The Crow (1994)

Het verhaal van The Crow is flinterdun, maar de overdonderende visuals en een aantal sterke acteerprestaties maken dat echt meer dan goed.

Het duurde wel een tijdje voor ik echt in de film zat. De eerste 20 minuten waren veel te chaotisch geschoten, en de constante lichtflitsen waren rampzalig voor mijn ogen. Maar gelukkig werd het na een tijdje een stuk rustiger en kon ik volop genieten van de prachtige sets. Als mijn ogen me niet verraadden zag ik dat er zelfs gebruik gemaakt werd van miniaturen om de prachtige gotische stad leven in te blazen; de stad was, hoe cliché het ook klinkt, echt een personage op zich.

Brandon Lee is best goed in de hoofdrol. Het hele tragische verhaal van zijn dood voordat de opnames afgerond waren is nu echt wel algemeen bekend, en het viel op dat in sommige shots Eric/the Crow niet met zijn gezicht in beeld kwam. Maar als hij in beeld was, was hij best wel intens. Ook in de actiescènes was hij erg sterk ,maar dat is vrij logisch als je weet wie zijn vader was. Ernie Hudson is wel goed als de agent met een hart van goud, maar wat mij betreft was de sterkste schakel Rochelle Davis als streetwise meisje. Coole outfit ook

Veel van de slechteriken zijn een beetje plat, en vooral de grote bad guy heeft wat beroerde teksten; een beetje zonde. Maar gelukkig is Tony Todd er: wat een complete bad-ass blijft de man toch. Hij is altijd zo cool om naar te kijken, en het was jammer dat hij niet het brein achter de operatie was.

Zoals ik al zei had het verhaal weinig om het lijf; het is een vrij simpel wraak-verhaal in een gotisch comic-jasje. Ik vond het nooit echt super-emotioneel ondanks het concept, maar dit is gewoon een coole comic-verfilming met een paar geweldige set-pieces en wat brute actie. Vooral de shootout tussen the Crow en de gangsters was lekker bruut, hoewel het wel leek of de actie wat gecensureerd was.

Gewoon een brute, visueel prachtige film.

Soort Gothic superhero-wraakfilm die de tand des tijds niet zo goed heeft doorstaan. De spanning, choreografie maar bv ook de belichting is niet van deze tijd. Wat ik de film vond redden is dat je de grunge-sfeer zoals die in de eerste helft van de jaren '90 hip was goed terugziet. Toch best vermaakt, ondanks een wat simpel, mager en chiché verhaal. 3*

Goeie film waarin een man terugkeert van de dood om de moord op zijn vriendin te wreken. Een simpel wraak-verhaal, maar de film ziet er wel prachtig uit. Mooi, donker en vooral sfeervol in beeld gebracht met een goed bijpassende soundtrack. Deze film had de doorbraak voor Brandon Lee moeten betekenen, maar het zou helaas zijn laatste rol zijn.

Met een verouderde trailer en meer besprekingen over de dood van Brandon Lee, zat ik niet te springen om deze film. Het leek me een cultfilm die om de verkeerde redenen bekend geworden is. Toch maar eens een kans gegeven. Het resultaat is een mix tussen Tim Burton (zonder het kitscherige), The Punisher en The Joker. Het is een sterke gothic wraakfilm geworden met voldoende humor en veel actie. Geen te lange introductie zoals je dat ziet bij veel Marvel of DC verfilmingen, maar meteen to the point. Zet er nog een passende soundtrack bij en je hebt een topfilm. Brandon Lee acteert alvast beter dan z'n vader. Ik had hem graag gezien als The Joker en sowieso in meerdere films. Maar helaas... Qua uitzicht is het een serieuzere Burton-versie, al wordt dat niet heel de film door op het zelfde niveau toegepast.

The Crow is een goeie film geworden die ook zonder de jammerlijke gebeurtenis met Lee ook een klassieker had kunnen (moeten) worden.

Deze comic verfilming met de veel te vroeg overleden Brandon Lee probeert teveel kunstzinnig te zijn en lijkt speciaal voor metalheads gemaakt. Donkere gothic, videoclip stijl, The Crow zelf die recht uit de shockrock groep KISS lijkt te komen (oh my goth). Je zou haast vergeten dat je naar een revenge flick zit te kijken. Voldoet volledig aan de definitie van "Style over substance". Van het simpele verhaal verwachtte ik niet veel en gelukkig maar want het stelt ook niet meer voor dan een klassieke wraak / tragedie... Wincott met zijn vlezige lippen en scheve neus is altijd goed gecast als bad guy. Het zal best wel een aparte plaats hebben als "super hero" movie, maar ik vond er helaas niet veel aan.

Wie een actiefilm of heel mooi gefilmde comic book verfilming wil zien zal teleurgesteld zijn: The Crow is toch meer een duister fantasy verhaal en de actiescenes zijn toch wat te rommelig en te donker gefilmd om indruk te maken. Bovendien gebruiken ze de martial arts skills van Lee amper. Acteerwerk is wat je ervan mag verwachten (goed genoeg). Opvallend is ook hoe groot de bijrol van Hudson is, de "beat cop" die The Crow een handje helpt en die van het meisje, die bevriend was met Eric Draven, die al snel uit het graf opstaat als The Crow. Het hele Gothic/rock gebeuren geeft kleur aan de film maar kan gedateerd overkomen. De stukjes poezie zijn ook niet om voor thuis te blijven. Al met al niet heel opzienbarend en niet om nog een keer te bekijken. Maar voor een wraakfilm onderscheidt The Crow zich wel door veel meer ruimte te geven aan emoties. De moeite om eens een keer te bekijken. Ik kende de titel al 22 jaar, de film werd destijds veel aandacht geschonken door het overlijden van Brandon Lee tijdens de opnames (een losse flodder bleek een echte kogel) en nu heb ik hem eindelijk eens gezien.

Je gaat je wel afvragen welke scene het nu was: die ene waarbij zowat de hele gang op The Crow schiet, of de latere scene waarin de baas een kogel afvuurt. Waarschijnlijk is het niet in de film gekomen maar overnieuw gedaan: ik begrijp in ieder geval dat na de dood van Lee bepaalde scenes met The Crow nog zijn opgenomen met een stand-in.

Bdrbove: als iemand die de film Rampage met Dwayne Johnson 4 sterren geeft, is het misschien beter om niet te reageren op een cult film... Zucht... Anyway... Ik zag deze film als 14 jarige in 1994 en heb de film ondertussen al ik-weet-niet-meer hoeveel keer herbekeken. Eerst op VHS, dan op dvd, dan op Blu Ray. Het blijft één van mijn favoriete films. Deels uit nostalgie, maar ook als je hem terug bekijkt: de donkere sfeer, vooral de soundtrack die als één van de beste van een film wordt beoordeeld, de gothic sfeer, de dialogen, de verwijzingen naar de comics,... Voor mij blijft het na al die jaren één van mijn favoriete films. Cult film met fántastische soundtrack... Gaat dit zien! RIP Brandon Lee

Blijft één van mijn favoriete films. Veel meer jaren 90 als The Crow krijg je het ook niet. Een gothic sfeertje in een groezelige stad vol rook en vuur, iedereen draagt zwart, het is cool om lange leren jassen te dragen, agenten roken aan één stuk door en overal rockbandjes. Ja, The Crow is niet de meest kleurrijke film. Sterker nog, regisseur Proyas wilde de film zelfs in zwart-wit schieten, maar daar stak de studio een stokje voor. Wat we nu krijgen is een film die tegen het zwart-wit aan zit, de kleur is eruit getrokken en enkel het oranje van het vuur of de flashbacks is een groot contrast met de verder enorm grauwe wereld. Zo'n wereld waarbij onze held - volledig in het zwart - in de regen op een gebouw zit te wachten. Als tiener was ik helemaal wég van deze film. Maar nog steeds is The Crow een enorm sterke actiefilm.

De film bevat vooropgesteld een scala aan geweldige acteurs in erg leuke rollen. Hudson speelt één van zijn beste rollen en acteurs als Tony Todd en Jon Polito zijn enorm leuk. Vooral David Patrick Kelly is fantastisch als T-Bird, ik krijg nog steeds kippenvel bij zijn sterfscène, één van de tofste scènes uit de film. En ook Brandon Lee speelt een uitstekende hoofdrol. In mijn herinnering was het vooral een treurige rol, maar nu zag ik dat hij als Draven ook veel lol trapt. Zijn wraak is niet enkel vol met woede, hij geniet zichtbaar ook om zijn tegenstanders een beetje te kwellen vanwege het feit dat hij onsterfelijk is. Die combinatie van plezier en woede is fijn om te zien in het hoofdfiguur en Lee vertolkt het goed en Proyas brengt het goed in beeld. Enkel de lelijke slowmotion bij emotionele scènes en iets te overdreven flashbacks hadden wel een tikkie minder gekund. Maar ja, het was de jaren 90.

Het is vooral fijn dat The Crow zich onderscheidt van een gemiddelde Schwarzenegger of Van Damme actiefilm. De actie is hier net zo spectaculair, maar lijkt nergens het belangrijkste. Er wordt genoeg geknald en opgeblazen, maar de film focust veel meer op de personages. De film is spectaculair, maar is hier en daar ook opvallend ontroerend en dat lukt actiefilms of superheldenfilms zelden. Van alle elementen die The Crow sterk maken vind ik vooral de score van Graeme Revell on-voor-stel-baar goed, één van de beste filmscores aller tijden wat mij betreft. Zijn muziek ontroert en zet tegelijkertijd een enorm duister en grimmig sfeertje neer. Het feit dat Lee op de set van deze film per ongeluk echt werd doodgeschoten maakt het alles nog maar meer bijzonder.

5 sterren blijven staan.

Een beruchte film en me er nu ook maar eens aan gewaagd. Het is wel een donkere film (niet alleen qua verhaal, maar ook visueel). De film komt soms wat warrig over, zeker in het begin van de film. De film voelt wel erg jaren '90 aan.

Het was wel geen slechte film, maar een waw gevoel had ik er nu ook niet bij. Hij voelt toch wel wat gedateerd aan.

Één van de eerste actie/comic verfilmingen lijkt me, en met een prima stijl, sfeertje en neo neor achtergrond. De achtergrond betreffende Brandon Lee geeft de film ongewild toch iets extra's.

De alweer '94 stammende film doet het onverwacht met een mooie duistere sfeer in combinatie met muziek. Het geheel neigt naar Gothic in die zin. Voeg daarbij een aantal erg geslaagde opnames en shots, een Crow zelf die me erg aan The Sting van WWE doet denken met zijn make up, een aantal prima bad guys als Wincott met zijn lelijke bakkes, en je hebt best wel wat. Een aantal grappige dialogen en niet al te moeilijk verhaal maken het geheel af. De montage van de actie is soms niet altijd even goed maar dat zie ik door de vingers vanwege de mooie duistere en soms mythische sfeer.

Dat Lee niet overtuigd qua acteren is hem vergeven, het raadsel van de echte kogel blijft bestaan, zo ook het gerucht dat de opname waar hij geraakt wordt echt gebruikt is. Het geeft de film naast de prima sfeer en een beetje humor zo nu en dan wel iets extra's. Al met al een film die prima te doen is en vermaakt.

Begin van de film is erg rommelig maar als hij op gang is boeit hij en trakteert de kijker op mooie beelden (vooral aan het einde).

"It can't rain all the time."

Bij deze cultfilm moet ik altijd denken aan de wijze waarop Sting zichzelf opnieuw heeft uitgevonden in zijn tijd bij WCW. Daarnaast blijft deze titel onlosmakelijk verbonden met de dood van Brandon Lee. Derhalve is het best raar dat ik zo lang heb gewacht met het kijken van deze film.

In zijn laatste rol speelt Lee een wreker die terugkeert uit de dood om wraak te nemen op zijn belagers. Het is een simpele opzet die vrij weinig om het lijf heeft. Er is ook een plan in werking om zijn krachten te stelen, maar veel moet je daarvan niet verwachten.

'The Crow' moet het namelijk meer hebben van de visuele stijl. Het voelt lekker duister aan in de gotische stad die overgoten is met een neo-noir sausje; het zweven van de camera door de straten is onheilspellend. Voor mij had het alleen wel iets grimmiger gemogen door de cheesy dialogen weg te laten en de humor is erg misplaatst te noemen.

De vertolking van Lee is zeker energiek, hoewel de dramatische scènes niet helemaal overtuigen. Hij geeft in ieder geval alles. Des te jammer dat zijn pad naar wraak enigszins om zeep wordt geholpen door de montage. De actie is weliswaar aardig, maar dan moet je het wel duidelijk kunnen zien. Eveneens zijn de platte bad guys storend.

Al met al een intrigerende actiefilm met enorm veel potentie, echter is het zonde dat het allemaal niet zo goed uit de verf komt.

Dikke 2,5 sterren.

Deze heeft de tand des tijds niet echt overleefd.

Vrij oppervlakkige actiefilm met kartonnen personages en een dun verhaallijntje.

De actie is niet echt bijzonder, en de film blinkt ook nooit in iets uit.

Toch wel kudos voor de sfeerzetting. Dat duistere sfeertje is echt top. Dat maakt het dubbel zo spijtig dat de uitwerking van de film op niets trekt.

“He was already dead. He died a year ago the moment he touched her. They're all dead. They just don't know it yet.”

Toen ik mij voor het eerst had laten zien op deze website (al ruim acht jaar terug) kwam ik in aanmerking met een paar leden hier op deze site. Deze ga ik niet taggen omdat ik niet weet of ze dat willen maar, ik weet zeker dat ze weten wie ik bedoel wanneer ze dit lezen. Destijds kreeg ik meermaals te horen om deze film eens aan te slingeren maar, constant stelde ik hem uit. Waarom weet ik niet. Ik wou hem laatst erg graag zien maar, ik vond het misschien mooi deze op een ‘speciaal’ moment te bewaren, dat moment is nu (lees de p.s.). Ik heb hem vanavond gehuurd via ‘Pathé Thuis’ in de HD kwaliteit, en heb onwijs genoten.

De mensen die mij een beetje volgen op deze site weten dat ik onwijs fan ben van de ‘Joker’, dat gespeeld door ‘Heath Ledger’. Dat kwam niet alleen door de quotes die legendarisch waren in mijn ogen met die rol, alleen al de hele personage was een wow-moment. De duisternis die over hem heen schaduwde was adembenemend. Toen ik vanavond ‘The Crow’ zat te kijken had ik weer dit gevoel zoals ik dat beleefde bij de ‘Joker’. Dit maal weet ‘Brandon Lee’ een onwijs bijzondere personage te leveren samen met ‘Proyas’. Echt heerlijk genoten van die duistere scenes waar ‘Lee’ echt heel mooi in beeld is gebracht. De sfeer in de film (je raadt het niet) is heerlijk duister, dat zet gelijk een punt achter de film want we wijken er niet van af, hoe donkerde hoe beter moest ‘Proyas’ gedacht hebben.

Het verhaal is erg leuk om te volgen, soms slaat hij de vreemde hoek een beetje in en in het begin moest ik wat wennen maar, er worden geen touwtjes om gebonden. We volgen ’Eric Draven’, hij is vermoord wanneer er een bende zijn huis bestormt en die ook zijn vriendin ‘Shelly Webster’ vermoorden. ‘Eric’ komt echter weer tot leven door middel van een kraai, dit met spirituele krachten. Hij is er op gebrand om de moordenaars terug te pakken, en doet dit allemaal op ‘Devil’s Night’. In die avond (de avond voor Halloween) worden verschillende branden gesticht en is ‘Eric’ dus vermoord. Het begint al heerlijk als hij vroeg de eerste vermoord van het stel ‘Tin-Tin’ die bij elke belangrijke orgaan een mes heeft zitten, dat is wel een stempel die gelijk op de film wordt gedrukt. Daarna kent de film een beetje het liefdesverhaal van ‘Eric’ en ‘Shelly’, en uiteraard wat scenes omtrent ‘Sarah’. Maar, ik vond de actiescènes heel vet gedaan verder.

Zo vond ik ook de scene heel leuk bij ‘Funboy’, die ook op de dodenlijst van ‘Draven’ staat en als tweede aan de beurt is, waar ook een erg mooie donkere en duistere scene aan vooraf ging maar ik vond persoonlijk wel dat zijn ‘moord’ om zo maar te zeggen best mild was en misschien is dat het gene wat ik wat beter bij deze film had verwacht. Met zo’n mooie personage als ‘Draven’ had ik lichtelijk ook wel gehoopt op iets hardere en heftigere kills, dat liet helaas op zich wachten.

Met zijn korte speelduur is deze film heel makkelijk uit te zitten en, kijkt makkelijk weg door de gave scenes die steeds naar ons toe worden gegooid, voornamelijk de sfeerscenes met ook ‘Draven’ daarbij waren gewoon vet. En ik weet zeker dat ik een nieuwe personage heb ontdekt waar ik fan van ben geworden, deze film gaat dus nog wat herzieningen krijgen van mij.

Ja, heel vet gedaan. Helaas dat we na deze film niks meer konden zien van ‘Brandon Lee’ die overigens met deze film liet zien dat hij een mooie carrière voor zich had. Net zoals zijn pa op een zeer jonge leeftijd overleden, zonde. Rest in peace.

4.0*

PS. Dit is mijn 2000ste stem én tevens ook mijn 2000ste mening die ik heb geplaatst op MovieMeter. Daar ben ik erg trots op!

The Crow volgt een welbekend wraakverhaal, maar is toch een stuk origineler door het bovennatuurlijke aspect wat erin zit verwerkt. Maar het is wel een gevalletje ''goed concept, matige uitwerking'' geworden, want zo boeiend vond ik het niet en zeker het begin is enorm rommelig en onduidelijk. Het gothic-stijltje en de muziek is echt niet mijn ding en de actie is ook wel vrij mild in beeld gebracht. Hoofdrolspeler Brendon Lee gaat zelf ook op tragische wijze dood bij het maken van deze film als het per ongeluk word neergeschoten, iets wat natuurlijk recent nog groot nieuws was bij de film van Alec Baldwin. In de film merk je er niet veel van, geen idee wat ze hebben moeten bewerken maar Lee zit er van begin tot eind in. Een groot acteur kan ik hem niet noemen, maar hij ziet er wel tof uit met zijn Joker-geschminkte gezicht. Het maakt van The Crow misschien wel een cult klassiekertje, maar niet eentje waar ik veel mee heb. Voldoende, meer niet.

3*

The Crow is een wellicht enigszins onbedoelde markante film geworden. Het duistere randje is niet alleen film technisch een feit maar ook in de dagelijkse praktijk. Enfin, de verhalen daaromtrent zijn bekend. De film zelf is in de stijl enorm geslaagd en verhaaltechnisch komt het wat warrig op gang maar weet daarna toch zeker te overtuigen.

Voor mij èèn van de beste films ooit. Heb deze dan ook wel 40x gezien. Nadat ik Rapid fire had gezien (guilty pleasure) was ik direct fan van Brandon Lee.

Ik zie vooral nu ook wel dat het geen perfecte film is maar toch voelt dat voor mij wel zo. En in tegenstelling tot anderen hier vond ik juist het acteerwerk van Lee erg sterk. Daar werd hij destijds ook om geprezen. Er zit een lekkere vaart in, erg goede sfeer, geweldige muziek die nog steeds in mijn favo lijstje staat(soundtrack van deel 2 is ook geweldig) en leuke acteurs.

Ook hebben ze ondanks zijn dood de film erg goed af kunnen maken met behulp van trucage, zie maar eens te spotten waar hij het niet echt is.

Wel veel tragiek rondom deze film, ook met 'funboy'

Ik had graag meer films met Lee gezien maar gelukkig heeft hij in mijn ogen zijn beste film kunnen maken.

In fysieke media wereld is er een grote hype rondom de nieuwe 4K steelbook release. Ik kon natuurlijk ook niet achterblijven en had hem ook in de pre-order besteld.

Een herziening na ruim een jaar of 20 en misschien nog wel langer geleden en je merkt eigenlijk dat de hype rondom deze film wat overdreven is. Net zoals het gemiddelde hier op MovieMeter. De film heeft weinig om het lijf en is eigenlijk wel zo basic dat het bij vlagen best saai is. En dat is vreemd, want er zit weinig vet op het bot in deze film. Toch mis je wel een bepaalde vorm van diepgang en werkt het hele concept van the Crow niet. Al schijnen er wel scenes zijn herschreven te na de dood van Lee, waarin er een soort van tussenwereld is tussen de dood en het leven. Wat dat betreft is de productie ook beschadigd.

. Met een goede opening met spanning en drama kan je de kijker gelijk in de film meetrekken. In plaats daarvan is de moord al gepleegd en voel je weinig voor Lee zijn personage. Door middel van flashbacks wordt er een poging gedaan, maar het voelt te ondoordacht. De actie blijft ook tam. Een hogere PG rating had deze film goed gedaan.

Wat blijft er over? Een vrij donkere film met een lelijke soundtrack, goedkope geluidseffecten en een simpel plotje dat verdieping mist.

Ach ja, de steelbook is prachtig!

The Crow kende ik alleen van naam. En toentertijd keek ik helemaal niet naar dit soort films. Inmiddels is De Kraai fantastisch opgelapt op een 4K schijfje met eveneens prachtige steelbook en slipcover. Het beeld is hoewel donker zeer goed te zien. Ook de soundtrack is een prettige aanwinst. Begint zeer fraai ala From Hell. Film is goed te volgen en al snel weet je hoe hij gaat lopen. Hoewel de opzet simpel is is de uitwerking subliem gemaakt. Daarbij speelt de muziek ook een grote hoofdrol. En ondanks het een donkere film is zitten er ook leuke grapjes in. Zoals dat meisje dat zegt tegen haar moeder of ze moederschapspilletjes heeft ingenomen. Zo blijft de Crow ook nog luchtig. The killings zijn fraai gemaakt iedereen op zijn eigen manier. Tot de klokkentoren toe. Een minpuntje. De grote slachting vond ik iets too much. Had er voor mij niet in gehoeven. Vraag me trouwens wel af hoe ze deze film hebben kunnen afmaken met de dood van Brandon Lee. Kennelijk hebben ze dat laatste al eerder gemonteerd.

Film 4,0

Beeld (4K) 4,5

Geluid 5,0

Het verhaal van de Crow is eenvoudig: Eric en zijn vriendin worden op Devilsnight door een lokale bende vermoord bij een inval. Een jaar later keert Eric tijdelijk terug uit de dood, blijkt onsterfelijk en met een kraai als gids spoort hij de moordenaars op om zijn wraak te nemen.

Wie enkel een film voor het verhaal kijkt, zal met deze film wellicht weinig hebben. Maar qua sfeer, decors en unieke look is deze film fantastisch. De film staat vol gotische symboliek en de combinatie met de punkrock look is fantastisch. De muziek is dreigend en rockend en de film voelt als een heerlijke dystopische 90’s aan.

De decors en de belichting zijn ook al zo treffend. Al die oude vieze gebouwen, de mist, de regen en die harde schaduwen doen denken aan oude noir films.

Het acteerwerk is verder gemiddeld, en hier en daar enigszins karikaturaal. Maar dit is een comic, dus daar kan ik goed in meegaan. Brandon Lee ziet er geweldig uit als wraakengel en het zou mij niet verbazen als Ledger voor The Dark Knight deze film heeft bekeken ter inspiratie.

Een unieke sfeervolle film met een flinke cultstatus. En terecht.

4*

Herzien en de voldoende blijft gewoon staan. Regisseur Alex Proyas scoort vooral hoog op het vlak van wereldschepping, want de gotisch vormgegeven stad komt in The Crow mooi voor de dag. Het eerste beeld van de film is spijtig genoeg het best in beeld gebrachte stuk, maar dat weerhoudt het overige restant er niet van om onderscheidend en sfeervol voor de dag te komen. Brandon Lee is daarnaast leuk als hoofdfiguur, ondanks zijn tragische afloop achter de camera's. Het acteerwerk zit verder geregeld tegen het overdreven aan, waardoor de dramatiek van het verhaal wat sullig voor de dag komt. De actiescenes missen ook wat coolheid om echt indruk te maken, want de onoverzichtelijke en soms chaotische beeldregie van Proyas brengt het rondslingeren van kogels niet altijd even fijn voor de camera. Het vermaakt verder prima en Proyas speelt de remake makkelijk van de kaart, maar een ware klassieker zie ik er niet in.

Deze cult classic opnieuw gezien op de nieuwe 4k uitgave.

En wat heeft deze uitgave een schitterende upgrade.

In subliem beeld en prachtig Dolby Atmos geluid.

Met een sensationeel acterende Brandon Lee in de rol als de wreker Eric vergezeld door een kraai.

En hij wraak neemt op de bende die hem en zijn vrouw om het leven hebben gebracht.

En herrijst hij uit de dood vergezeld door een kraai.

In een prachtige verhaal vertelling in deze visueel uitmuntend gemaakt film.

Prachtige decors en special effecten en hoog niveau Camera werk.

En met een grandioos spelende cast.

Een film die inmiddels vele jaren oud is, maar nog steeds rotsvast in kwaliteit is.

En prachtige en te gekke film muziek in deze film waaronder van The Cure een wereld beroemde band uit de eighties en nineties.

Weet genoten van deze film.

Deze zat bijzonder ver. Dertig jaar geleden of zoiets. Weinig nog in herinnering. Een film die mede door de dood van Lee een bepaalde cultstatus heeft verworven. Maar zelfs los van dit spijtige gegeven gewoon wel een degelijke wraakfilm. Een beetje de sfeer van Batman en Gotham City waarbij ik vermoed dat deze zich in de grauwe achterbuurten van New York afspeelt. Erg deprimerend ook met veel donkere grimmige beelden, kraakpanden en rokende putdeksels en afvoerbuizen. En de vele plensbuien helpen al evenmin om er vrolijk van te worden.

Lang geleden dat ik nog iets zag van Brandon Lee. Little Tokyo en Rapid Fire draaide ik destijds op VHS grijs, nu is het al een hele poos geleden. Geen geweldig acteur, vrij houterig allemaal, maar hier vertolkt hij een interessant personage. Die Michael Wincott met zijn lange haar en zware stem herkende ik ook uit Robin Hood met Kevin Costner.

De wraaktocht is best leuk om volgen. Wat rare kills bij momenten, maar fun is het wel. Zuiver qua actie en sfeer zeker geslaagd. De poging om wat drama (en zelfs wat romance) te brengen is eerder matig. Voorts prima vermaak. Ik ben eigenlijk wel benieuwd naar die nieuwe release van vorig jaar...