The Crow (1994)

Sfeervolle film, met een goede acteerprestatie van Brandon Lee, maar hij was niet meer zo indrukwekkend als ik hem in gedachte had. Vooral de muziekkeuze en die Goth-setting vond ik een beetje achterhaald, en ook het verhaaltje was op sommige momenten wel erg mager. Maar blijft natuurlijk nog steeds het bekijken waard, al was het maar om er nog eens aan herinnerd te worden hoeveel uitstraling Brandon Lee ook alweer had.

3 sterren.

Maar zonder dollen, een goeie film. Gezien de originele strip moest er wel het een en ander veranderd worden, omdat de originele strip niet spannend is: zo is ie ook helemaal niet bedoeld want het is een heel droevig en emotioneel verhaal en zo is het ook verteld. De film ook wel, maar een film in het actie/horrorgenre die niet spannend is, dat kan gewoon niet. Ik neem niet aan dat ik in details hoef te treden over wat er met Brandon Lee gebeurd is, dat zullen de meesten onder jullie wel weten!

Mee eens, maar ook de wat domme komische insteekjes, en het meisje/de politieagent doen deze film weinig goed.

Op zich mooi vormgegevens, maar bovengenoemde elementen maken het geheel te cheesy om echt leuk te zijn. Wat betere pacing/editing zou de film ook geen kwaad gedaan hebben.

Los daarvan wel vermakelijk, en een film waar Proyas wel laat zien talent te hebben. Alleen lijkt het erop dat het zo'n regisseur is die piekt met z'n eerste film, en dan is het toch allemaal wat magertjes eigenlijk. 3*.

Als The Crow weer eens op tv is, blijf ik toch altijd weer hangen. Mooie en tragische (Lee) film dit...

3,5*.

Geweldige film!

Het beste vond ik toch wel de sfeer die is echt heel goed aanwezig.

Verhaal was ook goed, lekker donker allemaal.

Het acteren was ging ook wel, maar de film moet het toch hebben van de sfeer naar mijn mening.

Begin van de film vond ik twijfelachtig, maar naarmate de film verder gaat zat ik toch gelijk in het verhaal.

Ik was wel bang dat het snel te gemakkelijk voor Eric zou worden, en dat het niet spannend zou worden daardoor.

Maar toch werd de spanning nog redelijk opgevoerd.

Ik heb me heel goed vermaakt!

4,5*

De donkere stijl, de immer duistere stad en het gebrek aan positieve emoties maken de sfeer in The Crow lekker grimmig, grauw. Zelfs in de flashbacks van gelukkige tijden zit een ironische ondertoon, zodat de film nooit vrolijk wordt.

De settings zijn over het algemeen mooi gemaakt, met name de kerk op het einde: grote gotische gewelven, gargoils en regen die op de prota- en antagonist neerdaalt maken het dit goede plek voor een eindgevecht. Toch was het verhaal een aaneenreiging van clichés, die ook niet eens veel indruk op me achter lieten. Verder hadden de dialogen weinig diepgang. En als laatste is er een chronisch gebrek aan spanning: er zit wel veel actie in, maar de beste Eric Draven is onstervelijk, dus de uitkomst van elk gevecht (muv het laatste) is bekend.

De film draait dus vooral om de beelden. Laten die nou wel mooi zijn. En het geheel levert wel een alleraardigst filmpje op, best een keer het kijken waard. Maar in mijn ogen zeker geen (cult)klassieker. 3*

Vergeten hierop te stemmen en een mening te geven.

2 jaar geleden (zomer 2005 om precies te zijn) heb ik deze gezien. Toch wel een hele bijzondere film. Vooral hoe Brandon Lee per ongeluk werd neergeschoten op de set door een pistool waar de losse flodders echte kogels bleken te zijn. toch vraag ik me af hoe deze film dan in de volgorde zit want Lee werd al in het begin vermoord. Ze zeggen dat ze de rest met de computer hadden gedaan maar ik denk dat de technologie in 1994 niet zo groot was om heel Brandon Lee na te bouwen.

Voor de rest was dit een zeer goed filmpje. Alles oogt erg donker en een beetje creepy. Dark City (zo hete die stad toch? ) ziet er erg mooi uit met groezelige achtergronden en een futuristisch sfeertje. Daglicht krijg je ook niet te zien in deze film. Ook die aanwezigheid van die kraai vond ik mooi en hoe Draven uit zijn graf opstaat en op een beestachtige wijze wraak neemt op zijn moordenaars. Ook dat rol van dat meisje vond ik leuk.

ik moet deze maar eens op dvd aanschaffen.

4*

Verdorie, deze film is al 15 jaar oud.

Maar je ziet het er niet aan, want de cinematografie slaagt er met verve in een compleet op zich staande wereld te creëren. Een wereld die je zo gauw niet zal terugvinden in andere films. Verder een doorsnee actiefilm met enkele leuke scènes en oneliners.

Overtuigende wraakfilm met een originele insteek.

Het wraakverhaal is niet echt speciaal. Verliefd stelletje wordt vermoord en de man neemt vaak wraak. Meestal doet ie dit als ie pas is ontslagen uit het ziekenhuis, hier doet ie dat pas na zijn dood. Begeleid door een kraai gaat hij zijn slachtoffers af om daarna vredig te kunnen rusten.

Dit is volgens mij de enige keer dat ik Lee heb zien acteren. Hij doet enorm sterk denken aan Ledger's The Joker, door z'n gezicht, maar ook door zijn acteerprestatie. En dat is een groot compliment. Natuurlijk helpt zijn uiterlijk om een creep neer te zetten, maar het acteerwerk is ook overtuigend en speelt de sterren van de hemel. Ik heb een hekel aan Wincott en had eigenlijk gehoopt op een andere acteur. Hij deed het hier echter aardig.

Visueel is de film ook een plaatje. Er wordt veel gebruik gemaakt van zwart en rood, waardoor de film erg duister wordt. Ook de vele licht-donkereffecten zijn een lust voor het oog. De stad lijkt een beetje op de stad die we kennen uit Sin City. Ook de soundtrack sluit goed aan op hetgeen dat je te zien krijgt. Vooral op het einde mondt de film uit in een actiespektakel. De scene op het dak duurde me dan weer te lang. Ook noemenswaardig is de band die wordt gecreëerd tussen Lee en de kraai. Mooi om te zien dat de kraai Lee begeleid. Zie je de kraai, dan weet je dat Draven in de buurt is om je af te maken.

De film is al vijftien jaar oud, maar de special effects zijn nog steeds om te smullen. De film kan nog erg goed met deze tijd mee. Aanrader.

The Crow is een erg sterke 'wraakfilm'. De film heeft een erg unieke en donkere sfeer, Brandon Lee geeft op geweldige manier gestalte aan Eric Draven en de actie is lekker vlot. De special-effects zijn op sommige momenten inmiddels alweer een beetje gedateerd, maar daar struikel ik niet zo over. Met het verhaal zit het allemaal ook wel snor, maar waar ik niet zo over te spreken ben is de soms wel erg nadrukkelijk aanwezige Gothic-sfeer. Jammer van die gitaar bijvoorbeeld. Af en toe is er ook een vlaagje humor te bespeuren en de film was toch een stuk beter geweest als ze deze twee elementen hadden weggelaten. Liever had ik de film nog net iets rauwer en harder gezien. Jammer.

Valt me na herziening pas op hoeveel The Joker (Heath Ledger) en Eric Draven eigenlijk op elkaar lijken.

Uitstekende film

Lang geleden gekeken, maar hij zit nog goed in mijn geheugen.

Het verhaal klinkt misschien een beetje als een b-film, maar het is in deze film zeer goed uitgevoerd.

Het acteerwerk en camerawerk is beide erg goed.

Binnenkort maar weer eens kijken om mijn geheugen op te frissen (en mogelijk mijn oordeel te veranderen).

Laatst hoorde ik dat hij Brandon Lee aan het eind van het opnemen van deze film (maar nog wel tijdens de opnames) was overleden. Klopt dit?

Popcorn-pur-sang.

En licht gezouten het lekkerst in dit geval.

Want zoetigheid zit er slechts een beetje in. Het is vooral een wraakfilmpje gebaseerd op de bekende comic. Doorspekt met een een prima underground soundtrack en dito sfeer.

Helaas is Lee tijdens de opnamen op verschrikkelijke wijze om het leven gekomen, al zie je dat verder niet aan de film af.

Goed.

Niet helemaal mijn genre maar ik dacht ik probeer het eens een keer, mede vanwege de behoorlijk hoge rating.

Desalniettemin vond ik deze film een verschrikking. Het verhaal slaat helemaal nergens op en de personages worden overdreven geromantiseerd. Daarmee doel ik zowel op Eric als ultieme wreker(inclusief The Joker-achtige schmink) maar bovenal de 'schurken'. Vanaf het moment dat alle slechteriken uit een bepaald district in de stad bij elkaar zaten bij baas Top Dollar, met hun zo stoer mogelijke uiterlijk en grote wapens (kijk dat maar eens terug, ziet er echt te geforceerd uit), had de film voor mij helemaal afgedaan. Ook mede omdat de dialogen/oneliners vaak om te huilen zijn. Onbegrijpelijk dat hier nog enkele sequels van zijn gemaakt.

Niet mijn film dus en meer weggelegd voor de diehard fans.

Neemt niet weg dat het uiteindelijk natuurlijk wel knap is dat ze de film zonder Brandon Lee hebben weten te voltooien. Qua special effects en visuele vormgeving voor die tijd zeker niet onaardig. Misschien dat de voor 2011 geplande remake me beter zal bevallen.

Degelijke actiefilm. Was niet direct bijzonder gecharmeerd van het verhaal en had hier en daar wat moeite met het opgeblazen actiehelden idee maar de art-direction en zeer degelijke sfeer maken veel goed. The Crow is een prima film.

The Crow, een film die nooit teleurstelt. Wat een grandioos concept en wat een knappe uitwerking. Heerlijk donker jaren 80-sfeertje, pakkende muziek, karakteristieke bad guys en het nodige schiet en beukwerk. Ook veel acteurs die ik later in veel andere bekende films ben gaan terug zien.

Er zit lekker veel vaart in het verhaal en de moorden zijn 1 voor 1 mooi in beeld gebracht. Simpele dingen zoals een kraai in vuur-vorm komen visueel gewoon erg sterk over. Het is ook origineel bedacht dat de kijker af en toe mee kan kijken vanuit het vizier van de kraai. Mooi zwart wit en een beetje draaiend.

De setting is luguber, het lijkt ook constant te regenen, een echte duivelsnacht! Leuk om weer eens die ouderwetse politiewagens en outfits te zien. Ook de underground club met verschrikkelijke rock-muziek paste er goed bij.

De flash-backs aan zijn vrouw had ik na 1 a 2 keer wel gezien. Dat werd een beetje te melodramatisch na een tijdje en zorgde dat de film soms bijna even dreigde in te kakken(wat gelukkig nooit helemaal gebeurde).

Prima rol van Brandon Lee. De pijn en het verdriet was goed te voelen. Dat Lee juist in een film als deze de dood moest vinden blijft een hele nare bijsmaak geven. Dat geeft alles nog wat meer impact. De bewuste scene die Flipman hieronder al aangaf is ook niet prettig om te vaak te zien. Er zijn geruchten dat er opzet in het spel is, net als dat de dood van zijn vader Bruce Lee omstreden blijft. Eric deed me soms denken aan Heath Ledger als de Joker in TDK trouwens, ook al overleden.

The Crow is echt een aanrader voor de liefhebber van wraak-films.
Ik verhoog met een halfje!

Jammer.

Ik had gehoopt dat de film lekker duister werd, zoals het plot wel deed vermoeden. Eigenlijk past bij dit plot alleen maar een goede duistere film, en qua visuele sfeer doet de film dit ook fantastisch.

Maar qua dialogen en situaties in de film wordt deze film veel te luchtig. Op een gegeven moment lijkt het wel of de film zichzelf niet serieus neemt, bijvoorbeeld wanneer Eric doodnormaal een gesprek gaat zitten voeren met de politieagent.

Acteerprestaties zijn weer wel prima.

6,8/10
3,5*

De donkere setting voelt opvallend drukkend aan en stelt in samenspraak met de even onverlichte muziek het steunpunt van deze film voor. The Cure en na-apers van Joy Division zijn hier alleszins op hun plaats. Ondanks het feit dat je door zwak acteerwerk en twijfelachtig geweld soms het gevoel hebt naar een B-film te kijken, ligt de realiteit uiteindelijk op een hoger niveau. De stad die door een handvol schurken bij de keel wordt gegrepen, zit blijkbaar bomvol decadente marginalen. Persoonlijk hield ik wel van deze uitzichtloze omgeving. En een onsterfelijke wraakengel die, geleid door een mysterieuze zwarte kraai, de ene na de andere schim uit het verleden om het hoekje helpt, spreekt uiteraard tot de verbeelding. De vlotte gang van zaken en de mooie climax in - hoe kan het ook anders - een gotische kerk verdienen ook een vermelding. Leve de waterspuwers.

3,50 (3,25)

Gisteren sinds extreem lange tijd weer eens bekeken. Toen deze film net op VHS verscheen heb ik hem werkelijk grijs gedraaid en vond ik hem geweldig, maar na herziening ben ik nu toch genoodzaakt om mijn stem te verlagen.

De setting, het duistere sfeertje en de soundtrack vind ik veruit de sterkste punten van deze film, maar daarintegen is het maar matig gesteld met de special effect's en het acteerwerk.

Eigenlijk is het ook niets meer dan een simpel wraak filmpje zonder verrassingen, maar dan met een kleine paranormale touch.

Er zaten me ook iets te veel zoetsappige flashbacks in het verhaal die juist averechts werken. Op een gegeven moment weten we wel hoeveel hij van zijn vrouwtje hield en wat voor onrecht hen is aangedaan.

Maar goed, de film keek best weer lekker vlot weg. Dat komt ongetwijfeld ook door de voor mij nostalgische waarde. Ik kan best begrijpen dat diegene die de film nu voor het eerst zal zien, teleurgesteld zal zijn.

De 4,0* die ik had staan zijn veel te hoog gegrepen. Voor nu verlaag ik hem naar een 3,5* en eerlijk gezegd balanceerd die score ook op het randje.

The Crow is een behoorlijk legendarische film, vanwege de dood van Brandon Lee. Dat geeft de film toch een soort van extra creepy lading mee. Tijdens het kijken zat ik er onbewust toch een paar keer aan te denken.

De film zelf is wel aardig. Visueel ziet het er best mooi uit en in combinatie met de fijne setting wordt er gelijk een sterke sfeer gecreëerd. Lee zelf doet het prima en zet een aardig gestoorde rol neer, waarbij hij er duidelijk plezier in heeft de bad-guys uit de weg te ruimen. Daarnaast gaat er soms een behoorlijke dreiging van hem uit, en beschikt hij ook nog eens over een goed gevoel voor humor. De muziek is ook prima gekozen. Hoewel het redelijk jaren tachtig is, draagt het wel bij aan de sterke sfeer die de film uitademt. Een minpunt zijn wel de dialogen, die vaak nogal gemaakt overkomen en ook best cliché. Daarnaast is de rest van de cast ook niet zo heel sterk.

Toch heb ik zeker kunnen genieten van dit filmpje, dat zichzelf niet al te serieus neemt en zeker wel een hoop vermaak biedt.

3,5*

Toch goed, deze donkere actieprent.

Simpel wraakverhaal. Maar wat goed is, is dat er niet enkel gewroken wordt. Er wordt ook de menselijke kant van Eric Draven getoond. Soms zelfs iets te veel. Er had wat meer mysterie om kunnen hangen.

Redelijk acteerwerk van Brandon Lee en die negeragent. Ook het kleine meisje was tamelijk goed, maar de criminelen waren niet echt denderend.

Tof gefilmd. De film is erg donker, maar de afwisseling met de flashbacks zorgt voor een goed evenwicht. De kraai wordt ook altijd goed in beeld gebracht, door beelden door zijn ogen te laten zien.

Ook stevig wat gothic-gehalte in deze film.

4

It can't rain all the time

De bekende film waarin Brandon Lee wordt dood geschoten tijdens een scène. Ik heb opvallend genoten van deze duistere wraak-film. Visueel erg mooi. Het verhaal, de actie, de regie, de acteerprestaties en rol van Brandon Lee maken deze film erg goed en vermakelijk.

Dit is een van mijn lievelingsfilms, met veel emotie in een wraakverhaal. Ook wat spirituele accenten en symboliek. Een goede cast voor het doel en een waardige, sfeervolle verfilming van de comic uit 1989,
gemaakt door James O'Barr, met enkele autobiografische elementen erin verwerkt (de poëtische rock gitarist die zijn verloofde verloor), gecombineerd met inspiratie uit een krantenbericht uit die tijd over de moord op een jong stel met als buit een verlovingsring. Deze 'The Crow' comics zijn fragmentarisch en op impressies en sfeer getekend en zo is deze film ook opgebouwd.

De dialogen zijn bewust minimaal, met eenvoudige afgepaste zinnen, net als in een comic het geval is.
Ultra 'donker' in de zeer gestileerde decors en overige (aan)kleding, gothic/punk.
Heerlijke '80s new wave muziek met mooie passende teksten die perfect aansluiten bij het verhaal.
Een film over liefde en haat, verlies en wraak, verlangen en passie. Prachtig!
Eric (D)raven is niet uitsluitend wreker, en passant weet hij ook enkele mensen te redden.

Een magische vogel (the crow) kan mensen opwekken uit de dood die (onschuldig) vermoord zijn, zodat die personen wraak kunnen nemen op de degenen die verantwoordelijk zijn voor hun dood.
Het uitpikken van ogen is overigens een opmerkelijk en terugkerend detail in de film.
Ook de ring als symbool van liefde en verbondenheid is een rode draad.

"Buildings burn, people die, but real love is forever"

Prima duistere Actie / Fantasy film waarvan het verhaal van begin tot het einde wist te boeien. Het verhaal zat best goed in elkaar en de actie was volop aanwezig (soms zelfs grof). De special effecten zagen er prima uit en visueel mocht de film er ook wezen. De cast deed het goed en dan vooral Brandon Lee. Des te jammer is het dat hij tijdens deze film is overleden want hij had een goede carrière voor zich.

Zoals vaak bij zulke films vind ik het verhaal niet sterk en een beetje simpel. Vechtscenes vind ik soms een beetje krampachtig uitzien en bij de specialeffects moet ik mij ff inleven dat het al bijna 20 jaar geleden was dat deze films was gemaakt. Ook is de film behoorlijk voorspelbaar.

Toch vind ik de donkere sfeer er goed ingebracht. De thema's wraak en dood zitten er duidelijk in. De regisseur draaide er niet om heen en zulke films kan ik wel waarderen. Drugs is er ook in verworpen en andere omstreden themas zoals seks en geweld wordt er gewoon lekker ingebracht. Duidelijk weinig angst dat het parten zou spelen. Ik heb mij zo veel mogelijk losgekoppeld van de dood van Lee in deze film en dat is denk ik wel aardig gelukt.

Had hem al eens gezien maar kon me er niks meer van herinneren dus maar even in de herziening. Toch wel tegenvaller, simpel verhaaltje, matige acteerprestaties (Brandon Lee was niet echt een groot acteur noch waren zijn moves legendarisch te noemen) en beetje lelijk in beeld gebracht, bv de herinneringen met de nogal cheesy mooie momenten-clichés.

Maar dat ik het lelijk vind had ik bij Dark City ook, die ook een flinke schare fans heeft. Proyas ligt me kennelijk niet zo. Ik vind zijn (vroege) films lijken op gameverfilmingen om een of andere reden.

Well, at least he didn't do that walking against the wind shit, I hate that

The Crow is één van de laatste films van Brandon Lee die ik nog moest zien. Ik leerde hem toevallig kennen via Showdown in Little Tokyo en werd vrij snel gecharmeerd door de zoon van de legendarische Bruce Lee. Hij straalt een zeker charisma uit dat me erg aanspreekt en ik besloot wat meer van hem te gaan kijken. Toch keek ik altijd een beetje tegenop tegen deze film want vanwege het ongeluk dat de dood van Lee ten gevolge had, zit er hier toch een lugubere tint aan de film verbonden. Dit wordt echter gezien als het magnum opus van de acteur dus gisteravond toch maar opgezet.

Al ben ik wel ergens blij dat de film al praktisch helemaal gemaakt was toen Lee het leven liet. Met Game of Death van zijn vader werd praktisch de gehele film verder afgemaakt met een stunt double en dat is toch overduidelijk niet hetzelfde. De comics van The Crow heb ik nooit gelezen, wel erg benieuwd naar geworden trouwens, dus ik wist bitter weinig af van het verhaal maar wat meteen opvalt is dat dit een erg duistere film is geworden. Regisseur Alex Proyas schetst een samenleving waar maar bitter weinig geluk is te vinden en de flashbacks waarin duidelijk wordt hoe Eric en Shelly sterven zorgt voor een erg wrange smaak in de mond. Het uitgangspunt van The Crow is dan ook een ware nachtmerrie en het is wachten op de wreker in de vorm van de reïncarnatie van Draven. En juist daar zit hem dan ook de kracht van de film want Draven is een heerlijk wraakfiguur en het is genieten van de afslachting van de bende. De spanningsboog is weliswaar soms nogal ver te zoeken doordat Draven onsterfelijk is maar de climax maakt erg veel goed.

Ik had het al vaker gehoord dat dit de meest iconische rol van Lee uit zijn carrière was en ik kan het niet ontkennen. Het is een rol die je niet meteen zou toeschrijven aan Lee doordat hij voor deze film toch voornamelijk meespeelde in wat actiefilms maar hij doet het voortreffelijk. Van de eerste tot de laatste minuut is het dan ook genieten. De film steunt voornamelijk ook op zijn performance maar ook qua bijrollen is The Crow nog wel de moeite waard. Een handvol typische bad-guys, met een leuke bijrol van Tony Todd op kop, worden afgewisseld met Ernie Hudson (Albrecht) en Rochelle Davis (Sarah) die het geheel toch net iets minder duister moet maken. Misschien niet voor iedereen een fantastische keuze maar het was een welkome afwisseling.

De effecten zijn niet altijd even goed geslaagd maar bon, The Crow is ondertussen ook alweer bijna 20 jaar oud dus dan stoor ik me er minder aan. De status die de film heeft verworven lijkt vooral te zijn gebaseerd op Brandon Lee maar toch blijft The Crow een heerlijke film. De vervolgen ga ik laten voor wat ze zijn maar de comics ga ik toch eens opzoeken.

Dikke 4*

Duistere comic adaptatie die in de donkere fotografie van nachtelijk en guur Detroit z'n voornaamste troef heeft. Maakt het behoorlijk sfeervol met grunge en gothic tonen. Soundtrack is wat dat betreft passend, net als het ietwat theatrale gedrag van de creatures of the night. Neem alleen al die stem van Top Dollar. Dat Luther hierin opdraaft, is voor mij natuurlijk mooi meegenomen.

Volop actie met een wraak die het letterlijk en figuurlijk in vuur en vlam zet, maar zodra het achterliggende verhaaltje komt boven borrelen, gaat het moeizamer. Proyas gebruikt nogal eens een flashbackje en hij permitteert zich hoe langer hoe meer weke momentjes die eigenlijk alleen maar aan de cool van de film knagen. Mooi culthitje, maar ik ben niet helemaal mee.

Merkwaardige film die de hele tijd op de rand van de parodie wankelt maar toch nooit echt in het ravijn der belachelijkheid stort. Ultiem simpel verhaal, maar prachtig vormgegegeven en met een charismatische hoofdrol die sterk doet denken aan Heath Ledger veertien jaar later (en grappig genoeg propageert Michael Wincotts Tin Dollar hier het verspreiden van chaos net zoals Ledgers Joker dat zou doen).

        Regisseur Alex Proyas heeft een klein maar wel apart oeuvre, dat moet gezegd worden. En die David Patrick Kelly (T-Bird) heeft een mooi CV als nare engerd – zelf zal ik me hem altijd blijven herinneren dankzij zijn ijzersterke rollen in The warriors en Commando.

Simpel verhaal zonder diepte. Matige actie scènes dat was te danken aan het feit dat het me niet interesseerde wie er won, want de characters zijn zo simpel, Eric wil wraak en daar houdt het op. De bad-guys hebben ook een motief maar dat is zo vaag en het wordt niet uitgelegd, veel dingen in deze film worden niet uitgelegd: waarom een raaf? Waarom geen neushoorn? Waarom komt Eric weer tot leven? En waarom Eric? etc. Een ander ding waaraan ik me aan ergerde was de belichting, het was gewoon te druk en het was afleidend. Het enigste dat deze film nog goed deed waren de dialogen. Wat ook een vreemd effect geeft wat hierdoor lijkt het alsof de vechtersbazen diepe intellectueel zijn, omdat ze altijd iets slims te zeggen hebben.

Wauw, wat leek deze wraakfilm veel op Blade Runner! Ben niet een grote fan van die hele gothic-look, maar het past hier natuurlijk wel en het is nou eenmaal mooi geproduceerd. Op andere punten verder erg gemiddeld, maar soit.