Lost in Translation (2003)

Wat helaas ook gaat gebeuren binnenkort

Dat denk je vast vaker.

Nee dit is gewoon toeval want ik gebruik deze site altijd al als ik een film wil kijken. Dit is gewoon mijn eerste cijfer die ik geef omdat ik deze film gisteren heb gekeken tot mijn grote spijt.

En speciaal voor jou zal ik mijn top 10 ff bijwerken

Ik geef toe, je hebt Harold&Kumar in je top10, toch wel 1 van de betere komedies van de laatste jaren

Voor de rest snap ik niet wat jij hier een halve ster waardering aan vindt? Vind je Murray en het grote acteertalent Johansson slecht acteren of zo? Waren de mooi geschoten beelden zo slecht dat je er niets positiefs in ziet?

Dat je het niet goed vindt ok, maar Lost in Translation zo slecht als van het niveau Pledge This(nr. 1 flop 100) vinden is gewoon een belediging voor deze film

Nou dit is tot nu toe de slechtste film die ik heb gezien samen met Van Wilder 2. Het kan best zijn dat er nog slechtere films zijn dan deze maar die zijn het geven van een cijfer dan gewoon niet waard De reden waarom ik het een laag cijfer geef is omdat het verhaal veels te sloom is , weinig dialoog als je 20 minuten niet kijkt kan je zo de film meekijken want je hebt in principe niks belangrijks gemist om het verhaal niet te begrijpen. Tevens vindt ik het stereotypebeeld dat wordt gekweekt van Japanners belachelijk.

Als ik deze film in me eentje had gekeken dan had ik hem hoogstwaarschijnlijk van te voren uitgedrukt wat ik ook bij Van Wilder 2 heb gedaan.

Wat versta je onder sloom? Het feit dat ze wat diepgang ergens in willen brengen? Dit is veel realistischer. Stel je voor dat Murray en Johansson op de 1e avond met elkaar naar bed waren gegaan.
Nee, juist het rustige opbouwen van de relatie tussen de 2 personen maken het leuk om naar te kijken. Dit maakt het ook veel origineler dan de gemiddelde romantisch aangelegde film die uitkomt. Logisch toch?
Dat je dat van de stereotyp Japanners niet kan uitstaan is dan iets wat ik wel meer kan begrijpen dan jou andere argument

Als ze de eerste dag al met elkaar naar bed waren gegaan dan was de film nog slechter. Maarja hij ging toch ook met die rooie truus naar bed :>

Hij schrok er zelf ook van toen ze opeens door de kamer heen huppelde. Zo dronken zal ie waarschijnlijk wel zijn geweest.
Denk ook dat dit aangeeft dat hij zelf een beetje teleurgesteld is dat hij nog niet een stapje verder met Johansson is gegaan en zo zijn teleurstelling/verdriet verwerkt. Verder is die vrouw ook niet belangrijk voor het verhaal verder. Misschien alleen om aan te geven dat hij eigenlijk teveel voor Johansson voelt.

Klopt en dat is ook origineel welke film heeft het niet dronken en de volgende dag spijt ervan hebben. Wat overigens ook origineel is is dat hij haar op een plein ziet lopen waar tig mensen lopen

Wie zegt dat hij spijt heeft van het slapen met de roodharige vrouw? Misschien is dit juist een eye opener voor hem en ook voor Johansson.
Tsja een beeldschone Amerikaanse valt nou eenmaal op tussen een horde kleine Japanners. Dat het erge toeval was ben ik wel met je eens ja.

Beeldschoon dat was ze zeker maar als je dat kan zien aan iemands rug dan vind ik dat knap

Maar voor anderen mensen die deze film nog eens willen gaan kijken.
Het is een film waar je van moet houden. Zoals je kan zien zijn er niet veel mensen die er tussen instemmen. Het is een laag aantal sterren of een hoog aantal sterren.

Vergeet haar jas ook niet he! Ik kon gelijk zien dat zij het was, dus dan kan Murray dat ook zien hehe.

Verder heb je wel gelijk, je hebt in ieder geval aangegeven waarom je het niet zo'n goede film vind, jammer dat je er blijkbaar niets positiefs in ziet, maar so be it.

Ja smaken verschillen he maar ik ga nu Shawshank Redemption kijken hopelijk zal deze film mij beter bevallen.

es·the·ti·ca, es·the·tiek de; v schoonheidsleer

Ook een prachtige film, alleen als je dit langdradig vond vrees ik al het ergste...

Niets tegen je top 10 Ruben, beetje basic maar goed.

Dat je een 0,5 geeft aan LiT kan ik ook respecteren. Je bent gelukkig niet een van die "ugh, k*tfilm! 0,5. Vond er geen flikker aan" - gebruikers

Maar toch, een 0,5 en een benoeming tot slechtste film die je ooit hebt gezien... Altijd een beetje moeilijk om te slikken.

Maar inderdaad, iedereen zijn eigen smaak. Jammer dat je niet hebt kunnen genieten van deze heerlijke film.

En dan wel LOTR, Green Mile en American History X in je top10 hebben.. subtiliteit is kennelijk iets dat men leert te appreciëren door de tijd

Hm, vreemd, ik kon ook helemaal niet zo genieten van deze film, terwijl dit normaal gesproken toch wel een beetje mijn genre is. Het is alweer even geleden dat ik hem zag, en wil wel de moeite nemen hem eens kritisch te herzien. Maar in mijn herinnering aan deze film zit bij mij een 'mwua',
Maar voordat ik te negatief word! Er waren ook een paar schitterende scenes, zoals dat vertalen naar het chinees verdacht lang duurt steeds. Kostelijk!

Waarom, om wat specifieker te zijn, was de film 'mwua'?

Gewoon ff benieuwd, kan dat zo niet uit je bericht halen.

Ah, hoe kunnen smaken veranderen. Ik heb er hier al vaker over geschreven, het meest uitgebreid in mijn laatste recensie van The Lord of the Rings: The Fellowship of the Ring. Maar geen film weet beter aan te geven hoe mijn smaak in vijf jaar verandert is dan Lost in Translation. En wellicht ook mijn leven, maar zover ga ik niet in de recensie.

Mijn eerste bericht voor deze film dateerd uit februari 2005, bijna vijf jaar gelden dus. Lost in Translation was een van mijn eerste arthouse films. Sterker nog, na het zien van deze film moest Kappeuter me nog uitleggen wat een arthouse film was. Intussen heb ik een hoop filmhuiswerken een hoge waardering gegeven. Toch waren het typische arthousedingen die me allereerst uit de film haalde. De vele stiltes, het verhaal dat geen duidelijk stramien volgt, situaties die uit het leven gegrepen zijn, dat soort dingen. Lost in Translation is niet de zwaarste van alle arthousefilms, maar ook niet meteen de beste om mee te beginnen als je met het fenomeen kennis wil maken.

Vijf jaar later wist ik al lang dat Sofia Coppola's bekendste een herkansing verdiende. Niet op de laatste plaats overigens omdat Bill Murray intussen een van mijn favoriete, komische acteurs geworden is en ik me herrinnerde dat zijn acteerprestatie leek op zijn geweldige performance in Broken Flowers. Dat blijkt niet echt te kloppen, Murray is veel menselijker in Translation. Het is wellicht, samen met zijn rol in Groundhog Day, het hoogtepunt uit zijn carriére. Groundhog is zijn grappigste prestatie, maar in Translation bewijst hij meer in zich te hebben. Het leek even een nieuwe draai te gaan geven aan hoe hij gecast zou worden, maar dat bleef uit. Hij is terug naar fulltime komedie. Niet dat dit erg is.

Dit is dus Bill Murrays film, maar net zoveel die van Sofia Coppola. The Virgin Suicides heb ik te lang geleden gezien en aan Marie Antoinette moet ik nog beginnen, maar het is moeilijk of Coppola dit qua sfeer ooit nog gaat overtreffen. Dromerig is niet de juiste term, maar er hangt een vervreemdende magie over de film. Tokyo komt van een andere planeet hier, maar is tegelijkertijd warm en menselijk. Aanvankelijk moest ik aan Wong Kar Wai en zijn vaste cameraman Christopher Doyle denken, maar al snel vind Coppola een eigen visuele stem. Het weinige gebruik van muziek is sterk (en een vrouw die Scarborough Fair zingt is altijd een voordeel).

Sfeer is echter niet het enige waar Coppola aan denkt. Ze concentreerd zich op kleine menselijke handelingen, zoals Aziaten dat eigenlijk vaker doen dan Amerikanen. Toch voelt het, waarschijnlijk door zijn Amerikaanse personages, nooit als een kopie van een Aziatische stijl aan. De personages worden met weinig woorden gedetailleerd uitgebeeld. Ik was zelfs enigzins verrast hoeveel ik herkende. Ik ben nooit in Tokyo geweest, of heb een dergelijke relatie gehad, maar waarschijnlijk zal iedereen die een minimale contact wist vast te leggen in een plaats waar hij of zij zich verloren voelde zich wel ergens in deze film kunnen herkennen. De kleine beetjes Murray sarcasme zijn er een bonus aan. De Japanse prostituee kan Coppola echter in de toekomst thuislaten. Iets te uitbundige humor voor dit.

Ik noemde dit dus een Coppolafilm en een Murrayfilm. Waar is Scarlett Johansson. Nou, ik ervaarde dit niet echt als haar film, zelfs al heeft ze er een groot aandeel in. Ik was echter wel verbaasd hoe goed ze hier was. Overal waar ik haar in tegen kom stelt ze teleur en ik heb altijd vermoed dat als ze Lost in Translation nooit gedaan had, maar alle films die erna kwamen wel (wat op zichzelf al niet zo waarschijnlijk is) niemand haar een bijzondere actrice gevonden zou hebben. Buiten haar uiterlijk om dan. Toch weet ze hier verrassend goed tegenwerk te leveren aan Murray en weet ze het geloofwaardig te maken dat het tussen deze twee mensen klikt.

Sterke film dus. Zijn status toch wel waard. Ik ben nogal tegen Sofia Coppola geweest de laatste jaren, maar nu zou ik toch graag zien dat ze weer een film gaat maken.

4*

Dit is blijkbaar een duidelijke love it or hate if film. I hate it

Cijfer met 1* ster verhoogd omdat ik soort gelijke situaties ben terecht gekomen. Dan wordt het snel een feest van herkenning en dat maakt de film alleen nog maar beter.

Een van m'n favo films en vond het tempo eigenlijk reuze meevallen

Jongens, jongens, jongens.. Deze discussie maakt eigenlijk wel duidelijk dat een filmforum bestaat bij de gratie van deze meningsverschillen en dus eigenlijk nutteloos is, want luisteren wordt er niet echt gedaan. Want dan respecteren we nog zo dat hij uitlegt waarom hij de film ruk vindt, dan moeten we toch even zeggen dat het toch erg jammer is dat hij er niet van kan genieten (lees: dude, ben je nu zo oppervlakkig dat je deze schoonheid niet snapt?) of dat er subtiliteit ontbreekt (lees: als je bekende kaskrakers en Harold en Kumar in je toplijst hebt staan ben je niet bekend op het gebied van film, een groentje en leer je pas wat kunst is, ZOALS WIJ, wanneer je even bijschoolt).

Ik vind het cool dat iemand Harold en Kumar serieus zo hoog kan waarderen terwijl (veel) anderen hem niet kunnen luchten. Wie heeft immers de graadmeter voor filmschoonheid? Niemand.

Misschien is Harold en Kumar wel kunst. Misschien is dat misbaksel wel es·the·ti·ca

Zelden zo geïntrigeerd geweest na het kijken van een film. Wat een prachtige sfeer wordt er hier gecreeërd, wat een aandoenlijke karakters, en wat een setting! Deze film wist bij mij een heerlijk onderbuikgevoel te geven, een gevoel dat ik niet vaak heb bij films, vandaag tijdens werk nog de hele dag met mijn hoofd bij deze film gezeten. Al die mooie momenten, samen en alleen.. Echt een prachtige film, en daarom dan ook de volle vijf sterren *****!

Prachtige film met een Murray die de rol van zijn leven speelt de chemie tussen Murray en Johansson is prachtig om te zien.

Ik vond het niet veel soepss..

Want

Voor de Amsterdammers; deze film draait op 17 en 24 januari in de 'Rialto'.

Gaaaaaaap.. Nog 1.5* vanwege de mooie beelden van Japan. Kan iemand mij vertellen waarom een film zonder verhaal en boeiende personages 3.75* krijgt?

Ik hoop dat ik snel een reactie krijg van iemand die zichzelf tot ervaren filmkijker/moviemetergebruiker beschouwt!

De personages zijn juist uiterst boeiend! En dan met name de ontwikkelling die hun relatie doormaakt.

Verder is de chemie tussen Johansson en Murray werkelijk briljant.