The Butterfly Effect (2004)

Verlaagd naar 1.5*. Een 2 is ie niet waard.

Ik zou zeggen, blader gerust eens een aantal pagina's terug waarom mensen dit zo een goede film vinden. Op hatelijk gerochel wordt überhaupt niet gereageerd!

Ten eerste kan ik nergens teruglezen waar je de vraag stelt, maar goed voor het complete plaatje:

Mij spreekt de film erg aan. Persoonlijk kan ik me goed inleven in de hoofdpersonage van de film; althans hoe hij zijn leven leidt in het begin van de film, dus niet als 'popi gast'. Verder vond ik de acteerprestaties klasse, vooral als je nagaat wat voor zooi Ashton Kutcher ervoor had geproduceerd (Dude... & Punk'd). Het is een film die voor mij erg gevoelig ligt. Bij elke verandering waardoor we weer een ander verhaal krijgen, kan ik me steeds goed plaatsen in het personage van Ashton Kutcher. En vooral het eind van de film, wat ik een paar berichten hierboven nog had geplaatst, zorgt ervoor dat deze film me erg raakt.

Dus is hij voor mij echt genreoverstijgend?

Ik denk dat ik het wel interessant vond van de nieuwe invalshoek voor de verhaallijnen. Meestal zien we de levens van verschillende mensen elkaar kruisen (Magnolia, 21 Grams, Pulp Fiction, etc.), en hier waren het de verschillende levens van Kutcher. Voor MIJ was dit een nieuwe ervaring, misschien dat dit voor jullie niet het geval was.

Maar verder is het vooral een film die me weet te raken doordat ik me vooral goed kon inleven in de film en door de goede sfeer gedurende heel de film. Ik oordeel toch meestal een film op basis van met welk gevoel de film me achterlaat.

Ik hoop dat ik het je een beetje duidelijk heb gemaakt, en zoniet dan lees ik het wel!

amen!

Ik begrijp je, en je legt het goed uit. Maar wat je dan ervaarde tijdens het kijken, was dat meer dan de angst die Kutcher zo verbluffend (voor jouw) bracht. M.a.w. destileer je uit 'The Butterfly Effect' nog iets diepers?

Subjectief is hij misschien genreoverstijgend in dit geval, je haalt er immers veel meer uit dan ik (kon me amper inleven in zijn personage of één van de andere personages). Objectief gezien biedt hij niet zo verrekte veel anders dan het verhaaltje dat je voor je ziet, een thriller die de elementen van een film als back to the future bon ton probeert te maken voor een serieuzer publiek. Deed ie dat nou maar gewoon. Maar eigenlijk blijft ie in dezelfde truukendoos steken weer terug in het verleden, weer iets veranderen, weer terug naar heden/toekomst, klopt niet, weer terug naar het verleden.. etc etc.. en biedt eigenlijk niets concreets of verhelderends. Erg amusant vond ik hem ook niet. Hij keek voor mij als een runofthemill twilight zone-aflevering, iets te mager m.i. voor een film met enige status.

Maar het wordt vermoeiend om elkaars punten steeds te moeten herhalen, blij voor je dat jij er wel meer in zag

Quantum leap zonder de leuke cliffhangers.
Welke fuckup wordt hij volgende keer?

You know your stuff!

Dan vraag ik me af wat deze inleving te bieden heeft, méér dan de angst die Kutcher voelt of zijn heroïek op het einde?

Ik snap niet echt wat je bedoelt JJ_D. Vraag je nu wat die inleving voor mij als meerwaarde heeft of bedoel je het anders?

Neen, dat is wel degelijk wat ik bedoel...

Het is niet zo dat de film iets voor mij betekent in het dagelijks leven. Dus niet zoals een film als American Beauty die echt een boodschap voor mij meedraagt.

Maar die inleving zorgt er wel voor dat ik de film meer kan waarderen, dan zit je beter in de film. Maar dat lijkt me logisch. Wel zie ik een deel van mezelf terug in het personage van Ashton Kutcher, dus dat is een reden waarom ik me ook goed kon inleven in zijn personage.

@ Werwolf

Ik bespeur nog steeds geen echte "meerwaarde".

Ik zal uitleggen wat die inleving mij als extra's bied, of je het als meerwaarde beschouwd mag je zelf oordelen. Als ik me goed kan inleven in een of meerdere personages van een film dan spreekt de film me meer aan. Inleving in personages vind ik een belangrijk punt bij films, en meestal waardeer ik een film al hoger als dit het geval is. Daardoor word ik emotioneel meer betrokken bij de film waardoor de gebeurtenissen 'echter' overkomen. En dit overkomt me ook bij The Butterfly Effect; en dus niet alleen het eind van de film, maar heel de film door. De film laat mij dan achter met een gevoel die de film neerzet. Bijvoorbeeld bij Requiem for a dream ben ik erna helemaal 'down' doordat de gebeurtenissen zo sterk overkomen. Deze film laat me achter met een voldaan gevoel, omdat Ashton Kutcher op het eind zijn zaakjes toch behoorlijk voor elkaar heeft in vergelijking met zijn andere 'levens'.

Een bevrediging, plus een gevoel van geluk na het kijken van de film. Een meerwaarde, jawel, en ééntje waar we allemaal wel vaker van dromen!

Ik heb deze film gezien bij een vriendin van me, die fan van Ashton Kutcher. Ik heb hem niet helemaal afgezien, dus vergeef me als jullie vinden dat ik dan hier niet mag reageren, maar dat doe ik toch.

Zo'n geweldige film vond ik dit eerlijk gezegd niet. Het verhaal zelf was redelijk goed, en van die fouten die hier worden genoemd heb ik niet veel gemerkt(nou heb ik niet echt heel intens gekeken, moet ik zeggen). Ashton Kutcher was wel goed als Evan, maar echt in hem inleven kon ik me niet, terwijl ik dat normaal (te) snel doe...

3 *

Ik vond het ook een vrij vlak en mat personage.. het gros van de tijd heb je geen flauw idee wat er in hem omgaat, en óf er wel iets in hem omgaat

blijven we het nu herhalen?

Gisteren geïntroduceerd aan 3 vrienden en wat de film voor mij zo `n meerwaarde gaf was dat ik het heerlijk vond om eens na te denken over wat er gebeurd zou zijn als ik op een bepaald moment een andere keuze had gemaakt. Dit nodigde toch wel uit, onder de genodigden, om eens te filosoferen wat jijzelf zou veranderen in je levenslooplijn mocht je de kans daartoe hebben en hoe je leven er dan uit zou zien. Blijft een aardige film, desalniettemin verlaagd naar 4*

Ik vind dit gewoon een superfilm erg gaaf zoals ze die sprongen in "dimensies / levenslooplijnen" hebben gedaan!

5 sterren SUPERFILM!

The Butterfly Effect is zondermeer een vermakelijk filmpje om eens op te zetten, maar een goede film? Nee, daar heeft de film teveel fouten voor. Ik moet zelfs zeggen dat ik me zo snel geen film kan herrinneren waarbij me zo veel fouten of stommiteiten in het verhaal opvielen. Ik weet niet welke hier allemaal in het topic al genoemd zijn, maar hier een opsomming:

- Als Evan terug gaat in de tijd om zijn hond te redden geeft hij Lenny een scherp voorwerp in de handen. Dit blijkt eigenlijk niet nodig te zijn aangezien Evan de situatie toch besluit goed te praten. Het viel te verwachten dat deze combinatie niet zou werken. Nou vind ik deze plotfout nog niet zo storend, maar wat ik hierna vertel is onacceptabel.

- Als Evan de vrouw en het kind bij de brievenbus probeert te redden blijft hij bij de brievenbus staan. Hoe ongeloofelijk dom is dat als je weet dat dit ding ontploft?

- Vergelijkbaar is het moment waarop Evan de dynamietstaaf aansteekt in het bijzijn van zijn geliefde. Vragen om problemen. Ik snap ook niet waarom hij dat deed. Waarom herhaalde Evan niet gewoon zijn preek van de eerste flashback en voegt hij iets daaraan toe dat Tommy zou kunnen redden. Dit is volslagen belachelijk.

- De veranderingen die de acteis teweegbrengen zijn wel erg aangrijpend. Afhankelijk van welke actie Evan onderneemt krijgt Evan totaal tegenovergestelde vrienden. Dat de vriendenkring niet altijd hetzelfde is, kan ik begrijpen, maar dit is extreem.

- En je hebt nog wat kleinigheden als dat het erg makkelijk is om te spieken bij een examen in deze film en je in een gesticht blijkbaar elk moment je kamer af kan. Idem dito voor gevangeniscellen, ook nog blijkbaar gewapend.

- Om de spanning op te voeren schrijft Evan in het gesticht iets van 'als iemand dit vind ben ik dood'. Waar sloeg dat nou weer op? Niets wees erop dat hij stervende was.

Ik had dacht ik nog veel meer fouten ontdekt, maar die schieten me zo snel niet te binnen. Zijn ook geen fouten die goed te praten zijn.

Wat mij nog wel het meest stoort is dat Evan blijkbaar totaal niet nadenkt over zijn acties. Als hij toch elk moment kan tijdreizen lijkt het me logisch dat je een beetje plant wat je gaat doen, er is immers geen haast bij. Dat hij met de brievenbus ontploft had hij met het grootste gemak kunnen voorkomen. Ik kon in 1 uur en 3 kwartier nog best voor de hand liggende oplossingen voor de problemen van Evan, maar daar slaagde hij zelf blijkbaar niet in terwijl hij langere tijd had. En dat noemt zich een universiteitsstudent.

Helaas wijzen al deze plotholes vooral op gemakzucht van de schrijver om het plot spannender te maken. De personages zijn helaas ook iets teveel wandelende plotelementen. Ze boeiden nog wel, maar daar houd alles mee op. Het enige werkelijk menselijk momenten is als Evan met Kayleigh praat als hij in een rolstoel zit. De rest is puur plotfunctioneel.

Ondanks al deze fouten moet ik toegeven dat de film vermakelijk was. Het einde vond ik ook wel mooi (al had het met gemak happier kunnen eindigen, hadden de scriptschrijvers meer moeite genomen). Aardig filmpje, maar absoluut niet de hoge waardering alhier waard. Hebben zo weinig mensen de fouten ontdekt?
2,5*, maar ik kan het later nog besluiten te verlagen.

Schandaaaaalig dat ze nu ook deel 2 hebben gemaakt. Ze hadden gewoon deel twee. "The Butterfly Effect- The Remake" moeten noemen. zucht

Zelfde verhaal met B-acteurs... tjaa, erg zielig.

Zijn dit A-acteurs dan?

Nee, eigenlijk niet.

Tsja, zeurpiet, we weten nu wel dat jij deze film maar niets vindt.

Kijk zephyr, sommige mensen zijn wel zo eerlijk om een antwoord te geven

Die Turkeyloverz lijkt me inderdaad echt een kenner ja......

Je hoeft geen kenner te zijn om te weten dat Ashton geen A-acteur is (/was?).

In deze film doet hij het gewoon heel erg goed, daar valt helemaal niets op af te dingen.