Pleasure (2021)

Blij deze toch meegepikt te hebben. Ik was vooraf wat gereserveerd, maar ik denk toch dat Thyberg een interessante filmdocumentaire heeft gemaakt over een toch wel beladen onderwerp. Een moeilijk onderwerp ook als je de intentie hebt om er iets serieus van te maken. Wie denkt van de ene kut in de andere te belanden, is eraan voor de moeite, die spreekt best andere kanalen aan. Niet dat het er preuts aan toe gaat, er passeert hier en daar wel een paardenworst, maar de actie is vaak suggestief.

Het is vooral interessant je te verplaatsen in de persoon van Bella Cherry. Thyberg slaagt er niet geheel in de drijfveren van het meisje mee te geven waarom ze perse een pornoactrice, en dan nog een Spiegler A-Class, wil worden. Toch is er voldoende aandacht voor de persoon achter Bella en haar drang om het te maken.

Waar wel de klemtoon op wordt gelegd is de harde en lange weg van opofferingen (en zelfvernedering?) om de top te bereiken. De wereld is al bij al klein en de concurrentie is hard. Zagen en klagen is uit den boze, al wordt expliciet steeds verwezen naar de absolute vrijwilligheid en het recht om ten allen tijde te stoppen wanneer het te ver gaat. Vriendschappen en carrière maken gaan vaak niet samen, in geen enkele branche en dat viel te voorspellen.

Geslaagd was verder de soundtrack die afwisselend rap met Gregoriaanse gezangen mengde. Bizar, maar wel prima gedaan met het achterliggende gevoel van “Waar ben ik in godsnaam mee bezig of is dit nu wat we normaal moeten vinden?” Het dramagehalte kwam behoorlijk naar voren. Het plotse einde daarentegen liet me op mijn honger zitten. No way dat Linnea er genoeg van heeft. Knap van Thyberg om de balans te vinden tussen het tonen van close-ups zonder te exploiteren. Mooie 3,5*!

De film geeft waarschijnlijk op realistische wijze het leven op en rond de pornofilmset in Los Angeles weer, maar voegt daarom ook weinig toe aan de eerste de beste documentaire over de pornowereld. Wat verbaast of verwart is de daar overheersende paradox die in wezen eigen is aan het kapitalisme zelf: het meisje kiest zelf om in de porno te werken, stemt met alles vrijwillig in, iedereen op de filmset is hartstikke aardig en benadrukt aldoor dat ze op elk moment de opname kan stoppen – er kan dus geen twijfel bestaan dat er van dwang geen sprake is – terwijl ze instemt met steeds ruigere seks die haar steeds meer tegenstaat om maar een ster te kunnen worden. Ze stemt aldus in – of kiest er zelfs expliciet voor – om verkracht te worden: is zo’n vrijwillige verkrachting wel of niet een verkrachting? Juridisch in ieder geval niet en voor de zekerheid moeten de pornoacteurs altijd een document ondertekenen dat ze het vrijwillig doen.

Ik meen dat deze paradox ook altijd het prostitutiedebat in Nederland – doen prostituees hun werk wel of niet vrijwillig –verwart. Wat daarbij vaak over het hoofd wordt gezien dat maar weinig mensen werk doen dat ze echt willen doen: de meesten willen hun werk niet maar stemmen er mee in omdat ze het geld willen (of nodig hebben) dat ze ervoor krijgen. In die zin zijn we dus bijna allemaal hoeren (zeker als de beloning groter wordt zijn mensen tot steeds meer bereid) c.q. ‘onvrij’. Volgens Hegel leidt de geschiedenis tot vrijheid en is bv. ook het kunstwerk de vrije schepping van de kunstenaar waarbij die vrijheid betekent dat je je zelf herkent in wat je hebt gemaakt (ook politiek zijn bugers aldus vrij als ze zich in de Staat en zijn wetten herkennen, hetgeen wij democratie noemen): als je iets maakt waar je je niet in herkent dan ben je ervan vervreemd en ‘onvrij’. Marx vertaalde dat in een fundamentele kapitalismekritiek: de arbeider is onvrij omdat hij zijn product maakt om in z’n levensonderhoud te voorzien en niet omdat hij zich erin herkent. Z’n maaksel wordt hem zelfs ontvreemd (hij moet het verkopen: letterlijk ‘onteigenen’) zoals hij ook z’n eigen productiekracht moet verkopen. Het productieproces in het kapitalisme maakt mensen aldus tot slaven in plaats van vrij – al zijn het wel vrijwillige slaven.

Betaalde seks is hooguit het meest in het oog springende voorbeeld van dit kapitalisme. Wat de film wel eigentijds maakt is dat het oude cliché ‘ze doen het voor het geld’ niet altijd meer geldt: in onze welvaartsstaat hoeft in beginsel niemand z’n lichaam te ‘verkopen’ om in z’n levensonderhoud te voorzien, maar in het laatkapitalisme zijn spullen vervangen door entertainment en is geld vervangen door populariteit. Het gaat om de ‘clicks’, het aantal mensen dat je volgt, dat je gezien wordt en een ster bent, dus dat je iemand ‘bent’ (in zekere zin zijn we weer terug bij de esthetische theorie van Hegel). De motivatie van het meisje is dan ook niet het geld maar het sterrendom: haar ambitie is simpelweg de top bereiken. Uiteraard gaat dat ten koste van haar vriendschappen, haar geluk, haar integriteit: in die zin verkoopt ze alles om haar doel te bereiken om er dan uiteindelijk achter te komen dat dat leven aan de top – waar veel haat en nijd en er weinig pleasure meer is – niet alles is. Maar ook dat is natuurlijk een tamelijk uitgemolken thema van films die over de entertainment-business gaan.

Het originele van de film is aldus slechts dat de bekende paradoxale thema’s – die in wezen een kritiek op het kapitalisme betreffen – worden gesitueerd in de meest kapitalistische industrie waar vrouwen paradoxalerwijs het verst gaan in zelfvernedering om de top te halen.

Thyberg maakte in 2013 een korte film met dezelfde naam over een porno-actrice die zich opmaakt voor haar eerste dubbel anaalscène. Diezelfde scène keert terug in de relaas van Bella [Sofia Kappel], een nieuweling in de Amerikaanse pornowereld die zich laat verblinden door ambitie wanneer ze Spieglermodel Ava [Evelyn Claire] doet. Brutaal belt ze Mark Spiegler (die zichzelf speelt) persoonlijk op, maar die laat haar weten dat ze meer fans moet krijgen en dat ze bereid moet zijn om meer extreme scènes te doen. Kappel overtuigt geen moment als de ambitieuze actrice (Revika Anne Reustle is veel beter als een behulpzame, sympathieke collega) en de parade aan bekende gezichten uit de pornowereld die zichzelf spelen, doen je vooral afvragen waar het Thyberg nu eigenlijk om te doen is. De film opent met een extreme close-up van een vagina en er verschijnen aardig wat stijve mannelijke geslachtsdelen in beeld. Dus... En je zou bijna denken dat de naam van Chris Cock verkeerd is gespeld!

Goeie film over een jonge vrouw die naar Los Angeles komt om het te maken in de porno-industrie. Een boeiend wereldje waarbij de scenes op de set bijna documentaire-achtig overkomen (het gebruik van een aantal echte porno-acteurs draagt bij aan de authenticiteit). Alhoewel de ambitie van het hoofdpersonage duidelijk is neergezet, had het op andere vlakken wat beter uitgewerkt mogen worden (niets ten koste van de ongetwijfeld fysiek lastige debuutrol van Sofia Kappel). Met gemak 3.5 sterren.

De 19-jarige Linnéa wil haar droom verwezenlijken. Ze wil pornoster worden. In haar thuisland Zweden is de verwezenlijking van die droom niet eenvoudig. Daarom reist zij af naar Los Angeles waar de schone blondine onder de naam Bella Cherry met open armen wordt ontvangen.

In haar film Pleasure neemt regisseur en coauteur Ninja Thyberg de kijker mee in de wereld van de porno. Samen met debutante Bella reist de kijker naar fotoshoots, filmopnames en verblijft hij op glamoureuze en exhibitionistische feestjes.

Het personage Bella is an sich weinig interessant. Haar verleden blijft onbesproken en haar motieven om naar Los Angeles af te reizen zijn onduidelijk. Pleasure is bepaald geen psychologisch drama dat Bella’s innerlijke conflicten en innerlijke overwegingen gedetailleerd uitpluist. Het gebeurt eigenlijk maar zelden dat de film een glimp van de mens Bella laat zien. De film toont vooral heel zakelijk de belevenissen van het rijzende sterretje en laat het emotionele en psychologische gedeelte grotendeels achterwege.

Hoewel gepsychologiseer helaas niet aan de orde is, bevalt de klinische insteek goed. De wereld die we betreden is immers een wereld van uiterlijkheden. Een wereld die bestaat vanwege de zinnelijke lusten van de afnemers. Het is pure business. Thyberg laat een harde wereld zien met tegenstrijdigheden. Je zou verwachten dat de vrouwen in de porno industrie door de mannen achter de schermen als oud vuil worden behandeld. Dat is althans de indruk die je krijgt als je de videootjes aanschouwt die voorbij komen. Buiten de filmpjes om valt het allemaal wel mee. Uiteraard worden de vrouwen uitgebuit, maar de uitbuiting gebeurt op een "vriendelijke" manier. Een beetje mentale dwang daargelaten, gebeurt de exploitatie over het algemeen op vrijwillige basis. Pleasure presenteert een droomwereld waarin vrouwen een existentiële rol spelen. Als lustobject. De vrouwen zelf nemen daar welbewust aan deel. De pornowereld is een wereld waarin je rijk en beroemd kan worden. Dat triggert blijkbaar.

De film bevat expliciete scènes. Die zijn klinisch gefilmd en hebben met erotiek niets te maken. Ze wekken eerder een gevoel van walging op. De hoofdrol van Bella wordt gespeeld door Sofia Kappel. Een dame zonder acteerverleden en zonder acteerervaring in de porno industrie. De andere personages die evenals Bella niet worden uitgediept en een eveneens oppervlakkig bestaan naleven, worden vertolkt door pornoacteurs en -actrices. Die constellatie vormt een frappante overeenkomst met de verhaallijn. Evenals haar personage in het filmverhaal weet de onervaren Kappel zich omringd door een wereld aan porno ervaring. Ze lijkt er overigens niet erg door geïntimideerd te zijn en speelt haar rol cool, kil en goed. Ook in de seksscènes.

Pleasure heeft een observerend karakter, is fragmentarisch en welhaast documentaire-achtig van opzet. Hoewel de film weinig meer voorstelt dan “de avonturen van Bella in pornoland” zijn de observaties die gedaan worden interessant. Samen met het naturelle acteerwerk geven ze de film een authentieke flair en raken ze een onderliggende laag die shockeert en aangrijpt en die je doet vergeten dat het verhaal eigenlijk weinig om het lijf heeft.

Bij vlagen meeslepend relaas over een Zweedse tiener, die naar de andere kant van de wereld reist om een topper te worden in de Amerikaanse porno-industrie, want “I just love cocks”. Ik ben niet thuis in dat wereldje, maar zo op het oog een eerlijke film zonder sensatiezucht, al worden extremen niet geschuwd. Complimenten voor regisseur Ninja Thyberg en voor hoofdrolactrice Sofia Koppel. De bijrollen worden veelal vervuld door mensen uit de pornowereld.

Deze Drama / Erotiek film over de pornowereld is natuurlijk niet uniek, want in 2013 was er ook al de Drama / Biografie film "Lovelace (2013)", welke gaat over pornoactrice Linda Lovelace die bekend is van de legendarische pornofilm "Deep Throat (1972)". En daarvoor had je nog de Drama films "Boogie Nights (1997)" en "Hardcore (1979)". Omdat films over de pornowereld altijd wel mijn aandacht trekken, moest ik deze natuurlijk "Pleasure" ook zien.

In "Pleasure" is de negentienjarige Zweedse Linnéa (Sofia Kappel) vastbesloten om als Bella Cherry een pornoster te worden en daarom vertrekt ze naar het mekka van de pornofilm, namelijk Los Angeles. Om haar doel te bereiken zal ze onderaan de ladder moeten beginnen, met een matige manager, te weten Mike (Jason Toler), en drie rommelige huisgenoten, te weten Joy (Zelda Morrison), Ashley (Dana DeArmond) en Kimberly (Kendra Spade), die om dezelfde rolletjes vechten. Al snel ontdekt Bella dat ze haar ambities alleen waar kan maken door haar grenzen steeds verder te verleggen.

In deze film ga je met Bella Cherry mee (nadat ze zich eerst onder de douche heeft kaalgeschoren tussen haar benen) naar haar eerste porno-opname en krijg je onverhuld de dagelijkse praktijk van deze industrie voorgeschoteld, namelijk van last-minute op locatie, het tonen van het Identiteitsbewijs, het beantwoorden van vragen, het ondertekenen van het contract (met daarin de toestemming voor expliciete seksuele handelingen), kennismaking met de crew en cast, het schoonmaken van de vagina met een douche, het filmen van de pornoscène, tot aan het schoonmaken van Bella’s lichaam na de ejaculatie van haar co-acteur.

De openingsscène van "Pleasure" zet gelijk de toon. Als Bella op het vliegveld van Los Angeles aangeeft voor "pleasure" in de pornohoofdstad van Amerika te zijn én daarna het gelijknamige titelscherm verschijnt bemerk je oog voor detail, een subtiliteit die wel niet meer terugkomt. Groot contrast is nog wel te vinden in een scène waarbij Bella vernederd en mishandeld (o.a. geslagen en gespuugd) wordt om het volgende moment getroost te worden door diezelfde mannen. Het lijken net acteurs en actrices die een rol spelen.

Het idee van de film is interessant, namelijk een verhaal vanuit vrouwelijk oogpunt over de pornowereld. Om dit te laten slagen is het wel essentieel dat je als kijker sympathie voelt voor het hoofdpersonage en dat doet "Pleasure" te weinig. Je leeft nauwelijks mee met Bella die de top in de pornowereld wilt bereiken en ze maakt ook keuzes die behoorlijk onverstandig zijn en ook geniet ze duidelijk niet van haar rol als pornoactrice. Ze heeft een doel en stelt haar grenzen, maar dat gaat plotsklaps van conservatief naar extreem om een "Spiegler girl" (de top voor een pornoactrice) te worden. Haar personage groeit niet. Te plots, te grote stap, dus ongeloofwaardig. Als kijker voel je de afstand met Bella alsmaar groeien en Bella heeft een geromantiseerde droom die minder fijn uitpakt dan gedacht.

Het is jammer dat "Pleasure" recent is gemaakt, want tegenwoordig (met name door de "MeToo-beweging") zijn de meeste films vrij braafjes wat betreft het laten zien van naaktheid en porno. "Pleasure" draait juist om de pornowereld, maar veel naaktheid en expliciete beelden (op een stijve penis na) krijg je niet te zien. Het meeste is juist verbloemd geworden en van hoofdrolspeelster Sofia Kappel krijg je alleen haar borstjes en billen te zien. Ze geeft wel een goede weergave van de huidige pornoactrices, want ook zij zit onder de tatoeages (ze geeft zelf aan dat ze er circa 25 heeft) en daarover wordt op een gegeven moment op een filmset ook gezegd als ze aankomt:

"Daar ben je. Je moet eerst naar de make-up om de tatoeages te verhullen."

Ze is dan overigens op een filmset waar ze voor het eerst seks heeft met twee donkere mannen en tegen één van die donkere mannen die ze kan, te weten Bear (gespeeld door pornoacteur Chris Cock, die een zeer toepasselijke acteursnaam heeft ) die een spuit zet in zijn penis om stijf te blijven, zegt ze lachend:

"Ik ben Bella en ga twee zwarte pikken in mijn kont krijgen."

Maar zodra dat gaat gebeuren, lacht ze echter niet meer. Expliciete beelden krijg je bij die scène niet te zien, want de makkers hebben alles stijlvol verbloemd en laten een dubbele penetratie door twee donkere mensen niet in beeld zien zoals dat wel te zien was in de Drama / Erotiek film "Nymphomaniac (2013)" van Lars von Trier bij Charlotte Gainsbourg (bij haar ging het wel om twee gaten).

Filmdebutante Sofia Kappel (indrukwekkend acteerdebuut van de toen twintigjarige Kappel) is wel slim gecast want ze komt zeer waarachtig over als nieuwkomer Bella. Pornoactrice Evelyn Claire speelt Ava Rhoades, Bella’s antagonist. Ava is kil en nietsontziend en behoort tot de top van de Amerikaanse pornowereld en is een "Spiegler girl". Groentje Bella spiegelt zich constant aan pornodiva Ava, maar buiten dat Bella en Ava niet alleen rivalen zijn, zijn ze ook lotgenoten.

Veel van de rollen in "Pleasure" worden overigens gespeeld door mensen uit de pornowereld, zoals de porno acteurs en actrices Xander Corvus, John Strong, Chris Cock en Dana DeArmond en manager Mark Spiegler, en dat maakt de film wel zeer authentiek maakt. Ze acteren ook beter dan in hun dagelijkse baan, waar het natuurlijk ook meer aankomt op hun prestaties en ejaculaties Actrice Zelda Morrison is ook iemand uit uit pornowereld en zij speelt in deze film de rol van Joy die de vriendin is van Bella en die Joy op een gegeven moment iets aandoet, waardoor Joy haar dumpt (en dat letterlijk, want zij zet dan ook Bella's spullen op straat).

"Pleasure" is een prima kleurrijke productie, maar wat is het doel van schrijver en regisseur Ninja Thyberg? Is het een aanklacht tegen de mannelijke pornowereld ? Dat iedereen met een knip in de vingers vervangbaar is? Dat sterke vrouwen voor zichzelf kunnen opkomen in een competitieve wereld? Dat vrouwen hun mannetje staan? Of dat de pornowereld leuk lijkt, maar het absoluut niet is? Wat het doel ook is, het zit er allemaal een beetje in, maar bij elkaar onvoldoende om indruk te maken.
Het eindshot lijkt te suggereren dat de ruige Bella het heeft overgenomen van de onschuldige Bella. Ze zal nooit meer dezelfde zijn, ziet dat van zichzelf, schrikt en stapt uit de wereld waar ze zo naar verlangde.

Dat uit de wereld stappen zie je ook letterlijk op het einde, namelijk als ze in de auto zit met "Spiegler girl" Ava (die daarvoor tijdens een fotosessie door Bella op een ruige manier geneukt wordt met een voorbinddildo) en ze dan de auto laat stoppen en uitstapt. Daarna is de film ook gelijk afgelopen na circa 104 minuten. Al met al is "Pleasure" een aardige "Drama / Erotiek" film om eens gezien te hebben, maar het weerhoudt me na het zien ervan niet om van de pornowereld te walgen.

Oppervlakkig.

Los van penetraties al dan niet anaal, is deze film niet bepaald diepgaand. En als je dan ook nog weet dat de casting uit grote namen uit de Amerikaanse porno-industrie bestaat, dan weet je al snel dat dit geen volledig onafhankelijke visie is. Natuurlijk zullen ze willen tonen dat het er vrij beschaafd aan toe gaat tussen crew en performers. Bella Cherry is een Zweeds meisje die ervan droomt om een grote porno-actrice te worden en leert al snel dat de enige weg daarnaar toe opvallen is met extreme scènes, zoals die waarin ze twee zwarte latten in haar koffer moet incasseren.

Er zit wel een goede film in dit thema verborgen maar dat werd 'm niet. Te kil en afstandelijk, een stijl die te docu-achtig is. Ik had ook graag meer de mens achter de actrice gezien. Nu wordt ze voorgesteld zonder familie en vriendenkring en alsof ze de hele dag over lullen praat en pikante selfies maakt. Ook de motivatie is niet heel duidelijk. Nee, dit is een gemiste kans. Leek me meer een reclamefilm voor de porno-industrie.

Helemaal nog niet zo mis, dit erotisch drama over de porno-industrie. Film zet al vrij snel bepaalde toon, een voorzichtige ruwheid en eerder binnen de lijntjes anno 22 en deze houd de film wel vast doorheen de film. Ik vond Sofia Kappel als Bella Cherry nog best wel nice. Leuk voor een keer, mr je wordt niet met verstomming geslagen, zeker geen hangblijver fzo.

Mede vanwege de toekenning van het genre 'Erotiek' aan deze film vond ik het een behoorlijke tegenvaller. Tja, het moet een naam hebben. Porno is het in ieder geval niet. Een drama is het wel, maar ja, daar kiezen ze voor als ze deel uit willen maken van deze 'industrie', in ieder geval in het verhaal van deze film. Wat de rest van het plot betreft: behoorlijk matig allemaal, behalve dan de keuze van de hoofdpersoon aan het slot. Nee, deze film hoef ik geen tweede keer te zien.

Onbestendig maar overwegend fascinerend kijkje in de groezelige porno-industrie van Los Angeles. De mooie Sofia Kappel is zeer overtuigend in de hoofdrol, als de negentienjarige zweedse Linnéa die onder haar pseudoniem Bella Cherry probeert de top te bereiken. De film is behoorlijk grafisch en gaat lastige scenes niet uit de weg, al wordt het nergens al te expliciet en/ of vulgair. De medewerking van veel mensen uit de industrie (zowel voor als achter de schermen) komt de geloofwaardigheid natuurlijk flink ten goede. Qua verhaal en thematiek heeft de film niet veel te melden en het abrupte einde is het ook niet helemaal, maar qua sfeer en visuele aanpak zit het wel snor.

Vandaag bekeken, vond hem vrij matig, een film kan je deze niet echt noemen, meer een documentaire over hoe een pornoster klein begint en zo steeds groter word met daarbij de voor en nadelen.

Redelijk wat naakt, maar nergens echt schokkend.

Beetje raar einde ook, de film was ineens afgelopen zonder echt duidelijk word waarom.

Verder leuk om eens gezien te hebben, maar verder niet echt bijzonder.

Moeizaam.

De vraag dringt zich vooraleerst bij me op waarom Thyberg deze film wilde maken, wat de boodschap is die de film te brengen heeft - tenminste, ik neem maar even aan dat de bedoeling niet was om een anderhalf uurtje leeg amusement te brengen. Toch is dat eigenlijk wel het effect, want behalve wat brute close-ups heeft Pleasure maar weinig meer te brengen dan een behind the scenes of documentaire over de amerikaanse pornoindustrie. Is de boodschap dan iets over de ledigheid van de roem, dat het bereiken van de top ten koste gaat van een plezierig en gezellig leven? mwah, daar heb ik ook wel eens een betere film over gezien, en in beide gevallen is het ook niet echt iets wat uniek is voor het pornowereldje. En over het pornowereldje zelf dan, ach, daar vond ik About Cherry (2012) eigenlijk een betere film in - met overigens wel wat parallellen in het narratief. Dat zal wel geen toeval zijn denk ik dan. Nee, wat bij mij overblijft is vooral een ietwat nare nasmaak van exploitatie - maar dan door deze film zelf, eerder dan het onderwerp waar het om gaat. Het doet me denken aan die vage kennis die altijd bij elke denkbare gelegenheid begint te zeveren over de positie van vrouwen, en daarbij vergeet dat hij een man is en dat doordat hij zijn bek elke keer opentrekt hijzelf juist vrouwen hun kansen ontneemt daar zelf iets over te zeggen. Ook daar krijg ik altijd een ongemakkelijk gevoel van.

Toch wel ontluisterende en eerlijke kijk op de keiharde hedendaagse pornowereld en de krankzinnige eisen die er aan de vrouwen gesteld worden. Zoals te verwachten geldt hier een 'voor jou tien anderen mentaliteit'. Uitgebuit door agenten die veredelde pooiers zijn. Wat een eng mannetje is die Spiegler. Brrr..

Linnéa is sterk, maar voor het leven beschadigd. De leegte in haar bestaan is eindeloos diep.

Nogal een ellendige trip. Behoorlijk deprimerend en heftig. Ik was blij dat de film was afgelopen.

What's your pleasure?

Coming-of age in combinatie met een inkijk in de porno industrie. Iets wat je niet dagelijks voorbij ziet komen en wat Pleasure dan ook vanaf het begin af aan uniek maakt binnen het genre. Het abrupte einde doet afbreuk aan het geheel omdat een slotconclusie lijkt te ontbreken en mij bekroop dan ook het gevoel dat men hier veel meer uit had kunnen halen.

Wel erg geslaagd vond ik het overbrengen van het soms harde en lege bestaan in de pornowereld, zonder dat de industrie meteen in zijn geheel veroordeeld werd. Naast aandacht voor de negatieve aspecten is het ook een wereld van glitter en glamour waar porno acteurs en actrices heel bewust voor kiezen. Naast dat er ongetwijfeld ook veel mensen puur en alleen voor het wereldje kiezen omdat ze simpelweg groot liefhebber zijn van seks.

Men had daarnaast makkelijk het stigma kunnen wekken dat iedereen in de porno industrie mentale problemen zou hebben, maar gelukkig slaat de regisseur nooit deze belerende richting uit. Dit neemt niet weg dat ik wel benieuwd was naar meer achtergrond verhaal over Linnéa voordat ze in LA aankwam, en of de verveling in Zweden de enige aanleiding was voor haar beslissing om een bekend porno actrice te willen worden.

Buiten de door mij genoemde kritiek vond ik Pleasure in ieder geval origineel, en vlot verteld. De film verveeld hierdoor geen moment. Juist hierdoor is het zo jammer dat het slot zo plots en onbevredigend is, anders had mijn eindbeoordeling nog veel hoger uit kunnen vallen.

3,0*

Tsja, die momenten dat je uit verveling of uit lust weer eens Pornhub of andere soortgelijke sites intoetst. De vele zoekcategorieën, de vele suggesties die je voor je neus krijgt. Alles draait om het lichaam van een mooie jongedame die op zijn zachtst gezegd bemind wordt. Soms lach je om de hilarische onlogica en zijn dialogen die je er treft. (Do you have a boner?). En zo'n sessie van het begin tot het eind afkijken, nee dat gebeurt zelden. Je scrollt een beetje door de standjes heen en uiteindelijk draait het om de cumshot. Je reptielenbrein vraagt zich af wat je in hemelsnaam verkeerd doet. Al die bloedmooie meiden die er toch wel blijken rond te lopen op de wereld, maar de afstand tussen je rommelige appartement en de plekken waar het allemaal zou moeten gebeuren is vrijwel onmogelijk groot. Ze hadden zo je buurmeisje, collega of voorbijgangers kunnen zijn. Om maar te zwijgen over de "toevalligheden" die sommige "geluksvogels..." Ja maar wacht eens even...

Pleasure beloofde al een film te worden die het bovenstaande absoluut niet zou gaan verheerlijken. Of...

Linea is een 19 jarig meisje uit Zweden die de knoop heeft doorgehakt. Ze gaat naar Los Angeles, de stad waar de preutsheid in het daglicht staat terwijl het tegenovergestelde achter de ellebogen wordt gehouden. En van die wereld wil ze gebruik maken. Eenmaal ze bij de eerste de beste studio aanklopt lijkt alles al snel te gaan en kan haar eerste sessie beginnen. En de eerste keer verloopt altijd wel soepel.

Al snel krijgt ze een verblijfplaats waar ze enkele andere pornoactrices ontmoet. Maar zij zitten al veel langer in de business en Linea, in dit geval Bella Cherry, komt net kijken. Opmerkelijk in deze kwestie is dat er ook onder deze dames een soort machocultuur ontstaat en Bella Cherry erachter komt dat ze met de normale porno niet bepaald verder komt qua status. Maar ondertussen mag ze wel aanwezig zijn op luxueuze feesten en ontmoet ze daar haar deelgenoten en de mannelijke sterren. Haar oog valt echter wel op Kriegler. Een superieure pornobaas met een status... En die status wilt Bella Cherry behalen. En dan komen we terug... Voor die status moet ze haar grenzen gaan verleggen.

Hier komen we bij momenten en scenes die behoorlijk complex worden en waarbij het voor de kijker erg moeilijk wordt om te bepalen wie er goed of slecht is of wat moreel of immoreel is. En over hoe onschuldig Bella daar zelf in is. Want ze heeft er wel voor getekend, zou je zeggen. Dan krijg je die ongemakkelijke scenes waarin ze zich hierbij waant aan pornografie die zeer vernederend is. Voornamelijk de parallelle situaties daar. De mannelijke deelnemers geven aan zoveel mogelijk rekening te houden met Belle, maar eenmaal op de opnames wordt ze door dezelfde mannen bespuugd, geslagen en verkracht... Als Belle toch aangeeft het niet aan te kunnen zijn de mannen ineens weer meelevend en wordt ze getroost. Maar in hoeverre? Je zou bijna kunnen spreken over emotionele chantage. Het is hierbij duidelijk. Schuld en verwijt wordt hierin op een vakkundige manier weggemoffeld. Dit waren voor mij de aanmerkelijkste momenten in een film.

Dan ook die momenten dat Pleasure soms omslaat tot een soort Coming of age film, waarin Bella haar vrije tijd besteed met haar lotgenoten. Dat ze gewoon even de feestende meisjes uit kunnen hangen tussen de omstreden sessies door (met name die gospel die Belle voor haar nieuwe vriendinnen gaat zingen nabij dat rangeerterrein) vond ik een bitterzoete pleister. Wie bepaald er in deze kwestie over hun eigenwaarde terwijl deze wereld voor sommige net zo gewoon is als een studentenleven? Maar je ogen blijven wel gericht op Bella. Dat moment dat ze huilend haar moeder in Zweden belt was ook een klap in het gezicht.

En het einde... vul zelf wel in. En hoop op het beste.

Het was vrijwel precies een film zoals ik hem verwacht heb. Dat er bij een pornowereld heel wat bij komt kijken en dat naïeve tegenspeelsters nog wel eens het besef kunnen maken dat ze zich flink in dit wereldje vergissen. Dat boven deze opwindende beelden voornamelijk ijskoude, gure en voornamelijk veel oudere mannen staan en dat er onder de zogenaamde medeleven en begrip toch wel een financieel addertje onder het gras huist. Daarnaast schroomt Pleasure er ook niet om om de geslachtsdelen etc volop in beeld te brengen en gaat het niks uit de weg. En toch lijkt het zelfs dan minder erg te zijn dan ik het me had voorgesteld. Je zou soms denken dat de meisjes worden geronseld en onderdrukt worden; dat hun leven op het spel staat als ze een scene weigeren, maar... Ja... Ik weet het eigenlijk niet.... wat ik ervan moet vinden.

4,0*

Had toch iets meer verhaal in verwacht, beetje raar einde. Stopt heel plotseling. Doet een beetje documentaire achtig aan, op zich wel goed gespeeld, maar de film duurde allemaal net wat te lang.

Plezierig is het kijken van deze film niet per se maar het is wel knap hoe er een beeld wordt gegeven van werken in de porno industrie.

Een indrukwekkende rol van Sofia Kappel draagt daar aan bij plus de medewerking van mensen uit de pornografie.

Het verhaal heeft niet zo veel om het lijf, Bella is ambitieus maar lijkt op het einde te zien dat Joy, plezier in het leven misschien wel belangrijker is dan roem vergaren in de seksindustrie.

Dit is wel iets anders dan Boogie Nights. Deze film is veel rauwer (en allicht realistischer?). Vooral die haast documentaireachtige stukken zijn erg boeiend en geven een meerwaarde. Verder is dit een vrij eenvoudige film over iemand die het probeert te maken gemixt met coming of age. Soms wel oké maar vaak erg via de gebaande paden en echt overtuigen doet dat deel niet. Hier doet de film ook weinig bijzonders. En echt keuzes worden niet gemaakt. Dat einde is gewoon vaag, want stopt ze nu wel ineens? Terwijl de film meer een soort All About Eve leek te worden. Dat was een pak boeiender geweest. De beste stukken zijn die met Gregoriaanse muziek op de geluidsband. 3,0*.

Oef ...op één of andere manier een lange zit. Een film die hinkt op twee gedachten, nl. de weg vinden naar roem als pornoactrice die gebaat gaan met opgelegde regels en pure business en anderzijds de keiharde realiteit in deze wereld die precies geregeerd worden door constant mannen. Het gaf zeker bij bepaalde scènes een naar gevoel. De film gaat gezien het thema ook niks uit de weg en je krijgt veel te zien wat je misschien liever niet ziet. Mannelijke geslachtsdelen zijn ook redelijk aanwezig, maar gezien de mannelijke cast is dat naderhand gezien ook dan normaal. Blijkbaar heel wat mannelijke pornoacteurs passeren. De film was op sommige momenten moeilijk door te komen gezien de brute kant van deze pornobusiness en vooral veel van hetzelfde dat de kijker moet ondergaan. Het slot is niet zo bevredigend omdat de hoofdrolspeelster op een gegeven moment gewoon de taxi doet stoppen en door uit te stappen haar besluit neemt om uit deze wereld te gaan. 6/10

Zeker geen aangename film om naar te kijken. Veel mensen uit de porno industrie doen zelf mee en spelen zichzelf. Er wordt best goed in geacteerd, maar het verhaal is erg dun en blijft voortkabbelen. Het geeft een kijkje in de wereld van de porno. De vraag is: hoe realistisch is dit kijkje? Zeker aangezien de porno industrie zelf een flinke betrokkenheid heeft in het maken van de film. Het lijkt me dat je daarmee als filmmaker niet meer volledig onafhankelijk kunt zijn. Dit maakt dat ik niet zo goed weet wat ik met de film aan moet. Enerzijds zie je dat er in basis netjes wordt gewerkt met de acteurs en actrices: er worden duidelijke afspraken gemaakt e.d. Maar als je het ergens niet mee eens bent of je wilt uitspreken riskeer je je reputatie en kun je er zo maar uit liggen. Geen psychologische veiligheid en veel druk. En je ervaart (en voelt) ook de leegheid van het bestaan. Vrienden heb je niet en dit vak en alles draait om business en geld verdienen. Erg rauw allemaal. 2,5 ster.