The Butterfly Effect (2004)

Herinnert iemand zich die toasterepisode in The Simpsons (Halloween Special). Gooi er een vleugje Groundhogday bij, een talentloze scriptwriter, en een editor die net twee grafische effectjes onder de knie heeft, en raad eens wat je krijgt ...

Het script rammelt aan alle kanten, zo erg dat je eigenlijk alleen nog maar met de film kan lachen. Wat dus duidelijk niet de bedoeling blijkt te zijn. De film bestaat op zich uit twee delen. Het eerste, wat over de oh zo tragische jeugd van het hoofdpersonage gaat. Totdat die dus ontdekt dat hij terug kan reizen in de tijd, waar hij zich dan ook de rest van de film mee bezighoudt.

Het concept op zich is natuurlijk wel leuk, maar verder is dit een afschuwelijke template film, met slechte acteerprestaties (altijd opletten met kinderen!), een ramp van een script en een hele hoop clichés.

0* voor de film, plus een halfje omdat dit nu eenmaal het minimum is op MM. Rommel.

Bijzonder geslaagde film met een messcherp verhaal, een paar goedgemikte shocks en een geweldige ontknoping. Zelfs de anders zo irritante Ashton Kutcher steeg boven zichzelf uit.

Het enige wat ik jammer vond is dat er aan het begin van de film behoorlijk slecht werd geacteerd en dat er één groot gat in het verhaal zit. Op een gegeven moment gaat Evan namelijk terug naar de dag waarop hij die gruwelijke tekening maakt, en om te bewijzen dat hij wel degelijk kan tijdreizen, doorboort hij zijn handen met pinnen die op het bureau van de juf staan. Het probleem met die scène is, dat de regels van het Butterfly Effect daar gewoon genegeerd worden. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat een jongetje als Evan, die op dezelfde dag én een vreselijke tekening maakt én zichzelf verminkt, niet in therapie moet. In elk geval zou die gebeurtenis veel meer impact op zijn leven moeten hebben dan alleen de littekens op zijn handen.

Maar voor de rest heb ik weinig aan te merken en heb ik echt genoten van de verrassende twists en de originele ideeën.

4 sterren.

Best een leuke film ja, deed mij inderdaad ook veel aan die Simpsons-aflevering denken. En het einde (onder de tonen van Oasis - Stop Crying your Heart out ) was goed gevonden.

Toch heb ik het idee dat er meer in had gezeten met een betere cast en vooral regisseur. Wat me overigens erg irriteerde: waarom doet hij van die ontzettend domme dingen als hij terug in de tijd reist? Bij die brievenbus staan? Dat stuk glas aan dat ventje geven? Had toch allemaal veel simpeler gekund?

Was wel vermakelijk, maar ik had er ondertussen wel wat meer van verwacht. Je hebt zo'n heel bekend kort sci-fi verhaal waarin iemand in de oertijd op een vlinder stapt en de hele wereld daardoor verandert, slaat daar de titel niet op, in plaats van het "vlinder wappert->orkaan ontstaat" verhaal? Had in het begin de hoop dat de veranderingen gigantische invloed zouden hebben op de totale wereld (totaal andere mode enzo, als hij voor het eerst in een nieuwe versie belandt), maar daar kwam later niets meer van terug.

Anyway niet altijd even sterk geacteerd, logica klopte niet altijd, de gevolgen van "het effect" kwamen wel heel erg precies nét zo uit om het verhaal verder te helpen... maar ik heb me er erg mee vermaakt, ben een beetje een sucker voor tijdreisfilms. Een krappe 3 dan maar.

Damn, wat hou ik toch van dit soort films. Ik zie het als een heerlijke legpuzzel. Dat er een paar stukjes missen (wel van de rand van de puzzel, die zoek je dan wel als eerste uit maar meestal zijn ze nauwelijks van belang voor de uiteindelijke afbeelding op de puzzel, een stukje blauwe lucht meestal) neem ik voor lief. Kon ik me dus niet echt aan ergeren. Van elke puzzel raakt na een tijdje wel een stukje kwijt.

Ashton Kutcher is verassend sterk, Amy Smart leuk om naar te kijken en de koters doen in ieder geval duidelijk hun best.

Jammer is het wel dat de film na een tijdje erg in herhaling valt. Na 2 of 3 keer weten we het wel, dus als je het daarbij laat hoef je je niet telkens in allerlei moeilijke gevolgen te wringen en dan kun je het geheel wat fijner uitwerken want het einde kwam iets afgeraffeld over.

Nu ik het daar over heb; wat is het verschil tussen de bioscoopversie en de Director's Cut dan, Reinbo? De slotscène bij mij was dat Evan op straat loopt en, als hij Kayleigh ziet, besluit haar niet aan te spreken. Welke cut heb ik dan gezien?

4* bij de weg.

Toen ik deze film voor de eerste maal zag in de bios was ik toch wel aardig verast. Leuk gegeven en vlot verlopende film. De tweede keer dat ik hem zag moet ik toegeven vielen mij wel wat zaken op die de regisseurs hebben laten liggen maar goed het is ook hun eerste grote film (denk ik). Toch 3,5* vermakelijke film, goed amussement.

De directors cut heeft trouwens een heel ander einde dan de bioscoopversie dus was toch weer opnieuw verast !

Stemgemiddelde hier was erg hoog toen ik even ging kijken, vlak voordat we de gehuurde DVD in de speler schoven. Verwachtingen waren dus best hoog, maar eigenlijk verwachte ik dat de film wel behoorlijk zou gaan tegenvallen. Gelukkig gebeurde dat niet. Butterfly Effect zit uitstekend in elkaar, bevat prima acteerwerk en het verhaal weet geen seconde te vervelen. Verder ziet alles er visueel prima verzorgd uit en weten de makers af en toe een uitstekend sfeertje te creëren. Wat mij betreft in ieder geval één van de leukere filmverrassingen van 2004.

4 sterren.

De vergelijking met Donnie Darko is snel gemaakt. Jongen komt erachter dat er iets vreselijks met zijn vriendin (en hier ook omgeving) gebeurt en zorgt er door middel van tijdrijzen ervoor dat dit 'probleem' wordt opgelost. Hij brengt één van de grootste offers die een verliefd iemand kan maken; ervoor zorgen dat je je geliefde nooit meer ziet, zodat zij en de omgeving een goed leven zouden kunnen krijgen.
Het niveau van DD wordt niet gehaald. Die film oogt wat volwassener, kent veel meer sfeer, een geniale titelsong en er wordt stukken beter geacteerd (vooral de kids acteerden hier als een drol). Ondanks dat blijft het "opofferings-concept" hier ook nog werken. Meer dan redelijke film...

Mwah Mwah. Het uitgangspunt is best leuk maar het script rammelt en is voorspelbaar. Kutcher kan helemaal niet overtuigen in zijn rol. Krappe 2,5*

En ik bleef maar nadenken: wat was er in godsnaam wèl goed aan deze film? Hoezo kon ik niet genieten van een sci-fi met zo'n hoog gemiddelde op de site?

Niet-boeiende, ontzettend simpele scenario, ergerlijk acteerwerk (Kutcher kon met zijn slome gezicht elk moment "Dude, where's my car?" zeggen; de moeder (Walters) was om te huilen zo slecht; de tieners waren wel erg extreem aan het puberen etc.) en bovenal, een verschrikkelijk einde: het mooiste leven dat de Amerikaanse jeugd zich maar kan wensen, is blijkbaar een doorsnee yuppie-bestaan tussen de glanzende wolkenkrabbers van het altijd zonnige Manhattan.
Houden zo Evan...

0,5*

ja wel een goeie film maar ik vond het niet heel bijzonder!! ik kreeg er geen kippevel van.

4 sterren

Jeumig wat een hoog cijfer alhier. Dat is me toch wat te bont voor dit redelijke tijdreisfilmpje dat strafpunten voor het flauwe einde krijgt. 3*.

Je hebt van die films die in aanzien groeien na de aftiteling. Films die uitnodigen tot overpeinzing en dan nog gelaagder uit de bus kunnen komen.

Jammer genoeg zijn er ook films die nagenoeg uit elkaar vallen na een zelfde soort overpeinzing. Plot-holes, onlogische handelingen van personages etc. komen naar de oppervlakte en de film lijkt in retrospectief alsnog als een plumpudding in elkaar te vallen.

The Butterfly Effect is een hoogst vermakelijke film, die met het tijdreizen toch een redelijk 'serieus' onderwerp heeft willen aanpakken. Logisch dat je daar als kijker langer over na wilt denken. Valkuil van de film is dan ook dat het geen greintje meer inhoud heeft dan om het even welke Hollywood flick. Vermaak met een te serieuze (durf ik hier pretentieus te gebruiken?) verpakking.

Daarentegen heb ik genoten van simpel vermaak, met een enigszins verfrissende toon binnen het doodgewaande Hollywoodgenre. Geneigd tot aprés-analyse, maar laten we het vermaak vooral niet achteraf gaan verpesten en dit werkje gul belonen met 3,5*. Ik lust ook wel een McChicken op zijn tijd.

Grappig om alle commentaren hier te lezen van die enorme voor- en tegenstanders bij deze film. Opvallend dat de meningen zo gepolariseerd zijn over een film die ik erg aardig maar verre van een meesterwerk, maar ook bepaald geen vervelend onding vond. En natuurlijk zitten er een paar plotholes en rare sprongen in deze film (dat is nogal duidelijk en het maakt de film er inderdaad niet sterker op), maar ik zie ook regelmatig commentaren waarin plotholes worden genoemd die er helemaal niet zijn.

Ik vond het heel aardig luchtig vermaak, heel wat beter te verdragen dan sommige andere hooggewaardeerde films hier.

Ik hou het op een 3.0*

Rammelend en klungelig script, wat zich met name uit in een wel erg voorspelbaar verhaalverloop en stupide dialogen. De acteurs en actrices zijn over het geheel genomen erg matig en bovendien vaak stereotype gecast en geschreven. Het leek bij een aantal personages wel of ik naar karikaturen keek, met alle geforceerde accenten en maniertjes.

Visueel is het ook allemaal weinig bijzonder en probeert men krampachtig een sfeer te creëeren. Jammer genoeg komt men ook hier niet verder dan het niveau van een 13-in-een-dozijn Hollywood filmpje. Het is mij een raadsel waarom dit zo hoog staat.

Verrassend sterke film die op meerdere vlakken werkt. The Butterfly Effect volgt een filosofisch uitgangspunt dat gebeurtenissen in het verleden verbindt met gebeurtenissen in het heden en de toekomst. Een thema waar iedereen wel eens over mijmert en in die zin ook erg herkenbaar en interessant. Het concept wordt aan de hand van flashbacks verteld en werpt steeds een andere blik op emoties als wroeging, wraak, angst en liefde. The Butterfly Effect poogt niet meteen z'n publiek te ontroeren, maar door subtiele details en een overtuigende hoofdrolspeler slaagt het hier evenwel meermaals in. Ashton Kutcher laat bovendien zien dat hij meer in z'n mars heeft dan het spelen van een slungelachtige grapjas. Kortom, een film die tot nadenken stemt en aanmaant om eerst twee keer na te denken alvorens iets te doen.

Na zowel positieve als negatieve reacties over deze film gehoord te hebben heb ik de film deze week maar aangeschaft omdat ik toch wel benieuwd was. Daar komt nog bij kijken dat de score op MovieMeter natuurlijk erg hoog is en ook dat was een reden die mijn interesse in deze film wist op te wekken.

Het verschrikkelijke boeiende en sterke verhaal is een sterk fundament voor de film die mij aan het beeld vast wist te kluisteren en deze heb ik daarna ook niet meer losgelaten totdat de film afgelopen was. Ashton Kutcher zet een sterke prestatie neer in deze film terwijl ook Amy Smart het goed doet. Dat is trouwens een lekker wijf. Maar goed, de score op MovieMeter is in ieder geval naar mijn inziens volledig terecht. Prachtig verhaal die je naar het heden en het verleden weet te sleuren. Alle scenes zijn erg sterk, zowel de scenes van de kinderen als die van Kutcher in zijn volwassen tijden. De mogelijkheid van de hoofdpersoon om het verleden te kunnen veranderen is natuurlijk erg interessant, maar ook prachtig uitgewerkt in de film.

Het einde viel mij eerst zwaar tegen, maar na een tijdje is dat een beetje bekomen en blijkt het misschien wel het beste te zijn voor deze film. Blij dat ik de film gekocht heb in ieder geval en een schande dat ik deze nog nooit eerder had gezien, maarjah: alles op z'n tijd denk ik dan maar.

Bravo Hollywood, zo kan het dus ook!

Ik had van tevoren geen hoge pet op van de cast van deze film, maar mijn vooroordelen waren onterecht!

Goed plot, de film houdt vaart en alle acteurs doen het prima! Het director's cut-einde is zeer passend en deed me een zucht van verlichting slaken.

Ik had vooraf redelijke verwachtingen voor The Butterfly Effect. Omdat ik één minuut te laat was, moest ik even op teletekst checken of ik wel de goede film te pakken had, omdat het er allemaal zeer amateuristisch uitzag en de kinderacteurs dramatisch bezig waren.

Technisch is er dus genoeg te klagen, maar vooral zit de film qua verhaal als los zand in elkaar. Vergelijkingen met bijvoorbeeld Donnie Darko zijn daarom al zeer onzinnig. Ik bedoel, op basis van de eerste beelden van Kutcher, moeten we toch denken dat die jongen wat verstand heeft. Maar als hij dan steeds van die onzinnige beslissingen maakt, dan schiet het ook niet op. Want wie pleegt er zelfmoord, als hij terug in de tijd kan gaan om het goed te maken. Maar de film moet natuurlijk wel min. 90min duren, dus een aantal blunders zijn daarvoor noodzakelijk. Het alternatieve einde is trouwens wel leuk bedacht, maar ook wel onzinnig en zeer overdreven. Want de beste man kan tijdreizen door één zin op een servetje te schrijven, want zelfs de dagboeken waren overbodig. Lijkt wel een uitgangspunt voor een nieuwe Hollywood Blockbuster.

Ik weet niet wat het met dit soort films is. Het is net of de films vermomd zijn, waardoor kijkers alleen de mogelijke complexiteit van de film zien, en die proberen op te lossen. Hierbij vergeten en negeren ze alle andere aspecten van de film en de vele tekortkomingen in dit geval. Lucky Number Slevin is een ander voorbeeld hiervan.

Het grootste minpunt aan deze film is het script dat van plotholes, of op zijn minst enorme onwaarschijnlijkheden, aan elkaar hangt. Vooral de veranderingen die de personages doormaken als de geschiedenis herschreven wordt zijn nogal gemakzuchtig en ongeloofwaardig. Kutcher zou deze film moeten dragen maar hij is als acteur veel te beperkt.

Meestal kan ik me wel vinden in een top 250 notering maar hier snap ik niet zoveel van. De film kijkt dan wel weer gemakkelijk weg vandaar die 2, maar ik begin te twijfelen of dat niet nog te hoog is.

Ik vond het echt een zeer sterke film die wel vereiste dat je er met je volle gedachten bij was. Gelukkig zijn mijn ouders op vakantie, want als mijn vader deze film had bekeken, had de tv na 15 minuten uitgestaan.

Gelukkig kijk ik altijd op MM naar een genuanceerde mening van veel mensen dan me te baseren op de mening van 1 krantenrecensent. Zeker in dit geval heeft dit een enorm leuke avond opgeleverd.

Ik had al eens eerder over het door Edward Lorenz geformuleerde idee van vlindereffect gehoord, en was dan ook zeer geïnteresseerd hoe men zoiets in een film zou kunnen gieten. Ik was dan ook zeer aangenaam verrast door deze film die qua genre niet in mijn smaak zou mogen vallen.

Zonder twijfel een topper!

Mits een beetje opzoekwerk heb ik gezien dat ik blijkbaar niet het director's cut einde gezien heb, maar wel een alternatief. Juist ook het dc-einde bekeken en als de meligaard die ik soms ben vond ik het alternatieve toch leuker.

EDIT: mijn hoge score is mede te verklaren door het feit dat ik dit een erg origineel uitgangspunt vind (hoewel het blijkbaar ook al oa in de Simpsons is gebruikt)

Perfection wil niet zeggen waarom hij het een slechte film vond?

Nou, dan zal ik het zeggen;

Wat je te zien krijg in deze film is onzin in het kwadraat. Het verhaal is er een van 0,niks. De constante flashbacks gingen mij op den duur zo de keel uithangen dat het mij totaal niet meer interesseerde wat de betekenis er van was of laat staan dat het überhaupt een betekenis had. Ook de personages vond ik in een woord verschrikkelijk. Er werd erbarmelijk slecht geacteerd.

In de gevangenisscene werd Jezus en God er ook nog eens bij gehaald;

"Jezus spreekt tegen mij in mijn dromen".

"Gods wegen zijn ondoorgrondelijk".

Even de mond spoelen .

Ik kan je niet vertellen hoe blij ik was dat deze film afgelopen was.

En dan staat deze film staat op nummer 87 in de top 250? Nou ja, er zijn altijd wel liefhebbers voor deze bovennatuurlijke nonsens.

Nou, nog geïnteresseerd in de mening van Perfection?

Mijn mening heb je in ieder geval.

Goede thriller met enigzins originele invalshoek. Valt bij een tweede aanschouwing nogal tegen maar is degelijk en goed. Het vervolg vermijden.

Prima ijzersterke thriller. Begrijp alleen de term Sience Fiction niet echt, want Black Outs met dat soort dingen bestaan toch? Maargoed, dit was ook weer een geslaagde film. In het begin haakt het toch een beetje af als een teenagers-film maar je let meer op wat voor dingen er komen gaan. De film word later inderdaad boeiender en lijkt soms toch ook alle kanten uit te vliegen want ze laten toch 10 verschillende stukken uit het verleden zien en hoe de ernstige gevolgen voorkomen konden worden. Aan het einde van de film weet je nog steeds niet wat er nou precies gebeurt is in Evans jeugd en wat de gevolgen waren. Open einde?

Verder heb ik me toch zeer vermaakt met deze film dat bleef boeien van begin tot eind. Acteurs komen me trouwens niet bekend voor. (behalve Eric Stoltz) Maar acteerde voor mij toch uitstekend. De afwisselende sfeer zit er ook dik in dat soms ook als een kameleon van kleur veranderd, (mogelijk door al die verschillende shots uit het verleden) Maar dat zorgt ook weer voor iets moois.

Kortom: Perfecte film, toch weer iets anders.

4,0*

Deze gisteren ook maar eens bekeken, ben niet bepaald een Kutcherfan en zijn aanwezigheid weerhield mij er tot nu toe van de film te kijken.

Aan het begin van de film wordt uitgelegd wat met het Butterfly effect bedoeld wordt, te weten:

Het kleinste voorvalletje kan zeer grote (desastreuse) gevolgen hebben. Als voorbeeld wordt er dan een vlinder genoemd die aan de andere kant van de wereld een tyfoon kan laten ontstaan.

Een ontzettend interessant uitgangspunt, wat bij mij iig de nodige verwachtigen deed wekken.

Echter, in de film wordt hier eigenlijk totaal niks mee gedaan, want wat we te zien krijgen zijn nou niet bepaald kleine voorvallen:

Kinderporno, een staaf dynamiet in een brievenbus stoppen, een hond in een zak levend verbranden en iemand doodslaan kan ik daar toch echt niet onder verstaan.

Verder werd er nergens uitgelegd WAAROM en HOE het kwam dat de hoofdfiguur terug in de tijd kon reizen en zo het verleden en daardoor het heden naar believe kon veranderen. Totaal geen uitleg hier over.

Ook leek het einde nog al willekeurig, want ze hadden net zo goed al in een eerder stadium bij de zoveelste terug in de tijd ervaring kunnen stoppen, of nog twee, drie keer er mee door gaan. Dat was ook meteen de zwakte van het scenario. De meerdere eindes bevestigen dit nog maar eens.

't Positieve voor mij was iig wel dat ik eindelijk eens een keer Kutcher in een niet irritante rol kon zien en hij deed het niet onaardig, maar vond toch de kinderen een stuk beter acteren.

Verder heeft de film me wel behoorlijk weten te vermaken (maar hoe langer ik er over na denk, hoe zwakker hij wordt).

Ik geef hem voorlopig een zeven, ofwel 3,5 ster.

Tijdreizen is altijd leuk, zeker als het met z'n mooie special effects te pas gaat. Enkel kan toch me niet alles bekoren.

Het begint op den duur een beetje afgezaagd te geraken dat er altijd wel iets dom misloopt bij het rechtzetten van een situatie bv. Bij een brievenbus blijven staan als je weet dat die gaat ontploffen. Als hij weet heeft van bepaalde situaties moet deze film al met een ongeloofelijk happy-end na de eerste tijdreisscene gedaan zijn. Maar dat was het dus niet, kwam geforceerd over. Het was gewoon raden wat er weer dom ging gebeuren. Ook de plothole in de gevangenis die we ondertussen wel al kennen is inderdaad storend.

Verder is alles meer dan behoorlijk: Camerawerk, verhaal etc. Maar hadden ze nu echt niemand anders dan Kutcher?

3*

Na herziening moet ik toch toegeven dat er wel wat rammelt aan deze film. Het acteerwerk is niet echt denderend, visueel is het niet echt een hoogstandje en ook het verhaal raakt gaandeweg de film het spoor kwijt. Blijft nog wel een entertainende film over die wel zorgt voor de nodige ontspanning, maar verre van een klassieker is.

Het idee is enigzins wel leuk. Na de nodige blackouts kan Evan terug in de tijd en probeert hij z'n fouten recht te trekken. Wat uiteraard niet altijd volgens plan loopt. Heel dicht bij dit soort film is Bedazzled waarin Brendan Fraser enkele wensen krijgt, maar die niet altijd volgens plan worden uitgevoerd. Alleen was dat een komedie en na die zichzelf niet au serieux.

Het begin gaat nog wel, met de blackouts probeert m'n een spanning op te bouwen, al heb je wel heel snel door wat er gebeurd zou zijn. Als die dan nog eens eerst met hints en dan met de flasbacks worden bevestigd krijg je wel het gevoel dat de makers van de film de kijker zwaar onderschat. Bovendien zijn de nieuwe situaties die geschept worden enorm absurd en zwart/wit. Daar blijkt des te meer dat de acteerprestaties vrij ondermaats zijn.

Op zich nog wel een leuke film, maar verre van een klassieker en zeer overschat.

Erg goede film.

Kenmerkt zich door een sterke editting en het interessante verloop van het verhaal. Film laat de kijker meedenken, en meeleven. Amy Smart en met name Ashton Kutcher verrassen.

Film blijft spoken, inmiddels deel 2 ook al gezien.

Qua locatie en filmen stelt het allemaal vrij weinig voor. Had ik eigenlijk ook niet verwacht. Toch 4*, omdat de film me de hele tijd aan geboeid hield, en ik na een paar weken nog steeds met een goed gevoel loop.

Deze film heeft een interessant concept waar helaas niet zoveel mee word gedaan,,

er word in ieder geval niet het maximale uit gehaald.

Het acteren laat ook te wensen over,, vooral het gedeelte met de kinderen. En tja verder... beetje hap-slik-weg film. Het einde was ook niet erg verrassend,, bij de alternative endings zat wel een hele toffe bij.

Zonde dat het weer een "fight for love" moest zijn,, ik had veel leukere dingen gedaan met zo'n budget en concept..

*2,5

Zijn er trouwens nog films die het beter aanpakken?

Interessante film met een aantal vernieuwende ideeën.

Onderscheid zich van gelijkaardige films als 'Groundhog Day', 'Eternal sunshine of the spotless mind', 'Lola Rennt'.

De film is ook behoorlijk uitgewerkt, de belangrijkste alle facetten komen naar voor.

Alleen jammer dat de film boordevol gaten zit. (ik heb zelfs geen zin om ze allemaal neer te pennen)

Kutcher speelt wel de rol van zijn leven.

Al bij al is deze spectaculaire reis van Evan Treborn net niet innovatief genoeg om verbazing op te wekken.

3.5*