Lost in Translation (2003)

Altijd dat gezeik over 'het verhaal'. Je zoekt toch wel iets meer in een film dan dat mag ik hopen.

De film heeft fantastische personages waarbij iedereen wel iets herkenbaars in ziet. De film straalt rust uit, heeft prachtige shots in Tokyo en kijkt goed weg.

Maar Ik kan ook begrijpen dat je deze film niet voor iedereen weggelegd is, zo heeft ieder zijn smaak.

Vergeet niet de prachtige soundtrack!!!

Wat dan? De film is niet grappig (of je moet afgezaagde grappen over Japanse versprekingen leuk vinden), de personages (goddank herken ík er niks van mezelf in) en hun dode gesprekken (wáárom een oscar en golden globe voor het scenario??) boeiden me ook niet en de sfeer is om depressief van te worden (wat ook weer met de saaie personages te maken heeft).

Tsja, blijkbaar zie je het zelf niet en de rest wel

De film heeft juist een prachtige sfeer. Ik vind het mooi dat er is een keer niet van die kant en klare Hollywood romcom troep is gemaakt.

Zoals rep_robert al zegt, het gaat in deze film vooral om de sfeer. Dit is zo'n film waar je echt in betrokken raakt en die nadien nog een tijd in je hoofd rondspookt.

Heb hier van tijd tot tijd ook wel van kunnen genieten, maar even vaak heb ik me zitten ergeren.

Had ik het vanmiddag nog over een verknipte huisman, hier heb ik het over een verknipte film. En dat bedoel ik letterlijk. Coppola, of wie ook maar verantwoordelijk is voor de montage, verdient stokslagen voor het moment waarop ze Loveless, dit fantastische nummer, net voor het hoogtepunt afkapt en een nieuwe scène start. Had dat niet een minuutje kunnen wachten? Vijf minuten sfeerbeelden van Tokio, wie kan daar nou geen geduld voor opbrengen.

Maar goed, zo gaat het dus met alle scènes. Verder wel een redelijke film. Murray is de droogkloot die hij altijd is en Johansson heeft zich hierna waarschijnlijk niet meer overtroffen.

Ik moest in het begin wel erg wennen aan deze film. Toch heb ik deze meerdere keren bekeken, vooral hoe Bill Murray het speelt.

De vriendschap tussen hem en Scarlett. De scenes waar ze in het drukke verkeer van Tokio lopen. Heel goed gedaan.

Misschien niet een film voor iedereen, maar ik vond het wel de moeite waard.

Alhoewel ze nog steeds in mijn dromen rondspookt als een van swerelds mooiste vrouwen, ben ik bang dat je daar zeker een punt hebt.

Ik vond d'r wel aardig in The Prestige (overigens een fantastische, ietwat ondergesneeuwde film) maar daar had ze niet zo'n grote rol. Ben wel benieuwd of ze haar LiT prestatie ooit kan toppen.

Ik vond eerlijk gezegd erg weinig aan deze film. Gisteravond als romantische film opgezet met ons 2 en halverwege afgezet. Hij is niet barslecht, dat is nu ook overdreven maar kon me gewoon niet boeien.

En als het gedeelte dat je niet hebt gezien nu wél de moeite waard was? Beetje vreemd om een stem te geven op grond van een halve film.

Ja, ik zie het tot mijn spijt steeds meer.

Niet stemmen als je de film niet af hebt gekeken aub!

Sleur en verveling in Tokio. Een stel verwende Amerikanen weet de tijd alleen maar te doden door met elkaar om te gaan, terwijl ze er ook een leuke vakantie van hadden kunnen maken in een bijzonder land en een bijzondere stad.

Toch is het wel een mooie film over een jonge vrouw en een veel oudere man die allebei vast zitten in hun huwelijk en dat leed tijdelijk met elkaar delen, zonder dat het op sex uitdraait.

Dat laatste zou je zeker verwachten en het is goed dat die valkuil vermeden is.

Lekker aan het spoilen jij ^

Vind je niet dat de twee depressievelingen zich vermaakt hebben dan?

Hoi Miron,

Meestal worden de spoilers er wel vanzelf uitgefilterd. Daar ga ik eigenlijk niet over. Kennelijk valt het wel mee in mijn verhaal.

En tsja, of ze zich vermaakt hebben? Ze hebben er toch ook niet echt een wereldtijd van gemaakt. Maar ze houden er ongetwijfeld ook leuke herinneringen aan over. Of ben ik nou weer aan het spoilen?

Nou, ik als kijker kreeg er een goed gevoel, glimlach en soms zelfs kippenvel van. Dus wat mij betreft hebben ze het goed gedaan hoor.

vandaag weer eens gekeken, ik denk dat dit nu al wel mijn vierde kijkbeurt is. elke keer bekijk ik de hele film met een grote glimlach. deze film is en zal altijd een van mijn favorieten blijven. 4,5*

Je moet het zoals hierboven staat zelf spoileren, hardstikke makkelijk, staat gewoon boven je vak waar je je verhaaltje intypt(uitroepteken symbool, daar plak je je verhaal gewoon tussen).

De reden dat het eruit wordt gefilterd is omdat over het algemeen users dan op de meld misbruik knop drukken. Dus ik zou er wel even zelf om denken

Hoi rep_robert bedankt voor de tip !!!
In het verleden kreeg ik inderdaad wel eens een bericht van een moderator dat ie bepaalde delen van mijn tekst als spoiler had aangemerkt.

Ik zal er in het vervolg aan proberen te denken.

Ik vind dat de mensen die deze overgewaardeerde film kunnen waarderen ook het ondergewaardeerde Code 46 eens moeten zien. De laatst genoemde heeft naast sfeer en karakterontwikkeling namelijk ook nog eens een verhaal

Bedankt, maar bij zo'n heerlijk ontspannende film hoef ik geen meeslepend verhaal ofzo te hebben hoor.

Gee, man, What's your problem?

Hoe kan een film die bij zoveel mensen een gevoelige snaar heeft geraakt (je moet die wel hebben natuurlijk - sorry, niet beledigend bedoeld) ondergewaardeerd zijn? Het gaat om herkenbare situaties en heel veel suggestie.

Als jij denkt dat hier 'geen verhaal' inzit dan onderwaardeer je toch wel de scenariste, denk ik zo.

Nou, Code 46 (ook uit 2003) heeft namelijk alles wat Lost in Translation ook heeft, en nog veel meer zelfs. Enkel Scarlett Johansson is daar afwezig, en dat zou het verschil tussen de bijna 3000 stemmen én een top 250 notering tegenover de miserabele 300 stemmen voor Code 46 naar mijn idee wel eens kunnen verklaren..

Ik ken zoveel films met een ronduit mager verhaal waar ik helemaal weg van ben, dat doet er in principe ook niet toe en is dus ook geen belediging naar de scenariste. En ik vind Lost in Translation overigens ook best een aardig filmpje, maar zeker niet zo bijzonder als hier gesuggereerd wordt..

Nou ik zal de naam in het achterhoofd houden. Mocht ik 'm in de schappen zien liggen, schaf ik 'm zonder aarzeling aan.

Ik betwijfel of Code 46 LiT van haar no.1 troon af kan stoten, maar ik houd mijn opties open.

Ook al heeft Code 46 alles en meer dat LiT ook heeft, dat wil nog niet zeggen dat ik hem beter ga vinden. LiT is naast een hate-it-or-love it ook een echte gevoelsfilm, daardoor geef ik LiT mijn voorkeur over films die misschien kwalitatief beter zijn.

Ik vind niet dat je deze film zondermeer naast Code 46 kan leggen.

Het is weliswaar een tijd geleden dat ik Code 46 gezien heb, maar hij staat me meer bij als een science fiction film á la Brazil.

Lost in Translation heeft voor mij weinig science fiction achtigs.

Sfeer kan depressief zijn, maar is dat goed of slecht aan een film? Dan ligt het er meer aan dat je misschien meer feelgoodfilms kijkt. Alhoewel ik deze film -door het einde- ook wel onder dat genre zou laten verstaan.

Het scenario is een beetje simpel - hoeft uberhaupt geen negatief punt te zijn - maar is dat erg? Ik ben een verhaallijn als in deze film nog niet eerder tegengekomen.

Ik vind het nooit echt depressief worden. En deze film is zeker wel een feel-good.

En tegelijkertijd een van de mooiste films ooit gemaakt.

Laten we nog maar eens even de ouderwetse woorden 'magie' en 'chemistry' bovenhalen.