Magnolia (1999)

"En un momento dado!" Hoe verspreking toevallig tot een gevleugelde uitdrukking wordt . Mooie film over Johan. Die.. op zijn manier jawel Christelijk gelovig is!...maar terzake: Wat vind je van mijn argumenten! Willekeurig schieten levert meestal geen goeie film op! Missischien was het wel een noodgreep (deus ex machina) van Anderson. Maar inderdaad met springende kikkers kan je alle kanten op, daar is niks op tegen! Maar wat is er tegen Chriselijke vergeving? Deze film roept zeker op het eind de vraag op hoe kun je mensen (blijven) vertrouwen? Anderson denkt in de geest van "Geloof, Hoop en Liefde" en et violá een kikkerregen. Een Kruisridder steekt hier de draak met de voorgaande emotionele werkelijkheid. Een wonder of een toevallige werkelijke gebeurtenis kan als een "Heilige Graal" werken: een sterke kracht van buiten kan (in Cruyffiaanse religie:) "op een gegeven moment" een mens (tijdelijk) uit z'n emotionele zelfzucht (vooringenomheid) verlossen.
(Zie ook mijn mening over "Crash").
ps: maar is een wonderlijk moment ons gegeven of toevallig? Voor mij is Moeder Natuur de grote regisseur, die ook aan improvisaties doet: et voila daar was opeens de taalrijke mens!
(Zie ook mijn mening over Hitchcock, Vertigo, of .....is dit een te... zelfingenomen verwijzing.........?)

In de film Magnolia zit zowel in de inhoud als in de vorm heel prachtig ‘serendipiteit’ verwerkt. Het uit Sri Lanka afkomstige begrip serendipiteit slaat op een gave om door toevalligheden en intelligentie iets te ontdekken waar men niet naar op zoek was. (de Dikke van Dale)

Alweer overeenkomsten met het zoeken naar de heilige graal uit de christelijke verhalentraditie. Door geestelijke zaken als loutering of vergiffenis met het etiket ‘christelijk’ af te doen, neemt de kans toe bij een vrijdenker op het ontstaan van blinde vlekken tijdens een speurtocht. Het vermindert dus de mogelijke rijkdom aan vondsten door middel van serendipiteit.

Er is trouwens een film gemaakt met de titel ‘Serendipity’ (2001). Wat ik over deze film lees en ervan begrijp, is het begrip niet zo consequent uitgewerkt in vorm en inhoud als bij Magnolia.

Tijdens het zoeken iets vinden dat men niet zocht maar wel nieuwe kansen biedt. Of volgens Zenmeester Dogen (1200-1253): "Als je de waarheid niet kunt vinden waar je bent, waar denk je die dan wel te kunnen vinden?". Ik doe niets af, ik bezie de film inhoudelijk zonder al teveel afstandelijke generalisaties: ik zie Christelijke tendenties, (lijkt een gevoeilg punt voor je BASWAS) er wordt niet mee te koop gelopen, maar is onderhuids voor mij wel aanwezig, Anderson worstelt met bepaalde problematiek:
Want "Magnolia" gaat ook over spijt. "Oordeelt en gij zult geoordeeld worden". Sexuele moraal van de mannen en o.a. de intense consequenties daarvan! De Agent is juist geen typische macho. Waarschijnlijk heeft Anderson deze film gemaakt als "verwerkïng" op het wereldje dat hij in "Bougie Nights" beschrijft. Het is in elk geval een onderwerp dat hem blijft bezighouden, want de nadruk ligt wel erg op de overdreven potente man. Thema van de "sexuele moraal" komt dan ook sterker naar voren dan die van "toeval". (Het begin en eind van "Magonlia" wijzen sterk op "het toevallige", het lange middenstuk over de mens en zijn emotionele / seksuele worstelingen. Toeval lijkt een kapstok die de film eenheid moet geven). Denk bv ook aan de gewetensvolle verpleger die vol schaamte sexbladen bestelt om de zoon, de Messias van de mannelijke sexualiteit, te kunnen bellen! Maar goed misschien....... zijn de kikkers bedoelt om te likken zodat je alle emotionele ellende even kunt vergeten en je kunt de kikkers ook gaan kussen misschien blijken het kuise prinsen te zijn! . Wees niet alleen filosofisch BASWAS maar geef ook scénes/shots aan die jouw visie
bevestigen! Het is zeker de moeite waard om "Magnolia" nog eens te zien! En "Serendipity" maakt mij ook nieuwsgierig...trouwens "Crash" zit vol perfecte serendipiteiten! Kijken dus!

Ik zou het eerder omdraaien: door dit soort zaken af te doen als bijvoorbeeld 'onduidelijk' mis je een groot deel van de inhoud van deze film.

Natuurlijk moet je een film sowieso niet 'af doen', je moet eigenijk nooit een etiket plakken. Maar het is wel goed om de christelijke aspecten in deze films ook als zodanig te benoemen en te accepteren. Het zou een blinde vlek zijn om ze te negeren.

Een van de belangrijkste punten van Magnolia vind ik dat Anderson op een originele moderne wijze iets heeft te beweren over vergeving en loutering. Hij doet dit in zijn film op een prachtig stevig te doorvoelen manier. Niet met een bepaald personage of scène, maar met de film als één groot geheel. Sorry voor eventuele eerdere onduidelijkheden daarover.

Het komt bij mij echter wel een beetje onchristelijk inhalig over als vergeven en louteren geclaimd gaan worden door westerse kerkgenootschappen of als zichtvernauwend wanneer een niet-gelovige ze in dit beperkt christelijke hoekje gaat plaatsen.

In de islam of andere wel of niet godsdienstige ideologieën zullen deze geestelijke zaken vast en zeker niet altijd ontbreken. Daarnaast kenden de oude Grieken voor Christus al de 'catharsis'. Dit begrip slaat net als het woord 'loutering' op het zuiveren van emoties.

Hélaas Baswas. Deze discussie lijkt voor jou een katharsis te worden. Je theoretiseert te veel: je dwaalt teveel af van wat de film ons toont. "Magnolia" verwijst, helaas voor jou, naar typische Christelijke thema's als wroeging en schuldgevoel (de stervende en de kanker patient) en dat vooral omdat het einde nadert. Als Anderson een ander achtergrond heeft zou je dat in de "filmtaal" duidelijk kunnen waarnemen. Hij lijkt mij dat hij behoorlijke persoonlijke film met "Magnolia" gemaakt heeft. Zeker onder de invoed van "Bougie Nights". De rol van Tom Cruise (ik heb hem nog niet zo goed zien spelen) is daar zeker een mooi commentaar op. Maar ook de incestpleger (prachtige scéne aan het eind met z'n vrouw). Je hebt een aversie tegen het idee dat er een Christlijk ondertoon is. Maar alle belangrijke personages zijn witte Amerikanen die voor een belangrijk deel zeer waarschijnlijk een christelijk achtergrond hebben. Ik heb geen Black Muslims of Indianen etc, etc gezien. Hoogstens een Mexicaan lijkende man die een bijrol had in de quizz (die is waarschijnlijk Katholiek!) en een scherp doorvragende donkere journaliste.(te cynisch geworden door haar vak en gelooft derhalve alleen nog in haar carriere cq: zelf) En die Agent is de beste evangelist die er is: hij loopt niet te koop (tenminste niet in de film... ) met z'n geloof maar hij probeert er wel na te handelen. Die Verpleger zou nog een Christen kunnen zijn die bekeert is tot het Boedhisme. En het broekplassende jongetje lijkt mij een betweterige atheist die in aliens (met lange poten) gelooft, wachtend op een "close encounter"!
Maar goed ik kan me vergissen film is een vluchtig medium!
ps: Trouwens ..een rare katharsis voor die vrouw die net vernomen heeft dat haar man doodziek is en dat hij, voor haar een duidelijk bekentenis, niet van z'n dochter kon afblijven, vervolgens eomtioneel in haar auto stapt en door die kikkerregen met haar auto crashed: niet een bepaalt fraai reinigingsritueel. Gods, de barmhartige erbarmer, wegen zijn ondoorgondelijk! Kortom niks geen Koran maar Oud Testamentisch[....../spoiler]

Oordeel niet opdat gij niet beoordeeld worde!

Wat een ijdel farizeeër gedoe ...

Gedoe van een zeloot past mij beter.... Maar waar blijven jouw voorbeelden uit "Magnolia" om je visie te verduidelijken......daar wachten WIJ op! Voor mij is er duidelijk een Apocalyptsche tendens die op z'n hoogte punt wordt geironiseerd met een plaag die in het (fundamentalistisch) Chriselijk land van toen Clinton (+/-1999) zeker bijbels wordt geinterpreteerd. En volgens mij heeft Anderson dat ook zo bedoeld. Als dat niet zo was en hij iets anders bedoelde dan is dat niet handig in een land als Amerika. De sexuele escapades van Clinton en zijn schijnheilige Christelijke boetedoening op TV hebben wat dat betreft iets illustratiefs. Misschien heeft dat Anderson beiinvloed. En was zijn film ook een commentaar daarop. "Magnolia" is ook een kind van zijn tijd. Het einde van de film wordt als controversieël gezien waarschijnlijk omdat dat (letterlijk en figuurlijk) van Anderson niet verwacht werd! Zie: IMDb. ( ps: de schijnheilige....... conservatieve heksenjacht op Clinton was eigenlijk nog erger).

Slot-accoord door een BRULKIKKER : als ik deze film in één uitdrukking zou kunnen vangen dan denk ik aan "plompverloren":
- natuurlijk de duiker/ kikvors-man aan het begin --de meeste personages hebben hun "plomp" letterlijk "verloren": ze hebben geen "thuis" ( vertrouwensbanden met families zijn verstoord) en ook in religieuze zin zijn ze hun "bron" kwijt -en natuurlijk de onverwachte kikkerregen die letterlijk en figuurlijk het "plompverloren zijn" symboliseert
en.......het Christelijk aspect is niet dwingend in beeld gebracht
maar is aan het eind dus wel plompverloren aanwezig!
MAAR......MAAR..... .......... ik heb even geneust in Wikipedia. De kikkers in "Magnolia" zijn enorm groot ze deden me denken aan Brulkikkers die ook in Nederland ooit zijn gesignaleerd. Ze komen (15 á 25 cm groot)
veel voor in het centrale deel en in het Oosten van de VS
en dit maakt voor mij het kikker symbool compleet! Belangrijk thema in "Magnolia" is sexualiteit. En wat staat er in Wikipedia: "Paarlust is berucht! ...vele koivissen en karpers leggen het loodje (!) nadat ze door de enorme en kennelijk bijziende (!) dieren
(brulkikkers) in een dodelijk (!) paaromhelzing genomen worden! ", verder wordt er nog melding gemaakt[ van zijn grote bek dat alles eet wat er in past! ....."Tom Cruise" als de sexuele Messias is eigenlijk een supergeile Brulkikker!..(en die twee vaders...)..Andersons plompverloren symbool is perfect!...geniaal...!..de kikkerregen is niet alleen een religieuze verwijzing maar ook een seksuele...en die verliefde Christelijke Agent krijgt nu opeens een extra dubbelzinnig (..pistool kwijt...Impotentie...etc.) lading. Ik hoor Kermit.. luid...."loop naar de plomp"......en......"Amen"....zeggen! Kortom de Heilige Graal is de Geile Kikker uit "Magonia"(een plomp in de hemel) Ik heb Anderson...tja....toch wel.....onderschat! "Magnolia" ga ik zeker nog eens bekijken...en..nog eens....het is een onverwacht geweldig commentaar
op onze oversekste tijd! Dit in combinatie met het idee dat het patriachale Christendom, (in streng Islamitsche staten ziet men hetzelfde: ook Patriachaal ingesteld!) met zijn seksuele taboes vaak tot (perverse) obsessies leiden......eh...... lijden......zeker in de VS...en al die slijmerige reli-types die het ene zeggen en het andere doen: zij kwaken in een "poel des verderfs." en vergaren met hun schijnheilige evangelische grote bek rijkdommen en/of gaan met het collecte geld naar prostituees: "Oh Lord, I've sinned" weer zo'n TV dominee die boetedoening doet...tja die Clinton...macht en sex....etc

Mijn excuses dat ik de voorgaande pagina's niet heb gelezen. In mijn ethousiasme ben ik zomaar in de discussie gesprongen en dat nog wel met veel "aplomb"! Ik wil nog even tonen hoe rijk aan nuances deze film is!
Zoals ik er nu over denk is het seksuele aspect voor Anderson belangrijker dan het Christelijke. Hij kiest niet echt partij voor de agent maar ziet hem in z'n Christelijke consequentie. Anderson blik is scherp (kritisch) gericht op de mannelijke seksualiteit. De vrouwen zijn veelal het slachoffer. Het jongetje in de quizz is nog onbedorven a-seksueel Maar hij zingt wel de mooie typerende en belangrijke passage (kern: liefde kan men niet afdwingen ) uit Carmen. Maar hij zingt dat op commando zonder de consequenties te overzien. Hij wordt zich daar langzaam van bewust (wat liefde van vader werkelijk betekent) nadat hij zijn natuurlijke behoefte heeft gedaan!...Liefde.erotiek...sex..geilheid dat zijn ook natuurlijke behoeftes......die leveren juist zoveel problemen op, zeker als men daar een recht aan ontleent, zoals "Cruise" propageert...aan deze kleine scéne zie je al verbanden met andere scénes...
Het citaat van Carmen slaat ook op de incestplegende Quizzmaster. Het is ironisch dat hij de vraag over
Carmen (...de Opera over een vrijheidslievende, sexueel aantrekkelijke vrouw die vermoord wordt...) stelt aan juist dit jongetje dat door z'n vader en tv producenten misbruikt wordt! Er zit enorm veel subtiliteit in deze film. (met terugwerkendekracht kom ik tot deze conclusssie: ik heb "Magnolia"nog maar 1 keer gezien, zo goed werken die beelden bij mij na!)
Brulkikker heet in Amerika: "Bullfrog".....er zit dus de betekenis van stier in.....!!.......De bijbelse verwijzing was Anderson naar het schijnt zich niet echt bewust, maar die van "Bullfrog" is hij als geen ander bewust! (zie zijn vorige films). De vogende keer bij het opnieuw kijken van "Magnolia" ga ik scherper letten op het Rappende jongetje dat voor de Agent een serieuze aanwijzing had, maar dat hem ontging.......omdat hij het jongetje niet serieus nam! Hoe serieus moeten we Anderson nemen? Door mij is het antwoord hierop in het voorgaande gegeven.

“WIE WAT VINDT HEEFT SLECHT GEZOCHT”

Deze prachtige 'Patafysische titel komt van een bundel van de dichter R. Kopland.

Vermoedelijk kan P.T. Anderson zichzelf in deze formulering ook wel een beetje terug vinden om daarna weer rustig verder te gaan met zoeken.

In een interview (deze link bevat spoilers) met een journalist van de Toronto Star geeft hij er blijk van dat hij maar weinig op heeft met al het analyseren van zijn werk.

Baswas leuk dat je weer inhaakt en hoe! Een prachtig artikel maar.....Mijn ervaring leert dat een kunstenaar
in z'n eigen werk vaak, zij het versluiert, het meest serieus is.
Bij intervieuws worden kunstenaars vaak afhoudend zeker als het hun eigen werk betreft ( Het eigen werk van een kunstenaar is het resultaat van een serieus zoekproces dat wij als kijker proberen te reconstrueren en soms aanvullen omdat een kunstenaar zich vaak niet bewust is van wat hij gevonden heeft, de serendipiteiten dus). Deze intervieuwer is behoorlijk volgzaam, vraagt niet door. En wat jij beweert "dat hij maar weinig op heeft met al het analyseren van zijn werk" is veel te sterk uitgedrukt. Ik heb het idee dat hij z'n (troef) kaarten tegen z'n borst houdt! Maar ik geef toe dat deze visie mij wel heel goed uitkomt.
Daarom kwaak ik nog lekker door en zie een nieuwe aanwijzing: The funny thing is that people are taking it so seriously. And that's fine, becouse in many ways it is a fucking serious movie. But even if you don"t completely understand it, isn't it just funny? I mean, isn't it pretty fucking funny that suddenly it start raining frogs all over these people?".
Ik heb toch het idee dat hij hier de interviewer aan het lijntje houdt en die echt bestaande kikkerregen is een prima speelkaart. Ik vind Anderson iets te laconiek. Het is meer temperen van al te wilde interpretaties. Het lijkt me sterk dat hij bij het maken van de film zich niet heeft verdiept in de kikkerzelf.........maar misschien heb ik mij in projecties verloren en spring...ik...plomp....weer terug in de spiegelende vijver der onwetendheid!
(Over Kopland: een dichter die nooit wat vindt mag niet bekent zijn als dichter, maar moet oplichter heten!)

Dat soort uitspraken vind ik altijd wat flauw. Maak dan geen film.

Je schrijft leuke dingen maar ik heb vagelijk het idee dat je soms wat te ver doordrijft: agent zonder pistool = impotent.

Het thema 'seks' is inderdaad ook een prominent onderdeel van de film. Dat heeft mijns inziens deels te maken met de zonde- en schuldgevoelens die juist hiermee zo sterk samenhangen.

Flauw zou het zijn om nu met een reactie op de proppen te komen dat iemand zelf wel bepaalt of hij een film maakt of niet. Gewoon iets scheppen zonder de subjectieve voorwaarden van een ander.

In mijn ogen wil een beetje goede filmer op de eerste plaats een persoonlijke ervaring uitdrukken en overbrengen. Dus niet een of andere zware boodschap verkondigen.

In de uiterlijke samenhang van een stelletje sterren aan het firmament kun je een grote beer zien zonder dat dit verder een diepzinnige betekenis hoeft te hebben. Het geeft de praktische mogelijkheid om iets naar een ander of jezelf duidelijk te kunnen maken zonder allerlei ver gezochte bijbedoelingen.

Ik heb gisteren de film met "sprongetjes"van hoofstuk naar hoofdstuk bekeken: de film is formidabel gecomponeerd met een fantastisch ritme: telkens als ik ergens stopte om naar scénes te kijken dan bleef ik hangen, de verhaallijnen zitten geweldig in elkaar en zijn zeer geloofwaardig. Naar mijn gevoel werkt de regisseur duidelijk, zij het zeer geleidelijk, naar het hoogtepunt toe. De kikkeregen lijkt ongeloofwaardig: maar met de kennis van "nu" is het een prachtig staaltje van ironie!
Als je de film voor het eerst ziet werken de kikkers bevreemdend, de precieze inhoud van de proloog is vervaagd door het lange middenstuk, dat naarmate het duurt naar een intens emotioneel hoogte punt werkt, dan opeens die kikkerregen waar tijdens en daarna vergeving, genade een belangrijke rol spelen: moeder en dochter verzoenen elkaar (moe weet nu zeker wat pa gedaan heeft) De zoon bij het sterfbed van pa, die na veel schelden, met z'n handen verkrampt in elkaar (alsof hij tegen wil en dank bid) toch nog vergeeft en natuurlijk de agent die z'n moraal weer verkondigt, zoals aan het begin van de film: dat hij goedheid als dagelijks werk ziet.....die gekke kikkerregen neemt hij van de schrik belomen als kennnisgeving aan: dat gebeurt gewoon! Er steekt niets achter.... maar het is onmogelijk te zeggen: dat deze film geen boodschap bevat. Het is voor mij een boodschap van een ongelovig geworden man (Anderson) die minzaam (liefdevol) de mensheid beziet.(Anderson komt uit een groot gezin) De film is volgens mij niet bedoelt als Godsbewijs maar probeert vragen op te roepen. ...en geeft het ook antwoord...Toeval bestaat, maar wel binnen een logisch geheel. Wie alles "van boven" bekijkt ziet hoe dingen gebeuren en kan ze verklaren maar als je onderdeel bent van het sociale gebeuren of fysische gebeurtenissen en dus niet alles van boven af en pas achteraf kan bezien en verklaren, komt een toeval wonderlijk (wat bijbedoeling oproept, er moet een hogere macht zijn) over. Dus nu ik de film globaal voor 2e keer bekeken heb, beleef ik de film anders zie ik de ironische aanwijzingen (de weerberichten) naar de kikkerregen toe. Anderson gebruikt wel zeker symbolen maar ze zijn niet nadrukkelijk, sterker het zijn er zoveel dat het lijkt alsof 'de realiteit' hem overkomt. bv de bloem/bloesem magnolia zelf:bloem is een gelachtsdeel van een plant en heeft een vorm die naar de verhaallijnen verwijzen en alles draait om de liefde, erotiek en dood: het snelle uitbloeien en zie bv het verloren pistool, die "spontaan" tussen de gevallen kikkers valt. Het shot is zeer bewust ertussen gemonteerd. Het wapen ("geslachtsdeel", lust met z'n in deze film (zelf)verniegende (impotente) consquenties,) en de bullfrog zijn voor mij bewuste symbolen die voor Anderson zo VAN-ZELF-SPREKEND zijn dat het waarschijnlijk voor Anderson NIET MEER dan logisch is. Het is heel gewoon waar maak je je druk over. Maar een kunstwerk gepresenteert aan het publiek krijgt daarna bijzondere proporties en dat is ook logisch. Wij als kijker hebben geen "godspositie" zoals een scheppend filmmaker. Het is een kwestie van perspectief. Hoe vaak hoor je niet van een schrijver (scenarist) dat het verhaal zichzelf schreef. Dit effect kent iedereen wel: spontane gedachtes of uitspraken verbazen jezelf. Kunstenaars zijn altijd opzoek naar dit soort "spontane [i]oorsprongen[/1]" en proberen die te sturen. Onopvallende details krijgen spontaan een bijbedoeling. De maker zelf overziet zijn eigen werk niet altijd, maar voelt intuitief dat hij of zij op goede weg zit.
Alles valt dan vanzelf op z'n plaats.... Maar het geniale van Anderson lijkt mij dat hij van tevoren (hij zat er boven op) meer gezien heeft..... dan hij achteraf ons in intervieuws kan en wil wijsmaken. En.....een goeie (cult)filmer zal niet alles verklappen. (van hoe de film tot stand is gekomen en hoe alles bedoelt is). Als hij zijn film moet verkopen kent hij natuurlijk ook het commercieéle belang van spoilers.[/spoilers]. Deze film zal nog heel lang mee gaan! Maar liefde voor "Magnolia" kun je niet afdwingen......goeie films ontstaan gewoon op een gegeven ogenblik!

farce..?

Bullshit Orbit, natuurlijk... I'm just a prig,... cocksucker! Ooit gehoord van "sucker punch"? (luister: ......fuck, dick ..en jawel..oh ironie..... "Jezus Christus".etc...schuttingtaal dus is in "Magnolia" bewust dubbelzinng: in bijna elke scéne komt het voor! Het wordt in de schitterende dialogen, vol met verwijzingen (eh..bijbedoelingen van Anderson), een soort poëzie met een wrange achtergrond en verbindt de verschillende verhaallijnen..."Jezus Christus"....de kikkerregen is natuurlijk: "bullshit" (dit roept de boze vader dan ook 2 keer tegen de weigerende quizzkid omdat het hem "fucking" money kost) ....etc...etc...etc...heel veel dingen zijn "fucking" in deze film....de overspannen vrouw (die met keurige kleding de schijn ophoudt) van Earl roept in de apotheek dat ze niet een Lady is en scheld "where's youre fucking decency" deze uitdrukking wordt zeer ironisch als je bedenkt dat ze de advocaat vertelt dat ze heel veel vreemd is gegaan......etc..etc........Maar Anderson speelt ook met het begrip van TIJD: Earl zegt de tijden doorelkaar te halen, vlak daarna heeft ..zijn zoon de seksmessias over het belang van een kallender daarna volgen meer tijdaanwijzingen...verleden, toekomst met als hoogtepunt de Agent die (met) een "date". afspreekt....fuck! wat een rijke film!....na "Magnolia" nu 2 keer gezien te hebben! en... Anderson heeft gelijk de kikkerregen is ""fucking funny".. .en en luister...BASWAS...op het eind de Agent in de "voice-over" is toch wel opvallend:
Anderson pikt hem, die schuttingtaal schuwt er speciaal uit!
Een belangrijke boodschap/punch van deze film is het belang van....Oh Ironie... LUISTEREN.....dan ontdekken we
zomaar onverwachte momenten......maar beelden blijven ook veelzeggend...
En eRCee (echte) liefde werkt ontwapenend: de verliefde Agent laat ook z'n wapenstok(!) vallen. Sterke verliefde gevoelens die heel je bewustzijn beheersen gaan tenkoste van lustgevoelens: het begrip impotentie wordt door Anderson uitgebeeld in de vergankelijkheid ("Magnoliabloesem") en in de (zelf)vernietegende (zie citaat Samual Johnson oude Gay heer in de kroeg over genialiteit en de rest van de scéne) tendenzen bij veel personages. Bij de Agent (en ook de Verpleger) is liefde in brede zin belangrijker dan lust......stervende Earl weet dat uiteindelijk.....de dood is de final (sucker) punch...bullshit...dode Bullfrogs... en Earl hielt misschien echt van z'n vrouw maar idealiseerde haar teveel, (porcelein, breekbaar, kortom tijdelijkheid..etc) maar kon z'n lust gevoelens niet kwijt....). In dit alles is de Agent super ontroerend als hij opkomt voor de "potenties"
van Claudia en bij haar dwingend pleit zichzelf niet te veroordelen!... potenties.....en genialiteit.....wat een bloemrijke film!.......Zonder vooringenomenheid (de last van lust en geleden verleden) kijken en luisteren....tja wie heeft er geen vooroordeel....zelfs de Agent ...en het rappende jongentje....met de...."ondergrondse waarheden"...bijna onzichtbare....worm! Dit maakt naam van de quizz super ironisch om niet te zeggen wrang: "What do kids know?", Wat zijn de achtergronden van de ouders en wat weten de kinderen ervan: in het spel staan ouders tegenover kinderen.en.......Claudia.....Frank......etc.. in het echte leven! De vorm van deze film kan je in de werkelijkheid trekken en vooroordelen opheffen (en nieuwe potenties geven)....."Seduce en Destroy". Bliksem....Bullshit....this film is a bloody mindfucker...... Opvallend gelijkende shots: seksgoeroe Frank komt op met de muziek van Richard Strauss armen en benen wijdt á lá het bekende plaatje van Da Vinci..maar ook Jezus aan het kruis....en de shot van onderen van de vallende kikker, ....ook de poten wijdt ...die de zelfmoordplegende quizzmaster treft....maar ook Donny Smith, ooit een genie.....toeval.....!?

ehm... right!..?

Van welke site pluk je dit allemaal af NarcissusBladsp.?

Samuel Johnson (1709-1784) (2 keer genoemd in de film). uit zijn roman (1759) "De geschiedenis van Rasselas, prins van Abessinë"

"De oorzaken van goed en kwaad," antwoordde Imlac, "zijn zo verscheiden en onzeker, zo dikwijls met elkaar verweven, zozeer geschakeerd door wisselende verhoudingen, en zo onderhevig aan onvoorziene omstandigheden, dat degene die zijn toestand zou willen bepalen op grond van onbetwistbare redenen van voorkeur, zou moeten leven en sterven al navorsend en overwegend."

(uit de reeks Spectrum Klassieken, Eerse druk 1983,

pagina 42....waar nog meer prachtige overdenkingen staan...Op de achterflap van het boek staat het volgende citaat: "De oosterse achtergrond van het verhaal onderstreept de algemeenheid van de ijdelheid van het menselijk verlangen. Het geluk in deze wereld is kortstondig en van toevalligheden afhankelijk. Slechts de mens die blijft zoeken en hopen, en daarbij het oog op de eeuwigheid gericht houdt, kan wellicht enige bevrediging vinden in het leven". Ik heb het lang geleden gelezen en toen pag. 42 voorin genoteerd...

Nog steeds is er geen film gemaakt die Magnolia kan overtreffen in dat ene gevoel wat gecreeerd wordt.

Heb hem al een tijdje geleden gezien, maar nog steeds in mijn persoonlijke top 10

Een film is "fake" en een regisseur/schrijver is "God"....en een "pimp": acteurs en actrices moeten via de personages ons verleiden. "Seduce and Destroy" geldt ook voor de film "Magnolia", de maker toont het verhaal, zoals het hem uitkomt, als een geheel: de vraag is: wat heeft Anderson weggegelaten... weggesneden dus? En wat is toevallig zo ontstaan...dit kan alleen een lange documentaire ons vertellen..die later als extra..(of is die er al?) zal verschijnen...Ik heb de film nu 3 keer in het geheel gezien en vind hem samen met "Once Upon...West" op dit moment de beste film die ik gezien heb...."Magnolia" zit fabuleus in elkaar....de muziek, het acteerspel, de ironie, het script,
de ingenieuze dialogen, die voortdurend na elkaar verwijzen en de serieuze boodschap, die op een lichte toon gebracht wordt.....en het suggestieve effect die de beelden hebben en een prachtige clou...en elke scéne bevat iets bijzonders....
Anderson heeft volgens mij heel schetsmatig allerlei motieven, bijbedoelingen, in de scénes verweven:
zo is bla, bla,bla....verveling, saaiheid..een belangrijk item, de intruductie van de Agent die droog, zo niet saai, met een voice-over opkomt voor het goede, na de routineuze
bla,bla..briefing. Maar ook Earl heeft over z'n eigen sterfelijke saaiheid....en Frank die wijst op z'n zgn
saai verleden en natuurlijk de oude rijke Gay die blasé het heeft over (de besmettelijkheid) van saaiheid. Naast andere motieven ïs de zgn nutteloosheid van kennis. Dit komt natuurlijk in de quiz voor....maar vele scénes verwijzen naar het nut van kennis van ouders en van kinderen. Eén scene springt eruit: dat is het moment als Donnie, het voormalig genie, in het toilet, (de plaats waar Stanley, het nieuwe genie, nodig naar toe wilde) boven de wc pot hangt. Deze scéne begreep ik niet maar ondekte dat er een fout in de dvd vertaling zit. terwijl Donnie boven de pot kotsend hangt zegt hij het volgende:......Hamlet tot Claudius..."de zonden van de vader jegens de kinderen" uit de "Koopman van Venetië" (Shakespeare dus)....maar ook weer geleend van Exodus: 20:5. .......
De dvd vertaling gaf Ex:25 aan maar dat kan niet kloppen want dat gaat over de "Ark des Verbonds" en past niet met het voorgaande, maar Ex 20:5 is logischer en veel bekender, want dat gaat over de erfzonde:
"Buig u niet voor HEN neer en bewijs hun geen goddelijke eer, want Ik, de HEER uw God, Ik ben voor hen die mij haten een jaloerse God die de schuld van de vaders wreekt op hun kinderen, tot de derde en vierde generatie"
...denk wel Donnie kotst boven de pot.....Maar wie zijn nu die HEN....hier komt duidelijk Andersons geniale ironische dubbele bodem om de hoek kijken, die HEN slaat op wat in Exodus 20:4 staat: "U zult geen beelden maken, geen afbeeldingen van enig wezen boven in de hemel, beneden op de aarde of in de wateren onder de aarde"...........
Door deze scéne worden de verhaallijnen van Frank, Claudia, Donnie en ook de Worm en....."de bullshit frog" met elkaar verbonden.
Vlak na deze wc-pot scéne zien we Frank, Seksmessias, die een beslissing moet nemen of hij naar z'n vader Earl moet gaan (..ironie...oh ironie....als...."God de Vader, de Zoon en De Heilige Geest"...) en roept heftig vloekend: "I'll need information"......De omgang van de agent met schuttingtaal..."Watch your mouth"... en krachtremen en volumes in die prachtige ge(s)laagde scénes met Claudia, wat weer verwijst naar het belang van taal voor vrouwen als je ze volgens de Seksmessias wil versieren, helemaal aan het begin.....prachtige geniale motieven van Anderson.....
Nog een laatst nutteloos weetje: De Seksmessias begint zijn cursus met een LUID pompeuze opkomst door de muziek van Richard Strauss. Het muziekstuk heet "Also Sprach Zarathustra". " Also..." is het poëtisch/filosofisch werk van de antichrist (professor) Friedrich Nietzsche....die zich verzette tegen teveel medelijden..en de (positieve) functie van pijn benadrukte...en in zijn hoogmoed zijn verleden verloochend...en hij gebruikte regelmatig de metafoor van...de worm..... Hij is als genie aan z'n eigen eenzame.... (maar op papier schreeuwerig Dionysisch!!, zeg maar lustvol, ...de wil tot macht)...... filosofie en de geslachtziekte..... syfilis ten onder gegaan...en zijn invloed....eh erfzonde...kortom toeval of niet alles valt op z'n plaats!!!
ps: 1 Anderson komt uit een groot gezin.....er zit een quizvraag in waarbij in het antwoord een gezin van 7 kinderen voorkomt en de Paus die daar erg blij mee zal zijn....."Magnolia" is dus een Katholieke film waar de KRO
erg blij mee is.....inderdaad "it never stops"....bla, bla, bla,...bullshit...bullshit....ironie!
ps: 2 Afgelopen weekend bij vrienden geweest, de poes leek spoorloos......maar dook vlak voordat we huiswaarts gingen weerop....ik had de jarige dochter (ze had haar katte shirt aan) een dvd kado gegeven en wat was de titel..... "The cat Returns"................."Strange things happens all the time"..............

wow NarcissusBladsp, ongelooflijk wat jij er allemaal wel niet uithaalt. Schitterend om het door te lezen.

Vond de film zelf op het eerste gezicht leeg. De verhaalijnen kruisten elkaar fijn en de emoties telden natuurlijk wel, maar hij wist mij niet te overtuigen. Hij boeide mij wel voor bijna de volle 100% van tijd! Echter na het lezen van al je stukjes verhoog ik van mijn eerder geplaatste 3,5 naar een 4.

zat me toch niet lekker, 3,5 past toch beter.

De film 21 Grams bekeken. Magnolia blijf ik toch een stuk beter vinden. De films van A. G. Iñárritu viel niet tegen, maar het viel ook niet mee. Mijn voorkeur blijft uitgaan naar Magnolia omdat ik meer van stille glimlachjes hou dan effetjes opgeslorpt te worden door allerlei heftig uiterlijk vertoon.

Bij 21 Grams (2003) heb ik gisteren een uitgebreidere reactie geplaatst.

NarcissusBladsp., vet om te lezen hoe je er helemaal in op gaat.

Heb hem net voor het eerst gezien en me maten hadden zoiets van jaaa tuurlijk, bij mij blijven ze altijd steken dit soort films.

Kan het niet links laten liggen en wil er altijd ff over nadiscussieren, maar dat werkt bij ons niet altijd hahaha.

Er vallen bij mij nu weer stukjes in elkaar, toch wel briljante film.

Trouwens ook mooi dat je constante muziek hebt in de film, de droevige scene's met de zware muziek laat je in een soort van dubbele sfeer komen waardoor hjet 3 uur lang blijft boeien.

Weet niet, ben niet zo goed in verwoorden als jij

Korte berichten hier zeg.

Ik weet niet zo goed wat ik van de film moet vinden..Ik ga er eerst nog even over nadenken. Die mythe aan het begin over die duiker is trouwens ontkracht door mythbusters..dat is het enige wat ik voor nu kan bedenken.