Monster Hunter (2020)

Vrijdagavond een bezoekje aan de bios gebracht en met mixed feelings eruit gekomen.

Het was sowieso niet zo slecht als ik vreesde na de reviews online, maar goed was het zeker niet. Die Paul W.S. Anderson is gewoon een zwaar beperkte regisseur die geen enkele kaas van goede scripts heeft gegeten. Al die Resident Evil vervolgen waren ook al echt totaal inhoudsloos. Dat zie je hier ook weer terug. Het eerste uur vond ik nog best aardig, met een redelijk aanloop en de dreiging van een enorm monster in het zand. De spinnen waren al een stuk afgezaagder, maar leverden ook nog wel vermaak op. Maar na een uur gaat het gewoon helemaal mis. De chemie tussen die kerel met zijn pijl en boog en Mila Jovovich was echt enorm slecht en de pogingen om contact met elkaar te krijgen waren tenenkrommende dialogen over chocola. Over Jovovich gesproken, wat een vreselijk slechte actrice blijft zij toch. Het zal geen toeval zijn dat Anderson haar man is, waardoor ze nog geregeld aan grote rollen komt, want ze kan er heel weinig van. En dan heb je ook nog dat belabberde slot, met die piratenbende die er leeft. Schijnbaar was toen de speelduur van de film bijna vol, want in 10 minuten wordt zo ongeveer de gehele film afgesloten met een enorme wandeltocht naar de toren (echt, 30 seconden...), de terugkeer in de normale wereld en het eindgevecht. Heel vermoeiend. Inclusief een irritant open einde. De kans lijkt me groot dat dit flopt en dat er geen vervolg komt, dus had het lekker afgesloten.

Ik klink overigens vrij zuur nu, maar ik heb me nog best goed vermaakt. Wat ik al zei, dat eerste uur was best vermakelijk en dat monster was nog goed geanimeerd. Wel jammer dat je niet gewoon tig grote monsters ziet, zal wel te duur zijn geweest. De CGI spinnen, dino's en draken vond ik maar flauw, dan zet ik Jurassic Park of Lord of the Rings wel weer op. Monster Hunter kijk ik voor enorme beesten. Ook vond ik de setting lang wel aardig, ik kreeg met dat overleven met niets en jagen op wat er beweegt een beetje een Mad Max gevoel. En het doet me goed dat dit soort films weer in de bioscoop draaien. Het is bepaald geen jaar geweest waar er veel spektakel in de zalen draaide, dus we doen het hier maar mee.

2,5*

Als het gebaseerd is op een videogame is het logisch dat ze vrij makkelijk weer opstaan. Tremors XXL. Milla doet waar ze goed in is: iets nietszeggends in een film zonder verhaal.

Nu veel filmliefhebbers staan te trappelen om weer naar de bioscoop te gaan lijkt de release van Monster Hunter bijna een strategische zet; want met maar weinig concurrentie hebben mensen er misschien geen problemen mee om naar een Paul W.S. Anderson te gaan. Want als je het werk van de man een beetje kent, weet je dat je weinig vernieuwends hoeft te verwachten. Maar ach, het gaat om een simpele monsterfilm - gebaseerd op een reeks spellen van Capcom - dus hoe erg is het nu als een inwisselbare regisseur als Anderson aan het roer staat? Uiteindelijk best wel erg, want Monster Hunter is een enorm saaie ‘middle of the road’ productie geworden. Het is zelfs zo ‘middle of the road’ dat het bijna bewonderenswaardig is.

Ten eerste is er Milla Jovovich. Ze speelt een snoeiharde soldaat met een team bestaande uit moppentappende mannen die, als het serieus wordt, de foto van hun gezin een kusje geven. Maar goed, het gaat niet om dit team; het is de film van Milla Jovovich. Zij komt in een andere wereld terecht. Of nou ja, ze gaat van de ene zandvlakte naar een andere zandvlakte. Hier ontmoet ze Tony Jaa. Dat die twee een team zullen vormen is meteen overduidelijk, des te frustrerender zijn de eindeloze scènes waarin ze elkaar zien als vijanden en met elkaar op de vuist gaan. Op een gegeven moment zijn ook zij het zat en worden ze plotseling vriendjes. Hun relatie lijkt de crux van het verhaal te zijn, maar hun personages zijn echt oersaaie figuren.

Wie zijn hoop dan heeft gevestigd op het spektakel komt ook bedrogen uit, want daarin is Monster Hunter ook de saaiheid zelve. Geen shot mag langer dan 2 seconden staan en het design van de monsters is bespottelijk fantasieloos; het zijn gewoon dinosaurussen of draken. En soms zijn het gewoon grote spinnen die in de woestijn rondlopen. Dat heet geen fantasiewereld. Dat is gewoon Australië. Als laatste is het frustrerend dat Monster Hunter - zoals zoveel films de laatste tijd - vooral in wil zetten op een eigen franchise/universum en dus simpelweg geen einde heeft, maar gewoon stopt. Laten we hopen dat het alsnog bij één film blijft, want Monster Hunter is zo fantasie- en inspiratieloos als z’n eigen titel.

1,5 sterren.

Gehele recensie: Monster Hunter - schokkendnieuws.nl

Het was alweer zo'n 2 jaar geleden sinds ik een 3D film in de bioscoop heb gezien. Ik moet zeggen dat deze film visueel veel meer indruk maakt dan ik verwacht had. Een aantal mooie shots en ook de monsters zien er ook veel beter uit dan die uit The Hobbit bijvoorbeeld. Wat dat betreft dan ook een zeer vermakelijke film.

Dan houdt het wel een beetje op met de positiviteit. De dialogen, editing en de muziek sloegen helemaal nergens op. Het einde was ook niet bepaald bevredigend. Het haalt het cijfer allemaal omlaag, maar toch heb ik mij wel prima vermaakt.

Geinig.

Ik geef ook meteen het hoogste cijfer van alle reviews die nu geschreven zijn zie ik, maar ik had toch best een prima avond met Monster Hunter. Het was ook tevens de laatste avond in de bioscoop voordat de lockdown om klokslag middernacht van start ging.

Anderson zal inderdaad altijd een beperkte regisseur blijven in zijn vak maar met deze film weet hij een erg vermakelijk geheel af te leveren. Al bij de opening gaat de actie van start die echt nergens eindigt. Ik heb zelden een film gezien die zo vol zit met poeha, vuur en kogels, maar voor een domme avond is dat heerlijk.

Klachten over de creatieve armoede zijn makkelijk te counteren door te zeggen dat Monster Hunter op een game gebaseerd is, een game die nou eenmaal veel dino's en fossielen als monsters kent. Daar valt de film moeilijk voor af te rekenen, maar de monsters hadden wel iets meer kleur mogen hebben verder. Allemaal zien ze er te veel hetzelfde uit qua look wat mij betreft (zwart-grijs).

De montage en editing zijn razendsnel, veel sneller dan de gemiddelde Anderson-actiefilm. Daar lijkt tegenwoordig niet veel liefde meer voor te zijn, maar ik blijf het geweldig vinden. Het doet me denken aan een Peter Berg-film. Daarnaast stopt Anderson er regelmatig unieke camerastandpunten in zoals die vanuit de haak in de opening met het zandschip.

De wereld wordt verder leuk tot leven gebracht, maar de zandvlaktes zijn inderdaad niet de meest opwindende locaties. De jungle was dan wat leuker, maar die krijgen we niet heel uitgebreid te zien. Het verhaal is verder zowat afwezig en alles wordt er razendsnel doorheen gegooid, en inderdaad soms wat te snel zoals een ruwe wandeltocht die na 30 seconden weer over is.

Hier en daar bespeur ik wat luiheid, momenten waar wel wat extra moeite voor gedaan had kunnen worden. Voor de finale in de woestijn was duidelijk ook geen budget meer want de CGI die er doorgaans prima uitzag is daar opeens erg lelijk. Verder zijn de monsters wel leuk tot leven gebracht waarbij de Diablos het gaafste monster was.

Vervelen gaat niet gebeuren, want het tempo ligt extreem hoog. Verhaaltje is verder een chaotisch rommeltje, ik sta ervan te kijken dat Anderson vervolgen wil maken. Alsof deze film al een verhaal had dat zo goed is. Het goedbedoelde Power Rangers-einde had ook niet echt gehoeven. Een voldoende nog voor het vermaak, zeer hoge tempo en de non-stop actie.

Weer een levenloos cgi-spektakel van regisseur Paul W.S. Anderson, met uiteraard zijn vrouw weer in de hoofdrol. Milla Jovovich bakt er dit keer helaas bar weinig van als stoere soldaat die in een andere dimensie tegen een reeks monsters moet vechten. Vormgeving en special effects zijn beneden peil en de weinige spanning die er is wordt volledig teniet gedaan door de adhd-montage, die alle aktiescenes haarfijn reduceert tot een onbegrijpelijke warboel. Enige lichtpuntje is wat mij betreft Tony Jaa, die sporadisch voor wat broodnodige humor zorgt.

Vermakelijke film. Het verhaal is niet best en blijft erg op de vlakte. Het dient puur als kapstok voor groots spektakel en daar slaagt de film redelijk in. Het begin is best goed. Er is veel actie en de spanning is best te snijden. Maar zodra Perlman en co verschijnen zakt de film behoorlijk weg en het einde is al niet meer boeiend. De special effects zien er best aardig uit. Ook de monsters, hoewel ze er niet heel origineel uit zien. Het acteerwerk kan er mee door. Niet hoog staand, maar met niet al te veel verwachting best te doen. 3.0

“This shit is officially above my pay grade.”

Zoals ik al een beetje had verwacht bij het zien van de trailer en het plot, ben ik geen fan van deze actieprent. Ik zelf heb overigens de game helemaal dood gespeeld, ik overdrijf niet als ik zeg dat ik er een kleine duizend uur in heb gestoken en er helemaal van weg ben, vandaar dat ik ook best veel zin had in deze film die natuurlijk wel gerelateerd is aan de game. Toch zoals ik dat al zei, buiten het hele game gebeuren om wist de film me niet echt te boeien. Naast de puike actie en de toch nog best goed uitziende CGI (waar deze film vol van zit) en de creepy scenes blijven ‘Anderson’ en ‘Jovovich’ gewoon niet meer interessant, die zeker na de ‘Resident Evil’ reeks geen indruk meer hebben gemaakt.

Het komt ook wel een beetje door de saaie setting die we volgen in de zandvlakten, de opeen volgende actiescenes die (uiteraard) voornamelijk ongeloofwaardig zijn en de lelijke props die ze hebben gebruikt. De monsters zagen er overigens wel goed uit en de CGI is on-point en dat heb ik ook wel eens anders gezien bij de films van ‘Anderson’. De cast is overigens erg leuk, en met onder andere ‘Ron Perlman’ en zelfs nog een erg kleine rol van ‘Tommy Lee Jones’. ‘Jovovich’ staat uiteraard bij ‘Anderson’ in de schijnwerpers, ze doet het wel aardig maar ik ben nooit groot fan geweest van haar acteerwerk, het is een beetje de vrouwelijke ‘Nicolage Cage’ waar je het acteren echt van het gezicht af kan lezen, best zonde.

Verwacht niet dat de film een minuut stilte kent, want na een kleine dertig minuten waar we voornamelijk een beetje de personages leren kennen en ze ook elkaar leren kennen komt er zo’n beetje constante actie in voor. Het houdt je wakker maar, de film duurt ook erg lang terwijl zijn tijdsduur met negentig minuten best kort is. Langdradig dus.

Het verhaal is overigens ook niet héél speciaal. De gestrande soldate ‘Artemis’ moet zien te overleven in een wereld vol monsters. Ze komt hier ‘Hunter’ tegen waarmee ze samen op pad gaat om te overleven en deze monsters te verslaan maar dat is niet altijd even makkelijk. Niks bijzonders dus.

Ik zelf vond de scene met de spinnen overigens lekker creepy en die werd zelfs nog even lekker smerig wanneer we bij een soldaat zien dat er babyspinnen in zijn lichaam zit en deze eruit spatten en kruipen. Dit doet mee een beetje denken aan de film ‘The Mist’ waar je ook zo’n scene hebt. De monsters zijn verder niet echt eng, en met de draak kreeg ik zelfs een beetje het gevoel dat ik naar een ‘Godzilla’ film zat te kijken.

Al om al zeker niet de film waar ik een beetje op had gehoopt en in mijn optiek zijn de games stukken beter. Desalniettemin weet de film dankzij de actie nog enigszins interessant te blijven want van de rest hoef je het niet te hebben. Buiten de redelijke actie en de toch goed uitziende CGI om is de film niet heel bijzonder, en misschien is hij me zelfs wel een beetje tegen gevallen.

2.0*

Deze Monster Hunter zal geen enkele filmcriticus bekeren voor de B-films van Paul WS Anderson, maar zal iedereen die verwacht van wat de titel doet vermoeden: een film vol monsters, plezieren!. Na Mortal Kombat en Resident Evil is dit nu het derde computerspel dat hij naar het grote scherm brengt. Ditmaal het Japanse rollenspel (JRPG) Monster Hunter van spellenstudio Capcom voor de PlayStation 2. In de Aziatische landen werd de spellenserie een enorme hit. En je hoeft de film eigenlijk niet eens gezien te hebben om precies te weten wat je kan verwachten; Vrouwlief Milla Jovovich CHECK! Prima cheesy CGI die de gigantische monsters tot leven brengt, CHECK! Onrealistisch kostuums en wapens die de personages gebruiken CHECK! Veel actie CHECK! En in deze op de koop toe wat martial arts choreografie van Tony Jaa! CHECK! Een verhaal dat nooit de illusie wekt meer te zijn dan een excuus om met monsters te vechten. CHECK! Het vervult zijn functie dus prima, al had er misschien net iets minder spektakel en monsters in mogen zitten. Dat klink misschien een beetje vreemd maar na de eerdere monstergevechten is het laatste ‘baasgevecht’ net even teveel. Er had wel wat meer van de goede chemie tussen Jovovich en martial arts acteur Jaa in gemogen want die was erg leuk. En ach... de film is overdadig ongeloofwaardig en is zonder enig excuus gewoon een computergame op het grote scherm. Het resultaat is als teveel chocola eten: het is heel lang lekker, tot je ineens misselijk bent. Heel goed zal het allemaal wel niet zijn maar kon hier wel van genieten! Daarvoor krijg de film van mij een half puntje meer!

De verfilming van een game door Paul W.S. Anderson, die dat met Mortal Kombat (1995) en Resident Evil (2002) (en de vervolgen daarop als schrijver en/of regisseur) ook al deed. In de hoofdrol zijn vrouw Milla Jovovich, die evenals in de Resident Evil franchise als actiefiguur een goede indruk maakt..

Jovovich speelt de rol van de stoere soldaat Artemis. Zij vecht tegen monsters. Ja, het verhaal is erg minimalistisch. Het is een actiefilm. Een film waarin zielloze figuren actief zijn. Een film zonder veel dialoog en met veel kretologie die bij gevechtshandelingen ruim wordt gebezigd. De personages zijn plat en hebben emotioneel afstand tot de kijker. Ze dienen slechts om het in spectaculaire gevecht scènes tegen monsters op te nemen.

De actie ziet er goed uit. De computer graphics produceren indrukwekkende creaturen. De monsters die me sterk deden denken aan gelijksoortige monsters in respectievelijk Starship Troopers (1997) en Dune (1984) zijn overtuigend gelukt. De woestijnachtige setting ziet er ook goed uit. Hier ook associaties met Dune.

Dus ja, goeie actie en een goeie aankleding. Alleen zo vervelend dat een interessant verhaal met daarin bezielende personages ontbreekt. Die zijn toch nodig om de kijker bij het gebeuren te betrekken. Nu wordt de actie in mijn ogen te klinisch beleefd. Met beschouwende afstand tot de personages en de gevechtshandelingen.

Ik moet eerlijk zeggen dat de vele actie mij op den duur wat ging tegenstaan. In beginsel geïmponeerd door de goed gelukte samensmelting van acteur en computertechniek. Later enigszins verveeld door de herhaling van zetten die juist dan gaat opvallen als je de kijker niet emotioneel betrekt bij de personages. Om over het gemis aan een verhaal nog maar te zwijgen.

In de loop van de film komt overigens een reeks intrigerende personages langs die in de film een kleine rol van betekenis spelen. Ik kreeg de indruk dat ze werden gebruikt om nieuwsgierige appetijt op te wekken om nog veel meer Monster Hunter films te kunnen produceren. Het einde van de film geeft die indruk ook. Er is geen afgerond einde. De film breekt gewoon radicaal af te midden van de actie en laat de kijker met verbazing en in grote onvrede achter. Dat Anderson hiermee allesbehalve subtiel op een vervolg hint, lijkt me duidelijk.

Ik ben er toch wel een beetje nieuwsgierig naar.

Hersenverbindingen uitschakelen, gewoon actie waarderen zoals de Neanderthalers waarschijnlijk ook deden - de Romeinen na hen sowieso - en gewoon kijken, 97 minuten lang naar een verhaal gevuld als een lege sok. Het is vuur en wat geknok.

Grappige is dat niemand 'bont en blauw' wordt en zelfs na 100 meter of meer door de lucht vliegend na een klap, overleven ze de botsing met hard metaal! Deze lieden hebben echt geen veiligheidsgordels en helmen nodig zoals onze lichaampjes nodig hebben. Toch uitgekeken om te weten waar we nou eigenlijk naar zaten te kijken. Niet véél maar soms wel vermakelijk!

Een 5 als oordeel!

Dit was slecht. B film achtig.

Matige film. Ik ken de game niet, had er zelfs nooit van gehoord. Kan me voorstellen dat die best fun was, hack and slash. De film zelf kent wel een zeker over-the-top gehalte. Er zit veel actie in wat de film snel vooruit doet gaan. Eerste halfuur haf ik wel eerder de neiging om de film niet uit te kijken. Het gaat daarna wel iets beter met de introductie van wat nieuwe personages. Dit is echt een verstand op nul film. Je kan zelfs andere dingen doen tijdens de film en dan kan je nog volgen.

To kill a monster, you need a monster

Als er nu één regisseur is die ik met een gameverfilming vertrouw, dan is het wel Paul W.S. Anderson. Die eerste Mortal Kombat blijft jeugdsentiment dat vandaag de dag nog altijd overeind blijft staan en ook de eerste Resident Evil (de vervolgen maar sporadisch gezien) was best nog een fijne verfilming. Van Monster Hunter had ik echter nog nooit gehoord. Blijkbaar een game van Capcom maar dat maakt op zich weinig verschil. Anderson als regisseur en Milla Jovovich in de hoofdrol, ik had er alleszins wel zin in.

En het resultaat mag er op zich wel zijn. Misschien dat de liefhebbers van de games er hier nog net iets meer kunnen uithalen (want als je de extra's op de DVD mag geloven, dan zijn er toch veel elementen nagenoeg één op één vertaald zoals de wapens, de wezens en een aantal locaties) maar op mij kwam het voor een stuk toch nogal chaotisch over. Een soort van mix tussen Dune en Tremors met wezens die onder de grond kunnen voortbewegen en een traditionele buddyfilm waarin twee tegenovergestelde personen samen moet werken om iets tot een goed einde te brengen. Uiteraard beginnen ze elkaar op den duur te appreciëren en worden het best buddies. Echte verrassingen zitten er dus niet bij op narratief vlak maar het is vooral jammer dat er tegenwoordig vaak geprobeerd wordt om een soort van universum te maken. Het einde voelt wat onaf aan omdat er overduidelijk wordt opgebouwd en tijdens de credits passeert dan ook weer die onvermijdelijke hint naar een sequel. Of die er nog gaat komen? Ik betwijfel het, want Monster Hunter lijkt financieel niet echt veel potten te hebben gebroken en eerlijk gezegd: ik wist zelfs überhaupt tot een paar dagen geleden niet van het bestaan van de film af.

Anderson en Jovovich werken op het eerste zicht regelmatig samen, maar dat lijkt ook niet zo onlogisch te zijn aangezien ze ondertussen getrouwd zijn met elkaar. Dat vind ik altijd gevaarlijk, genoeg voorbeelden te noemen waarbij een regisseur perse zijn partner die absoluut niet kan acteren een rol wil geven, maar Jovovich is toch echt wel geknipt voor dit soort rollen. Je gelooft direct dat ze de leidster is van het zootje kanonnenvoer waarmee ze op pad is en ze weet er zelfs een fijne verbondenheid in te steken. Zelfs zo'n geforceerd typisch leger-anthem werkt perfect. De rest van de soldaten zijn volstrekt inwisselbaar en dan is het vooral Tony Jaa die nog wat de show steelt. Ooit aangekondigd als het nieuwe gezicht in het actiegenre maar die status heeft hij toch niet kunnen waarmaken. Hier laat hij een aantal fijne dingen zien en er is nog wel een fijne chemie met Jovovich. Oude rot in het vak Ron Perlman krijgt ook nog een kleine bijrol maar die is nu toch echt wel te oud voor dit soort rollen.

Fijn maar toch wat teveel mankementen om echt een topper in het genre te worden. Nu ben ik sowieso wel fan van dit soort grote monsters die alles de vernietiging instampen en visueel ziet dit er best nog wel leuk uit. Naar het einde toe lijkt het budget echter op zijn geweest waardoor de climax wat uit de boot valt qua stijl. Jovovich en Jaa redden de film, de rest van de cast is weinig memorabel.

3*

Jovovich wordt herenigd met de scenarist/regisseur van de Resident Evil-franchise voor alweer een film die gebaseerd is op een dwaas computerspel en het resultaat is dan ook weinig verrassend. Een luitenant [Jovovich] neemt het op een dorre planeet op tegen een enorm monster dat de leden van haar eenheid heeft vermoord en krijgt hulp van een vindingrijke strijder [Tony Jaa]. Perlman komt opdraven voor een teleurstellend routinematige cameo en draagt zijn steentje bij aan de schier eindeloze strijd tegen het monster. Het eerste half uur is niet onaardig, maar de rest van de film bestaat uit een serie gevechten met een hoop herrie, dwaze heroïek en een voorspelbaar einde.

Ach..je weet wat je kan verwachten. Hoogstaand is het helemaal niet, maar de film kijkt vlot weg en heeft een paar knappe scènes zoals de scènes met de spinnen. Visueel ziet het allemaal wel goed uit. Helaas gaat de vaart ook wel wat uit na het zoveelste gevecht met een monster. Vooral de laatste scène met de draak heb je als kijker het wel gehad. Aardig, maar meer ook niet. 6/10

Paul Anderson, nee niet Paul Thomas Anderson, maar Paul WS Anderson. De in Engeland geboren regisseur met een pracht vrouw die tegenwoordig in al zijn films speelt, heeft mij met zijn eerste twee Hollywood films (Shopping, zijn debuut zo kijken) ware cult films gemaakt. Mortal Kombat en met name Event Horizon. De horror film over de vermiste schip was en blijft angstaanjagend goed. Na een verassend low budget direct to video sci film (Soldier) en een tv film The Sight kwam hij met de game verfilming: Resident Evil. En ook deze film was een grote hit en was het toen der tijd met afstand de beste game verfilming.

Daarna volgde zijn droom project, Alien VS Predator. Een uiterst vermakelijke film. Na AVP werden zijn films rommelig, saai, vreselijke montage (Resident evil vervolgen, Final Chapter) en hadden ze niet het entertainment , de spanning of de wereld die zijn voorgangers wel hadden. En zijn obsessie dat hij in elke film zijn vrouw per se erin moet hebben.

Het is wat je verwacht Milla tegen Monsters en dat was het. Geen uitleg gewoon, tegen spinnen, draken, soort van Neushoorn. Visueel erg goed mooie shots van woestijn, goede cgi. Montage is nog steeds niet goed te veel knippen zoals in final chapter maat het is niet zo erg zoals het in die film was, gelukkig. Een bijrol van Ron Perlman, die hilarisch is gekleed als een soort leeuw. De beste Anderson film sinds AVP

Zet je verstand op nul, zak chips bier en kijken.

Met name zijn eerste drie: Mortal Kombat, Event Horizon en Resident Evil, zijn voor mij jeugd sentiment. Event Horizon is ook echt ontzettend onderschat door critici.

Event Horizon sequel of reboot zou geweldig zijn, met hopelijk dit keer geen storing veroorzaken van de studio. Hoop nog altijd op die Director cut van de film, maar die gaat waarschijnelijk nooit komen helaas.

Gaat nog net.

Verstand-op-nul-film. Meer valt hier niet van te maken. Aan een behoorlijk tempo gaat het verhaal vooruit en al snel wordt er tegen monsters gevochten. De CGI valt best goed mee, maar het levert geen onvergetelijke monsters op. Daarvoor zijn de designs iets te inwisselbaar. Met Milla Jovovich in de hoofdrol weet je ook wat verwachten. Voor mij betekent dat niet iets positief, maar uiteindelijk draait het toch maar gewoon om het knokken met de monsters, en dat is goed genoeg.

2,5

Paul W.S. Anderson als regisseur is alvast veelbelovend met z'n films Resident Evil, Death Race en The Three Musketeers. Maar aan de andere kant heeft hij ook een pak mindere fims gemaakt.... Zijn vrouw Milla Jovovich mag opnieuw meespelen en die combinatie werkt gelukkig vrij goed. De actie en Jovovich zijn dan ook niet echt het probleem in Monster Hunter. Het script daartegen wel. Weinig interessant want de actie gaat gepaard zonder enige vorm van spanning of sfeer. Het hoge tempo no nonsens actie verveelt daardoor al heel snel. En met namen als Tony Jaa en Ron Perlman naast Milla verwacht je toch net iets meer.

Zo zonde. De actie is goed, het verhaal niet eens zo slecht, maar als ze nou eens een uur meer tijd hadden gestoken in het uitdiepen van de karakters en de logica van sommige scenes, dan had de film zeker 4 sterren kunnen scoren.

Desalniettemin een prettige wegkijkfilm, waar je niet al te veel actieve herinneringen aan zult hebben.

Deze weer opnieuw gezien.

Met een halve ster, iets minder in waardering.

Maar het blijft een hele leuke en bij vlagen spannende en spectaculaire monster film.

Ook met enige humor en met veel aktie.

En met een prima cast vooral de rollen van Milla Yovovich en Tony Yaa zijn heel leuk.

En met verschillende stoere en knap gemaakte monsters.

Met mooi gemaakte Cgi effecten en enige momenten met wat middelmatige Cgi maar wat niet stoorde.

Omdat de film in totaal wel prima gemaakt is.

Nog steeds een goede en hele leuke film voor de liefhebbers.

Deze filmmaker is mijn favoriete regisseur van B-films: Event horizon, Soldier, de remake van Death race, Alien vs Predator, The three musketeers en natuurlijk de Resident evil-reeks. Allemaal flauwekulfilms, maar bijna allemaal ook uiterst vermakelijk en bovendien vaak opnieuw te bekijken (door míj althans). Monster hunter is echter een behoorlijke misser; fotografie, sets en FX zijn redelijk in orde, maar de monsters hebben geen karakter, de Hunter is geen interessant personage, de filmmuziek is flauw en de plot is flinterdun (en dat dat de schuld zou kunnen zijn van de game waar deze film op gebaseerd is lijkt mij geen excuus, net zo min als die zandwormen uit Dune die ook wel op het conto van Capcom geschreven kunnen worden). Produkten als dit (om nog maar te zwijgen van kapsels zoals dat van Ron Perlman) geven B-films een slechte naam.

Vandaag bekeken op blu-ray en moet zeggen dat het 1e deel erg goed was met de monsters en spinnen in de woestijn en tussen de rotsen, maar het 2e gedeelte vanaf dat ze een soort schip tegenkomen (laatste half uur) wordt hij voor mijn gevoel wat minder en word hij ook een beetje teveel van het goede (met de draak etc)

en een kat die staat te koken met een piratenmutsje op vind ik toch wel te ver gaan.

1e gedeelte was er spanning en voldoende actie en wisten we nog niet wat er te wachten stond, maar vanaf dus het schip (wanneer ze meerdere mensen ontmoet) wordt hij een stuk minder interessant.

Daarom 3 sterren voor de complete film, het einde vond ik ook een beetje raar dat het zo afgelopen was.

Alleen het begin al, Amerikaanse soldaten die zorgeloos die enorme storm in gaan

.En al was het de gewoonste zaak van de wereld ze vechten door met pistooltjes tegen enorme monsters!. Nou dan weet je het niveau ongeveer al. Maar er zaten ook wel momenten in die ik best heel aardig vond, zoals het gevecht tegen de Diablos.

Een aangenaam groot monster en wat er allemaal best goed uitzag. Ik heb me geen moment verveeld en al met al vond ik het toch wel vermakelijk.

Opening met de tower of power, waarbij Conan the pirates of the Carribean kruist. Dan een humvee met heroische soldaten met dito linguo in irakese woestijnkledij. Na giga hoeveelheid munitie er doorheen gejaagd te hebben tegen de vijand, is de eerste opmerking..hoeveel magazijnen heb jij nog ik heb er 3. Wij zijn soldaten dus vechten wij.... We fight and we survive..hoezo geprogrammeerd .. Vervolgens veel monsters etc.. ho maar, zonde van mijn tijd.