menu

Jeux d'Enfants (2003)

Alternatieve titel: Love Me If You Dare

mijn stem
3,53 (526)
526 stemmen

Frankrijk / België
Komedie / Drama
93 minuten

geregisseerd door Yann Samuell
met Guillaume Canet, Marion Cotillard en Thibault Verhaeghe

Julien en Sophie beginnen het spel van hun leven met een eenvoudige weddenschap. Een weddenschap om te vergeten dat mama zwaar ziek is en dat de hele klas je uitscheldt voor smerige Pool. De regels zijn simpel: degene die het snoepjesblik in handen heeft mag de ander de meest uiteenlopende opdrachten geven. Durf jij brutale antwoorden te geven in de klas, of te plassen op het tapijt van het hoofd van de school? De uitdagingen worden naarmate ze ouder worden steeds meedogenlozer. Wat onschuldig begon tussen twee kinderen, leidt tot de grootste uitdaging: elkaar toegeven dat ze niet zonder elkaar kunnen leven.

zoeken in:
avatar van Freud
3,5
Een zeer verfrissende film, met een zeer inventief scenario, vol leuke vondsten. Visueel enorm sterk, en sommige 'steken onder water' komen ook bij de kijker behoorlijk hard aan. De vergelijking met Amélie zal ongetwijfeld gemaakt worden, maar Amélie wil de mensen gelukkiger maken, terwijl de hoofdfiguren in deze film... Ik zal niet te veel zeggen, deze film is ook echt wel mooi, maar bezit het venijnige staartje dat Amélie naar mijn mening een beetje miste.
Hoe komt het trouwens dat ik die film vorige week gezien heb, en hij in Nederland nog meer dan een maand moet wachten? Dat is bij ongeveer alle Franse films zo. Is dat misschien de reden waarom er in Metropolis Antwerpen meer Nederlanders dan Belgen zitten?

3,5
Zeer vermakelijk filmpje. Wel veel te luchtig om met Amelie vergeleken te worden. Dat hoogstaande niveau wordt dan ook nergens in de film gehaald. Wellicht wel enkele vergelijkingspunten, maar daar houdt het dan ook wel mee op.
3,5*, dat wel...

avatar van kappeuter
1,5
kappeuter (moderator)
Ik deel de mening van Pjotr; ik vind het een compleet overbodige film.
Yann Samuell heeft het gele kleurenfilter van Amelie geleend. Ook de introductie is a la Amelie, een onbeschaamde kopieeractie. Maar allemaal minder leuk dan grote zus Amelie. Daarnaast zijn de manier van vertellen; de gekke statistiekjes uit het dagelijks leven die het hoofdpersonage zo nu en dan opsomt overgenomen. De voice over verwondert zich op dezelfde manier over het rare leven dat hij leidt, alleen heeft Amelie veel betere teksten.
De film zit boordevol special effects en beeldtrucs. Waar die in Amelie nog functioneel zijn, dient het hier om het slappe drama verhaaltje te maskeren.

OK, genoeg over Amelie. Het verhaal is op een bierviltje samen te vatten en valt uitentreure in herhaling. En steeds maar weer dat stomme blik dat de personages krampachtig koesteren. Het kinderachtige spelletje heeft wat afwisseling nodig, en dus wordt het tijdbestek en de schaal van de acties opgerekt.
De jonge acteurs vond ik erg leuk. Ik had graag dat het verhaal tot hun belevingswereld beperkt was geweest. De oudere Julien en Sophie vind ik een stuk minder. Marion Cotillard als Sophie vind ik zelfs ronduit slecht. Totaal geen uitstraling en erg weinig diepgang in haar spel.

1,5*

avatar van starbright boy
3,0
starbright boy (moderator)
Gemengde gevoelens. Een film die me beurtelings aantrok en afstootte eigenlijk. Het begin was wel heel erg Amelie. Samuell is niet zomaar beinvloed door Jeunet, maar kopieert daar zowat zijn stijl. In dat eerste stuk was de voice over ook bij vlagen irritant. De kinderen waren, zeker in de voice overs, te geforceerd bijdehand, te volwassen. De opdrachten waren dan weer wel leuk.

Na de kindertijd wordt er iets minder opzichtig van Jeunet geleend en verdwjnen de ergernissen uit het begin wat. Maar dan krijgt het verhaal wat al te veel de vorm van een voorspelbare romantische komedie. En dat voelt als een gemiste kans.

Het voorafgaande klinkt dan weer net te negatief, want de film was best goed en had toch een flink aantal erg leuke scenes. Bij vlagen ook erg fraaie dialogen. Het einde was ook erg leuk.

Zeker niet onaardig. Maar Samuell mag wel wat meer een eigen stijl vinden en het interessante uitgangspunt had ook net een scherpere uitwerking verdiend.

3.0*

avatar van Linn
5,0
Heel lief mooi romantisch drama. Ik vind deze film vele malen mooier als Amelie waar deze film mee vergeleken word. Het greep me veel meer aan en er zit veel meer verhaal in deze film 5*

avatar van Flipman
4,5
Vera schreef:
Waarom wordt deze film toch steeds vergeleken met Amélie? !

Heb je "Amélie" al gezien, dan ?

En ik wilde de vergelijking eigenlijk ook trekken, want op de cover van mijn DVD staat "De nieuwe Amélie."

En behalve dat het een Franse film is, kan ik de films eigenlijk niet echt vergelijken, nee. Tja, beide gaan over liefde. De sfeer komt er een beetje in terug, maar dat is dan ook wel alles.

"Amélie" is ook net iets beter, deze film krijgt van mij een vier of een vier en 'n half, dat beslis ik als ik klaar ben met dit berichtje .

Ik vind wel dat de cover te veel verraadt. Een synopsis moet eigenlijk heel erg kort zijn. Dat de uitdagingen steeds meedogenlozer worden en dat ze niet kunnen toegeven dat ze niet van elkaar gescheiden kunnen blijven, had ik liever niet geweten (hoewel die poster wel het een en ander zegt, natuurlijk).

Verder vond ik het een heel mooie film die vol verrassingen zat ! Het niet zonder elkaar kunnen leven wisten Julien en Sophie aan het einde op een heel mooie en ontroerende manier op te lossen. En ondanks dat ik al het een en ander wist, waren de weddenschappen erg leuk om aan te zien.

Visueel was het ook een pracht. Dat vind ik zo leuk aan niet-commerciële films, ze reppen nooit over de visuele effecten. Als ik op een DVD-cover iets lees in de trend van: "Met verbluffende visuele effecten!" dan weet ik al dat ze op verhaal enorm bezuinigd hebben. Of dat het in ieder geval heel erg standaard wordt. Deze film is alles behalve standaard, gelukkig.

En deze film vliegt voorbij! En als een film voorbij vliegt, heeft een film mijn zegen, dan kan ie alleen maar goed zijn! "Jeux d'Enfants" is een prachtige film over een zeer bijzondere en af en toe gevaarlijk te noemen vriendschap, die inderdaad dankzij dat liedje "La Vie En Rose" in je hoofd blijft hangen !

Nu merk ik dat ik voor mijn bericht te hebben voltooid de film al een welverdiende vier en 'n half heb gegeven! Deze film is mij aangeraden door een voor mij héél speciaal iemand, dus ik hoop dat mijn waardering hoog genoeg is !

avatar van Rianneke_Dan
4,5
Mooie en ook leuke film!
Goed geacteerd, en er zat van alles wat in, zowel drama, romantiek en humor.
Ik heb me echt vermaakt en de film is ook een tijdje blijven hangen.
4,5*

avatar van maxcomthrilla
4,0
Aangename film,

Het begin viel me een beetje tegen. Dat kwam niet omdat de regisseur de stijl van Jeunet bijna exact kopieerde maar omdat ik de opdrachten die de 2 elkaar moesten geven maar matig uitgevoerd vond. Dat kwam vooral omdat Samuell er als een straaljager voorbijvloog en de kijker nauwelijks tijd gunde om te lachen om de soms grappige opdrachten, die de 2 elkaar moesten geven. Wel leuk, was dat Sophie allemaal vieze woorden met, ik meen de b, ging verzinnen voor een volle klas.

Nadat de moeder van Julien is overleden verandert de film wat van toon, alles wordt wat minder grappig en krijgt een serieuze ondertoon. Omdat beide personen geen relatie aangaan met elkaar, lijkt het alsof ze gedoemd zijn om elkaar voor de rest van hun leven moeilijk te gaan maken . Een grappig spelletje dat aanvankelijk dient om problemen te vergeten dient dan ineens als het middel om elkaar te kwetsen! bv. Toen Julien Sophie een huwelijksaanzoek deed .

Naast interessante ontwikkelingen en een razend tempo kent de film ook veel mooie, steeds terugkerende muziek en prachtige kleuren waarin geen plaats lijkt voor grauwe kleuren. Verder is de film vooral onvoorspelbaar, zeker naarmate het einde nadert. Ik dacht ineens met een thriller te maken te hebben, Ik trapte met open ogen in de val die Julien, voor Sophie had opgezet in dat ziekenhuis .

De uiteindelijke climax is ook erg leuk verzonnen. Wederom een einde die je op meerdere manieren kunt interpreteren, al ga ik 100% uit van de theorie dat ze zichzelf in het cement lieten begraven . Best wel gek eigenlijk, net zoals de hele film. Maar wel erg fijn hoor! 4*

avatar van Yak
4,0
Yak
Oké, naast het opzichtig leentjebuur spelen (kleurgebruik, fantasiegevoel, voice-over, camerabewegingen), blijft er toch genoeg moois over in deze film om op zichzelf te staan. Het is allemaal uit een zeer fantasierijke hoge hoed getoverd en dat werkt erg aanstekelijk. Julien en Sophie zijn aan elkaar gewaagd, hun rollen worden prachtig neergezet en deze twee personages dragen met gemak de hele film. In geen van de andere personages, de vader uitgezonderd, zit immers enige diepgang.

En voor de rest is het gewoon een heerlijk ontwapenend verhaal, met z'n ongemakkelijkheden, romantiek, hoop en verlies. Julien's vader bijt hem ergens in de film toe dat hij nu eindelijk eens volwassen moet worden... voor mij is dit waar alles in de film om draait. Iedereen zou de kinderlijke onbezorgdheid willen kunnen behouden, Julien en Sophie blijven dit tegen wil en dank doen maar op latere leeftijd worden de kinderspelletjes bittere ernst. Waren de spelletjes vroeger ongevaarlijk en amusant (de hoogste prijs die je moest betalen was een pak slaag), later worden ze ongemakkelijk, en weer later ronduit wrang. Een leuk uitgangspunt om een film omheen te bouwen, en dat is bij Jeux d'Enfants goed geslaagd. Aftrek voor de visuele stijl, want dat was puur jatwerk. 4* blijft over.

avatar van Norma
3,0
Toch wel leuke film die ik sterker vond worden naar mate "het spel' venijniger werd. Dat aanzoek, auw..... Visueel ook een fijn filmpje, in het kader van beter goed gejat dan slecht verzonnen. Voor mij is het geen gelijke aan Amelie, want zowel de muziek als het (lieve) verhaal spraken me in laatst genoemde toch wel meer aan.

avatar van Donkerwoud
3,5
Heerlijk Frans met die felle kleuren en de bijna kitscherige sets. Inhoudelijk is het een mooi verhaal over de angst om afgewezen te worden door je geliefde. Ik vind het wel een tikkeltje jammer dat sommige zaken onbeantwoord blijven aan het einde. Het blijft daardoor een beetje te vergezocht.

avatar van Vinokourov
3,5
Redelijk grappige film over een jongen en een meisje die elkaar continu uitdagen tot sadistische waaghalzerij. Soms voorspelbaar, en dan weer niet. Het had wel wat weg van Amelie, maar dan wel minder goed.

avatar van Goldenskull
3,0
Hoewel dit soort romances er vaak wel mee door kunnen, werd bij deze de boel een tikkeltje té voorspelbaar. Om twee voorbeelden te noemen: aanzoek+ziekenhuis Wel aardig filmpje, echt bijzonder is het helaas niet.

3.0*

avatar van wibro
4,0
Deze film vandaag weer eens herzien. Kon hem beter waarderen dan bij mijn eerste kijkbeurt in de bioscoop. De reden is dat ik van dit soort films thuis nu eenmaal beter kan genieten dan in een filmzaal. De visuele stijl van deze film vond ik zeer mooi, deed inderdaad wel denken aan Amelie, maar voor mijn waardering van deze film is dat absoluut niet van invloed. Leuk fris spel van de hoofdrolspelers, zeker ook van de kinderen. Kon ook best wel genieten van de sadistische spelletjes, waarvan ik het spelletje op de spoorrails toch wel het mooiste vond.

4,0* na herziening

avatar van serpico
2,0
Jeux D'Enfants is een kinderlijk simpele film, en daarmee is de titel erg treffend. Nogal een stijlbreuk in een film waarin verder maar weinig doel treft.

Een grappige gimmick, aantrekkelijke hoofdpersonages, een 'leuke stijl' (inderdaad 100% wannabe Amélie), situaties die in het dagelijks leven zeldzaam zijn: Jeux D'Enfants heeft het allemaal. Maar net het belangrijkste ontbreekt: een fatsoenlijk script en oprechte passie. De gejatte stijl is nog tot daar aan toe, aantrekkelijke hoofdpersonages zijn ook nooit vervelend en de film heeft best grappige momenten, maar het raakt allemaal maar geen snaar. De hoofdpersonages zijn egoïstische kwallen en handelen onlogisch. Voor de kleinste hindernissen in hun oh zo bijzondere relatie lassen ze 10 jaar gehele onthouding in, ondertussen een gezin opbouwend om dat even gemakkelijk en harteloos weer te verlaten bij elkanders weerzien. Dat is geen romantiek, dat is griezelig egocentrisme dat waarachtig twee gelijkgestemden heeft overmeesterd.

De rest van de personages zijn plat en onredelijk, of gewoon volledig blanco. Het drama stuwt hierdoor volledig op de twee hoofdpersonages, van wie de problematiek eerder irritant dan aangrijpend is. Ze zijn niet alleen kinderachtig, maar ook onrealistisch. Ze houden met hun levens van elkaar, maar het kan wel van het ene op het andere moment omslaan ... net zoals in welk echte leven?

Aan het einde werd de kitsch toch echt te veel: niet alleen visueel maar zelfs verhaaltechnisch sloeg het toe. Geen seconde van het verhaal wordt besteed aan een eeuwig verliefd samenzijn, en dan komt dit wel heel erg uit de lucht vallen. Stilistisch inconsequent.

Te hip, te simpel en te theatraal. Daadwerkelijke emotie is ver te zoeken.

2*

avatar van eRCee
2,5
Gemengde gevoelens, maar als ik de reacties hier zo doorlees kan ik me toch het best vinden in de negatieve recensies. Jeux d'Enfants komt na-aperig over, niet alleen van Amelie overigens. Hoewel er enkele leuke momenten zijn is het verhaal van twee mensen die voor elkaar geschapen zijn maar er een hele film over doen om wel of niet bij elkaar te komen behoorlijk pover. Het idee van die weddenschappen is in de kindertijd aardig, maar naarmate de opdrachten verstrekkender worden verliezen de hoofdpersonages eigenlijk alle sympathie. Wat serpico ook al zegt; het is gewoon ontzettend dom wat ze doen. Visueel verder weinig bijzonder, met uitzondering uiteraard van de prachtige ogen van Marion Cotillard. Het dubbele einde beviel me tenslote niet erg, beter voor één van de twee gekozen. Twee-enhalf ster.

avatar van blurp194
3,5
Ik moet toch even beginnen met Louis Armstrong. Heb ik van mijn vader meegekregen, van jongsaf. En in deze film is hij echt de grote held, de lach, de waarheid, dat ene detail wat alles goed en af maakt. En de laatste jaar of tien is alles wat mijn vader deed of vond heilig geworden voor me - ook dit, en dat geeft de film echt een pluspunt, hoe persoonlijk dat ook is.

Marion Cotillard dan, ze is altijd al helemaal niet lelijk, maar hier is ze echt een heel mooi meisje. Geen fotomodel, dat kan ze wel zijn misschien, maar niet in deze film - ze is hier het meisje waarvan je achteraf pas snapt dat ze de mooiste van allemaal was. En dat past dan weer perfect bij de rest van het hele sprookje.

Cap ou pas cap? That's the question. Geef er maar eens een antwoord op.

avatar van wendyvortex
3,0
Okay, deze schijnbaar toch redelijk bekende Franse film was in eerste instantie helemaal langs me heengegaan.
Blijkt een aardige film over twee kinderen die fanatiek het spelletje pandverbeuren (Truth or Dare) spelen en daar tot ver in hun leven mee doorgaan.
Thema is net iets te simpel om de hele film te dragen, maar ach bij vlagen best plezierig en soms een beetje venijnig en het geheel is ook mooi gefilmd en goed geacteerd.
Aardig, maar net te weinig intens om tot de echt sterke Franse films te behoren.

avatar van wwelover
4,0
Interessante en lieve film, af en toe een beetje onduidelijk maar absoluut mooi. Een heerlijk sfeertje gedurende de hele film en erg mooi gefilmd. Het verhaal is erg leuk en origineel. En met deze twee acteurs is het gewoon een ideaal duo. Met name natuurlijk de schitterende Marion Cotillard, god wat was weer mooi in deze film.

4*

avatar van BBarbie
3,5
Gezien de vele lovende commentaren hier, heb ik de film opnieuw bekeken en mijn waardering opgetrokken naar 3½ *. Ik blijf echter moeite hebben met het derde deel van de film. Ten opzichte van de luchtige twee eerste delen krijgt het "kinderspel" dan wel erg grimmige trekjes. Vooral de scène met de trein deed me pijn. Als je in je omgeving iemand hebt, die zoiets heeft meegemaakt dan valt het niet mee om daar naar te kijken. Het gezegde "in beton gegoten" wordt hier trouwens wel heel erg aanschouwlijk gemaakt.

avatar van Ste*
3,5
Van begin tot eind behoorlijk irritant, zeker het eerste uur. Daarna wordt de film wel wat interessanter en ontstijgen de leuke ideeën en cinematografische vondsten de irritatiefactor, maar het had iets waardoor ik eigenlijk weerzin voelde om er in mee te gaan.

Het is dat het erg mooi geschoten is - hoewel ik me (zeker in het begin) niet aan de indruk kon ontrekken dat het nogal een Amélie ripoff is, met dat overduidelijke rood-groen contrast - en dat zorgt ervoor dat het nog wel een aardig ruime voldoende verdient. Verder maar een irritante film die ik wat te in your face bijdehand vond. Kan het niet beter verwoorden.

heel kleine 3,5*

avatar van Sergio Leone
2,0
Aardig mislukt.

Jeux d'Enfants pretendeert gedurfd te zijn, maar faalt daar zwaar in. Ook dat geforceerde speelse kantje zorgt meermaals voor Amélie-jeuk. Opgelucht was ik dan ook toen volwassen Julien en Sophie verschenen.
Een kwartier lang zorgt dat voor een degelijke film, maar al snel komen de valkuilen. Zaken zoals dat "aanzoek" en de ziekenhuisscène zie je mijlenver aankomen en ik had dan ook een nadrukkelijk "He-he, zoveel tamtam maken om dàt?"-gevoel. De film faalt gewoon in z'n opzet.

Puppy Guillaume Canet en Marion Cotillard kunnen ook niet alle meubelen redden, ondanks dat zij (maar vooral hun chemie) kleine lichtpuntjes zijn. Vooral Cotillard laat zien over talent te beschikken.
De kindacteurs doen het voor de verandering ook niet al te slecht.

Regisseur Yann Samuel mag dan wel falen in z'n opzet, de speelduur vliegt vrij snel voorbij. Jeux d'Enfants heeft zo nu en dan een leuke vondst, al zijn het vooral de kleuren die in goede zin opvallen. De soundtrack brengt bezoekjes aan alle niveaus, van uitstekend passend tot kutzooi.

2

3,5
Heel originele en fantasierijke benadering van "l'amour pour toujours".
Romantische film met humor die je zonder veel vragen moet over je heen laten komen en genieten van de mooie filmische momenten, de chemie tussen beide hoofdacteurs en Satchmo's "La Vie en rose".

avatar van Film Pegasus
4,5
Film Pegasus (moderator)
Jeux d'enfants is al bij de start een film in de stijl van Amélie (ik denk dat de helft van de recensies hier naar die film verwijzen), maar ook de stijl van Jeunet herken je hierin. En toch is deze film veel beter. De periode van de kinderen is opvallend speels. Gewoonlijk zijn het kinderen die het script van een volwassene volgen en zo ongeloofwaardig overkomen. Dit zijn echt 2 kinderen die elkaar vinden als ze thuis om verschillende redenen zich niet echt welkom voelen. Dat speels blijft duren met uitdagingen. Maar het leven is meer dan een spel en vooral bij de gevoelens voor elkaar is de grens zeer dun. Moeilijk om net daar serieus te zijn tegenover elkaar, omdat het spel van uitdagen net de grote kracht is in de relatie tussen beiden.

Aanvankelijk komen de personages soms nogal afstandelijk over, maar gaandeweg is het toch fascinerend kijken naar de creatieve sprookjesachtige puzzel waarvan de puzzelstukjes mooi in elkaar vallen. Cotillard is altijd leuk om aan het werk te zien. en naar het einde toe wordt het een mooie emotionele en ondanks het ietwat surrealistische toch herkenbare finale. Er zijn misschien beter films dan dit, maar er zijn nog meer slechtere films. Jeux d'enfants is gewoon een sprookje dat gelukkig het melige van Amélie en het te absurde van Jeunet niet heeft.

avatar van Onderhond
4,0
Iets minder bij herziening.

Laatst nog Amélie gekeken en als je dan het eerste deel van deze film met die van Jeunet vergelijkt dan komt Samuell er toch wat bekaaider vanaf. Het is nog steeds wel fris en leuk, maar de afwerking is duidelijk minder.

Staat dan wel tegenover dat Samuell in het tweede deel een eigen kant opgaat. Het schattige laat hij achter zich, in de plaats komt opvallend scherp venijn, ondanks dat de film eigenlijk een pur sang romance blijft.

De scherpere kantjes zijn iets beter zichtbaar zo'n 10 jaar later, maar het blijft verder wel een leuk, schattig én venijnig filmpje. Leuke en aparte combinatie die je eigenlijk zelden in andere films terugziet. Qua toon misschien nog het best vergelijkbaar met iets als een Memories of Matsuko, eerder dan met de films van Jeunet.

4.0* en een uitgebreide review

avatar van Insignificance
4,0
Vlot en excentriek romantiekje, voorzien van allerlei visuele fratsen en twee kinderen die ontwapenend de film openen. Speels, ondeugend en aandoenlijk (zeg maar gerust ontroerend) in de kinderjaren dat met soepele tijdssprongen verder gaat, waarbij La Vie en Rose steeds een nieuw jasje krijgt aangemeten en de film letterlijk van kleur verschiet. Het snoeplaagje maakt plaats voor een fellere verpakking.

Idem voor de toon. Weg met de dartele, onschuldige spelletjes, de streken worden gemener en wreder tot een punt waarop dat lieve doosje een dreigend onding is geworden. Twee in wezen onuitstaanbare, egoïstische mensen die elkaar het leven zo zuur mogelijk maken, die verdienen elkaar, terwijl je in elke vezel ook voelt dat ze bij elkaar horen. Knap als je iets moois en iets lelijks zo weet te verenigen.

avatar van leatherhead
3,5
Leuk en spitsvondig filmpje. Zo heel veel vond ik het eigenlijk niet op Amélie lijken, enkel op visueel front had het er soms wat van weg. Zoals reeds gezegd gaat de romance hier met een veel vileiner ondertoontje gepaard. Het is in ieder geval een erg originele film, die met regelmaat verrassend uit de hoek weet te komen (bruiloft-scene, bibliotheek-scene). Een sterke combinatie van visueel vernuft, speelse foefjes, en spitante dialogen. Canet en vooral Cotillard schitteren als ambivalente geliefden.

Niet altijd geweldig en soms nét wat te rommelig, maar absoluut uniek. Dikke 3,5*.

avatar van Black Math
4,0
Erg vermakelijk. Stilistisch zijn er overeenkomsten met Jeunet, zij het van een wat lager niveau, maar voor de rest is de toon compleet anders: veel minder onschuldig. En daar zit de lol in.

Het is al aardig om te zien hoe de twee hoofdpersonen als kind op gaan in hun spel, waarbij ze geen enkele autoriteit vrezen. En als ze eenmaal ouder worden, wordt het een stuk venijniger als ze elkaars gevoelens ook op de proef stellen. Het gaat er hard aan toe, en het knappe is dat de film weinig ruimte laat voor medelijden, ook niet voor de onschuldige omstanders, waarop gelukkig maar weinig wordt ingezoomd. In plaats van daarvan wordt de nieuwsgierigheid geprikkeld (althans bij mij) naar wat een volgende maniakale tegenzet zou zijn.

Venijnig dus, maar ondertussen is wel de hele film door voelbaar hoe gek de hoofdpersonen op elkaar zijn, waardoor het romantische toch overheerst. Het acteerwerk is dan ook meer dan okee, want de chemie straalt er vanaf.

De muziek is niet slecht, maar valt ook niet echt op. Had net voor wat extra's kunnen zorgen, maar goed, aan de andere kant zit het de sfeer ook niet in de weg. De korte speelduur maakt dat het allemaal prettig wegkijkt, zonder het gevoel dat er nodeloos gerekt wordt.

Samenvattend: venijnig en vermakelijk. 4*.

avatar van IH88
3,5
Jeux d’Enfants

Een onconventioneel romantisch verhaal. Dat kan je Jeux d’Enfants wel noemen. De film heeft humoristische en dramatische elementen in zich maar is toch vooral een wrede en meedogenloze ode aan de liefde. Het begin met de jonge Julien en Sophie is schattig en aandoenlijk maar de donkere ondertoon is al wel aanwezig.

De weddenschappen zijn nog puberaal kinderspel maar zodra Canet en Cotillard Julien en Sophie gaan spelen komt er wat meer venijn in hun weddenschappen en ze gaan steeds verder. Het huwelijk en het huwelijksaanzoek zijn hier goede voorbeelden van en ik zat echt met gekromde tenen te kijken. Julien en Sophie kunnen eigenlijk niet zonder elkaar (alhoewel ze elkaar soms jaren niet zien) en hun gedrag wordt steeds zelfdestructiever. Cotillard is één van mijn favoriete actrices en ook hier is ze weer prachtig en steengoed. Canet is wat kleurlozer maar de chemie tussen hem en Cotillard is waanzinnig. De film ziet er schitterend uit en sommige scènes zijn filmische hoogstandjes. Het einde is niet in cement geschreven en dat past wel bij deze film. Lekker ambigu.

Gast
geplaatst: vandaag om 14:19 uur

geplaatst: vandaag om 14:19 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.