Tenet (2020)

Ugh, vermoeiend. Megalomane Nolan met zijn manische God-complex is duidelijk weer bezig geweest.

Ik was Nolans gimmicky gegoochel met chronologie, tijd, alternatieve dimensies en dromen al jarenlang zat, maar Tenet spant de kroon.

Zelden zo'n vervelend drukke en nodeloos ingewikkelde film gezien. Het grootste deel van de tijd moet je in hoog tempo proberen uit te vogelen wat er gebeurt en waarom. Wat komt er zoal voorbij: plutonium, Oekraïne, een opera house, tijdmachines, inversed physics, kernwapens, wapenhandel, Siberië, freeports, het einde van de wereld, CIA, vliegtuigen, het kan niet op. Nolan wil vooral veel teveel in één film stoppen en verwacht bovendien dat de kijker alle voorkennis heeft en aandacht om alles in één keer kan bevatten.

Het zou misschien nog de moeite van het uitvogelen waard zijn als we enigszins konden meeleven met de personages of als er nog wat menselijkheid in de film zat, maar het is allemaal zo serieus, afstandelijk en saai. Zielloos.

De protagonist (John David Washington) is een grijze muis en heeft zo weinig persoonlijkheid, dat ik me geen enkel moment kon inleven in hem of in zijn missie. Het deed me soms denken aan een vreemd soort James Bond-film, maar dan nog kleurlozer en grauwer.

Nolan vond ik vroeger best oké als regisseur. Na zijn prima debuut Following kwam het indrukwekkende Memento. Nog steeds één van mijn favoriete films. Relatief kleinschalig, sfeervol en pakkend. Less is more.

Sinds Hollywood hem echter ontdekt heeft (en hij die vreselijke Batman-trilogie maakte) moet alles groot, groter, grootst. De stunts moeten spectaculairder, de actie sneller, de sets groter, het plot ingewikkelder, de sfeer duisterder...Maar ondertussen vergeet hij het publiek erin mee te voeren.

Ging hij maar een keer terug naar zijn eerdere werk en weer interessante indie films maken. Want tegenwoordig is er geen ruk meer aan.

1,5*

Heb me hier goed mee vermaakt. Het verhaal is vrij bijzonder en dat hele sator gebeuren is verre van realistisch maar ik waardeer de ambitie van de heer Nolan zeker in deze ook voor de filmwereld barre tijden.

De cast spreekt mij ook wel aan en het ziet er allemaal mooi uit soms met een James Bond achtige allure. De finale is wat onnavolgbaar dat is dan toch wel jammer.

Ik vermoed dat er wel een tijd geweest moet zijn waarin ik dit soort actiefantasieën leuk gevonden zou hebben. Maar dan moet ik in mijn geheugen heel, heel ver teruggaan; zo ongeveer naar mijn middelbareschooltijd.

Inmiddels kan ik hier helemaal niets mee. Afgezien van de gelikte vormgeving is deze vermoeiende film met mensen, die achteruit lopen, rijden, vliegen of varen, een aaneenrijging van bombastische lariekoek; op het ridicule af.

Wanneer het Nolan’s bedoeling is geweest om zijn film zo ontoegankelijk mogelijk te maken, dan is hij daarin met verve geslaagd. Het kost de nodige moeite om het einde te halen en goed beschouwd is dat zonde van de tijd.

Deze rond Kerst aangeschaft en bekeken.
Vooraf hoorde ik vooral dat de film extreem ingewikkeld zou zijn en ook moeilijk te verstaan.
Ik vond dat eigenlijk nog al meevallen.

Het hoofdverhaal is niet heel moeilijk te volgen, begrijp me goed:
natuurlijk snapte ik ook niet al het abracadabra, dat de hoofdpersonen regelmatig, als bijna terloops, aan elkaar uitleggen, maar tijdens het kijken kwam het mij in ieder geval vrij logisch over, hoewel ik het erna niet meer precies zou terug kunnen vertellen, laat staan tot in details aan een ander uitleggen.

Het geluid was eigenlijk maar in één scene niet te verstaan, door de alles overstemmende muziek en dat was de scene waarin Pattinson een rondleiding en uitleg krijgt door het gebouw/vault bij het vliegveld en dat was uiteraard expres zo gedaan, omdat het er feitelijk niet toe doet wat hij precies te horen krijgt. Voor de rest geen last van de muziek gehad, behalve dat het regelmatig erg matig en storend was.

Wat vooral weer opvalt bij deze film is dat Nolan per film steeds minder is geïnteresseerd in zijn personages, maar alles in dienst lijkt te staan voor één bepaald idee, of gimmick, waar alles om draait.
Dit keer maakt hij het wel heel erg bond, want we komen werkelijk 0,0 te weten of Washingtons personage. Aan het eind van de film weten we nog net zo veel van hem als in het begin, namelijk niets!

De enigen waar we iets over te weten komen zijn de schurk en zijn vrouw. Niet dat het veel is, maar in vergelijking tot de andere personen, lijkt het heel wat.

Branagh is weer eens gecast als arrogante klootzak en weerzinwekkende ijdeltuit (goh, dit kan geen toeval meer zijn) en voldoet aan de verwachtingen.

Washington doet wat hij kan met het weinige wat het script hem te bieden heeft, maar het charisma van zijn beroemde vader, ontbeerd hem voor het grootste gedeelte.

De actiescene's vond ik nergens geweldig, eigenlijk heel erg standaard, alleen hadden ze die ene gimmick dat personen achterstevoren handelden en voortbewogen, maar alleen dat maakte het nog niet heel boeiend. Bovendien werd er met dat gegeven, in 150 minuten speelduur, te weinig gedaan.
Feitelijk is de film sowieso natuurlijk veel en veelte lang, voor het vertellen van een in wezen simpel verhaaltje "held moet schurk tegen houden om mensheid te redden".

Misschien dat Nolan voor een volgend project, i.p.v. zijn broer, wellicht eindelijk eens een echt goede scenarioschrijver kan inhuren om een script af te leveren, dat niet zo rommelig, chaotisch en van de hak op de tak is, als wat we nu te zien hebben gekregen. Wellicht wordt het dan ooit nog eens wat...

Is Tenet een slechte film? Nee, best vermakelijk, maar echt geweldig vond ik het ook niet.
Daarom een mager zeventje, ofwel 3,5 ster.

Nolan heeft met deze film een extreem fascinerende en raadselachtige film gemaakt. Z'n obsessie met het begrip tijd heeft hij ook weer als hoofdthema van deze film gemaakt. Lineair vertellen doet hij zelden tot nooit, dus opnieuw geen verrassing dat je als kijker goed op moet letten en weinig tekenen van verslapping mag en kan vertonen. Op Interstellar na heb ik al z'n films gezien, maar tot nog toe is er geen één film die zo ingewikkeld is als deze Tenet.

Je kunt deze film op twee manieren bekijken. Of je gaat proberen elke detail van de film te begrijpen en je probeert alle plotpunten te verbinden met als gevolg dat je vastloopt in een web waar je niet meer uit komt of je laat je onderdompelen in een groots opgezet actiespektakel met bombastische muziek eronder. Na anderhalf uur heb ik voor de laatste optie gekozen omdat ik het na een uur wel kwijt was wat er nou precies allemaal gebeurde.
Het eerste uur is nog prima te behappen en kent al drie geweldige scènes, te weten de openingsscène, de scène met het vliegtuig en de bungeejump naar de flat van Priya. Maar zoals gezegd wordt het daarna een stuk ingewikkelder en is het, zeker voor een eerste kijkbeurt, raadzaam om je te focussen op de actie. Met de personages in deze film heb je niet tot nauwelijks een band omdat er totaal geen sprake is van enige karakteruitdieping. De hoofdpersoon in de vorm van John David Washington heeft zelfs niet eens een naam. Toch wordt er op hoog niveau geacteerd, met Pattinson als positieve uitschieter.

Ik heb, nadat ik deze film heb bekeken, nog eens extra info opgezocht over het plot. Hoe meer je leest, hoe meer er duidelijk wordt. Ik ben heel benieuwd hoe een tweede kijkbeurt gaat bevallen, al vraag ik me af of Nolan zelf alle plotpunten op een bevredigende manier heeft weten te verbinden.

Maar goed, dat is voor later zorg. De film overdondert je op alle fronten en ik heb spijt dat ik deze film niet in de bioscoop heb kunnen zien. Het geluid is zelfs op je TV al overweldigend, laat staan hoe dit in de bioscoop heeft geklonken.
Complimenten voor componist Ludwig Göransson, hij heeft ervoor gezorgd dat ik Hans Zimmer niet heb gemist. De soundtrack is echt van toegevoegde waarde voor deze film en zorgt voor een halfje extra.

Over toegevoegde waarde gesproken, cameraman Hoyte van Hoytema heeft zeker een groot aandeel in het succes van deze film. Niet alleen is de eindscène razend gecompliceerd, ook diverse achtervolgingen met auto's die voor- en achteruit gaan zijn prachtig weergegeven. Zeker wanneer je beseft dat Nolan wars is van CGI, dus alles is echt wat we zien.
Zoals gezegd ga ik deze film zeker nog eens een aantal keren herzien. Voor nu is dit absoluut niet Nolans beste, maar wel een razend knap gemaakte film die je achterlaat met een groot aantal vragen, maar ook met een grote smile op je gezicht.
4*

Dit was fantastisch! Het was een geweldige ervaring om naar film in de bioscoop te kijken. Hoewel de muziek een van de beste delen van de film is, was hij soms ook veel te hard. In tegenstelling tot sommige andere mensen had ik helemaal geen probleem met het verstaan van de film, maar misschien komt dat omdat ik dit met ondertitels heb bekeken.

Het tempo is wat te snel en dingen gebeuren overal. In het begin heb je geen idee wat er aan de hand was, maar naarmate de film vordert, begint het steeds duidelijker te worden wat er aan de hand is en raken dingen met elkaar verbonden. Maar aan het eind heb ik nog steeds veel vragen en weet ik ook niet waar de film volledig over gaat. Misschien moet ik dit nog twee of drie keer bekijken om het volledig te begrijpen. En wellicht dat ik tegen die tijd mijn score zal veranderen. Als er iets verandert natuurlijk.

Veel ophef, maar naar mijn mening gewoon een hele matige film.....

Ik had van te voren al begrepen dat de film blijkbaar "moeilijk" zou zijn, maar ach ik heb wel wat meer filmpjes gezien, dus deze zal "ik" in ieder geval wel begrijpen en ik was klaar voor een geweldige film...

Een constante spannende beat er onder (de overigens veel te hard stond, waarbij je bij zachter zetten de conversaties weer niet verstond) en het lijkt als of de spanning te snijden is.

De opening was nog best aardig, tot aan bij het aparte kogelgat in de opera zaal begon ik al te denken dat ik iets gemist had het bungie jumpen.

Hierna werd het een weer war van gebeurtenissen die elkaar echt veel en veel te snel opvolgde (op zich is dat wel knap, dat je 2,5 uur kunt vullen zonder adem te halen voor een rustig shot of conversatie).

Volgens mij is deze film maar gedeeltelijk te begrijpen en is deze "bewust" zo gemaakt om er een stempel van meesterwerk op te zetten.
Je gaat ook aan jezelf twijfelen en denken dat je niet goed aan het opletten bent, want aan de muziek te horen is het enorm spannend....

Ook tussen de conversaties zat geen adempauze, bij elke "punt" had de tegenspeler al weer het woord en was er geen mogelijkheid om door te laten dringen wat er werd gezegd zonder de volgende zinnen te missen.
Hier door was het hele tijdreizen/parallelle wereld verhaal gewoon bijna niet te begrijpen.

Er zijn genoeg films die zo'n verhaal vertellen, sommige simpel, andere iets moeilijker, maar er wordt moeite gedaan om het "goed" uit te leggen.
Daarin onderscheid deze film zich dan wel van de rest, maar of dat positief is...?

Uiteindelijk is het plot een vrij simpel verhaal een boef die de wereld wil laten vergaan en door terug te reizen in de tijd kun je stukje bij beetje zijn gangen nagaan en hem stoppen, waarbij er best wel wat interessante aspecten waren als het al kunnen zien wat er gebeurd was vlak voor het gebeurd, je zelf tegenkomen en meerdere keren tegelijkertijd op een tijdlijn zijn , kortom er kan en gebeurt van alles, maar neem die feiten maar gewoon aan en vraag niet "hoe" dat in zijn werk gaat....

Toch erg jammer, had er een miniserie van gemaakt, waardoor je meer rust kan in brengen en de ruimte neemt om duidelijk "uit te leggen" dieper op dingen in te gaan, dan had het wellicht een mooie dubbele blu-ray geweest van 4uur, maar misschien dan wel een meesterwerk.

Nu: erg matige rommel film 5- (is nog te veel).
2*

Als het maar snel genoeg is, dan is het geniaal, want dan begrijpt de gemiddelde kijker er niets van en moet het wel aan de kijker zelf liggen, en niet aan de vertelkracht van de regisseur. Het hele punt is dat wanneer je niet dolgedraaid bent door de sequentie van de scenes, en gewoon even de tijd neemt om te reflecteren op wat nu de essentie van dit verhaal is, er een betrekkelijk stompzinnig actiespektakel over blijft. Husselen met tijden en revisies van het verleden totdat alles geoorloofd blijkt te zijn: ''nee kijker, je denkt nog te lineair''. Deze kijker blijft echter op de schaal van 0 tot 5, en zet daar ergens een streepje die geen turnstile ongedaan kan maken.

Ik ben allerminst een Nolan-fan dus had hier ook niet zo veel zin in, maar probeerde er toch met open vizier in te gaan. Het begin ging eigenlijk nog wel, ik deed ook wel mijn best op te letten, maar halverwege begon ik mijn interesse te verliezen en kon het me niet zo veel meer schelen. En dan wordt het een lange zit. Alle dialogen zijn alleen geschreven de plot uit te leggen en krijgen daarmee iets onnatuurlijks en mechanisch, en de personages zijn vlak, waarbij Washington om zichzelf moed in te praten een aantal keer verkondigt dat hij toch heus de protagonist is. Overigens niet echt handig een lid van het Britse dames basketballteam als zijn tegenspeler te casten. Pattinson is eigenlijk de enige die nog wat van zijn rol weet te maken.

Daarnaast is Nolan een beetje de Louis van Gaal onder de regisseurs: "Am I so smart or are you guys so stupid" zou zo zijn lijfspreuk kunnen zijn. De battle op het eind (of moet ik zeggen in het begin?) ziet er best gelikt uit maar wat nou de bedoeling was van die twee teams die vooruit en achteruit gaan blijft vaag. En hoewel films over tijdreizen me in beginsel wel boeien zijn ze uiteindelijk zelden bevredigend en worden paradoxen vaak goedgepraat met alternatieve dimensies of weinigzeggende oneliners als "What's done is done"- uiteindelijk hoeven we niks te doen want het feit dat we plannen de wereld te vernietigen moeten verijdelen bewijst dat we de Aarde zo verkloten dat men uit de toekomst om rekenschap komt vragen, terwijl het feit dat we er nog zijn bewijst dat ons plan ze tegen te houden gelukt is. Of zo.

Ik geloof best dat een tweede kijkbeurt een hoop zou verduidelijken maar daar heb ik de komende tijd weinig trek in denk ik.

Allereerst zeggen dat ik wel enorme fan ben van Nolan's werk. Heb bewust wat gewacht met deze te kijken, ook weinig over ingelezen, no trailer as usual. Ik val direct met de deur in huis, dit is volledig mijne meug, smullen van begin tot eind. Ook zo'n film die je zeer aandachtig moet volgen en ik kwam soms zelfs wat zintuigen tekort, film had me echt letterlijk in z'n greep, mn mind en brains zijn dan heerlijk volop bezig. De lange speelduur is bij mij zelden een nadeel, bij zulke films juist een must. Ik ga deze zeker nog een kijkbeurt geven. Van sommige stukken/dingen wil ik nog betere understanding. Maar hoe deze film me 2u30 v begin tot eind wist te boeien en je hersenspinsels mee aanzet tot te kronkelen, maakt dit voor mij een outstanding kijkervaring, mindgasm, dus geef ik,en dat is al even geleden, een 10/10.

Ps ik lees hier veel matige tot zelfs slechte scores/waardering, mr ergens ook niet echt verrassend, het is geen standaard actie-sifi film, die begrijpelijk, sommigen gewoon niet aankunnen. Dit is voor mij dan weer een zeer welgekomen film.

Een Christopher Nolan filmpje valt bij mij altijd prima. Interstellar, Inception, Memento, The Prestige en de Batman reeks stuk voor stuk films om van te smullen en films waarvan geen lager scoort dan een 4 met Dunkirk als tegenvallende buitenstaander. Nee niet alles lukt bij Nolan en dat was bij Tenet ook maar de vraag, en daarom zowel verwachtingen als vrees wat dat betreft. Het cijfer gemiddelde hier bereide me al enigszins voor, net als de kritieken.

Ja, waar moet je eigenlijk beginnen bij deze film waar Nolan kennelijk toch geslaagd is een praktisch ondoorgrondelijke film af te leveren. Aan diepgang rond karakters wordt weinig of niet gedaan. Vliegend gaat de film van start in het operahuis. Een naam heeft de hoofdrolspeler niet eens en staat bekend als de protagonist, super is Washington jr. überhaupt niet. Deze jongeman zal nog veel charisma moeten winnen voordat hij maar in de buurt van senior komt. Veel voegt David dan ook niet aan zijn rol noch film toe. Dan het invert gebeuren waarvan me totaal omgaat hoe dit mogelijk is, noch wat het toevoegt. Het blijkt iets met een tijdmachine in ieder geval. Verwarrend is dat de protagonist altijd onderweg is, ergens inbreekt op opduikt, en er niet bepaald tijd verspild word aan het hoe en waarom. Eveneens verwarrend als twijfelachtig is waarom Priya zoveel dingen weet over het invert concept en Sator. Iets dat ook geen duidelijkheid krijgt. Behalve deze kritiek kan ik ook zeggen dat ik geen moment ergens in de film gezeten heb en dat ook al snel opgegeven heb in die zin.

Toch zal ik dit product niet onmiddellijk afschieten. Ergens na de helft wordt wel een soort spiegel werking zichtbaar, niet dat dit veel duidelijkheid geeft, toch lijkt er meer aan dit warrige concept te zitten dan eerst lijkt. De actie ziet er uitermate cool uit met het reverse gebeuren, de gewone actie mag er ook zijn zoals de overval op het rijdende transport. Daarnaast bezit de film een aparte soundtrack en vind ik het altijd fijn Robert Pattinson aan het werk te zien die duidelijk iemand van de nieuwe generatie acteurs.

Het maakt TeneT tot een intrigerende vraagteken waarvan wel duidelijk is dat dit niet Nolan's beste is, toch levert hij hiermee wel een product af dat genoeg interesseert voor een tweede kijkbeurt en een poging het geheel te begrijpen. Tot nu toe een veilig drietje.

't is inderdaad een rommelige film, het hele tijds-inversie gebeuren klopt langs geen kanten. De regels opgelegd door de film zelf worden om de haverklap weer gebroken of anders uitgelegd. Nog erger vind ik dat de sub-plot rond Kat helemaal geen steek houdt. De wereld staat voor zijn ondergang, en wat is het belangrijkste? Een of andere rijke dame met haar zoon redden natuurlijk. Desondanks, en dat draag ik op aan de regiseer-stijl van Nolan, heb ik me 2,5 uur lang goed vermaakt. Als ik niet meer had verwacht was dit gewoon een goede pop-corn film geweest.

Tja, toch wel wat meer van verwacht gezien de lovende kritieken. Sowieso al veel betere werkjes gezien van deze regisseur, maar ook wat thema rond tijdreizen betreft zeker heel wat betere films gezien. Vond het concept nogal rommelig en soms onnodig complex rond de inversie theorie dat gecombineerd wordt met het heden, verleden en de toekomst. Vooral de contactpersonen uit de toekomst en de wijze van hun handelingsovereenkomsten lijken weinig aandacht te krijgen, al willen die net de huidige wereld vernietigen.
Als kijker mag je dit zelf allemaal fantaseren, want een concrete duiding ga je niet krijgen. De inversie theorie is een volledige omkering dat door een soort omgekeerde straling wordt veroorzaakt door kernsplitsing. Kunnen we nog mee? Jawel want dit wordt wel leuk gebracht in een paar degelijke actiescènes en vooral ook duidelijk gemaakt bv de scène met de protagonist in de brandende auto. Storend is ook het feit dat de protagonist eerder de vrouw en het kind wil redden ipv de wereld. Minpunt is ook de duur van de film dat zeker een half uur korter had gekund. Zeker niet verveeld, maar boeiend of spannend....eigenlijk niet. 6/10

Na Inception had Nolan wel de smaak te pakken met pretentieuze Sci-Fi actie met wat gimmicks en 10 jaar na dato deed hij het nog eens dunnetjes over. Het is allemaal weer ook zo gigantisch opgeblazen tot de meest epische proporties, de grootste ramp denkbaar, wat lijntjes naar de kwantummechanica en vrije wil voor geforceerde diepte.

Personages zijn niks meer dan script-tools. Ook matig en niet overtuigend gespeeld. Het eerste halfuur worden wat personages opgevoerd met Nolan’s favoriete edelfigurant Michael Caine weer op met een belachelijk rolletje om het verhaal uit te komen leggen. We hoppen naar wat steden waar de acteurs op pleinen en in metro’s hun plannetjes om bijvoorbeeld een vliegtuig een pakhuis in te rammen openlijk en hardop staan te bespreken. Van de op papier leuke gimmick blijkt in de praktijk qua esthetiek niet zo veel over, actiescenes zijn saai en vooral allemaal compleet onzinnig. De lineaire squad schiet dan de onderkant van het gebouw overhoop, en de inverted squad de bovenkant… alleen maar voor het effect en het levert een geinig gezicht op maar het slaat allemaal als een tang op een varken. Auto’s die inverted achteruit rijden, dus naar voren, maar wel net zo snel zijn als auto’s die gewoon vooruit rijden.
Het is ook allemaal niet zo gek als je Nolan een beetje kent, zijn scripts zijn altijd hit en miss, vooral als hij denkt dat het nodig is het Ei van Columbus te moeten uitvinden, wordt het een grote rommel. De tijd dat z’n broer nog meewerkte was wat dat betreft een stuk beter.

Het plot ratelt wat af maar boeit geen moment, ik denk omdat causaliteit uit de film gehaald is dus er ook geen spanning meer zit in wat je te zien krijgt. Ergens na een dik uur weet je toch wel dat er ergens nog een tijdlaag is waar nog ingegrepen kan worden. En dan duurt het ook allemaal veel te lang weer.

Nee dit vond ik allemaal op heel weinig trekken. Plat en slap geforceerd gedoe in een pretentieus jasje met een pompeuze soundtrack. Wat je dus verwacht maar dit keer weet Nolan het eens niet te laten werken. 2.0*

Ik snap niet dat deze Tenet zoveel minder scoort dan Inception. Waar Inception alles probeert te zijn waardoor het niets is, is dit gewoon een soort Bond en een prima Bond ook. Betere actie, ik denk aan de heerlijke manier waarop The Protagonist zich uit de klauwen van Sators mannen slaat bij zijn eerste bezoek aan Kat, en een stuk minder pretentieus. Niet dat voortdurend willen verbluffen, maar gewoon een origineel verhaal willen vertellen. Bovendien is ook niet zo onbegrijpelijk als hier en daar wordt gesuggereerd. Niet veel meer dan Inception in ieder geval. Na die autoachtervolging was ik de weg wel even kwijt (hielden Priya's mannen de Protagonist nou eerst vast om hem vervolgens opeens weer vrij te laten?). Een sterk punt van de film vind ik juist dat niet alle antwoorden gegeven worden; de grootvaderparadox wordt niet opgelost. Washington en Pattinson vond ik beide goed gecast. Beide kende ik nog niet echt, maar na deze wil ik die nieuwe Batman ook wel zien. Verder ziet het er allemaal strak uit en is de soundtrack ook dik in orde met die heerlijke basdreunen af en toe. Opnieuw geen karakterontwikkeling, ook de diepe affectie van the Protagonist voor Kat voel ik niet helemaal, maar ik kan dat hier - itt Inception dus - beter hebben omdat de film nu ook duidelijk heeft gekozen om een actiefilm te zijn. Goed vermaakt hiermee. Beter dan Inception wat mij betreft dus, al vond ik die bij de eerste kijkbeurt ook wat beter.

QFT, voor de rest ga ik aan deze onzin niet meer woorden vuil maken.

Fraai vormgegeven actiefilm met een onbegrijpelijk verhaal wat in de film zelfs wordt gezegd tegen de hoofdrolspeler: "probeer het maar niet te begrijpen".

Back to the future is het bewijs dat tijdreizen wel degelijk logisch en begijpelijk verfilmd kan worden.

In Tenet gaat vorm duidelijk boven inhoud.

Moeilijke film om te waarderen. Er is veel goed: prima actie, mooi gefilmd, goed geacteerd en een origineel verhaal. Maar dat verhaal... Ik ben normaal wel in voor films waarin met het concept tijd wordt gespeeld, maar het moet nog wel enigszins te volgen blijven. In deze film wordt een toch al ingewikkeld concept gecombineerd met een onnavolgbaar hoog tempo. Meerdere scenes heb ik opnieuw moeten afspelen om dan alsnog tot de conclusie te komen dat ik het niet kon begrijpen. Tot halverwege ging het nog wel, maar daarna raakte de film me kwijt. Of raakte ik de film kwijt. Doordat ik zo gefocust bleef om te proberen een deel van het verhaal te begrijpen mis je ook weer veel van wat er op het scherm gebeurd. Ik kon daarom maar moeilijk meeleven met de hoofdrolspelers. Wat overblijft is het gevoel dat ik naar een in basis prima film heb gekeken waar ik me niet in kon inleven en niet van heb kunnen genieten. Hoeveel sterren geef je zo'n film? Ik denk dat ik met 2,5 sterren ruim ben en de film het voordeel van de twijfel geef onder het motto 'het zal wel deels aan mij liggen'. Ik weet niet of ik nog aan Inception (Film, 2010) durf te beginnen van dezelfde regisseur waar ook gespeeld wordt met het schermgebied tussen werkelijkheid en fantasie. David Lynch is met Lost Highway (Film, 1997) er beter in geslaagd om het gegoochel met tijd op een fatsoenlijke manier in beeld te brengen. Daar is juist gekozen voor een veel tragere film waardoor de kortsluiting die je krijgt in je hersenen de kans krijgt om op te lossen. Hierdoor is het veel makkelijker om in de surrealistische wereld in te stappen en het over je heen te laten komen.

Gisteren halverwege blijven steken in een tweede poging. Misschien moet ik nog eens terugkomen uit de toekomst om Tenet werkelijk te begrijpen, wat denk ik een paradox is. Nolan slaat weleens vaker de plank mis; zo is zijn 5e dimensie in Interstellar totale fictie die hij uit een zwart gat denkt te kunnen halen. In Tenet gaat hij aan de haal met wat onbegrepen elementen uit de quantum mechanica, die door mevrouw Sabine Hossenfelder genadeloos om zeep worden geholpen. Zij heeft er dan weer wel soep van gegeten, en nee die was niet te heet; maar wel Superdeterministisch. Afijn, ik dwaal af. Terug naar Tenet, een palindroom, waaruit zou volgen dat er een "leer, principe, theorie, dogma" bestaat dat oorzaak en gevolg omdraait, oftewel die de tijd omkeert. Daarvoor heb je dan een apparaat nodig, die in de film als een "draaideur met spiegelmoment" wordt uitgebeeld. Ook is er dan ineens een probleem met de zuurstof. Huh? Oké. Voor hoe lang dan?

Verder vind ik Pattinson (die ik subliem vond in Cosmopolis - over rare geniale films gesproken) uitstekend als de verpersoonlijking van een natuurkundige wereldvreemdeling, maar 't kan net zo goed andersom wezen. Conclusie: veel vaart, naar mijn smaak te veel zelfs, weinig wol en al helemaal geen lol noch mysterie. Jammer, en in een woord: mislukt.

Wat een onthutsende uitglijder van Nolan, bijna alles gaat mis in deze film. Zoals wel vaker neemt Nolan's obsessie met tijd een prominente rol in deze film via het concept van "inversie". Wetenschappelijk beschouwd natuurlijk al een grote grap, maar als het dan ook nog zo gekunsteld en oninteressant wordt uitgewerkt, dan vraag je je toch af of Nolan misschien denkt dat alles wat-ie aanraakt vanzelf wel in goud verandert? Om Hitckcock te quoten: "To make a great film you need three things: The script, the script, and the script”.
Nolan lijkt niet geïnteresseerd om een goede verhaal met kop en staart neer te zetten, hij heeft vooral heel veel haast om zijn nieuwste mindfuck-conceptje met ons te delen. Ondertussen vliegen de tenenkrommend uitleggerige dialogen en vergezochte of gewoonweg niet nader verklaarde plotwendingen je om de oren. Als de ontknoping vervolgens veel weg heeft van een handvol James Bond films (evil madman thwarted, the end), dan weten we dat dit er eentje is om snel te vergeten.

Recent voor de 2e keer gezien. Eerste keer kwam ik er redelijk wijs uit, dit keer nog wat meer maar om alle scenes te kunnen kijken en volgen blijft een grote uitdaging.

Zodra je de boel begint te snappen vraag je je af hoe iemand dit heeft kunnen verzinnen, laat staan filmen. Je krijgt eigenlijk een halve film x2.

Het eerste uur begint nog enigszins normaal: we volgen de Protagonist die op een simpele missie is, maar naarmate we verder komen wordt duidelijk dat er een groter gecompliceerd plot gaande is. Bij 2e viewing vond ik de uitleg scene met de wetenschapster dan weer irritant, alsof we de boel niet op een andere manier kunnen leren begrijpen, maar ik snap Nolan ook wel: als mensen het echt niet volgen dan haken ze af.

Ik vond Sator als bad guy vrij briljant gespeeld door Kenneth Branagh. Ook zijn vrouw zet een solide rol neer als een vrouw die vast zit door een fout uit haar verleden. Een moeder die alles doet om haar zoon veilig te stellen (al speelt die zoon een heel kleine rol op het scherm). Robert Pattinson speelt ook zeer solide en het voegt zeker wat toe dat hij onze hoofdrolspeler al lang kent.

Tenet is een actiefilm, een slimme spy movie, een time travel movie en een super gecompliceerd, nauwelijks te snappen/bij te houden film die enorm diep gaat. Daardoor kun je deze film op meerdere levels ervaren en ik denk dat ik hem nog een paar keer zal kijken.

Stel je pakt de Opera scene aan het begin. Zodra je beseft wat er gaande is, door wie het in gang is gezet ontploft gewoon je pan. Alles wat je ziet in deze film is over nagedacht en heeft betekenis eerder of later in de film.

Ik kijk eigenlijk al uit naar 2 vervolgen: 1 de recruitment van Neil en de bromance, en 2: de evenementen na de film en hoe de toekomst zich ontwikkelt met de nieuwe technologie en dingen in het verleden gaan aanpassen. Fingers crossed.

Ik geef hem toch een 9/10 omdat 8.5 niet kan.

edit: na de rest van de reviews/comments hier te lezen: Let even goed op in de film: er wordt niks veranderd in het verleden. What happened, happened. We zien de film alleen in een chronologisch perspectief vanuit de hoofdpersoon, die af en toe terug gaat naar het verleden, maar in dat verleden (eerder in de film) is hij zijn toekomstige zelf al gewoon tegengekomen (alleen zagen we het toen niet). Dus eigenlijk draai je het riedeltje nog een keer af, maar dan vanuit het perspectief later (en achterstevoren in tijd tov het verleden) in de film. Nolan zou anders een split screen film moeten vertonen om het tegelijkertijd te laten zien en ik denk dat niemand dat zou kunnen volgen.

Altijd een boeiend gegeven, dat tijdreizen, maar hier wordt het allemaal wel héél ingewikkeld gebracht; ik snapte er geen reet meer van, maar dat zal wel aan mij liggen waarschijnlijk?

Zoveelste blijk van Nolan dat ie zichzelf vooral erg slim vindt. Zielloze interessantdoenerij. Inverted (omdraaien van causaliteit) kan zoveel écht interessante dingen mee gedaan worden. Nolan verkiest de term entropie, maakt het voor kijkers nog ingewikkelder en voor Nolan adepten culty. Nu kiest ie weer voor spektakel (na Inception) boven inhoud en luldialogen zoals die tussen de clichématige Russische tycoon en z'n trophy vrouw... 2* voor de cinematografie.

Tenet is geen film die je gewoon kijkt. Het is een mentale puzzel waarin tijd achteruit kan lopen, machtige criminelen de wereld bedreigen, en je je voortdurend afvraagt wat er nu eigenijk gebeurt.

Maar waar gaat het eigenlijk over? Dit is mijn interpretatie van de film.

De film gaat over een protagonist (John David Washington) die zorgvuldig in het heden moet handelen om de toekomst veilig te stellen. In de film bestaan er mysterieuze machines, zogenaamd turnstiles, waarmee personages, objecten en zichzelf kunnen inverteren en zo terug in de tijd bewegen. Andrei Sator (Kenneth Branagh) is een crimineel die de wereld wil vernietigen door de entropie van de wereld te laten omkeren, het algoritme. Met andere woorden: de wereld loopt achteruit. Alles wat leeft en bestaat word vernietigd. Andrei Sator is de ontsteker van de bom. Als hij zichzelf vermoord en het algoritme is actief kan niemand er meer wat aan veranderen. Omdat tijd linear is. Als dit zou gebeuren zal de wereld simpelweg ophouden met bestaan. Mensen raken fysiek ontwricht. Oorzaal en gevolg raken wereldwijd in conflict. Het motief van Andrei Sator? Andrei Sator word gedreven door een extreme machtsdrang. Nu hij lijd aan alvleesklierkanker en weet dat zijn einde nabij is, is hij vastbesloten de wereld met zich mee te trekken. Zijn drijfveren zijn volledig persoonlijk en egoïstisch.

Al in het begin van de film komt Neil (Robert Pattinson) in beeld. Het heeft even geduurd om erachter te komen wat Neil nou is van de protagonist. Dit is misschien wel de leukste plottwist van de film die pas aan het einde duidelijk word. Neil lijkt eerst een "helper" of bondgenoot die hem rondleidt in de wereld van Tenet en tijdinversie. Neil is een toekomst vriend van de protagonist, die teruggaat in de tijd om alles te laten gebeuren zoals moet. Hij is zijn cruciale side-kick die ervoor moet zorgen dat zijn missie slaagt.

Christopher Nolan vertelt het verhaal goed in de wereld van Tenet. Maar ik vind de film wel te lastig. Hierdoor kan je niet volledig genieten van de film in mijn optiek. Ik heb de film meerdere malen stop moeten zetten om te kijken hoe het zit. Ook heb ik na de tijd onderzoek moeten verrichten om de film op een meer logische wijze te begrijpen. Dit is dan ook niet de eerste keer dat ik deze film heb gekeken. Maar als je het eenmaal begrijpt zie je de genialiteit achter de film. Ik kan goed begrijpen dat deze film niet voor iedereen is weggelegd. Voor de mensen die de film willen zien is het belangrijk om te weten dat je brein een grote "scrambled egg" is op het begin. Maar als je houd van een puzzel die op filmische wijze word neergezet, is deze film zeker iets voor jou.

4*