The Crow (1994)

Verdorie, deze film is al 15 jaar oud.

Maar je ziet het er niet aan, want de cinematografie slaagt er met verve in een compleet op zich staande wereld te creëren. Een wereld die je zo gauw niet zal terugvinden in andere films. Verder een doorsnee actiefilm met enkele leuke scènes en oneliners.

Voor 't geval het je interesseert, dit komt uit het gedicht Paradise Lost van John Milton. Mijn interesse voor Engelstalige poëzie ontstond dankzij deze film, maar dat kwam door 'Suddenly, I heard a tapping, as of someone gently rapping, rapping at my chamber door...', afkomstig uit The Raven van Edgar Allan Poe.

Al de 4de keer dat ik hem bekijk en ik word hem maar niet beu. Brandon Lee zet hier een performance neer dat ik wel even goed durf te noemen als die van Heath Ledger in The Dark Knight, zeker voor in die tijd. Het verhaal zit ook heel goed in elkaar, maar het begint op het einde een pure actiefilm te worden (wat het voor mij helemaal niet was, maar bon).

Ook op het einde wanneer iedereen van de bende dood is, hij neemt helemaal geen fatsoenlijk afscheid van Sarah enzo, meteen rushen naar zijn graf alsof hij een deadline moest halen.

Los van deze kleine minpuntjes was dit echt wel een heel goede film wat bij mij toch wat emoties los bracht (met dank aan een paar heel krachtige scenes)

4,0*

Dit vond ik vroeger een ontzettend coole film, het is echter alweer wat jaartjes geleden dat ik hem zag dus erg objectief is mijn mening niet meer, ben er eerlijk gezegt wel erg verbaast over dat deze film zo hoog scoort aangezien ik het destijds zag als een lekker simpel en cool actiefilmpje met Lee in de hoofdrol (maar meer ook niet). De decors, make up effecten en sfeer zijn in ieder geval erg mooi en doen het allemaal erg lekker wegkijken. Snel weer eens herzien, tot die tijd durf ik het wel op een drie en een half te houden, vooral omdat ik er zulke mooie herrineringen aan heb.

3,5 sterren

zonder twijfel mijn favoriete film .het is een film met zeer donker gedachten en heeft ook zijn nare kanten die dat de acteur die the crow vertolkt ( brandon lee ) ook op de set werd vermoord dus een prachtig eerbetoon aan brandon lee verder vind ik de humor dat hij niet dood kan zeer plezant zo als de scene waar the crow door zij hand gechooten word en dan door zijn han kijkt

De film krijgt een remake. Ik hou m'n ballen vast -makkelijker dan m'n hart .

Laat ze maar weer los. Uit respect voor het origineel, gewoon niet kijken, zou ik zeggen. De director en zijn visie hierop, belooft ook al niet veel goeds.

Plus het feit, dat ze blijkbaar moeite hebben om gewoon eens een origineel eigen script te schrijven, maar dat wisten wel al wat langer.

Tja, ik wil eerst foto's en een trailer zien voor ik hierover ga oordelen.

Waarom wéér een remake?!

Nou, als fan van de originele strip ben ik wel benieuwd. Dit kan enorm fout gaan, maar ook trouwer worden aan de strip.

Ondanks de groeiende stapel "nooit gezien" titles, ben ik de laatste tijd flink films aan het herzien. Zo ook The crow, die ik destijds fantastisch vond, maar waarvoor mijn waardering de afgelopen jaren zakte.

Enige tijd geleden vond ik tussen m'n kasten een stoffig geworden schijfje zonder hoesje: de soundtrack van The crow.

Na al die tijd 'm niet te hebben gemist, was het fantastisch om

de muziek weer terug te horen en mijn nieuwsgierigheid

naar mijn gevoel de film te herzien groeide...maar de film die ik ooit op laserdisc had, was niet meer aanwezig in mijn collectie.

Gisteren vond ik de 2 disc S.E. voor 4 en een halve Euro,

bedacht me geen seconde en schafte The crow opnieuw aan.

Snel en stijlvol. Op een enkel moment iets te glad, maar deed geen

afbreuk aan het geheel. De filmische "truukjes" waar ik in zoveel nieuwe films moe van word, voelen bijna natuurlijk aan. Voor een gedeelte is dit te danken aan de muziek: The cure, Nine Inch Nails,

Stone Temple Pilots, My life with the Thrill Kill Kult en meer, allen

zetten de beelden kracht bij.

Ik kan me niet voorstellen dat Ledger niet beinvloed is door

Brandon Lee, die op een fantastische manier gestalte geeft aan Eric Draven. Bij het herzien van The crow flitste dus helaas The dark knight even voorbij, evenals een paar andere films waar ik

een flink broertje dood aan heb. Vooral nieuwere films die stoer en stijlvol moeten voorstellen, maar door enorme overkill totaal leeg aanvoelen. The Crow is danook één van de weinige films in

deze bepaalde stijl die ik wel kan waarderen!

De extra’s bevat een langere versie van de shoot-out-scene. Prachtig!! En wat enorm jammer dat deze scene niet in al zijn glorie

in de film zit! Dan waren het geen 4 sterren, maar 4 dikke sterren. Het is een fractie, maar wat voor één!

4 Sterren dus voor The crow en straks weer de soundtrack luisteren!

Wat een film! Er zijn weinig filmpjes die hier aan kunnen tippen. Harde actie en prachtige beelden maakt deze film één van mijn favorieten.

Onderhoudende en mooi gemaakte film met een bovennatuurlijk wraakverhaal

Ik wil verder in dit bericht geen aandacht besteden aan het feit 'laatste film van' dus bij deze rond ik dat even af. Gewoon over de (inhoud van de) film zelf dus.

Een wraak verhaal is niet heel snel origineel, en hier in principe ook niet . Toch stijgt het wel boven de middenmaat uit, zeker nadat ik het interview met de stiptekenaar (waar de film op gebaseerd is, op zijn comic dan) heb gezien.

Wat de film echter vooral bijzonder maakt (remember, ver voor de tijd van Sin City enz.) is het kleurgebruik: vooral donker, haast zwart-wit, en rood. Dit levert mooie plaatjes op en geeft de film een heel eigen stijl. En ondanks de 'ouderdom' (en dit moet ik ook niet ovedrijven) zijn de effecten zeer mooi en verzorgd.

Het acteerwek is bovendien erg goed, vooral de schurkenrol vond ik sterk neergezet. De karakters zijn veel meer uitgewerkt dan in andere horrorfilms, en geeft een zeer sterk dramatisch ondertoontje aan het verhaal.

Wat mij nog meer opviel was het efficiente gebruik van gepaste muziek. Geen harde rockondertoon of gitaarsneer om iets eng te maken, maar een goed onderbuwde, vaak rustige of inleidende muziekscore bij de film. Zijn maar weinig (horror)films die dit zo goed doen.

Al met al een goede film, spannend en prima verzorgd. een dikke 3,5*, met kans op verhoging naar 4*

Overtuigende wraakfilm met een originele insteek.

Het wraakverhaal is niet echt speciaal. Verliefd stelletje wordt vermoord en de man neemt vaak wraak. Meestal doet ie dit als ie pas is ontslagen uit het ziekenhuis, hier doet ie dat pas na zijn dood. Begeleid door een kraai gaat hij zijn slachtoffers af om daarna vredig te kunnen rusten.

Dit is volgens mij de enige keer dat ik Lee heb zien acteren. Hij doet enorm sterk denken aan Ledger's The Joker, door z'n gezicht, maar ook door zijn acteerprestatie. En dat is een groot compliment. Natuurlijk helpt zijn uiterlijk om een creep neer te zetten, maar het acteerwerk is ook overtuigend en speelt de sterren van de hemel. Ik heb een hekel aan Wincott en had eigenlijk gehoopt op een andere acteur. Hij deed het hier echter aardig.

Visueel is de film ook een plaatje. Er wordt veel gebruik gemaakt van zwart en rood, waardoor de film erg duister wordt. Ook de vele licht-donkereffecten zijn een lust voor het oog. De stad lijkt een beetje op de stad die we kennen uit Sin City. Ook de soundtrack sluit goed aan op hetgeen dat je te zien krijgt. Vooral op het einde mondt de film uit in een actiespektakel. De scene op het dak duurde me dan weer te lang. Ook noemenswaardig is de band die wordt gecreëerd tussen Lee en de kraai. Mooi om te zien dat de kraai Lee begeleid. Zie je de kraai, dan weet je dat Draven in de buurt is om je af te maken.

De film is al vijftien jaar oud, maar de special effects zijn nog steeds om te smullen. De film kan nog erg goed met deze tijd mee. Aanrader.

En natuurlijk ook omdat ze beiden op dramatische wijze hun leven verloren !

Dat is ook zeker waar. Tijdens The Dark Knight, maar ook bij deze film moest ik vaak denken aan hun dood, en hoe jammer het is dat we niks meer van hen zullen zien.

Ze zeggen dat brandon lee slachtoffer was van een bepaalde vloek die ruste op hun familie stam (de lee's).

Maar na het zien van een documentaire was het gewoon een domme fout van de crew (de mensen die verantwoordelijk waren voor het verwijderen van de kogel top/hulsen) die te onvoorzichtig/onbesuisd waren.

De uiteinde (top) van een kogel bleef in de loop hangen en ze hebben nooit in de loop gekeken voor de zekerheid wat ik persoonlijk een domme fout vindt, dus ja brandon lee was toevallig de dupe van dat domme foutje.

Maar de dood van bruce lee blijft voor mij nog steeds een raadsel, hoe kan één pilletje/medicijn zoveel schade aanrichten.

en toch vind ik de score hier een beetje te laag

Aye. Ik ben ook wel benieuwd naar de remake, trouwens. Alex Proyas vond het eigenlijk maar raar dat de film nú al eentje krijgt, The Crow is immers nog maar vijftien jaar jong.

3e deel

Prachtige film! Zonde dat Lee er niet meer is...

Goeie aktiefilm, zelfs 15 jaar later nog zeker een kijkbeurt waard.

The crow is een prachtige donkere film. De sfeer en het verhaal zijn mooi uitgewerkt.

Ietwat verouderd maar desondanks nog een prima film.

Met een rustig zwevende camera over een stad vol brandende gebouwen start de film. Alles heeft een rode gloed, maar toch doet alles heel duister aan. De sfeer van de film zit vanaf minuut één al goed. En een duistere film dat is The Crow zeker. Goede actie, een droevig verhaal en een niet al te vrolijke Brandon Lee maken de film helemaal af. En omdat ik wist hoe het met Brandon Lee is verlopen tijdens een van de scènes, werd het allemaal nog droeviger. Ze hadden volgens mij ook niet laten zien hoe Brandon echt werd neergeschoten, wel zo respectvol. Alleen jammer dat je duidelijk ziet dat de film wat verouderd is. De montage laat heel soms wat steekjes vallen, bij een van de zwevende camera's zie je heel duidelijk dat het een model van een gebouw is en de special effects zijn ook niet al te overtuigend. Maar uiteindelijk mag dit de pret niet drukken. De actie, met name de shoot-out, is erg goed en er zitten een paar prachtige shots bij. Brandon Lee zet een mooie presatie neer en dit kun je inderdaad, als je naar zijn personage en dood kijkt, een beetje op Heath Ledger als The Joker. De muziek was ook goed.

Mooie toevoeging aan mijn dvd collectie, 3,5*.

The Crow is een erg sterke 'wraakfilm'. De film heeft een erg unieke en donkere sfeer, Brandon Lee geeft op geweldige manier gestalte aan Eric Draven en de actie is lekker vlot. De special-effects zijn op sommige momenten inmiddels alweer een beetje gedateerd, maar daar struikel ik niet zo over. Met het verhaal zit het allemaal ook wel snor, maar waar ik niet zo over te spreken ben is de soms wel erg nadrukkelijk aanwezige Gothic-sfeer. Jammer van die gitaar bijvoorbeeld. Af en toe is er ook een vlaagje humor te bespeuren en de film was toch een stuk beter geweest als ze deze twee elementen hadden weggelaten. Liever had ik de film nog net iets rauwer en harder gezien. Jammer.

Valt me na herziening pas op hoeveel The Joker (Heath Ledger) en Eric Draven eigenlijk op elkaar lijken.

Ja.