Ford v Ferrari (2019)

Trailer geplaatst!

Wordt uitgebracht in de bioscoop door 20th Century Fox NL. Releasedatum nog niet bekend.

Ik heb niets met auto’s of autoracen, maar dat weerhield me er ook niet van om Rush (2013) een leuke film te vinden, of Senna (2010) een goede docu.

Het zou kunnen dat deze film dat ook weer gaat lukken, als ik de trailer zo zie.

Ziet er zeker leuk uit!

Ik heb zelden zo gespannen uitgekeken naar een film: Le Mans, Christian Bale, Matt Damon, Jon Bernthal... Wat kan er mis gaan ?

Op 2:12.

Le Mans '66 - Officiële trailer - YouTube

Speelduur is 152 minuten, lees ik nu. Dat is misschien wat te lang(dradig).

dat is een half uur langer nog dan Rush, ik ben geneigd je gelijk te geven. Zou nog wel eens lastig kunnen worden om dit voor zoveel minuten engaging te houden...

Vanaf 14 november te zien in de Nederlandse bioscopen.

Nooit verwacht om hier als eerste op te stemmen. Terwijl deze gedraaid heeft op Filmfest Gent.

Zeer toffe blockbuster terwijl ik niet zoveel heb met het onderwerp. Toch ben ik er in groot geworden, ben opgegroeid aan het racecircuit van Zolder. Heb er enorm veel 24 uren races meegemaakt, vele piloten ontmoet en ook veel geschiedenis meegekregen. Terwijl het hele gegeven autosport mij toch nooit volledig heeft weten te raken. Veelal omgeving en een enthousiaste vader spelen wel een grote rol hierin.

Maar goed de film dus: James Mangold weet de juiste ingrediënten ondertussen wel voor goede entertainment. Hij wist mij te overuigen bij Logan om net dat stapje anders te gaan en veel liefde te tonen voor het thema. Dit doet hij dus ook bij deze film. Het is de liefde voor autosport in een tijd dat het enorm moordend was. En toch laat hij dat links liggen en wordt er een strijd getoond tussen 2 kapitalistische grootheden.

De film is visueel erg aantrekkelijk. De actie komt mooi uit en de cast doet het subliem. Met een extra opgestoken duim naar Bale.

De film naar mijn mening een pak vermakelijker dan Rush. En vond de gevreesde lange speelduur zeer vlot voorbij gaan.

Voor mij op dit moment de blockbuster van het jaar. Ik heb mij gewaand in de 60's met 2 en half uur erg vermakelijke race strijd.

Stupide dat een film weer op verschillende plekken op een andere manier gemarketeerd wordt. Ford vs Ferrari heet hier weer Le Mans '66.

"Look out there. Out there is the perfect lap. You see it?"

Op voorhand moest ik bij deze titel denken aan een film als 'Rush', maar dit is mij toch een stuk beter bevallen.

Carroll Shelby ken ik eigenlijk alleen als autobouwer van onder andere de iconische AC Cobra, maar ik wist niet dat hij ook een carrière in het autoracen had en ooit Le Mans heeft gewonnen. En de naam Ken Miles zegt mij al helemaal niets. Op zich een prima manier om onbevangen in te gaan in deze strijd die Ford aangaat met - de hegemonie van - Ferrari om Le Mans te winnen.

De aanloop naar de races is erg interessant om te zien. James Mangold laat hierin de liefde voor de autosport goed naar voren komen. Uiteraard ontbreken de gebruikelijke tegenslagen die overwonnen moeten worden niet, al is het ironisch dat Ford veelal dwarsligt. De belangrijkste schakels in het geheel zijn zonder twijfel Christian Bale en Matt Damon, met name Bale zorgt geregeld voor vuurwerk. De kameraadschap tussen hun personages is simpelweg mooi om te zien.

Vanzelfsprekend mogen de geweldige races niet vergeten worden. Mangold weet het gevoel van snelheid treffend over te brengen; het heerlijke geluid die de bolides voortbrengen en de montage zorgen daar wel voor. De kers op de taart is natuurlijk het slotakkoord waarin alles samenkomt op Le Mans. De spanning wordt hier opgevoerd, waardoor je gekluisterd blijft kijken naar het spektakel. En dan te bedenken dat die twee en een half uur voorbij zijn gevlogen.

Al met al levert Mangold met 'Ford v Ferrari' weer een degelijke film af.

3,5 Sterren.

Ford v Ferrari lijkt me commercieel gezien veel sterker.

Snap ik. Maar trek er dan een consequentie lijn in. Blijkbaar is de film hier niet commercieel aantrekkelijk om hem zo te noemen..

Gelukkig krijgen wij soms ook de betere titels. Edge of Tomorrow (2014) heet in Amerika Live Die Repeat.

In een tijd van stikstofcrisis, waarbij het tempo van autorijdend Nederland bedreigt wordt door milieuplannen, voorziet de bioscoop de liefhebbers van een flinke dot gas in een heerlijk tegengeluid. Onder de titel Le Mans ’66 verschijnt namelijk de film Ford v Ferrari in de bioscopen, over de strijd tussen Ford en Ferrari in de jaren 60. De film sluit aan in een rij racefilms, waarvan Rush (2013) over de strijd tussen Formule 1-coureurs James Hunt en Niki Lauda in het jaargang 1976 als een van de beste recente voorbeelden is. Aan het roer staat James Mangold, een regisseur die eerder van aanpakken wist met successen als Walk the Line, 3:10 to Yuma en de opvallend harde X-Men-titel Logan. Met een tot de verbeelding spreken verhaal, de vermaarde Griek Phedon Papamichael achter de camera en Matt Damon en Christian Bale in de belangrijkste rollen lijkt het niet mis te kunnen gaan. En ondanks dat er zeker wel wat aan te merken is op de film, is deze behoorlijk indrukwekkend en razend spannend.

Het eerste deel van de film ligt de focus grotendeels op Carroll Shelby, die zijn racehelm aan de wilgen moest hangen toen er hartproblemen bij hem werden geconstateerd. Hij is bevriend met Ken Miles, een automonteur die daarnaast met zelfgebouwde auto’s nog aan plaatselijke races meedoet. Miles is een heethoofd die alles beter denkt te weten, maar kan wel gas geven. Miles wordt gespeeld door Bale, die zeker in het eerste deel zijn rol te dik aanzet. Overacting ligt op de loer en hij lijkt te worstelen met het Britse accent, ondanks dat zijn roots liggen in Wales. Vervolgens verplaatst het verhaal zich richting automerk Ford, waar men ten ore is gekomen dat Ferrari failliet dreigt te gaan. Ze weten dat Ferrari in de racewereld succes op succes stapelt en staan vooraan om de Italianen in te lijven. Daarbij willen ze wel zeggenschap krijgen of Ferrari mag deelnemen aan de 24 uur van Le Mans. Dit schiet de Italianen in het verkeerde keelgat, waarop de deal afketst en ze de boel slinken verkopen aan FIAT. Het resulteert in veel spierballentaal van de Amerikanen, met als klap op de vuurpijl dat Henry Ford II zelf min of meer verkondigt dat de Tweede Wereldoorlog is gewonnen dankzij Ford; een uitspraak die kant noch wal raakt.

Vervolgens wordt het tempo van de film wat geremd door privé randzaken van Miles. Het geheel blijft boeien, maar voor de liefhebbers is het vooral wachten tot de strijd op het asfalt begint. Toch willen de makers eerst nog even benadrukken dat Shelby een riskante keuze maakte door Miles achter het stuur te zetten, een keuze waarmee hij zomaar eens alles had kunnen verliezen wat hij bezat. Na nog wat gekonkel is het vervolgens eindelijk tijd voor waar het allemaal om draait; De 24 uur van Le Mans van 1966. Deze is zonder meer indrukwekkend te noemen, al zijn er wel wat ongeloofwaardigheden. Zo is het ondenkbaar dat als een auto met gloeiend hete remmen de pit in rijdt, de monteurs deze wel even met blote handen vervangen. Ook wordt de heldenstatus van Miles iets teveel aangezet als hij in zeer zware regenval met speels gemak zijn bolide met over de 300 kilometer per uur door scherpe bochten heen slingert. Het zijn kleinigheden waar mensen met enig gezonden verstand direct over vallen en hier had wat meer aandacht aan besteed mogen worden.

Le Mans ’66 tovert op indrukwekkende wijze de strijd tussen Ford en Ferrari halverwege de jaren 60 naar het witte doek. Toch blijft het geheel boeien, vooral ook aan een flinke dosis humor en de sterke cinematografie van Papamichael. De film is vlot gemonteerd en de race waar het allemaal om draait is niet minder dan indrukwekkend. Toch zijn er wat onrealistische zaken die moeilijk door de vingers te zien zijn. Dit zijn minpunten die makkelijk vermeden hadden kunnen worden en die eigenlijk ook niet passen in het totaalplaatje van de film. Gezien de cast en crew en het feit dat het een biografie betreft is de film namelijk zonder meer een schot richting de belangrijke filmprijzen aan het eind van het jaar. Of het zover komt is nog maar de vraag, wel is Le Mans ’66 een sterke film die een heerlijk tijdsbeeld neerzet aan de hand van goed camerawerk, scherpe regie, een heerlijk gekozen soundtrack en een snaarstrakke montage.

Dat valt reuze mee, sterker nog, het voelt niet als een lange film.

Ik heb niets met autoracen, maar ik vond dit wel een te gekke film. Mooi en cool jaren 60 sfeertje, verhaal wat boeit, goeie hoofdpersoon in de vorm van Ken Miles en alles wordt mooi in beeld gebracht.

Eigenlijk Ford vs Fiat & Ferrari, want wanneer Henry Ford II [Tracy Letts] zich door een marketingmedewerker laat overtuigen dat Ford zijn stoffige imago het beste kan opvijzelen door actief te worden in de racewereld, probeert hij eerst een deal te sluiten met Ferrari. Die gebruikt de interesse van Ford echter om een nog betere deal te sluiten met Fiat en dat is het startschot voor een onmogelijk lijkende strijd om de winst van de 24 Uur van Le Mans 1966. Matt Damon speelt de rol van Carroll Shelby, de enige Amerikaan die tot dan toe Le Mans had gewonnen maar zijn racecarrière om medische redenen heeft opgegeven en een succesvolle autoverkoper is geworden. Een man met de perfecte combinatie van technische kennis, ervaring en overredingskracht om de nieuwe droom van Ford waar te maken. In Shelby's ogen is Ken Miles [Christian Bale] de enige coureur met wie het mogelijk is om de perfecte auto te maken én de perfecte race te rijden, maar Miles is even recalcitrant als geniaal. Bovendien moet Shelby niet alleen Ken tevreden houden, maar ook de Ford-managers en vooral Leo Beebe [Josh Lucas].

Damon en Bale zijn perfect gecast in deze vermakelijke racefilm die op technisch vlak zeker een gooi zal doen naar een paar Oscars, waaronder die voor beste geluid en beste montage. De racesequenties zijn dusdanig gemonteerd dat je de opwinding voelt zonder dat je er hoofdpijn van krijgt. Het heeft er alle schijn van dat regisseur James Mangold die scènes volledig had gestoryboard en die voorbereiding betaalt zich dubbel en dwars uit. Het scenario bevat ook een aangename dosis humor en James Mangolds sterke acteursregie blijkt uit twee voortreffelijke komische scènes: een bizar handgemeen tussen Shelby en Miles en Fords proefrit met Shelby achter het stuur.

Leuke film, vooral het eerste deel. Jammer dat er niet zo veel actie in is verwerkt en naar het einde toe vond ik het minder, maar best wel een aardige film.

Al die computer gegenereerde crashes zien er fake uit, ik heb niet zo’n hoge verwachting van deze prent...

Perfect voorbeeld van een geslaagde typische Hollywood film, ga deze in de bios zien!

Damon en Bale zeer sterk, verwacht wel wat Oscarnominaties voor de technische elementen en misschien de film zelf wel.

Film kijkt prima weg en de racescenes zijn leuk. Helaas qua drama en personages veel te karikaturaal.

Kleine 3,5. Morgen weer vergeten.

Redelijk recht toe recht aan film, maar behoorlijk sterk neergezet. Natuurlijk links en rechts overdreven vertoon met uitvergrote karakters, maar gelukkig nergens zwaar overdreven. Wel mis je de subtiliteiten waardoor het steeds meer eendimensionaal wordt. Stoere mannen, een liefhebbende vrouw en een zoon die zijn pa een held vindt. Maar goed, dit daargelaten. De sfeer is, zeker in het begin uitstekend neergezet met het jaren 60 gevoel. En enkele acties in de race zijn mooi in beeld gebracht, zo pal achter de Ford de race meevoelen. En de film is niet enkel en alleen (race)actie, er zitten ook dialogen in. Tot slot, omdat je weet waar je naar toe gaat en weet wat je kan verwachten, is de sfeer, het mooi in beeld brengen van enkele scenes en het nergens uit de bocht vliegen met het verhaal een regelrechte bonus die zeer wordt gewaardeerd door me. Vandaar een dikke 4 sterren.

Heerlijke zaterdagmiddagfilm. Deze duurt 150 minuten maar verveelt geen moment. De aankleding is fijn (met zulk -onopvallend- gebruik van cgi zijn zulke werelden gewoon fantastisch te maken), het spel is prima en de inhoud boeit me ook. Af en toe ook met erg mooie sfeervolle beelden en gebruik van fraaie ingezoomde beelden. En ondertussen wordt er van zeker Ken Miles ook een aardig portret gegeven. En vooral ook mooi hoe men omgaat met het belang van de racers, niet eens per se van de wagen, die met behulp van goede racers goed in elkaar gezet wordt.

Het is ook wel een film die verder redelijk emotieloos is, net iets te gelikt eventueel ook, te vakkundig gemaakt. Er zitten ook net te veel personages in en net te veel relaties onderling waardoor geen van elke nu goed genoeg is uitgewerkt. Buiten dat worden eventuele conflicten ook steeds wel heel erg makkelijk opgelost. Nee, op emotioneel en dramatisch niveau is deze film niet top. Maar dat maakt me niet uit in zoverre dat ik me 2,5 uur heerlijk heb vermaakt. Afgerond naar beneden 3,5*.

Kan me niet voorstellen dat dit onderwerp 2,5 uur boeiend zal blijven...maar er volgen best goede cijfers dus misschien binnenkort toch maar eens bezoeken.

Man en vrouw ontmoeten elkaar op schip, man is arm en vrouw komt uit rijk gezin, schip zinkt, en dat 3,5 uur. Klinkt ergens ook niet boeiend

Nee, deze film is gewoon prima vermaak. Net als Green Book vorig jaar gewoonweg een goed gemaakte vermakelijke film was. En dan vallen die 2,5 uur wel mee. Ook doordat er genoeg gebeurt en voldoende afwisseling is. En we lekker mogen luisteren naar het geluid van motoren in een tijd van stikstofuitstoot.

Het is een soort Bohemian Rhapsody met auto’s. Gelukkig heb ik geen enkele kennis van de ware toedracht en is het sentiment net iets minder vet aangezet. ?

Kortom een sterk geromantiseerde bio pic over twee racers.

Ga jij vast heel leuk vinden.

1) Je zit gewoon fout met dit vergelijk. Dit voelt nauwelijks gescript aan.

2) Word je niet moe van elke keer dit gebash? Ik wel. Ook al is dat een rukfilm eerste klas, dat hoeft niet steeds vermeld te worden tegen hem.

Ik heb meer met bootjes dan met autootjes

Maar ok, zal deze toch eens proberen. Kom me bij jou melden als het een teleurstelling blijkt te zijn.

1) Hoezo fout? Het is een geromantiseerde bio pic van tweeeneenhalf uur van 20th Century Fox. Karikaturale personages, goed tijdsbeeld, vlot vertelt met de nodige humor en kolderieke momenten. (En er klopt vaak geen hol van.)

2) Ik bash helemaal niks. Geef juist aan dat ik vanwege de overeenkomsten verwacht dat A&L het wel zal gaan waarderen.

Ondanks de lange speelduur continue onderhoudend. Mooi in beeld gebracht met een goed verteld verhaal. Ik vond hem leuker dan Rush. Ik ben het ermee eens dat de personages wat vlak blijven, hooguit Bale heeft wat meer te doen als de wat excentriekere Miles. Vooral de passie voor zowel het racen als het sleutelen aan de optimale wagen en de botsing die dat brengt met de Ford burocratie worden overtuigend gebracht. Er valt wel meer aan te merken...nergens wordt echt overtuigend hoe vermoeiend en slopend Le Mans moet zijn, we zien Bale even slapen als hij afgewisseld wordt, that's it. En eigenlijk wordt ook wel duidelijk hoeveel geluk je moet hebben als je ziet hoe sommige coureurs perfect rijden en toch hun kar in de prak zien gaan omdat een voorligger de bocht uit vliegt en ze daar tegen aan botsen.

Ik bedoelde in Nederland (maar ook in de meeste andere landen). Bij Le Mans '66 zullen velen een wenkbrauw omhoog trekken. Ford en Ferrari kent iedereen.