1917 (2019)

Erg mooie film; bijzonder intens. Zoals al aangegeven wordt er erg naturel geacteerd, al komt ook hier - zoals in vrijwel elke oorlogsfilm - de onvermijdelijke flauwe anekdote te midden van alle ellende me wat onecht over. Bovendien vind ik zo'n lichte noot onnodig en wat clichématig. Wat me minder 'naturel' overkwam was de kapotgeschoten stad. Ik weet niet precies waardoor dat kwam; misschien doordat er alleen steenbrokken lijken te liggen en geen enkel spoor van recent leven is (ik weet niet precies hoe dat er uit zou moeten zien, maar nu leken het heel oude, lang verlaten ruïnes ipv een gebombardeerde bewoonde stad). De scène met de vrouw en de baby vond ik dan wel weer erg mooi en zo kan ik nog wel meer mooie scènes benoemen, met de renscène loodrecht op de aanvalsrichting aan het slot als prachtige climax. Alles bij elkaar zeer de moeite waard. De soundtrack had wat subtieler gekunt (of gewoon achterwege kunnen blijven op momenten).

Deze Drama / Oorlog film welke zich afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog (6 april 1917), stond al een tijdje bij mij op de planning om in de bioscoop te gaan bekijken (deze aangrijpende filmervaring moet je ook zien op het witte doek) en gisteravond is het er dan eindelijk van terecht gekomen in een best goed gevulde zaal. Het meeste publiek (vrouwen) ging echter naar de Nederlandse film "Onze Jongens in Miami (2020)" en als het bij "1917" heel rustig was, dan hoorde je vanuit die zaal diverse vibrator geluiden komen

Overigens was ik ook wel benieuwd of "1917" (als je de laatste twee cijfers omdraait, dan krijg je een heel goed jaar ) kon tippen aan een andere Drama / Oorlog film welke zich ook afspeelt tijdens de Eerste Wereldoorlog, namelijk "All Quiet on the Western Front (1979)" (de remake van het al sterke "All Quiet on the Western Front (1930)"). Dat tippen kon hij zeker, maar beter vond ik hem niet, maar gelijkwaardig is hij wel.

In dit verhaal draait het om twee Britse soldaten, te weten Korporaal Tom Blake (Dean-Charles Chapman) en zijn maatje Korporaal William Schofield (George MacKay), die in de Noord-Franse loopgraven op een levensgevaarlijke missie worden gestuurd door Generaal Erinmore (Colin Firth), om een cruciale boodschap (om een dodelijke aanval waarbij 1600 mensenlevens op het spel staan, waaronder de broer van Blake, te stoppen) te bezorgen bij Kolonel Mackenzie (Benedict Cumberbatch) en daarvoor moeten ze vijandelijk gebied oversteken.

"1917" wekt de indruk in één ononderbroken shot te zijn gefilmd (een vorm die altijd iets opzichtigs heeft). De verbluffende techniek zit het drama echter niet in de weg, maar draagt bij aan een beklemmende spanning. Regisseur Sam Mendes baseerde het plot op ervaringen van zijn grootvader en weet de chaos en tragiek van "The Great War" adembenemend dichtbij te brengen.

De stijl van filmen (waarbij de camera min of meer van begin tot het eind van de film is vastgeplakt aan William Schofield en welke je zodoende het gevoel geeft dat het allemaal in realtime gebeurt) doet denken aan een computerspel of virtual reality en daarbij volgen we beide soldaten door loopgraven, stukken niemandsland (zeer fraai in beeld gebracht met o.a. dode paarden, prikkeldraadversperringen, lijken en bomkraters), onklaar gemaakt kanonnen, grote hopen granaathulzen, plekken waar de Duitsers de tactiek van de verschroeide aarde hebben toegepast (o.a. omgehakte kersenbomen die net in de bloei stonden en gedode koeien) en kapotgeschoten dorpen. Slechts eenmaal is er een zichtbare "cut", namelijk als William Schofield bewusteloos raakt tijdens een duel met een Duitse scherpschutter, en daarbij gaat het beeld dan even op zwart.

Als William Schofield weer bij bewustzijn komt, is het inmiddels nacht en bevinden we ons in het kapot geschoten Franse dorp Écoust-Saint-Mein, welke in brand staat en welke zeer fraai in beeld werd gebracht. Daar speelt zich in mijn ogen ook de spannendste scène (William Schofield komt daar namelijk een aantal Duitsers tegen) van het verhaal af en komen we ook de enige vrouw, te weten de Franse Lauri (Claire Duburcq) met een baby, in het verhaal tegen, waarnaar we richting het einde van de film gaan.

Het einde is vooral mooi (de aanval wordt namelijk gestopt door William Schofield), maar ook tragisch en ontroerend en dan doel ik op het moment dat William Schofield aan Luitenant Joseph Blake (Richard Madden) moet vertellen dat zijn broer Tom Blake tijdens de missie is gesneuveld (hij wordt namelijk gedood door een gecrashte Duitse piloot die hem dodelijk neersteekt en dat terwijl men hem juist wilde helpen). Hij verteld dat overigens met heel veel respect voor Tom, die hem ook het leven heeft gered (tijdens de bunker scène).

Het overlevingsverhaal is door het intense acteerwerk, de hyperrealistische decors en de indringende muziek van de Amerikaanse componist Thomas Newman meeslepend van de eerste tot de laatste minuut en bevat een aantal ijzersterke scènes, zoals het moment in de Duitse bunker met de boobytrap, waarbij William Schofield bijna het loodje legt door een hongerige rat. Op het moment dat je door hebt wat het vervolg is met de rat, gebeurt (een ontploffing) het al en schrik je ook. Verder is het ook leuk dat een aantal bekende Brits acteurs een klein rolletje hebben in deze film zoals Colin Firth als Generaal Erinmore, Mark Strong als Kapitein Smith (die William Schofield helpt door hem een lift met een vrachtwagen te geven) en Benedict Cumberbatch als Kolonel Mackenzie.

Al met al was "1917" voor mij een aanrader op elk vlak (zeker als liefhebber van oorlogsfilms) en met "1917" heeft Sam Mendes een ijzersterke film afgeleverd, welke van mij ook de nodige Oscars mag winnen. Het is hoe de ervaring van de missie die beide soldaten volbrengen op beeld wordt gebracht, die deze film zo sterk maakt. Samen met "All Quiet on the Western Front (1979)" zijn dit de beste Eerste Wereldoorlog films die ik tot nu toe heb gezien.

Bijzonder knap in elkaar gezette oorlogsfilm, schitterend qua cameravoering en production design, maar net iets te zelfbewust en traag om echt indruk te maken. We hebben het qua onderwerp ook allemaal wel eens eerder en beter gezien. Niettemin imposant, vooral door de enorm lange, complexe takes die het gevoel geven dat de film in één keer is opgenomen. Probleem is wel een beetje dat je continu zit te kijken met de gedachte "hoe hebben ze dat in godsnaam gedaan", in plaats van op te gaan in de gebeurtenissen.

Prachtige film, mooi in beeld gebracht. Wel ietwat langdradig, daarom 4,5*. Leuk om ook een film te zien die over WO 1 gaat, ipv over WO 2.

Mooie film ,een realistisch beeld van het slagveld en de arrogantie en achteloosheid hoe er met mensenlevens werd om gegaan in WO 1

Die 'single shot' vond ik eigenlijk nergens voor nodig...

Het eerste half uur of zo was intens en meeslepend. Daarna miste ik wat 'brutaliteit'.

Bij WOI moet ik altijd aan Tardi denken. Moeilijk om dat in een film te gieten.

Bij de 'spurt' naast de loopgraaf was duidelijk te merken dat sommige soldaten digitaal erbij waren gekleefd.

Is moeilijk om dan niet uit het verhaal gehaald te worden.

Desalniettemin : moest denken aan Skyfall (gele en blauwe tinten) en Barry Lydon (kaarsverlichting).

Er zijn slechtere referenties

Mooie, rustige film en sterke acteerprestaties van beide Britse jongens. Je hebt echt het gevoel dat je met hen meeloopt doorheen de loopgraven, niemandsland enz. Bepaalde beelden zijn erg mooi en zelfs droomachtig, zoals de scène met bloemblaadjes in het water. Ook voor mijn gevoel was de muziek soms te overdonderend aanwezig, wat soms de sfeer wat bederft in deze nochtans erg sfeervolle film.

Enkele kleine zaken storen mij wel een beetje, zoals de manier waarop beide jonge soldaten bijna voortdurend rechtop lopen in plaats van zich wat te bukken en nogal luid praten, ondanks het feit dat ze zich in vijandelijk gebied begeven. Ook zijn er bijzonder weinig Duitsers aan de andere kant van de loopgraven. Wat zit het Britse leger daar dan eigenlijk in hun loopgraaf te doen? En die (blinde?) Duitse sniper die op het bovenverdiep van een huis verschanst zit en geen kat in een zak kan raken dan, dat is natuurlijk heel ongeloofwaardig.

Ik heb mij zonder enige voorkennis aan deze film gewaagd, zag dat het om een WO 1 film ging en dat hij een hoge score behaalt hier op MM. Wel, hij is mij goed bevallen moet ik zeggen! Mooie cinematografie, en leuk ook dat de hele film ogenschijnlijk in één take is opgenomen.

Inmiddels 2x gekeken omdat ik de eerste keer er nog niet helemaal over uit was wat ik er als geheel van vond.

Het is visueel ontzettend knap gemaakt en gefilmd, je zit als kijker echt in het verhaal en ook interessant dat het dit keer eens niet over de 2de wereldoorlog gaat.
Vooral de eerste helft vond ik erg sterk en als zijn kameraad dood gaat raakt dit ook zeker een gevoelige snaar.

De 2de helft neigt soms toch een tikkeltje naar de overdreven kant. Nog steeds is het erg boeiend dit personage te volgen maar echte diepgang ontbreekt een beetje en de soldaat overleeft opeens ook wel erg veel, zelfs als de vijand recht op hem afloopt of recht achter hem zit weten ze hem maar niet te raken, soms deed dit mij een beetje denken aan A-team achtige taferelen. Dat hij toch zijn broer weet te bereiken is wel een emotioneel beladen moment.

Kortom: Zeker geen perfecte film, maar wel veel bewondering voor de makers, visueel kijk je je ogen uit en voelt het op die minpunten na realistisch aan. Ook het acteerwerk is dik in orde.

4*

De recensies waren spannender dan de film, verhaal was flut, de acteurs waren niet slecht

Eentje om snel te vergeten

Dit was zeker wel een van de beste oorlogsfilms die ik in een tijdje heb gezien, en de eerste film over de eerste wereldoorlog die ik heb gezien. Om te beginnen met het verhaal, het is redelijk simpel, 2 soldaten moeten een peloton waarschuwen voor een verassingsaanval, ze hebben weinig tijd om dit bericht door te geven en voor een van de soldaten is het nog persoonlijk ook. Het is simpel, maar het werkt hier prima. Het is ontzettend mooi in elkaar gezet, zeker hoe het net lijkt alsof het in een keer gefilmd is, de beelden zijn prachtig. De hoofdrolspelers zijn bijna continu in beeld, je ziet de spanning die ze met ze meedragen, alles verloopt op hoog tempo en dit alles draagt bij aan het gevoel wat je krijgt bij deze film, je merkt dat de tijd voor deze missie op begint te raken. De muziek is heel druk, en ook heel mooi, het paste perfect bij de film. Op sommige momenten leek het net een mtv-clip, maar dat werkte zeker niet storend.

Een ontzettend goeie en spannende film, waar het verhaal met goed effect simpel word gehouden, en een mooie afsluiter voor een ontzettend goed filmjaar, 4,5!

Sam Mendes levert hier een huzarenstuk. Geweldig om in de bioscoop op een enorm scherm te zien. Wordt een klassieker dit!

Wat een meesterlijke film die zelfs ondanks inderdaad hier al aangehaald soms ongeloofwaardige stukjes met als uitschieter het Frans stukje, enige reden waarom ik aanvankelijk 4,5* gaf ipv 5* onwaarschijnlijk sterk is, uitermate intens en voor zover ik dat kan inschatten als iemand die geen oorlog van dichtbij heeft mgeemaakt, het nog realistisch tracht te houden ook. Het nachtelijke stuk was echt van een zelden geziene schoonheid en dat dan met alles wat er zich afspeelt, wonderbaarlijk. Hulde sowieso voor het camerawerk van begin tot einde en de duidelijke cut is fantastisch getimed dan ook nog. Samen met Dunkirk en The Thin Red Line voor mij wereldklasse als het op vlak van oorlogsfilms aankomt.

Wat mij enorm opviel was het gigantische verschil tussen de loopgraven en "bunkers" van de Engelsen en de Duitsers bijvoorbeeld, de Duitsers leefde bijna in pure luxe als je vergelijkt met de Engelsen, was in feite nieuwe info voor me maar zal wel echt zo geweest zijn dan?

Sam Mendes delivers again.

Echt lang geleden dat ik nog eens zo in een film zat zoals deze! Zo hard zelfs dat ik terug een account heb aangemaakt op Moviemeter! Ik was 10 tot 5 jaar geleden heel actief op deze site, en is zo lang geleden dat m'n account zelfs niet meer online is...

Mendes slaagt er weer in om me vanaf het begin van een film bij de kraag te nemen en niet meer los te laten. Deze keer mede omdat alles heel traag begint, waardoor je echt de tijd krijgt en ook denkt "gaat er eigenlijk nog wel iets gebeuren?", en net dan begint de koude trip door de hel. Een audiovisueel bijna perfecte trip. Een "one-shot" meesterwerk. Iemand die trouwens weet hoe dit wordt gedaan technisch?

Door de trage opbouw is het effect op de kijker ook zoveel groter als er een actiemoment is. Echt vlotte cinema met enorm veel oog voor detail. De film liet me soms echt ademloos toekijken. De hel van de Eerste Wereldoorlog werd nog nooit eerder zo mooi geportretteerd, of toch niet dat ik het al gezien heb?

Deze '1917' laatst toch nog even meegepakt in de bios. Wou toch 's weten hoe die veelgeprezen stoelen in het Luxor te Meppel zaten. Nou niks mis mee bliksem. Blijft jammer dat je verdomme na 20 minuten geritsel naast je kijkt om te checken hoe ver de buurman met z'n popcorn is - halverwege nog maar. Vreselijk.

Maar hé, de film zelf mag er best wezen. Had na alle lovende verhalen natuurlijk ook wel het één en ander verwacht. Zowel op audio- als visueel vlak bijzonder sterk. De smerigheid; ratten, lijken die overal liggen en drijven - de film heeft een zeer realistische 'feel'. Mendes trekt veel uit de kast om de kijker een mooie ervaring te bezorgen. Twee jonge Britten op een duidelijke missie. Een race tegen de klok; karren maar.

Ja en daar begint 't soms wat te haperen qua inhoud. Want waar ik in het begin nog meegesleept werd door de spanning en de missie, zakt dit na verloop van tijd wat af. Ik had gehoopt dat Mendes bouwde naar een grote finale, maar die was er niet. En het deed me, door al haar inhoudelijke simpliciteit, niet veel allemaal.

Er zijn veel films over oorlogen, maar als het gaat over de eerste wereldoorlog zijn ze nog meer dan bij andere oorlogsfilms vrij geromantiseerd. Uitzonderingen zullen All quiet on the western front natuurlijk of Paths of glory. Je zou denken dat zo'n film al in 2018 zou uitkomen, 100 jaar na het einde van de oorlog.

In België dragen we nog meer dan Nederland de geschiedenis van WOI mee. De sporen zijn nog zichtbaar in de Westhoek. De film brengt ons naar Frankrijk, maar qua opstelling met de loopgraven en het compleet vernielde dorpje, zit dit op dezelfde lijn als in België. In de film krijg je nog meer het gevoel mee van de gruwel van de oorlog, de kilometerlange loopgraven, het gevecht om elke meter, het leven in het moment omdat de oorlog al het verleden uit leek te wissen en er geen tijd was om te denken aan morgen. De keuze van de lange montage (buiten enkele knips) zorgt ervoor dat je wordt meegenomen in de vaart en de keuzes die soms snel moeten gemaakt worden. Je ziet het standpunt van het hoofdpersonage wat het verhaal zeer plaatselijk maakt.

Zeer knap gemaakt, al doen de bekende acteurs in de bijrollen de aandacht wat wegnemen. Het verhaal zelf mocht iets ruwer, wat harder. Maar de aankleding is alvast zeer sterk. Historisch is het kader wel juist, maar de strategie en de verhalen iets minder correct. Er is altijd dichterlijke vrijheid in de filmwereld natuurlijk, zo correct moet het niet zijn. Maar als je een film als dit wil maken om de belevenis zo veel mogelijk weer te geven, speelt dat voor een stuk toch mee. In elk geval wel een indrukwekkende film en zeker één van de beste over WOI.

Technisch meesterwerk, de cinematografie van virtuoos Roger Deakins is indrukwekkend, door de verborgen edits, lijkt de film te bestaan uit 1 doorlopende scène onderbroken door een pauze wanneer Schofield het bewustzijn verliest. Editor Lee Smith had zeker ook een Oscar verdient maar was nieteens genomineerd.

De missie van Koperaals Blake & Schofield is een intense thriller, de tocht voert door een modderig niemandland bezaait met lijken, vijandige loopgraven, en de brandende ruïnes van een verlaten dorp. Het gevaar ligt constant op de loer, en dat voel je als kijker, mede door de spannende subtiele muziek van Thomas Newman. De missie is een race tegen de klok om een boodschap op tijd af te leveren, en daarmee 1600 soldaten te redden van een zekere dood. Het verhaal is simpel, maar het gaat om de ervaring die je meebeleefd met Blake & Schofield.

De eerste wereldoorlog was een tijd van waanzin en idiote militaire tactieken waarbij jonge mannen dienden als kanonnenvoer, in een land dat niet eens het hunne was. Maar het is niet alleen maar ellende waarmee je onderweg wordt geconfronteerd, er zijn in de film ook momenten van schoonheid en hoop.

Veel van verwacht. En eigenlijk zijn alle verwachtingen wel waargemaakt. Wat een prachtige film.

Ik was een beetje huiverig dat het one-shot principe een gimmick zou zijn die soms wat geforceerd over zou komen. Maar die angst bleek ongegrond. Het voelde de hele rit lang natuurlijk en intens. Prachtig hoe de camera constant vloeiend rond de hoofdpersonen heen beweegt.

De locaties zijn fantastisch en de kapot gebombardeerde velden en huizen indrukwekkend. Het voelt allemaal erg realistisch aan.

Dat 1917 mooi is, of zeg maar gerust wonderschoon, dat staat dus wel buiten kijf. Maar er komt ook genoeg spanning, avontuur en emotie voorbij om geboeid te blijven en de subtiele en vrij klassieke soundtrack doet zijn werk. Daarbij worden de twee jonge soldaten sterk vertolkt en maakt het vleugje naïviteit ze menselijk.

Een bijzonder knap geproduceerd en ook nog eens vermakelijk stuk cinema.

Indrukwekkend. Zoals alle goede films in dit genre wordt de idiotie van het oorlogvoeren haarscherp in beeld gebracht.

Het verhaal is in al z'n eenvoud spannend en de manier waarop het in beeld is gebracht is uiterst fraai.

Aanrader en een van beste oorlogsfilms die ik gezien heb.

Wat een overhypte film zeg. Ik verwachtte hier toch best wel wat van gezien de lyrische kritieken, maar dit steekt toch amper tot niet boven de middelmaat uit. Begrijp me niet verkeerd, het is een degelijke film, maar ook echt niet meer dan dat, op 1 punt na.

En dat ene punt is het visuele aspect en alles wat daar bij hoort; cinematografie, de manier waarop alles gefilmd is etc, waardoor de illusie gecreeërd wordt dat het allemaal in 1 take is opgenomen: hier valt niets over te zeggen, dit was prachtig om te aanschouwen, en mag als het sterkste punt van de film gezien worden. Je zit hierdoor in de huid van de personages, ziet wat zij zien, en ervaart het gevaar wat zij ervaren.
Hoe sterk en genietbaar dit echter ook was; het blijft wel als een trucje aanvoelen, als iets 'geforceerds'. Mendes had beter wat meer aandacht kunnen besteden aan het uitwerken van een verhaal en het interessant maken van zijn personages. Het zijn grotendeels echt bordkartonnen figuren, dialogen zijn simpel en ongeïnspireerd en het verhaal is echt flinterdun.
Ik klink nu vreselijk negatief en dat ben ik natuurlijk niet; zoals ik zei is het een oerdegelijke tot gewoon goede film. Het feit dat de film redelijk kleinschalig blijft en niet vervalt in ellenlange oorlogsscènes is een bewonderenswaardige keuze, de soundtrack is me nergens negatief opgevallen, en er zitten enkele bloedstollend spannende scènes in, vooral de momenten in het stadje dat bij nacht in brand staat. Met een sterker verhaal en interessantere personages was dit een veel betere film geweest, daar had ik gerust dat geweldig speciale camerawerk voor willen opofferen. Mendes heeft zich meer gefocust op style dan substance.

Eén langgerekte spanningsboog, één vloeiende camerabeweging, één ratelende soundtrack, één uitputtingsslag: met het nodige sentiment, en toch haast onuitstaanbaar intens. Alweer een alternatief type oorlogsfilm, omdat – en dat heeft Sam Mendes goed gezien – het klassieke narratief inderdaad niet kan volstaan om over een gebeurtenis zoals een loopgravenoorlog te vertellen.

En toch, toch staat ‘Dunkirk’ voor mij nog een tree hoger. Omdat de mogelijkheden van het genre door Christopher Nolan in alle richtingen worden op- en uitgerokken, van een schroeiharde openingsscène tot het pulserende slot. En nee, dat heeft ‘1917’ niet. Wat niet wegneemt dat het een uitstekende film is, één die je op de punt van je stoel laat schudden, beven, én sidderen - dat spreekt.

3,5*

Zeer geslaagd oorlogsdrama waar de manier van filmen én vooral editten ook daadwerkelijk iets toevoegt aan de film. De decors en aankleding zijn ook tiptop in orde waardoor de film niet lang nodig heeft om je in het verhaal van de hoofdpersonages te trekken. Des te mooier is dat de film niet een gunblazing cowboy oorlogsfilm is, maar spannende momentjes weet af te wisselen met mooie wijdse shots en indrukwekkende scenes dies nergens echt teveel over the top zijn. Fijne film dus!

Niks over te klagen hier. Wat een geweldige film. Meer dan er een rechtlijnige oorlogsfilm van te maken zoals er al honderden zijn, kiest Mendes om de kijker onder te dompelen in de hel van WO I. Stel dat je er als toeschouwer eens kan rondwandelen in 1917... hoe zou dat er echt uitzien? Het geeft een immersieve film over twee soldaten die een boodschap moeten gaan brengen aan een Britse kolonel. Het doel op zich vond ik eigenlijk minder interessant dan de hele weg ernaar toe en wat de soldaten meemaken en zien. Bijzonder veel is dat niet, maar de film is één en al sfeer en is als één lange take gemonteerd. De nachtelijke episode in de ruïnes van een Frans dorp bezorgden me kippenvel, en je voelt de dreiging en hoort de stilte van de dood om het zo te zeggen. Alles ligt bezaaid met kadavers. Ik beklaag het niet dat er geen echte oorlogsscènes in zitten en dat de Duitsers niet echt aanwezig zijn in de film. Wat is het punt om voor de zoveelste keer met misplaatst drama te tonen hoeveel doden er wel vielen aan het front. Dat het niet heroïsch is aan beide kanten en dat een oorlog niet clean is weten we intussen wel, en ik vond het dus goed dat Mendes hier afstand van nam.

1917 laat toe dat je meer voelt wat "een oorlog" werkelijk betekent. Een topper van Mendes met een dikke pluim voor Roger Deakins, die er een visueel imposant feest van maakt.

Interessant.

De FPS-achtige stijl is prima uitgewerkt en maakt het tot een overweldigende en indringende ervaring - en niet eens alleen maar door de camerapositie, ook de hoeken en manier van bewegen van de karakters lijkt heel erg op een FPS. Alsof je zelf op het slagveld staat. Maar helaas ook heel erg alsof je achter je PC een spel aan het spelen bent, waardoor het ook eigenlijk heel onecht en niet spannend overkomt. En gelijktijdig is het verhaal ook zowel oversimplistisch als indrukwekkend - ik denk dan even aan de verloren mimiek tegen het einde, visual storytelling op z'n best. Maar wel met de diepgang van een stripverhaal, en ook zo ongeveer evenveel inhoud.

Daarmee kom ik dan uit op 'interessant' als oordeel. Da's niet beslist hetzelfde als 'goed'. Wel verfrissend anders, maar misschien niet wat ik graag zie in een film.

Deze film bekeken omdat hij Oscar 2019 won voor beste camerawerk. Film doet dmv. slimme montage denken dat deze in één long shot is opgenomen. Wou dus deze experimentele manier van filmen wel eens zien, al is het maar om er over te kunnen meespreken. Wel, het is niet mijn ding. Komt bij momenten nerveus en gejaagd over. Ook zijn er te veel close-ups met als doel je mee te trekken in de sfeer van de loopgraven en slagveld. OK, dit lukt wel, maar gaf mij een eng gevoel en ik hou meer van wijdsere beelden. Hier zit je echt opgesloten in de scènes, wat waarschijnlijk wel bedoeling is, maar niet geslaagd is voor mij. Verhaal op zich vrij simpel: breng bericht van punt A naar punt B binnen een bepaalde tijd. That’s it. Voor een oorlogsfilm had ik wel wat meer oorlogsaktie verwacht. Ook miste ik wat diepgang. Film had voor mij geen ‘ziel’. Oscar kan ik begrijpen voor originele techniek, maar bekijk deze film dan ook alleen maar als deze one longshot eens wil ervaren, of als je houdt van een realistische oorlogsdrama zonder spanning of aktie. Anders zou ik deze links laten liggen... Enige pluspunt is de sfeer van WO I die wel ‘mooi’ in beeld werd gebracht en met mooi bedoel ik dan grauw en realistisch zonder Hollywoodster sensatie/popcorntoestanden. Maar persoonlijk heb ik wel liever dat iets sensionalistischere filmgenre van Hollywood. Maar ja, smaken verschillen en wat voor de één top is, zal voor de ander flop zijn...

Fenomenale vormgeving.

Filmmaker Sam Mendes en cameraman Roger Deakins en kornuiten hebben buitengewoon goed werk afgeleverd. Hitchcock zou zijn ogen uitkijken. Iñárritu mag het bij leven meemaken. De oorlogsfilm over regisseur Mendes zijn opa ziet er namelijk echt uit alsof hij in één lange take is opgenomen. Op een paar momenten na waarbij de oplettende kijker wellicht een lasnaadje ontdekt. Een kniesoor die erover valt. Want 1917 is een pure belevenis, mede dankzij de klasse cinematografie. Hierdoor heb je het gevoel als kijker met de hoofdrolspelers mee te lopen en associeer je jezelf ongetwijfeld meer met hen dan bij een conventioneel geschoten film. Hulde dus.

Die andere grote oorlogsfilm van eveneens een door de menigte beschouwd filmgenie, Dunkirk van Christopher Nolan, is tevens een gestileerd wonder, maar weet desondanks veel minder te raken. Daar blijft het een afstandelijke bedoening ondanks soortgelijke shots. Natuurlijk is men in 1917 met zijn tweeën en wordt er daadwerkelijk gesproken, maar toch. De film is gewoon beter. Al zorgen de sporadische confrontaties met de meer beroemde acteurs voor iets te veel afleiding in negatieve zin. Beter had Mendes voor wat minder bekende gezichten gekozen. Toch mag ook dat de pret niet drukken want je blijft betrokken. Een waar huzarenstuk. Rechtlijnig en simpel qua verhaal, maar fenomenaal vormgegeven.

****

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

prachtige film

Lijkt in een shot geschoten en dat is goed gedaan.

Ik werd echt meegenomen op een avontuur.

Vond het ook nergens saai en bij vlagen zelfs spannend.

En zeker niet te vergelijken met saaie films als Saving private ryan

Al met al mooi,en wat mij betreft een van de beste oorlogsfilms tot nu toe

Mooie oorlogsfilm. De waanzin van oorlog in het algemeen, de beklemmende loopgraven, de ontreddering van de soldaten en hun superieuren, het wordt goed in beeld gebracht. Het verhaal neemt je mee van het begin tot het einde als ware je een metgezel van deze twee Engelse boodschappers.

Prachtige film waarin twee soldaten een belangrijke opdracht krijgen die het leven van een aantal troepen kan redden. De film ziet eruit alsof het in één take is opgenomen, maar zo voelt het niet (vooral vanwege de vele verschillende locaties die voorbij komen). Avontuurlijk, spannend en een aantal indrukwekkende beelden (zowel de gehele aankleding als het uitstekende camerawerk). Net geen 4.5 sterren omdat het op een paar momenten toch wat inzakt.

Een film die net als zovelen in het genre de echte ontberingen laat zien, en daar wellicht niet heel erg shockerend of origineel meer in is, maar wel in de manier waarop je alles meebeleeft als kijker. Het is geen uitgebreid verhaal of plot maar een realtime beleving van twee jongens op een, op papier, vrij simpele missie, en dat maakt het dan toch wel weer soort van verfrissend voor een oorlogsfilm.

Natuurlijk geweldig gemaakt en zeker op de momenten met veel spanning en acute dreiging erg gaaf om mee te beleven. Ook een film waarbij ik eigenlijk meer benieuwd ben naar de making of en hoe alles gedaan is. Daarvoor leidt de manier van maken (in positieve zin, wel) iets teveel af van de inhoud voor mij.

4*

1917 houdt het midden tussen Apocalypse Now en Saving Private Ryan. Net als in die films staat in 1917 een man met een missie centraal, die bijna als een toeschouwer de gruwelijkheden en waanzin van de oorlog gadeslaat.

Het plot mag dan eenvoudig zijn, de kracht zit hem vooral in de cinematografie, de muziek en sound design, en de prachtige set pieces, die allen een soort surreële vibe hebben. De vlucht uit de door flares opgelichte spookstad is daar een mooi voorbeeld van.

Eigenlijk wel jammer dat ik de film niet in de bioscoop heb gezien, ondanks mijn prima tv en soundbar komt ie daar waarschijnlijk het beste tot zijn recht.

Maar goed, ik ben niet alleen maar positief; het tempo gaat er af en toe uit en de 'reis' deed wat gekunsteld aan, alsof de regisseur vooraf een aantal sfeervolle set pieces en visuals in zijn hoofd had en die één voor één afvinkte. Slagveld met kraters en lichamen, check. Verlaten boerderijtje met neerstortend vliegtuig, check. Dramatische belichte spookstad, check. Een wild river ride met idyllische kersenbloesems, check. Drukke loopgraven aan de frontlinie, check. De hoofdrolspeler wandelende zo van de ene set piece in de andere. Niet super realistisch misschien, maar wel een visueel indrukwekkend en knap gefilmd avontuur.