Rashômon (1950)

O ja...die scene.

Wat een enthousiasme redlop! Wordt 't niet tijd voor een herziening?

Dat wordt dan nummer zoveel...:) De buren kunnen hem ondertussen synchroon meepraten...in vloeiend japans.

Hou vol, ooit valt het kwartje.

Lol!

Tja. Smaken verschillen nou eenmaal. Accepteer dat nou maar.

Bah....ik was er al bang voor

Maar inderdaad...geen kwestie van snappen maar van smaak.

Ja, het kwartje qua smaak, bedoel ik dan ook.

Probeer Seven Samurai eens Redlop.

rond 18 maart dus.

Mooie film. Al uit 1950 en nog niet verouderd. Slechts enkele details laten zien dat de film zo oud is. Zo is het camerawerk af en toe schokkerig, vond ik de muziek af en toe net iets te dramatisch (heb ik vaker last van bij oude films) en is de beeldkwaliteit natuurlijk niet zo goed als hedendaagse films. Maar als echte filmliefhebber kijk ik daar natuurlijk allemaal doorheen .

Het acteerwerk was redelijk maar twee mensen springen eruit: Machiko Kyô omdat ze zo irritant hysterisch was en Toshirô Mifune omdat hij zo geweldig acteerde. Echt prachtig hoe hij heel zijn hebben en houwen in zijn acteerwerk heeft gegooid (zo leek het mij iig). Prachtige lichaamstaal en mimiek.

Het verhaal zelf vond ik ook erg mooi en het is ook leuk dat het nog positief eindigd. 4* maar dat kan bij herziening (in een iets gemakkelijkere stoel) wel meer worden.

Een meesterwerk.

De film begint prachtig, keiharde regen op een kapotte tempel.

En dan begint het verhaal dat mij geboeid hield van begin tot eind.

Met prachtig acteerwerk van vooral Mifune.

Beste Kurosawa tot nu toe (pas 3 gezien) 5 sterren en misschien een plekje in mijn top 10 nog een paar nachtjes over slapen

Niet dat het veel uitmaakt, maar dat is een poort hoor, geen tempel (de Rashômon-poort uit de titel).

Welke dvd moet ik nou ook alweer kopen Ramon? Die op play.com heeft slechte subs?

Nee hoor. Die BFI uitgave op play.com is uitstekend. Zelf schaf ik binnenkort de Criterion dvd aan. Die zou qua beeld en geluid ietsje beter moeten zijn en heeft bovendien nogal wat extra's en een commentaartrack (Donald Richie) Maar die op play.com heeft uitstekende Eng. subs hoor. Gewoon aanschaffen.

Er komt toch binnenkort ook een uitgave met Nederlandse subs? Of heb ik het mis?

Okee bedankt.

Ik vind de beeldkwaliteit van de BFI uiterst matig eigenlijk, maar zoveel beter schijnt de Criterion niet te zijn, terwijl het prijsverschil aanzienlijk is.

Qua beeldkwaliteit staat de ZDF-uitzending op een hoger niveau. Volgens dvdbeaver.com

Haha, Ramon valt door de mand. Hoeveel heb je er voor gebeurd ?

Door de mand? Er is geen betere dvd van Rashomon te krijgen dan de BFI en de Criterion. Trouwens, ik verkoop die BFI dvd's toch niet. Heb ook al tweemaal Yojimbo en Seven Samurai, misschien komt er wel een derde bij wanneer de Ned. uitgaven goed blijken te zijn.

De vergelijking op DVD Beaver (geweldige site trouwens) is tussen een Japanse uitgave (Pioneer) en de ZDF uitzending.

... en de Criterion. En die is beter dan de BFI, aan de afbeeldingen daar te zien.

Hier wat caps van de BFI-dvd, om het geheel wat in perspectief te plaatsen. (kan helaas niet dezelfde tijdstippen vinden als op de Beaver-vergelijking, maar om even een indruk te geven)

Sorry, ik zit ernaast !

Prachtige film. Ik kan wel iets schrijven, maar de posts van Ramon K zeggen genoeg en ben het roerend met hem eens. 4.5 *

In 'Papillon d’Amour’ van Nicholas Provost wordt gebruik gemaakt van beelden uit deze film; "Door een simpel procédé transformeert Nicolas Provost op briljante wijze beeldfragmenten uit Rashomon tot een pure metafysische meditatie op schijn en wezen." *

Zeer mooi gedaan, en perfect gebruik gemaakt van muziek.

De cliamax hierin had zelfs zo'n impact op me dat ik er voor terug moest deinzen; ik schrok me gigantisch en was voor een paar seconden verlamd. Ontroerd en in de war verliet ik de zaal.

Al kan iemand aan deze film komen, dan hoor ik het graag hoe en waar.

*bron

Deze Kurosawa-film sprak me iets minder aan dan die ik gisteren zag (Yoidore Tenshi), vooral vanwege het eer-wraak verhaal van de twee mannen en de vrouw, die vooral veel en hard kon huilen. Het verhaal daar omheen, over het vertrouwen in de mens en het (durven) spreken van 'de waarheid', was daarentegen weer wel heel boeiend.

Qua beeld was ik wat minder enthousiast over de scherpe contrastering in lange-afstands scenes. Het beeld werd er zelfs af en toe erg onduidelijk van, zodat niet meer te onderscheiden was wie er in beeld was en wat hij/zij deed.

De muziek, Ravel-achtig was weer wel erg mooi, vooral in contrast met de harde regen-geluiden. Prachtig.

De Duitse dubbing droeg ook niet echt aan de film bij, vooral omdat ik, ondanks een goede tolk , het soms moeilijk vind om die taal te verstaan.

Ik hoop nu maar dat ik deze film een keer in de originele taal en met nederlandse of engelse kan subs kan herzien, dan komt de 3,5* van nu vast wel hoger uit.

hehe eindelijk begrijp ik die ophef over de beruchte Akira Kurosawa. Wat een geweldige mooie film en wat een mooie vertelstijl. Ik heb ooit wel seven samurai gezien maar die kon me toen niet echt boeien en vond ik maar saai(lag waarschijnlijk aan mezelf want je moet wel in de stemming zijn voor dit soort films). Dit vond ik dus wel echt geweldig. Ik trek wel een ster af voor dat laatste zwaardgevecht want dat vond ik dus echt een ramp en niet om aan te zien. Ik hoop toch wel dat dat niet de scene was waar ik net over las dat die bekend stond als de scene die het meest realistisch ooit was met zwaard(ik meen in een stukje van ramon k.). Want mensen in doodsangst die elke kans aangrijpen om overleven te verzekeren hakken toch echt niet iedere keer overdreven langzaam een meter boven een weerloos doelwit. Maar dit is dan ook de enige negatieve kanttekening want ik heb geweldig genoten en ga meteen de rest van zijn euvre checken.

Denk jij nog dat je kundig en precies bent met je zwaardje als de adrenaline en doodsangst door je lijf giert? Bovendien: durf je zelf wel iemand dodelijk te verwonden, zelfs in zo'n situatie? Ik zou niet weten wat ik moet doen als ik me in zo'n situatie zou bevinden. Waarschijnlijk gooi ik mijn zwaardje weg en ren ik hard naar mijn moeder.

Hahaha!