigt dan ook perfect verbeeld in de "Merrygoround" omringt door publiek en politie achtervolgen Bruno en Guy elkaar in de carrousel, die door een falende politie op hol slaat.......

De versie eindigend in de trein is voor mij het best: In die afgesoten beperkte ruimte, ontwijken van communicatie is lastiger, ontmoet men soms wel eens mensen waarmee men beter contact heeft dan menig ander..... soms vertel je meer dan je van plan was. Sympathieke Guy komt, (hier ook nog als publiekfiguur!), op een verkeert moment in zijn leven, hij is door zijn huwelijksproblemen labiel en beiinvloedbaar, de verkeerde man tegen. Het zou iedereen kunnen overkomen: het perfecte beginpunt van suspence........

Hitchcock heeft de 2e Wereld Oorlog in volle bewustzijn
meegemaakt en na de oorlog kwamen veel, gruwelijke, verhalen los....zijn obsessie (maar ook van anderen) met de dood is dan ook niet zo verwonderlijk. Dat hij "onschuldige" mensen met het gevaar dat een ander kan bewerkstellen, ook in huiselijke kring, wil confronteren......is zijn suspense in de kern samengevat: alleen Hitchcock heeft dit opvallend vaak in een briljante filmvorm gegoten! 5*

Wat een pseudo psychologische onzin.

Slaat nergens op om enkel Hitchcock zijn obsessies en thema's toe te schrijven aan trauma's in WOII.

Advies:

Verdiep wat meer in die man, voordat je weer een belachelijk zelfingenomen exhibitionistisch pseudo-psychologische analyse maakt.

Dank je, voor deze postieve informatieve reactie.......ik heb het over gevaar, de dood...niet over trauma's... Met obsessie bedoel ik dat deze thema opvallend vaak opduikt in zijn werk. De oorlog heeft dat thema volgens mij versterkt.... Die opmerking over "huiselijke kring" heb ik van Hitchcock zelf uit een documentaire. Maar je kan mijn opmerking inderdaad zo lezen alsof ik Hitchcocks obsessie alleen maar door de oorlog verklaar....dat was niet de bedoeling.

Hitchcock heeft de oorlog dan ook alleen van een afstand meegemaakt en heeft natuurlijk nooit meegevochten. Daarbij probeerde hij al ver voor de oorlog de mensen schrik aan te jagen met zijn films. Ik denk niet dat de oorlog werkelijk zijn films bepaald heeft en zeker niet Strangers on a Train.

Katholicisme, een angst voor de politie, homofiel, impotent...Wie zal het zeggen?

In een oorlog wordt het leven in volle intensiteit beleeft: overleven dus confrontaties met de dood: het onvoorspelbare en het dreigende daarvan. In Amerika waren veel (veel joodse kunstenaars) vluchtelingen, die namen hun verhalen mee. Biily Wilder is een goed voorbeeld. Hitchcock is zeer sensibel voor verhalen met (psychologisch) geweld. Rope lijkt een voorstudie van deze film. Dat verhaal stond in de krant. Je hoeft dingen niet zelf meegemaakt te hebben om er mooie waarachtige verhalen over te kunnen vertellen. Het gaat om wat voor beeld je van mensen hebt. Hitchcock heeft zijn indringende kijk op de mens prachtig en haarscherp op filmdoek gezet: Hitchcock toont het onverwachte gevaar in "gewone" menselijke verhoudingen, hij had oorlog niet nodig maar het moet voor hem wel een inspiratiebron voor zijn beeld van de mens geweest zijn: zijn filmpersonages kokketeren vaak met (perfecte) moordfantasiën. Bij hem vind er meer psychologische intieme oorlog tussen mensen plaats met hetzelfde resultaat: een lijk. Daarom zijn de dialogen vaak fascinerend. Neem Bruno.........

Een mens is in een bepaalde omgeving tot alles in staat.....

Patritia Highsmith was trouwens extremer in het oorspronkelijk verhaal van "Strangers on a train".

Waar blijft die 5 dan ?

?

Net gelezen: zie ook de informatieve commentaar van BASWAS over "Lifeboat"...deze film nog niet gezien....ben benieuwd!..."We'll meet again... don't how...don't know when....".De Britse WO 2 hit van Vera Lynn krijgt door Hitchcocks "Strange" ontmoeting een duistere draai.....

Erg spannende en zorgvuldig gemaakte film, ik vond de muziek helaas wat overdreven. Vond de acteur die Bruno Anthony overigens wel op Bill Murray lijken. Maargoed, goede film dus, het begint steeds duidelijker te worden waarom Hitchcock zo'n grote naam heeft, gauw nog meer van de man bekijken

Ook weer tijd voor een herziening, maar kan me herinneren dat ik de andere Hitchcockfilms die ik ken leuker vond. 3*

Goed geschreven en uitgewerkte thriller van Hitchcock. Met recht een van zijn beste. Minpuntje was alleen de eindscene, het ging een beetje over-the-top.

Verhoogd naar 4.0*, gewoon te goed!

Ik ben dol op deze film. Vijf sterren is nog altijd te weinig. Er wordt subliem geacteerd, onderdrukte homoseksualiteit wordt slechts vaag gesuggereerd, het is in mijn ogen Hitchcocks beste en de muziek is overweldigend! Kortom: een geslaagde film. Applaus.

Ik klap met je mee!

Ook deze film van Hitch is een regelrechte topper.