Jeux d'Enfants (2003)

Het verhaal is anders inderdaad. Ik heb uitgelegd dat die me niet weet te boeien. Sorry.

Vooruit dan maar.

Gemengde gevoelens. Een film die me beurtelings aantrok en afstootte eigenlijk. Het begin was wel heel erg Amelie. Samuell is niet zomaar beinvloed door Jeunet, maar kopieert daar zowat zijn stijl. In dat eerste stuk was de voice over ook bij vlagen irritant. De kinderen waren, zeker in de voice overs, te geforceerd bijdehand, te volwassen. De opdrachten waren dan weer wel leuk.

Na de kindertijd wordt er iets minder opzichtig van Jeunet geleend en verdwjnen de ergernissen uit het begin wat. Maar dan krijgt het verhaal wat al te veel de vorm van een voorspelbare romantische komedie. En dat voelt als een gemiste kans.

Het voorafgaande klinkt dan weer net te negatief, want de film was best goed en had toch een flink aantal erg leuke scenes. Bij vlagen ook erg fraaie dialogen. Het einde was ook erg leuk.

Zeker niet onaardig. Maar Samuell mag wel wat meer een eigen stijl vinden en het interessante uitgangspunt had ook net een scherpere uitwerking verdiend.

3.0*

Mooi, mooi. Lekker wegkijkende film (zoals velen dat hier plegen te zeggen), met een leuk verhaaltje. De gelijkenis met Amélie gaat op, op gebied van stijl, camerawerk en humor. Erg storend vond ik dat allemaal niet, de film is duidelijk totaal anders. Als dit echter de opvolger van Jeunet was geweest op Amélie, was het een teleurstelling.

Wauw..wat is dit een heerlijke romantische film zeg..ja heb echt genoten van deze mooie film. Ik vind het ook een heel mooi verhaal, best wel origineel ook! De acteurs spelen goed en het muziekje van Louis Armstrong past daar echt bij..je komt helemaal in de franse sfeer!!

Van mij 4.5 sterren*!!

[quote]Leuke film, die inderdaad kwa stijl leentje buur heeft gespeeld bij Amelie (Wat niet zo heel erg is aangezien alle Hollywoodblockbusters ook op elkaar lijken).

Film is visueel prachtig en de acteurs zijn leuk om naar te kijken. Het verhaal gaat net iets te lang door, op een goed moment geloof je de uitdagingen wel en worden ze steeds minder geloofwaardig. 3,5*

Wannabe 'Amelie' film. Leuke scenes, origineel, te druk, ongeloofwaardig.

Een jeugd spel 'durven of durf je niet' loopt een beetje uit de hand. Vriendschap loopt uit op onuitspreekbare liefde.

Ik vond de karakters, en dan vooral Sophie, zo vreselijk onsympathiek. De visuele grapjes waren ook niet leuk en dan blijft er weinig over. Nog 1,5 punt voor de mooie kleuren, al had ik dat al eerder en beter gezien.

Een frans humoristisch romantisch drama.. Heel apart gefilmd en waarschijnlijk moet je er wel van houden want het is geen standaard film maar wel een hele mooie film, ik vond hem goed krijgt van mij een verdiende 4*

erg leuke film,en zeer mooie soundtrack!4*

ik vind deze film echt heel goed! ik heb hem nu 2x gezien en de tweede keer was wel leuker! ook humor eigenlijk, bepaalde scenes hebben mij echt aan het lachen gemaakt! maar ook romantish en mooi! je moet hem echt zien!

het einde snap ik niet helemaal, maar toch krijgt hij van mij 4,5 sterren!

Heerlijk romantisch, mooie hoofdrollen, goede regie. Absoluut een lekker romantische film, waar ik erg van houd. Tijdens het kijken werd ik zeker weten helemaal gepakt.

Tijdens het einde had ik echt het idee dat het zo goed was, en het was geen gekunsteld einde zoals ik dat zo vaak gezien heb.

Ik bleef ook met een zeer fijn gevoel achter, en een brede glimlach op mijn gezicht, van oor tot oor.

Wat is de liefde toch heerlijk. Zucht.....

Heel mooi in beeld gebracht allemaal. Vind het zeker een hele goede film. Maar ben het niet eens met wat er op de dvd-hoes staat: De nieuwe Amelie.

Amelie word gedragen door een dromerige sfeer, en deze film heeft niet echt een dromerige sfeer in zich.

Yann Samuel doet visueel niet echt veel mijns inziens, zoals Jeunet wel deed met Amelie.

Romantisch? Vond dit een vreselijk sarcastische film, vermomd als een lieve amélie-film!

Niet helemaal overtuigend. Inderdaad wel wat aardige visuele beelden. Het verhaal rammelde en was nogal bedacht.

Heel lief mooi romantisch drama. Ik vind deze film vele malen mooier als Amelie waar deze film mee vergeleken word. Het greep me veel meer aan en er zit veel meer verhaal in deze film 5*

Ik loop erg warm voor visuele pracht en ik dan zit je goed bij Jeux d'Enfants, visueel overdonderend. Ook snap ik de lant met Amélie wel maar hoe positief deze film voor mij werkte, zo werkte Amélie negatief voor mij. Ook het verhaal was aangrijpender, personages waren bewonderenswaardiger en visueel was deze film ook Amélie's meerdere. Jeux d'Enfants troeft Amélie op elk front af. 4,5 zuivere dikke sterren, dik tegn de 5* aan.

Ik heb "Jeux d'Enfants" nog niet gezien (wel op dvd), maar dit maakt mij wel erg benieuwd, aangezien "Amélie" mijn nr. 1 film is

Er wel rekening mee houden dat Amélie voor mij gewoonweg niet 'werkte'. Maar ik denk zeker dat Jeux d'Enfants dan zeker zou bevallen. Al denk ik niet dat ie Amélie bij je gaat overtreffen.

Ik wou dat idd niet hardop zeggen, maar ik had al zo'n vermoeden

Waarom wordt deze film toch steeds vergeleken met Amélie? !

Franse film die een idylische visuele droomwereld schept. Er zijn zeker raakvlakken, al vind ik de films ook verschillend genoeg.

Ik vond Jeux d'enfants formidabel. Hij maakte heel veel indruk op me, ben er nog een paar dagen in blijven hangen. En dan dat liedje erbij; La Vie en Rose, echt geweldig. Wat een sfeer film en wat een mooi gevoel kreeg ik erbij.

Heb je "Amélie" al gezien, dan ?

En ik wilde de vergelijking eigenlijk ook trekken, want op de cover van mijn DVD staat "De nieuwe Amélie."

En behalve dat het een Franse film is, kan ik de films eigenlijk niet echt vergelijken, nee. Tja, beide gaan over liefde. De sfeer komt er een beetje in terug, maar dat is dan ook wel alles.

"Amélie" is ook net iets beter, deze film krijgt van mij een vier of een vier en 'n half, dat beslis ik als ik klaar ben met dit berichtje .

Ik vind wel dat de cover te veel verraadt. Een synopsis moet eigenlijk heel erg kort zijn. Dat de uitdagingen steeds meedogenlozer worden en dat ze niet kunnen toegeven dat ze niet van elkaar gescheiden kunnen blijven, had ik liever niet geweten (hoewel die poster wel het een en ander zegt, natuurlijk).

Verder vond ik het een heel mooie film die vol verrassingen zat ! Het niet zonder elkaar kunnen leven wisten Julien en Sophie aan het einde op een heel mooie en ontroerende manier op te lossen. En ondanks dat ik al het een en ander wist, waren de weddenschappen erg leuk om aan te zien.

Visueel was het ook een pracht. Dat vind ik zo leuk aan niet-commerciële films, ze reppen nooit over de visuele effecten. Als ik op een DVD-cover iets lees in de trend van: "Met verbluffende visuele effecten!" dan weet ik al dat ze op verhaal enorm bezuinigd hebben. Of dat het in ieder geval heel erg standaard wordt. Deze film is alles behalve standaard, gelukkig.

En deze film vliegt voorbij! En als een film voorbij vliegt, heeft een film mijn zegen, dan kan ie alleen maar goed zijn! "Jeux d'Enfants" is een prachtige film over een zeer bijzondere en af en toe gevaarlijk te noemen vriendschap, die inderdaad dankzij dat liedje "La Vie En Rose" in je hoofd blijft hangen !

Nu merk ik dat ik voor mijn bericht te hebben voltooid de film al een welverdiende vier en 'n half heb gegeven! Deze film is mij aangeraden door een voor mij héél speciaal iemand, dus ik hoop dat mijn waardering hoog genoeg is !

Ik vond die Sprite-commercial waarin mensen in een basketbalveldje duiken zo'n geweldig en origineel idee. Zo'n zelfde shot blijkt ook (al?) in deze film te zitten.

Mooie en ook leuke film!

Goed geacteerd, en er zat van alles wat in, zowel drama, romantiek en humor.

Ik heb me echt vermaakt en de film is ook een tijdje blijven hangen.

4,5*

Aangename film,

Het begin viel me een beetje tegen. Dat kwam niet omdat de regisseur de stijl van Jeunet bijna exact kopieerde maar omdat ik de opdrachten die de 2 elkaar moesten geven maar matig uitgevoerd vond. Dat kwam vooral omdat Samuell er als een straaljager voorbijvloog en de kijker nauwelijks tijd gunde om te lachen om de soms grappige opdrachten, die de 2 elkaar moesten geven. Wel leuk, was dat Sophie allemaal vieze woorden met, ik meen de b, ging verzinnen voor een volle klas.

Nadat de moeder van Julien is overleden verandert de film wat van toon, alles wordt wat minder grappig en krijgt een serieuze ondertoon. Omdat beide personen geen relatie aangaan met elkaar, lijkt het alsof ze gedoemd zijn om elkaar voor de rest van hun leven moeilijk te gaan maken . Een grappig spelletje dat aanvankelijk dient om problemen te vergeten dient dan ineens als het middel om elkaar te kwetsen! bv. Toen Julien Sophie een huwelijksaanzoek deed .

Naast interessante ontwikkelingen en een razend tempo kent de film ook veel mooie, steeds terugkerende muziek en prachtige kleuren waarin geen plaats lijkt voor grauwe kleuren. Verder is de film vooral onvoorspelbaar, zeker naarmate het einde nadert. Ik dacht ineens met een thriller te maken te hebben, Ik trapte met open ogen in de val die Julien, voor Sophie had opgezet in dat ziekenhuis .

De uiteindelijke climax is ook erg leuk verzonnen. Wederom een einde die je op meerdere manieren kunt interpreteren, al ga ik 100% uit van de theorie dat ze zichzelf in het cement lieten begraven . Best wel gek eigenlijk, net zoals de hele film. Maar wel erg fijn hoor! 4*

Ik vond dit een zeer leuke en gevoelige film, maar het einde spookt door mijn hoofd: Worden ze nu begraven in het cement of worden ze samen gelukkig oud?

Voor mij was dit echt een tegenvaller, ik las op de kaft de vergelijking met Amélie en het was een liefdesverhaal, sprak me allemaal heel erg aan. En het begint ook allemaal heel leuk en veelbelovend, maar dan ergens middenin de film ging het voor mij toch allemaal een beetje teveel over the top. De uitdagingen waren niet meer leuk of grappig maar gewoon héél sarcastisch en onrealistisch, en de 2 hoofdpersonages leven steeds meer in hun eigen wereldje en houden steeds minder rekening met anderen en hun omgeving, ik begon me mateloos te ergeren aan hun egoisme. En het hele liefdesverhaal zelf vond ik dus ook totaal niet meer overtuigend, het einde maakte de teleurstelling voor mij compleet. Sommigen vinden het geniaal (waarom ontgaat mij echt wel) Voor mij maakte het de ongeloofwaardigheid van de film compleet.

Romantisch en sprookjesachtig? Misschien als je een sadistisch gevoel voor romantiek hebt, ik vond dat er heel weinig sprookjesachtigs aan was

Bon, 2 * enkel en alleen voor het begin dan

Originaliteit is iets wat ik in een film erg kan waarderen. Vernieuwende ideetjes en atypische visuele uitstapjes kunnen aangenaam verrassen en die anders nogal doordeweekse hap een geheel eigen identiteit toekennen. De vertel- en visuele stijl van dit filmpje mag dan misschien dicht aanleunen bij die van Jeunet, maar wees eerlijk. Indien met kunde en verstand uitgevoerd, blijft het heerlijk om naar te kijken, en ontegensprekelijk de meest fraaie en frisse manier om dit slag verhaaltjes uit te beelden.

Jeux d’Enfants maakt à la minute duidelijk dat je vertrokken bent voor een dromerige, aandoenlijke filmervaring. Een ervaring die, of je wil of niet, op je gevoel inspeelt, waardoor zelfs iemand met een hart van graniet nog emotioneel betrokken raakt. Het eerste hoofdstuk is misschien zelfs het mooiste, of toch op z’n minst het meest schattige. Dit deel doet je met weemoed terugdenken aan die o zo zorgeloze kindertijd. Een tijd waarin je met een gerust hart naïef mocht zijn, de belhamel kon uithangen, en jawel, het onschuldige ‘’cap ou pas cap’’ (kunnen of niet kunnen) ging spelen.

Dat laatste blijkt later zelfs meer dan een onschuldig spelletje, en vormt al snel de rode draad doorheen de film en het leven van de 2 hoofdpersonages.

De film maakt op werkelijk ingenieuze en komische wijze stappen in de tijd en blijft, hoewel de humor een sardonisch tintje heeft gekregen, ten allen tijde trouw aan het pad dat het is ingeslagen. Ook visueel blijft het fris en fruitig met variërend snel, dan weer loom bewegend (dromerig) camerawerk. Muzikale ondersteuning bestaat uit maar 1 liedje dat echter wel telkenmale in een compleet ander jasje wordt gestoken. Zeer efficiënt wat mij betreft, en wie zei dat Samuell niet origineel was ?

Samengevat vond ik Jeux d'Enfants een deugddoend filmpje dat zich als een warm dekentje om je heen drapeert, je zo nu en dan zelfs doet zweten, om je wanneer het uiteindelijk terug in de kast ligt met een behaaglijk warm gevoel achter laat.

Voorlopig 4*, later misschien wel meer.

Slechte film.

Ik denk dat de schrijver zelf niet wist waarover het ging.

Hoe kan je een goede romantisch verhaal hebben als het op sociaal vlak achterlijk onrealistisch is.

Dit zou een kinderfilm zijn als je de sex scenes weg laat.