Tenet (2020)

Tenet weet zelfs in een summier blockbusterjaar niet uit te blinken en is voor mij Nolans minste productie. De regisseur is een tikkeltje overambitieus geweest, met als resultaat dat de complexe wetten van thermodynamica en de verder mager uitgewerkte James Bond-verhaallijn niet met elkaar rijmen. Onderhoudende actie verder, maar overall toch een tikkeltje teleurgesteld.

Exact wat je kan verwachten van Nolan. De man die steevast zo geil lijkt te zijn van zijn eigen vermogen om ''complexe'' verhalen te vertellen dat ook hier weer minstens de helft van alle dialoog plot expositie is. Dat terwijl de personages van bordkarton zijn en de cinematografie aan de brave, saaiige kant is.

Toch kon ik dit wel iets beter waarderen dan sommige andere pogingen van de man. Het hele geïnverteerde entropie gegeven levert soms wel wat aparte beelden en gave actiescènes op. Verder vlot het ook nog best lekker voorbij voor een film van 2,5 uur. Had dan ook beter gewerkt als simpele actiefilm denk ik, maar zoals steeds doen Nolan's eigen pretenties hem een beetje de das om. 2,5*

Nou dit ging me allemaal iets te snel. Als je met je ogen knippert heb je al iets gemist. Waag het niet even naar de wc te gaan want dan zijn ze al een paar continenten verder. Deze moet ik zeker nog een keer zien om daadwerkelijk een oordeel te kunnen geven. Ik houd juist wel van dit soort ingewikkelde films maar alles liep nu door elkaar. Maar een film als Inception moest ik ook een 2e keer zien. Er zullen best veel plot-holes in de film zitten. Maar het was zo ingewikkeld dat je die niet ziet. Het laatste gedeelte maar gewoon uitgezeten en geen moeite meer gedaan het verhaal te volgen... Gewoon nog een keer bekijken. Maar niet echt geschikt om met je lief een filmpie te pakken

Niet afgekeken! Dat gebeurt me zelden en verklaart de score.

Ik kreeg de indruk dat:

- de film door kinderen met de telefoon gefilmd was.

- scènes willekeurig gerangschikt waren.

- de regisseur in een corona-coma lag.

- de acteurs zelf hun teksten mochten verzinnen.

- de muziek gerandomized was op een oude zx-spectrum in midi-format.

- de achteruit afgespeelde scènes door een dronken editor als grapje ingevoegd waren.

Zonde van de tijd...

Je kunt je pubiek blijkbaar ook overschatten. De plot is herhaaldelijk zo complex en de dialogen zo abstract dat dit flink ten koste gaat van de spanning en het betrokken raken bij de personages. Het helpt ook niet bepaald mee dat de personages nogal afstandelijk en daarmee ongrijpbaar zijn. Pluspunten zijn er gelukkig ook. De film ziet er werkelijk fantastisch uit; camerawerk, belichting en montage zijn van ongekend niveau. En de aktiescenes, en dat zijn er nogal wat, zijn ongelooflijk cool en vooral knap in beeld gebracht. Van bepaalde scenes valt je mond echt open van verbazing. Een beetje een dubbel gevoel dus. Nolan's ambitie kent duidelijk geen grenzen, maar hij is ditmaal een beetje vergeten de kijker bij zijn film te betrekken.

Complexe maar goede film. Het verhaal is erg goed bedacht. In grote lijnen ook best te volgen, maar om echt te begrijpen is meer achtergrond en kennis nodig. Natuurlijk kijk je de film zonder voorkennis, wat tijdens het kijken wel ten koste gaat van de spanning. Omdat je het probeert nog enigszins te begrijpen verlies je soms de aandacht en wordt je niet de film ingezogen, terwijl de film zich daar zeker voor leent. Visueel prachtig in beeld gebracht met fraai camerawerk en zeer sterke actiescenes. Ook het acteerwerk is dik in orde. Een tweede kijkbeurt met meer kennis zal ongetwijfeld de score doen verhogen, maar eerst een score op basis van de eerste kijkbeurt. 3.5/4.0

Nolan is opnieuw meer geïnteresseerd in explosieve actiescènes, ingewikkelde wetenschappelijke ideetjes rondom tijdreizen en de ronduit irritante muzikale score dan in enige karakterontwikkeling of logica. Het verhaal is de moeite van het navertellen niet waard en de film duurt veel te lang. Als Russische schurk met een twijfelachtig accent doet Branagh (niet voor de eerste keer) een matige imitatie van zijn held Laurence Olivier in The Marathon en de wereld wordt behoed van de ondergang. Veel visuele hoempapa, maar dat kan het gebrek aan nieuwe ideeën niet verhullen.

Die Nolan mag nou wel eens oprotten vet stoer te doen met z'n interessantdoenerij. Wat een zielloos geneuzel zeg.

Christopher Nolan zijn centrale thema is tijd. Ook hier doet hij verleden, heden en toekomst met elkaar versmelten. Daarmee is het meeste dan ook gezegd want er is werkelijk geen touw vast te knopen aan alles wat gebeurd. Ergens blijf je kijken omdat je het probeert te begrijpen, anderzijds interesseerde de film geen moment. Nolan vergeet opnieuw de basis van een goede film en dat is karakterontwikkeling. Een heldere uitleg is niet altijd nodig maar in deze film word je ingegooid zonder enige uitleg. En de uitleg die komt is vaak het ultieme geneuzel waar je al helemaal niks mee bent. Een nieuw gevalletje zoals Inception, maar waar dat verhaal nog duidelijk te vatten is, is dat hier niet het geval. Een strenge afstraffing van mijn kant. 1*

De gimmick van Tenet heb je op enig moment wel in de smiezen, de constructie ervan althans (de palindroomlogica). Maar mijn hoofd - en ik vermoed ook dat van menig ander - is zodanig chronologisch geprogrammeerd dat ik tijdens de in elkaar hakende scènes voortdurend het gevoel had tekort te schieten. Ook als een personage me indirect vraagt om dat lineaire denken toch los te laten.

Daarnaast word je als kijker geacht informatie over personages, hun rol en de onderlinge verhoudingen, die besproken worden in tamelijk vlotte dialogen, in een keer helder voor de geest te hebben. Nu dronk ik wat tripels en ipa's tijdens het kijken, maar ook onbeneveld slaag ik daar maar matig in.

De kijkervaring was daardoor het equivalent van Nolan die in je gezicht roeptoetert: ‘WAT BEN JE DOM!!!’. Of: ‘!!!MOD EJ NEB TAW’. Of beide.

Ik houd wel van films die je uitdagen, die hun kaarten niet (meteen) open op tafel leggen. Mulholland Drive is zo’n beetje mijn favoriete film; ik vond Primer prima te pruimen; kan Aronofsky, Kaufman, seizoen 3 van Twin Peaks, het mindfuckgenre in het algemeen wel waarderen. Er moet dan wel iets in de film zitten dat maakt dat je erin betrokken raakt: de surrealistische onnavolgbaarheid van Lynch, de tragisch schurende humor van Kaufman, iets wat ervoor zorgt dat je het raadsel voor lief neemt, iets wat niet zorgt voor suspension of disbelief, maar voor suspension of understanding. Dat iets is in Tenet een ‘niets’. Pedanterie, klatergoud, cinefiele zelfbevlekking. (De ‘prestige’ van Tenet is nog wel aardig: de door plutoniumcocktails verkaterde future you draait de rollen om, maar niet veel meer dan dat.)

De film had uiteindelijk hetzelfde effect op me als een late Michael Bay actiefilm: het is groots opgezet spektakel, een en al vaart en actie ... en het interesseert me geen zier. Bij Bay (onder andere) doordat de ik door de cuts, en de camerahoeken niet meer weet wat er gebeurt. Net als bij Nolan - geen idee wat er precies gebeurt - maar dan omdat het concept en de structuur van de film me de hele tijd op de beperking van mijn brein doet stuiten.

Een van de vervelendste kijkervaringen die ik in tijden heb gehad.

De film vond ik de eerste keer ook moeilijk te volgen door de scènes die elkaar in no time opvolgden en waar wat establishing shots welkom waren geweest ter verduidelijking. Dat Kat haar zoon het belangrijkst vind is niets raar aan. De film gaat verder gewoon om het redden van de wereld, niet haar zoon.

Ik heb de film al een paar keer gezien en hoe vaker ik hem zie, hoe genialer ik hem vind. De kritiek doet me denken aan die van Inception rond de release, waarvan ik destijds las over eenvoudige personages zonder diepgang die alleen er waren om de plot te dienen. Tegenwoordig is het een klassieker. In mijn ogen is Tenet een klassieker, maar zal dat ook later pas blijken. Het verhaal steekt mijns inziens zo geniaal in elkaar!

Met de negatieviteit rondom de bad guy ben ik het met je eens. Hij acteert niet alleen slecht, ik vind hem ook niet heel goed bedacht en geschreven. Hij mist nuance. Hij is gewoon evil, that's it.

Voordat je me bestempelt als Nolan fanboy wil ik je voor zijn en eerlijk zeggen dat ik dat ben. Dat maakt me echter niet lyrisch over alles van hem hoor. Ik vond Dunkirk tegenvallen (op cinematografie na!) en heb de nodige kritiek op The Dark Knight.

Ik heb de film net gekeken,tja wat zal ik zeggen.De film is qua verhaallijn moeilijk te volgen en dan de dingen die in een ander tijdlijn gebeuren en dan ook in reverse.Normaal heb ik de grote lijnen snel door maar ik denk dat ik deze film nog maar eens een paar keer moet zien.Saai is de film niet,want actie is er genoeg maar deze film moet je toch maar een paar keer zien.

Heb deze Tenet op Kerstavond maar eens bekeken en ik denk eerlijk gezegd dat Cristopher Nolan moet oppassen dat ie geen 2e Kevin Costner wordt. Die had ook als acteur/regissseur grote kasssuccessen (hoogtepunt Dances with Wolves, 7 oscars) maar zijn laatste 2 peperdure monsterproducties Waterworld en Postman flopten gigantisch en waren mogelijk een produkt van zijn eigen megalomanie. We zagen dit ook bij The Matrix trilogie waar de 2 sequals teveel over the top waren.

Nolan heeft geweldige films neergezet met de Batman trilogie en Interstellar maar met Dunkirk ging ie al wat de mist in en deze Tenet schiet gewoon zijn doel voorbij. Het plot is veel te complex en zit vol gaten waarbij je als kijker teveel het bos wordt ingestuurd. Wat mij sowieso altijd opvalt dat regisseurs zich overtillen aan het thema tijdreizen. Nolan gaat zelfs nog verder, hij maakt het zo complex dat ie zelf de draad kwijt raakt, laat staan de kijker. Los van het feit dat ik veel respect heb voor de man en de durf die hij toont met zijn cinematografische ideeen.

Ik als filmkijker wil mijn hoofd lekker leeg kunnen maken bij het kijken naar zo'n film, niet teveel hoeven nadenken alsof ik naar een documentaire over quantum mechanica zit te kijken. De reden dat ik hem niet in de bioscoop ben gaan zien was dat je thuis nog eens kan terugscrollen, dat bleek hard nodig. De eerste 15 - 20 minuten zijn veelbelovend maar daarna springt het verhaal teveel van de hak op de tak en verliest zijn kracht als verhaal waarbij Nolan als eerder gezegd met moeite de geschoten scenes aan elkaar wist te plakken. Met als dieptepunt de grote schootout scene aan het einde. Visueel en qua sfeer blijven zijn films geweldig maar je hebt meer nodig voor een goede krachtige film die echt als kaskraker gezien kan worden.

Ook de personages worden veel te oppervlakkig neergezet, waarbij uit kostenbesparingen een paar b-acteurs op de voorgrond zijn gezet en dat doet de kwaliteit ook niet ten goede. John David Washington komt niet eens in de buurt van vader Denzel. Lichtpuntje vond ik wel Kenneth Branagh die onderkoeld de grote schurk van de film neerzette, wat een geweldige karakteracteur blijft dit toch, hoewel het script hier de beperkende factor was volgens mij. Hij kan zelf nog veel beter.

Kan zijn dat ik hem beter waardeer als ik over een jaar deze nog eens ga kijken maar voor nu een magere voldoende.....

Net als je denkt dat Nolan zijn denkbeeldige universa niet nog ingewikkelder kan maken, komt hij met ‘Tenet’ op de proppen. Het is waanzinnig spannende cinema, iets te high tech en misschien te snoeverig qua gesofisticeerde plot om perfect te zijn, maar toch: je krijgt als toeschouwer niet de keuze in het verhaal te duiken, want het slorpt je op, zuigt je naar binnen, verteert je terwijl je aan het kijken bent.

Is het een onwereldse thriller die totaal buiten de werkelijkheid staat? Nou, nee. Want net zoals in ‘Interstellar’ stelt Nolan min of meer expliciet de vraag waar we mee bezig zijn. Als toekomstige generaties hun verleden moeten vernietigen om de menselijke soort in stand te kunnen houden, is de aanklacht tegen ecologische ravage in het hier en nu nogal evident. Toch is dat een cruciale laag om ‘Tenet’ ten volle te appreciëren: Nolan verbindt het escapistische aan het kritische, het bloedstollende aan het noodzakelijke, en – dat spreekt voor zich – het magisch-filosofische aan het meest primitieve.

Nolan kleedt geweld daarenboven niet in als schoonheid, hij fileert het – mede dankzij de bombarie van een verpletterende soundtrack – als leed en lijden. Ook daar raakt ‘Tenet’ aan wat reëel is, wat echt is, wat er toe doet. Kijk, we kunnen beweren dat we ons intellectueel niet willen laten meeslepen door zijn visuele effecten, viscerale impulsen en cerebrale trucs, maar het werkt allemaal donders goed, en voor even implodeert de grond on je voeten. Een regisseur die dat kan, is wat mij betreft een grote meneer. En nee, ik ga me niet schamen dat luidop neer te schrijven!

3,5*

Echt een kans gegeven . zelfs maanden op verheugd. Zwaar teleurgesteld.
Ik ben op zich wel fan van Nolan maar dit is echt voor zijn doen beneden pijl .
Maar dat word hier wel vaker beticht gelukkig .
De opmerking waar mijn klomp van brak was toen Washington meedeelde aan zijn tegenspeelster :
dat betekend het einde van de gehele wereld en zijn geschiedenis . waarop zijn tegenspeelster zei : "including my son ?
dat ga je toch gewoon niet menen in zo'n bloedserieus vele miljoenen kostende extreem pretentieus project als deze . Dan moet er toch iemand zijn die dat script leest en zegt , ehm, meneer nolan, dat zou ik er uit halen .

Verder moeilijk te volgen , met personages die je eigenlijk allemaal koud laten .
En het geld zat voor een groot deel in de special FX .
Nou een film terug draaien was in de VHS tijd nog niet sensationeel . Hier maakt het zoveel miljoenen effecten later niet de indruk die het volgens mij zou moeten maken .

Hoef het ook geen tweede keer te zien , in tegenstellig tot The Dark knight , Een meesterwerk die mij nooit heeft teleurgesteld .
2.5*

Eerlijk gezegd vond ik het een film die van te voren veel te veel gehyped werd. De fragmenten bestonden alleen uit de spannendste scènes. Het viel me tegen van Nolan! Werd erdoor behoorlijk teleurgesteld.

De film bestaat alleen maar uit een spannend begin en een spannend einde. Er tussen was het eigenlijk een soort cop and robber verhaal. Alleen maar bedoeld om de boef te pakken. (en te verklaren) Duurde veel te lang.

Het einde was wel op een leuke manier complex. Troepen die zowel voorwaarts gingen in tijd, en troepen die achterwaarts gingen in tijd. Qua editten een heftige taak. Twee beelden samen laten smelten.

Al met al redde dit de film niet echt; 2,5. Er had veel meer in kunnen zitten.

Tjonge jonge, ik schat mezelf best wel pienter en intelligent in, maar dit was door het hoge tempo lastig te volgen. Er zijn me bepaalde delen ontgaan en ik heb een paar keer wat terug moeten spoelen, dat heb ik voor deze film niet eerder hoeven doen.

Voor deze film had ik Interstellar als een film waarbij je goed moet opletten, maar dit was next level.

Buiten het tempo en de ingewikkelde verhaallijn is het wel echt een erg goede film, zit goed in elkaar, als je er dieper over nadenkt klopt het ook allemaal vrij naadloos. Bomvol goede actie en mooie CGI. Kortom echt wel goed, maar niet voor een avondje met een biertje erbij. Je moet er echt voor gaan zitten die bijna 2.5 uur.

Zin in een filmische uitdaging? Zet deze vooral op.

Zin in een relaxte avond film kijken? Mijd deze film dan vooral. Maar goed dat is hoe ik er tegenaan kijk, voor wat 't waard is dus.

Branagh's Blofeld.

Na een sterk debuut met Following kwam regisseur Nolan met het prachtige Memento op de proppen. Remake Insomnia was ook niet gek maar Hollywood ontdekte de eigenzinnige filmmaker en de blockbusters loerden om de hoek. Een drietal mindere Batman-films volgden, maar - eerlijk is eerlijk - The Dark Knight was voldoende vermakelijk en wordt binnen het subgenre zelfs als meesterlijk gezien. Binnen het subgenre dus. Tussendoor maakte Nolan opnieuw een prachtige film, The Prestige. Maar na de beroemde Batman-trilogie bleef het bij blockbusters. Weg was het kleinschalige en minimale, maar het spitsvondige hield aan.

Het potsierlijke maar door het grote publiek warm onthaalde Inception brak opnieuw alle records maar was amper te volgen; een droom in een droom in een droom. Het hoge James Bond-gehalte in combinatie met het interessante gegeven en de overweldigende effecten veroorzaakten een ongekende hype, en Nolan's kostje leek gekocht. Vanaf nu nog meer ongekende vrijheden en budgetten. Het tegenvallende Interstellar was het gevolg en zonder de fanboys uit het superhelden-universum leek zijn ster tanende. Er werd een jaar extra tijd genomen en de afstandelijke oorlogsfilm Dunkirk verscheen. Niet het verwachte magnum opus, maar wel weer eens een voldoende. Sterk was de film echter niet.

En dus werd alles op Tenet gezet. Zelfs Covid-19 leek de regisseur niet te deren en hij wilde per se dat zijn film temidden van de pandemie in de bioscoop zou verschijnen. Misschien vond hij zijn kunst belangrijker, maar geld zou ook zomaar een motief kunnen zijn geweest. Het siert hem in ieder geval niet, zou je kunnen stellen. Maar wie weet wilde hij de bioscoopketens redden van een commerciële ondergang, of had hij een hoger doel. Hij had in ieder geval genoeg zelfkennis om in te schatten dat Tenet enorm veel geld in het laatje zou brengen. Nog maar enkele maanden na de première verbleekt het record van Inception. Nolan's kostje is inmiddels voorgoed gekocht.

En dan moeten de meeste mensen de film nog zien, zou je kunnen denken. En dat gaan ze ook. Want één ding is zeker; deze film veroorzaakt wederom een hoop tamtam. En dat is beter dan welke reclame of trailer dan ook. Op dit moment zijn het waarschijnlijk met name de liefhebbers van de filmmaker die voor de hoge rapportcijfers zorgen, want menig 'normale' cinefiel zal van een koude kermis thuiskomen. Zelfs als je bij Batman al was afgehaakt maar dankzij die ene goochelaarsfilm weer even moed kreeg, wordt het gegoochel met tijdslijnen en mysterie hier wel erg lastig om te kunnen blijven volgen. Eigenlijk is het onmogelijk om deze film in één keer te kunnen bevatten.

Het eerste uur boeit dat niet. John David Washington mag dan wel niet het charisma van zijn vader hebben, hij heeft wel zijn stem en blijkt als enigszins grijze muis een prima handvat om de werkelijke hoofdrolspeler - het verhaal - te kunnen volgen. Pattinson speelt hem in de eerste scène al weg, maar waarom de iets te lange Elizabeth Debicki plotseling zijn love interest wordt is volstrekt onduidelijk. Waarschijnlijk feromonen want onze held laat de wereld er rustig om vergaan als het moet, zo blijkt als hij een risicovolle actie onderneemt om haar leven te redden. Het 007-lot is daarmee nog niet helemaal bezegeld, want Branagh solliciteert hier rechtstreeks naar Blofeld 2.0. Wat rest is zoveel onlogica, dat het schuurt. Alle prachtige vormgeving en inventiviteit ten spijt.

En dus moet je je afvragen of het feit dat je een film meerdere keren moet zien om te kunnen begrijpen, net zo zwaar weegt als het feit dat sommige films beter worden na meerdere kijkbeurten. Het antwoord is nee. Want voor die laatste categorie zal hoogstwaarschijnlijk gelden dat je hem de eerste keer wel begreep, maar na meerdere malen pas op waarde kon schatten. En soms is een film als een goede wijn. Dat kan maar zo. Sterker nog; een écht goede film wil je nou eenmaal nog een keertje zien. Al is het ooit. Bij Tenet zul je wel moeten, anders weet je niet waarnaar je hebt gekeken. Vijfmaal is het advies. Of je vindt juist dát voldoende informatie om het niet te doen. Je zou hem ook gewoon kunnen overslaan, misschien wel het verstandigst.

**½

Met dank aan Warner Bros voor het recensie-exemplaar.

Tenet is een film die werd vergezeld door een weergaloze hype. Nu kwam dat ook deels omdat 2020 een jaar was met dun gezaaide grote bioscoop releases. Maar zo'n hype geeft toch verwachtingen.

Worden die verwachtingen waargemaakt? Ja, en nee. Na een half uur heb je door wat het 'trucje' is waar de film op drijft. En dat is buitengewoon origineel. Even simpel als geniaal. Maar daarna maakt Christopher Nolan een grote fout: hij wil veel teveel.

Vergelijk het met rijles: in de eerste rijles moet je even wennen aan de auto. Even rustig rondjes rijden op een industrieterrein. Dat is al spannend genoeg. Maar met Christopher Nolan als rij-instructeur moet je in de eerste rijles al achteruit inparkeren, driften en door een brandende hoepel springen.

Neem nou The Matrix. In het eerste deel ontdekt Neo dat de wereld eigenlijk nep is en vervolgens schakelt hij een paar keer heen en weer tussen de echte wereld en de nepwereld. Wow. Mind blown. Het is voldoende voor een eerste film. Pas in de volgende delen wordt dat gegeven verder uitgewerkt en komen allerlei uitzonderingen, trucs en andere gimmicks aan bod.

Tenet voelt als drie, wat zeg ik, veertien Matrix-films die in één film gepropt zijn. Het gaat razendsnel en ik had twee keer echt even een pauze nodig om met mijn echtgenote te bespreken of we nu snapten hoe het in elkaar zat. In de bioscoop heb je die luxe niet eens.

Het kan niet de bedoeling zijn dat je met een notitieblok op schoot een film moet kijken om middels schema's en tijdlijnen de film te kunnen volgen. Ja, het mag best wat moeilijker dan Back To The Future hoor, maar dit slaat alles.

De slachtoffers van deze volgepropte film zijn de personages. Er is geen tijd om iets over hen te vertellen. Dus komen we niets over hen te weten. En dat niets is niet om te overdrijven. Gewoon echt niets. Om de hoofdrolspelers uit Tenet van bordkarton te noemen is een belediging voor bordkarton. Vloeipapier, zou ik zeggen.

De acteurs kunnen er dan ook niets mee. Denzel Washington jr. heeft de hele film maar één gezichtsuitdrukking. Branagh is zó cliché als cliché-Rus dat het welhaast een parodie is op alle cliché-Russen. Een magere blonde griet die bij de eerste ontmoeting met Washington al compleet leegloopt over haar nodeloos gekunstelde relatie met voornoemde Rus.

En dan die vent uit Twilight die ineens uit de lucht komt vallen. Van hem leren we tenminste nog een naam: Neil. Daarmee weten we al 500% meer dan over Washington. En tegen het einde wordt een commandant met hipster baard nog belangrijk gemaakt, maar hoe hij heet, welke troepen hij eigenlijk aanvoert, of voor welke organisatie hij werkt, geen flauw idee.

Door dit alles geef je als kijker minder om de personages dan om poep onder je schoen.

Het is wel koddig om te zien dat de film heel intelligent wil lijken, maar zich op zeker moment alsnog verliest in het domste actiefilm cliché aller tijden: de hoofdpersoon verkiest het lot van een vrouw die hij amper kent, boven dat van de hele mensheid. Zelfs Jason Statham doet dat in zijn domste actievehikels niet meer.

Murw gebeukt door het moeilijke verhaal zie je op het laatst amper nog hoe knap het gefilmd is en dat is echt wel zonde. Wil tot slot nog even de opvallende, dreunende synthesizer-score vermelden, het paste er goed bij.

3 sterren, merendeels voor het concept.

Ik vind Nolan een goede regisseur. Maar als je voor 200 miljoen een film maakt dan verwacht ik meer dan dit. Misschien moeten we maar stoppen met zoveel geld in een film te stoppen want het komt de kwaliteit gewoon niet ten goede. Zoveel chaos, explosies en man man wat een omslachtigheid??

Je snapt er niks meer van op een gegeven moment. Dan zijn er dus mensen uit de toekomst van plan de wereld te vernietigen. En dan hebben ze iemand die ze helpt. En dan moet je dus eerst de vrouw van die man gaan chanteren om bij die man te komen zodat je achter het plan van wereld vernietiging kan komen? Wat een bullshit, daar gaat weer een half uur van je film voor niks. Had ook gebruikt kunnen worden voor wat karakter ontwikkeling want dat is dus echt nul aanwezig in deze film.

Er is toch een hoop mis met deze film als ik er zo over schrijf valt met steeds meer te binnen. Zoals de relatie tussen Washington en Debicki. Er is echt nul aantrekking, het is me niet eens duidelijk wat hij van haar vindt? Maar opeens vindt hij blijkbaar van alles, want dan moet hij opeens koste wat kost die vrouw beschermen. ECHT??? Nolan komt met een super complex verhaal en dan ga je zulke uitgekotste simpele plotelementen erbij gooien?

Alsof Nolan bang was om de mainstream hollywood kijker kwijt te raken pakt hij zijn tijdslijntjes en vage complotjes uit de toekomst. Wat mengen met uitgekauwde formules van hollywood. Even husselen, sausje van 200 miljoen erover en klaar? Wat ben je aan het doen man.

Geen wonder dat er geen touw aan vast te knopen valt. Omdat je geen geloofwaardige personages hebt, die stomme dingen doen omdat het blijkbaar zo moet in een blockbuster film, maar dan ook nog eens a la NOlan lekker met tijd gaat klieren krijg je een gedrocht.

Zo complex is het verhaal niet maar als je je helemaal gaat verliezen in achteruit gevechten en kogels die achterstevoren gaan en dat soort onzin ja dan wordt het inderdaad een zooitje. Het verhaal is eigenlijk super simpel. Maar we weten een hoop niet omdat het niet gebeurt is! Dat is het het meest simpele en domste non antwoord dat je maar kan geven. Maar dat wordt serieus gebruikt hier. Ook komt weer dat "de mensen uit de toekomst gaan ons vermoorden om de aarde te redden" man man.

Het is dat de beste man zo begaafd is, en dat het wel een prestatie van formaat is om zo een film te maken. Dat zie ik als filmmaker zelf ook wel, helemaal gestoord hoe je zoiets in drie jaar uit de grond stampt. Nolan slaapt nooit volgens mij. Dus het kan er in zijn totaliteit net mee door met een voldoende.

Ik kan niet tegen dat einde. Dat open einde dat geen einde is. Gaan we het niet meer meemaken dames en heren? Dat een film gewoon een kop en een staart heeft en keurig binnen 100 minuten stopt. Dat eeuwige vissen naar een sequel het klaarmaken voor een trilogie. Ik ben er klaar meer en dit kost ook gewoon weer punten.

Ik kan er kwaad om worden. Want hoe vaak heb ik wel niet in films en series open eindjes en deurtjes naar een vervolg gezien? om te blijven zitten met een "oeps sorry, niet genoeg mee verdient dus we gaan er niks meer mee doen" . Schijt irritant is dat. En Nolan doet het nu ook, hij moet echt oppassen. ZIjn volgende film moet geen Tenet 2 worden. Dit keer vergeef ik het hem, als hij dit brandend stuk stront in het verleden laat.

Laat hem aub gewoon voor 30/40 miljoen eens een wat meer ingetogen film maken. Ik verlang echt terug naar die kleinschaligheid van memento en following. Maar ik vrees het ergste ik denk dat er in Christopher Nolan weer een ooit prachtige onafhankelijke filmmaker door hollywood verslonden is. RIP.

Als je echt een interessante film over tijdsreizen wilt kijken, kijk dan bv primer. Voor een drol gemaakt, klopt helemaal met alle verhaallijnen. Ok je moet hem ook even een paar keer terugkijken voor dat je hem helemaal snapt. Maar dat is echt een slimme film. Tenet is alleen maar verwarrend en wil doen lijken alsof het allemaal zo slim is maar dat is het bepaald niet. Uiteindelijk si het gewoon weer wat verschillende facties uit de toekomst die tegen elkaar strijden. Klaar daar zijn al zoveel films van.

Quasi onbegrijpelijke film van Nolan, en op het einde kon ik niet meer zeggen of het allemaal nog steek hield. Waar hij er nog goed mee wegkwam met Inception en Interstellar vond ik Nolan ditmaal de dieperik ingaan met zijn gecompliceerde ideeën. Een agent wordt gerecruteerd om een derde wereldoorlog te voorkomen die gelinkt is aan een Russische wapenhandelaar die op één of andere manier in communicatie staat met een vijand in de toekomst, die hem gebruikt om een nucleair wapen in elkaar te steken en hem voorzien heeft van de nodige instructies . Tenet ziet er uit als een spectaculaire James Bond achtige actiefilm met tijdsreizen, die vooral in de tweede helft nog amper te volgen is. Narratief een nonsensicale zooi maar gelukkig maken de actiescènes veel goed.

Dat is een punt waar ik kritiek op heb en wat normaal niet mag ontbreken, de chemie tussen de mensen, in dit geval tussen John David Washington, de zoon van acteur Denzel Washington, die de rol van Protagonist heeft en Elizabeth Debicki die Kat speelt. Protagonist is iemand die continue zich druk maakt om Kat te beschermen tegen alle noodlottige zaken die op haar pad komen maar er is totaal geen spat liefde tussen hen te bekennen en geloof mij, dat zou ik zeker zien!

Ook tussen de andere personen is geen gevoelsleven te bekennen en dat is wat ik mis in deze film, menselijke gevoelens als het erop aan komt!

Het grootste deel van de film, vooral het eerste deel is absoluut een klasse film in het actiegenre, de kijkers in b.v. Amerika zaten echt niet op niets te wachten met steeds weer uitstel van deze film.

Wat ik heb gelezen over de uitgaven van de film, verbaasde mij nogal. In plaats van een miniatuurvliegtuig of CGI, gebruikte men een echte Boeing 747 in de crash met de hangar waar kunst e.d. lag opgeslagen. Naderhand wil ik dan de opnamekosten van 205 miljoen dollar ook wel begrijpen. De opnames gingen in mei 2019 van start en vonden plaats in zeven landen, Denemarken, Engeland, Estland, India, Italië, Noorwegen, en de Verenigde Staten.

Al met al een aardige actiefilm, een 7,5.

Goede film hoor!

Wel typisch zo'n film die je twee keer moet zien om het een beetje goed te begrijpen.

Verder dik in orde allemaal, toffe film.

Ok, is geen gemakkelijke film. Maar dat heb je meestal met de wat serieuzere opgezette ‘time-travel’- movies. Alleen is het hier bij momenten wat moeilijk om te volgen. Eerste uur valt het nog allemaal wel mee, maar tweede helft wordt het wat ingewikkelder. Maar ik hou van het genre. En het mag bij dit genre al eens wat moeilijker. Vind het gegeven van tijdreizen hier zeer origineel gebracht. Al is de complexiteit misschien net iets teveel van het goede... Het is echt geen Back to the future genre. Maar vond het uitwerken van timetravel wel beter in Interstellar. Daar maakt Nolan het begrip tijd iets begrijpbaarder dan in deze. Dat velen deze film te moeilijk vonden kan ik op inkomen. Maar los van het tijdreizen, is het een soort James Bondactie en dat is dan weer minder mijn ding. Vandaar ik 3* geef. De hype rond deze film was gezien Corona hoog (is één van de weinige uitgebrachte Hollywoodblockbusters in de cinema van 2020). Dus ook waren mijn verwachtingen hoog en deze werden niet echt ingelost. Film ok, grafisch leuk met de invertiescènes (achterwaartse beelden), maar net niet wat ik gehoopt had...

Misschien nog één te vermelden punt: John David Washington is de oudste zoon van Denzel Washington en hoewel hij niveau van zijn vader niet haalt, is dit één van zijn eerste grote Hollywoodproducties en hij doet dat mijn inziens niet slecht. Papa mag trots zijn...

Laten we voorop stellen, dat Nolan dit niet moet proberen te overtreffen met zijn welbekende obsessie van het complex maken van de realiteit, want dit gaat wel heel ver.

Na de eerste keer kijken snap je helemaal niks van deze film, misschien dat een enkeling al wat logica ziet, maar ik weet zeker, de meesten niet. Een geruststelling: dat is juist te bedoeling. Hierdoor kunnen we stellen dat de film is gemaakt voor mensen die houden van ingewikkelde films met meerdere lagen, die je zelf dient uit te vogelen om achter de intentie van de regisseur te komen en het hele verhaal te snappen.

Vandaar mijn hoge cijfer en waardering voor de film. Ikzelf houd wel van films als een ervaring, die je bezig houden, waar je aan blijft denken. Die iets met je doen.

Na de film voor de 2e keer te hebben gekeken, is het een totaal andere ervaring; dan zie je dingen die je de eerste kijkbeurt niet kon opmerken door je gebrek aan informatie (dat later in de film pas komt). Het gaat om details die pas opvallen als je weet waarom ze in beeld komen.

Nolan heeft een film gemaakt die iedereen eigenlijk verplicht 2 keer moet zien, anders mis je de essentie.

Als je de film voor de 2e keer ziet, merk je dat in sommige scenes (vliegtuigcrash/kunstopslag) de protagonist 2x zit, maar dan uit 2 verschillende tijdzones. Je ziet niet alleen dat dit zo is, je ziet ook wat voor kleine handelingen zij daar doen en waarom ze dit doen. Tevens sluit ik niet uit dat de protagonist in sommige scenes uit 3 verschillende tijdzones erin zit, hij schijnt namelijk de opdrachtgever/recruiter (toekomstige versie) en de uitvoerder (hedendaagse versie) te zijn van de hele missie. Ook Neil zit er in verschillende versies in. Dit verklaard ook waarom de film niet gestroomlijnd loopt. Iets dat mensen enorm kan storen, tijdens de eerste kijkbeurt, waardoor je het gevoel krijgt dat de regisseur enorm slecht bezig is. Dit is echter zo bedoeld. Heel gewaagd allemaal van Nolan.


Ik vind het erg knap wat Nolan heeft neergezet, de film ziet er goed uit, er wordt goed geacteerd. Washington Jr. zakt niet door het ijs. Het enige nadeel van deze film is dat hij zo gewaagd is door zijn complexiteit, dat het onvermijdelijk is dat een deel van het publiek nooit de moeite zal nemen om de film te leren snappen en daardoor eigenlijk niet goed kan beoordelen. In feite is deze film hierdoor een enorme niche film in een blockbuster-jas.

Voor mij een 6 na de eerste kijkbeurt en een 9 na de tweede.

Het concept is uitermate intrigerend, maar zodra, na al onnodig veel uitleg en dialogen, het concept voor het eerst daadwerkelijk tot uiting komt, boeit het maar matig. Wat volgt zijn vele herhalingen en andere invalshoeken, nog meer onnodige dialogen en uitleg, gecombineerd met een werkelijk absurde grootheidswaanzin middels de geluidsmix.

Wellicht is de beste, of slechtste, vergelijking nog te maken met het briljante Memento. Daar is het concept dusdanig extreem doorgevoerd, maar intrigeert het, het is emotioneel, uitdagend.... Sindsdien zijn alle Nolan films met een interessant concept (maar ook zonder) vooral belevingsgerichte lege hulzen, maar gelukkig nooit zonder fijne technische aspecten.

Op veel fronten kan ik mij enigszins vinden in veel opvattingen van Nolan over cinema, maar die tinnitus geluidsmix is mij wereldvreemd. Zijn beoogde mix zou alleen met een bepaald geluidssysteem in de bioscoop goed tot zijn recht komen, maar ik vraag mij af hoeveel procent van alle theaters, laat staan huiskamers, hieraan voldoen. Ik heb de film dan ook gekeken op een televisie met ingebouwde 20 watt speakers, het volume later zeer laag bijgesteld en met ondertiteling.

De verhouding tussen geluidseffecten en muziek tegenover dialoog is dusdanig contrasterend, nog meer als voorheen. Bij Tenet zijn zo’n 90 procent van de extreem laag gemixte dialogen bedoeld om heel veel uit te leggen. Maar waren deze vooral esthetisch bedoeld geweest, dan zou ik begrip kunnen opbrengen voor het sterke contrast. Helaas zijn de krankzinnig hoog gemixte geluiden en muziek hierdoor nooit onderscheidend. Hoe klein of grootschalig een scene ook is, er is geen enkele vorm van nuancering en verschil tussen de twee, waardoor het een saaie, maar consistente vorm van effectbejag nastreeft. Dunkirk is de enige film waarin zo’n geluidsmix, te midden van veel spektakel, weinig woorden, anonieme karakters waar je geen binding mee wilt hebben (etc), wel werkt.

Ja, lekkere film. Ik kocht een week geleden de Blu Ray zonder enige voorkennis van het verhaal (zoals ik had begrepen,de beste manier om deze film te gaan bekijken). Het verhaal is niet makkelijk te volgen, voornamelijk in het begin van de film, maar ik heb genoten. Er zitten natuurlijk ook een aantal dingentjes in die richting andere dergelijke films aanleunen,maar over het geheel gewoon een goed vrij origineel gevonden verhaal . Dat de wereld achteruit draait vond ik een mooie vondst, vooral dat hij dan bv zelf in die auto zat . Goede (hoofd)rol bezetting ook. Tweede film die ik trouwens zie met Robert "Twilight" P en wederom vond ik hem goed acteren en aangenaam om naar te kijken . Eerste film met J.Washington, ook van hem zal ik in de toekomst nog graag een film zien.
Ook lof naar acteur Kenneth Branagh (ik moest het opzoeken) . Ik ken hem zelf enkel van een heel vrolijke Shakespeare verfilming dus hij verraste mij - positief - met zijn slechte karakter .
Eens in de zoveel tijd komt er een sf film van kwaliteit,en dat was dit. Deze had kwaliteit .

Origineel is altijd leuk.

Als het tenminste ergens op slaat, en daar heb ik in deze film dan toch wel echt moeite mee. Ja, het verhaal is ingewikkeld, en nee, niets er aan nodigt me uit om er ook maar enige moeite voor te doen om er in te duiken - er is al fake news genoeg in de krant te lezen, voor mijn vermaak hoef ik niet nog meer. En dan helemaal al als halverwege de spelregeltjes van de absurde bedoening ook voor het gemak nog eens opgerekt worden. Dan kan je net zo goed iets over dromen gaan filmen. Ohja, dat had Nolan al gedaan.

Verder is het allemaal wel ok, eigenlijk. Er zijn een paar serieus mooi gefilmde en bedachte scenes - het vliegtuig met de staven goud, om maar even een voorbeeld te noemen. En de acteurs zijn ook best leuk bezig, en een leuk soundtrackje om je oren een beetje bezig te houden. Prima film, er zou alleen een behoorlijk verhaal in gemoeten hebben.

Eindelijk deze film ook eens bekeken. Een visueel spektakel met wel een erg origineel verhaal. Het is wel allemaal redelijk koel en minder meeslepend dan verwacht. De lange speelduur verveelde gelukkig niet. In het begin is de film ook vaag, maar gelukkig krijgen we toch wel wat uitleg.

De moeite om gezien te hebben.

Deze film stond in het eindejaar's lijst top 10 dus ik had hoge verwachtingen.

Maar dit is totaal niet mijn film ik vond hem ontzettend rommelig, chaotisch, met een ontzettend glad gestreken acteren. En dan ook nog van die achter uit loop actie scenes het heeft allemaal iets benauwends.. nee ik heb er niet van genoten op naar de volgende nummer 9 van die lijst..