1917 (2019)

In één adem meegesleurd in een merkwaardig verhaal uit WO I en alvast een verbluffned goede film gezien.

Houdt de film het boeiend, spannend, laat vele facetten van de oorlogsgruwel aan bod komen en is vooral menselijk geladen, met Roger Deakins aan het stuur voor de fotografie, zit de cinematografische waarde van de film meteen op een hoog peil.

Meerdere voor het oorlogsgebeuren frapante uitspraken waarbij ééntje als "some men just want to fight" duidelijk wijst op de vaak mensontziende en onbekwame legerleiding.

En wat ook nog mooi is aan de film is dat Blake en Sco er absoluut niet uitzien als stoere binken, helden op zicht, maar heel eenvoudige jongens in de waanzin van een wereldoorlog gedropt, in een land dat het hunne niet is en dat qua casting Mendes voor die rollen niet aanstuurde op grote namen.

Schitterende montage en topfilm zonder meer.

Visueel indrukwekkend maar qua aktie viel het soms best wel wat tegen , geen massale oorlogsaktie maar

voor een heel groot deel kleine schermutselingen .

De duitsers als vijand komen wel heel karig in beeld .

Verhaal is verder vrij simpel , camerawerk is mooi en de decors zijn top vakwerk .

Erg goed.

Met 1917 heb ik eindelijk nog eens een film gezien die duidelijk boven de middenmoot uitsteekt. Het brengt op een frisse manier een Saving Private Ryan-achtig plotje, met een beleving die veel dichter aanleunt bij mijn ideaalbeeld van oorlogscinema. De eerste 5 minuten zijn daar een prima voorbeeld van: de rust die verstoort wordt, de opdracht, de tocht langs de loopgraven met de vervolgens de oversteek van niemandsland. De urgentie is er meteen, er is geen tijd meer voor allerlei drama, de tocht kan beginnen.

Of dat allemaal in "één" shot had gemoeten, vind ik niet. Al ben ik wel liefhebber van lange, overzichtelijke shots. Visueel is 1917 hoe dan ook een pareltje, een film die met veel oog voor detail en vakmanschap gemaakt is. De sets zijn ontzettend knap gemaakt en de camera brengt genoeg afwisseling qua standpunt, zonder dat het te veel de aandacht afleidt. Het gevaar om alles uit de kast te halen en zich aan te stellen qua cameravoering loert om de hoek, maar blijft daar ook. Ik volg de Oscars allang niet meer, maar ik mag toch hopen dat Roger Deakins hiervoor beloond is.

Hoofdrolspeler George McKay is trouwens uitstekend. Zijn ontmoetingen met een aantal bekendere gezichten zoals de immer charismatische Mark Strong zijn leuke afwisselingen, al had het aantal ontmoetingen misschien wel wat lager kunnen liggen. In dat geval had het desolate gevoel er sterker uit gekomen, zoals nu wel al het geval is tijdens de nachtelijke scène.

Hoe dan ook een sterke film, de sterkste van Sam Mendes in jaren en eveneens één van de betere die ik de laatste maanden heb gezien.

4,5

I hoped today would be a good day. Hope is a dangerous thing

Ik was eigenlijk vrij teleurgesteld in het hernieuwde aanbod van de bioscopen nu ze weer films uitzenden. De grote titels zijn natuurlijk allemaal al naar 2021 geschoven, maar ik had gehoopt dat ze wat ouder materiaal gingen brengen zoals bijvoorbeeld een Die Hard of Robocop. Gewoon van die lekkere jaren '80 actieknallers maar neen, het was Harry Potter en films als La La Land. Geen slechte films, maar allemaal dingen die ik indertijd al in de cinema had gezien maar kijk: ook 1917 werd opnieuw uitgebracht en die had ik in eerste instantie compleet gemist.

Het is en blijft een vreemde ervaring om na al die maanden terug in de bioscoop te zitten maar gelukkig is de keuze wel op een indrukwekkende film gevallen. Ik wist op voorhand al van de "gimmick" dat dit nagenoeg allemaal in één shot lijkt te zijn opgenomen (wat op zich niets nieuws is aangezien Alfred Hitchcock het ook al met Rope deed) maar zelfs dan is het nog altijd spectaculairder dan ik had verwacht. Het is dan ook enorm indrukwekkend wat Sam Mendes hier op het scherm tovert en gewoon voor dit concept is zo'n bezoek aan de cinema al de moeite waard. Alleen jammer dat het voor de rest een nogal platgetreden oorlogsfilm is geworden. De Duitsers hebben schietles gevolgd bij de Stormtroopers uit Star Wars, het stukje menselijkheid middenin alle waanzin (de vrouw met de baby) is voorspelbaar met die fles melk, het lopen in het midden van de eerste aanvalsgolf, ... Je hebt het allemaal al wel eens eerder gezien maar visueel is dit o zo overdonderend.

En daar schuilt dan ook de kracht van deze 1917 voor mij. Het idee om dit allemaal in één shot te brengen geeft de film meteen zijn eigen smoel maar die photography van Roger Deakins is ook echt wel om van te smullen. Misschien ook hier iets te gekunsteld (het lijkt wel alsof Blake en Schofield van de ene prachtige plek in de andere terecht komen, hoewel prachtig misschien niet het juiste woord is. Die spookstad ziet er visueel prachtig uit maar is niet te vergelijken met dat idyllische boerderijtje) maar ik bedek het met de mantel der liefde. In de hoofdrollen zitten twee relatief onbekende acteurs maar zowel Dean-Charles Chapman alsook George MacKay doen het uitstekend. Beetje jammer dat Mendes die lijn niet volledig doortrekt want door het casten van onder andere Colin Firth en Benedict Cumberbatch wordt de illusie doorbroken.

Echt zo'n typische cinemafilm en ik ben blij dat ik dit dan toch nog op groot scherm heb kunnen meepakken. Vreemd genoeg wel tegen volle prijs, daar zouden ze nu toch wel een beetje korting voor mogen geven, maar bon. Ik moet eigenlijk maar is naar die overige 2 films van Mendes op zoek gaan, toch een regisseur die me wel ligt blijkbaar.

4*

Film met een goed verhaal. Heel goed uitgewerkt door onder andere het camerawerk.

Decor was ook heel goed en acteerwerk was geloofwaardig

Na de première op het witte doek in januari dit keer op mijn eigen tv bekeken. Weliswaar met 4K, maar de beleving is natuurlijk anders dan op zo'n groot doek. Maar er komt toch nog een halfje bij op deze toch wel indrukwekkende oorlogsfilm uit de Eerste Wereld Oorlog. Misschien dat de laatste 20 minuten net even wat minder zijn het hoofddoel is immers al bereikt, maar wat ziet deze film er toch mooi uit in beeld in geluid. Vooral de cinema zoals hierboven door mijn buurman al werd beschreven is meer dan top. De veelgenoemde one shot is al indrukwekkend en al helemaal hoe ze daar mee omgaan. Maar ook de kleding de omgeving het blijft een plaatje om dit alles te mogen zien. Daarbij is de muziek bijzonder mooi gekozen met als absolute hoogtepunt na zo'n 1.08 minuten wanneer hij in een soort van apocalyptische wereld belandt. Dit zag er indrukwekkend uit gepaard met schitterende muziek.

De absolute 5 sterren haalt ie net niet, omdat de laatste 20 minuten het net niet meer om doen. En wat kleine minpuntjes zoals dat sniperschieten, kwam niet altijd even overtuigend over. Maar de beste film uit 2019 wil ik het wel noemen en tevens beste Eerste Wereld Oorlogfilm aller tijden.

Film 4.5
Beeld (4K) 5.0
Geluid/muziek Dolby Atmos 5.0
Extra's 3.0 (niet ondertiteld helaas)

Oorlogsfilm zijn niet direct m'n dada, maar desondanks toch eens bekeken. Bij deze ben ik erg aangenaam verrast. Het is ook geen typische oorlogsfilm, want de nadruk ligt hier veel minder op het oorlogsvoeren of het grote wapengekletter, maar veel meer op de personages. De cast deed het uitstekend en kwam heel realistisch over.

Visueel was deze film ook top. Heel knap gefilmd. Het verhaal verveelde ook niet, ondanks de lange speelduur.

De making-of was zeker ook eens het bekijken waard.

Een hele knappe a-typische oorlogsfilm die zeker het bekijken waard was!

Indrukwekkend.

1917 word door zowat de hele wereld geprezen, terecht ook. Het camerawerk wat lijkt alsof het door een shot is geschoten is subliem, het beeld en geluid is haarscherp, de muziek zorgt voor een intense sfeer en de gruwelijkheden van WO1 wordt goed weergegeven met verrotte lichamen, ratten en bomkraters. Alleen maar pluspunten tot nu toe en toch "maar" 3,5 sterren?

Ondanks dat het film technisch dus briljant is, is het verhaal dun en is het begin een beetje saai. Waar ik met het eerste nog kan leven is het tweede toch wel jammer. Kijk, ik hoef in een oorlogsfilm niet constant veldslagen en explosies te zien, maar gesprekken over bloemen hoeft nou ook weer niet. Pas na 45 minuten als Blake het loodje legt word de film pas echt spannend. Goed, maar dit zijn maar kleine kritiekpunten. Het grootste reden is dat er bij vlagen onlogische momenten in zitten.

Ten eerste is het vrij naïef om een vijand uit een brandend vliegtuig te helpen, ook al is die persoon gewond. Die zou ik gelijk afmaken als je ziet en hoort dat het een Duitser is. Je ben tenslotte op een missie waar levens op het spel staan. Schofield was sowieso niet de slimste als je het mij vraagt. In dat dorp had hij die 2-3 Duitse soldaten moeten of kunnen doden (een was nota bene dronken) dan had hij niet voor z'n leven hoeven rennen, bovendien laat hij ook nog z'n wapen achter. Die Duitsers leken overigens een soort van Storm Troopers aangezien, voor zover ik kon zien, geen enkele schot raak was. Ten tweede vond ik het opmerkelijk dat het briefje op het laatst nog vrij schoon en netjes was terwijl Schofield een tijd in de rivier heeft gelegen. Z'n uniform was ook redelijk snel opgedroogd. Het is dan ook jammer dat Mendes dit een beetje over het hoofd heeft gezien. Want visueel is het een plaatje en het is met 110 minuten ook niet langdradig. Op het einde nog een Saving Private Ryan achtige scene als hij de broer van Blake treft.

Voor nu 3,5*, misschien dat er met een tweede kijkbeurt over een jaar ofzo er een halve ster erbij komt.

Het verhaal opzich is redelijk simpel, á la Saving Private Ryan. Ga door vijandelijk gebied een boodschap gaan overbrengen naar een andere divisie, meer moet je eigenlijk niet weten.

Niet dat de film uitblinkt met zijn sterk verhaal, maar de film heeft voldoende troeven achter de hand voor dit een (klein) meesterwerk te noemen, voornamelijk op visueel vlak, maar toch een meesterwerk. Het acteren, het realisme, het visuele aspect, de muziek(!) en het camerawerk zijn gewoon van topniveau, waar je gewoon blijft van genieten.

Qua beoordeling vind ik deze lastig. Langs de ene kant heb ik echt genoten van het visuele aspect met de prachtig muziek erbij, maar langs de andere kant mis ik toch nog dat tikkeltje extra emotie dat een film kan overbrengen, daardoor qua herbekijkbaarheid heb ik niet onmiddellijk de nood voor deze bijvoorbeeld binnen 6 maanden opnieuw op te leggen.

Maar toch , de positieve zaken wegen een pak zwaarder dan de negatieve.

Ik geef ze niet snel, maar toch krijgt deze van mij een mooie, misschien nipte, maar toch 4*.

Visueel een pareltje.

Verder simpel verhaaltje maar er goed uitgewerkt.

Goed acteerwerk

4* zeker een aanrader

Meesterwerk.

Het simpele verhaaltje, wordt totaal onder gesneeuwd door het sublieme camerawerk, acteerprestaties, actie, realisme, sfeer en muziek. En dat is maar goed ook. Want 1917 is een prachtige- gruwelijke achtbaanrit. Mendes heeft veel uit de kast getrokken, zodat wij als kijkers enorm vermaakt worden door dit visuele pracht. Jammer dat ik deze film had geskipt in de bioscoop. Misschien in de toekomst dat ik hem een keer kan bewonderen op het witte doek. Maar ik heb mij gisteravond prima vermaakt op met mijn nieuwe Ultra HD 4K Oled 55 Inch tv! Petje af, dikke 5 sterren *****

Tweede keer gisteravond, en na een goede eerste indruk bijna een jaar geleden in de bios, heeft de film me nu definitief gewonnen als een unieke filmervaring en bijzondere film.

Het klopt dat het verhaal technisch allemaal niet bijzonder is maar dat kan allemaal gerelativeerd worden vanuit het tijdsbeeld, slechte tactieken die tijd, en de jeugdigheid van de betrokken soldaten. Verder overtuigd de film nog meer als visueel kunststuk qua montage, het ontbreken ervan, camerawerk, de decors zijn fabelachtig en in alles is het trauma te voelen dat de Eerste Wereldoorlog nog altijd is voor de Britten. Een hele generatie jonge knapen, miljoenen, na een training van niets in de loopgraven gedonderd en langzaam opgeofferd in een slijtageslag van vier jaar in de blubber van Vlaanderen.

Gewoon indrukwekkend, en niets anders.

Wat een prachtige film. Deze had ik graag in de bioscoop willen zien. Zodat alles nog beter, heftiger en echter binnen komt. Maar thuis op de bank was het ook al GEWELDIG!!!!!

Wat spelen die jongens goed, zeg. En de muziek was ook prachtig.

Hoe kun je met een vrij simpel eenvoudig verhaal zo'n klassieker maken. Echt magnifiek op alle fronten.

Ik kan nog wel door blijven gaan, maar als je dit leest zou ik zeggen. Ga kijken!!!!!!

De cameratechniek is vrij indrukwekkend, en de loopgraven zien er realistisch uit. Inhoudelijk is dit echter helemaal niks. Eerst zit je een uur lang naar twee matige acteurs te kijken die wandelen en praten, daarna wordt het een simplistisch heldenverhaaltje met bombastische muziek. De techniek lijkt vooral een manier om het gebrek aan inhoud te verdoezelen.

Tot mijn spijt heb ik deze in de bioscoop moeten missen. Het is wel duidelijk dat dit meer recht zou hebben gedaan aan de ervaring. Maar ook thuis is de film op veel vlakken bijzonder indrukwekkend, de decors, omgeving en personages staan vooral in dienst van het concept en dat concept wordt snaarstrak uitgevoerd dankzij uitmuntend camerawerk van Deakins.

Het scenario had van mij iets minder gescript mogen zijn (net op de plek aankomen als de aanval begint, net op het slagveld niet geraakt worden door kanonnen, het vliegtuig dat net precies bovenop het schuurtje waar ze schuilen neerstort etc.), en ook de muziek was er me persoonlijk iets te veel aan qua bombastiek en episch gehalte. Er zat voor mij zeker nog een halfje extra in als de vertelling en beeldtaal iets subtieler zou zijn.

4*

Mijn laatste film in de bioscoop voor de lockdown in maart 2020 begon. Ik ben blij dat dit voor maandenlang mijn laatste bioscoopfilm was en kijk terug op een onwijs goede bioscoopfilm. Dat ze de film in 1 take hebben opgenomen vind ik helemaal bizar. Naast de goede acteerprestaties valt de muziek van Thomas Newman natuurlijk ook op. Heerlijk om naar te luisteren, ook los van de film. Kortom, een goede oorlogsfilm die een keer niet de Tweede, maar Eerste Wereldoorlog belicht. Goede film die ik iedereen zou aanraden om eens te gaan kijken.

Mooie sfeervolle film. Telkens heb je het idee dat je met de hoofdpersonen meeloopt, en met hen de gevaren van de oorlog moet trotseren. De loopgraven zien er indrukwekkend uit met alle lijken en ratten die er rond kruipen.
Het verhaal is weliswaar wat voorspelbaar, maar dat maakt voor mijn beleving niet veel uit. De vormgeving van de film is namelijk dermate indrukwekkend dat je intensief met het verhaal meeleeft. Daarnaast houd wel van films met een eenvoudig verhaal. Vaak is er daardoor ruimte voor andere thema’s. De uiteindelijke zinloosheid van de missie en daarmee van de oorlog wordt kort aangestipt, evenals de boodschap van hoop en nieuw leven.

3,5*

Nou nee, ik ben niet zo te spreken over deze film. Om positief te beginnen zijn de beelden prachtig geschoten, zit de vaart er goed in, en belooft het gekozen perspectief een hallucinante trip te worden. Maar gaandeweg nemen de hoeveelheid ongeloofwaardigheden en toevalligheden zoveel toe dat enig medeleven met de korporaal moeilijker wordt. Uiteindelijk leek 't wel of ik in een of ander video-spel was beland. Zoiets doet de kijkbeleving uiteraard geen goed. Had de regisseur of de scenarioschrijver er wat persoonlijke terugblikken in vermengd met waanbeelden en of angstvisioenen dan had ik met volle aandacht de rit uitgezeten. Helaas.

Een redelijk sterk gegeven goed uitgewerkt, maar de gimmick van het "ononderbroken" shot werkt voor mij gewoon niet: in plaats van dat ik de film "ingezogen" word ben ik me steeds alleen maar van het procédé bewust, net als bij het veelgeroemde begin van Spectre. Bovendien wordt de film na de dood van Blake iets te voorspelbaar. De fysieke setting is verder uitstekend getroffen, maar een meesterwerk zoals het hier door velen wordt genoemd zie ik er toch niet in – wat dat betreft werkte de claustrofobie van Jean-Pierre Jeunets Un long dimanche de fiançailles voor mij beter.

Geïnspireerd en opgedragen aan de grootvader van Sam Mendes, en zijn boek “The Autobiography of Alfred H. Mendes 1897-1991". Sam Mendes gaf te kennen dat zijn grootvader tijdens de Eerste Wereldoorlog op 17-jarige leeftijd boodschappen door niemandsland bracht. Hij was 1.75 M lang, en werd vaak verborgen door de wintermist, die tot wel 1.80 meter hoog reikte. Na twee jaar in de modderige loopgraven, werd het voor Alfred een levenslange gewoonte om regelmatig zijn handen te wassen. Tot zijn 70ste verjaardag sprak hij nooit over zijn oorlogservaringen. De film markeert het eerste officiële schrijfkrediet voor Mendes, en zijn tweede oorlogsfilm na Jarhead. Dit was de eerste prestigieuze oorlogsfilm in 50 jaar, die werd genomineerd voor een Academy Award voor beste visuele effecten. De laatste prestigieuze oorlogsfilms die werden genomineerd waren Patton en Tora! Tora! Tora!. Deze laatste film won een prijs. Het verhaal begint op 6 april 1917. Dit is de dag waarop de Verenigde Staten de oorlog verklaarden aan Duitsland en zijn bondgenoten. De deelname van de Verenigde Staten wordt niet genoemd in de film, omdat Britse soldaten aan de frontlinie in Noord-Frankrijk het nieuws pas veel later zouden hebben gehoord. Het duurde 6 maanden voor de acteurs om te repeteren, alvorens de opnames van start gingen. De film werd opgenomen van april tot juni 2019 in Wiltshire, Hankley Common en Govan te Schotland, en eveneens in Shepperton Studios. Natuurbeschermers waren bezorgd dat filmen op de vlakte van Salisbury mogelijk onontdekte overblijfselen in het gebied zouden verstoren. Ze verzochten om een archeologisch onderzoek, alvorens de set werd gebouwd. Gedurende de hele shoot had de productie 4 basisopstellingen, die altijd paraat stonden om te kunnen profiteren van de wisselvallige weersomstandigheden. Een hoofdmeteoroloog was de hele tijd ter plaatse. Delen van de film zijn opgenomen in en rond Low Force. Dit aan de rivier Tees, Teesdale in juni 2019. Het productiepersoneel plaatste borden om wandelaars in het gebied te waarschuwen niet gealarmeerd te worden door de rondslingerende lichamen. In een interview gaf Krysty Wilson-Cairns te kennen dat George MacKay nooit een opnamedag verliet zonder iedereen de hand te schudden. Hij kende ieders naam, en had voor iedereen tijd op de set. Hij besteedde veel tijd aan het leren over hen, en over hun leven. In een scène zegt Blake tegen zijn meerdere dat hij hoopt om rond Kerstmis thuis te zijn. Toen de oorlog in 1914 uitbrak, voorspelden veel mensen dat het conflict rond Kerstmis zou eindigen. De oorlog zou echter doorgaan tot 1918. Tijdens Kerstmis 1914 zongen de Britten en Duitsers kerstliederen, werden er geschenken uitgewisseld en werd er zelfs samen gevoetbald. Vanaf 1915 was verbroedering met de vijand echter verboden. Er werd ruim 1584 meter aan loopgraven gegraven voor de film. Volgens Sam Mendes en Lee Smith werden er in feite tientallen “onzichtbare” bewerkingen gemaakt, die door middel van overgangen werden verborgen. Mendes verklaarde dat het kortste ononderbroken shot 39 seconden duurde, en het langste ononderbroken shot ruim 8 minuten lang was. De verlichtingsinstallatie voor de brandende kerk was vijf verdiepingen hoog, en bestond uit 2.000 1K-wolfraamlampen. Het was een van de grootste lichtinstallaties ooit gebouwd voor een film. Volgens Mendes was de brandende kerk de grootste opstelling ooit gemaakt door Roger Deakins. De talloze lichten werden door visuele effecten omgetoverd tot een brandende inferno. Deakins won in totaal 40 prijzen voor zijn werk in de film. Een van de grootste problemen voor de filmploeg was een sigarettenaansteker, die niet op het juiste moment werkte. Dit leidde tot diverse heropnames, en het verspillen van één complete dag aan opnames. De fakkels die over de verwoeste stad vlogen, werden aan draden opgehangen om de richting van de schaduwen te controleren. Ze waren ook ontworpen om te branden met een warmere kleur, die dichter bij wolfraamlicht lag. De terugtrekking van de Duitse troepen was onderdeel van een echte gebeurtenis genaamd Operatie Alberich. Het was een tactische Duitse terugtocht naar de oude Hindenburglinie, die gemakkelijker te verdedigen was. De datum in de film is echter onjuist, omdat Operatie Alberich plaatsvond van 9 februari tot 20 maart 1917. De verwoesting en boobytraps die Duitse troepen achterlieten, is in dit geval wel waargebeurd. Tom Holland was in gesprek voor de rol van korporaal Blake, maar haakte af wegens planningsconflicten. Benedict Cumberbatch, Mark Strong en Colin Firth waren eerder te zien in Tinker Tailor Soldier Spy. Benedict Cumberbatch en Andrew Scott werkten eerder samen aan de serie Sherlock. Mark Strong speelt een schurk in Sherlock Holmes. Voor Cumberbatch was dit zijn zesde oorlogsproject. Dit na Atonement, Small Island, War Horse, Parade's End en The Imitation Game.

Een geweldige film met geweldige cinematografie, en een algehele geweldige ervaring. Meer hoef je niet te weten.

4,0 *

Ik was bevooroordeeld: een film die (optisch) in één take is geschoten zal saai zijn. Mis. Deze film is niet saai mits je de juiste verwachtingen hebt.

Het acteerwerk kan ik helemaal niets op aanmerken: zeer hoog niveau en erg geloofwaardig. De hele film vind ik overigens realistisch in beeld gebracht wat niet altijd 'fijn' is om te zien. Het verhaal is erg eenvoudig, maar heeft niets meer nodig. Ik ben het eens met de kritiek dat er wat toevalligheden op het pad van de soldaten komen, maar ik vond het niet storend (het blijft film). Ook had ik zo nu en dan het 'videogame' gevoel van een first person shooter. Voor mij meer een constatering dan dat het me stoorde. Maar het goud van deze film zit in het camerawerk. Er zit één 'formele' cut in de film en voor de rest lijkt de film in één take te zijn opgenomen. Slecht één keer heb ik de overgang bewust kunnen waarnemen. Knap gedaan! Het 'lopen met de camera' is soms wel wat irritant om naar te kijken op groot scherm (ik heb voor deze film op de projector de optie ingeschakeld om beweging wat vloeiender weer te geven en dat was een flinke verbetering) maar het geeft ook betrokkenheid en draagt bij aan de spanning. Er is ook knap met de tijdslijn gepeeld. Het verhaal duurt ca. 24 uur en je hebt het gevoel overal live bij te zijn geweest, maar het is bijna onmogelijk te zien waar 'short cuts' worden genomen en de tijd in elkaar wordt gedrukt. Knap gedaan. Je hebt echt het gevoel dat je zelf de hele reis hebt ondernomen en de spanning hebt gevoeld. Ook vond ik de film niet voorspelbaar en tot het laatste moment spannend. Duur was prima. Al met al een sterke film.

Maar het gaat wel om verwachtingspatroon. Ja, de film heeft de nodige spannende momenten en er is ook wat goede actie, maar verwacht geen spetterende 'hollywood style' oorlogsfilm vol imposante explosies en onoverwinnelijke helden die alle natuurwetten lijken te kunnen breken. De spanning is subtieler, de actie realistischer en het gaat ook om de dialogen en het schetsen van een tijdsgeest. Al met al kan ik eigenlijk geen verbeterpunten aangeven. Daarom 4,5 ster. Waarom geen 5? De film mist het 'wow' effect maar dat is - eerlijk toe gegeven - ook erg inherent aan het genre.

Prachtige film die de zinloosheid van een oorlog maar weer aantoont. Bijzonder opname techniek waardoor het kijkt dat de film in een shot is opgenomen.

Ik heb niks met oorlogsfilms, maar des te meer met cinematografie; daarom stond deze toch op mijn lijstje vanwege het bekende one-shot. Dat is het uiteraard niet, maar de suggestie daarvan is voldoende. Dat is dan ook waar de film het van moet hebben. Het is een mooie ervaring zo met de hoofdrolspelers mee te gaan, bij elke stap die ze zetten. Het levert mooie beelden op in de loopgraven, door het neergeschoten stadje en in de rivier.

Met het verhaal heb ik wat minder, maar er moest op zich ook een niet al te ingewikkeld plot aan vast zitten om de truc met de one-shot te volbrengen. De scenes met het neerstortende vliegtuig en de navolgende sterfscene en (de belichting in) het stadje zijn het sterkste. De scene met de Française en de baby daarentegen totaal overbodig en irritant. De constant misschietende Duitsers, de redelijk fake sfx in de aanvalsscene en dat het briefje prima leesbaar afgeleverd kon worden na een riviertocht deden me ook wel beetje verzuchten.

Maar dat is wellicht muggenziften. Door de one-shot-aanpak pak je een flinke bak credits en omdat een ingenieus verhaal daarmee simpelweg ook niet mogelijk is, een afronding naar boven.

1917 had ik graag in de bioscoop willen zien, maar ik weet nog dat het er door de drukke periode destijds niet van gekomen is. Daarna de film een beetje uit het oog verloren, maar door de recente toevoeging aan het Netflix-aanbod zag ik mijn kans schoon.

Ik kan de positieve berichtgeving onderstrepen. Een film zal nooit de gruwelen uit die (of eigenlijk iedere) oorlog in die mate op de kijker kunnen overbrengen zodat het daadwerkelijk een representatieve weergave is, maar Sam Mendes komt een heel eind. Doordat er veel lange shots in zitten en de camera vanuit het standpunt genomen wordt dat het lijkt alsof je achter of naast de soldaten loopt, voelt het allemaal heel 'puur'. Je krijgt in zekere zin wel het gevoel alsof je er bij bent en je wordt als kijker ook moeiteloos meegezogen door de film. Ik was in ieder geval op geen enkel moment afgeleid.

De film wordt gekenmerkt door sterk acteerwerk, met name van de twee hoofdrolspelers: George MacKay en Dean Charles-Chapman. Ze dragen bij aan het gevoel dat je niet meer naar een film zit te kijken. Je voelt met hen mee en zit op het puntje van je stoel op het moment dat de missie in gevaar komt. Ook de rest van de cast presteert degelijk. Grotere namen als Benedict Cumberbatch, Mark Strong en Colin Firth worden niet gehinderd door het feit dat ze een bekende kop hebben. Visueel is de film ontzettend overtuigend en het verhaal - hoe simpel ook - is meeslepend en bij vlagen aangrijpend. Als ik dan al negatieve punten moet noemen, dan zijn het kleinigheden. Zo vond ik de scène dat Schofield bij de vrouw en haar kind blijft treuzelen net wat te lang duren en ook mij bekroop soms het gevoel dat je naar een videogame zat te kijken. Gelukkig niet erg vaak, want het zal ook zeker niet de intentie zijn geweest van de makers, maar onder meer in die brandende stad viel het me op.

Termen als 'genoten' of 'prettig' zijn verkeerd hier. Oorlogsfilms, en 1917 is daar geen uitzondering op, laten je vaak achter met een onbehaaglijk gevoel; al helpt het wel dat deze film je (deels) met een happy end naar huis stuurt. Laat ik het dan zo zeggen: ik vond het een mooie filmervaring. Wellicht is dat een omschrijving die de lading sowieso wel dekt, want de film is ook wel uniek. Je ervaart meer iets dan dat je echt een verhaal bent aan het volgen. Hoe het ook zij: het is een uitstekende film. Ik was na afloop onder de indruk en daardoor vind ik het ook zeker een aanrader.

4*

Ik ben geen grote fan van de meeste oorlogsfilms.

Ook deze avonturenfilm over 2 soldaten die een boodschap moeten afleveren dwars door de vijandelijke Duitse linies kon me maar matig bekoren.

Het decor bestaande uit loopgraven en ruïnes is zeer goed gebouwd. Over het algemeen speelt de film zich af in een doods, verlaten landschap, op de ratten na

Soms is de film best spannend maar soms ook een beetje saai.

Het is wel een cinematografisch hoogstandje want gans de film is gezind in één enkel shot.

Ideale film voor wie nog eens de uitzichtloosheid en miserie van een loopgravenfilm wil zien.

De suggestie van de one-take opname levert een indringende kijkbeleving op. Het is alsof je in een game bent belandt waarin de hoofdpersoon blindelings wordt gevolgd vanaf het moment dat hij de loopgraaf binnentreedt. Hierdoor ontstaat constant dreigingsgevoel omdat je niet weet welk gevaar zich verschuild buiten het beeldkader. Nu eens geen scherpte-diepte verschuivingen en beeldwisselingen om het dramatisch effect te verhogen maar rechttoe rechtaan what you see is what you get. Dat levert een vrij vlakke maar realistische weergave op van de missie van de hoofdpersoon door de loopgraven aan het front.

Het verhaal dat 1917 te vertellen heeft, is niet heel omvangrijk. De handeling bestaat bijna alleen uit twee Britse soldaten die door vijandig gebied moeten trekken om een belangrijk bericht aan een andere Britse eenheid door te geven. Onderweg komen ze vrienden en vijanden tegen in ontmoetingen die soms een paar minuten en soms zelfs maar een paar seconden duren. Onder de castleden bevinden zich grote namen. Benedict Cumberbatch, Andrew Scott, Colin Firth en Mark Strong. Enigszins misleidend. Ze doen inderdaad mee maar ze staan aan de zijlijn van het verhaal en hun speeltijd is kort.

De hoofdrollen zijn voor George MacKay en Dean-Charles Chapman. Twee prima acteurs die hun personages fantastisch vormgeven. Ze verbeelden perfect de rusteloosheid die het gevolg is van hun onberekenbare tocht door het vijandelijke gebied. Een tocht waarbij elk moment een vijand kan opduiken om je neer te knallen. Een koortsachtige tocht die bijna zonder rustmomenten wordt afgelegd. Het is een hectisch gebeuren. De camera dicht op de beide soldaten. Als kijker zie je net zo veel als zij. De camera geeft geen comfortabel overzicht van de situatie en de kijker wordt evenals de beide mannen soms ruw overvallen door het onverwachte. Hij wordt meegesleurd in het gevaar, in de waanzin. En dat levert voortdurend een hoge spanningsboog op.

De film creëert succesvol de illusie dat hij in één take gedraaid is. Bijna waar, volgens mij. Ik heb slechts één enkele onderbreking waargenomen. Misschien zijn er meer. De illusie is belangrijk omdat de filmduur min of meer dezelfde duur is als de tijd die de tocht duurt. We kijken niet alleen maar naar twee soldaten die bezig zijn met het volvoeren een welhaast onmogelijke opdracht, maar we volgen de beide soldaten in real-time en in voortdurende paraatheid. Het is verrekte realistisch. Het is chaotisch. Het is onoverzichtelijk. Er gebeurt veel. De camera is beweeglijk en vangt de hectiek, de waanzin, de angst en de razernij fantastisch in smerige, spookachtige, beklemmende en soms ook surrealistisch aandoende beelden.

Regisseur en coauteur Sam Mendes gunt de kijker geen tijd om even bij te komen. Zelfs voor het verwerken van de emotionele momenten is geen tijd. Op het moment dat ze gebeuren zijn ze al weer ingehaald door de hectiek van de oorlog. De film slaagt er uitstekend en voortdurend in om het gevoel van gejaagdheid dat de soldaten ervaren op de kijker over te brengen. Evenals de soldaten krijgt hij gewoon geen rust om de dingen te verwerken. Dat kan pas na afloop van de missie.

Tweede keer gezien. Beter dan de eerste keer. Overweldigend, cinematografisch een tour de force.

Deze weer opnieuw gezien.

Een grandioze en prachtig gemaakte oorlogsfilm.

Met uitstekende acteer prestaties.

Van 5* naar 4,5*