Pleasure (2021)

Vanaf 25 maart 2021 in de bioscoop (Gusto Entertainment)

EDIT: release verplaatst naar 16 september

Deze film lijkt me wel iets voor mij

John Milton schreef:

(quote)

ik wilde je net taggen

Dat mag altijd als je ergens een film tegenkomt die misschien wel iets voor mij is en die ik nog niet gezien heb. Op deze wordt het nog even wachten zo te zien.

Pleasure heeft net de explorer award op het film fest Gent gewonnen. De prijs van de jongeren jury.

Heftige trailer. Zaterdag samen met french dispatch kijken..

Blij deze toch meegepikt te hebben. Ik was vooraf wat gereserveerd, maar ik denk toch dat Thyberg een interessante filmdocumentaire heeft gemaakt over een toch wel beladen onderwerp. Een moeilijk onderwerp ook als je de intentie hebt om er iets serieus van te maken. Wie denkt van de ene kut in de andere te belanden, is eraan voor de moeite, die spreekt best andere kanalen aan. Niet dat het er preuts aan toe gaat, er passeert hier en daar wel een paardenworst, maar de actie is vaak suggestief.

Het is vooral interessant je te verplaatsen in de persoon van Bella Cherry. Thyberg slaagt er niet geheel in de drijfveren van het meisje mee te geven waarom ze perse een pornoactrice, en dan nog een Spiegler A-Class, wil worden. Toch is er voldoende aandacht voor de persoon achter Bella en haar drang om het te maken.

Waar wel de klemtoon op wordt gelegd is de harde en lange weg van opofferingen (en zelfvernedering?) om de top te bereiken. De wereld is al bij al klein en de concurrentie is hard. Zagen en klagen is uit den boze, al wordt expliciet steeds verwezen naar de absolute vrijwilligheid en het recht om ten allen tijde te stoppen wanneer het te ver gaat. Vriendschappen en carrière maken gaan vaak niet samen, in geen enkele branche en dat viel te voorspellen.

Geslaagd was verder de soundtrack die afwisselend rap met Gregoriaanse gezangen mengde. Bizar, maar wel prima gedaan met het achterliggende gevoel van “Waar ben ik in godsnaam mee bezig of is dit nu wat we normaal moeten vinden?” Het dramagehalte kwam behoorlijk naar voren. Het plotse einde daarentegen liet me op mijn honger zitten. No way dat Linnea er genoeg van heeft. Knap van Thyberg om de balans te vinden tussen het tonen van close-ups zonder te exploiteren. Mooie 3,5*!

Mooie review Fisico

De film geeft waarschijnlijk op realistische wijze het leven op en rond de pornofilmset in Los Angeles weer, maar voegt daarom ook weinig toe aan de eerste de beste documentaire over de pornowereld. Wat verbaast of verwart is de daar overheersende paradox die in wezen eigen is aan het kapitalisme zelf: het meisje kiest zelf om in de porno te werken, stemt met alles vrijwillig in, iedereen op de filmset is hartstikke aardig en benadrukt aldoor dat ze op elk moment de opname kan stoppen – er kan dus geen twijfel bestaan dat er van dwang geen sprake is – terwijl ze instemt met steeds ruigere seks die haar steeds meer tegenstaat om maar een ster te kunnen worden. Ze stemt aldus in – of kiest er zelfs expliciet voor – om verkracht te worden: is zo’n vrijwillige verkrachting wel of niet een verkrachting? Juridisch in ieder geval niet en voor de zekerheid moeten de pornoacteurs altijd een document ondertekenen dat ze het vrijwillig doen.

Ik meen dat deze paradox ook altijd het prostitutiedebat in Nederland – doen prostituees hun werk wel of niet vrijwillig –verwart. Wat daarbij vaak over het hoofd wordt gezien dat maar weinig mensen werk doen dat ze echt willen doen: de meesten willen hun werk niet maar stemmen er mee in omdat ze het geld willen (of nodig hebben) dat ze ervoor krijgen. In die zin zijn we dus bijna allemaal hoeren (zeker als de beloning groter wordt zijn mensen tot steeds meer bereid) c.q. ‘onvrij’. Volgens Hegel leidt de geschiedenis tot vrijheid en is bv. ook het kunstwerk de vrije schepping van de kunstenaar waarbij die vrijheid betekent dat je je zelf herkent in wat je hebt gemaakt (ook politiek zijn bugers aldus vrij als ze zich in de Staat en zijn wetten herkennen, hetgeen wij democratie noemen): als je iets maakt waar je je niet in herkent dan ben je ervan vervreemd en ‘onvrij’. Marx vertaalde dat in een fundamentele kapitalismekritiek: de arbeider is onvrij omdat hij zijn product maakt om in z’n levensonderhoud te voorzien en niet omdat hij zich erin herkent. Z’n maaksel wordt hem zelfs ontvreemd (hij moet het verkopen: letterlijk ‘onteigenen’) zoals hij ook z’n eigen productiekracht moet verkopen. Het productieproces in het kapitalisme maakt mensen aldus tot slaven in plaats van vrij – al zijn het wel vrijwillige slaven.

Betaalde seks is hooguit het meest in het oog springende voorbeeld van dit kapitalisme. Wat de film wel eigentijds maakt is dat het oude cliché ‘ze doen het voor het geld’ niet altijd meer geldt: in onze welvaartsstaat hoeft in beginsel niemand z’n lichaam te ‘verkopen’ om in z’n levensonderhoud te voorzien, maar in het laatkapitalisme zijn spullen vervangen door entertainment en is geld vervangen door populariteit. Het gaat om de ‘clicks’, het aantal mensen dat je volgt, dat je gezien wordt en een ster bent, dus dat je iemand ‘bent’ (in zekere zin zijn we weer terug bij de esthetische theorie van Hegel). De motivatie van het meisje is dan ook niet het geld maar het sterrendom: haar ambitie is simpelweg de top bereiken. Uiteraard gaat dat ten koste van haar vriendschappen, haar geluk, haar integriteit: in die zin verkoopt ze alles om haar doel te bereiken om er dan uiteindelijk achter te komen dat dat leven aan de top – waar veel haat en nijd en er weinig pleasure meer is – niet alles is. Maar ook dat is natuurlijk een tamelijk uitgemolken thema van films die over de entertainment-business gaan.

Het originele van de film is aldus slechts dat de bekende paradoxale thema’s – die in wezen een kritiek op het kapitalisme betreffen – worden gesitueerd in de meest kapitalistische industrie waar vrouwen paradoxalerwijs het verst gaan in zelfvernedering om de top te halen.

Goed geacteerd, en als een behind the scenes doc geschoten.

Maar het is vooral op een gegeven moment veel van hetzelfde en wel duidelijk. Het verhaal en de clue heeft te weinig om continue te boeien. De film duurt eigenlijk een half uur te lang.

Bericht verplaatst naar Film > Bioscopen > Pathé

Thyberg maakte in 2013 een korte film met dezelfde naam over een porno-actrice die zich opmaakt voor haar eerste dubbel anaalscène. Diezelfde scène keert terug in de relaas van Bella [Sofia Kappel], een nieuweling in de Amerikaanse pornowereld die zich laat verblinden door ambitie wanneer ze Spieglermodel Ava [Evelyn Claire] doet. Brutaal belt ze Mark Spiegler (die zichzelf speelt) persoonlijk op, maar die laat haar weten dat ze meer fans moet krijgen en dat ze bereid moet zijn om meer extreme scènes te doen. Kappel overtuigt geen moment als de ambitieuze actrice (Revika Anne Reustle is veel beter als een behulpzame, sympathieke collega) en de parade aan bekende gezichten uit de pornowereld die zichzelf spelen, doen je vooral afvragen waar het Thyberg nu eigenlijk om te doen is. De film opent met een extreme close-up van een vagina en er verschijnen aardig wat stijve mannelijke geslachtsdelen in beeld. Dus... En je zou bijna denken dat de naam van Chris Cock verkeerd is gespeld!

Matige film. Niks byzonders aan, had eerlijk gezegd meer van verwacht

Solide film die een zwaar maar interessant verhaal schetst van een opkomende pornoster. Een film die een harde en controversiële wereld probeert te verbeelden, maar ook een bepaalde visie mist in het filmmaken. Hoewel het nooit verveelt, het tempo behoorlijk hoog ligt, weet het ook nergens te verrassen of iets nieuws op tafel te leggen. Binnen dit onderwerp had het ook beter gewerkt als we een sympathieke protagonist (met motivaties) hadden gekregen. Visueel gezien is de film redelijk, maar niet spectaculair. De klassieke muziek werkte verrassend goed, de rapmuziek ligt voor de hand, maar de selectie van nummers is middelmatig en werkt stroef. Gelukkig deinst de camera niet terug, maar qua inhoud en redenen waarom de film gemaakt is schiet hij tekort. Vermakelijk kijkbeurt maar niets baanbrekends.

Nog een leuke film.

Niet omwille vd seks of wat dan ook, gewoon het laten tonen dat het allemaal niet vanzelfsprekend is als je het wil maken in die toch ook wel soms harde business dat het is.

Goeie film over een jonge vrouw die naar Los Angeles komt om het te maken in de porno-industrie. Een boeiend wereldje waarbij de scenes op de set bijna documentaire-achtig overkomen (het gebruik van een aantal echte porno-acteurs draagt bij aan de authenticiteit). Alhoewel de ambitie van het hoofdpersonage duidelijk is neergezet, had het op andere vlakken wat beter uitgewerkt mogen worden (niets ten koste van de ongetwijfeld fysiek lastige debuutrol van Sofia Kappel). Met gemak 3.5 sterren.

Vrij unieke indy film. Wat bezielt die meisjes om dit te willen ? ( aandacht , das het belangrijkste )

En dus roem . kappel speelt erg sterk . Maar ik ben niet om ver geblazen .

Voor wie hierna nog meer diepte in wil ( no pun intended ) over deze toch wel aardig zieke “ scene “ raad ik deze docu van harte aan : Hot Girls Wanted (Film, 2015) - MovieMeter.nl

Denk dat De filosoof onder meer wil bedoelen dat porno een commerciële uitwas is geworden vanuit het kapitalisme waarbij winstbejag en exploitatie voorop staan. De klemtoon ligt op de openlijke commercialisering en verspreiding naar alle geledingen in de maatschappij. Dat staat volgens mij los van hoe een maatschappij, ideologie of religie kijkt naar vrouwenrechten.

Klopt!

Goeie kijk in the Business, niet te gedramatiseerd maar wel goed weergegeven.

De 19-jarige Linnéa wil haar droom verwezenlijken. Ze wil pornoster worden. In haar thuisland Zweden is de verwezenlijking van die droom niet eenvoudig. Daarom reist zij af naar Los Angeles waar de schone blondine onder de naam Bella Cherry met open armen wordt ontvangen.

In haar film Pleasure neemt regisseur en coauteur Ninja Thyberg de kijker mee in de wereld van de porno. Samen met debutante Bella reist de kijker naar fotoshoots, filmopnames en verblijft hij op glamoureuze en exhibitionistische feestjes.

Het personage Bella is an sich weinig interessant. Haar verleden blijft onbesproken en haar motieven om naar Los Angeles af te reizen zijn onduidelijk. Pleasure is bepaald geen psychologisch drama dat Bella’s innerlijke conflicten en innerlijke overwegingen gedetailleerd uitpluist. Het gebeurt eigenlijk maar zelden dat de film een glimp van de mens Bella laat zien. De film toont vooral heel zakelijk de belevenissen van het rijzende sterretje en laat het emotionele en psychologische gedeelte grotendeels achterwege.

Hoewel gepsychologiseer helaas niet aan de orde is, bevalt de klinische insteek goed. De wereld die we betreden is immers een wereld van uiterlijkheden. Een wereld die bestaat vanwege de zinnelijke lusten van de afnemers. Het is pure business. Thyberg laat een harde wereld zien met tegenstrijdigheden. Je zou verwachten dat de vrouwen in de porno industrie door de mannen achter de schermen als oud vuil worden behandeld. Dat is althans de indruk die je krijgt als je de videootjes aanschouwt die voorbij komen. Buiten de filmpjes om valt het allemaal wel mee. Uiteraard worden de vrouwen uitgebuit, maar de uitbuiting gebeurt op een "vriendelijke" manier. Een beetje mentale dwang daargelaten, gebeurt de exploitatie over het algemeen op vrijwillige basis. Pleasure presenteert een droomwereld waarin vrouwen een existentiële rol spelen. Als lustobject. De vrouwen zelf nemen daar welbewust aan deel. De pornowereld is een wereld waarin je rijk en beroemd kan worden. Dat triggert blijkbaar.

De film bevat expliciete scènes. Die zijn klinisch gefilmd en hebben met erotiek niets te maken. Ze wekken eerder een gevoel van walging op. De hoofdrol van Bella wordt gespeeld door Sofia Kappel. Een dame zonder acteerverleden en zonder acteerervaring in de porno industrie. De andere personages die evenals Bella niet worden uitgediept en een eveneens oppervlakkig bestaan naleven, worden vertolkt door pornoacteurs en -actrices. Die constellatie vormt een frappante overeenkomst met de verhaallijn. Evenals haar personage in het filmverhaal weet de onervaren Kappel zich omringd door een wereld aan porno ervaring. Ze lijkt er overigens niet erg door geïntimideerd te zijn en speelt haar rol cool, kil en goed. Ook in de seksscènes.

Pleasure heeft een observerend karakter, is fragmentarisch en welhaast documentaire-achtig van opzet. Hoewel de film weinig meer voorstelt dan “de avonturen van Bella in pornoland” zijn de observaties die gedaan worden interessant. Samen met het naturelle acteerwerk geven ze de film een authentieke flair en raken ze een onderliggende laag die shockeert en aangrijpt en die je doet vergeten dat het verhaal eigenlijk weinig om het lijf heeft.

Bij vlagen meeslepend relaas over een Zweedse tiener, die naar de andere kant van de wereld reist om een topper te worden in de Amerikaanse porno-industrie, want “I just love cocks”. Ik ben niet thuis in dat wereldje, maar zo op het oog een eerlijke film zonder sensatiezucht, al worden extremen niet geschuwd. Complimenten voor regisseur Ninja Thyberg en voor hoofdrolactrice Sofia Koppel. De bijrollen worden veelal vervuld door mensen uit de pornowereld.

Voor een film over sex mist het toch wel diepgang.

Deze Drama / Erotiek film over de pornowereld is natuurlijk niet uniek, want in 2013 was er ook al de Drama / Biografie film "Lovelace (2013)", welke gaat over pornoactrice Linda Lovelace die bekend is van de legendarische pornofilm "Deep Throat (1972)". En daarvoor had je nog de Drama films "Boogie Nights (1997)" en "Hardcore (1979)". Omdat films over de pornowereld altijd wel mijn aandacht trekken, moest ik deze natuurlijk "Pleasure" ook zien.

In "Pleasure" is de negentienjarige Zweedse Linnéa (Sofia Kappel) vastbesloten om als Bella Cherry een pornoster te worden en daarom vertrekt ze naar het mekka van de pornofilm, namelijk Los Angeles. Om haar doel te bereiken zal ze onderaan de ladder moeten beginnen, met een matige manager, te weten Mike (Jason Toler), en drie rommelige huisgenoten, te weten Joy (Zelda Morrison), Ashley (Dana DeArmond) en Kimberly (Kendra Spade), die om dezelfde rolletjes vechten. Al snel ontdekt Bella dat ze haar ambities alleen waar kan maken door haar grenzen steeds verder te verleggen.

In deze film ga je met Bella Cherry mee (nadat ze zich eerst onder de douche heeft kaalgeschoren tussen haar benen) naar haar eerste porno-opname en krijg je onverhuld de dagelijkse praktijk van deze industrie voorgeschoteld, namelijk van last-minute op locatie, het tonen van het Identiteitsbewijs, het beantwoorden van vragen, het ondertekenen van het contract (met daarin de toestemming voor expliciete seksuele handelingen), kennismaking met de crew en cast, het schoonmaken van de vagina met een douche, het filmen van de pornoscène, tot aan het schoonmaken van Bella’s lichaam na de ejaculatie van haar co-acteur.

De openingsscène van "Pleasure" zet gelijk de toon. Als Bella op het vliegveld van Los Angeles aangeeft voor "pleasure" in de pornohoofdstad van Amerika te zijn én daarna het gelijknamige titelscherm verschijnt bemerk je oog voor detail, een subtiliteit die wel niet meer terugkomt. Groot contrast is nog wel te vinden in een scène waarbij Bella vernederd en mishandeld (o.a. geslagen en gespuugd) wordt om het volgende moment getroost te worden door diezelfde mannen. Het lijken net acteurs en actrices die een rol spelen.

Het idee van de film is interessant, namelijk een verhaal vanuit vrouwelijk oogpunt over de pornowereld. Om dit te laten slagen is het wel essentieel dat je als kijker sympathie voelt voor het hoofdpersonage en dat doet "Pleasure" te weinig. Je leeft nauwelijks mee met Bella die de top in de pornowereld wilt bereiken en ze maakt ook keuzes die behoorlijk onverstandig zijn en ook geniet ze duidelijk niet van haar rol als pornoactrice. Ze heeft een doel en stelt haar grenzen, maar dat gaat plotsklaps van conservatief naar extreem om een "Spiegler girl" (de top voor een pornoactrice) te worden. Haar personage groeit niet. Te plots, te grote stap, dus ongeloofwaardig. Als kijker voel je de afstand met Bella alsmaar groeien en Bella heeft een geromantiseerde droom die minder fijn uitpakt dan gedacht.

Het is jammer dat "Pleasure" recent is gemaakt, want tegenwoordig (met name door de "MeToo-beweging") zijn de meeste films vrij braafjes wat betreft het laten zien van naaktheid en porno. "Pleasure" draait juist om de pornowereld, maar veel naaktheid en expliciete beelden (op een stijve penis na) krijg je niet te zien. Het meeste is juist verbloemd geworden en van hoofdrolspeelster Sofia Kappel krijg je alleen haar borstjes en billen te zien. Ze geeft wel een goede weergave van de huidige pornoactrices, want ook zij zit onder de tatoeages (ze geeft zelf aan dat ze er circa 25 heeft) en daarover wordt op een gegeven moment op een filmset ook gezegd als ze aankomt:

"Daar ben je. Je moet eerst naar de make-up om de tatoeages te verhullen."

Ze is dan overigens op een filmset waar ze voor het eerst seks heeft met twee donkere mannen en tegen één van die donkere mannen die ze kan, te weten Bear (gespeeld door pornoacteur Chris Cock, die een zeer toepasselijke acteursnaam heeft ) die een spuit zet in zijn penis om stijf te blijven, zegt ze lachend:

"Ik ben Bella en ga twee zwarte pikken in mijn kont krijgen."

Maar zodra dat gaat gebeuren, lacht ze echter niet meer. Expliciete beelden krijg je bij die scène niet te zien, want de makkers hebben alles stijlvol verbloemd en laten een dubbele penetratie door twee donkere mensen niet in beeld zien zoals dat wel te zien was in de Drama / Erotiek film "Nymphomaniac (2013)" van Lars von Trier bij Charlotte Gainsbourg (bij haar ging het wel om twee gaten).

Filmdebutante Sofia Kappel (indrukwekkend acteerdebuut van de toen twintigjarige Kappel) is wel slim gecast want ze komt zeer waarachtig over als nieuwkomer Bella. Pornoactrice Evelyn Claire speelt Ava Rhoades, Bella’s antagonist. Ava is kil en nietsontziend en behoort tot de top van de Amerikaanse pornowereld en is een "Spiegler girl". Groentje Bella spiegelt zich constant aan pornodiva Ava, maar buiten dat Bella en Ava niet alleen rivalen zijn, zijn ze ook lotgenoten.

Veel van de rollen in "Pleasure" worden overigens gespeeld door mensen uit de pornowereld, zoals de porno acteurs en actrices Xander Corvus, John Strong, Chris Cock en Dana DeArmond en manager Mark Spiegler, en dat maakt de film wel zeer authentiek maakt. Ze acteren ook beter dan in hun dagelijkse baan, waar het natuurlijk ook meer aankomt op hun prestaties en ejaculaties Actrice Zelda Morrison is ook iemand uit uit pornowereld en zij speelt in deze film de rol van Joy die de vriendin is van Bella en die Joy op een gegeven moment iets aandoet, waardoor Joy haar dumpt (en dat letterlijk, want zij zet dan ook Bella's spullen op straat).

"Pleasure" is een prima kleurrijke productie, maar wat is het doel van schrijver en regisseur Ninja Thyberg? Is het een aanklacht tegen de mannelijke pornowereld ? Dat iedereen met een knip in de vingers vervangbaar is? Dat sterke vrouwen voor zichzelf kunnen opkomen in een competitieve wereld? Dat vrouwen hun mannetje staan? Of dat de pornowereld leuk lijkt, maar het absoluut niet is? Wat het doel ook is, het zit er allemaal een beetje in, maar bij elkaar onvoldoende om indruk te maken.
Het eindshot lijkt te suggereren dat de ruige Bella het heeft overgenomen van de onschuldige Bella. Ze zal nooit meer dezelfde zijn, ziet dat van zichzelf, schrikt en stapt uit de wereld waar ze zo naar verlangde.

Dat uit de wereld stappen zie je ook letterlijk op het einde, namelijk als ze in de auto zit met "Spiegler girl" Ava (die daarvoor tijdens een fotosessie door Bella op een ruige manier geneukt wordt met een voorbinddildo) en ze dan de auto laat stoppen en uitstapt. Daarna is de film ook gelijk afgelopen na circa 104 minuten. Al met al is "Pleasure" een aardige "Drama / Erotiek" film om eens gezien te hebben, maar het weerhoudt me na het zien ervan niet om van de pornowereld te walgen.

Oppervlakkig.

Los van penetraties al dan niet anaal, is deze film niet bepaald diepgaand. En als je dan ook nog weet dat de casting uit grote namen uit de Amerikaanse porno-industrie bestaat, dan weet je al snel dat dit geen volledig onafhankelijke visie is. Natuurlijk zullen ze willen tonen dat het er vrij beschaafd aan toe gaat tussen crew en performers. Bella Cherry is een Zweeds meisje die ervan droomt om een grote porno-actrice te worden en leert al snel dat de enige weg daarnaar toe opvallen is met extreme scènes, zoals die waarin ze twee zwarte latten in haar koffer moet incasseren.

Er zit wel een goede film in dit thema verborgen maar dat werd 'm niet. Te kil en afstandelijk, een stijl die te docu-achtig is. Ik had ook graag meer de mens achter de actrice gezien. Nu wordt ze voorgesteld zonder familie en vriendenkring en alsof ze de hele dag over lullen praat en pikante selfies maakt. Ook de motivatie is niet heel duidelijk. Nee, dit is een gemiste kans. Leek me meer een reclamefilm voor de porno-industrie.

Pleasure geeft een goede inkijk in de porno industrie.

De hoofdrolspeelster in deze film gaat wel erg ver om de top te bereiken in die wereld en je kunt je toch niet voorstellen dat ze daardoor gelukkig zal gaan worden, maar ze geeft er zelf toestemming en goedkeuring voor.

Daarnaast speelt geld altijd een belangrijke rol, maar dat is overal zo en voor geld doet men schijnbaar alles.

Een afweging die men maakt, maar is het het ook allemaal waard vraag ik me dan af.

Helemaal nog niet zo mis, dit erotisch drama over de porno-industrie. Film zet al vrij snel bepaalde toon, een voorzichtige ruwheid en eerder binnen de lijntjes anno 22 en deze houd de film wel vast doorheen de film. Ik vond Sofia Kappel als Bella Cherry nog best wel nice. Leuk voor een keer, mr je wordt niet met verstomming geslagen, zeker geen hangblijver fzo.

Mede vanwege de toekenning van het genre 'Erotiek' aan deze film vond ik het een behoorlijke tegenvaller. Tja, het moet een naam hebben. Porno is het in ieder geval niet. Een drama is het wel, maar ja, daar kiezen ze voor als ze deel uit willen maken van deze 'industrie', in ieder geval in het verhaal van deze film. Wat de rest van het plot betreft: behoorlijk matig allemaal, behalve dan de keuze van de hoofdpersoon aan het slot. Nee, deze film hoef ik geen tweede keer te zien.

Saai drama over een zweedse meid die het gaat maken in de scene van LA. Op de huid gefilmd, hoog shock-gehalte dankzij de extreme scenes die worden geproduceerd. Saai omdat er geen verhaal in zit. En het kleine beetje verhaal dat je tegenkomt, lijkt wel erg veel op dat van Showgirls. Als in 'de vriendschap', en 'de rivaliteit' (tussen de rookie en de ster). Als kijker hobbel je van shoot naar shoot, en die zijn best grof te noemen.