• 145.943 films
  • 7.513 series
  • 22.890 seizoenen
  • 506.391 acteurs
  • 317.415 gebruikers
  • 8.344.278 stemmen
Avatar
 
banner banner

The Fan (1996)

Thriller | 116 minuten
2,82 953 stemmen

Genre: Thriller

Speelduur: 116 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Tony Scott

Met onder meer: Robert De Niro, Wesley Snipes en Benicio Del Toro

IMDb beoordeling: 5,9 (47.788)

Oorspronkelijke taal: Engels

Releasedatum: 7 november 1996

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot The Fan

"All fans have a favorite player. This one has a favorite target."

De beroemde honkbalspeler Bobby Rayburn gaat spelen voor de San Francisco Giants. De geobsedeerde fan Gil Renard, van beroep verkoper van messen, is er erg opgewonden over. Wanneer Rayburn echter zijn slechtste seizoen ooit speelt, probeert Renard alles te doen om hem te helpen. Hierin gaat hij echter érg ver...

imageimageimageimage

Externe links

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van moviemafketel

moviemafketel

  • 19752 berichten
  • 2118 stemmen

Deze film wordt mijn inziens wel erg laag beoordeeld zeg.

De Niro speelt zijn geobsedeerde rol uitstekend. Sport en spanningen eromheen vind ik wel mooie ingrediënten eigenlijk. Snipes speelde wel iets te veel de brave burger en dat vind ik geen leuke rollen voor hem.

Toch heeft deze film voor mij altijd een hoge herkijkwaarde. Moet minstens boven de 3 sterren komen.


avatar van jumpstylemovie

jumpstylemovie

  • 6199 berichten
  • 1221 stemmen

Redelijke film die wel vermaakt maar op geen enkel moment spannend is. Robert de Niro en Snipes spelen allebei wel aardig maar op geen enkel moment ontzettend goed. Verhaal is ook te simpel en een beetje onlogisch.

2,5*


avatar van DragQueen

DragQueen

  • 2905 berichten
  • 3283 stemmen

Best een degelijke thriller, met goede rollen van de niro en snipes. het verhaal zit wel aardig in elkaar, en de film is bij vlagen spannend. al zijn een hoop dingen natuurlijk erg voorspelbaar, de film kijkt best lekker weg. 2,5 ster.


avatar van the new guy

the new guy

  • 1705 berichten
  • 1566 stemmen

Wat een laag gemiddelde. Het is geen topper, maar het zieke van de film kan ik wel waarderen.


avatar van speranza

speranza

  • 24668 berichten
  • 0 stemmen

Zeker weten. Heerlijk hoe Robert de Niro deze psychopaat neerzet. Dit ondersteund door heerlijk opzwepende muziek.


avatar van Spetie

Spetie

  • 38583 berichten
  • 5031 stemmen

Redelijke film van Scott, waarin hij vorm vaak weer net iets teveel boven inhoud stelt.

Robert de Niro is een acteur die het in zich heeft om overtuigend een psychopaat te spelen. Dat heeft hij o.a. al bewezen in Cape Fear en ook hier is hij weer lekker op dreef. Het zet overtuigend een geobsedeerde fan van honkballer Snipes neer. Snipes is duidelijk minder dan De Niro, maar voor zijn doen ook best goed op dreef. Daarnaast is het altijd interessant om het geestelijke verval van iemand mee te maken.

Scott past echter hier ook zijn gebruikelijke visuele trucjes weer toe, maar lijkt daarmee soms geforceerd de spanning proberen op te wekken, waardoor het juist niet werkt. De felle kleuren en bijbehorende montage, staan het script op een gegeven moment dan ook duidelijk in de weg en net zoals bij veel van zijn films, zakt het inhoudelijk daardoor allemaal behoorlijk in.

Het is allemaal niet heel slecht, vooral dankzij de acteurs, maar Scott gaat hier net wat te vaak voor het spektakel. Dat kan leuk zijn, maar hier werkt het richting het einde niet meer.

2,5*


avatar van nadrin

nadrin

  • 1175 berichten
  • 1211 stemmen

Origineel verhaal dat geloofwaardig verteld wordt.

Goed geacteerd en een pluim voor de soundtrack van Zimmer


avatar van schumacher

schumacher

  • 3173 berichten
  • 2938 stemmen

Dit is gewoon een topfilm.


avatar van hansbreda

hansbreda

  • 179 berichten
  • 497 stemmen

Robert de Niro is de redder van deze verder matige film. Snipes valt erg tegen.


avatar van Insignificance

Insignificance

  • 3216 berichten
  • 5573 stemmen

Over Gil, a true fan en #11. Scott herpakt zich weer na het verschrikkelijke Crimson Tide. Niet met een grote film, maar wel eentje die je snel aan hem linkt. Menig regisseur zou hier een soort slow burner van maken, veronderstel ik, Scott geeft vooral vol gas middels een energieke regie in beeld en geluid.

Ook geen oeverloos geouwehoer tussen personages, maar vlot, een tikkeltje grofgebekt en to the point. Zo raast hij bijna door z'n scènes heen. Subtiel is het allemaal niet, verre van zelfs, en het scenario laat af en toe ook wat te wensen over, maar je krijgt zo wel een doelgerichte film voorgeschoteld.

Een thriller met het motortje van een actiefilm, iets in die richting. Dat gaat dat wel een beetje ten koste van De Niro's obsessie, dreiging en dat soort zaken, maar Scott weet er uiteindelijk wel een paar scènes uit te persen die de moeite waard zijn. Geen nagelbijter, maar zeker ook geen vervelende film.


avatar van Filmkriebel

Filmkriebel

  • 7341 berichten
  • 3461 stemmen

Een wat vergeten film van Tony Scott, en één die me nog niet eens erg tegenviel ondanks de nogal negatieve reacties. Goed idee om de film te vertellen door de ogen van de "bad guy", een man wiens leven een slagveld van tegenslagen is. Het enige wat hem nog staande houdt is zijn obsessie voor Bobby Rayburn, een top-baseballer. Naarmate zijn sociale bestaan neerwaarts gaat, wordt hij mentaal onevenwichtig en gevaarlijk. Wesley Snipes wordt door Scotts sterke focus op De Niro aan de zijlijn gespeeld. Vond het niet zo erg maar dan was een minder bekend acteur als Snipes ook al goed geweest voor deze rol. Behalve in de erg sterke en gespannen ontmoeting tussen Renard en Rayburn nadat de eerste de zoon van zijn idool redt van de verdrinking viel Snipes inderdaad tegen. De Niro vertolkt een rol van psychopaat die dicht aanleunt bij zijn eerdere prestatie in Cape Fear al was hij hier een stuk minder intens. Niet helemaal verkeerd.


avatar van scorsese

scorsese

  • 9420 berichten
  • 9201 stemmen

Matige film over een messenverkoper bij wie de stoppen doorslaan als hij ontslagen wordt. De personages zijn maar matig uitgewerkt hier en het wordt vaak te ongeloofwaardig gebracht. Ook had de film met gemak wat korter gekund. Robert DeNiro en Wesley Snipes zijn goed gecast en zetten beiden ook een prima rol neer.


avatar van Kenzomovies

Kenzomovies

  • 81 berichten
  • 146 stemmen

onderschatte film toch wel die ik echt eens wou zien,

snap de lage rating ook niet echt.

De Niro toont nog maar eens waarom enkel hij dit soort rollen kan spelen,

Snipes doet het nog goed na een matig begin.

had toch nog ietsje meer verwacht dit komt door het sterke Cape Fear waar De Niro een soort gelijke rol speelt.

3.5¨* voor deze vermakelijke film.


avatar van Metalfist

Metalfist

  • 12407 berichten
  • 3964 stemmen

Jason Pelligrino's dad says Mick Jagger's gay

In een queeste om alles te reviewen wat ik ooit heb gezien, probeer ik regelmatig eens een filmpje mee te pikken waar ik nog geen review van heb gemaakt. Het handige van dat bij te houden is dat dat vaak films zijn die ik in geen 10 jaar nog heb gezien waardoor de herinnering sowieso erg vaag is. The Fan kreeg indertijd een vlotte 3.5* en dat was vooral Wesley Snipes die me hier verraste. Nooit zo'n enorme fan geweest van Tony Scott, wist ook niet meer dat dit van hem was, dus wel benieuwd wat een herziening ging brengen.

Veel, zoveel is duidelijk. Er kan sowieso al een halfje bij want dit blijft een film met een geweldig kat- en muisspel tussen Gil en Bobby. De manier waarop Gil langzaamaan dieper en dieper wegzakt in zijn obsessie terwijl je meer en meer sympathie begint te krijgen voor Bobby getuigt van een goede karakterontwikkeling en het is gewoon genieten van die laatste confrontatie tussen beide heren. Scott bouwt dat sowieso wel goed op, want hoewel Gil en Bobby elkaar wel spreken aan de telefoon of in elkaars aanwezigheid vertoeven, is het pas op het einde dat ze elkaar 'echt' zien. Ook mooi dat de film uiteindelijk niet te hard begint te ontsporen. Het is en blijft op den duur allemaal wat vergezocht (zeker het feit dat Gil als speler mee op het veld staat) maar dat vergeef je Scott redelijk makkelijk. Blijft toch een regisseur met een eigen stijl en die komt hier zowaar het best tot zijn recht.

Laten we echter wel eerlijk zijn: de cast doet ook veel goeds. Snipes is de laatste jaren weggedeemsterd als acteur (het ontduiken van belastingen, en vooral het erop betrapt worden, heeft hem ook niet veel goeds gedaan) maar in de jaren '90 was dat toch één van de meer interessante acteurs. Hij slaagt er hier in om net iets meer diepgang te geven aan de simpele sports jock, maar het is toch ook vooral De Niro die weer eens lekker de psychopaat mag uithangen. Iets minder overdreven dan bijvoorbeeld in Cape Fear en het werkt bijzonder goed. Beetje jammer alleen dat de bijrollen niet altijd even goed uit de verf komen. Zo wordt Benicio Del Toro niet ten volle benut en wie ooit heeft gedacht dat het een goed idee was om Ellen Barkin de rol van Jewel te geven? Onvoorstelbaar dat dat dezelfde actrice is die me in Sea of Love wist te charmeren. Als Frasier fan ook wel fijn om Dan Butler (Bulldog!) in een kleine bijrol te zien maar dat terzijde.

Ik heb me hier in ieder geval danig mee geamuseerd, meer zelfs dan ik in eerste instantie had verwacht/gedacht. Scott zal nooit één van mijn favoriete regisseurs worden (zijn broer ook niet trouwens) maar dit is toch wel één van de beste films in zijn carrière. Vlotte stijl en intrigerende hoofdrollen dankzij De Niro en Snipes. Die soundtrack is trouwens ook wel heerlijk, dacht even in een Martin Scorsese film te zijn terecht gekomen.

4*


avatar van Lebarron

Lebarron

  • 1023 berichten
  • 702 stemmen

The Fan is een thriller rondom baseball. De Niro speelt Gil Renard een ietwat onvolwassen man die na een vechtscheiding het vel over de kop getrokken is door zijn bitchy ex-vrouw(Patti D'Arbanville). Hij werkt als vertegenwoordiger bij een messenfabrikant, waar zijn vader medeoprichter van was, maar hij is niet erg succesvol en hij staat op de nominatie om ontslagen te worden. Kortom zijn leven is een aaneenschakeling van teleurstellingen en mislukkingen. Zijn enige pleziertje is honkbal en met name de San Franscisco Giants. Hij is dan ook dolgelukkig als de beste baseballplayer uit de MLS Bobby Rayburn(Snipes) bij de Giants tekent. Bobby komt uit Frisco en keert in zijn ogen dus terug naar huis. Helaas kan Bobby zijn vorm niet vinden vanwege gezeik om zijn rugnummer dat in het bezit is van teamgenoot Primo(Del Toro). Renards leven gaat ook downhill want hij verliest het bezoekrecht met zijn zoontje en zijn baan. Hij stort zich nu obsessief op zijn enige lichtpuntje en hij is vastberaden om Rayburn zijn vorm te laten vinden. The Fan is een onderschatte en een tikje onbegrepen film. Een ieder wiens leven weinig diepe dalen heeft gekend zal deze film al snel als onrealistisch bestempelen. Een ieder die dit wel heeft gehad weet dat op het moment dat je in de put zit je dat enige lichtpuntje in je leven als een reddingsboei ziet en dat met beide handen vastgrijpt. Dat kan muziek, film of boeken zijn. Anderen gaan weer klussen, schilderen of sporten en sommigen verliezen zich in drank of drugs. Bij Renard is dat dus baseball en als een ware verslaafde kan hij niet zonder zijn fix, overwinningsroes in zijn geval, en daarom gaat hij er voor door roeien en ruiten om het te krijgen. Tony Scott weet er een enerverende en zeer snelle thriller van te maken maar misschien zorgt het vlotte tempo ook wel voor die lage waardering. Vaak is een trager tempo bij dit soort films de norm maar ik vond het wel verfrissend. De casting is top Snipes en Del Toro zijn goed gecast als de baseballplayers. Ellen Barkin speelt een prima pedante talkradioshowhost, Patti D'Arbanville haalt het bloed onder je nagels vandaan als de ex-vrouw en De Niro schittert als de obsessieve Gil Renard. Renard, als in de Vos Reynaerde, is ook een characternaam die bij hem past omdat ik De Niro qua uiterlijk wel iets weg vind hebben van een sluwe vos.


avatar van Shadowed

Shadowed

  • 5023 berichten
  • 3711 stemmen

Matige Scott.

Veel heb ik nog niet gezien vanuit de 1980-2000 films van Scott, maar als ik dit zo zie is zijn stijltje na de jaren 2000 wel stukken beter. The Fan is ook afwijkend van zijn andere films door zich meer op de drama en thriller te focussen dan de bekende Scott-actie.

Er is zelfs zowat helemaal geen actie te bekennen. Dat maakt uiteindelijk niet uit, maar als ik een Tony Scott-film kijk verwacht ik op z'n minst wel kwaliteit. Die is hier een stuk minder te bekennen in vergelijking met een hoop van zijn andere films. Het is eigenlijk vooral een trage thriller geworden met iets meer focus op het dramagenre.

De Niro voelt zich in ieder geval duidelijk thuis in dit soort rollen. Naarmate hij ouder is geworden is zijn kieskeurigheid voor zijn rollen wat verminderd, maar dit was nog een tijd waar hij memorabele rollen speelde. Hij speelt dan ook best leuk, maar tevens mag Snipes best genoemd worden.

De rest van het acteerwerk is niet al te bijzonder. Del Toro is dan nog wel leuk, maar andere rollen zoals die van Barkin zijn erg slecht. De personages zelf zijn ook erg standaard, maar dat is iets wat niet onbekend of verrassend is in een Tony Scott-film. In ieder geval is er van goede karakteropbouw geen sprake.

Visueel is het niet erg bijzonder, wat een teleurstellende impact heeft vanuit een Scott-film. Het is allemaal erg saai ingericht. De cinematografie is wel dik in orde, maar het tempo, camerawerk en de personages rammelen aan alle kanten. Vooral dat eerste is wel opvallend traag, zo traag dat het enige vorm van spanning volledig wegneemt.

Het eerste gedeelte is vooral saai. De drama rondom De Niro is gewoon niet zo boeiend en faalt om de film een diepere laag te geven. Uiteindelijk vind ik de reden voor zijn gekte (te) onduidelijk. Hij was al licht ontspoord voordat hij zijn gezin verwaarloosde. De thriller is ook niet erg spannend alhoewel het tempo iets omhoog wordt geschroefd.

Een redelijk ridicule finale wil het nog ergens een beetje verrassend maken, maar in het algemeen is dit wel een teleurstellende film vanuit de kant van Tony Scott. Een dergelijk regisseur zoals hij had hier toch meer mee moeten doen. Hier en daar is wat talent te bekennen, maar in het algemeen was het toch een teleurstellend verloop.


avatar van Theunissen

Theunissen

  • 9259 berichten
  • 5097 stemmen

Deze Thriller film van regisseur Tony Scott heb ik vroeger wel eens gezien en tegenwoordig zendt hem weer regelmatig uit op "Film1", waarop ik hem gisteren herzien heb. Hoofdrolspeler Robert De Niro heeft inmiddels overtuigend bewezen (o.a. in "Taxi Driver (1976)" en "Cape Fear (1991)") dat hij een angstaanjagende psychopaat kan neerzetten en ook in "The Fan" heeft hij ze niet allemaal op een rijtje.

In dit verhaal draait het om deur aan deur messenverkoper Gil Renard (Robert De Niro), die zijn baan dreigt te verliezen als de verkoopresultaten tegenvallen. Zijn vrouw Ellen (Patti D'Arbanville) is bij hem weg en hij heeft geen idee hoe hij met zijn zoontje Richie (Andrew J. Ferchland) om moet gaan. Dat Gil moeilijk in de omgang is en nauwelijks iets verkoopt heeft te maken met zijn onvoorwaardelijke liefde voor honkbalclub "The Giants" in San Francisco. Alles en iedereen, zelfs een belangrijke afspraak die de verdere koers van zijn carrière bepaald, moet wijken voor de honkbal-club. En dat heeft rampzalige gevolgen voor de fanatieke fan.

Aan het begin van het nieuwe seizoen contracteert zijn club de inmiddels beroemde speler Bobby Rayburn (Wesley Snipes) en Gil is niet alleen een fan van de club, maar vooral van de speler die een moeizame start kent. Terwijl iedereen praat over een miskoop, blijft Gil zijn idool steunen. Door dik en dun. Zelfs als Bobby in discussie is met zijn teamgenoot, rivaal en populaire slagman Juan Primo (Benicio Del Toro) over het rugnummer dat zij dragen, probeert Gil hem te steunen. Hierin gaat hij echter erg ver en neemt zijn gedrag angstaanjagende vormen aan.

The Fan illustreert goed hoe een fan kan denken en dat zij ook geen grenzen kennen. Alles draait om de sport, de club of de sporter en dat kan rampzalige gevolgen hebben. Het verhaal (wat flink gedramatiseerd en geromantiseerd is) van "The Fan" biedt goede mogelijkheden voor een interessante en spannende film, maar helaas wil de vonk in deze film echter nooit helemaal overspringen en dat komt voornamelijk omdat de film vol zit met slecht uitgewerkte personages en het veel belabberde dialogen bevat.

Robert de Niro speelt een redelijke rol als de lastig te doorgronden gestoorde gek Gil Renard, die buiten de "The Giants" ook een groot fan is van de Britse rock-'n-rollband "The Rolling Stones" (daarvan krijg je ook regelmatig muziek te horen, waarop Gil dan meezingt) en hij kan met een mes zijn behaarde armen en benen scheren (dat laat hij ook regelmatig zien bij zijn deur aan deur verkooppraatje). Zijn spel heeft wel iets weg van de rol die hij in "Taxi Driver" vertolkte.

De rest van de bekende cast is echter een stuk minder op dreef. Vooral Wesley Snipes, als een onuitstaanbaar arrogante rotzak, en John Leguizamo, in de rol van Bobby Rayburn's bijdehante manager Manny, spelen matig en zijn ook irritante karakters en dat geldt in iets mindere mate ook voor Ellen Barkin als sportjournaliste Jewel Stern, wiens bijdrage aan de film totaal overbodig is. Benicio Del Toro is overigens ook irritant, maar dat was tenminste een bewuste gespeelde rol en hij speelt die rol ook best leuk. Vanwege hun irritante rollen, maakt het je eigenlijk geen bal uit wat er met ze gebeurt. Verder zien we ook nog Jack Black in een piepkleine rol (hij is maar een paar seconden in beeld) van radiotechnicus.

Omdat "The Fan" nooit echt spannend wordt (ook niet bij het gedoe omtrent het zoontje van Bobby Rayburn, die Gil ook een keer red uit de zee, in de finale van de film), is het meer een film geworden die je maar over je heen laat komen (kijkt opzicht wel nog lekker weg), zonder daarbij enige emotie te voelen.

Echt succesvol was "The Fan" overigens niet, want regisseur Tony Scott had geen oog voor de spelregels van Amerika's favoriete tijdverdrijf. Blunders op dat gebied werden hem door het Amerikaanse publiek niet in dank afgenomen. Al met al is "The Fan" geen slechte film en weet hij ook op bepaalde momenten te vermaken, maar volgens mij hadden ze hier meer van kunnen maken en zeker gezien de bekende cast.