1917 (2019)

Bij een historische film vind ik het toch wel net even belangrijker dat het toch wel zo accuraat mogelijk is. Het mag gerust fictief zijn, geen probleem maar houdt het dan realistisch binnen het fictieve. Dat iets fictief is is wat mij betreft geen vrijbrief om er dan maar van alles bij te verzinnen wat van geen kanten klopt.

Saving Private Ryan is ook (deels) geen waargebeurd verhaal maar het laat wel echt zien hoe het er aan toe ging destijds. 1917 is een verhaal wat niet eens echt gebeurd zou kunnen zijn zo onrealistisch is het. Dat vind ik dan toch weer net het andere uiterste. Bij 1917 is heel de film in dienst van de one-shot camera en het verhaal past zich dan daar maar op aan, hoe krom het soms ook is.

Hoeft van mij helemaal niet. Voor mij is het belangrijk dat de scene werkt, en voor mij werkt hij heel goed.

Zou totaal niet weten wat er onrealistisch is aan 1917. Er zitten wat toevalligheden en de soldaten zien er wat te gezond uit, maar zag niks wat niet kon of echt onrealistisch was.

Die weilanden zagen er in 1917 ook heus niet anders uit dan in 2020. Gewoon een weiland... en het regende die dag niet. Kan toch. Lijkt me dus vooral je eigen bias over hoe het er toen was in de weg zat. En laten we wel wezen, je spreekt niet uit eigen ervaring.

Volgens mij moet je m gewoon nog eens kijken, maar dan effe die stok er vooraf uithalen.

Ik denk dat ik ooit op school wel eens heb geleerd over de Eerste Wereldoorlog maar eigenlijk weet ik er maar weinig van af. Het was dan ook niet meteen een onderwerp wat me aansprak, maar de belofte dat het een one-shot-film zou zijn en de trailer maakte toch nieuwsgierig.

Gelukkig is 1917 geworden waar ik op hoopte. Vanaf de eerste minuut zit je dicht op de huid van twee Britse soldaten die een riskante taak hebben: een boodschap overbrengen in vijandig gebied. De film ademt echt bakken met sfeer wanneer je als het ware meeloopt door de loopgraven en kruipt over de vele, rottende lijken in de velden. Nogal luguber af en toe, maar hey, het is oorlog. Die sfeer blijft eigenlijk in zo'n beetje de hele film behouden, behalve in een twijfelachtig moment in het midden.

Nadat Schofield van de trap dondert wordt het zwart voor zijn ogen. Natuurlijk is de film ook niet in één take gefilmd maar de illusie is hiermee helemaal volledig verdwenen, beetje vreemd. Daarna wordt het nog twijfelachtiger met een regen van flares wat voor nachtmerrie-achtige beelden zorgt waarin de Duitsers maar voortdurend blijven missen op een voortvluchtige Schofield onder begeleiding van bombastische muziek. Mooie beelden zeker, maar het haalde wel wat realisme weg. Het was mij net wat te surrealistisch. Heel even was ik zelfs bang dat hij dood was geschoten en dat dit het hiernamaals was, zo met die waterval, de witte blaadjes en het zingende peloton als eindbestemming.

Daarna trekt de film wel weer bij met een erg tof einde waarin honderden soldaten ten aanval trekken. Goed geacteerd door beide heren, zelfs grote namen als een Cumberbatch worden nog even uit de kast getrokken. Maar wat 1917 echt zo goed maakt is het intensieve camerawerk en de vieze sfeer.

Naja normaal zou je gewoon 's nachts gaan op zo'n missie maar dat kwam de one-shot niet ten goede.

En nee dank je één keer is meer dan genoeg.

Er was geen tijd om te wachten, bovendien hadden de Duitsers zich teruggetrokken (bleek ook uit de luchtverkenningen, gewoon betrouwbare intel). Dus alle reden om overdag te vertrekken. Zie niet in hoe je daar een probleem mee kan hebben.

Als dat het credo is dan heb jij gezien je eigen stemlijst nog heel wat opnieuw te kijken zonder stok - waar het ding ook mag zitten.

Ik geef films regelmatig een tweede kans, vaak met positief effect. Maar als je nog tips hebt voor herziening hoor ik dat graag.

Denk dat je deze jongen beter links kan laten liggen. Want hij gaat feitelijk nergens inhoudelijk op in.

La vita e bella. Of blood diamond. Oscarwinnaars, maar jij komt niet verder dan 0,5 en 1,0. En dat na 2 tellen scrollen.

Ga je nu Basto helpen? Wel lief hoor van je

La Vita e bella vind ik de meest vreselijke film ooit! Zelden zo blij geweest toen er iemand dood ging. Wat een vreselijk vervelend personage. Blood Diamond is gewoon dik aangezette emo-cinema. Simpel rechtlijnig verhaaltje. Makkelijk scoren.

Beide films hebben niks in zich wat me bij herziening op andere gedachten gaat brengen.

Dat had ik ook niet verwacht.

Met die opmerking bevestig je wel zijn punt...

Ik help niemand maar goed je bevestigt wat ik aangaf. Een inhoudsloze MovieMeter lid. Die alleen maar om zich heen slaat.

Ok wat vindt je hiervan, een Duitser niet neerschieten maar je hand voor zn mond houden en sssssssjjt zeggen. Vervolgens hem alsnog uitschakelen en je geweer die je heel de weg hebt meegesjouwd achter laten.

Dat was ook in deze film. De Engelsen mochten enkel een Duitser doden of verwonden als deze eerst hen iets had aangedaan, uit zelfverdediging.

Zo lag het er heel de film lang dik op. 1 keer kan ik mee leven, 2 of 3x ook maar 10 keer?

Ik had hetzelfde gedaan. Niet iedereen hoeft toch dood? Of uitgeschakeld.

Waarom maar blijven reageren op een film die je duidelijk K.t vindt en daarmee heel het forum vol spammen? Zulke dingen zal ik nooit begrijpen.

Waarom zou je alleen maar mogen discussiëren over films die je goed vindt? Volgens mij is een form juist bedoeld om verschillende meningen uit te wissellen.

Er is een verschil tussen discussiëren en doordrammen...

Wellicht dat martijnk op z'n minst meerdere gebruikers in 1 bericht kan quoten. Nu krijg je idd heel erg veel berichten op 1 pagina. Zie het alleen niet zo vaak meer dat mensen dit doen, dus wellicht is dat aangepast.