Flugt (2021)

Valt behoorlijk in de smaak.

Vanaf 27 januari 2022 in de bioscoop (Periscoop Film)

Afgerond naar boven weliswaar, maar alsnog mijn eerste 4,5* van 2022. De animatie is niet de meest vloeiende, maar past wel goed bij de ingetogen, doch bijzonder menselijke vertelling van Amin. Hoe de stijl verandert in sommige flashback vond ik bijzonder evocatief. JM hield het weer eens niet droog, en net zoals wel vaker was dat niet tijdens een dramatische scene, maar op een intens en onverwacht mooi moment. Flee is een prachtige microgeschiedenis van een vluchtend gezin, verteld door de ogen van de jongste zoon.

4,3*

Rasmussen schetst het verhaal van de vele mensen die landen als Afghanistan moesten ontvluchten en tegen corruptie en/of een muur van bureaucratie oplopen in hun pogingen een nieuw leven te starten in de EU. Om de hoofdpersoon en zijn familie te beschermen veranderde Rasmussen de namen en maakte hij gebruik van animaties. Die opzet doet denken aan het veelgeprezen Waltz with Bazhir, maar Flee beperkt zich meer tot een sobere, realistische verbeelding van het verhaal zonder psychologische terzijdes. Hoofdpersoon Amin deelt zijn levensverhaal met Kasper, een vriend die hij in Kopenhagen leerde kennen. Amin komt uit Kabul en ontvluchtte Afghanistan nadat de arrestatie en de daarop volgende verdwijning van zijn vader. Hij hoopt zich te kunnen herenigen met zijn oudere broer in Zweden, maar komt terecht in Moskou van waaruit hij wanhopig probeert asiel te krijgen in Zweden. Zonder opsmuk verteld overtuigend relaas staat helaas symbool voor de verhalen van vele Afghanen en andere politieke vluchtelingen en schetst op treffende wijze de complexe, en ronduit bizarre verhouding tussen vluchtelingen, mensensmokkelaars en de immigratiediensten

Behoorlijke ondersteboven van deze film. Je hoort min of meer het levensverhaal van de Afghaanse vluchteling Amin terwijl hij zich een hoop ter plekke lijkt te herinneren. Wat het allemaal extra krachtig maakt is dat hij niet bepaald een spraakwaterval is. Op een heel geduldige manier weet Rasmussen (zelf bevriend met Amin sinds hun middelbareschooltijd) de woorden uit hem te krijgen. Deze worden intussen op een vaak prachtig expressieve manier geïllustreerd. Zonder wat te spoileren is er een scène tegen het einde van de film die me echt weg wist te blazen, mede ook door de muziek. Laten we zeggen dat ik nog wat nieuwe waardering heb gevonden voor Veridis Quo van Daft Punk.

Als een film een sterke maatschappelijke boodschap heeft wordt al snel gezegd dat ze educatieve waarde hebben. Voor deze film vind ik dat ook echt opgaan. Vluchtelingen krijgen helaas lang niet altijd de empathie die ze verdienen. Zonder dat we ooit zijn echte gezicht te zien krijgen weet Amin in deze film het verhaal van vele vluchtelingen persoonlijk te maken. Het tragische verhaal van hem en zijn familie is verre van uniek. 4.5*.

De animatiefilm vertelt het echte verhaal van een Afghaanse vluchteling (Amin) dat ook door hem zelf wordt verteld. Nu kennen we dergelijke verhalen wel maar het wordt goed verteld en de film is goed gemaakt: de combinatie van interview en verhaal alsook de combinatie van gewone animatie, abstracte animatie en echte beelden van politieke gebeurtenissen werkt goed. In feite is het bijzondere van de film dat het niet zomaar een vluchtelingenverhaal is maar op dubbele wijze een coming-out van Amin bevat die hij nodig had om z’n leven op de rails te krijgen: een coming-out van z’n ware vluchtverhaal omdat hij z’n asielaanvraag heeft gebaseerd op een leugen en een coming-out als homoseksuele man. De boodschap van de film is dat de ervaring van het vluchten wantrouwend maakt dus relaties instabiel en en dat het belangrijk is om een thuis te hebben waar je je veilig voelt zodat je niet ergens anders heen hoeft te gaan waarmee de fysieke ervaring een psychologische doorwerking krijgt (die wel eens over het hoofd wordt gezien).

Een nominatie voor beste animatie, beste docu en beste niet-Engelstalige film, zou die combinatie er ooit eerder zijn geweest? Niettemin, drie terechte nominaties want dit is echt een geweldige film. De animatiestijl vind ik erg mooi, en soms ook meer die abstracte beelden ertussen die het afmaken. Een boeiend verhaal op een boeiende manier verteld waarbij de animatie als vorm ook goed werkt. De echte beelden geven dan nog net dat beetje extra nadruk dat dit wel een echt gebeurd verhaal is. Op momenten indringend, erg fijn gesproken in dat Deens, met een zalige soundtrack (dat moment dat Daft Punk te horen is!) en ook met een prima lengte. Naar boven afgerond 4,5*.

Aangrijpende, grotendeels geanimeerde documentaire die het buitengewone waargebeurde verhaal vertelt van Amin. Hij vluchtte uit Afghanistan en kwam als alleenstaande minderjarige vluchteling in Denemarken terecht. De combinatie van interviewfragmenten en animatie werkt hier optimaal goed en zorgt ervoor dat de plot zich op haast magische wijze ontvouwt, hoe gruwelijk veel details ook zijn. Wat ik daarnaast erg sterk vond is hoe regisseur Jonas Poher Rasmussen soms in beeld verschijnt om precies de juiste vragen te stellen op het juiste moment. Knap gedaan. Een meeslepende en emotionele kijkervaring.

Oscarhit over vluchteling is ‘een directere weg naar je hart’ | Nieuwsuur - nos.nl

Indrukwekkend en erg relevant ook nu.

Moest wel beetje wennen aan de stijl, maar het werkt er goed. Laten ook geen onnodige dingen zien.

Uitstekende animatie met een aangrijpend verhaal.

Openingsfilm op het komende MOOOV filmfestival op 21 april 2022.

Ooit was er "Waltz with Bashir". Nu is er "Flugt" dat de volle aandacht verdient.

Een merkwaardige documentaire-animatieproductie dat best uitblinkt door zijn originaliteit. Bevat gefilmde archiefbeelden, de scenes waarbij Amin tot zijn verhaal komt en vooral dat in fraai animatiewerk opgemaakte verhaal zelf, met minstens één adembenemende scène: de boottocht.

Zoveelste film over hoe een groeiend deel van de mensheid op de vlucht is...Deze keer in een origineel kleed gestoken, maar niet minder indruk makend.

Ik meen gelezen te hebben dat wereldwijd 100 miljoen mensen op de vlucht zijn...................

Laten we maar blij zijn met Rutte., de jonge, Kaag.....lol

Innemende en leerrijke animatiefilm over de vluchtreis van een Afghaanse man. Knap gereconstrueerd met veel oog voor het reisverhaal en alle obstakels die zijn pad kruisen. Het "reisticketje" is er vaak eentje met vele tussenstops en omwegen, dat blijkt hier nog maar eens. En hoewel de reis wordt aangevat met nog andere familieleden, kunnen reizen zich onderweg scheiden.

Zeer sterk verhaal waarbij het extra interessant werd wanneer er ook reële (nieuws)beelden werden getoond. Verder kwamen ook die vage flou beelden goed tot zijn recht. Alsof de beelden of herinneringen te pijnlijk waren of misschien gewoon letterlijk waren vervaagd uit het geheugen ...

Een onderwerp die niet per se aan een bepaalde bevolkingsgroep of tijdsspanne moet gelinkt worden. Dit is van alle tijden. Ook het verhaal in het verhaal van Amin maakt de film extra sterk en interessant. Het was afwachten naar de reactie van de familie in deze. Meer dan terecht bekroond en een must see voor iedereen, zowel inhoudelijk, maar ook puur filmisch.

Goh, ik ben eigenlijk niet zot van animatiefilms en dacht eigenlijk in eerste instantie dat dit ook een gewone speelfilm was. "Tja, dan kijk je deze maar gewoon helemaal uit", dacht ik. En eerlijk gezegd vond ik dit toch wel een indrukwekkend relaas over hoe Afghaanse vluchtelingen hier via omwegen terechtkomen. Het verhaal van Amin is aangrijpend en ontplooit zich mondjesmaat. Het geheel is een afwisseling van flarden uit het leven in Afghanistan en de oorlog aldaar, zijn leven in Denemarken, interview scènes afgelegd door zijn beste vriend en de ontelbare hinderpalen die hij en zijn familie tegenkwamen tijdens hun vlucht uit Afghanistan. Een bijkomend facet is de geaardheid van Amin wat niet vanzelfsprekend is voor mensen uit die contreien. Nogal logisch dat deze animatiefilm in de prijzen viel.

3.5*